Artykuł 1

Zmiany w dyrektywie 2013/34/UE

W dyrektywie 2013/34/UE wprowadza się następujące zmiany:

w art. 1 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3.

Środki koordynacyjne określone w art. 19a, 29a, 29d, 30 i 33, art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa), art. 34 ust. 2 i 3 oraz art. 51 niniejszej dyrektywy stosuje się również do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do następujących jednostek, niezależnie od ich formy prawnej, pod warunkiem, że są one dużymi jednostkami, lub małymi i średnimi jednostkami, z wyjątkiem mikrojednostek, będącymi jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1) lit. a) niniejszej dyrektywy:

zakładów ubezpieczeń w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 91/674/EWG ( *1 );

instytucji kredytowych zdefiniowanych art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 ( *2 );

Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niezastosowaniu środków koordynacyjnych, o których mowa w akapicie pierwszym, do jednostek wymienionych w art. 2 ust. 5 pkt 2–23 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE ( *3 ).

Środki koordynacyjne określone w art. 19a, 29a i 29d nie mają zastosowania do produktów finansowych wymienionych w art. 2 pkt 12 lit. b) i f) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 ( *4 ).

Środki koordynacyjne określone w art. 40a–40d stosuje się również do przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich w odniesieniu do jednostek zależnych i oddziałów jednostek, które nie podlegają prawu państwa członkowskiego, lecz ich forma prawna jest porównywalna z formami jednostek wymienionymi w załączniku I.”

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

„przychody netto ze sprzedaży” oznaczają kwoty pochodzące ze sprzedaży produktów oraz świadczenia usług po odliczeniu rabatów i podatku od wartości dodanej oraz innych podatków bezpośrednio związanych z obrotem; jednak dla zakładów ubezpieczeń, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy, »przychody netto ze sprzedaży« definiuje się zgodnie z art. 35 i art. 66 pkt 2 dyrektywy Rady 91/674/EWG ( *5 ); dla instytucji kredytowych, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. b) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy, »przychody netto ze sprzedaży« definiuje się zgodnie z art. 43 ust. 2 lit. c) dyrektywy Rady 86/635/EWG ( *6 ); oraz dla jednostek objętych zakresem art. 40a ust. 1 niniejszej dyrektywy »przychody netto ze sprzedaży« oznaczają przychód zdefiniowany w ramach sprawozdawczości finansowej lub w rozumieniu tych ram, na podstawie których sporządza się sprawozdanie finansowe jednostki;

dodaje się punkty w brzmieniu:

„17)

»kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem« oznaczają czynniki środowiskowe, czynniki społeczne i z zakresu praw człowieka oraz czynniki związane z zarządzaniem, w tym czynniki zrównoważonego rozwoju zgodnie z definicją w art. 2 pkt 24 rozporządzenia (UE) 2019/2088;

18)

»sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza przedstawianie informacji dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem zgodnie z art. 19a, 29a i 29d;

19)

»kluczowe zasoby niematerialne« oznaczają zasoby niemające postaci fizycznej, od których zasadniczo zależy model biznesowy jednostki i które stanowią źródło tworzenia wartości dla jednostki;

20)

»niezależny dostawca usług atestacyjnych« oznacza jednostkę oceniającą zgodność, akredytowaną zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 ( *7 ) do określonych czynności z zakresu oceny zgodności, o których mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) niniejszej dyrektywy.

w art. 19 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Duże jednostki, oraz małe i średnie jednostki, z wyjątkiem mikrojednostek, będące jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a) przedstawiają informacje na temat kluczowych zasobów niematerialnych oraz wyjaśniają, w jaki sposób model biznesowy jednostki zależy zasadniczo od takich zasobów oraz w jaki sposób zasoby te stanowią źródło tworzenia wartości dla jednostki.”;

art. 19a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 19a

Sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju

Duże jednostki, oraz małe i średnie jednostki, z wyjątkiem mikrojednostek, będące jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a), zawierają w sprawozdaniu z działalności informacje niezbędne do zrozumienia wpływu jednostki na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem oraz informacje niezbędne do zrozumienia, w jaki sposób kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem wpływają na rozwój, wyniki i sytuację jednostki.

Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, są wyraźnie identyfikowalne w sprawozdaniu z działalności poprzez umieszczenie ich w odrębnej sekcji tego sprawozdania.

Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają:

krótki opis modelu biznesowego i strategii biznesowej jednostki, w tym:

(i)

odporność modelu biznesowego i strategii biznesowej jednostki na ryzyka odnoszące się do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

(ii)

możliwości otwierające się przed jednostką w związku z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem;

(iii)

plany jednostki, w tym działania wdrażające i powiązane z nimi plany finansowe i inwestycyjne, służące zapewnieniu, aby model biznesowy i strategia biznesowa jednostki uwzględniały przejście na zrównoważoną gospodarkę i ograniczenie globalnego ocieplenia do 1,5 °C zgodnie z porozumieniem paryskim na postawie Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu przyjętym w dniu 12 grudnia 2015 r. (zwanym dalej „Porozumieniem paryskim”) oraz z celem, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r., jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 ( *8 ), oraz, w stosownych przypadkach, narażenie jednostki na działalność związaną z węglem, ropą naftową i gazem;

(iv)

informacje na temat tego, w jaki sposób w modelu biznesowym i strategii biznesowej jednostki uwzględniono interesy zainteresowanych stron danej jednostki oraz wpływ jednostki na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem;

(v)

informacje na temat sposobu wdrożenia strategii jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

opis określonych w czasie i ustanowionych przez jednostkę celów dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym w stosownych przypadkach bezwzględnych celów redukcji emisji gazów cieplarnianych co najmniej na lata 2030 i 2050, opis postępów poczynionych przez jednostkę na rzecz osiągnięcia tych celów oraz oświadczenie, czy cele jednostki związane z czynnikami środowiskowymi opierają się na rozstrzygających dowodach naukowych;

opis roli organów administrujących, zarządzających i nadzorujących w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz ich wiedzy eksperckiej i umiejętności koniecznych do wypełniania tej roli lub dostępu takich organów do takiej wiedzy eksperckiej i umiejętności;

opis polityk jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

informacje o istnieniu systemów zachęt dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oferowanych członkom organów administrujących, zarządzających i nadzorujących;

opis:

(i)

procesu należytej staranności wdrożonego przez jednostkę w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z unijnymi wymogami dotyczącymi prowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności;

(ii)

najważniejszych rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków związanych z własnymi operacjami jednostki i jej łańcuchem wartości, w tym z jej produktami i usługami, stosunkami gospodarczymi i łańcuchem dostaw, działań podjętych w celu zidentyfikowania i monitorowania tych skutków, a także innych negatywnych skutków, które jednostka jest zobowiązana zidentyfikować zgodnie z innymi wymogami unijnymi w celu przeprowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności;

(iii)

wszelkich działań podjętych przez jednostkę w celu zapobiegania rzeczywistym lub potencjalnym negatywnym skutkom, łagodzenia ich, zaradzania im lub niwelowania ich oraz wyniku tych działań;

opis podstawowych ryzyk dla jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym opis głównych rodzajów zależności jednostki od tych kwestii, oraz sposobu zarządzania przez jednostkę tymi ryzykami;

wskaźniki istotne w odniesieniu do ujawnionych informacji, o których mowa w lit. a)–g).

Jednostki przedstawiają proces przeprowadzony w celu identyfikacji informacji zawartych w sprawozdaniu z działalności zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Informacje wymienione w akapicie pierwszym niniejszego ustępu obejmują, w stosownych przypadkach, informacje dotyczące krótko-, średnio- i długoterminowych perspektyw czasowych.

W stosownych przypadkach w informacjach, o których mowa w ust. 1 i 2, ujmuje się informacje na temat własnych operacji jednostki i jej łańcucha wartości, w tym jej produktów i usług, stosunków gospodarczych i łańcuchów dostaw.

Przez pierwsze trzy lata stosowania środków, które mają zostać przyjęte przez państwa członkowskie zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2464 ( *9 ) oraz w razie gdyby nie były dostępne wszystkie niezbędne informacje dotyczące łańcucha wartości jednostki, jednostka wyjaśnia wysiłki podjęte w celu uzyskania niezbędnych informacji na temat swojego łańcucha wartości, powody, dla których nie można było uzyskać wszystkich niezbędnych informacji, oraz swoje plany uzyskania wszystkich niezbędnych informacji w przyszłości.

W stosownych przypadkach w informacjach, o których mowa w ust. 1 i 2, ujmuje się również odniesienia do innych informacji zawartych w sprawozdaniu z działalności zgodnie z art. 19 oraz dodatkowe objaśnienia dotyczące tych informacji, a także kwoty przedstawione w rocznym sprawozdaniu finansowym.

Państwa członkowskie mogą pozwolić na pominięcie, w wyjątkowych przypadkach, informacji dotyczących oczekiwanych wydarzeń lub spraw będących przedmiotem toczących się negocjacji, jeżeli – zgodnie z należycie uzasadnioną opinią członków organów administrujących, zarządzających i nadzorujących, którzy działają w ramach kompetencji przypisanych im na mocy prawa krajowego i na których spoczywa wspólna odpowiedzialność za tę opinię – ujawnienie takich informacji miałoby poważnie szkodliwy wpływ na sytuację handlową jednostki, pod warunkiem że takie pominięcie nie uniemożliwia prawidłowego i obiektywnego zrozumienia rozwoju, wyników i sytuacji jednostki oraz wpływu jej działalności.

Jednostki przedstawiają informacje, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi zgodnie z art. 29b.

Zarząd jednostki informuje przedstawicieli pracowników na odpowiednim szczeblu i omawia z nimi istotne informacje oraz sposoby uzyskiwania i weryfikacji informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Opinię przedstawicieli pracowników przekazuje się, w stosownych przypadkach, odpowiednim organom administrującym, zarządzającym lub nadzorującym.

Na zasadzie odstępstwa od ust. 2–4 niniejszego artykułu i bez uszczerbku dla ust. 9 i 10 niniejszego artykułu małe i średnie jednostki, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, małe i niezłożone instytucje określone w art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, wewnętrzne zakłady ubezpieczeń określone w art. 13 pkt 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE ( *10 ) oraz wewnętrzne zakłady reasekuracji określone w art. 13 pkt 5 tej dyrektywy mogą ograniczyć swoją sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju do następujących informacji:

krótkiego opisu modelu biznesowego i strategii biznesowej jednostki;

opisu polityk jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

najważniejszych rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków funkcjonowania jednostki dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz wszelkich działań podjętych w celu zidentyfikowania i monitorowania takich rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków, zapobiegania im, łagodzenia ich lub niwelowania ich;

najważniejszych ryzyk dla jednostki dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz sposobu zarządzania tymi ryzykami przez jednostkę;

kluczowych wskaźników niezbędnych w odniesieniu do ujawnionych informacji, o których mowa w lit. a)–d).

Małe i średnie jednostki, małe i niezłożone instytucje oraz wewnętrzne zakłady ubezpieczeń i reasekuracji, które korzystają z odstępstwa, o którym mowa w akapicie pierwszym, sprawozdają zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek, o których to standardach mowa w art. 29c.

W odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2028 r., na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu, małe i średnie jednostki, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a), mogą podjąć decyzję o nieuwzględnianiu w swoich sprawozdaniach z działalności informacji, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. W takich przypadkach jednostka wyjaśnia jednak zwięźle w swoim sprawozdaniu z działalności, dlaczego nie przedstawiono sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Jednostki spełniające wymogi ustanowione w ust. 1–4 niniejszego artykułu i jednostki korzystające z odstępstwa określonego w ust. 6 niniejszego artykułu uznaje się za spełniające wymóg ustanowiony w art. 19 ust. 1 akapit trzeci.

Z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w akapicie drugim niniejszego ustępu, jednostka będąca jednostką zależną (zwaną dalej „objętą zwolnieniem jednostką zależną”) jest zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–4 niniejszego artykułu, jeżeli ta jednostka i jej jednostki zależne ujęte są w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności jednostki dominującej, sporządzonym zgodnie z art. 29 i 29a. Jednostka będąca jednostką zależną jednostki dominującej mającej siedzibę w państwie trzecim jest również zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–4 niniejszego artykułu, w przypadku gdy ta jednostka i jej jednostki zależne ujęte są w skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju tej jednostki dominującej mającej siedzibę w państwie trzecim i gdy ta skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzona jest zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi zgodnie z art. 29b lub w sposób równoważny tym standardom sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/109/WE ( *11 ).

Zwolnienie ustanowione w akapicie pierwszym podlega następującym warunkom:

sprawozdanie z działalności jednostki zależnej objętej zwolnieniem zawiera wszystkie następujące informacje:

(i)

nazwę i siedzibę statutową jednostki dominującej, która przedkłada informacje na szczeblu grupy zgodnie z tym artykułem lub w sposób równoważny ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b niniejszej dyrektywy, określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE;

(ii)

linki internetowe do skonsolidowanego sprawozdania z działalności jednostki dominującej, lub, w stosownych przypadkach, do skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, oraz do opinii atestacyjnej, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) niniejszej dyrektywy, lub opinii atestacyjnej, o której mowa w lit. b) niniejszego akapitu;

(iii)

informację, że jednostka jest zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–4 niniejszego artykułu;

jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, jej skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju i opinia atestacyjna dotycząca skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wydana przez co najmniej jedną osobę lub firmę upoważnioną do wydawania opinii na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy prawa, któremu podlega ta jednostka dominująca, są publikowane zgodnie z art. 30 niniejszej dyrektywy i zgodnie z prawem państwa członkowskiego, któremu podlega jednostka zależna objęta zwolnieniem;

jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, ujawniane informacje określone w art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 ( *12 ), dotyczące działalności prowadzonej przez jednostkę zależną objętą zwolnieniem mającą siedzibę w Unii i jej jednostki zależne, zawiera się w sprawozdaniu z działalności jednostki zależnej objętej zwolnieniem lub w skonsolidowanym sprawozdaniu w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzonym przez jednostkę dominującą mającą siedzibę w państwie trzecim.

Państwo członkowskie, którego prawu krajowemu podlega jednostka zależna objęta zwolnieniem, może wymagać, aby skonsolidowane sprawozdanie z działalności lub, w stosownych przypadkach, skonsolidowane sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej było publikowane w języku, który akceptuje to państwa członkowskie, oraz aby przedłożono wszelkie niezbędne tłumaczenia na taki język. Wszelkie tłumaczenia, które nie zostały poświadczone, zawierają stosowne oświadczenie.

Jednostki zwolnione z obowiązku sporządzania sprawozdania z działalności zgodnie z art. 37 nie muszą przekazywać informacji, o których mowa w akapicie drugim lit. a) ppkt (i)–(iii) niniejszego ustępu, pod warunkiem że jednostki takie publikują skonsolidowane sprawozdanie z działalności zgodnie z art. 37.

Do celów akapitu pierwszego niniejszego ustępu i w przypadkach gdy zastosowanie ma art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, instytucje kredytowe, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. b) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy i które są trwale powiązane z organem centralnym sprawującym nad nimi nadzór na warunkach określonych w art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, traktuje się jako jednostki zależne tego organu centralnego.

Do celów akapitu pierwszego niniejszego ustępu zakłady ubezpieczeń, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy, będące częścią grupy na podstawie powiązania finansowego, o którym mowa w art. 212 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) dyrektywy 2009/138/WE, które podlegają nadzorowi na poziomie grupy zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a)–c) tej dyrektywy, traktuje się jako jednostki zależne jednostki dominującej tej grupy.

10.

Zwolnienie określone w ust. 9 ma również zastosowanie do jednostek interesu publicznego podlegających wymogom niniejszego artykułu, z wyjątkiem dużych jednostek, które są jednostkami interesu publicznego określonymi w art. 2 pkt 1 lit. a) niniejszej dyrektywy.

w art. 20 ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

lit. g) otrzymuje brzmienie:

„g)

opis polityki różnorodności stosowanej do organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki w odniesieniu do płci i innych aspektów, takich jak wiek, niepełnosprawność lub wykształcenie i doświadczenie zawodowe, celów tej polityki różnorodności, sposobu jej realizacji oraz wyników w danym okresie sprawozdawczym. Jeżeli nie stosuje się takiej polityki, oświadczenie zawiera wyjaśnienie takiej decyzji.”;

dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jednostki podlegające art. 19a uznaje się za spełniające obowiązek określony w akapicie pierwszym lit. g) niniejszego ustępu, jeżeli zawarły informacje wymagane na podstawie tej litery w swojej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz umieściły stosowne odniesienie do nich w oświadczeniu o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego.”;

w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 4 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

skonsolidowane sprawozdanie finansowe, o którym mowa w lit. a), i skonsolidowane sprawozdanie z działalności grupy kapitałowej wyższego szczebla są sporządzane przez jednostkę dominującą tej grupy zgodnie z przepisami prawa państwa członkowskiego, którym podlega ta jednostka dominująca, stosownie do przepisów niniejszej dyrektywy, z wyjątkiem wymogów określonych w art. 29a, lub międzynarodowych standardów rachunkowości przyjętych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002;”;

ust. 8 lit. b) ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

„(i)

zgodnie z niniejszą dyrektywą, z wyjątkiem wymogów określonych w art. 29a,”;

ust. 8 lit. b) ppkt (iii) otrzymuje brzmienie:

„(iii)

w sposób równoważny ze skonsolidowanymi sprawozdaniami finansowymi i skonsolidowanymi sprawozdaniami z działalności sporządzonymi zgodnie z niniejszą dyrektywą, z wyjątkiem wymogów określonych w art. 29a, lub”;

(7)

art. 29a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 29a

Skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju

Jednostki dominujące dużej grupy, o której mowa w art. 3 ust. 7, ujmują w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności informacje niezbędne do zrozumienia wpływu grupy na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem oraz informacje niezbędne do zrozumienia wpływu kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem na rozwój, wyniki i sytuację grupy.

Informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, są wyraźnie identyfikowalne w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności dzięki umieszczeniu ich w odrębnej sekcji tego sprawozdania.

Informacje, o których mowa w ust. 1, zawierają:

krótki opis modelu biznesowego i strategii biznesowej grupy, obejmujący:

(i)

odporność modelu biznesowego grupy i strategii biznesowej jednostki na ryzyka odnoszące się do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

(ii)

możliwości otwierające się przed grupą w związku z kwestiami związanymi ze zrównoważonym rozwojem;

(iii)

plany grupy, w tym działania i powiązane z nimi plany finansowe i inwestycyjne, służące zapewnieniu, aby jej model biznesowy i strategia biznesowa uwzględniały przejście na zrównoważoną gospodarkę i ograniczenie globalnego ocieplenia do 1,5 °C zgodnie z Porozumieniem paryskim oraz z celem, jakim jest osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 r., jak określono w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119, oraz, w stosownych przypadkach, narażenie jednostki na działalność związaną z węglem, ropą naftową i gazem;

(iv)

informacje na temat tego, w jaki sposób w modelu biznesowym i strategii biznesowej grupy uwzględniono interesy zainteresowanych stron danej grupy oraz wpływu grupy na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem;

(v)

informacje na temat sposobu wdrożenia strategii grupy w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

opis określonych w czasie i ustanowionych przez grupę celów dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym w stosownych przypadkach bezwzględnych celów redukcji emisji gazów cieplarnianych co najmniej na lata 2030 i 2050, opis postępów poczynionych przez grupę na rzecz osiągnięcia tych celów oraz oświadczenie, czy cele grupy związane z czynnikami środowiskowymi bazują na rozstrzygających dowodach naukowych;

opis polityk grupy w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

informacje o istnieniu systemów zachęt dotyczących kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oferowanych członkom organów administracyjnych, zarządzających i nadzorujących;

opis:

(i)

procesu należytej staranności wdrożonego przez grupę w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z unijnymi wymogami dotyczącymi prowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności;

(ii)

najważniejszych rzeczywistych lub potencjalnych niekorzystnych skutków związanych z własnymi operacjami grupy i jej łańcuchem wartości, w tym z jej produktami i usługami, stosunkami gospodarczymi i łańcuchem dostaw, działań podjętych w celu zidentyfikowania i monitorowania tych skutków, a także innych negatywnych skutków, które jednostka dominująca jest zobowiązana zidentyfikować zgodnie z innymi wymogami unijnymi dotyczącymi przeprowadzenia procesu należytej staranności;

(iii)

wszelkich działań podjętych przez grupę w celu zapobiegania rzeczywistym lub potencjalnym negatywnym skutkom, łagodzenia ich, niwelowania ich lub zakończenia ich oraz wyniku tych działań;

opis podstawowych ryzyk dla grupy w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem, w tym głównych rodzajów zależności grupy od takich kwestii, oraz sposobu zarządzania przez grupę tymi ryzykami;

wskaźniki istotne w odniesieniu do ujawnionych informacji, o których mowa w lit. a)–g).

Jednostki dominujące przedstawiają proces przeprowadzony w celu identyfikacji informacji zawartych w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu. Informacje wymienione w akapicie pierwszym niniejszego ustępu obejmują, w stosownych przypadkach, informacje dotyczące krótko-, średnio- i długoterminowych perspektyw czasowych.

W stosownych przypadkach w informacjach, o których mowa w ust. 1 i 2, ujmuje się informacje na temat własnych operacji grupy i jej łańcucha wartości, w tym jej produktów i usług, stosunków gospodarczych i łańcuchów dostaw.

Przez pierwsze trzy lata stosowania środków, które mają zostać przyjęte przez państwa członkowskie zgodnie z art. 5 ust. 2 dyrektywy (UE) 2022/2464 oraz w razie gdyby nie były dostępne wszystkie niezbędne informacje dotyczące łańcucha wartości jednostki, jednostka dominująca wyjaśnia wysiłki podjęte w celu uzyskania niezbędnych informacji na temat swojego łańcucha wartości, powody, dla których nie można było uzyskać wszystkich niezbędnych informacji, oraz swoje plany uzyskania niezbędnych informacji w przyszłości.

W stosownych przypadkach w informacjach, o których mowa w ust. 1 i 2, ujmuje się również odniesienia do pozostałych informacji zawartych w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności, zgodnie z art. 29 niniejszej dyrektywy, oraz dodatkowe objaśnienia dotyczące tych informacji, a także kwoty przedstawione w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym.

Państwa członkowskie mogą pozwolić na pominięcie, w wyjątkowych przypadkach, informacji dotyczących oczekiwanych wydarzeń lub spraw będących przedmiotem toczących się negocjacji, jeżeli – zgodnie z należycie uzasadnioną opinią członków organów administrujących, zarządzających i nadzorujących, którzy działają w ramach kompetencji przypisanych im na mocy prawa krajowego i na których spoczywa wspólna odpowiedzialność za tę opinię – ujawnienie takich informacji miałoby poważnie szkodliwy wpływ na sytuację handlową grupy, pod warunkiem że takie pominięcie nie uniemożliwia prawidłowego i obiektywnego zrozumienia rozwoju, wyników i sytuacji grupy oraz wpływu jej działalności.

Jeżeli jednostka sprawozdająca zidentyfikuje znaczące różnice między ryzykami dla grupy lub wpływem grupy a ryzykami dla co najmniej jednej lub wpływem co najmniej jednej z jej jednostek zależnych, jednostka zapewnia odpowiednie zrozumienie, w stosownych przypadkach, ryzyk dla danej jednostki zależnej lub jednostek zależnych i skutków danej jednostki zależnej lub jednostek zależnych.

Jednostki wskazują, które jednostki zależne objęte konsolidacją są zwolnione z obowiązku rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z, odpowiednio, art. 19a ust. 9 lub art. 29a ust. 8.

Jednostki przedkładają informacje, o których mowa w ust. 1–3 niniejszego artykułu, zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi zgodnie z art. 29b.

Zarząd jednostki dominującej informuje przedstawicieli pracowników na odpowiednim szczeblu i omawia z nimi istotne informacje oraz sposoby uzyskiwania i weryfikacji informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Opinię przedstawicieli pracowników przekazuje się, w stosownych przypadkach, odpowiednim organom administrującym, zarządzającym lub nadzorującym.

Jednostkę dominującą spełniającą wymogi ustanowione w ust. 1–5 niniejszego artykułu uznaje się za spełniającą wymogi ustanowione w art. 19 ust. 1 akapit trzeci i w art. 19a.

Z zastrzeżeniem spełnienia warunków określonych w akapicie drugim niniejszego ustępu, jednostka dominująca będąca jednostką zależną („zwaną dalej objętą zwolnieniem jednostką dominującą”) jest zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–5 niniejszego artykułu, jeżeli ta jednostka i jej jednostki zależne ujęte są w skonsolidowanym sprawozdaniu z działalności innej jednostki, sporządzonym zgodnie z art. 29 i niniejszym artykułem. Jednostka dominująca będąca jednostką zależną jednostki dominującej mającej siedzibę w państwie trzecim jest również zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–5 niniejszego artykułu, w przypadku gdy ta jednostka dominująca i jej jednostki zależne ujęte są w skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju tej jednostki dominującej mającej siedzibę w państwie trzecim i gdy ta skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzona jest zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi zgodnie z art. 29b lub w sposób równoważny z tymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym zgodnie z art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE.

Zwolnienie ustanowione w akapicie pierwszym podlega następującym warunkom:

sprawozdanie z działalności jednostki dominującej objętej zwolnieniem zawiera wszystkie następujące informacje:

(i)

(ii)

(iii)

informację, że jednostka dominująca jest zwolniona z obowiązków określonych w ust. 1–5 niniejszego artykułu;

jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, jej skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju i opinia atestacyjna wydana przez co najmniej jedną osobę lub firmę upoważnioną do wydania opinii na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy prawa krajowego, któremu podlega jednostka dominująca, są publikowane zgodnie z art. 30 i zgodnie z prawem państwa członkowskiego, któremu podlega jednostka dominująca objęta zwolnieniem;

jeżeli jednostka dominująca ma siedzibę w państwie trzecim, ujawniane informacje określone w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, dotyczące działalności prowadzonej przez jednostkę zależną mającą siedzibę w Unii i zwolnioną z obowiązku sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na podstawie art. 19a ust. 9 niniejszej dyrektywy, zawiera się w sprawozdaniu z działalności jednostki dominującej objętej zwolnieniem lub w skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadzonej przez jednostkę dominującą mającą siedzibę w państwie trzecim.

Państwo członkowskie, którego prawu krajowemu podlega jednostka dominująca objęta zwolnieniem, może wymagać, aby skonsolidowane sprawozdanie z działalności lub, w stosownych przypadkach, skonsolidowane sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej było publikowane w języku, który akceptuje to państwa członkowskie, oraz aby przedłożono wszelkie niezbędne tłumaczenia na taki język. Wszelkie tłumaczenia, które nie zostały poświadczone, zawierają stosowne oświadczenie.

Jednostki dominujące, które zwolnione są z obowiązku sporządzania sprawozdania z działalności zgodnie z art. 37 nie są zobowiązane przekazywać informacji, o których mowa w akapicie drugim lit. a) ppkt (i)–lit. a) ppkt (iii) niniejszego ustępu, pod warunkiem że jednostki takie publikują skonsolidowane sprawozdanie z działalności zgodnie z art. 37.

Do celów akapitu pierwszego niniejszego ustępu zakłady ubezpieczeń, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. a) akapit pierwszy niniejszej dyrektywy, będące częścią grupy na podstawie powiązania finansowego, o którym mowa w art. 212 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) dyrektywy 2009/138/WE, i które podlegają nadzorowi na poziomie grupy zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a)–c) tej dyrektywy, traktuje się jako jednostki zależne jednostki dominującej tej grupy.

Zwolnienie określone w ust. 8 ma również zastosowanie do jednostek interesu publicznego podlegających wymogom niniejszego artykułu, z wyjątkiem dużych jednostek, które są jednostkami interesu publicznego określonymi w art. 2 pkt 1 lit. a) niniejszej dyrektywy.”;

dodaje się rozdział w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ 6a

STANDARDY SPRAWOZDAWCZOŚCI W ZAKRESIE ZRÓWNOWAŻONEGO ROZWOJU

Artykuł 29b

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 49 uzupełniające niniejszą dyrektywę w celu zapewnienia standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. W tych standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określa się informacje, które mają zgłaszać jednostki zgodnie z art. 19a i 29a, oraz, w stosownych przypadkach, określa strukturę, jaką należy stosować, aby przedstawiać te informacje.

W aktach delegowanych, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, Komisja – do 30 czerwca 2023 r. – określa informacje, które mają zgłaszać jednostki zgodnie z art. 19a ust. 1 i 2 oraz, w stosownych przypadkach, art. 29a ust. 1 i 2, zawierające co najmniej informacje, które potrzebne są uczestnikom rynku finansowego podlegających obowiązkom ujawniania informacji określonym w rozporządzeniu (UE) 2019/2088 do wypełnienia tych obowiązków.

Do 30 czerwca 2024 r. w aktach, o których mowa w akapicie pierwszym, Komisja określa:

(i)

w stosownych przypadkach informacje uzupełniające, jakie jednostki mają zgłaszać w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem i obszarów sprawozdawczości wymienionych w art. 19a ust. 2;

(ii)

informacje, jakie jednostki mają zgłaszać, odnoszące się do sektora, w którym prowadzą działalność.

Wymogi dotyczące sprawozdawczości określone w aktach delegowanych, o których mowa w akapicie pierwszym, wchodzą w życie nie wcześniej niż cztery miesiące po ich przyjęciu przez Komisję.

Przyjmując akty delegowane w celu określenia informacji wymaganych na mocy akapitu trzeciego ppkt (ii), Komisja zwraca szczególną uwagę na skalę ryzyka i wpływu na kwestie zrównoważonego rozwoju w każdym sektorze z uwzględnieniem faktu, że ryzyko i wpływ są wyższe w niektórych sektorach niż w innych.

Co najmniej raz na trzy lata od daty rozpoczęcia ich stosowania Komisja przeprowadza przegląd aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego artykułu, uwzględniając poradę techniczną Europejskiej Grupy Doradczej ds. Sprawozdawczości Finansowej (EFRAG), oraz w razie potrzeby zmienia takie akty delegowane w celu uwzględnienia istotnych zmian, w tym zmian w zakresie standardów międzynarodowych.

Przynajmniej raz w roku Komisja konsultuje się z Parlamentem Europejskim oraz wspólnie z grupą ekspertów ds. zrównoważonego finansowania z państw członkowskich, o której mowa w art. 24 rozporządzenia (UE) 2020/852, oraz z komitetem regulacyjnym rachunkowości, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002, w kwestii programu prac EFRAG w odniesieniu do opracowania standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zapewnią jakość zgłaszanych informacji, ponieważ wymagają, aby informacje te były zrozumiałe, istotne, weryfikowalne, porównywalne i wiernie przedstawione. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie powinny nakładać nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych na jednostki, w tym poprzez uwzględnianie w jak największym stopniu prac w ramach globalnych inicjatyw dotyczących ustanawiania standardów w zakresie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zgodnie z wymogami ust. 5 lit. a).

Biorąc pod uwagę przedmiot danego standardu sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w standardach tych:

określa się, jakie informacje jednostki mają ujawniać na temat następujących czynników środowiskowych:

(i)

łagodzenia zmiany klimatu, w tym w odniesieniu do zakresu 1, zakresu 2 oraz w stosownych przypadkach emisji gazów cieplarnianych zakresu 3;

(ii)

przystosowania się do zmiany klimatu;

(iii)

wody i zasobów morskich;

(iv)

wykorzystania zasobów oraz gospodarki o obiegu zamkniętym;

(v)

zanieczyszczenia;

(vi)

różnorodności biologicznej i ekosystemów;

określa się, jakie informacje jednostki mają ujawniać na temat następujących czynników społecznych i czynników związanych z prawami człowieka:

(i)

równego traktowania i równych szans dla wszystkich, w tym równouprawnieniu płci i równości wynagrodzeń za pracę o takiej samej wartości, szkoleń i rozwoju umiejętności, zatrudnienia i integracji osób z niepełnosprawnościami, środków zapobiegania przemocy i nękaniu w miejscu pracy oraz różnorodności;

(ii)

warunków pracy, w tym bezpiecznego zatrudnienia, czasu pracy, odpowiedniego wynagrodzenia, dialogu społecznego, wolności zrzeszania się, istnienia rad zakładowych, rokowań zbiorowych, w tym odsetka pracowników objętych układami zbiorowymi, prawa pracowników do informacji, konsultacji i uczestnictwa, równowagi między życiem zawodowym a prywatnym oraz bezpieczeństwa i higieny pracy;

(iii)

poszanowania praw człowieka, podstawowych wolności, zasad i norm demokratycznych ustanowionych w Międzynarodowej karcie praw człowieka i innych podstawowych konwencjach ONZ dotyczących praw człowieka, w tym Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, Deklaracji ONZ o prawach ludności rdzennej, Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy oraz podstawowych konwencjach Międzynarodowej Organizacji Pracy, Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, Europejskiej karcie społecznej oraz Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej;

określa się, jakie informacje jednostki mają ujawniać na temat następujących czynników związanych z zarządzaniem:

(i)

roli organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem oraz ich składu, a także ich wiedzy eksperckiej i umiejętności koniecznych do wykonywania ich roli lub dostępu takich organów do takiej wiedzy eksperckiej i umiejętności;

(ii)

głównych cech stosowanych przez jednostkę systemów kontroli wewnętrznej i zarządzania ryzykiem w odniesieniu do procesu sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i procesu podejmowania decyzji;

(iii)

etyki biznesu i kultury korporacyjnej, w tym przeciwdziałania korupcji i łapownictwu, ochrony sygnalistów i dobrostanu zwierząt;

(iv)

działalności i zobowiązań jednostki związanych z wywieraniem wpływu politycznego, w tym działalności lobbingowej;

(v)

zarządzania i jakości stosunków z klientami, dostawcami i społecznościami, na które działalność jednostki ma wpływ, w tym praktyki płatnicze, zwłaszcza w odniesieniu do opóźnień z płatnościach na rzecz małych i średnich jednostek.

W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określa się informacje dotyczące przyszłości, informacje retrospektywne oraz informacje jakościowe i ilościowe, stosownie do przypadku, które mają być zgłaszane przez jednostki.

W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju uwzględnia się również trudności, jakie mogą napotkać jednostki podczas gromadzenia informacji od uczestników całego odnośnego łańcucha wartości, w szczególności od tych uczestników, którzy nie podlegają wymogom dotyczącym sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonym w art. 19a lub 29a, oraz od dostawców z rynków i gospodarek wschodzących. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju muszą szczegółowo określać informacje podlegające ujawnieniu na temat łańcuchów wartości, które to informacje są proporcjonalne i odpowiednie do zdolności i charakterystyki jednostek w łańcuchach wartości oraz do skali i złożoności działalności,, w szczególności w odniesieniu do jednostek, które nie podlegają wymogom dotyczącym sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 19a lub 29a. Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie określają informacji podlegających ujawnieniu, które wymagałyby od jednostek uzyskiwania od małych i średnich jednostek w ich łańcuchu wartości informacji wykraczających poza informacje ujawniane zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek, o których mowa w art. 29c.

Akapit pierwszy pozostaje bez uszczerbku dla unijnych wymogów dotyczących prowadzenia przez jednostki procesu należytej staranności.

Przyjmując akty delegowane na podstawie ust. 1, Komisja w jak największym stopniu uwzględnia:

prace prowadzone w ramach globalnych inicjatyw w zakresie określania standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz istniejące standardy i ramy ujmowania kapitału naturalnego i rozliczania emisji gazów cieplarnianych, odpowiedzialnego prowadzenia działalności gospodarczej, społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw i zrównoważonego rozwoju;

informacje, których potrzebują uczestnicy rynku finansowego, aby wypełnić swoje obowiązki w zakresie ujawniania informacji określone w rozporządzeniu (UE) 2019/2088 i w aktach delegowanych przyjętych na podstawie tego rozporządzenia;

kryteria, wskaźniki i metody określone w aktach delegowanych przyjętych na podstawie rozporządzenia (UE) 2020/852, w tym techniczne kryteria kwalifikacji ustanowione na podstawie art. 10 ust. 3, art. 11 ust. 3, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2 tego rozporządzenia oraz wymogi w zakresie sprawozdawczości określone w akcie delegowanym przyjętym na podstawie art. 8 tego rozporządzenia;

wymogi dotyczące ujawniania informacji mające zastosowanie do administratorów wskaźników referencyjnych w oświadczeniu dotyczącym wskaźnika referencyjnego i w metodzie wyznaczania wskaźnika referencyjnego oraz minimalne normy tworzenia unijnych wskaźników referencyjnych transformacji klimatycznej i unijnych wskaźników referencyjnych dostosowanych do Porozumienia paryskiego zgodnie z rozporządzeniami delegowanymi Komisji (UE) 2020/1816 ( *13 ), (UE) 2020/1817 ( *14 ) i (UE) 2020/1818 ( *15 );

informacje podlegające ujawnieniu określone w aktach wykonawczych przyjętych na podstawie art. 434a rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

zalecenie Komisji 2013/179/UE ( *16 );

dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( *17 );

Rozporządzenie (UE) 2021/1119;

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1221/2009 ( *18 );

dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1937 ( *19 ).

Artykuł 29c

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek

Do dnia 30 czerwca 2024 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 49 uzupełniające niniejszą dyrektywę w celu zapewnienia standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, które są proporcjonalne i odpowiednie do zdolności i charakterystyki małych i średnich jednostek oraz do skali i złożoności ich działalności. Te standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określają w odniesieniu do małych i średnich jednostek, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a), informacje, które należy zgłaszać zgodnie z art. 19a ust. 6.

Wymogi dotyczące sprawozdawczości określone w aktach delegowanych, o których mowa w akapicie pierwszym, wchodzą w życie nie wcześniej niż cztery miesiące po ich przyjęciu przez Komisję.

W standardach sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla małych i średnich jednostek uwzględnia się kryteria określone w art. 29b ust. 2–5. W miarę możliwości określają one również strukturę, jaką należy stosować, aby przekazywać te informacje.

Co najmniej raz na trzy lata od daty rozpoczęcia ich stosowania Komisja przeprowadza przegląd aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego artykułu, uwzględniając poradę techniczną EFRAG, oraz w razie potrzeby zmienia takie akty delegowane w celu uwzględnienia istotnych zmian, w tym zmian w zakresie standardów międzynarodowych.

dodaje się rozdział w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ 6b

JEDNOLITY ELEKTRONICZNY FORMAT RAPORTOWANIA

Artykuł 29d

Jednolity elektroniczny format raportowania

Jednostki podlegające wymogom art. 19a niniejszej dyrektywy sporządzają swoje sprawozdanie z działalności w elektronicznym formacie raportowania określonym w art. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/815 ( *20 ) oraz znakują swoją sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym informacje podlegające ujawnieniu, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z elektronicznym formatem raportowania określonym w tym rozporządzeniu delegowanym.

Jednostki dominujące podlegające wymogom art. 29a sporządzają swoje skonsolidowane sprawozdanie z działalności w elektronicznym formacie raportowania określonym w art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/815 oraz znakują swoją sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym informacje podlegające ujawnieniu, o których mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852, zgodnie z elektronicznym formatem raportowania określonym w tym rozporządzeniu delegowanym.

10)

w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Państwa członkowskie zapewniają ogłaszanie przez jednostki – w rozsądnym terminie nieprzekraczającym 12 miesięcy od dnia bilansowego – należycie zatwierdzonych rocznych sprawozdań finansowych i sprawozdań z działalności, w stosownych przypadkach w elektronicznym formacie raportowania, o którym mowa w art. 29d niniejszej dyrektywy, wraz z opinią i oświadczeniem biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej, o których mowa w art. 34 niniejszej dyrektywy, stosownie do przepisów każdego państwa członkowskiego zgodnie z tytułem 1 rozdział III dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1132 ( *21 ).

Państwa członkowskie mogą wymagać od jednostek podlegających art. 19a i 29a bezpłatnego udostępniania sprawozdania z działalności do wiadomości publicznej na ich stronie internetowej. W przypadku gdy jednostka nie posiada strony internetowej, państwa członkowskie mogą wymagać od niej udostępnienia na żądanie pisemnej kopii sprawozdania z działalności.

W przypadku gdy niezależny dostawca usług atestacyjnych wydaje opinię, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa), opinię tę ogłasza się wraz z dokumentami, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

Państwa członkowskie mogą jednak zwolnić jednostki z obowiązku ogłaszania sprawozdania z działalności, jeżeli egzemplarz całości lub części takiego sprawozdania można bez trudu uzyskać na odpowiedni wniosek w cenie nieprzekraczającej kosztów administracyjnych z nim związanych.

Zwolnienie określone w akapicie czwartym niniejszego ustępu nie ma zastosowania do jednostek podlegających wymogom sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonym w art. 19a i 29a.

11)

art. 33 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Państwa członkowskie zapewniają, aby członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostki – działający w ramach kompetencji przyznanych im na mocy przepisów prawa krajowego – wspólnie odpowiadali za zapewnienie, by następujące dokumenty były sporządzane i ogłaszane zgodnie z wymogami niniejszej dyrektywy oraz, w stosownych przypadkach, z międzynarodowymi standardami rachunkowości przyjętymi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002, z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2019/815, ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29b lub w art. 29c niniejszej dyrektywy, oraz z wymogami zawartymi w art. 29d niniejszej dyrektywy:

roczne sprawozdanie finansowe, sprawozdanie z działalności oraz – w przypadku gdy jest ono przedkładane oddzielnie – oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego; oraz

skonsolidowane sprawozdanie finansowe, skonsolidowane sprawozdanie z działalności oraz – w przypadku gdy jest ono przedkładane oddzielnie – skonsolidowane oświadczenie o stosowaniu zasad ładu korporacyjnego.”;

12)

Tytuł rozdziału 8 otrzymuje brzmienie:

„Badanie sprawozdania finansowego i atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju”;

13)

w art. 34 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 1 akapit drugi wprowadza się następujące zmiany:

(i)

lit. a) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:

„(ii)

tego, czy sprawozdanie z działalności zostało sporządzone zgodnie z mającymi zastosowanie wymogami prawnymi, z wyłączeniem wymogów dotyczących sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju określonych w art. 19a niniejszej dyrektywy;”;

(ii)

dodaje się punkt w brzmieniu:

„aa)

w stosownych przypadkach wydają opinię na podstawie usługi atestacyjnej dającej ograniczoną pewność na temat zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z wymogami niniejszej dyrektywy; w tym zgodności sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b lub art. 29c, procesu przeprowadzonego przez jednostkę w celu identyfikacji informacji przedstawionych zgodnie z tymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz zgodności z wymogiem znakowania sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z art. 29d, a także zgodności z wymogami sprawozdawczymi zawartymi w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852;”;

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Państwa członkowskie mogą zezwolić biegłemu rewidentowi lub firmie audytorskiej innym niż biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający badanie ustawowe sprawozdań finansowych na wydanie opinii, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa).”;

dodaje się ustępy w brzmieniu:

„4.

Państwa członkowskie mogą zezwolić niezależnemu dostawcy usług atestacyjnych mającemu siedzibę na ich terytorium na wydanie opinii, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa), pod warunkiem że taki niezależny dostawca usług atestacyjnych podlega wymogom równoważnym z wymogami określonymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE ( *22 ) w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 tej dyrektywy, w szczególności z wymogami dotyczącymi:

szkolenia i egzaminów zapewniających, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych zdobyli niezbędną wiedzę ekspercką dotyczącą sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

kształcenia ustawicznego;

systemów zapewniania jakości;

etyki zawodowej, niezależności, obiektywizmu, poufności i tajemnicy zawodowej;

wyboru i zwalniania;

dochodzeń i kar;

organizacji pracy niezależnego dostawcy usług atestacyjnych, w szczególności pod kątem wystarczających zasobów i personelu oraz prowadzenia dokumentacji klienta i dossier klienta; oraz

zgłaszania nieprawidłowości.

Państwa członkowskie zapewniają – w przypadku gdy niezależny dostawca usług atestacyjnych wydaje opinię, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa) niniejszego artykułu – aby opinię tę sporządzano zgodnie z art. 26a, 27a i 28a dyrektywy 2006/43/WE oraz aby, w stosownych przypadkach, komitet ds. audytu lub specjalny komitet kontrolowały i monitorowały niezależność niezależnego dostawcy usług atestacyjnych zgodnie z art. 39 ust. 6 lit. e) dyrektywy 2006/43/WE.

Państwa członkowskie zapewniają, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych akredytowani przed dniem 1 stycznia 2024 r. do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 765/2008 nie podlegali wymogom w zakresie szkolenia i egzaminów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) niniejszego ustępu.

Państwa członkowskie zapewniają, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych, którzy na dzień 1 stycznia 2024 r. są w trakcie przechodzenia procesu akredytacji zgodnie z odpowiednimi wymogami krajowymi, nie podlegali wymogom w zakresie szkolenia i egzaminów, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, pod warunkiem że ukończą ten proces do 1 stycznia 2026 r.

Państwa członkowskie zapewniają, aby niezależni dostawcy usług atestacyjnych, o których mowa w akapitach trzecim i czwartym, zdobyli niezbędną wiedzę w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju poprzez wymóg dotyczący kształcenia ustawicznego, o którym mowa w akapicie pierwszym lit. b).

Jeżeli zgodnie z akapitem pierwszym państwo członkowskie podejmuje decyzję o zezwoleniu niezależnemu dostawcy usług atestacyjnych na wyrażanie opinii, o której mowa w ust. 1 akapit drugi lit. aa), zezwala ono na to również biegłemu rewidentowi innemu niż biegły rewident przeprowadzający badanie ustawowe sprawozdań finansowych, jak określono w ust. 3.

Od dnia 6 stycznia 2027 r. państwo członkowskie, które skorzystało z możliwości przewidzianej w ust. 4 (zwane dalej „przyjmującym państwem członkowskim”), zezwala niezależnemu dostawcy usług atestacyjnych mającemu siedzibę w państwie członkowskim innym niż przyjmujące państwo członkowskie (zwanym dalej „państwem członkowskim pochodzenia”) na przeprowadzanie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Państwo członkowskie pochodzenia jest odpowiedzialne za nadzór nad niezależnymi dostawcami usług atestacyjnych mającymi siedzibę na jego terytorium, chyba że przyjmujące państwo członkowskie zdecydowało o sprawowaniu nadzoru nad atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadzaną przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych na jego terytorium.

Jeżeli przyjmujące państwo członkowskie postanowi nadzorować atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju prowadzoną na jego terytorium przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych zarejestrowanych w innym państwie członkowskim, przyjmujące państwo członkowskie:

nie nakłada na takich niezależnych dostawców usług atestacyjnych bardziej rygorystycznych wymogów ani większej odpowiedzialności niż te, które są wymagane na mocy przepisów krajowych do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do niezależnych dostawców usług atestacyjnych lub biegłych rewidentów mających siedzibę w tym przyjmującym państwie członkowskim; oraz

informuje inne państwa członkowskie o swojej decyzji o nadzorowaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju prowadzonej przez niezależnych dostawców usług atestacyjnych mających siedzibę w innych państwach członkowskich.

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy prawo Unii wymaga od jednostki poddania elementów jej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju weryfikacji przez akredytowaną niezależną stronę trzecią, sprawozdanie akredytowanej niezależnej strony trzeciej było udostępniane jako załącznik do sprawozdania z działalności lub za pomocą innych publicznie dostępnych środków.

14)

dodaje się rozdział w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ 9a

SPRAWOZDAWCZOŚĆ W ODNIESIENIU DO JEDNOSTEK Z PAŃSTW TRZECICH

Artykuł 40a

Sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do jednostek z państw trzecich

Państwo członkowskie wymaga, aby jednostka zależna mająca siedzibę na jego terytorium, której jednostka dominująca najwyższego szczebla podlega przepisom prawa państwa trzeciego, publikowała i udostępniała sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju obejmujące informacje określone w art. 29a ust. 2 lit. a) ppkt (iii)–(v), lit. b)–f) oraz, w stosownych przypadkach, w art. 29a ust. 2 lit. h) na poziomie grupy tej jednostki dominującej najwyższego szczebla z państwa trzeciego.

Akapit pierwszy ma zastosowanie wyłącznie do dużych jednostek zależnych oraz do małych i średnich jednostek zależnych, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 lit. a), z wyjątkiem mikrojednostek.

Państwo członkowskie wymaga, aby oddział znajdujący się na jego terytorium, który jest oddziałem jednostki podlegającej prawu państwa trzeciego, która nie jest częścią grupy albo jest ostatecznie posiadana przez jednostkę utworzoną zgodnie z prawem państwa trzeciego, publikował i udostępniał sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju obejmujące informacje określone w art. 29a lit. a) ppkt (iii)–(v), lit. b)–f) oraz, w stosownych przypadkach, w art. 29a ust. 2 lit. h), na poziomie grupy lub, jeżeli nie ma to zastosowania, na poziomie indywidualnym jednostki z państwa trzeciego.

Zasada, o której mowa w akapicie trzecim, ma zastosowanie wyłącznie do oddziału, w przypadku gdy jednostka z państwa trzeciego nie posiada jednostki zależnej, o której mowa w akapicie pierwszym, oraz w przypadku gdy w poprzednim roku obrotowym oddział uzyskał obrót netto przekraczający 40 mln EUR.

Akapity pierwszy i trzeci mają zastosowanie do jednostek zależnych lub oddziałów, o których mowa w tych akapitach, wyłącznie w przypadku gdy jednostka z państwa trzeciego, na poziomie grupy lub, jeżeli nie ma to zastosowania, na poziomie indywidualnym, uzyskała w Unii obrót netto przekraczający 150 mln EUR za każdy z ostatnich dwóch kolejnych lat obrotowych.

Państwa członkowskie mogą wymagać od jednostek zależnych lub oddziałów, o których mowa w akapitach pierwszym i trzecim, aby przekazywały im informacje na temat obrotu netto uzyskanego na ich terytorium i w Unii przez jednostki z państw trzecich.

Państwa członkowskie wymagają, aby sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju przekazywane przez jednostkę zależną lub oddział, o którym mowa w ust. 1, było sporządzane zgodnie ze standardami przyjętymi na podstawie art. 40b.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępy sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może być sporządzane zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b lub w sposób równoważny z tymi standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, określony zgodnie z aktem wykonawczym w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętym na podstawie art. 23 ust. 4 akapit trzeci dyrektywy 2004/109/WE.

W przypadku gdy informacje wymagane do sporządzenia sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, nie są dostępne, jednostka zależna lub oddział, o których mowa w ust. 1, zwracają się do jednostki z państwa trzeciego o dostarczenie im wszelkich informacji niezbędnych do wywiązania się ze spoczywających na nich obowiązków.

W przypadku gdy nie przekazano wszystkich wymaganych informacji, jednostka zależna lub oddział, o których mowa w ust. 1, sporządzają, publikują i udostępniają sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1, zawierające wszystkie informacje będące w ich posiadaniu, uzyskane lub nabyte, oraz wydają oświadczenie, w którym wskazują, że jednostka z państwa trzeciego nie udostępniła niezbędnych informacji.

Państwa członkowskie wymagają, aby sprawozdanie w sprawie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1, było publikowane wraz z opinią atestacyjną wydaną przez co najmniej jedną osobę lub firmę upoważnioną do wydawania opinii na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na mocy prawa krajowego jednostki z państwa trzeciego lub państwa członkowskiego.

W przypadku gdy jednostka z państwa trzeciego nie przedstawi opinii atestacyjnej zgodnie z akapitem pierwszym, jednostka zależna lub oddział wydają oświadczenie, w którym stwierdzają, że jednostka z państwa trzeciego nie udostępniła niezbędnej opinii atestacyjnej.

Państwa członkowskie mogą co roku informować Komisję o jednostkach zależnych lub oddziałach jednostek z państw trzecich, które spełniły wymóg publikacji określony w art. 40d oraz o przypadkach, w których opublikowano sprawozdanie, lecz jednostka zależna lub oddział działały zgodnie z ust. 2 akapit czwarty niniejszego artykułu. Komisja udostępnia na swojej stronie internetowej wykaz jednostek z państw trzecich, które publikują sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Artykuł 40b

Standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla jednostek z państw trzecich

Do 30 czerwca 2024 r. Komisja przyjmie akt delegowany zgodnie z art. 49 uzupełniający niniejszą dyrektywę, aby ustanowić standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju dla jednostek z państw trzecich określające informacje, które należy uwzględnić w sprawozdaniach w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 40a.

Artykuł 40c

Odpowiedzialność za sporządzanie, publikowanie i udostępnianie sprawozdań w zakresie zrównoważonego rozwoju dotyczących jednostek z państw trzecich

Państwa członkowskie stanowią przepisy, zgodnie z którymi oddziały jednostek z państw trzecich są odpowiedzialne za dopilnowanie –– zgodnie z ich najlepszą wiedzą i zdolnościami – aby ich sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzane były zgodnie z art. 40a oraz publikowane i udostępniane zgodnie z art. 40d.

Państwa członkowskie stanowią przepisy, zgodnie z którymi członkowie organów administrujących, zarządzających i nadzorujących jednostek zależnych, o których mowa w art. 40a, ponoszą zbiorową odpowiedzialność za zapewnienie – zgodnie z ich najlepszą wiedzą i zdolnościami – by ich sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządzane były zgodnie z art. 40a oraz publikowane i udostępniane zgodnie z art. 40d.

Artykuł 40d

Publikacja

Jednostki zależne i oddziały, o których mowa w art. 40a ust. 1 niniejszej dyrektywy, publikują swoje sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju wraz z opinią atestacyjną oraz, w stosownych przypadkach, oświadczeniem, o którym mowa w art. 40a ust. 2 akapit czwarty niniejszej dyrektywy, w terminie 12 miesięcy od dnia bilansowego roku obrotowego, za który sporządzono sprawozdanie, zgodnie z przepisami każdego państwa członkowskiego, w zgodzie z art. 14–28 dyrektywy (UE) 2017/1132 oraz, w stosownych przypadkach, zgodnie z art. 36 tej dyrektywy.

W przypadku gdy sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju wraz z opinią atestacyjną oraz, w stosownych przypadkach, oświadczeniem, opublikowane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu nie są bezpłatnie udostępniane publicznie na stronie internetowej rejestru, o którym mowa w art. 16 dyrektywy (UE) 2017/1132, państwa członkowskie zapewniają, aby sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju wraz z opinią atestacyjną oraz, w stosownych przypadkach, oświadczeniem opublikowanym przez jednostki zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, zostały bezpłatnie podane do wiadomości publicznej w co najmniej jednym z języków urzędowych Unii nie później niż 12 miesięcy po dniu bilansowym roku obrotowego, za który sporządzono sprawozdanie, na stronie internetowej jednostki zależnej lub oddziału, o których mowa w art. 40a ust. 1 niniejszej dyrektywy.”;

15)

tytuł rozdziału 11 otrzymuje brzmienie:

„ROZDZIAŁ 11

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE ”;

16)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 48i

Przepisy przejściowe

Do dnia 6 stycznia 2030 r. państwa członkowskie zezwalają unijnej jednostce zależnej, która podlega przepisom art. 19a lub 29a i której jednostka dominująca nie podlega przepisom prawa państwa członkowskiego, na sporządzenie skonsolidowanego sprawozdania w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z wymogami art. 29a, które to sprawozdanie obejmuje wszystkie unijne jednostki zależne takiej jednostki dominującej podlegające przepisom art. 19a lub 29a.

Do dnia 6 stycznia 2030 r. państwa członkowskie zezwalają, aby skonsolidowane sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, zawierało podlegające ujawnieniu informacje określone w art. 8 rozporządzenia (UE) 2020/852 obejmujące działalność prowadzoną przez wszystkie unijne jednostki zależne jednostki dominującej najwyższego szczebla, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, które podlegają art. 19a lub 29a niniejszej dyrektywy.

Unijna jednostka zależna, o której mowa w ust. 1, jest jedną z unijnych jednostek zależnych grupy, która osiągnęła największy obrót w Unii w co najmniej jednym z pięciu poprzednich lat obrotowych, w stosownych przypadkach na zasadzie skonsolidowanej.

Skonsolidowane sprawozdanie w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, publikuje się zgodnie z art. 30.

Do celów wyłączenia określonego w art. 19a ust. 9 i art. 29a ust. 8 uznaje się, że sprawozdawczość zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu jest sprawozdawczością jednostki dominującej na poziomie grupy w odniesieniu do jednostek objętych konsolidacją. Sprawozdawczość zgodnie z ust. 1 akapit drugi niniejszego artykułu uznaje się za spełniającą warunki, o których mowa odpowiednio w art. 19a ust. 9 akapit drugi lit. c) i art. 29a ust. 8 akapit drugi lit. c).”;

17)

w art. 49 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.

Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 13, art. 29b, 29c, 40b i art. 46 ust. 2, powierza się Komisji na okres 5 lat od dnia 5 stycznia 2023 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 13, art. 29b, 29c, 40b i art. 46 ust. 2 może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna od następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym określonym w tej decyzji terminie. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”;

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3b.

Przyjmując akty delegowane na podstawie art. 29b i 29c, Komisja bierze pod uwagę poradę techniczną EFRAG, pod warunkiem że:

taką poradę opracowano z uwzględnieniem prawidłowej, należytej procedury, nadzoru publicznego i przejrzystości, wiedzy eksperckiej i wyważonej reprezentacji odpowiednich zainteresowanych stron oraz przy zapewnieniu wystarczającego finansowania publicznego, aby zapewnić jej niezależność, oraz na podstawie programu prac, w sprawie którego przeprowadzono konsultacje z Komisją;

poradzie takiej towarzyszą analizy kosztów i korzyści obejmujące analizę wpływu porady technicznej na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem.

poradzie takiej towarzyszy wyjaśnienie, w jaki sposób uwzględniono w niej elementy wymienione w art. 29b ust. 5;

udział w pracach EFRAG na poziomie technicznym opiera się na wiedzy eksperckiej w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i nie jest uzależniony od wkładu finansowego.

Litery a) i d) pozostają bez uszczerbku dla udziału organów publicznych i krajowych organizacji normalizacyjnych w pracach technicznych EFRAG.

Dokumenty towarzyszące poradzie technicznej EFRAG przedkłada się wraz z poradą techniczną.

Komisja zasięga opinii zarówno grupy ekspertów z państw członkowskich ds. zrównoważonego finansowania, o której mowa w art. 24 rozporządzenia (UE) 2020/852, jak i komitetu regulacyjnego rachunkowości, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia (WE) 1606/2002, w kwestii projektów aktów delegowanych, zanim zostaną one przyjęte, zgodnie z art. 29b i 29c niniejszej dyrektywy.

Komisja zwraca się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA), Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EBA) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA), z wnioskiem o opinię dotyczącą porady technicznej przekazanej przez EFRAG, zwłaszcza w kwestii jej spójności z rozporządzeniem (UE) 2019/2088 i aktami delegowanymi do tego rozporządzenia. ESMA, EBA i EIOPA przekazują swoje opinie w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania wniosku od Komisji.

Ponadto przed przyjęciem aktów delegowanych, o których mowa w art. 29b i 29c niniejszej dyrektywy, Komisja zasięga opinii Europejskiej Agencji Środowiska, Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Europejskiego Banku Centralnego, Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Audytowego oraz platformy ds. zrównoważonego finansowania, ustanowionej na podstawie art. 20 rozporządzenia (UE) 2020/852, w kwestii porady technicznej przekazanej przez EFRAG. Jeżeli którekolwiek z wymienionych organów zdecydują się przekazać opinię, robią to w terminie dwóch miesięcy od dnia nawiązania w tej sprawie kontaktu przez Komisję.”;

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.

Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 1 ust. 2, art. 3 ust. 13, art. 29b, 29c, 40 b lub art. 46 ust. 2 wchodzi w życie tylko, jeśli Parlament Europejski lub Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od daty akcie przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”.

Artykuł 2

Zmiany w dyrektywie 2004/109/WE

W dyrektywie 2004/109/WE wprowadza się następujące zmiany:

w art. 2 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„r)

»sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 18) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE ( *23 ).

w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

oświadczenia osób upoważnionych przez emitenta, z wyraźnym wskazaniem ich nazwisk i stanowisk, że wedle ich najlepszej wiedzy sprawozdania finansowe sporządzone zgodnie z obowiązującymi standardami rachunkowości odzwierciedlają prawdziwy i rzetelny stan aktywów i pasywów, sytuacji finansowej oraz zysków lub strat emitenta oraz jednostek objętych konsolidacją traktowanych jako całość oraz że sprawozdanie zarządu zawiera rzetelny obraz rozwoju i rentowności działalności oraz sytuacji emitenta, jak również jednostek objętych konsolidacją traktowanych jako całość, w tym opis podstawowych ryzyk i niepewności oraz, w stosownych przypadkach, że przygotowano je zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29b dyrektywy 2013/34/UE oraz ze specyfikacjami przyjętymi na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 ( *24 ).

ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4.

Sprawozdania finansowe poddawane są badaniu zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit pierwszy i art. 34 ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE.

Biegły rewident wydaje opinię i oświadczenie dotyczące sprawozdania z działalności, o których mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. a) i b) oraz w art. 34 ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE.

Sprawozdanie z badania, o którym mowa w art. 28 dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( *25 ), podpisane przez osobę lub osoby odpowiedzialne za wykonanie pracy określonej w art. 34 ust. 1 i 2 dyrektywy 2013/34/UE podawane jest w całości do wiadomości publicznej wraz z rocznym raportem finansowym.

W stosownych przypadkach opinię atestacyjną na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wydaje się zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit drugi i art. 34 ust. 2–5 dyrektywy 2013/34/UE.

Sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a dyrektywy 2006/43/WE, podawane jest w całości do wiadomości publicznej wraz z rocznym raportem finansowym.

Sprawozdanie zarządu sporządzane jest w sposób zgodny z art. 19, 19a, 20 i art. 29d ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE i zawiera ono specyfikacje przyjęte na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2020/852, w przypadku jego sporządzania przez jednostki, o których mowa w tych przepisach.

Jeżeli od emitenta wymaga się sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych, skonsolidowane sprawozdanie zarządu sporządzane jest w sposób zgodny z art. 29 i art. 29a oraz art. 29d ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE i zawiera ono specyfikacje przyjęte na podstawie art. 8 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2020/852, w przypadku jego sporządzania przez jednostki, o których mowa w tych przepisach.

w art. 23 ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

akapity trzeci i czwarty otrzymują brzmienie:

„Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 27 ust. 2, Komisja podejmuje niezbędne decyzje w sprawie równoważności standardów rachunkowości na warunkach określonych w art. 30 ust. 3 niniejszej dyrektywy oraz w sprawie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29b dyrektywy 2013/34/UE, stosowanych przez emitentów z państw trzecich. Jeżeli Komisja zadecyduje, że standardy rachunkowości lub standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju państwa trzeciego nie są równoważne, może ona pozwolić danym emitentom na dalsze stosowanie tych standardów przez odpowiedni okres przejściowy.

W związku z akapitem trzecim niniejszego ustępu Komisja przyjmuje również, w formie aktów delegowanych przyjętych zgodnie z art. 27 ust. 2a, 2b i 2c i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 27a i 27b, środki mające na celu ustanowienie ogólnych kryteriów równoważności w odniesieniu do standardów rachunkowości i standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, które dotyczą emitentów z więcej niż jednego państwa.”;

dodaje się akapit w brzmieniu:

„Kryteria stosowane przez Komisję przy ocenie równoważności standardów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju stosowanych przez emitentów z państw trzecich, o których mowa w akapicie trzecim, zapewniają co najmniej:

że standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nakładają na jednostki obowiązek ujawniania informacji dotyczących czynników środowiskowych, społecznych i związanych z zarządzaniem;

że standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nakładają na jednostki obowiązek ujawniania informacji niezbędnych do zrozumienia ich wpływu na kwestie związane ze zrównoważonym rozwojem oraz informacje niezbędne do zrozumienia wpływu kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem na ich rozwój, wyniki i sytuację.”;

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 28d

Wytyczne ESMA

Po zasięgnięciu opinii Europejskiej Agencji Środowiska i Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej ESMA wydaje zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 wytyczne dotyczące realizacji nadzoru nad sprawozdawczością w zakresie zrównoważonego rozwoju przez właściwe organy krajowe.”.

Artykuł 3

Zmiany w dyrektywie 2006/43/WE

W dyrektywie 2006/43/WE wprowadza się następujące zmiany:

art. 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady dotyczące badania ustawowego rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz atestacji rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

pkt 2–6 otrzymują brzmienie:

„2)

»biegły rewident« oznacza osobę fizyczną zatwierdzoną zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy przez właściwe organy państwa członkowskiego do przeprowadzania badań ustawowych oraz, w stosownych przypadkach, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

»firma audytorska« oznacza osobę prawną lub jakąkolwiek inną jednostkę organizacyjną, niezależnie od jej formy prawnej, zatwierdzoną zgodnie z niniejszą dyrektywą przez właściwe organy państwa członkowskiego do przeprowadzania badań ustawowych oraz, w stosownych przypadkach, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

»jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego« oznacza jakąkolwiek jednostkę organizacyjną, niezależnie od jej formy prawnej, która przeprowadza badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju spółki zarejestrowanej w państwie trzecim, inną niż jednostka organizacyjna zarejestrowana jako firma audytorska w dowolnym państwie członkowskim w rezultacie zatwierdzenia zgodnie z art. 3;

»biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego« oznacza osobę fizyczną, która przeprowadza badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju spółki zarejestrowanej w państwie trzecim, inną niż osoba zarejestrowana jako biegły rewident w dowolnym państwie członkowskim w rezultacie zatwierdzenia zgodnie z art. 3 i 44;

»biegły rewident grupy« oznacza biegłego(-ych) rewidenta(-ów) bądź firmę(-y) audytorską(-kie), przeprowadzającą(-ego, -e) badania ustawowe skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, atestację skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;”;

dodaje się punkt w brzmieniu:

„16a)

»kluczowy(-i) partner(-rzy) w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza:

biegłego(-łych) rewidenta(-ów) wyznaczonego(-ych) przez firmę audytorską – w przypadku wykonywania konkretnej usługi atestacyjnej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – jako w głównym stopniu odpowiedzialnego(-ych) za przeprowadzenie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w imieniu danej firmy audytorskiej; lub

w przypadku atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – przynajmniej biegłego(-ych) rewidenta(-ów) wyznaczonego(-ych) przez firmę audytorską jako w głównym stopniu odpowiedzialnego(-ych) za przeprowadzenie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju na poziomie grupy oraz biegłego(-łych) rewidenta(-ów) wyznaczonego(-ych) jako w głównym stopniu odpowiedzialnego(-ych) na poziomie istotnych spółek zależnych; lub

biegłego(-ych) rewidenta(-ów), który(-rzy) podpisuje(-ją) sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a;”;

dodaje się punkty w brzmieniu:

„21)

»sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 18 dyrektywy 2013/34/UE;

22)

»atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju« oznacza przeprowadzenia procedur skutkujących wydaniem opinii przez biegłego rewidenta lub firmę audytorską zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) oraz art. 34 ust. 2 dyrektywy 2013/34/UE;

23)

»niezależny dostawca usług atestacyjnych« oznacza jednostkę oceniającą zgodność, akredytowaną zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 ( *26 ) do określonych czynności z zakresu oceny zgodności, o których mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa) dyrektywy 2013/34/UE.

art. 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

Wymagania dotyczące wykształcenia

Bez uszczerbku dla art. 11, osoba fizyczna może być zatwierdzona do przeprowadzania badania ustawowego dopiero po osiągnięciu poziomu wykształcenia dopuszczającego do studiów uniwersyteckich lub równorzędnego, a następnie ukończeniu kursu kształcenia teoretycznego, przejściu szkolenia praktycznego i zdaniu egzaminu z zakresu kompetencji zawodowych na poziomie uniwersyteckiego egzaminu końcowego bądź równorzędnego, zorganizowanego bądź uznanego przez dane państwo członkowskie.

Osoba fizyczna może, oprócz zatwierdzenia do przeprowadzania badań ustawowych, przewidzianego w ust. 1 niniejszego artykułu, zostać zatwierdzona do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, jeżeli spełnione są dodatkowe szczegółowe wymagania określone w art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 1 akapit drugi i art. 14 ust. 2 akapit czwarty niniejszej dyrektywy.

Właściwe organy, o których mowa w art. 32, współpracują ze sobą w celu osiągnięcia zbieżności wymagań określonych w niniejszym artykule. Podejmując taką współpracę, te właściwe organy uwzględniają zmiany w dziedzinie badania sprawozdań finansowych i zawodzie biegłego rewidenta, w szczególności zbieżność, która już w tym zawodzie została osiągnięta. Organy te współpracują z Komitetem Europejskich Organów Nadzoru Audytowego (KEONA) oraz z właściwymi organami, o których mowa w art. 20 rozporządzenia (UE) nr 537/2014, w zakresie, w jakim zbieżność ta dotyczy badania ustawowego oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostek interesu publicznego.”;

art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Weryfikacja kompetencji zawodowych

Weryfikacja kompetencji zawodowych, o której mowa w art. 6, gwarantuje niezbędny poziom wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów mających znaczenie dla badania ustawowego oraz umiejętności zastosowania takiej wiedzy w praktyce. Co najmniej część tej weryfikacji odbywa się w formie pisemnej.

Aby biegły rewident mógł zostać zatwierdzony również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, weryfikacja kompetencji zawodowych, o których mowa w art. 6, gwarantuje niezbędny poziom wiedzy teoretycznej w zakresie przedmiotów mających znaczenie dla atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz umiejętności zastosowania takiej wiedzy w praktyce. Co najmniej część tej weryfikacji odbywa się w formie pisemnej.”;

w art. 8 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3.

Aby biegły rewident mógł zostać zatwierdzony również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, sprawdzenie poziomu wiedzy teoretycznej, o którym mowa w ust. 1, obejmuje także co najmniej następujące przedmioty:

wymogi prawne i standardy dotyczące sporządzania rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

analizę w zakresie zrównoważonego rozwoju;

proces należytej staranności w odniesieniu do kwestii związanych ze zrównoważonym rozwojem;

wymogi prawne i standardy atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 26a.”;

w art. 10 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Aby biegły rewident lub praktykant mogli zostać zatwierdzeni również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, co najmniej osiem miesięcy szkolenia praktycznego, o którym mowa w akapicie pierwszym, musi dotyczyć atestacji rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem.”;

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Połączenie szkolenia praktycznego i kształcenia teoretycznego

Państwa członkowskie mogą postanowić, że okresy kształcenia teoretycznego w przedmiotach, o których mowa w art. 8 ust. 1 i 2, zalicza się na poczet okresów wykonywania działalności zawodowej, o których mowa w art. 11, pod warunkiem że takie kształcenie jest potwierdzone egzaminem uznawanym przez dane państwo członkowskie. Kształcenie takie trwa co najmniej jeden rok i nie może spowodować skrócenia okresu wykonywania działalności zawodowej o więcej niż cztery lata.

Okres wykonywania działalności zawodowej oraz szkolenia praktycznego nie może być krótszy od kursu kształcenia teoretycznego łącznie ze szkoleniem praktycznym, wymaganego w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy.”;

w art. 14 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Aby biegły rewident mógł zostać zatwierdzony również w celu przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, test umiejętności, o którym mowa w akapicie pierwszym, obejmuje odpowiednią wiedzę biegłego rewidenta na temat przepisów ustawowych i wykonawczych przyjmującego państwa członkowskiego w zakresie, w jakim ma to znaczenie dla atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 14a

Biegli rewidenci zatwierdzeni lub uznani przed dniem 1 stycznia 2024 r. i osoby przechodzące proces zatwierdzenia dla biegłych rewidentów na dzień 1 stycznia 2024 r.

Państwa członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci zatwierdzeni lub uznani do przeprowadzania badań ustawowych przed dniem 1 stycznia 2024 r. nie podlegali wymogom art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 1 akapit drugi i art. 14 ust. 2 akapit czwarty.

Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby, które na dzień 1 stycznia 2024 r. są w trakcie przechodzenia procesu zatwierdzenia przewidzianego w art. 6–14, nie podlegały wymogom art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3, art. 10 ust. 1 akapit drugi i art. 14 ust. 2 akapit czwarty, pod warunkiem że ukończą ten proces do dnia 1 stycznia 2026 r.

Państwa członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci zatwierdzeni przez dniem 1 stycznia 2026 r., którzy chcą przeprowadzać atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zdobyli niezbędną wiedzę na temat sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym wiedzę na temat przedmiotów wymienionych w art. 8 ust. 3, w ramach wymogu ustawicznego kształcenia, o którym mowa w art. 13.”;

10)

w art. 16 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

W odniesieniu do biegłych rewidentów rejestr publiczny zawiera co najmniej następujące informacje:

imię i nazwisko, adres i numer rejestracji;

jeśli ma to zastosowanie, nazwę, adres, adres strony internetowej i numer rejestracji firm(-y) audytorskiej(-ich), przez którą(-e) biegły rewident jest zatrudniany lub z którą(-ymi) jest związany jako wspólnik bądź w inny sposób;

czy biegły rewident jest zatwierdzony również do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

każdą inną rejestrację(-cje) jako biegłego rewidenta przez właściwe władze innych państw członkowskich i jako biegłego rewidenta przez państwa trzecie, w tym nazwę(-y) władzy(władz) rejestrującej(-ych) oraz, jeśli ma to zastosowanie, numer(-y) rejestracji, a także wskazanie, czy rejestracja dotyczy badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”;

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W rejestrze wskazuje się, czy biegli rewidenci pochodzący z państw trzecich, o których mowa w akapicie pierwszym, są zarejestrowani do przeprowadzania badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”;

11)

w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

nazwiska i numery rejestracji wszystkich biegłych rewidentów zatrudnianych przez firmę audytorską lub związanych z nią w charakterze wspólnika lub w inny sposób, oraz wskazanie, czy są oni również zatwierdzeni do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;”

ust. 1 lit. i) otrzymuje brzmienie:

„(i)

każdą inną rejestrację(-cje) jako firmy audytorskiej przez właściwe władze innych państw członkowskich i jako jednostki audytorskiej przez państwa trzecie, w tym nazwę(-y) władzy(władz) rejestrującej(-ych) oraz, jeśli ma to zastosowanie, numer(-y) rejestracji, a także wskazanie, czy rejestracja dotyczy badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”;

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W rejestrze wskazuje się, czy jednostki audytorskie z państw trzecich, o których mowa w akapicie pierwszym, są zarejestrowane do przeprowadzania badania ustawowego, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, czy obu tych dziedzin.”;

12)

w art. 24b wprowadza się następujące zmiany:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy badanie ustawowe jest przeprowadzane przez firmę audytorską, firma ta wyznaczała przynajmniej jednego swojego kluczowego partnera. Firma audytorska zapewnia swojemu kluczowemu partnerowi (swoim kluczowym partnerom) wystarczające zasoby oraz personel posiadający kompetencje i zdolności niezbędne do właściwego wykonywania jego (ich) obowiązków.

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadzana jest przez firmę audytorską, firma ta wyznaczała co najmniej jednego kluczowego partnera w zakresie zrównoważonego rozwoju, którym może być kluczowy partner firmy audytorskiej lub jeden z takich partnerów. Firma audytorska zapewnia swojemu kluczowemu partnerowi (swoim kluczowym partnerom) w zakresie zrównoważonego rozwoju wystarczające zasoby oraz personel posiadający kompetencje i zdolności niezbędne do właściwego wykonywania jego (ich) obowiązków.

Zapewnienie jakości, niezależności i kompetencji w badaniu i atestacji to główne kryteria, którymi kieruje się firma audytorska przy wyborze i wyznaczaniu swojego kluczowego partnera lub swoich kluczowych partnerów i, w stosownych przypadkach, kluczowego partnera (kluczowych partnerów) w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Kluczowy partner lub kluczowi partnerzy firmy audytorskiej biorą czynny udział w przeprowadzaniu badania ustawowego. Kluczowy partner lub kluczowi partnerzy w zakresie zrównoważonego rozwoju biorą czynny udział w przeprowadzaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a.

Przy przeprowadzaniu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju biegły rewident poświęca wystarczająco dużo czasu na przeprowadzenie zlecenia i przeznacza wystarczające zasoby pozwalające mu na właściwe wykonanie swoich obowiązków.”;

ust. 4 lit. b) i c) otrzymują brzmienie:

„b)

w przypadku firmy audytorskiej – imię(imiona) i nazwisko(a) kluczowego(-ych) partnera(-ów) firmy audytorskiej i, w stosownych przypadkach, imię(imiona) i nazwisko(a) kluczowego(-ych) partnera(-ów) w zakresie zrównoważonego rozwoju;

wynagrodzenie pobrane z tytułu przeprowadzenia badania ustawowego, wynagrodzenie pobrane z tytułu przeprowadzenia atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz wynagrodzenie pobrane z tytułu innych usług w każdym roku obrotowym.”;

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5a.

Biegły rewident lub firma audytorska tworzą zbiór dokumentacji z atestacji dla każdego zlecenia atestacji dotyczącej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Biegły rewident lub firma audytorska dokumentują co najmniej dane zarejestrowane zgodnie z art. 22b w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Biegły rewident lub firma audytorska przechowują wszelkie inne dane i dokumenty, które mają znaczenie na poparcie sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a, i na potrzeby monitorowania zgodności z niniejszą dyrektywą oraz innymi mającymi zastosowanie wymogami prawnymi w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Zbiór dokumentacji z atestacji jest zamykany nie później niż 60 dni po dacie podpisania sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a.

W przypadku gdy ten sam biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, zbiór dokumentacji z atestacji można zawrzeć w zbiorze dokumentacji z badania ustawowego.”;

ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„Biegły rewident lub firma audytorska przechowują dokumentację na temat wszelkich złożonych na piśmie skarg dotyczących wykonania przeprowadzonych badań ustawowych i wykonania przeprowadzonych zleceń atestacji dotyczącej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

13)

art. 25 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 25

Wynagrodzenie za badanie i atestację

Państwa członkowskie zapewniają wdrożenie stosownych przepisów, które przewidują, że wynagrodzenia za badania ustawowe oraz atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju:

nie są uzależnione od świadczenia dodatkowych usług na rzecz jednostki podlegającej badaniu ustawowemu lub atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, ani nie są kształtowane przez świadczenie takich usług; oraz

nie mają w żadnej mierze charakteru warunkowego.”;

14)

dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 25b

Etyka zawodowa, niezależność, obiektywizm, poufność i tajemnica zawodowa w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

Wymogi w art. 21–24a dotyczące badania ustawowego sprawozdań finansowych mają zastosowanie odpowiednio do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Artykuł 25c

Zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, w przypadku gdy biegły rewident przeprowadza atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego

Biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego ani żaden z członków sieci, do której należy biegły rewident lub firma audytorska, nie świadczą bezpośrednio ani pośrednio na rzecz jednostki interesu publicznego podlegającej atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, na rzecz jej jednostki dominującej ani jednostek przez nią kontrolowanych w ramach Unii zabronionych usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 akapit drugi lit. b) i c) oraz lit. e)–k) rozporządzenia (UE) nr 537/2014, w następujących okresach:

w okresie od rozpoczęcia okresu objętego atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju do wydania sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; oraz

w roku obrotowym bezpośrednio poprzedzającym okres, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, w odniesieniu do usług określonych w art. 5 ust. 1 akapit drugi lit. e) rozporządzenia (UE) nr 537/2014.

Biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego oraz – w przypadku gdy biegły rewident lub firma audytorska należą do sieci – każdy członek takiej sieci mogą świadczyć na rzecz jednostki interesu publicznego podlegającej atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, na rzecz jej jednostki dominującej lub jednostek przez nią kontrolowanych usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych inne niż zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, lub – w stosownych przypadkach – inne niż zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 537/2014, lub usługi uznawane przez państwa członkowskie za stanowiące zagrożenie dla niezależności, o których mowa w art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia, pod warunkiem zatwierdzenia przez komitet ds. audytu po dokonaniu przez niego właściwej oceny zagrożeń dla niezależności oraz zabezpieczeń zastosowanych zgodnie z art. 22b niniejszej dyrektywy.

W przypadku gdy członek sieci, do której należą biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego, świadczy zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, na rzecz jednostki zarejestrowanej w państwie trzecim, kontrolowanej przez jednostkę interesu publicznego, która podlega atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, dany biegły rewident lub dana firma audytorska oceniają, czy ich niezależność byłaby zagrożona wskutek świadczenia takich usług przez członka sieci.

Jeżeli ich niezależność jest zagrożona, biegły rewident lub firma audytorska stosują zabezpieczenia w celu ograniczenia zagrożeń spowodowanych świadczeniem w państwie trzecim zabronionych usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Biegły rewident lub firma audytorska mogą kontynuować wykonywanie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego wyłącznie w przypadku, gdy mogą uzasadnić, zgodnie z art. 22b, że świadczenie tych usług nie ma wpływu na ich osąd zawodowy ani na sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Artykuł 25d

Nieprawidłowości

Art. 7 rozporządzenia (UE) nr 537/2014 stosuje się odpowiednio do biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej przeprowadzającego (-ej) atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego.”;

15)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 26a

Standardy atestacji dotyczące sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

Państwa członkowskie wymagają od biegłych rewidentów i firm audytorskich przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zgodnie ze standardami atestacji przyjętymi przez Komisję zgodnie z ust. 3.

Państwa członkowskie mogą stosować krajowe standardy, procedury lub wymogi atestacji, dopóki Komisja nie przyjmie standardu atestacji obejmującego tę samą kwestię.

Państwa członkowskie przekazują Komisji krajowe standardy, procedury lub wymogi atestacji co najmniej trzy miesiące przed ich wejściem w życie.

Najpóźniej do dnia 1 października 2026 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 48a w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez wprowadzenie przepisów dotyczących standardów atestacji dającej ograniczoną pewność określających procedury, które biegły(li) rewident(ci) i firma(-y) audytorska(-ie) wykonują w celu wyciągnięcia wniosków na temat atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym planowania zlecenia, uwzględniania rodzajów ryzyka i reagowania na nie oraz rodzaju wniosków, jakie należy zawrzeć w sprawozdaniu z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub, w odpowiednim przypadku, w sprawozdaniu z badania.

Najpóźniej do dnia 1 października 2028 r. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 48a uzupełniające niniejszą dyrektywę w celu ustanowienia standardów atestacji dającej wystarczającą pewność, po dokonaniu oceny, czy biegli rewidenci i jednostki są w stanie zagwarantować wystarczającą pewność. Biorąc pod uwagę wyniki tej oceny, a zatem stosownie do sytuacji, w tych aktach delegowanych określa się datę, od której opinia, o której mowa w art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. aa), ma opierać się na zleceniu atestacji dającej wystarczającą pewność opartej na tych standardach atestacji dającej wystarczającą pewność.

Komisja może przyjąć standardy atestacji, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, tylko w przypadku gdy:

zostały opracowane z uwzględnieniem prawidłowej, należytej procedury, nadzoru publicznego i przejrzystości;

przyczyniają się do wysokiego poziomu wiarygodności i jakości rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; oraz

sprzyjają wspólnemu dobru Unii.”;

16)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 27a

Atestacja skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku zleceń atestacji dotyczącej skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju grupy przedsiębiorstw:

w odniesieniu do skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – biegły rewident grupy ponosił pełną odpowiedzialność za sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o którym mowa w art. 28a;

biegły rewident grupy oceniał pracę w zakresie atestacji wykonaną przez dowolnego(-ych) niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego, biegłego(-ych) rewidenta(-ów), jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-ie) na potrzeby atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także dokumentował charakter, terminy i zakres prac wykonanych przez tych biegłych rewidentów, w tym w stosownych przypadkach dokonany przez biegłego rewidenta grupy przegląd odpowiednich części dokumentacji tych biegłych rewidentów, które to części dotyczą atestacji; oraz

biegły rewident grupy dokonał przeglądu pracy w zakresie atestacji wykonanej przez niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego (-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego, biegłego(-ych) rewidenta(-ów), jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-ie) na potrzeby atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także aby tę pracę dokumentował.

Dokumentacja zachowana przez biegłego rewidenta grupy musi umożliwiać odpowiedniemu właściwemu organowi przeprowadzenie przeglądu pracy biegłego rewidenta grupy.

Do celów niniejszego ustępu akapit pierwszy lit. c) biegły rewident grupy występuje o zgodę danego(-ych) niezależnego(-ych) dostawcy(-ów) usług atestacyjnych, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego lub biegłego(-ych) rewidenta(-ów), jednostki(-ek) audytorskiej(-ich) pochodzącej(-ych) z państwa trzeciego lub firmy(firm) audytorskiej(-ich) na przekazanie odnośnej dokumentacji w trakcie wykonywania atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, jako warunek umożliwiający biegłemu rewidentowi grupy poleganie na wynikach prac wykonanych przez tego(tych) niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub tę(te) jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-ie).

W przypadku gdy biegły rewident grupy nie ma możliwości przestrzegania przepisów ust. 1 akapit pierwszy lit. c), podejmuje on stosowne środki i informuje odpowiedni właściwy organ.

Środki te – w odpowiednim przypadku – obejmują przeprowadzenie dodatkowej pracy w zakresie atestacji, bezpośrednio albo poprzez zlecenie takich zadań w ramach outsourcingu, w odnośnej jednostce zależnej.

W przypadku gdy biegły rewident grupy podlega kontroli zapewnienia jakości lub dochodzeniu dotyczącemu atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju grupy przedsiębiorstw, biegły rewident grupy na żądanie udostępnia właściwemu organowi posiadaną przez siebie odnośną dokumentację dotyczącą pracy w zakresie atestacji wykonanej na potrzeby atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przez odpowiedniego(-ych) niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego lub biegłego(-ych) rewidenta(-ów) oraz jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego lub firmę(-y) audytorską(-ie), w tym wszelką dokumentację roboczą odnoszącą się do atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

Właściwy organ może zwrócić się do odpowiednich właściwych organów na podstawie art. 36 o dodatkową dokumentację dotyczącą prac w zakresie atestacji wykonanych przez biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub firmę(-y) audytorską(-ie) na potrzeby atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.

W przypadku gdy atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej lub jednostki zależnej należącej do grupy przedsiębiorstw jest przeprowadzana przez biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzących z państwa trzeciego, właściwy organ może zwrócić się o dodatkową dokumentację dotyczącą pracy w zakresie atestacji wykonanej przez biegłego(-ych) rewidenta(-ów) pochodzącego(-ych) z państwa trzeciego lub jednostkę(-i) audytorską(-ie) pochodzącą(-e) z państwa trzeciego do odpowiednich właściwych organów z państw trzecich w ramach ustaleń roboczych.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu trzeciego, w przypadku gdy niezależny(-i) dostawca(-y) usług atestacyjnych, biegły(-li) rewident(-ci) pochodzący z państwa trzeciego lub jednostka(i) audytorska(-ie) pochodzące z państwa trzeciego, które nie ma ustaleń roboczych, przeprowadzili atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki dominującej lub jednostki zależnej należącej do grupy przedsiębiorstw, biegły rewident grupy, na żądanie, jest również odpowiedzialny za zapewnienie właściwego dostarczenia dodatkowej dokumentacji dotyczącej prac w zakresie atestacji wykonanych przez takiego(-ch) niezależnego(-ych) dostawcę(-ów) usług atestacyjnych, biegłego(-ych) rewidenta(-ów) lub jednostkę(-y) audytorską(-ie) pochodzących z państwa trzeciego, w tym dokumentacji roboczej istotnej dla atestacji skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Aby zapewnić dostarczenie takich dokumentów, biegły rewident grupy zachowuje egzemplarz takiej dokumentacji lub ewentualnie uzgadnia z niezależnym(i) dostawcą(-ami) usług atestacyjnych, biegłym(-ymi) rewidentem(-ami) lub jednostką(-ami) audytorską(-imi) pochodzącymi z państwa trzeciego swój odpowiedni i nieograniczony do niej dostęp na żądanie lub podejmuje wszelkie inne stosowne działania. W przypadku gdy dokumentacja robocza z atestacji nie może z powodów prawnych lub z innych przyczyn zostać przekazana z państwa trzeciego biegłemu rewidentowi grupy, dokumentacja zachowana przez biegłego rewidenta grupy musi zawierać dowody, że zastosował on odpowiednie procedury w celu uzyskania dostępu do dokumentacji z atestacji, a w przypadku przeszkód innych niż przeszkody prawne wynikające z ustawodawstwa danego państwa trzeciego – dowody na istnienie takich przeszkód.”;

17)

art. 28 ust. 2 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

zawiera ono opinię i oświadczenie – oba dokumenty wydane w oparciu o prace podjęte w trakcie badania – zgodnie z art. 34 ust. 1 akapit drugi lit. a) i b) dyrektywy 2013/34/UE;”;

18)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 28a

Sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

Biegły(-li) rewident(-ci) lub firma(-y) audytorska(-ie) przedstawiają w sprawozdaniu z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju wyniki atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Sprawozdanie to sporządza się zgodnie z wymogami standardów atestacji przyjętymi przez Komisję w drodze aktów delegowanych przyjętych na podstawie art. 26a ust. 3 lub, do czasu przyjęcia tych standardów atestacji przez Komisję, zgodnie z krajowymi standardami atestacji, o których mowa w art. 26a ust. 2.

Sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju sporządza się na piśmie i sprawozdanie to:

wskazuje podmiot, którego roczna lub skonsolidowana sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju jest przedmiotem zlecenia atestacji; określa, czy chodzi o roczną czy o skonsolidowaną sprawozdawczość w zakresie zrównoważonego rozwoju, oraz dzień, na który została sporządzona, i okres nią objęty; wskazuje ramy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju zastosowane przy sporządzaniu tej sprawozdawczości;

zawiera opis zakresu atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w którym określa się co najmniej standardy atestacji, zgodnie z którymi przeprowadzono atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;

zawiera opinię, o której mowa w art. 34a ust. 1 akapit drugi lit. aa) dyrektywy 2013/34/UE.

W przypadku gdy atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju została przeprowadzona przez więcej niż jednego biegłego rewidenta lub firmę audytorską, biegły(-li) rewident(-ci) lub firma(-y) audytorska(-ie) uzgadniają wyniki atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i przedkładają wspólne sprawozdanie i opinię. W przypadku różnicy zdań każdy biegły rewident lub firma audytorska przedstawiają swoją opinię w odrębnym punkcie sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i uzasadniają różnicę zdań.

Biegły rewident przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju podpisuje sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i opatruje je datą. W przypadku gdy atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przeprowadza firma audytorska, sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jest podpisywane co najmniej przez biegłego rewidenta lub biegłych rewidentów przeprowadzających atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w imieniu firmy audytorskiej. W przypadku gdy zaangażowano jednocześnie więcej niż jednego biegłego rewidenta lub więcej niż jedną firmę audytorską, sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju podpisują wszyscy biegli rewidenci lub co najmniej biegli rewidenci przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju w imieniu każdej firmy audytorskiej. W wyjątkowych okolicznościach państwa członkowskie mogą postanowić, że taki podpis lub takie podpisy nie muszą być ujawniane opinii publicznej, jeżeli takie ujawnienie mogłoby prowadzić do bezpośredniego i znaczącego zagrożenia bezpieczeństwa osobistego jakiejkolwiek osoby.

W każdym przypadku nazwisko(-a) danej(-ych) osoby(-ób) musi(-szą) być znane odpowiednim właściwym organom.

Państwa członkowskie mogą wymagać, aby – w przypadku gdy ten sam biegły rewident przeprowadza badanie ustawowe rocznych sprawozdań finansowych i atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju można było umieścić w odrębnej sekcji sprawozdania z badania.

Sprawozdanie biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej dotyczące skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jest zgodne z wymogami określonymi w ust. 1–5.”;

19)

w art. 29 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d)

osoby przeprowadzające kontrole zapewnienia jakości posiadają odpowiednie wykształcenie zawodowe i stosowne doświadczenie w zakresie badania ustawowego, sprawozdawczości finansowej oraz, w stosownych przypadkach, sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem, w połączeniu ze szczegółowym szkoleniem w zakresie kontroli zapewnienia jakości;”;

ust. 1 lit. f) otrzymuje brzmienie:

„f)

zakres kontroli zapewnienia jakości popartej odpowiednim sprawdzeniem wybranych zbiorów dokumentacji z badania i, w stosownych przypadkach, zbiorów dokumentacji z atestacji, obejmuje ocenę zgodności z mającymi zastosowanie standardami badania i wymogami z zakresu niezależności, i w stosownych przypadkach, ze standardami atestacji oraz ocenę ilości i jakości wykorzystanych zasobów, ocenę naliczonego wynagrodzenia za badanie oraz wynagrodzenia za atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, a także ocenę systemu wewnętrznej kontroli jakości firmy audytorskiej;”;

ust. 1 lit. h) otrzymuje brzmienie:

„h)

kontrole zapewnienia jakości odbywają się na podstawie analizy ryzyka, a w przypadku gdy biegli rewidenci i firmy audytorskie przeprowadzają badania ustawowe zdefiniowane w art. 2 pkt 1 lit. a) oraz, w stosownych przypadkach, przeprowadzają atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju – co najmniej raz na sześć lat;”;

ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

kontrolerzy posiadają odpowiednie wykształcenie kierunkowe i stosowne doświadczenie w dziedzinie badań ustawowych, sprawozdawczości finansowej oraz, w stosownych przypadkach, sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem, w połączeniu ze szczegółowym szkoleniem w zakresie kontroli zapewnienia jakości;”;

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a.

Państwa członkowskie mogą zwolnić, do dnia 31 grudnia 2025 r., osoby przeprowadzające kontrole zapewnienia jakości związane z atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju z wymogu posiadania odpowiedniego doświadczenia w dziedzinie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i w dziedzinie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub innych usług związanych ze zrównoważonym rozwojem.”;

20)

art. 30 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.

Państwa członkowskie zapewniają istnienie skutecznych systemów dochodzeń i kar mających na celu wykrywanie przypadków nieodpowiedniego wykonywania badania ustawowego i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, ich korygowanie oraz zapobieganie im.

Bez uszczerbku dla obowiązujących w nich systemów odpowiedzialności cywilnej, państwa członkowskie zapewniają skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary wobec biegłych rewidentów i firm audytorskich, w przypadku gdy badania ustawowe lub atestacje sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie są przeprowadzane zgodnie z przepisami przyjętymi w ramach wdrażania niniejszej dyrektywy i, w stosownych przypadkach, z rozporządzeniem (UE) nr 537/2014.

Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niewprowadzaniu przepisów dotyczących kar administracyjnych w przypadku naruszeń, które podlegają już krajowemu prawu karnemu. W takim przypadku informują Komisję o właściwych przepisach prawa karnego.”;

21)

w art. 30a ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„ca)

tymczasowy zakaz nakładany na biegłego rewidenta, firmę audytorską lub kluczowego partnera w zakresie zrównoważonego rozwoju – na okres nieprzekraczający trzech lat – przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub podpisywania sprawozdań z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;”;

22)

w art. 30a ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„da)

oświadczenie, że sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie spełnia wymogów art. 28a niniejszej dyrektywy;”;

23)

w art. 32 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„3.

Właściwy organ jest zarządzany przez osoby niewykonujące zawodu, które posiadają wiedzę w dziedzinach istotnych dla badania ustawowego i, w stosownych przypadkach, dla atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Osoby te są wybierane zgodnie z niezależną i przejrzystą procedurą mianowania.”;

ust. 4 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

przyjmowaniem standardów etyki zawodowej, standardów wewnętrznej kontroli jakości firm audytorskich oraz standardów badania i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, z wyjątkiem przypadków, gdy standardy te są przyjmowane lub zatwierdzane przez inne organy państwa członkowskiego;”;

24)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 36a

Rozwiązania regulacyjne pomiędzy państwami członkowskimi w odniesieniu do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju

Wymogi art. 34 i 36 dotyczące badania ustawowego sprawozdań finansowych mają zastosowanie odpowiednio do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

25)

w art. 37 wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Akapit pierwszy ma zastosowanie do wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej na potrzeby atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Akapit pierwszy ma zastosowanie do wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej na potrzeby atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Zabrania się wszelkich klauzul umownych ograniczających możliwość wyboru biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej przez walne zgromadzenie wspólników lub członków badanej jednostki zgodnie z ust. 1 do określonych kategorii lub wykazów biegłych rewidentów lub firm audytorskich w odniesieniu do wyboru konkretnego biegłego rewidenta lub konkretnej firmy audytorskiej na potrzeby przeprowadzenia badania ustawowego i, w stosownych przypadkach, atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju tej jednostki. Wszelkie takie istniejące klauzule są nieważne.

Państwa członkowskie zapewniają, aby wspólnicy lub członkowie dużych jednostek podlegających art. 19a i 29a dyrektywy 2013/34/UE, z wyjątkiem jednostek, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a) tej dyrektywy, i którzy reprezentują ponad 5 % praw głosu lub 5 % kapitału jednostki, działając indywidualnie lub zbiorowo, mieli prawo złożenia projektu uchwały walnego zgromadzenia wspólników lub członków wymagającej, aby akredytowana strona trzecia, która nie należy do tej samej firmy audytorskiej lub sieci co biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzająca badanie ustawowe, sporządziła sprawozdanie dotyczące niektórych elementów sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz aby takie sprawozdanie było udostępniane walnemu zgromadzeniu wspólników lub członków.”;

26)

w art. 38 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Państwa członkowskie zapewniają, aby biegli rewidenci lub firmy audytorskie mogli(-ły) być zwalniani(-e) tylko w przypadku zaistnienia zasadnych podstaw. Rozbieżność opinii na temat podejścia księgowego, procedur badania lub, w stosownych przypadkach, na temat procedur sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju lub procedur atestacji nie stanowią zasadnej podstawy zwolnienia.”;

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Obowiązek poinformowania przewidziany w akapicie pierwszym ma również zastosowanie do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Akapit pierwszy ma również zastosowanie do atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.”;

27)

w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a.

Państwa członkowskie mogą zezwolić na to, aby funkcje przypisane komitetowi ds. audytu w odniesieniu do sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju były wykonywane przez organ administracyjny lub nadzorczy jako całość lub przez specjalny organ ustanowiony przez organ administracyjny lub nadzorczy.”;

ust. 6 lit. a)–e) otrzymują brzmienie:

„a)

informuje organ administracyjny lub nadzorczy badanej jednostki o wynikach badania ustawowego oraz, w stosownych przypadkach, o wynikach atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i wyjaśnia, w jaki sposób badanie ustawowe oraz atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyczyniły się do rzetelności, odpowiednio, sprawozdawczości finansowej i sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i jaka była rola komitetu ds. audytu w tym procesie;

monitoruje proces sprawozdawczości finansowej i, w stosownych przypadkach, proces sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w tym proces sprawozdawczości elektronicznej, o którym mowa w art. 29d dyrektywy 2013/34/UE, a także proces przeprowadzany przez jednostkę w celu identyfikacji informacji przedstawianych zgodnie ze standardami sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju przyjętymi na podstawie art. 29b tej dyrektywy oraz przedkłada zalecenia lub propozycje w celu zapewnienia rzetelności tych procesów;

monitoruje skuteczność istniejących w jednostce wewnętrznych systemów kontroli jakości i zarządzania ryzykiem oraz, w stosownych przypadkach, jej audytu wewnętrznego w zakresie sprawozdawczości finansowej i, w stosownych przypadkach, sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki, w tym jej procesu sprawozdawczości elektronicznej, o którym mowa w art. 29d dyrektywy 2013/34/UE, bez naruszania jej niezależności;

monitoruje badanie ustawowe rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz, w stosownych przypadkach, atestację rocznej i skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, w szczególności ich wykonanie, z uwzględnieniem wszelkich ustaleń i wniosków właściwego organu zgodnie z art. 26 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 537/2014;

kontroluje i monitoruje niezależność biegłych rewidentów lub firm audytorskich zgodnie z art. 22, 22a, 22b, 24a, 24b, 25b, 25c oraz 25d niniejszej dyrektywy i z art. 6 rozporządzenia (UE) nr 537/2014, w szczególności zasadność świadczenia usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych na rzecz badanej jednostki zgodnie z art. 5 tego rozporządzenia;”;

28)

w art. 45 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Właściwe organy państwa członkowskiego rejestrują, zgodnie z art. 15, 16 i 17 niniejszej dyrektywy, każdego biegłego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego i każdą jednostkę audytorską pochodzącą z państwa trzeciego, w przypadku gdy taki biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego lub jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego przedstawiają sprawozdanie z badania dotyczące rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub, w stosownych przypadkach, sprawozdanie z atestacji dotyczące rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki zarejestrowanej poza Unią, której zbywalne papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym tego państwa członkowskiego zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE Parlamentu Europejskiego i Rady ( *27 ), z wyjątkiem sytuacji, gdy dana jednostka jest emitentem wyłącznie dłużnych papierów wartościowych znajdujących się w obiegu, w przypadku których spełniony jest jeden z następujących warunków:

wspomniane papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w państwie członkowskim zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE przed dniem 31 grudnia 2010 r., a ich jednostkowa wartość nominalna wynosi w dniu emisji co najmniej 50 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w innej walucie, równowartość przynajmniej 50 000 EUR w dniu emisji;

wspomniane papiery wartościowe zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w państwie członkowskim zgodnie z definicją zawartą w art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy 2014/65/UE w dniu 31 grudnia 2010 r. lub później, a ich jednostkowa wartość nominalna wynosi w dniu emisji co najmniej 100 000 EUR lub, w przypadku dłużnych papierów wartościowych denominowanych w innej walucie, równowartość przynajmniej 100 000 EUR w dniu emisji.

ust. 4–6 otrzymują brzmienie:

„4.

Bez uszczerbku dla art. 46 sprawozdania z badania dotyczące rocznych sprawozdań finansowych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych lub – w stosownych przypadkach – sprawozdania z atestacji rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, wydane przez biegłych rewidentów pochodzących z państw trzecich lub jednostki audytorskie pochodzące z państw trzecich, którzy(-re) nie są zarejestrowani(-e) w państwie członkowskim, nie mają skutku prawnego w tym państwie członkowskim.

Państwo członkowskie może zarejestrować jednostkę audytorską pochodzącą z państwa trzeciego do celów badania sprawozdań finansowych tylko wtedy, gdy:

większość członków organu administracyjnego lub zarządzającego jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10, z wyjątkiem art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3 i art. 10 ust. 1 akapit drugi;

biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego przeprowadzający badanie w imieniu jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10, z wyjątkiem art. 7 ust. 2, art. 8 ust. 3 i art. 10 ust. 1 akapit drugi;

badania rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przeprowadzane są zgodnie z międzynarodowymi standardami badania, o których mowa w art. 26, jak również z wymogami określonymi w art. 22, 22b i 25 lub z równoważnymi standardami i wymogami;

jednostka audytorska pochodząca z państwa trzeciego publikuje na swojej stronie internetowej roczne sprawozdanie z przejrzystości, obejmujące informacje, o których mowa w art. 13 rozporządzenia (UE) nr 537/2014, lub spełnia równoważne wymogi dotyczące ujawniania informacji.

Państwo członkowskie może zarejestrować jednostkę audytorską pochodzącą z państwa trzeciego do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju tylko wtedy, gdy:

większość członków organu administracyjnego lub zarządzającego jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10;

biegły rewident pochodzący z państwa trzeciego przeprowadzający atestację w imieniu jednostki audytorskiej pochodzącej z państwa trzeciego spełnia wymogi równoważne z wymogami określonymi w art. 4–10;

atestacja rocznej lub skonsolidowanej sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o której mowa w ust. 1, przeprowadzana jest zgodnie ze standardami atestacji, o których mowa w art. 26a, jak również z wymogami określonymi w art. 22, 22b, 25 i 25b lub z równoważnymi standardami i wymogami;

5a.

Państwo członkowskie może zarejestrować biegłego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego do celów badania sprawozdań finansowych tylko wtedy, gdy taki biegły rewident spełnia wymogi określone w ust. 5 akapit pierwszy lit. b), c) i d) niniejszego artykułu.

Państwo członkowskie może zarejestrować biegłego rewidenta pochodzącego z państwa trzeciego do celów atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju tylko wtedy, gdy taki biegły rewident spełnia wymogi określone ust. 5 akapit drugi lit. b), c) i d) niniejszego artykułu.

W celu zapewnienia jednolitych warunków stosowania ust. 5 akapit pierwszy lit. c) i ust. 5 akapit drugi lit. c) niniejszego artykułu Komisja jest uprawniona do podjęcia – w drodze aktów wykonawczych – decyzji o równoważności, o której mowa w tym ustępie. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

Państwa członkowskie mogą dokonywać oceny równoważności, o której mowa w ust. 5 akapit pierwszy lit. c) i ust. 5 akapit drugi lit. c) niniejszego artykułu, dopóki Komisja nie podejmie żadnej takiej decyzji.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 48a, aby uzupełnić niniejszą dyrektywę w celu określenia ogólnych kryteriów równoważności stosowanych do oceny, czy badania sprawozdań finansowych oraz, w stosownych przypadkach, atestacja sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, są przeprowadzane zgodnie z, odpowiednio, międzynarodowymi standardami badania zdefiniowanymi w art. 26 i ze standardami atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 26a, a także z wymogami określonymi w art. 22, 24 i 25. Kryteria takie, które mają zastosowanie do wszystkich państw trzecich, są stosowane przez państwa członkowskie przy ocenie równoważności na szczeblu krajowym.”;

29)

w art. 48a wprowadza się następujące zmiany:

w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 26a ust. 2, powierza się Komisji na czas nieokreślony.”;

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 26 ust. 3, art. 26a ust. 3, art. 45 ust. 6, art. 46 ust. 2 i art. 47 ust. 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”;

ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.

Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 26 ust. 3, art. 26a ust. 3, art. 45 ust. 6, art. 46 ust. 2 lub art. 47 ust. 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie czterech miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”;

Artykuł 4

Zmiany w rozporządzeniu (UE) nr 537/2014

W rozporządzeniu (UE) nr 537/2014 wprowadza się następujące zmiany:

art. 4 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Na potrzeby ograniczeń określonych w akapicie pierwszym niniejszego ustępu wyłącza się atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, inne niż usługi, o których mowa w art. 5 ust. 1, których świadczenie jest wymagane zgodnie z przepisami ustawodawstwa unijnego lub krajowego.”;

w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

ust. 1 akapit drugi lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

prowadzenie księgowości oraz sporządzanie dokumentacji księgowej i sprawozdań finansowych, a także sporządzanie sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju;”;

w ust. 4 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Do przeprowadzania atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju nie jest wymagane zatwierdzenie przez komitet ds. audytu, o którym mowa w akapicie pierwszym.”.

Artykuł 5

Transpozycja

Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1–3 niniejszej dyrektywy do dnia 6 lipca 2024 r. Niezwłocznie przekazują one Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 1, z wyjątkiem pkt 14:

►M2 w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się między dniem 1 stycznia 2024 r. a dniem 31 grudnia 2026 r.: ◄

(i)

do dużych jednostek w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE, które są jednostkami interesu publicznego zdefiniowanymi w art. 2 pkt 1 tej dyrektywy, przekraczających na dzień bilansowy średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym;

▼C1

(ii)

do jednostek interesu publicznego zdefiniowanych w art. 2 pkt 1 dyrektywy 2013/34/UE, które są jednostkami dominującymi dużej grupy w rozumieniu art. 3 ust. 7 tej dyrektywy, przekraczającej na dzień bilansowy, w ujęciu skonsolidowanym, średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym;

▼B

►M1 w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2027 r. lub po tym dniu: ◄

▼M2

(i)

do jednostek, w których na dzień bilansowy przychody netto ze sprzedaży przekraczają 450 000 000 EUR, a średnia liczba zatrudnionych w roku obrotowym przekracza 1 000 ;

(ii)

do jednostek dominujących grupy, w których na dzień bilansowy, w ujęciu skonsolidowanym, przychody netto ze sprzedaży przekraczają 450 000 000 EUR, a średnia liczba zatrudnionych w roku obrotowym przekracza 1 000 .

▼M2 —————

▼B

Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne od wykonania art. 1 pkt 14 w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2028 r. lub po tym dniu.

Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 2:

►M2 w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się między dniem 1 stycznia 2024 r. a dniem 31 grudnia 2026 r.: ◄

(i)

do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są dużymi jednostkami w rozumieniu art. 3 ust. 4 dyrektywy 2013/34/UE, przekraczających na dzień bilansowy średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym;

▼C1

(ii)

do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE, którzy są jednostkami dominującymi dużej grupy w rozumieniu w art. 3 ust. 7 dyrektywy 2013/34/UE, przekraczającej na dzień bilansowy, w ujęciu skonsolidowanym, średnią liczbę 500 zatrudnionych w roku obrotowym;

▼B

►M1 w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2027 r. lub po tym dniu: ◄

▼M2

(i)

do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE będących jednostkami, w których na dzień bilansowy przychody netto ze sprzedaży przekraczają 450 000 000 EUR, a średnia liczba zatrudnionych w roku obrotowym przekracza 1 000 ;

(ii)

do emitentów zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2004/109/WE będących jednostkami dominującymi grupy, w której na dzień bilansowy, w ujęciu skonsolidowanym, przychody netto ze sprzedaży przekraczają 450 000 000 EUR, a średnia liczba zatrudnionych w roku obrotowym przekracza 1 000 .

▼M2 —————

▼B

Państwa członkowskie stosują przepisy niezbędne do wykonania art. 3 w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2024 r. lub po tym dniu.

▼M2

Na zasadzie odstępstwa od lit. a) akapitu pierwszego i lit. a) akapitu trzeciego państwa członkowskie mogą zwolnić jednostki lub emitentów, których, w stosownych przypadkach, – w ujęciu skonsolidowanym – przychody netto ze sprzedaży nie przekraczają 450 000 000 EUR lub średnia liczba zatrudnionych w roku obrotowym nie przekracza 1 000 , z obowiązku przestrzegania środków niezbędnych do zapewnienia zgodności z art. 1, z wyjątkiem pkt 14, oraz z art. 2, w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się między dniem 1 stycznia 2025 r. a dniem 31 grudnia 2026 r.

▼B

Przepisy określone w ust. 1, przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Państwa członkowskie określają sposób dokonywania takiego odniesienia o.

Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 6

Przegląd i sprawozdawczość

Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z wykonania niniejszej dyrektywy zmieniającej, które obejmuje między innymi:

ocenę osiągnięcia celów niniejszej dyrektywy zmieniającej, w tym konwergencji praktyk sprawozdawczych między państwami członkowskimi;

▼M2

ocenę liczby jednostek dobrowolnie stosujących standardy sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, o których mowa w art. 29ca dyrektywy 2013/34/UE;

ocenę tego, czy i w jaki sposób należy rozszerzyć zakres przepisów zmienionych niniejszą dyrektywą zmieniającą, w szczególności w odniesieniu do dużych przedsiębiorstw, których przychody netto nie przekraczają 450 000 000 EUR, a średnia liczba zatrudnionych nie przekracza 1 000 w roku obrotowym, a także w odniesieniu do przedsiębiorstw z państw trzecich działających bezpośrednio na rynku wewnętrznym Unii bez jednostki zależnej lub oddziału na terytorium Unii;

▼B

ocenę wdrożenia wymogów w zakresie sprawozdawczości w odniesieniu do jednostek zależnych i oddziałów jednostek z państw trzecich wprowadzonych niniejszą dyrektywą zmieniającą, w tym ocenę liczby jednostek z państw trzecich, które mają jednostkę zależną lub oddział, które składają sprawozdania zgodnie z art. 40a dyrektywy 2013/34/UE; ocenę mechanizmu egzekwowania i progów określonych w tym artykule;

ocenę tego, czy i w jaki sposób zapewnić osobom z niepełnosprawnościami dostęp do sprawozdań w zakresie zrównoważonego rozwoju publikowanych przez jednostki objęte zakresem niniejszej dyrektywy zmieniającej.

▼M2

Sprawozdanie dotyczące lit. a), b), d) i e) akapitu pierwszego publikuje się do dnia 30 kwietnia 2029 r., a następnie co trzy lata, w stosownych przypadkach wraz z wnioskami ustawodawczymi. Sprawozdanie dotyczące lit. c) akapitu pierwszego publikuje się do dnia 30 kwietnia 2031 r., a następnie co trzy lata, w stosownych przypadkach wraz z wnioskami ustawodawczymi.

▼B

Do 31 grudnia 2028 r. Komisja dokonuje przeglądu poziomu koncentracji rynku atestacji zrównoważonego rozwoju i sporządza sprawozdanie na ten temat. W przeglądzie tym uwzględnia się krajowe systemy mające zastosowanie do niezależnych dostawców usług atestacyjnych oraz ocenia się, czy i w jakim stopniu te krajowe systemy przyczyniają się do otwarcia rynku atestacji.

Do 31 grudnia 2028 r. Komisja oceni możliwe środki prawne w celu zapewnienia wystarczającej dywersyfikacji rynku atestacji zrównoważonego rozwoju i odpowiedniej jakości sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju. Komisja dokonuje przeglądu środków określonych w art. 34 dyrektywy 2013/34/UE i ocenia potrzebę rozszerzenia ich na inne duże jednostki.

Sprawozdanie przekazuje się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie do 31 grudnia 2028 r., w stosownych przypadkach, wraz z wnioskami ustawodawczymi.

Artykuł 7

Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 4 niniejszej dyrektywy stosuje się od 1 stycznia 2024 r. w odniesieniu do lat obrotowych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2024 r. lub po tym dniu.

Artykuł 8

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

		Dziennik Urzędowy
		nr	strona	data
►M1	DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2025/794 z dnia 14 kwietnia 2025 r.	L 794	1	16.4.2025
►M2	DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2026/470 z dnia 24 lutego 2026 r.	L 470	1	26.2.2026