Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848, w odniesieniu do dokumentów niezbędnych w celu uznania z mocą wsteczną okresów do celów konwersji, produkcji produktów ekologicznych oraz informacji, które mają być dostarczane przez państwa członkowskie

Dokumenty, które należy przekazać w celu uznania z mocą wsteczną wcześniejszego okresu

Do celów art. 10 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/848 podmiot przekazuje właściwym organom w państwie członkowskim, w którym prowadzona jest działalność oraz w którym gospodarstwo podmiotu podlega systemowi kontroli, oficjalne dokumenty od właściwych organów świadczące o tym, że działki rolne, dla których wnioskuje się o uznanie z mocą wsteczną wcześniejszego okresu, były przedmiotem środków, które zdefiniowano w programie wdrożonym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 ( 1 ), oraz że na tych działkach rolnych nie były stosowane produkty lub substancje inne niż dopuszczone do stosowania w produkcji ekologicznej.

Do celów art. 10 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) 2018/848 podmiot przekazuje właściwym organom w państwie członkowskim, w którym prowadzona jest działalność oraz w którym gospodarstwo podmiotu podlega systemowi kontroli, następujące dokumenty świadczące o tym, że te działki rolne stanowiły obszary naturalne lub użytki rolne i przez okres co najmniej trzech lat nie były na nich stosowane produkty lub substancje niedopuszczone do stosowania w produkcji ekologicznej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2018/848:

mapy, na których wyraźnie zaznaczono każdą działkę rolną objętą wnioskiem o uznanie z mocą wsteczną, oraz informacje na temat łącznej powierzchni tych działek rolnych i, w stosownych przypadkach, na temat charakteru i wielkości bieżącej produkcji, a także, jeżeli są one dostępne, ich współrzędne geolokalizacyjne;

szczegółową analizę ryzyka przeprowadzoną przez organ kontrolny lub jednostkę certyfikującą w celu przeprowadzenia oceny, czy na którejkolwiek z działek rolnych objętych wnioskiem o uznanie z mocą wsteczną stosowano przez okres co najmniej trzech lat produkty lub substancje niedopuszczone do stosowania w produkcji ekologicznej z uwzględnieniem w szczególności wielkości całkowitej powierzchni, której dotyczy wniosek oraz praktyk agronomicznych prowadzonych w tym okresie na każdej z działek objętych wnioskiem;

wyniki przeprowadzonych w akredytowanym laboratorium analiz próbek gleby lub roślin pobranych przez organ kontrolny lub jednostkę certyfikującą z każdej działki rolnej, która, zgodnie ze szczegółową analizą ryzyka, o której mowa w lit. b), może być narażona na skażenie w wyniku stosowania na niej produktów lub substancji, które nie są dopuszczone do stosowania w produkcji ekologicznej;

sprawozdanie z inspekcji od organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej po fizycznej kontroli podmiotu do celów weryfikacji spójności informacji zebranych na temat działek rolnych objętych wnioskiem o uznanie z mocą wsteczną;

wszelkie inne istotne dokumenty uznane za niezbędne przez organ kontrolny lub jednostkę certyfikującą w celu oceny wniosku o uznanie z mocą wsteczną;

ostateczne pisemne oświadczenie organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej, w którym wskazano: czy uznanie z mocą wsteczną wcześniejszego okresu jako części okresu konwersji jest uzasadnione; okres rozpoczęcia produkcji uznawanej za ekologiczną w odniesieniu do każdej wnioskowanej działki rolnej; oraz łączną powierzchnię działek rolnych, którym przyznano okres uznania z mocą wsteczną.

Minimalny okres, o którym mowa w części II pkt 1.4.1 lit. g) załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/848, w odniesieniu do żywienia zwierząt najlepiej mlekiem matki, w okresie ssania wynosi:

W odniesieniu do bydła, owiec, kóz i koniowatych obsadę oraz minimalną powierzchnię pomieszczeń i przestrzeni otwartych określono w załączniku I część I.

Właściwości i wymogi techniczne w odniesieniu do minimalnej powierzchni pomieszczeń

Co najmniej połowa minimalnej powierzchni pomieszczeń określona w załączniku I część I dla bydła, owiec, kóz i koniowatych powinna być powierzchnią o konstrukcji litej, tj. bez listew i krat.

Minimalny okres, o którym mowa w części II pkt 1.4.1 lit. g) załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/848, w odniesieniu do żywienia jeleniowatych, najlepiej mlekiem matki w okresie ssania wynosi 90 dni od urodzenia.

W odniesieniu do jeleniowatych obsadę oraz minimalną powierzchnię przestrzeni otwartych określono w załączniku I część II.

Właściwości i wymogi techniczne w odniesieniu do zewnętrznych zagród lub wybiegów

Jeleniowate należy trzymać w zewnętrznych zagrodach lub na zewnętrznych wybiegach, zapewniając pastwiska, jeżeli warunki to umożliwiają.

Zewnętrzne zagrody lub wybiegi muszą być skonstruowane w taki sposób, aby poszczególne gatunki jeleniowatych można było w razie potrzeby oddzielić.

W przypadku każdej zewnętrznej zagrody lub każdego zewnętrznego wybiegu musi istnieć możliwość podziału na dwa obszary albo każda zewnętrzna zagroda lub każdy zewnętrzny wybieg musi przylegać do innej zewnętrznej zagrody lub innego zewnętrznego wybiegu, tak aby na każdym obszarze lub w każdej zewnętrznej zagrodzie lub na każdym zewnętrznym wybiegu można było kolejno przeprowadzać pielęgnację.

Wymogi dotyczące roślinności i właściwości obiektów zapewniających schronienie oraz obszarów na otwartej przestrzeni

Jeleniowatym należy zapewnić elementy gwarantujące ochronę wizualną oraz ochronę przed warunkami pogodowymi, najlepiej za pomocą naturalnych schronień, np. zapewniając, aby w zewnętrznej zagrodzie lub na zewnętrznym wybiegu znajdowały się grupy drzew lub krzewów, części lub obrzeża lasów; jeżeli nie jest to możliwe w wystarczającym stopniu przez cały rok, należy zapewnić zadaszone sztuczne schronienia.

Zewnętrzne zagrody lub wybiegi dla jeleniowatych muszą być wyposażone w elementy lub pokryte roślinnością, dzięki którym zwierzęta będą mogły ścierać scypuł z poroża.

Na późnym etapie ciąży oraz dwa tygodnie po porodzie samice jeleniowatych muszą mieć dostęp do obszarów pokrytych roślinnością, która umożliwi im ukrycie cieląt.

Ogrodzenia wokół zewnętrznych zagród lub wybiegów muszą być skonstruowane w taki sposób, aby jeleniowate nie mogły uciec.

Minimalny okres, o którym mowa w części II pkt 1.4.1 lit. g) załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/848, w odniesieniu do żywienia świń, najlepiej mlekiem matki, w okresie ssania wynosi 40 dni od urodzenia.

W odniesieniu do świń obsadę oraz minimalną powierzchnię pomieszczeń i przestrzeni otwartych określono w załączniku I część III.

Właściwości i wymogi techniczne w odniesieniu do minimalnej powierzchni pomieszczeń i przestrzeni otwartych

Co najmniej połowa minimalnej powierzchni zarówno pomieszczeń, jak i przestrzeni otwartych określona w załączniku I część III powinna być powierzchnią o konstrukcji litej, tj. bez listew i krat.

Wymogi dotyczące roślinności i właściwości obszarów na otwartej przestrzeni

Obszary na otwartej przestrzeni muszą zapewniać świniom komfortowe warunki. Jeżeli jest to możliwe, preferuje się obszary pokryte drzewami lub lasy.

Obszary na otwartej przestrzeni muszą mieć klimat zewnętrzny oraz zapewniać dostęp do schronień, a także warunki pozwalające utrzymać właściwą temperaturę ciała świń.

W odniesieniu do drobiu obsadę oraz minimalną powierzchnię pomieszczeń i przestrzeni otwartych określono w załączniku I część IV.

Kurniki muszą być skonstruowane w sposób umożliwiający ptakom łatwy dostęp do obszarów na otwartej przestrzeni. W tym celu stosuje się następujące zasady:

zewnętrzne ściany kurnika mają otwory wyjściowe/wejściowe zapewniające bezpośredni dostęp do obszarów na otwartej przestrzeni;

każdy pojedynczy otwór wyjściowy/wejściowy ma rozmiary dostosowane do wielkości ptaków;

ptaki mają nieutrudniony dostęp do otworów wyjściowych/wejściowych;

otwory od strony zewnętrznej granicy kurnika mają łączną długość 4 m na 100 m2 powierzchni użytkowej minimalnej powierzchni pomieszczeń kurnika;

do otworów podwyższonych doprowadzona jest rampa.

W przypadku kurników z wiatą stosuje się następujące zasady:

zewnętrzne ściany zarówno od strony wnętrza kurnika w kierunku wiaty, jak i od strony wiaty w kierunku otwartej przestrzeni mają otwory wyjściowe/wejściowe umożliwiające łatwy dostęp odpowiednio do wiaty lub do obszarów na otwartej przestrzeni;

otwory prowadzące z wnętrza kurnika do wiaty mają łączną długość 2 m na 100 m2 powierzchni użytkowej minimalnej powierzchni obszaru wewnętrznego kurnika, a otwory prowadzące z wiaty do obszaru na otwartej przestrzeni mają łączną długość co najmniej 4 m na 100 m2 powierzchni użytkowej minimalnej powierzchni wewnętrznej kurnika;

powierzchni użytkowej wiaty nie uwzględnia się przy obliczanius obsady i minimalnej powierzchni obszaru wewnątrz i na zewnątrz kurnika, jak określono w załączniku I część IV. Dodatkowa zadaszona zewnętrzna część budynku przeznaczona dla drobiu, posiadająca izolację, która powoduje, że ta część budynku ma temperaturę inną niż panująca na zewnątrz budynku może jednak być wzięta pod uwagę do obliczania obsady i minimalnej powierzchni wewnątrz pomieszczeń, jak określono w załączniku I część IV, jeżeli spełnione są następujące warunki:

(i)

jest ona w pełni dostępna przez 24 godziny na dobę;

(ii)

jest zgodna z wymogami określonymi w pkt 1.6.1 i 1.6.3 części II załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/848;

(iii)

jest zgodna z takimi samymi wymogami w odniesieniu do otworu wyjściowego/wejściowego, jak określone dla wiat w lit. a) i b) niniejszego ustępu;

powierzchni użytkowej wiaty nie uwzględnia się w całkowitej powierzchni użytkowej kurników dla drobiu rzeźnego, o której mowa w części II pkt 1.9.4.4 lit. m) załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/848.

W przypadku kurników z oddzielonymi odrębnymi pomieszczeniami przeznaczonych dla wielu stad:

odrębne pomieszczenia mają zapewnić ograniczony kontakt z pozostałymi stadami oraz brak możliwości mieszania się w kurniku ptaków należących do różnych stad;

zastosowanie mają następujące maksymalne wielkości stada przypadające na jedno odrębne pomieszczenie kurnika:

(i)

3 000 rodziców Gallus gallus;

(ii)

10 000 młodych kur;

(iii)

4 800 sztuk drobiu rzeźnego Gallus gallus;

(iv)

2 500 kapłonów;

(v)

4 000 pulard;

(vi)

2 500 indyków;

(vii)

2 500 gęsi;

(viii)

3 200 samców kaczek rasy pekin lub 4 000 samic kaczek rasy pekin;

(ix)

3 200 samców kaczek piżmowych lub 4 000 samic kaczek piżmowych;

(x)

3 200 samców kaczek mulard lub 4 000 samic kaczek mulard;

(xi)

5 200 perlic;

odrębne pomieszczenia oddzielone są za pomocą litej przegrody w przypadku drobiu rzeźnego innego niż Gallus gallus; taka lita przegroda zapewnia, aby każde odrębne pomieszczenie kurnika było całkowicie fizycznie oddzielone od sąsiednich pomieszczeń od podłogi po sufit;

odrębne pomieszczenia oddziela się za pomocą litych przegród, częściowo zamkniętych przegród, sieci lub siatek w przypadku rodziców Gallus gallus, kur niosek, młodych kur, kogutów typu nieśnego i drobiu rzeźnego Gallus gallus.

W kurnikach można stosować systemy wielopoziomowe. W przypadku wykorzystania systemów wielopoziomowych stosuje się następujące zasady:

systemy wielopoziomowe można stosować wyłącznie w przypadku rodziców Gallus gallus, kur niosek, młodych kur przeznaczonych do późniejszej produkcji jaj, młodych kur przeznaczonych do późniejszego stada rodzicielskiego oraz kogutów typu nieśnego;

systemy wielopoziomowe mają nie więcej niż trzy poziomy powierzchni użytkowej, w tym parter;

wyższe poziomy konstruuje się w sposób zapobiegający spadaniu odchodów na ptaki znajdujące się poniżej oraz wyposaża w skuteczny system usuwania pomiotu kurzego;

na wszystkich poziomach możliwe jest łatwe przeprowadzenie kontroli ptaków;

systemy wielopoziomowe zapewniają łatwe i swobodne przemieszczanie wszystkich ptaków na poszczególne poziomy lub obszary pośrednie;

systemy wielopoziomowe są skonstruowane w sposób umożliwiający wszystkim ptakom łatwy dostęp do obszarów na otwartej przestrzeni.

Kurniki wyposażone są w grzędy lub wzniesione poziomy do siedzenia, lub jedno i drugie. Grzędy lub wzniesione poziomy do siedzenia, lub jedno i drugie, zapewnia się ptakom już od wczesnego wieku w rozmiarach i proporcjach odpowiednich do wielkości grupy i ptaków, jak określono w załączniku I część IV.

Dopuszcza się stosowanie ruchomych kurników dla drobiu pod warunkiem ich regularnego przemieszczania w trakcie trwania cyklu produkcyjnego w celu zapewniania ptakom roślinności i co najmniej przed wprowadzeniem nowej partii drobiu. Obsadę w przypadku drobiu rzeźnego, określoną w załączniku I część IV sekcje 4–9, można zwiększyć do maksymalnie 30 kg żywej wagi/m2 pod warunkiem że powierzchnia najniższego poziomu ruchomego kurnika nie przekracza 150 m2.

Wymogi dotyczące roślinności i właściwości obszarów na otwartej przestrzeni

Obszary na otwartej przestrzeni dla drobiu są atrakcyjne dla ptaków i w pełni dostępne dla wszystkich ptaków.

W przypadku kurników, w których wydzielono odrębne pomieszczenia, aby trzymać wiele stad, obszary na otwartej przestrzeni odpowiadające poszczególnym odrębnym pomieszczeniom są odseparowane w celu zapewnienia ograniczonego kontaktu z pozostałymi stadami oraz braku możliwości mieszania się ptaków należących do różnych stad.

Obszary na otwartej przestrzeni dla drobiu są głównie pokryte roślinnością złożoną z różnych rodzajów roślin.

Na całym obszarze na otwartej przestrzeni rozmieszczona jest wystarczająca ilość elementów zabezpieczających, schronień, krzewów lub drzew w celu zapewnienia, aby ptaki korzystały z całego obszaru na otwartej przestrzeni w zrównoważony sposób.

Roślinność występującą na obszarze na otwartej przestrzeni utrzymuje się w celu ograniczenia potencjalnych nadwyżek składników pokarmowych.

Granice obszarów na otwartej przestrzeni nie mogą sięgać dalej niż 150 m od najbliższego otworu wyjściowego/wejściowego kurnika. Dopuszcza się jednak przedłużenie tej odległości do 350 m od najbliższego otworu wyjściowego/wejściowego budynku, pod warunkiem że na całym obszarze na otwartej przestrzeni równomiernie rozmieszczona jest wystarczająca liczba schronień przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi i drapieżnikami, przy czym na jednym hektarze znajdują się co najmniej cztery schronienia. W przypadku gęsi ptaki muszą mieć możliwość zaspokojenia swoich potrzeb jedzenia trawy na obszarze na otwartej przestrzeni.

Minimalny okres, o którym mowa w części II pkt 1.4.1 lit. g) załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/848, w odniesieniu do żywienia królików, najlepiej mlekiem matki, w okresie ssania wynosi 42 dni od urodzenia.

W odniesieniu do królików obsadę oraz minimalną powierzchnię pomieszczeń i przestrzeni otwartych określono w załączniku I część V.

Właściwości i wymogi techniczne w odniesieniu do budynków ruchomych lub stałych

W okresie wypasu króliki utrzymywane są w ruchomym pomieszczeniu na pastwiskach lub w stacjonarnym pomieszczeniu z dostępem do pastwiska.

W pozostałym okresie króliki można utrzymywać w stacjonarnym pomieszczeniu z dostępem do wybiegu zewnętrznego z roślinnością, najlepiej do pastwiska.

Ruchome pomieszczenia na pastwiskach przemieszcza się jak najczęściej, aby zapewnić maksymalne wykorzystanie pastwiska do wypasu, a konstrukcja takich pomieszczeń umożliwia wypas królików na pastwisku.

Właściwości i wymogi techniczne w odniesieniu do pomieszczeń i przestrzeni otwartych

Konstrukcja wnętrza stacjonarnych i ruchomych pomieszczeń jest następująca:

wysokość pomieszczenia jest taka, że wszystkie króliki mogą stać z uszami wyprostowanymi;

istnieje możliwość pomieszczenia różnych grup królików i zachowania integralności młodych osobników w momencie przejścia do etapu tuczenia;

istnieje możliwość odseparowania od grupy samców królików, ciężarnych samic królików i samic królików w okresie reprodukcyjnym w konkretnych celach związanych z dobrostanem zwierząt i na określony czas, przy czym musi zostać zachowany kontakt wzrokowy z pozostałymi królikami;

samica królika ma możliwość oddalenia się od gniazda i powrotu do niego, aby pielęgnować młode;

powierzchnia pomieszczeń zapewnia:

(i)

zadaszone schronienie z ciemnymi kryjówkami w ilości wystarczającej dla wszystkich kategorii królików;

(ii)

dostęp do gniazd dla wszystkich samic królików co najmniej raz w tygodniu przed oczekiwanym terminem porodu i co najmniej do końca okresu karmienia młodych;

(iii)

dostęp do wystarczającej liczby gniazd dla młodych, przy czym minimalna liczba to jedno gniazdo na jedną samicę karmiącą z młodymi;

(iv)

materiały dla królików do obgryzania.

Konstrukcja obszaru zewnętrznego w obiektach ze stałym pomieszczeniem jest następująca:

obszar wyposażony jest w podwyższone platformy, których liczba jest wystarczająca i które są równo rozmieszczone na minimalnej powierzchni tego obszaru;

obszar otacza ogrodzenie wystarczająco wysokie i wystarczająco głęboko zakopane, aby zwierzęta nie mogły uciec, przeskakując ogrodzenie albo podkopując się pod nie;

jeżeli obszar zewnętrzny jest betonowy, zapewniony jest łatwy dostęp do części wybiegu zewnętrznego z roślinnością. Bez zapewnienia łatwego dostępu do tego wybiegu, powierzchni obszaru betonowego nie można uwzględnić przy obliczaniu minimalnej powierzchni przestrzeni otwartej;

powierzchnia pomieszczeń zapewnia:

(i)

zadaszone schronienie z ciemnymi kryjówkami w ilości wystarczającej dla wszystkich kategorii królików;

(ii)

materiały dla królików do obgryzania.

Wymogi dotyczące roślinności i właściwości obszarów na otwartej przestrzeni

Roślinność na wybiegu zewnętrznym jest regularnie utrzymywana w sposób atrakcyjny dla królików.

W okresie wypasu prowadzi się regularną rotację pastwisk zarządzanych w sposób zapewniający optymalny wypas królików.

Szczegółowe przepisy dla danego gatunku lub grupy gatunków zwierząt akwakultury

Podmioty prowadzące produkcję zwierząt akwakultury przestrzegają szczegółowych przepisów dla danego gatunku lub grupy gatunków, określonych w załączniku II, dotyczących obsady oraz szczegółowych cech systemów produkcji i systemów zamkniętych.

Przy przetwarzaniu produktów spożywczych w ramach produkcji ekologicznej dopuszcza się stosowanie wyłącznie technik zgodnych z zasadami określonymi w rozdziale II rozporządzenia (UE) 2018/848, w szczególności zgodnych z odpowiednimi szczegółowymi zasadami mającymi zastosowanie do przetwarzania żywności ekologicznej, określonymi w art. 7, z odpowiednimi przepisami określonymi w rozdziale III tego rozporządzenia oraz ze szczegółowymi przepisami dotyczącymi produkcji określonymi w części IV załącznika II do tego rozporządzenia.

Nie naruszając przepisów pkt 3 części VI załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/848, dopuszcza się stosowanie technik z wykorzystaniem wymiany jonowej i żywicy adsorpcyjnej do przygotowania ekologicznych surowców:

w przypadku produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 odpowiednio lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 609/2013, pod warunkiem że stosowanie tych technik jest niezbędne do spełnienia wymogów tego rozporządzenia i aktów przyjętych na podstawie jego art. 11 ust. 1 w odniesieniu do tych produktów, lub

w przypadku produktów regulowanych dyrektywą 2006/125/WE, pod warunkiem że stosowanie tych technik jest niezbędne do spełnienia wymogów tej dyrektywy.

Państwo członkowskie, które uznaje, że dana technika wymaga oceny pod kątem zgodności z zasadami i przepisami, o których mowa w ust. 1, lub że określone szczegółowe warunki stosowania takiej techniki należy uwzględnić w tym rozporządzeniu, może zwrócić się do Komisji z wnioskiem o przeprowadzenie takiej oceny. W tym celu dane państwo członkowskie przedstawia Komisji i pozostałym państwom członkowskim dokumentację uzasadniającą zgodność takiej techniki lub wspomniane szczegółowe warunki stosowania techniki oraz zapewnia, aby taka dokumentacja została podana do wiadomości publicznej, z zastrzeżeniem unijnego i krajowego prawodawstwa o ochronie danych.

Komisja regularnie publikuje wszelkie wnioski, o których mowa w akapicie pierwszym.

Komisja analizuje dokumentację, o której mowa w ust. 3. Jeżeli po przeprowadzeniu analizy Komisja stwierdzi, że technika opisana w dokumentacji jest zgodna z zasadami i przepisami, o których mowa w ust. 1, Komisja zmieni niniejsze rozporządzenie w celu wyraźnego dopuszczenia techniki, o której mowa w przedstawionej dokumentacji, lub uwzględnienia szczegółowych warunków stosowania tej techniki w niniejszym rozporządzeniu.

Komisja dokonuje przeglądu technik dopuszczonych do przetwarzania żywności ekologicznej, w tym ich opisu i warunków stosowania zawsze wówczas, gdy dostępne są nowe dowody lub gdy nowe dowody zostają przedstawione przez państwo członkowskie.

Przy przetwarzaniu produktów paszowych w ramach produkcji ekologicznej dopuszcza się stosowanie wyłącznie technik zgodnych z zasadami określonymi w rozdziale II rozporządzenia (UE) 2018/848, w szczególności z odpowiednimi szczegółowymi zasadami mającymi zastosowanie do przetwarzania paszy ekologicznej, określonymi w art. 8, z odpowiednimi przepisami określonymi w rozdziale III tego rozporządzenia oraz ze szczegółowymi przepisami dotyczącymi produkcji określonymi w części V załącznika II do tego rozporządzenia, które to techniki nie odtwarzają właściwości utraconych w trakcie przetwarzania i składowania paszy ekologicznej, nie naprawiają skutków zaniedbań zaistniałych w trakcie przetwarzania paszy ekologicznej ani w inny sposób nie mogą wprowadzać w błąd w kwestii prawdziwej natury produktów.

Państwo członkowskie, które uznaje, że dana technika wymaga oceny pod kątem zgodności z zasadami i przepisami, o których mowa w ust. 1, lub że określone szczegółowe warunki stosowania takiej techniki należy uwzględnić w tym rozporządzeniu, może zwrócić się do Komisji z wnioskiem o przeprowadzenie takiej oceny. W tym celu dane państwo członkowskie przedstawia Komisji i pozostałym państwom członkowskim dokumentację uzasadniającą zgodność takiej techniki lub wspomniane szczegółowe warunki oraz zapewnia, aby taka dokumentacja została podana do wiadomości publicznej, z zastrzeżeniem unijnego i krajowego prawodawstwa o ochronie danych.

Komisja regularnie publikuje wszelkie wnioski, o których mowa w akapicie pierwszym.

Komisja analizuje dokumentację, o której mowa w ust. 2. Jeżeli po przeprowadzeniu analizy Komisja stwierdzi, że technika opisana w dokumentacji jest zgodna z zasadami i przepisami, o których mowa w ust. 1, Komisja zmieni niniejsze rozporządzenie w celu wyraźnego dopuszczenia techniki, o której mowa w przedstawionej dokumentacji, lub uwzględnienia szczegółowych warunków stosowania tej techniki w niniejszym rozporządzeniu.

Komisja dokonuje przeglądu technik dopuszczonych do przetwarzania paszy ekologicznej, w tym ich opisu i warunków stosowania zawsze wówczas, gdy dostępne są nowe dowody lub gdy nowe dowody zostają przedstawione przez państwo członkowskie.

INFORMACJE DOTYCZĄCE DOSTĘPNOŚCI NA RYNKU EKOLOGICZNEGO MATERIAŁU ROZMNOŻENIOWEGO ROŚLIN I MATERIAŁU ROZMNOŻENIOWEGO ROŚLIN W OKRESIE KONWERSJI, ZWIERZĄT EKOLOGICZNYCH I EKOLOGICZNYCH MŁODOCIANYCH OSOBNIKÓW ZWIERZĄT AKWAKULTURY

Państwa członkowskie przedstawiają informacje udostępniane na podstawie art. 53 ust. 6 lit. a) rozporządzenia (UE) 2018/848, pochodzące z bazy danych, o której mowa w art. 26 ust. 1, oraz z systemów, o których mowa w art. 26 ust. 2, a także – w stosownych przypadkach – z systemów, o których mowa w art. 26 ust. 3 tego rozporządzenia zgodnie ze specyfikacją określoną w części I załącznika III do niniejszego rozporządzenia.

Państwa członkowskie przedstawiają informacje udostępniane na podstawie art. 53 ust. 6 lit. b) rozporządzenia (UE) 2018/848, dotyczące zgód na stosowanie odstępstw przyznanych zgodnie z częścią I pkt 1.8.5 i częścią II pkt 1.3.4.3 i 1.3.4.4 załącznika II do tego rozporządzenia zgodnie ze specyfikacją określoną w części II załącznika III do niniejszego rozporządzenia.

Państwa członkowskie przedstawiają informacje udostępniane na podstawie art. 53 ust. 6 lit. c) rozporządzenia (UE) 2018/848 na temat dostępności na rynku unijnym ekologicznych pasz białkowych dla drobiu i świń oraz na temat zezwoleń przyznanych zgodnie z częścią II pkt 1.9.3.1 lit. c) i częścią II pkt 1.9.4.2 lit. c) załącznika II do tego rozporządzenia w odpowiedzi na kwestionariusz przedstawiany corocznie państwom członkowskim przez Komisję.

Informacje, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, przedstawia się w formacie i za pośrednictwem systemu udostępnionych przez Komisję. ►M1 Informacje te przedstawia się corocznie do dnia 30 czerwca, przy czym po raz pierwszy mają one zostać przedstawione do dnia 30 czerwca 2023 r. za rok 2022. ◄

Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, otrzymane od państw członkowskich na podstawie art. 53 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2018/848 zostają uwzględnione w bazie danych, o której mowa w art. 26 ust. 1, oraz w systemach, o których mowa w art. 26 ust. 2, a także – w stosownych przypadkach – w systemach, o których mowa w art. 26 ust. 3 tego rozporządzenia.

W drodze odstępstwa od rozdziału II sekcja 3 niniejszego rozporządzenia gospodarstwa lub jednostki produkcyjne, w których świnie trzyma się w obiektach wybudowanych, odnowionych lub oddanych do użytku przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 i rozporządzeniem (WE) nr 889/2008 i które wymagają znacznej przebudowy obiektów zewnętrznych niezbędnej w celu spełnienia wymogu, zgodnie z którym co najmniej połowa powierzchni przestrzeni otwartej ma konstrukcję litą, jak określono w art. 11 niniejszego rozporządzenia, muszą być zgodne z tymże artykułem, począwszy ►M1 najpóźniej od dnia 1 stycznia 2030 r. ◄

W drodze odstępstwa od rozdziału II sekcja 4 niniejszego rozporządzenia gospodarstwa lub jednostki produkcyjne, w których znajdują się kurniki wybudowane, odnowione lub oddane do użytku przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 i rozporządzeniem (WE) nr 889/2008 i które wymagają przebudowy pomieszczeń dla zwierząt niezbędnej w celu spełnienia wymogu dotyczącego łącznej długości otworów prowadzących z wnętrza kurnika do wiaty, określonego w art. 15 ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia, muszą być zgodne z przepisem określonym w tej literze, począwszy ►M1 najpóźniej od dnia 1 stycznia 2025 r. ◄

W drodze odstępstwa od rozdziału II sekcja 4 niniejszego rozporządzenia gospodarstwa lub jednostki produkcyjne, w których znajdują się kurniki z zewnętrzną częścią budynku wybudowane, odnowione lub oddane do użytku przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 i rozporządzeniem (WE) nr 889/2008 i w odniesieniu do których konieczne jest znaczne ograniczenie obsady wewnątrz pomieszczeń lub renowacja budynków w celu spełnienia wymogów dotyczących obliczania obsady i minimalnej powierzchni pomieszczeń określonych w części IV załącznika I do niniejszego rozporządzenia przy jednoczesnym spełnieniu wymogów określonych w art. 15 ust. 2 lit. c), muszą być zgodne z tymi przepisami ►M1 najpóźniej od dnia 1 stycznia 2025 r. ◄

W drodze odstępstwa od rozdziału II sekcja 4 niniejszego rozporządzenia gospodarstwa lub jednostki produkcyjne, w których znajdują się kurniki wybudowane, odnowione lub oddane do użytku przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 i rozporządzeniem (WE) nr 889/2008 i które wymagają przebudowy pomieszczeń dla zwierząt lub wymiany wyposażenia w celu spełnienia wymogów dotyczących litej przegrody, określonych w art. 15 ust. 3 lit. c), lub wymogu dotyczącego grzęd lub wzniesionych poziomów do siedzenia, określonych w art. 15 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, muszą być zgodne z tymi przepisami, począwszy ►M1 najpóźniej od dnia 1 stycznia 2025 r. ◄

W drodze odstępstwa od rozdziału II sekcja 4 niniejszego rozporządzenia gospodarstwa lub jednostki produkcyjne, w których znajdują się wielopoziomowe kurniki wybudowane, odnowione lub oddane do użytku przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 i rozporządzeniem (WE) nr 889/2008 i które wymagają znacznej przebudowy pomieszczeń dla zwierząt lub wymiany wyposażenia w celu spełnienia wymogów dotyczących maksymalnej liczby poziomów i systemu usuwania pomiotu kurzego, określonych w art. 15 ust. 4 odpowiednio lit. b) i c) niniejszego rozporządzenia, muszą być zgodne z tymi przepisami, począwszy ►M1 najpóźniej od dnia 1 stycznia 2030 r. ◄

W drodze odstępstwa od rozdziału II sekcja 4 niniejszego rozporządzenia gospodarstwa lub jednostki produkcyjne, w których znajdują się kurniki o granicach obszarów na otwartej przestrzeni sięgających dalej niż 150 m od najbliższego otworu wyjściowego/wejściowego kurnika wybudowane, odnowione lub oddane do użytku przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 i rozporządzeniem (WE) nr 889/2008 i w przypadku których konstrukcja obiektów wymaga znacznego dostosowania lub konieczne jest pozyskanie dodatkowych gruntów w celu spełnienia wymogu dotyczącego maksymalnej odległości od otworu kurnika, określonego w art. 16 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, muszą być zgodne z tym przepisem, począwszy ►M1 najpóźniej od dnia 1 stycznia 2030 r. ◄

W drodze odstępstwa od części IV sekcja 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia w przypadku gospodarstw lub jednostek produkcyjnych zajmujących się produkcją młodych kur w obiektach dla drobiu wybudowanych, odnowionych lub oddanych do użytku przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 834/2007 i rozporządzeniem (WE) nr 889/2008 i w przypadku których konstrukcja kurników wymaga znacznego dostosowania lub konieczne jest pozyskanie dodatkowych gruntów w celu spełnienia przepisów części IV sekcja 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, należy zapewnić zgodność z przepisami dotyczącymi obsady i minimalnej powierzchni pomieszczeń i przestrzeni otwartych przeznaczonych dla młodych kur i kogutów typu nieśnego, określonymi w części IV sekcja 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, począwszy ►M1 najpóźniej od dnia 1 stycznia 2030 r. ◄

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

PRZEPISY DOTYCZĄCE OBSADY I MINIMALNEJ POWIERZCHNI POMIESZCZEŃ I PRZESTRZENI OTWARTYCH DLA ZWIERZĄT GOSPODARSKICH, O KTÓRYCH MOWA W ROZDZIALE II

Część I: Obsada i minimalna powierzchnia pomieszczeń i przestrzeni otwartych w odniesieniu do bydła, owiec, kóz i koniowatych, o których mowa w art. 3

	Powierzchnia pomieszczeń (wewnętrzna netto dostępna dla zwierząt)		Powierzchnia przestrzeni otwartych (powierzchnia wybiegu, z wyłączeniem pastwisk)
	Minimalna masa żywej wagi (kg)	m2/sztukę	m2/sztukę
	do 100	1,5	1,1
	do 200	2,5	1,9
	do 350	4,0	3
	powyżej 350	5, minimum 1 m2/100 kg	3,7, minimum 0,75 m2/100 kg
Krowy mleczne		6	4,5
Buhaje hodowlane		10	30

	Powierzchnia pomieszczeń (wewnętrzna netto dostępna dla zwierząt)	Powierzchnia przestrzeni otwartych (powierzchnia wybiegu, z wyłączeniem pastwisk)
	m2/sztukę	m2/sztukę
Owce	1,5	2,5
Jagnięta	0,35	0,5
Kozy	1,5	2,5
Koźlęta	0,35	0,5

	Powierzchnia pomieszczeń (wewnętrzna netto dostępna dla zwierząt)		Powierzchnia przestrzeni otwartych (powierzchnia wybiegu, z wyłączeniem pastwisk)
	Minimalna masa żywej wagi (kg)	m2/sztukę [rozmiar boksu uzależniony od wielkości koni]	m2/sztukę
Zwierzęta koniowate przeznaczone do hodowli i tuczu	do 100	1,5	1,1
	do 200	2,5	1,9
	do 350	4,0	3
	powyżej 350	5, minimum 1 m2/100 kg	3,7, minimum 0,75 m2/100 kg

Część II: Obsada i minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych w odniesieniu do jeleniowatych, o których mowa w art. 6

Jeleniowate gatunek	Minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych w zagrodach lub wybiegach	Obsada – maksymalna liczba zwierząt dorosłych (*1) na ha
Jeleń wschodni Cervus nippon	1 ha	15
Daniel Dama dama	1 ha	15
Jeleń szlachetny Cervus elaphus	2 ha	7
Jeleń Davida Elaphurus davidianus	2 ha	7
Więcej niż jeden gatunek jeleniowatych	3 ha	7, jeżeli w stadzie występuje jeleń szlachetny lub jeleń Davida; 15, jeżeli w stadzie nie występuje jeleń szlachetny ani jeleń Davida;
(*1) Dwa jeleniowate w wieku do 18 miesięcy liczy się jako jedno zwierzę jeleniowate.

Część III: Obsada i minimalna powierzchnia pomieszczeń i przestrzeni otwartych w odniesieniu do świń, o których mowa w art. 10

		Powierzchnia pomieszczeń (wewnętrzna netto dostępna dla świń oznacza wewnętrzne wymiary z uwzględnieniem poideł, lecz bez koryt, w których świnie nie mogą się położyć)	Powierzchnia przestrzeni otwartych
	Minimalna masa żywej wagi (kg)	m2/sztukę	m2/sztukę
Lochy karmiące z prosiętami do czasu odsadzenia		7,5 na lochę	2,5
Świnie do tuczu Warchlaki, świnie na chów, loszki, knury na chów	Nie więcej niż 35 kg	0,6	0,4
	Więcej niż 35 kg, ale nie więcej niż 50 kg	0,8	0,6
	Więcej niż 50 kg, ale nie więcej niż 85 kg	1,1	0,8
	Więcej niż 85 kg, ale nie więcej niż 110 kg	1,3	1
	Ponad 110 kg	1,5	1,2
Samice świń przeznaczone do rozrodu Lochy prośne niekarmiące		2,5	1,9
Samce świń przeznaczone do rozrodu Knur		6 10, jeżeli kojce są wykorzystywane do naturalnego zapłodnienia	8

Część IV: Obsada i minimalna powierzchnia pomieszczeń i przestrzeni otwartych w odniesieniu do drobiu, o których mowa w art. 14, art. 15 ust. 2 lit. c) i art. 15 ust. 6 oraz grzędy lub wzniesione poziomy do siedzenia, o których mowa w art. 15 ust. 5

1. Rodzice Gallus gallus przeznaczeni do produkcji jaj wylęgowych, z których mają wykluć się przyszłe kury nioski oraz rodzice Gallus gallus przeznaczeni do produkcji jaj wylęgowych, z których ma wykluć się przyszły drób rzeźny Gallus gallus:

Wiek	≥ 18 tygodni
Obsada i minimalna powierzchnia pomieszczeń Maksymalna liczba ptaków hodowlanych na m2 powierzchni użytkowej pomieszczeń kurnika	6
Grzędy dla ptaków hodowlanych do wylęgu przyszłych kur niosek Minimalna długość grzędy na ptaka w cm	18
Gniazda	7 samic ptaków na gniazdo lub w przypadku wspólnego gniazda 120 cm2/na samicę ptaka
Obsada i minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych Minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych na ptaka w m2	4

Obsada i minimalna powierzchnia pomieszczeń

Obsada na m2 powierzchni użytkowej pomieszczeń kurnika

21 kg masy żywej wagi/m2

Grzędy lub wzniesione poziomy do siedzenia, lub jedno i drugie

Wszelkie połączenia grzęd lub wzniesionych poziomów do siedzenia, lub jednego i drugiego:

długość grzędy na ptaka wynosi co najmniej 10 cm

lub

powierzchnia wzniesionego poziomu do siedzenia wynosi co najmniej 100 cm2 na ptaka

Obsada i minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych

Minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych na ptaka w m2

3. Kury nioski, w tym linie użytkowane dwukierunkowo hodowane do produkcji mięsa i jaj:

Obsada i minimalna powierzchnia pomieszczeń Maksymalna liczba ptaków na m2 powierzchni użytkowej pomieszczeń kurnika	6
Grzędy Minimalna długość grzędy na ptaka w cm	18
Gniazda	7 niosek na gniazdo lub w przypadku wspólnego gniazda 120 cm2/na samicę ptaka
Obsada i minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych Minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych na ptaka w m2	4

Obsada i minimalna powierzchnia pomieszczeń Obsada na m2 powierzchni użytkowej pomieszczeń kurnika	21 kg masy żywej wagi/m2
Grzędy lub wzniesione poziomy do siedzenia, lub jedno i drugie	Wszelkie połączenia grzęd lub wzniesionych poziomów do siedzenia, lub jednego i drugiego: długość grzędy na ptaka wynosi co najmniej 5 cm lub powierzchnia wzniesionego poziomu do siedzenia wynosi co najmniej 25 cm2 na ptaka
Obsada i minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych w przypadku budynków stacjonarnych Minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych na ptaka w m2	4
Obsada i minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych w przypadku budynków ruchomych Minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych na ptaka w m2	2,5

Obsada i minimalna powierzchnia pomieszczeń

Obsada na m2 powierzchni użytkowej pomieszczeń kurnika

21 kg masy żywej wagi/m2

Grzędy lub wzniesione poziomy do siedzenia, lub jedno i drugie

Wszelkie połączenia grzęd lub wzniesionych poziomów do siedzenia, lub jednego i drugiego

długość grzędy na ptaka wynosi co najmniej 5 cm

lub powierzchnia wzniesionego poziomu do siedzenia wynosi co najmniej 25 cm2 na ptaka

Obsada i minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych

Minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych na ptaka w m2

6. Drób rzeźny inny niż Gallus Gallus: indyk Meleagris gallopavo wprowadzany do obrotu w całości przeznaczony do pieczenia lub do dzielenia:

Obsada i minimalna powierzchnia pomieszczeń

Obsada na m2 powierzchni użytkowej pomieszczeń kurnika

21 kg masy żywej wagi/m2

Grzędy lub wzniesione poziomy do siedzenia, lub jedno i drugie

Wszelkie połączenia grzęd lub wzniesionych poziomów do siedzenia, lub jednego i drugiego:

długość grzędy na ptaka wynosi co najmniej 10 cm

lub powierzchnia wzniesionego poziomu do siedzenia wynosi co najmniej 100 cm2 na ptaka

Obsada i minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych

Minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych na ptaka w m2

8. Drób rzeźny inny niż Gallus gallus: kaczki pekin Anas platyrhynchos domesticus, kaczki piżmowe Cairina moschata i krzyżówki oraz kaczki mulard Cairina moschata × Anas platyrhynchos:

9. Drób rzeźny inny niż Gallus gallus: perlice Numida meleagris f. domestica:

Obsada i minimalna powierzchnia pomieszczeń

Obsada na m2 powierzchni użytkowej pomieszczeń kurnika.

21 kg masy żywej wagi/m2

Grzędy lub wzniesione poziomy do siedzenia, lub jedno i drugie

Wszelkie połączenia grzęd lub wzniesionych poziomów do siedzenia, lub jednego i drugiego:

długość grzędy na ptaka wynosi co najmniej 5 cm

lub powierzchnia wzniesionego poziomu do siedzenia wynosi co najmniej 25 cm2 na ptaka

Obsada i minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych

Minimalna powierzchnia przestrzeni otwartych na ptaka w m2

Część V: Obsada i minimalna powierzchnia pomieszczeń i przestrzeni otwartych w odniesieniu do królików, o których mowa w art. 18

Powierzchnia pomieszczeń

(wewnętrzna powierzchnia użytkowa netto, z wyłączeniem platform w m2/sztukę) w przypadku powierzchni do wypoczynku

Pomieszczenie stacjonarne

Powierzchnia pomieszczeń

(wewnętrzna powierzchnia użytkowa netto, z wyłączeniem platform w m2/sztukę) w przypadku powierzchni do wypoczynku

Pomieszczenie ruchome

Samica karmiąca z młodymi do czasu odsadzenia

0,6 m2/samicę z młodymi, jeżeli masa żywej wagi samicy wynosi poniżej 6 kg

0,72 m2/samicę z młodymi, jeżeli masa żywej wagi samicy wynosi powyżej 6 kg

0,6 m2/samicę z młodymi, jeżeli masa żywej wagi samicy wynosi poniżej 6 kg

0,72 m2/samicę z młodymi, jeżeli masa żywej wagi samicy wynosi powyżej 6 kg

Ciężarne samice i samice królików przeznaczone do reprodukcji

0,5 m2/ciężarną samicę lub samicę przeznaczoną do reprodukcji, jeżeli jej masa żywej wagi wynosi poniżej 6 kg

0,62 m2/ciężarną samicę lub samicę przeznaczoną do reprodukcji, jeżeli jej masa żywej wagi wynosi powyżej 6 kg

0,5 m2/ciężarną samicę lub samicę przeznaczoną do reprodukcji, jeżeli jej masa żywej wagi wynosi poniżej 6 kg

0,62 m2/ciężarną samicę lub samicę przeznaczoną do reprodukcji, jeżeli jej masa żywej wagi wynosi powyżej 6 kg

Króliki do tuczu od odsadzenia do uboju

Króliki zastępujące (koniec tuczu do 6 miesięcy)

0,2

0,15

Dorosłe samce królików

0,6

1, jeżeli samiec zostaje dopuszczony do samicy

0,6

1, jeżeli samiec zostaje dopuszczony do samicy

	Powierzchnia przestrzeni otwartych (wybiegu zewnętrznego z roślinnością, najlepiej pastwiska) (wewnętrzna powierzchnia użytkowa netto, z wyłączeniem platform w m2/sztukę) Pomieszczenie stacjonarne	Powierzchnia przestrzeni otwartych (wewnętrzna powierzchnia użytkowa netto, z wyłączeniem platform w m2/sztukę) Pomieszczenie ruchome
Samica karmiąca z młodymi do czasu odsadzenia	2,5 m2/samicę z młodymi	2,5 m2/samicę z młodymi
Ciężarne samice/samice przeznaczone do reprodukcji	2,5	2,5
Króliki do tuczu od odsadzenia do uboju Króliki zastępujące (koniec tuczu do 6 miesięcy)	0,5	0,4
Dorosłe samce królików	2,5	2,5

SZCZEGÓŁOWE PRZEPISY DOTYCZĄCE OBSADY ORAZ SZCZEGÓŁOWYCH CECH SYSTEMÓW PRODUKCJI I SYSTEMÓW ZAMKNIĘTYCH W PRZYPADKU ZWIERZĄT AKWAKULTURY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 22

Pstrąg potokowy (Salmo trutta) – pstrąg tęczowy (Oncorhynchus mykiss) – pstrąg źródlany (Salvelinus fontinalis) – łosoś atlantycki (Salmo salar) – golec zwyczajny (Salvelinus alpinus) – lipień europejski (Thymallus thymallus) – palia jeziorowa (Salvelinus namaycush) – głowacica (Hucho hucho)

Systemy produkcji

Chów musi odbywać się w systemach otwartych. Prędkość przepływu musi zapewniać stadu minimum 60 % nasycenia tlenem, komfort oraz usuwanie ścieków gospodarskich.

Maksymalna obsada

Gatunki łososiowate niewymienione poniżej – 15 kg/m3

Łosoś 20 kg/m3

Pstrąg potokowy i tęczowy 25 kg/m3

Golec zwyczajny 25 kg/m3

Łosoś atlantycki (Salmo salar) – pstrąg potokowy (Salmo trutta) – pstrąg tęczowy (Oncorhynchus mykiss)

Część III: Dorsz (Gadus morhua) i inne dorszowate, labraks (Dicentrarchus labrax), dorada (Sparus aurata), kulbin (Argyrosomus regius), turbot (Psetta maxima [= Scopthalmus maximux]), pagrus różowy (Pagrus pagrus [= Sparus pagrus]), kulbak czerwony (Sciaenops ocellatus) i inne prażmowate, oraz sygany (Siganus spp.)

Część IV: Labraks, dorada, kulbin, mugilowate (Liza, Mugil) i węgorz (Anguilla spp.) w stawach ziemnych w obszarach pływowych i lagunach przybrzeżnych

System zamknięty	Tradycyjne panwie solne przekształcone w jednostki produkcji akwakultury i podobne stawy ziemne w obszarach pływowych
Systemy produkcji	Woda musi podlegać odpowiedniej wymianie, aby zapewnić dobrostan zwierząt danego gatunku. Co najmniej 50 % podłoża musi mieć pokrywę roślinną. Niezbędne są stawy oczyszczające na terenach podmokłych.
Maksymalna obsada	4 kg/m3

Przedmiotowy gatunek: karpiowate (Cyprinidae) i inne gatunki pokrewne w kontekście polikultury, włącznie z okoniem, szczupakiem, sumem, sieją i jesiotrem.

Systemy produkcji

W stawach rybnych, które należy okresowo całkowicie opróżniać z wody, oraz w jeziorach. Jeziora muszą być przeznaczone wyłącznie do produkcji ekologicznej, włącznie z uprawami w suchych obszarach.

Obszar odłowu ryb musi być wyposażony w dopływ świeżej wody i mieć wymiary zapewniające rybom optymalny komfort. Po odłowieniu ryby należy przechowywać w czystej wodzie.

Należy utrzymać obszary naturalnej roślinności wokół jednostek wód śródlądowych jako strefę buforową oddzielającą od zewnętrznych obszarów lądowych, na których nie prowadzi się chowu zgodnie z zasadami ekologicznej akwakultury.

Na etapie wzrostowym „polikulturę” stosuje się pod warunkiem że ściśle przestrzega się kryteriów ustanowionych w niniejszej specyfikacji w odniesieniu do innych gatunków ryb jeziornych.

Maksymalna obsada

Całkowita produkcja gatunku ograniczona jest do 1 500 kg ryb rocznie z jednego hektara (przedstawiana jako wydajność ze względu na szczególną charakterystykę systemu produkcji).

Maksymalna obsada wyłącznie w przypadku okonia w monokulturze

20 kg/m3

Część VII: Krewetki z rodziny Penaeidae i krewetki słodkowodne (Macrobrachium spp.)

Systemy produkcji

Lokalizacja w sterylnych obszarach gliny, aby zminimalizować oddziaływanie środowiskowe budowy stawu. Stawy należy budować w miejscach naturalnego występowania gliny.

Maksymalna obsada

Jaja lub larwy: maksimum 22 osobniki w stadium polarwalnym/m2

Maksymalna biomasa chwilowa: 240 g/m2

Systemy produkcji

Sznury haczykowe, tratwy, kultury przydenne, worki siatkowe, klatki, tace, nakrywki, drewniane pale (bouchot) i inne systemy zamknięte. W przypadku chowu małży jadalnych na tratwach liczba rzucanych lin nie może przekroczyć jednej na metr kwadratowy obszaru. Maksymalna długość rzucanej liny nie może przekroczyć 20 metrów. Nie przerzedza się lin w trakcie cyklu produkcyjnego, zezwala się jednak na dzielenie rzucanych lin bez zwiększania obsady.

Część X: Słodkowodne ryby tropikalne: ryba mleczna (Chanos chanos), tilapia (Oreochromis spp.), sum panga (Pangasius spp.)

Część I: Informacje pochodzące z bazy danych, o której mowa w art. 26 ust. 1, oraz z systemów, o których mowa w art. 26 ust. 2, a także – w stosownych przypadkach – z systemów, o których mowa w art. 26 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2018/848

Część II: Informacje dotyczące odstępstw przyznanych zgodnie z częścią I pkt 1.8.5 i częścią II pkt 1.3.4.3 i 1.3.4.4 załącznika II do rozporządzenia (UE) 2018/848

( 1 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).

( 2 ) Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14).

		Dziennik Urzędowy
		nr	strona	data
►M1	ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2020/2042 z dnia 11 grudnia 2020 r.	L 420	9	14.12.2020
M2	ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/1849 z dnia 21 października 2021 r.	L 374	10	22.10.2021
M3	ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2021/1921 z dnia 4 listopada 2021 r.	L 391	41	5.11.2021