02019R0033 — PL — 28.08.2023 — 002.001
Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/33 z dnia 17 października 2018 r. (Dz.U. L 009 z 11.1.2019, s. 2) |
zmienione przez:
|
|
Dziennik Urzędowy |
||
nr |
strona |
data |
||
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/1375 z dnia 11 czerwca 2021 r. |
L 297 |
16 |
20.8.2021 |
|
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2023/1606 z dnia 30 maja 2023 r. |
L 198 |
6 |
8.8.2023 |
sprostowane przez:
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/33
z dnia 17 października 2018 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wniosków o objęcie ochroną nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych w sektorze wina, procedury zgłaszania sprzeciwu, ograniczeń stosowania, zmian w specyfikacji produktu, unieważnienia ochrony oraz etykietowania i prezentacji
ROZDZIAŁ I
PRZEPIS WSTĘPNY
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 w sprawie chronionych nazw pochodzenia, chronionych oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych oraz etykietowania i prezentacji w sektorze wina dotyczące:
wniosków o objęcie ochroną;
procedury zgłaszania sprzeciwu;
ograniczeń w stosowaniu chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych;
zmian w specyfikacji produktu i zmian określeń tradycyjnych;
unieważnienia ochrony;
etykietowania i prezentacji.
ROZDZIAŁ II
CHRONIONE NAZWY POCHODZENIA I CHRONIONE OZNACZENIA GEOGRAFICZNE
SEKCJA 1
Wniosek o objęcie ochroną
Artykuł 2
Nazwa obejmowana ochroną
Artykuł 3
Wnioskodawca
Pojedynczego producenta można uznać za wnioskodawcę w rozumieniu art. 95 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, jeżeli wykazano że:
dana osoba jest jedynym producentem pragnącym złożyć wniosek o rejestrację; oraz
wyznaczony obszar geograficzny ma cechy znacznie różniące się od cech obszarów sąsiadujących lub cechy danego produktu różnią się od cech produktów produkowanych na sąsiednich obszarach.
Sytuacja, w której chroniona nazwa pochodzenia lub chronione oznaczenie geograficzne składa się z nazwy gospodarstwa pojedynczego producenta będącego wnioskodawcą lub ją zawiera, nie stanowi przeszkody dla stosowania tej nazwy przez innych producentów, pod warunkiem że przestrzegają oni specyfikacji produktu.
Artykuł 4
Wymogi dodatkowe dotyczące specyfikacji produktu
Artykuł 5
Odstępstwa dotyczące produkcji na wyznaczonym obszarze geograficznym
Na zasadzie odstępstwa od art. 93 ust. 1 lit. a) ppkt (iv) i lit. b) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz pod warunkiem że jest to przewidziane w specyfikacji produktu, produkt o chronionej nazwie pochodzenia lub chronionym oznaczeniu geograficznym może być przetworzony na wino w jednym z poniższych miejsc:
na obszarze położonym w bezpośrednim sąsiedztwie danego wyznaczonego obszaru;
na obszarze położonym w obrębie tej samej jednostki administracyjnej w obrębie sąsiedniej jednostki administracyjnej, zgodnie z przepisami krajowymi;
w przypadku transgranicznej nazwy pochodzenia lub transgranicznego oznaczenia geograficznego lub w przypadku porozumienia w sprawie środków kontroli zawartego między co najmniej dwoma państwami członkowskimi lub między co najmniej jednym państwem członkowskim i co najmniej jednym państwem trzecim, na obszarze położonym w bezpośrednim sąsiedztwie danego wyznaczonego obszaru.
▼M2 —————
Artykuł 7
Wspólne wnioski
Jeżeli wspólne wnioski o objęcie ochroną nazwy jako nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego, o których mowa w art. 95 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, zostaną złożone, przeprowadza się odpowiednie wstępne procedury krajowe, w tym etap zgłaszania sprzeciwu, we wszystkich państwach członkowskich.
Artykuł 8
Tymczasowa ochrona krajowa
Tego rodzaju ochrona na szczeblu krajowym ustaje z dniem, w którym podjęta zostaje decyzja w sprawie ochrony na mocy rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 albo wniosek zostaje wycofany.
Artykuł 9
Dopuszczalność wniosku
Wniosek o objęcie ochroną uznaje się za należycie wypełniony, jeżeli jest zgodny z art. 94 ust. 1 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i art. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/34 oraz jeżeli jednolity dokument został należycie wypełniony.
Jednolity dokument streszczający specyfikację produktu, o którym mowa w art. 94 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uznaje się za należycie wypełniony, jeżeli spełnia wymogi wymienione w art. 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/34. Specyfikację produktu uznaje się za należycie wypełnioną, jeżeli spełnia wymogi określone w art. 94 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
▼M2 —————
SEKCJA 2
Procedura zgłaszania sprzeciwu
Artykuł 11
Dopuszczalność i podstawy zgłaszania sprzeciwu
Do celów art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie uznaje się za dopuszczalne, jeżeli:
zostało odebrane przez Komisję w terminie określonym w art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
jest zgodne z wymogami określonymi w art. 8 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/34;
oraz:
wykazuje, że wniosek o objęcie ochroną lub zmianę specyfikacji lub unieważnienie ochrony jest niezgodny z przepisami dotyczącymi nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, ponieważ:
byłby sprzeczny z przepisami art. 92–95, art. 105 lub 106 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz z przepisami przyjętymi na mocy tego rozporządzenia;
rejestracja zaproponowanej nazwy byłaby sprzeczna z art. 100 lub 101 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
rejestracja proponowanej nazwy stanowiłaby zagrożenie dla praw właściciela znaku towarowego lub dla praw użytkownika całkowicie homonimicznej nazwy lub nazwy złożonej, której jedno z określeń jest identyczne z nazwą, lub dla istnienia nazw częściowo homonimicznych lub innych nazw podobnych do nazwy, która ma zostać zarejestrowana, a które odnoszą się do produktów sektora wina wprowadzonych zgodnie z prawem do obrotu w okresie co najmniej pięciu lat przed terminem publikacji, o której mowa w art. 97 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Podstawy sprzeciwu podlegają ocenie w odniesieniu do terytorium Unii.
W przypadku gdy sprzeciw składa osoba fizyczna lub prawna należycie uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy wykaże uzasadniony interes zgłaszającego sprzeciw.
▼M2 —————
Artykuł 13
Ograniczenia w stosowaniu chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych
Przyznanie takiego okresu przejściowego zależy od przedłożenia dopuszczalnego oświadczenia o sprzeciwie na podstawie art. 96 ust. 3 lub art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w którym to oświadczeniu zostanie wykazane, że decyzja o objęciu ochroną nazwy zagrażałaby istnieniu:
całkowicie identycznej nazwy lub nazwy złożonej, której jedno z określeń jest identyczne z nazwą, która ma zostać zarejestrowana; lub
częściowo homonimicznych nazw lub innych nazw podobnych do nazwy, która ma zostać zarejestrowana, która odnosi się do produktów sektora wina wprowadzonych zgodnie z prawem do obrotu w okresie co najmniej pięciu lat przed terminem publikacji, o której mowa w art. 97 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Komisja może przyjmować akty wykonawcze, na podstawie których w należycie uzasadnionych przypadkach przedłuża się okres przejściowy, o którym mowa w ust. 1, do 15 lat, jeżeli wykazano, że:
nazwy, o której mowa w ust. 1, używano zgodnie z prawem w sposób konsekwentny i uczciwy przez okres co najmniej 25 lat, zanim przedłożono Komisji wniosek o objęcie ochroną;
używanie nazwy, o której mowa w ust. 1, nigdy nie miało na celu odniesienia korzyści z reputacji zarejestrowanej nazwy oraz wykazano, że nie doszło do wprowadzenia konsumentów w błąd co do prawdziwego pochodzenia danego produktu ani nie było takiego zagrożenia.
Akapit pierwszy stosuje się odpowiednio do chronionego oznaczenia geograficznego lub chronionej nazwy pochodzenia odnoszących się do obszaru geograficznego położonego w państwie trzecim, z wyjątkiem procedury zgłaszania sprzeciwu.
Takie okresy przejściowe są wymieniane w dokumentacji wniosku, o której mowa w art. 94 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
SEKCJA 3
Zmiany w specyfikacji produktu
▼M2 —————
Artykuł 16
Dopuszczalność wniosków o zmianę na poziomie Unii
Wniosek o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu na poziomie Unii uważa się za należycie wypełniony, jeżeli jest zrozumiały i wyczerpujący oraz jeżeli spełnia wymogi określone w art. 2 i art. 9 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/34.
Zatwierdzenie przez Komisję wniosku o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji produktu na poziomie Unii obejmuje wyłącznie zmiany zgłoszone w samym wniosku.
Artykuł 17
Standardowe zmiany
Wnioski o zatwierdzenie standardowej zmiany w specyfikacji produktu składa się do organów państwa członkowskiego właściwego dla obszaru geograficznego objętego nazwą lub oznaczeniem. Wnioskodawcy muszą spełnić warunki określone w art. 95 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Jeżeli wniosek o zatwierdzenie standardowej zmiany w specyfikacji produktu nie pochodzi od wnioskodawcy, który złożył wniosek o objęcie ochroną nazwy lub nazw, do których odnosi się specyfikacja produktu, państwo członkowskie umożliwia danemu wnioskodawcy przedstawienie uwag na temat wniosku, jeżeli wnioskodawca ten nadal istnieje.
We wniosku o zatwierdzenie standardowej zmiany przedstawia się opis standardowych zmian, streszczenie powodów, dla których wnioskuje się o zmianę, oraz wykazuje się, że proponowane zmiany są standardowymi zmianami zgodnie z art. 105 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Standardowa zmiana ma zastosowanie w państwie członkowskim po jej podaniu do wiadomości publicznej. Państwo członkowskie przekazuje Komisji informację o standardowej zmianie nie później niż w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym podano do wiadomości publicznej krajową decyzję o jej zatwierdzeniu.
Jeżeli co najmniej jedno z państw członkowskich nie przyjmie krajowej decyzji o zatwierdzeniu, o której mowa w akapicie pierwszym, każde z zainteresowanych państw członkowskich może złożyć wniosek w ramach procedury dotyczącej zmiany na poziomie Unii. Taką zasadę stosuje się również odpowiednio w przypadku gdy co najmniej jedno z zainteresowanych państw jest państwem trzecim.
Artykuł 18
Zmiany tymczasowe
SEKCJA 4
Unieważnienie chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego
Artykuł 19
Procedura anulowania
Zgłoszenia w sprawie unieważnienia chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego, o którym mowa w art. 106 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, podlegają odpowiednio procedurze ustanowionej w art. 94 i art. 96–99 tego rozporządzenia oraz przepisom rozdziału II sekcja 1, 2 i 4 niniejszego rozporządzenia i rozdziału II sekcja 1, 2, 4 i 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/34.
Komisja publikuje zgłoszenie w sprawie unieważnienia, o którym mowa w art. 13 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/34, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C).
▼M2 —————
Artykuł 21
Dopuszczalność zgłoszeń w sprawie unieważnienia
Do celów art. 106 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 uzasadnione zgłoszenie w sprawie unieważnienia uznaje się za dopuszczalne, jeżeli:
zgłoszenie w sprawie unieważnienia jest zgodne z wymogami określonymi w art. 13 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/348; oraz
zgłoszenie w sprawie unieważnienia opiera się na podstawach, o których mowa w art. 106 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
SEKCJA 5
Stosowanie symboli, oznaczeń i skrótów
▼M2 —————
Artykuł 23
Odstępstwa od obowiązku stosowania określenia „chroniona nazwa pochodzenia” na etykietach
Zgodnie z art. 119 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 odesłania do określeń „chroniona nazwa pochodzenia” można pominąć w odniesieniu do win opatrzonych następującymi chronionymi nazwami pochodzenia:
Grecja:
Σάμος (Samos);
Hiszpania:
Cava, Jerez, Xérès lub Sherry, Manzanilla;
Francja:
Champagne;
Włochy:
Asti, Marsala, Franciacorta;
Cypr:
Κουμανδαρία (Commandaria);
Portugalia:
Madeira lub Madère, Port lub Porto.
ROZDZIAŁ III
OKREŚLENIA TRADYCYJNE
SEKCJA 1
Wnioski o objęcie ochroną i procedura sprawdzająca
Artykuł 24
Język i pisownia określenia tradycyjnego
Określenie tradycyjne rejestruje się:
w języku urzędowym lub języku regionalnym państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, z którego wywodzi się określenie; lub
w języku stosowanym dla tego określenia w handlu.
Artykuł 25
Wnioskodawcy
Artykuł 26
Dopuszczalność wniosku
Wniosek uznaje się za należycie wypełniony, jeżeli zawiera następujące informacje:
nazwę, która ma podlegać ochronie jako określenie tradycyjne;
rodzaj określenia tradycyjnego, niezależnie od tego, czy podlega przepisom art. 112 lit. a) czy b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
język, w którym przedstawiono nazwę, która ma podlegać ochronie jako określenie tradycyjne;
kategorię lub kategorie produktu sektora wina, których dotyczy ochrona;
streszczenie definicji i warunków stosowania;
chronione nazwy pochodzenia lub chronione oznaczenia geograficzne, których dotyczy ochrona.
Artykuł 27
Warunki ważności
Wniosek o objęcie ochroną określenia tradycyjnego uznaje się za ważny, jeżeli nazwa, której dotyczy wniosek:
spełnia wymogi dla określenia tradycyjnego określone w art. 112 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, a także wymogi ustanowione w art. 24 niniejszego rozporządzenia;
składa się wyłącznie z:
nazwy tradycyjnie stosowanej w handlu na znacznej części terytorium Unii lub danego państwa trzeciego w celu rozróżnienia szczególnych kategorii produktów sektora wina, o których mowa w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; albo
uznanej nazwy tradycyjnie stosowanej w handlu co najmniej na terytorium danego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego w celu rozróżnienia szczególnych kategorii produktów sektora wina, o których mowa w art. 92 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
nie stała się nazwą rodzajową; oraz
jest zdefiniowana i uregulowana w prawodawstwie państwa członkowskiego lub podlega warunkom stosowania przewidzianym w ramach zasad mających zastosowanie do producentów wina w danym państwie trzecim, w tym w ramach zasad ustanowionych przez reprezentatywne organizacje zawodowe.
Lit. b) nie ma zastosowania do określeń tradycyjnych, o których mowa w art. 112 ust. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Do celów ust. 1 lit. b) tradycyjne stosowanie oznacza:
stosowanie przez okres co najmniej pięciu lat w przypadku określeń zgłoszonych w języku urzędowym lub języku regionalnym państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, z którego wywodzi się określenie;
stosowanie przez okres co najmniej 15 lat w przypadku określeń zgłoszonych w języku stosowanym w handlu.
Artykuł 28
Rozpatrywanie wniosków przez Komisję
SEKCJA 2
Procedura zgłaszania sprzeciwu
Artykuł 29
Zgłoszenie sprzeciwu
Za datę zgłoszenia sprzeciwu uznaje się dzień, w którym Komisja otrzymała ten sprzeciw.
Artykuł 30
Dopuszczalność i podstawy zgłaszania sprzeciwu
Umotywowany sprzeciw jest dopuszczalny, jeżeli:
został złożony przez państwo członkowskie lub państwo trzecie lub jakąkolwiek osobę fizyczną lub prawną mającą uzasadniony interes;
został odebrany przez Komisję w terminie określonym w art. 22 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/34;
wykazuje, że wniosek o objęcie ochroną jest niezgodny z przepisami dotyczącymi określeń tradycyjnych, ponieważ nie jest zgodny z art. 27 niniejszego rozporządzenia lub ponieważ rejestracja proponowanej nazwy stałaby w sprzeczności z przepisami art. 32 lub 33 niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 31
Rozpatrywanie sprzeciwu
W trakcie rozpatrywania sprzeciwu Komisja w razie potrzeby wzywa strony do przedstawienia w terminie, o którym mowa w art. 24 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/34, uwag dotyczących informacji otrzymanych od innych stron.
W przypadku odrzucenia wniosku postępowania w sprawie sprzeciwu, które zawieszono, uznaje się za zamknięte i należycie powiadamia się zgłaszających sprzeciw.
SEKCJA 3
Ochrona
Artykuł 32
Związek ze znakami towarowymi
Rejestracja znaku towarowego, który zawiera określenie tradycyjne lub składa się z określenia tradycyjnego niespełniającego definicji i warunków stosowania tego określenia tradycyjnego, o których mowa w art. 112 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, i odnoszącego się do produktu należącego do jednej z kategorii wymienionych w części II załącznika VII do tego rozporządzenia:
zostaje odrzucona, jeżeli wniosek dotyczący rejestracji znaku towarowego złożono po dacie przedłożenia Komisji wniosku o objęcie ochroną określenia tradycyjnego i określenie tradycyjne zostało następnie objęte ochroną; lub
zostaje uznana za nieważną.
W takich przypadkach dozwolone jest stosowanie określenia tradycyjnego równolegle do stosowania odpowiednich znaków towarowych.
Artykuł 33
Homonimy
Określenie homonimiczne wprowadzające konsumentów w błąd co do charakteru, jakości czy prawdziwego pochodzenia produktów sektora wina nie jest rejestrowane, nawet w przypadku gdy dane określenie jest dokładne.
Zarejestrowane określenie homonimiczne można stosować wyłącznie wówczas, gdy w praktyce istnieje wystarczające rozróżnienie między później rejestrowanym określeniem homonimicznym a określeniem już zamieszczonym w rejestrze, z uwzględnieniem konieczności równego traktowania zainteresowanych producentów i uniknięcia sytuacji, w której konsument mógłby zostać wprowadzony w błąd.
SEKCJA 4
Zmiana i unieważnienie
Artykuł 34
Zmiana określenia tradycyjnego
Wnioskodawca spełniający warunki określone w art. 25 może ubiegać się o zatwierdzenie zmiany zarejestrowanego określenia tradycyjnego dotyczącej elementów, o których mowa w art. 26 ust. 1 lit. a)–f).
Art. 26–31 stosuje się odpowiednio do wniosków o zmianę.
Artykuł 35
Unieważnienie określenia tradycyjnego
Zgodnie z art. 115 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Komisja może przyjmować akty wykonawcze unieważniające ochronę określenia tradycyjnego, na należycie uzasadniony wniosek państwa członkowskiego, państwa trzeciego lub osoby fizycznej lub prawnej, która ma w tym uzasadniony interes.
Art. 26–31 stosuje się odpowiednio do zgłoszeń w sprawie unieważnienia.
Artykuł 36
Podstawy unieważnienia
Ochronę określenia tradycyjnego unieważnia się w przypadku gdy:
określenie tradycyjne przestało spełniać wymogi określone w art. 27, 32 lub 33;
wystąpiła niezgodność z odpowiednią definicją i warunkami stosowania.
Artykuł 37
Dopuszczalność zgłoszenia w sprawie unieważnienia
Umotywowane zgłoszenie w sprawie unieważnienia jest dopuszczalne, jeżeli:
zgłoszenie przedłożyły Komisji państwo członkowskie, państwo trzecie lub osoba fizyczna lub prawna mająca uzasadniony interes; oraz
opiera się na jednej z podstaw, o których mowa w art. 36.
Należycie uzasadnione zgłoszenie w sprawie unieważnienia uznaje się za dopuszczalne wyłącznie wówczas, gdy wykazuje uzasadniony interes wnioskodawcy.
Artykuł 38
Przepisy dotyczące określeń tradycyjnych stosowanych w państwach trzecich
SEKCJA 5
Artykuł 39
Istniejące chronione określenia tradycyjne
Określenie tradycyjne chronione na mocy rozporządzenia (WE) nr 607/2009 jest automatycznie chronione na mocy niniejszego rozporządzenia.
ROZDZIAŁ IV
ETYKIETOWANIE I PREZENTACJA
SEKCJA 1
Obowiązkowe dane szczegółowe
Artykuł 40
Prezentacja obowiązkowych danych szczegółowych
Artykuł 41
Stosowanie niektórych zasad horyzontalnych
Artykuł 42
Wprowadzanie do obrotu i wywóz
Artykuł 43
Zakaz stosowania kapturków lub folii wykonanych na bazie ołowiu
Zamknięć butelek produktów sektora wina, o których mowa w części II pkt 1–11, 13, 15 i 16 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, nie można osłaniać kapturkiem lub folią wykonaną na bazie ołowiu.
Artykuł 44
Rzeczywista zawartość alkoholu
Rzeczywistą objętościową zawartość alkoholu, o której mowa w art. 119 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, wyraża się w pełnych jednostkach procentowych lub w jednostkach połówkowych.
Po liczbie wyrażającej rzeczywistą objętościową zawartość alkoholu następuje symbol „% obj.” który mogą poprzedzać słowa „rzeczywista zawartość alkoholu”, „rzeczywisty alkohol” lub skrót „alk.”. Jeżeli chodzi o częściowo sfermentowany moszcz winogronowy lub młode wino w trakcie fermentacji, określenie rzeczywistej zawartości alkoholu można zastąpić lub uzupełnić liczbą przedstawiającą całkowitą zawartość alkoholu, po której następuje symbol „% obj.” i którą poprzedzają słowa „całkowita zawartość alkoholu” lub „całkowity alkohol”.
Nie naruszając tolerancji ustalonych w odniesieniu do stosowanej referencyjnej metody analizy, wykazana zawartość alkoholu nie może różnić się od zawartości wynikającej z analizy o więcej niż 0,5 % obj. Zawartość alkoholu w produktach sektora wina o chronionych nazwach pochodzenia lub o chronionych oznaczeniach geograficznych przechowywanych w butelkach przez ponad trzy lata, winach musujących, gatunkowych winach musujących, gazowanych winach musujących, winach półmusujących, gazowanych winach półmusujących, winach likierowych i winach z przejrzałych winogron, nie naruszając tolerancji ustalonych dla stosowanej referencyjnej metody analizy, nie może jednak różnić się od zawartości określonej w drodze analizy o więcej niż 0,8 % obj.
Artykuł 45
Wskazanie miejsca wytworzenia
Wskazanie miejsca wytworzenia, o którym mowa w art. 119 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, określa się w następujący sposób:
w odniesieniu do produktów sektora wina, o których mowa w części II pkt 1, 3–9, 15 i 16 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, stosuje się słowa „wino z […]”, „wyprodukowane w […]”, „produkt […]” lub „sekt z […]” bądź równoważne określenia uzupełnione nazwą państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, na którego terytorium zbiera się winogrona i przetwarza na wino;
w przypadku wina powstałego z mieszaniny win pochodzących z wielu państw członkowskich stosuje się słowa „wino z Unii Europejskiej” lub „kupaż win z różnych państw Unii Europejskiej” lub równoważne określenia;
w odniesieniu do win wytworzonych w państwie członkowskim z winogron zebranych w innym państwie członkowskim stosuje się słowa „wino z Unii Europejskiej” lub „wino wyprodukowane w […] z winogron zebranych w […]”, podając nazwy przedmiotowych państw członkowskich;
w przypadku wina powstałego z mieszaniny win pochodzących z wielu państw trzecich stosuje się słowa „kupaż z […]” lub równoważne określenia, podając nazwy przedmiotowych państw trzecich;
w odniesieniu do win wytworzonych w państwie trzecim z winogron zebranych w innym państwie trzecim stosuje się słowa „wino wyprodukowane w […] z winogron zebranych w […], podając nazwy przedmiotowych państw trzecich.
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego lit. a) w odniesieniu do produktów sektora wina, o których mowa w części II pkt 4, 5 i 6 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, których nie opatrzono chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym, oznaczenie, o którym mowa w lit. a), można zastąpić określeniem „wyprodukowane w […]” lub wyrazić równoważnymi określeniami, podając nazwę państwa członkowskiego, na terenie którego przeprowadzono drugą fermentację.
Akapit pierwszy i drugi nie naruszają przepisów art. 46 i 55.
W odniesieniu do produktów sektora wina, o których mowa w części II pkt 2, 10, 11 i 13 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, wskazanie miejsca wytworzenia, o którym mowa w art. 119 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, określa się, stosując jedno z poniższych określeń:
słowa „moszcz z […]” lub „moszcz wyprodukowany w […]” lub równoważne określenia uzupełnione nazwą danego państwa członkowskiego;
„kupaż z produktów co najmniej dwóch państw Unii Europejskiej” w przypadku kupażu produktów sektora wina wytworzonych w co najmniej dwóch państwach członkowskich;
„moszcz uzyskany z […] winogron zebranych w […]” w przypadku moszczu winogronowego, który nie został wytworzony w państwie członkowskim, w którym zebrano winogrona użyte do jego produkcji.
▼M2 —————
Artykuł 46
Wskazanie butelkującego, producenta, importera i dostawcy
Do celów stosowania art. 119 ust. 1 lit. e) i f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i niniejszego artykułu:
„butelkujący” oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę takich osób prowadzących działalność w Unii Europejskiej i dokonujących butelkowania lub w imieniu których dokonuje się butelkowania;
„butelkowanie” oznacza umieszczanie produktu w pojemnikach o pojemności nieprzekraczającej 60 litrów w celu późniejszej sprzedaży;
„producent” oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę takich osób, które przetwarzają lub w imieniu których przetwarza się winogrona lub moszcz winogronowy na wino lub które przetwarzają lub w imieniu których przetwarza się moszcz winogronowy lub wino na wina musujące, gazowane wino musujące, gatunkowe wina musujące lub aromatyczne gatunkowe wino musujące;
„importer” oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę takich osób prowadzących działalność w Unii, które biorą odpowiedzialność za wprowadzanie do obrotu towarów nieunijnych w rozumieniu art. 5 ust. 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ( 4 );
„dostawca” oznacza osobę fizyczną lub prawną lub grupę takich osób, nieobjętych definicją producenta, nabywających i następnie wprowadzających do obrotu wina musujące, gazowane wina musujące, gatunkowe wina musujące lub aromatyczne gatunkowe wina musujące;
„adres” oznacza wskazanie lokalnej jednostki administracyjnej i państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, w którym znajduje się zakład lub główna siedziba butelkującego, producenta, dostawcy lub importera.
Nazwę i adres butelkującego uzupełnia się:
słowami „butelkujący” lub „butelkowane przez […]”, które można uzupełnić określeniami odnoszącymi się do gospodarstwa producenta; albo
określeniami, których warunki stosowania określają państwa członkowskie, w których odbywa się butelkowanie produktów sektora wina o chronionej nazwie pochodzenia lub chronionym oznaczeniu geograficznym:
w gospodarstwie producenta; lub
w lokalu grupy producentów; lub
w przedsiębiorstwie mieszczącym się na wyznaczonym obszarze geograficznym lub w bezpośrednim sąsiedztwie danego wyznaczonego obszaru geograficznego.
W przypadku butelkowania na zlecenie, wskazanie butelkującego uzupełnia się słowami „butelkowane dla […]” lub, gdy wskazuje się nazwę i adres osoby, która przeprowadziła butelkowanie w imieniu osoby trzeciej, słowami „butelkowane dla […] przez […]”.
Jeśli butelkowanie odbywa się w innym miejscu niż siedziba butelkującego, dokładnym danym, o których mowa w niniejszym ustępie, towarzyszy odniesienie do dokładnego miejsca, w którym miała miejsce czynność, oraz, jeśli butelkowanie przeprowadza się w innym państwie członkowskim, nazwa tego państwa. Wymogi te nie mają zastosowania, w przypadku gdy butelkowanie odbywa się w bezpośrednim sąsiedztwie butelkującego.
W przypadku pojemników innych niż butelki słowa „butelkujący” i „butelkowane przez […]” zastępuje się odpowiednio słowami „pakujący” i „pakowane przez […]”, o ile użyty język sam nie wskazuje na taką różnicę.
Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję, by:
wskazanie producenta było obowiązkowe;
zezwolić na zastąpienie słów „producent” lub „wyprodukowane przez” słowami wymienionymi w załączniku II.
Jedno z tych oznaczeń można zastąpić kodem określonym przez państwo członkowskie, w którym mają siedzibę butelkujący, producent, importer lub dostawca. Kod uzupełnia się odniesieniem do danego państwa członkowskiego. Na etykiecie wina przedmiotowego produktu umieszcza się również nazwę i adres uczestniczącej w dystrybucji osoby fizycznej lub prawnej innej niż butelkujący, producent, importer lub dostawca określony kodem.
Jeśli nazwa lub adres butelkującego, producenta, importera lub dostawcy składa się z chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego lub je zawiera, nazwę lub adres umieszcza się na etykiecie:
czcionką, której wielkość nie przekracza połowy wielkości liter stosowanych w odniesieniu do chronionej nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego lub nazwy kategorii danego produktu sektora wina; lub
w postaci kodu przewidzianego w ust. 5 akapit drugi.
Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję, którą możliwość stosuje się w odniesieniu do produktów sektora wina produkowanych na ich terytorium.
Artykuł 47
Wskazanie zawartości cukru w winie musującym, gazowanym winie musującym, gatunkowym winie musującym lub aromatycznym gatunkowym winie musującym
Artykuł 48
Przepisy szczegółowe dotyczące gazowanego wina musującego, gazowanego wina półmusującego i gatunkowego wina musującego
SEKCJA 2
Fakultatywne dane szczegółowe
Artykuł 49
Rocznik
Rocznik, o którym mowa w art. 120 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, można umieszczać na etykietach produktów sektora wina, o których mowa w części II pkt 1–11, 13, 15 i 16 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, pod warunkiem że przynajmniej 85 % winogron użytych do zrobienia tych produktów zostało zebrane w danym roku. Nie dotyczy to:
jakiejkolwiek ilości produktów sektora wina stosowanych do dosładzania, „expedition liqueur” ani „tirage liqueur”; ani
jakiejkolwiek ilości produktu sektora wina, o którym mowa w części II pkt 3 lit. e) i f) załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Artykuł 50
Nazwa odmiany winorośli
Nazwy odmian winorośli lub synonimy tych nazw, o których mowa w art. 120 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które to odmiany winorośli używane są do produkcji produktów sektora wina, o których mowa w części II pkt 1–11, 13, 15 i 16 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, można umieszczać na etykietach tych produktów zgodnie z warunkami określonymi w lit. a) i b), jeżeli produkty te produkowane są w Unii, lub zgodnie z warunkami określonymi w lit. a) i c), jeżeli produkty te produkowane są w państwach trzecich.
Nazwy odmian winorośli lub ich synonimy mogą być podane pod następującymi warunkami:
jeżeli wymieniono z nazwy tylko jedną odmianę winorośli lub jej synonim, co najmniej 85 % danego produktu musiało zostać wyprodukowane z tej odmiany; nie wliczając w to:
jeśli wymieniono z nazwy co najmniej dwie odmiany winorośli lub ich synonimy, 100 % danego produktu musiało zostać wyprodukowane z tych odmian; nie dotyczy to:
Odmiany winorośli należy umieszczać na etykiecie w porządku malejącym w według ich proporcjonalnego udziału i czcionką tego samego rozmiaru.
W przypadku produktów sektora wina wyprodukowanych w Unii nazwami odmian winorośli lub ich synonimami są nazwy i synonimy wymienione w klasyfikacji odmian winorośli, o której mowa w art. 81 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
W przypadku państw członkowskich zwolnionych z obowiązku klasyfikacji, o którym mowa w art. 81 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, nazwy odmian winorośli lub ich synonimy muszą być nazwami podanymi w „Międzynarodowym wykazie odmian winorośli i ich synonimów” prowadzonym przez Międzynarodową Organizację ds. Winorośli i Wina.
W przypadku produktów sektora wina pochodzących z państw trzecich warunki stosowania nazw odmian winorośli lub ich synonimów muszą być zgodne z zasadami mającymi zastosowanie w odniesieniu do producentów wina w danym państwie trzecim, w tym z zasadami ustanowionymi przez reprezentatywne organizacje zawodowe, a nazwy odmian winorośli lub ich synonimy muszą być nazwami określonymi w wykazie co najmniej jednej z następujących organizacji:
Międzynarodowej Organizacji ds. Winorośli i Wina;
Międzynarodowego Związku Ochrony Nowych Odmian Roślin;
Międzynarodowej Rady ds. Roślinnych Zasobów Genowych.
W przypadku win musujących i gatunkowych win musujących nazwy odmian winorośli używane w celu uzupełnienia opisu produktu, a mianowicie „pinot blanc”, „pinot noir”, „pinot meunier” lub „pinot gris” i odpowiedniki tych nazw w innych językach Unii, można zastąpić synonimem „pinot”.
Komisja może zmienić część A załącznika IV jedynie w celu uwzględnienia utrwalonych praktyk związanych z etykietowaniem stosowanych w nowych państwach członkowskich po ich przystąpieniu.
Artykuł 51
Przepisy szczegółowe dotyczące wskazywania odmiany winorośli w przypadku produktów sektora wina, które nie są opatrzone chronioną nazwą pochodzenia ani chronionym oznaczeniem geograficznym
W odniesieniu do produktów sektora wina, o których mowa w części II pkt 1–9 i pkt 16 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i które nie są opatrzone chronionym oznaczeniem geograficznym ani chronioną nazwą pochodzenia, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję dotyczącą stosowania określenia „wino odmianowe” uzupełnionego o jedną lub obie z następujących informacji, pod warunkiem że spełniono warunki określone w art. 120 ust. 2 tego rozporządzenia:
nazwę danego państwa członkowskiego lub danych państw członkowskich;
nazwę odmiany winorośli lub nazwy odmian winorośli.
W odniesieniu do produktów sektora wina, o których mowa w akapicie pierwszym i które nie są opatrzone chronioną nazwą pochodzenia, chronionym oznaczeniem geograficznym ani oznaczeniem geograficznym państwa trzeciego i których etykiety zawierają nazwę co najmniej jednej odmiany winorośli, państwa trzecie mogą podjąć decyzję o stosowaniu określenia „wino odmianowe”, uzupełnionego nazwą (nazwami) danego państwa trzeciego (danych państw trzecich).
W przypadku wskazania nazwy (nazw) państwa członkowskiego (państw członkowskich) lub państwa trzeciego (państw trzecich) nie ma zastosowania art. 45 niniejszego rozporządzenia.
▼M2 —————
Artykuł 52
Wskazanie zawartości cukru w produktach sektora wina innych niż wino musujące, gazowane wino musujące, gatunkowe wino musujące lub aromatyczne gatunkowe wino musujące
Artykuł 53
Określenia odnoszące się do niektórych metod produkcji
Stosowanie jednego z oznaczeń określonych w akapicie pierwszym jest dozwolone, jeżeli produkt sektora wina leżakował w pojemniku z drewna zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi, nawet jeżeli proces leżakowania kontynuowany jest w pojemniku innego rodzaju.
Oznaczeń, o których mowa w akapicie pierwszym, nie można stosować w odniesieniu do produktu sektora wina, który wyprodukowano przy użyciu kawałków drewna dębowego, nawet jeżeli znajdowało się ono w pojemniku lub pojemnikach z drewna.
Wyrażenie „poddane fermentacji w butelce” można zastosować jedynie w odniesieniu do win musujących opatrzonych chronioną nazwą pochodzenia lub oznaczeniem geograficznym państwa trzeciego lub do gatunkowych win musujących, pod warunkiem że:
produktowi nadano charakter musujący poprzez wtórną fermentację alkoholową w butelce;
długość procesu produkcyjnego, włącznie z leżakowaniem w tym samym przedsiębiorstwie, w którym produkt został wytworzony, liczona od rozpoczęcia procesu fermentacji mającego na celu nadanie cuvée charakteru musującego nie jest krótsza niż dziewięć miesięcy;
proces fermentacji mający na celu nadanie cuvée charakteru musującego i okres pozostawania cuvée na osadzie nie był krótszy niż 90 dni;
produkt został oddzielony od osadu przez filtrowanie metodą obciągania lub przez degorżowanie.
Wyrażenia „poddane fermentacji w butelce przy użyciu metody tradycyjnej” lub „metoda tradycyjna” lub „metoda klasyczna” lub „klasyczna metoda tradycyjna” można stosować tylko do opisu win musujących opatrzonych chronioną nazwą pochodzenia lub oznaczeniem geograficznym państwa trzeciego lub do gatunkowych win musujących, pod warunkiem że:
produktowi nadano charakter musujący poprzez wtórną fermentację alkoholową w butelce;
produkt przez co najmniej dziewięć miesięcy przebywał bez przerwy razem z osadem w tym samym przedsiębiorstwie, w którym cuvée zostało wytworzone;
produkt oddzielono od osadu przez degorżowanie.
Wyrażenie „crémant” można stosować tylko do białych lub różowych gatunkowych win musujących opatrzonych chronioną nazwą pochodzenia lub oznaczeniem geograficznym państwa trzeciego, pod warunkiem że:
winogrona zostały zebrane ręcznie;
wino zostało wyprodukowane z moszczu uzyskanego poprzez wyciskanie całych lub pozbawionych łodyg winogron. Ilość uzyskanego moszczu nie przekracza 100 litrów na każde 150 kg winogron;
maksymalna zawartość dwutlenku siarki nie przekracza 150 mg/l;
zawartość cukru nie przekracza 50 g/l;
wino spełnia wymogi określone w ust. 4.
Nie naruszając przepisów art. 55, określenie „crémant” umieszcza się na etykietach gatunkowych win musujących w połączeniu z nazwą jednostki geograficznej objętej wyznaczonym obszarem chronionej nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego danego państwa trzeciego.
Akapit pierwszy lit. a) oraz akapit drugi nie mają zastosowania w odniesieniu do producentów, którzy są właścicielami znaków towarowych zawierających określenie „Crémant” i zarejestrowanych przed dniem 1 marca 1986 r.
Artykuł 54
Wskazanie gospodarstwa
Określenia te stosuje się jedynie wtedy, gdy produkt sektora wina wyprodukowano wyłącznie z winogron zebranych w winnicach użytkowanych przez to gospodarstwo, a produkcję wina prowadzi się w całości w tym gospodarstwie.
Artykuł 55
Odniesienia do nazw jednostek geograficznych mniejszych lub większych niż obszar objęty chronioną nazwą pochodzenia lub chronionym oznaczeniem geograficznym
W odniesieniu do produktów sektora wina produkowanych w mniejszej jednostce geograficznej ma zastosowanie co następuje:
co najmniej 85 % winogron, z których wyprodukowano produkt sektora wina, pochodzi z mniejszej jednostki geograficznej. Do tego nie wlicza się:
jakiejkolwiek ilości produktów sektora wina stosowanych do dosładzania, „expedition liqueur” ani „tirage liqueur”;
jakiejkolwiek ilości produktu sektora wina, o którym mowa w części II pkt 3 lit. e) i f) załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
pozostałe winogrona wykorzystane do produkcji pochodzą z wyznaczonego obszaru geograficznego objętego daną nazwą pochodzenia lub danym oznaczeniem geograficznym.
W przypadku zarejestrowanych znaków towarowych lub znaków towarowych ustanowionych przez stosowanie przed dniem 11 maja 2002 r., które zawierają nazwę jednostki geograficznej mniejszej niż obszar objęty nazwą pochodzenia lub oznaczeniem geograficznym oraz odniesienia do obszaru geograficznego danych państw członkowskich, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niestosowaniu wymogów określonych akapicie drugim lit. a) i b).
Nazwa jednostki geograficznej mniejszej lub większej niż obszar objęty nazwą pochodzenia lub oznaczeniem geograficznym lub odniesienia do obszaru geograficznego odnoszą się do:
nazwy miejscowości lub grupy miejscowości;
nazwy lokalnej jednostki administracyjnej lub jej części;
nazwy podregionu uprawy winorośli lub jego części;
nazwy jednostki administracyjnej.
SEKCJA 3
Przepisy dotyczące niektórych szczególnych kształtów butelek i zamknięć
Artykuł 56
Warunki stosowania niektórych szczególnych kształtów butelek
Typ butelki kwalifikuje się do umieszczenia w wykazie szczególnych kształtów butelek określonym w załączniku VII, jeżeli spełnia następujące wymogi:
przez ostatnie 25 lat dany typ butelki był używany wyłącznie, autentycznie i tradycyjnie w odniesieniu do produktu sektora wina opatrzonego konkretną chronioną nazwą pochodzenia lub konkretnym chronionym oznaczeniem geograficznym; oraz
jego użycie kojarzy się konsumentom z produktem sektora wina opatrzonym konkretną chronioną nazwą pochodzenia lub konkretnym chronionym oznaczeniem geograficznym.
W załączniku VII określono warunki stosowania uznanych szczególnych typów butelek.
Artykuł 57
Przepisy dotyczące prezentacji niektórych produktów sektora wina
Wino musujące, gatunkowe wino musujące i aromatyczne gatunkowe wino musujące wyprodukowane w Unii wprowadza się do obrotu lub wywozi w szklanych butelkach typowych dla wina musującego zamkniętych za pomocą:
w przypadku butelek o nominalnej pojemności większej niż 0,20 litra: zamknięcia w kształcie grzybka, zrobionego z korka lub innego materiału, który może być używany w połączeniu ze środkami spożywczymi, utrzymywanego w miejscu poprzez klamrę, przykrytego, jeżeli to konieczne, przez kapsel oraz otoczonego folią, która w całości przykrywa zamknięcie oraz całą szyjkę lub jej część;
w przypadku butelek o nominalnej pojemności nieprzekraczającej 0,20 litra: jakiegokolwiek innego odpowiedniego zamknięcia.
Pozostałych napojów wyprodukowanych w Unii nie można wprowadzać do obrotu ani wywozić w szklanych butelkach typowych dla wina musującego lub w butelkach posiadających zamknięcie opisane w akapicie pierwszym lit. a).
Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego lit. a) producenci wina musującego, gatunkowego wina musującego i aromatycznego gatunkowego wina musującego mogą podjąć decyzję o nieotaczaniu klamry folią.
Artykuł 58
Dodatkowe przepisy określone przez państwa członkowskie będące producentami, dotyczące etykietowania i prezentacji
ROZDZIAŁ V
PRZEPISY OGÓLNE, PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 59
Język roboczy
Wszystkie dokumenty oraz informacje przesłane Komisji w odniesieniu do wniosku o objęcie ochroną, wniosku o wprowadzenie zmiany w specyfikacji produktu, procedury zgłaszania sprzeciwu i procedury unieważnienia nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego zgodnie z art. 94–98 oraz art. 105 i 106 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, a także w odniesieniu do określenia tradycyjnego zgodnie z art. 25–31 i art. 34 i 35 niniejszego rozporządzenia przedstawiane są w jednym z języków urzędowych Unii lub towarzyszą im poświadczone tłumaczenia na jeden z tych języków.
Artykuł 60
Uchylenie
Rozporządzenie (WE) nr 607/2009 traci moc.
Artykuł 61
Środki przejściowe
Jeżeli chodzi o wnioski o wprowadzenie zmiany oczekujące na rozpatrzenie, których nie obejmuje akapit pierwszy, decyzje państw członkowskich, by przedłożyć Komisji takie wnioski o wprowadzenie zmiany, uznaje się za zatwierdzenie standardowej zmiany zgodnie z art. 17 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Państwa członkowskie za pośrednictwem poczty elektronicznej przekazują Komisji wykaz zmian oczekujących na rozpatrzenie w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Wykaz dzieli się na dwie następujące grupy:
zmiany, które uznaje się za spełniające wymogi dotyczące zmiany na poziomie Unii;
zmiany, które uznaje się za spełniające wymogi dotyczące standardowej zmiany.
Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (seria C) wykaz standardowych zmian w podziale na państwa członkowskie w terminie trzech miesięcy od otrzymania pełnych wykazów poszczególnych państw członkowskich i podaje wnioski oraz jednolite dokumenty dotyczące tych standardowych zmian do wiadomości publicznej.
Zmiany, których Komisja nie uznała za zmiany zapewniające zgodność specyfikacji produktu z art. 118c rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, uznaje się za wnioski o wprowadzenie standardowej zmiany i stosuje się do nich przepisy przejściowe określone w ust. 6 niniejszego artykułu.
Artykuł 62
Wejście w życie i stosowanie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
ZAŁĄCZNIK I
CZĘŚĆ A
Określenia, o których mowa w art. 41 ust. 1
Język |
Określenia dotyczące siarczynów |
Określenia dotyczące jaj i produktów na bazie jaj |
Określenia dotyczące mleka i produktów na bazie mleka |
w języku bułgarskim |
„сулфити” lub „серен диоксид” |
„яйце”, „яйчен протеин”, „яйчен продукт”, „яйчен лизозим” lub „яйчен албумин” |
„мляко”, „млечни продукти”, „млечен казеин” lub „млечен протеин” |
w języku hiszpańskim |
„sulfitos” lub „dióxido de azufre” |
„huevo”, „proteína de huevo”, „ovoproducto”, „lisozima de huevo” lub „ovoalbúmina” |
„leche”, „productos lácteos”, „caseína de leche” lub „proteína de leche” |
w języku czeskim |
„siřičitany” lub „oxid siřičitý” |
„vejce”, „vaječná bílkovina”, „výrobky z vajec”, „vaječný lysozym” lub „vaječný albumin” |
„mléko”, „výrobky z mléka”, „mléčný kasein” lub „mléčná bílkovina” |
w języku duńskim |
„sulfitter” lub „svovldioxid” |
„æg”, „ægprotein”, „ægprodukt”, „æglysozym”, lub „ægalbumin” |
„mælk”, „mælkeprodukt”, „mælkecasein” lub „mælkeprotein”, |
w języku niemieckim |
„Sulfite” lub „Schwefeldioxid” |
„Ei”, „Eiprotein”, „Eiprodukt”, „Lysozym aus Ei” lub „Albumin aus Ei” |
„Milch”, „Milcherzeugnis”, „Kasein aus Milch” lub „Milchprotein” |
w języku estońskim |
„sulfitid” lub „vääveldioksiid” |
„muna”, „munaproteiin”, „munatooted”, „munalüsosüüm” lub „munaalbumiin” |
„piim”, „piimatooted”, „piimakaseiin” lub „piimaproteiin” |
w języku greckim |
„θειώδη”, „διοξείδιο του θείου” lub „ανυδρίτης του θειώδους οξέος” |
„αυγό”, „πρωτεΐνη αυγού”, „προϊόν αυγού”, „λυσοζύμη αυγού” lub „αλβουμίνη αυγού” |
„γάλα”, „προϊόντα γάλακτος”, „καζεΐνη γάλακτος” lub „πρωτεΐνη γάλακτος” |
w języku angielskim |
»sulphites«, »sulfites«, »sulphur dioxide« lub 'sulfur dioxide' |
»egg«, »egg protein«, »egg product«, »egg lysozyme« lub »egg albumin« |
»milk«, »milk products«, »milk casein« lub »milk protein« |
w języku francuskim |
„sulfites” lub „anhydride sulfureux” |
„œuf”, „protéine de l'œuf”, „produit de l'œuf”, „lysozyme de l'œuf” lub „albumine de l'œuf” |
„lait”, „produits du lait”, „caséine du lait” lub „protéine du lait” |
w języku chorwackim |
„sulfiti” lub „sumporov dioksid” |
„jaje”, „bjelančevine iz jaja”, „proizvodi od jaja”, „lizozim iz jaja” lub „albumin iz jaja”; |
„mlijeko”, „mliječni proizvodi”, „kazein iz mlijeka” lub „mliječne bjelančevine” |
w języku włoskim |
„solfiti” lub „anidride solforosa” |
„uovo”, „proteina dell'uovo”, „derivati dell'uovo”, „lisozima da uovo” lub „ovoalbumina” |
„latte”, „derivati del latte”, „caseina del latte” lub „proteina del latte” |
w języku łotewskim |
„sulfīti” lub „sēra dioksīds” |
„olas”, „olu olbaltumviela”, „olu produkts”, „olu lizocīms” lub „olu albumīns” |
„piens”, „piena produkts”, „piena kazeīns” lub „piena olbaltumviela” |
w języku litewskim |
„sulfitai” lub „sieros dioksidas” |
„kiaušiniai”, „kiaušinių baltymai”, „kiaušinių produktai”, „kiaušinių lizocimas” lub „kiaušinių albuminas” |
„pienas”, „pieno produktai”, „pieno kazeinas” lub „pieno baltymai” |
w języku węgierskim |
„szulfitok” lub „kén-dioxid” |
„tojás”, „tojásból származó fehérje”, „tojástermék”, „tojásból származó lizozim” lub „tojásból származó albumin” |
„tej”, „tejtermékek”, „tejkazein” lub „tejfehérje” |
w języku maltańskim |
„sulfiti”, lub „diossidu tal-kubrit” |
„bajd”, „proteina tal-bajd”, „prodott tal-bajd”, „liżożima tal-bajd” lub „albumina tal-bajd” |
„ħalib”, „prodotti tal-ħalib”, „kaseina tal-ħalib” lub „proteina tal-ħalib” |
w języku niderlandzkim |
„sulfieten” lub „zwaveldioxide” |
„ei”, „eiproteïne”, „eiderivaat”, „eilysozym” lub „eialbumine” |
„melk”, „melkderivaat”, „melkcaseïne” lub „melkproteïnen” |
w języku polskim |
„siarczyny”, „dwutlenek siarki” lub „ditlenek siarki” |
„jajo”, „białko jaja”, „produkty z jaj”, „lizozym z jaja” lub „albumina z jaja” |
„mleko”, „produkty mleczne”, „kazeina z mleka” lub „białko mleka” |
w języku portugalskim |
„sulfitos” lub „dióxido de enxofre” |
„ovo”, „proteína de ovo”, „produto de ovo”, „lisozima de ovo” lub „albumina de ovo” |
„leite”, „produtos de leite”, „caseína de leite” lub „proteína de leite” |
w języku rumuńskim |
„sulfiți” lub „dioxid de sulf” |
„ouă”, „proteine din ouă”, „produse din ouă”, „lizozimă din ouă” lub „albumină din ouă” |
„lapte”, „produse din lapte”, „cazeină din lapte” lub „proteine din lapte” |
w języku słowackim |
„siričitany” lub „oxid siričitý” |
„vajce”, „vaječná bielkovina”, „výrobok z vajec”, „vaječný lyzozým” lub „vaječný albumín” |
„mlieko”, „výrobky z mlieka”, „mliečne výrobky”, „mliečny kazeín” lub „mliečna bielkovina” |
w języku słoweńskim |
„sulfiti” lub „žveplov dioksid” |
„jajce”, „jajčne beljakovine”, „proizvod iz jajc”, „jajčni lizocim” lub „jajčni albumin” |
„mleko”, „proizvod iz mleka”, „mlečni kazein” lub „mlečne beljakovine” |
w języku fińskim |
„sulfiittia”,„sulfiitteja” lub„rikkidioksidia” |
„kananmunaa”,„kananmunaproteiinia”,„kananmunatuotetta”,„lysotsyymiä (kananmunasta)” lub„kananmuna-albumiinia” |
„maitoa”,„maitotuotteita”,„kaseiinia (maidosta)” lub„maitoproteiinia” |
w języku szwedzkim |
„sulfiter” lub„svaveldioxid” |
„ägg”,„äggprotein”,„äggprodukt”,„ägglysozym” lub„äggalbumin” |
„mjölk”,„mjölkprodukter”,„mjölkkasein” lub„mjölkprotein” |
CZĘŚĆ B
Piktogramy, o których mowa w art. 41 ust. 2
|
|
|
|
ZAŁĄCZNIK II
Określenia, o których mowa w art. 46 ust. 3 akapit drugi lit. b)
Język |
Określenia zatwierdzone jako zastępujące określenie „producent” |
Określenia zatwierdzone jako zastępujące określenie „wyprodukowane przez” |
BG |
„преработвател” |
„преработено от” |
ES |
„elaborador” |
„elaborado por” |
CS |
„zpracovatel” lub „vinař” |
„zpracováno v” lub „vyrobeno v” |
DA |
„forarbejdningsvirksomhed” lub „vinproducent” |
„forarbejdet af” |
DE |
„Verarbeiter” |
„verarbeitet von” lub „versektet durch” „Sektkellerei” |
ET |
„töötleja” |
„töödelnud” |
EL |
„οινοποιός” |
„οινοποιήθηκε από”, |
EN |
„processor” lub „winemaker” |
„processed by” lub „made by” |
FR |
„élaborateur” |
„élaboré par” |
IT |
„elaboratore” lub „spumantizzatore” |
„elaborato da” lub „spumantizzato da” |
LV |
„izgatavotājs” |
„vīndaris” lub „ražojis” |
LT |
„perdirbėjas” |
„perdirbo” |
HU |
„feldolgozó:” |
„feldolgozta:” |
MT |
„proċessur” |
„ipproċessat minn” |
NL |
„verwerker” lub „bereider” |
„verwerkt door” lub „bereid door” |
PL |
„przetwórca” lub „wytwórca” |
„przetworzone przez” lub „wytworzone przez” |
PT |
„elaborador” lub „preparador” |
„elaborado por” lub „preparado por” |
RO |
„elaborator” |
„elaborat de” |
SI |
„pridelovalec” |
„prideluje” |
SK |
„spracovateľ” |
„spracúva” |
FI |
„valmistaja” |
„valmistanut” |
SV |
„bearbetningsföretag” |
„bearbetat av” |
ZAŁĄCZNIK III
CZĘŚĆ A
Wykaz określeń, o których mowa w art. 47 ust. 1, stosowanych w odniesieniu do wina musującego, gazowanego wina musującego, gatunkowego wina musującego lub aromatycznego gatunkowego wina musującego
Określenia |
Warunki stosowania |
brut nature, naturherb, bruto natural, pas dosé, dosage zéro, natūralusis briutas, īsts bruts, přírodně tvrdé, popolnoma suho, dosaggio zero, брют натюр, brut natur |
Jeżeli zawartość cukru wynosi mniej niż 3 gramy na litr; określenia te mogą być używane wyłącznie w odniesieniu do produktów, do których nie dodano cukru po drugiej fermentacji. |
extra brut, extra herb, ekstra briutas, ekstra brut, ekstra bruts, zvláště tvrdé, extra bruto, izredno suho, ekstra wytrawne, екстра брют |
Jeżeli zawartość cukru wynosi 0–6 gramów na litr. |
brut, herb, briutas, bruts, tvrdé, bruto, zelo suho, bardzo wytrawne, брют |
Jeżeli zawartość cukru wynosi mniej niż 12 gramów na litr. |
extra dry, extra trocken, extra seco, labai sausas, ekstra kuiv, ekstra sausais, különlegesen száraz, wytrawne, suho, zvláště suché, extra suché, екстра сухо, extra sec, ekstra tør, vrlo suho |
Jeżeli zawartość cukru wynosi 12–17 gramów na litr. |
sec, trocken, secco, asciutto, dry, tør, ξηρός, seco, torr, kuiva, sausas, kuiv, sausais, száraz, półwytrawne, polsuho, suché, сухо, suho |
Jeżeli zawartość cukru wynosi 17–32 gramów na litr. |
demi-sec, halbtrocken, abboccato, medium dry, halvtør, ημίξηρος, semi seco, meio seco, halvtorr, puolikuiva, pusiau sausas, poolkuiv, pussausais, félszáraz, półsłodkie, polsladko, polosuché, polosladké, полусухо, polusuho |
Jeżeli zawartość cukru wynosi 32–50 gramów na litr. |
doux, mild, dolce, sweet, sød, γλυκός, dulce, doce, söt, makea, saldus, magus, édes, ħelu, słodkie, sladko, sladké, сладко, dulce, saldais, slatko |
Jeżeli zawartość cukru wynosi więcej niż 50 gramów na litr. |
CZĘŚĆ B
Wykaz określeń, o których mowa w art. 52 ust. 1, stosowanych w odniesieniu do produktów innych niż wymienione w części A
Określenia |
Warunki stosowania |
сухо, seco, suché, tør, trocken, kuiv, ξηρός, dry, sec, secco, asciutto, sausais, sausas, száraz, droog, wytrawne, seco, sec, suho, kuiva, torrt |
Jeżeli zawartość cukru nie przekracza: — 4 gramów na litr, lub — 9 gramów na litr, pod warunkiem że całkowita kwasowość wyrażona w gramach kwasu winowego na litr wynosi nie więcej niż 2 gramy poniżej zawartości cukru resztkowego. |
полусухо, semiseco, polosuché, halvtør, halbtrocken, poolkuiv, ημίξηρος, medium dry, demi-sec, abboccato, pussausais, pusiau sausas, félszáraz, halfdroog, półwytrawne, meio seco, adamado, demisec, polsuho, puolikuiva, halvtorrt, polusuho |
Jeżeli jego zawartość cukru przekracza maksymalne ilości określone powyżej, ale nie przekracza: — 12 gramów na litr, lub — 18 gramów na litr, pod warunkiem że całkowita kwasowość wyrażona w gramach kwasu winowego na litr wynosi nie więcej niż 10 gramów poniżej zawartości cukru resztkowego. |
полусладко, semidulce, polosladké, halvsød, lieblich, poolmagus, ημίγλυκος, medium, medium sweet, moelleux, amabile, pussaldais, pusiau saldus, félédes, halfzoet, półsłodkie, meio doce, demidulce, polsladko, puolimakea, halvsött, poluslatko |
Jeżeli zawartość cukru przekracza maksymalną ilość określoną w drugim wierszu niniejszej tabeli, ale nie przekracza 45 gramów na litr. |
сладко, dulce, sladké, sød, süss, magus, γλυκός, sweet, doux, dolce, saldais, saldus, édes, ħelu, zoet, słodkie, doce, dulce, sladko, makea, sött, slatko |
Jeżeli minimalna zawartość cukru wynosi co najmniej 45 gramów na litr. |
ZAŁĄCZNIK IV
WYKAZ ODMIAN WINOROŚLI I ICH SYNONIMÓW, KTÓRE MOŻNA UMIESZCZAĆ NA ETYKIECIE WINA ( 8 )
CZĘŚĆ A
Wykaz odmian winorośli i ich synonimów, które można umieszczać na etykiecie wina zgodnie z art. 50 ust. 3
|
Chroniona nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne |
Nazwa odmiany lub jej synonimy |
Państwa mogące stosować nazwę odmiany lub jeden z jej synonimów (1) |
1 |
Alba (IT) |
Albarossa |
Włochy |
2 |
Alicante (ES) |
Alicante Bouschet |
Grecja, Włochy, Portugalia, Algieria, Tunezja, Stany Zjednoczone, Cypr, Republika Południowej Afryki, Chorwacja Uwaga: Nazwa „Alicante” nie może być stosowana niezależnie jako nazwa wina. |
3 |
Alicante Branco |
Portugalia |
|
4 |
Alicante Henri Bouschet |
Francja, Serbia i Czarnogóra(6) |
|
5 |
Alicante |
Włochy |
|
6 |
Alikant Buse |
Serbia i Czarnogóra (4) |
|
7 |
Avola (IT) |
Nero d'Avola |
Włochy |
8 |
Bohotin (RO) |
Busuioacă de Bohotin |
Rumunia |
9 |
Borba (PT) |
Borba |
Hiszpania |
10 |
Bourgogne (FR) |
Blauburgunder |
Była jugosłowiańska republika Macedonii (13–20–30), Austria (18–20), Kanada (20–30), Chile (20–30), Włochy (20–30), Szwajcaria |
11 |
Blauer Burgunder |
Austria (10–13), Serbia i Czarnogóra (17–30) |
|
12 |
Blauer Frühburgunder |
Niemcy (24) |
|
13 |
Blauer Spätburgunder |
Niemcy (30), Była jugosłowiańska republika Macedonii (10–20–30), Austria (10–11), Bułgaria (30), Kanada (10–30), Chile (10–30), Rumunia (30), Włochy (10–30) |
|
14 |
Burgund Mare |
Rumunia (35, 27, 39, 41) |
|
14a |
Borgonja istarska |
Chorwacja |
|
15 |
Burgundac beli |
Serbia i Czarnogóra (34) |
|
15a |
Burgundac bijeli |
Chorwacja |
|
17 |
Burgundac crni |
Serbia i Czarnogóra (11–30), Chorwacja |
|
18 |
Burgundac sivi |
Chorwacja, Serbia i Czarnogóra |
|
19 |
Burgundec bel |
Była jugosłowiańska republika Macedonii |
|
20 |
Burgundec crn |
Była jugosłowiańska republika Macedonii (10–13–30) |
|
21 |
Burgundec siv |
Była jugosłowiańska republika Macedonii |
|
22 |
Early Burgundy |
Stany Zjednoczone |
|
23 |
Fehér Burgundi, Burgundi |
Węgry (31) |
|
24 |
Frühburgunder |
Niemcy (12), Niderlandy |
|
25 |
Grauburgunder |
Niemcy, Bułgaria, Węgry, Rumunia (26) |
|
26 |
Grauer Burgunder |
Kanada, Rumunia (25), Niemcy, Austria |
|
27 |
Grossburgunder |
Rumunia (37, 14, 40, 42) |
|
28 |
Kisburgundi kék |
Węgry (30) |
|
29 |
Nagyburgundi |
Węgry |
|
30 |
Spätburgunder |
Była jugosłowiańska republika Macedonii (10–13–20), Serbia i Czarnogóra (11–17), Bułgaria (13), Kanada (10–13), Chile, Węgry (29), Mołdawia, Rumunia (13), Włochy (10–13), Zjednoczone Królestwo, Niemcy (13) |
|
31 |
|
Weißburgunder |
Republika Południowej Afryki (33), Kanada, Chile (32), Węgry (23), Niemcy (32, 33), Austria (32), Zjednoczone Królestwo, Włochy |
32 |
|
Weißer Burgunder |
Niemcy (31, 33), Austria (31), Chile (31), Słowenia, Włochy |
33 |
|
Weissburgunder |
Republika Południowej Afryki (31), Niemcy (31, 32), Zjednoczone Królestwo, Włochy, Szwajcaria |
34 |
|
Weisser Burgunder |
Serbia i Czarnogóra (15) |
35 |
Calabria (IT) |
Calabrese |
Włochy |
36 |
Cotnari (RO) |
Grasă de Cotnari |
Rumunia |
37 |
Franken (DE) |
Blaufränkisch |
Republika Czeska (39), Austria, Niemcy, Słowenia (Modra frankinja, Frankinja), Węgry, Rumunia (14, 27, 39, 41) |
38 |
Frâncușă |
Rumunia |
|
39 |
Frankovka |
Republika Czeska (37), Słowacja (40), Rumunia (14, 27, 38, 41), Chorwacja |
|
40 |
Frankovka modrá |
Słowacja (39) |
|
41 |
Kékfrankos |
Węgry, Rumunia (37, 14, 27, 39) |
|
42 |
Friuli (IT) |
Friulano |
Włochy |
43 |
Graciosa (PT) |
Graciosa |
Portugalia |
44 |
Мелник (BU) Melnik |
Мелник Melnik |
Bułgaria |
45 |
Montepulciano (IT) |
Montepulciano |
Włochy |
46 |
Moravské (CZ) |
Cabernet Moravia |
Republika Czeska |
47 |
Moravia dulce |
Hiszpania |
|
48 |
Moravia agria |
Hiszpania |
|
49 |
Muškat moravský |
Republika Czeska, Słowacja |
|
50 |
Odobești (RO) |
Galbenă de Odobești |
Rumunia |
51 |
Porto (PT) |
Portoghese |
Włochy |
52 |
Rioja (ES) |
Torrontés riojano |
Argentyna |
53 |
Sardegna (IT) |
Barbera Sarda |
Włochy |
54 |
Sciacca (IT) |
Sciaccarello |
Francja |
55 |
Teran (SI) |
Teran |
Chorwacja (2) |
(1)
W odniesieniu do wymienionych państw odstępstwa przewidziane w niniejszym załączniku są dopuszczalne wyłącznie w przypadku win noszących chronioną nazwę pochodzenia lub oznaczenie geograficzne, wyprodukowanych z danych odmian.
(2)
Wyłącznie w odniesieniu do ChNP „Hrvatska Istra” (PDO-HR-A1652), pod warunkiem że „Hrvatska Istra” i „Teran” znajdują się w tym samym polu widzenia oraz że nazwa „Teran” zapisana jest czcionką mniejszą niż określenie „Hrvatska Istra”. |
CZĘŚĆ B
Wykaz odmian winorośli i ich synonimów, które można umieszczać na etykietach win zgodnie z art. 50 ust. 4
|
Chroniona nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne |
Nazwa odmiany lub jej synonimy |
Państwa mogące stosować nazwę odmiany lub jeden z jej synonimów (1) |
1 |
Mount Athos — Agioritikos (GR) |
Agiorgitiko |
Grecja, Cypr |
2 |
Aglianico del Taburno (IT) |
Aglianico |
Włochy, Grecja, Malta, Stany Zjednoczone |
2a |
Aglianico del Taburno |
Aglianico crni |
Chorwacja |
|
Aglianico del Vulture (IT) |
Aglianicone |
Włochy |
4 |
Aleatico di Gradoli (IT) Aleatico di Puglia (IT) |
Aleatico |
Włochy, Australia, Stany Zjednoczone |
5 |
Ansonica Costa dell'Argentario (IT) |
Ansonica |
Włochy, Australia |
6 |
Conca de Barbera (ES) |
Barbera Bianca |
Włochy |
7 |
Barbera |
Republika Południowej Afryki, Argentyna, Australia, Chorwacja, Meksyk, Słowenia, Urugwaj, Stany Zjednoczone, Grecja, Włochy, Malta |
|
8 |
Barbera Sarda |
Włochy |
|
9 |
Malvasia di Castelnuovo Don Bosco (IT) Bosco Eliceo (IT) |
Bosco |
Włochy |
10 |
Brachetto d'Acqui (IT) |
Brachetto |
Włochy, Australia |
11 |
Etyek-Buda (HU) |
Budai |
Węgry |
12 |
Cesanese del Piglio (IT) Cesanese di Olevano Romano (IT) Cesanese di Affile (IT) |
Cesanese |
Włochy, Australia |
13 |
Cortese di Gavi (IT) Cortese dell'Alto Monferrato (IT) |
Cortese |
Włochy, Australia, Stany Zjednoczone |
14 |
Duna (HU) |
Duna gyöngye |
Węgry |
15 |
Dunajskostredský (SK) |
Dunaj |
Słowacja |
16 |
Côte de Duras (FR) |
Durasa |
Włochy |
17 |
Korinthos-Korinthiakos (GR) |
Corinto Nero |
Włochy |
18 |
Korinthiaki |
Grecja |
|
19 |
Fiano di Avellino (IT) |
Fiano |
Włochy, Australia, Stany Zjednoczone |
20 |
Fortana del Taro (IT) |
Fortana |
Włochy, Australia |
21 |
Freisa d'Asti (IT) Freisa di Chieri (IT) |
Freisa |
Włochy, Australia, Stany Zjednoczone |
22 |
Greco di Bianco (IT) Greco di Tufo (IT) |
Greco |
Włochy, Australia |
23 |
Grignolino d'Asti (IT) Grignolino del Monferrato Casalese (IT) |
Grignolino |
Włochy, Australia, Stany Zjednoczone |
24 |
Izsáki Arany Sárfehér (HU) |
Izsáki Sárfehér |
Węgry |
25 |
Lacrima di Morro d'Alba (IT) |
Lacrima |
Włochy, Australia |
26 |
Lambrusco Grasparossa di Castelvetro |
Lambrusco grasparossa |
Włochy |
27 |
Lambrusco |
Włochy, Australia (2), Stany Zjednoczone |
|
28 |
Lambrusco di Sorbara (IT) |
||
29 |
Lambrusco Mantovano (IT) |
||
30 |
Lambrusco Salamino di Santa Croce (IT) |
||
31 |
Lambrusco Salamino |
Włochy |
|
32 |
Colli Maceratesi |
Maceratino |
Włochy, Australia |
33 |
Nebbiolo d'Alba (IT) |
Nebbiolo |
Włochy, Australia, Stany Zjednoczone, Chorwacja |
34 |
Colli Orientali del Friuli Picolit (IT) |
Picolit |
Włochy |
35 |
Pikolit |
Słowenia |
|
36 |
Colli Bolognesi Classico Pignoletto (IT) |
Pignoletto |
Włochy, Australia |
37 |
Primitivo di Manduria |
Primitivo |
Włochy, Australia, Stany Zjednoczone, Chorwacja |
38 |
Rheingau (DE) |
Rajnai rizling |
Węgry (41) |
39 |
Rheinhessen (DE) |
Rajnski rizling |
Serbia i Czarnogóra (40–41–46), Chorwacja |
40 |
Renski rizling |
Serbia i Czarnogóra (39–43–46), Słowenia (45) |
|
41 |
Rheinriesling |
Bułgaria, Austria, Niemcy (43), Węgry (38), Republika Czeska (49), Włochy (43), Grecja, Portugalia, Słowenia |
|
42 |
Rhine Riesling |
Republika Południowej Afryki, Australia, Chile (44), Mołdawia, Nowa Zelandia, Cypr, Węgry |
|
43 |
Riesling renano |
Niemcy (41), Serbia i Czarnogóra (39–40–46), Włochy (41) |
|
44 |
Riesling Renano |
Chile (42), Malta |
|
45 |
Radgonska ranina |
Słowenia, Chorwacja |
|
46 |
Rizling rajnski |
Serbia i Czarnogóra (39–40–43) |
|
47 |
Rizling Rajnski |
Była jugosłowiańska republika Macedonii, Chorwacja |
|
48 |
Rizling rýnsky |
Słowacja o |
|
49 |
Ryzlink rýnský |
Republika Czeska (41) |
|
50 |
Rossese di Dolceacqua (IT) |
Rossese |
Włochy, Australia |
51 |
Sangiovese di Romagna (IT) |
Sangiovese |
Włochy, Australia, Stany Zjednoczone, Chorwacja |
52 |
Štajerska Slovenija (SI) |
Štajerska belina |
Słowenia, Chorwacja |
52a |
Štajerska Slovenija (SI) |
Štajerka |
Chorwacja |
53 |
Teroldego Rotaliano (IT) |
Teroldego |
Włochy, Australia, Stany Zjednoczone |
54 |
Vinho Verde (PT) |
Verdea |
Włochy |
55 |
Verdeca |
Włochy |
|
56 |
Verdese |
Włochy |
|
57 |
Verdicchio dei Castelli di Jesi (IT) Verdicchio di Matelica (IT) |
Verdicchio |
Włochy, Australia |
58 |
Vermentino di Gallura (IT) Vermentino di Sardegna (IT) |
Vermentino |
Włochy, Australia, Stany Zjednoczone Ameryki, Chorwacja |
59 |
Vernaccia di San Gimignano (IT) Vernaccia di Oristano (IT) Vernaccia di Serrapetrona (IT) |
Vernaccia |
Włochy, Australia |
60 |
Zala (HU) |
Zalagyöngye |
Węgry |
(1)
W odniesieniu do wymienionych państw odstępstwa przewidziane w niniejszym załączniku są dopuszczalne wyłącznie w przypadku win noszących chronioną nazwę pochodzenia lub oznaczenie geograficzne, wyprodukowanych z danych odmian.
(2)
Stosowanie dozwolone zgodnie z przepisami art. 22 ust. 4 Porozumienia między Wspólnotą Europejską a Australią w sprawie handlu winem z dnia 1 grudnia 2008 r. (Dz.U. L 28 z 30.1.2009, s. 3). |
ZAŁĄCZNIK V
Oznaczenia dopuszczone do użycia na etykietach win zgodnie z art. 53 ust. 2
fermentowało w beczce |
dojrzewało w beczce |
leżakowało w beczce |
[…]-fermentowało w kadzi [wskazać rodzaj drewna] |
[…]-dojrzewało w kadzi [wskazać rodzaj drewna] |
[…]-leżakowało w kadzi [wskazać rodzaj drewna] |
fermentowało w kadzi |
dojrzewające w kadziach |
leżakowało w kadzi |
Słowo „kadź” można zastąpić słowem „beczka”.
ZAŁĄCZNIK VI
Określenia, o których mowa w art. 54 ust. 1
Państwo członkowskie |
Określenia |
Austria |
Burg, Domäne, Eigenbau, Familie, Gutswein, Güterverwaltung, Hof, Hofgut, Kloster, Landgut, Schloss, Stadtgut, Stift, Weinbau, Weingut, Weingärtner, Winzer, Winzermeister |
Republika Czeska |
Sklep, vinařský dům, vinařství |
Niemcy |
Burg, Domäne, Kloster, Schloss, Stift, Weinbau, Weingärtner, Weingut, Winzer |
Francja |
Abbaye, Bastide, Campagne, Chapelle, Château, Clos, Commanderie, Cru, Domaine, Mas, Manoir, Mont, Monastère, Monopole, Moulin, Prieuré, Tour |
Grecja |
Αγρέπαυλη (Agrepavlis), Αμπελι (Ampeli), Αμπελώνας(-ες) (Ampelonas-(es)), Αρχοντικό (Archontiko), Κάστρο (Kastro), Κτήμα (Κtima), Μετόχι (Metochi), Μοναστήρι (Monastiri), Ορεινό Κτήμα (Orino Ktima), Πύργος (Pyrgos) |
Włochy |
abbazia, abtei, ansitz, burg, castello, kloster, rocca, schlofl, stift, torre, villa |
Cypr |
Αμπελώνας (-ες) (Ampelonas (-es), Κτήμα (Ktima), Μοναστήρι (Monastiri), Μονή (Moni) |
Portugalia |
Casa, Herdade, Paço, Palácio, Quinta, Solar |
Słowenia |
Klet, Kmetija, Posestvo, Vinska klet |
Słowacja |
Kaštieľ, Kúria, Pivnica, Vinárstvo, Usadlosť |
ZAŁĄCZNIK VII
Ograniczenia dotyczące stosowania określonych typów butelek, o których mowa w art. 56
1. „Flûte d'Alsace”:
typ: szklana butelka posiadająca prosty, cylindryczny korpus z długą szyjką o następujących przybliżonych proporcjach:
do win, dla których zastrzega się ten typ butelki, należą — w przypadku win produkowanych z winogron zebranych na terytorium Francji — wina o następujących chronionych nazwach pochodzenia:
Ograniczenia dotyczące stosowania tego typu butelek mają jednak zastosowanie tylko do win produkowanych z winogron zebranych na terytorium Francji.
2. „Bocksbeutel” lub „Cantil”:
typ: szklana butelka o krótkiej szyjce, pękata lecz przypłaszczona w kształcie; podstawa i przekrój poprzeczny butelki w punkcie największej wypukłości są elipsoidalne:
wina, dla których ten typ butelki jest zastrzeżony:
wina niemieckie noszące następujące chronione nazwy pochodzenia:
wina włoskie noszące następujące chronione nazwy pochodzenia:
wina greckie:
wina portugalskie:
3. „Clavelin”:
typ: szklana butelka o krótkiej szyjce i pojemności 0,62 litra, posiadająca cylindryczny korpus o szerokiej piersi, co nadaje butelce przysadzisty wygląd, o następujących przybliżonych proporcjach:
wina, dla których ten typ butelki jest zastrzeżony:
4. „Tokaj”:
typ: prosta butelka z bezbarwnego szkła o długiej szyjce posiadająca cylindryczny korpus o następujących proporcjach:
wina, dla których ten typ butelki jest zastrzeżony:
Ograniczenia dotyczące stosowanie tego typu butelek mają jednak zastosowanie tylko do win produkowanych z winogron zebranych na terytorium Węgier lub Słowacji.
( 1 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.U. L 299 z 8.11.2008, s. 25).
( 2 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mająca na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (wersja przekształcona) (Dz.U. L 336 z 23.12.2015, s. 1).
( 3 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz.U. L 154 z 16.6.2017, s. 1).
( 4 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).
( 5 ) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/274 z dnia 11 grudnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, certyfikacji, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji i powiadomień oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/561 (Dz.U. L 58 z 28.2.2018, s. 1).
( 6 ) Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1).
( 7 ) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/34 z dnia 17 października 2018 r. ustanawiające zasady dotyczące stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do wniosków o objęcie ochroną nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych i określeń tradycyjnych w sektorze wina, procedury zgłaszania sprzeciwu, zmian w specyfikacji produktu, rejestru chronionych nazw, unieważnienia ochrony i stosowania symboli oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiedniego systemu kontroli (Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 46).
( 8 )