02018R0273 — PL — 08.12.2023 — 003.001
Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2018/273 z dnia 11 grudnia 2017 r. (Dz.U. L 058 z 28.2.2018, s. 1) |
zmienione przez:
|
|
Dziennik Urzędowy |
||
nr |
strona |
data |
||
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/840 z dnia 12 marca 2019 r. |
L 138 |
74 |
24.5.2019 |
|
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/2566 z dnia 13 października 2022 r. |
L 330 |
134 |
23.12.2022 |
|
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2023/1606 z dnia 30 maja 2023 r. |
L 198 |
6 |
8.8.2023 |
sprostowane przez:
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2018/273
z dnia 11 grudnia 2017 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, rejestru winnic, dokumentów towarzyszących i świadectw, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji, powiadomień i publikowania zgłoszonych informacji, oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i kar, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008, (WE) nr 606/2009 i (WE) nr 607/2009 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 436/2009 i rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/560
ROZDZIAŁ I
PRZEPISY WPROWADZAJĄCE
Artykuł 1
Przedmiot
W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy uzupełniające rozporządzenia, odpowiednio, (UE) nr 1306/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do:
systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli;
rejestru winnic;
uznawanych dokumentów towarzyszących, certyfikacji i przepisów dotyczących przywozu wina;
rejestru przychodów i rozchodów;
obowiązkowych deklaracji;
kontroli i analitycznej bazy danych izotopowych;
właściwych organów i ich wzajemnej pomocy;
kar;
powiadomień i publikacji zgłoszonych informacji.
Artykuł 2
Definicje
Dla celów niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274 stosuje się następujące definicje:
„plantator winorośli” oznacza osobę fizyczną lub prawną bądź grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Unii w rozumieniu art. 52 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 355 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz które posiadają obszar upraw winorośli, jeżeli produkt pochodzący z tego obszaru jest wykorzystywany do komercyjnej produkcji produktów sektora wina lub obszar ten jest objęty zwolnieniami do celów doświadczalnych lub na nasadzenia lub ponowne nasadzenia na obszarach przeznaczonych do zakładania zbiorów odmian winorośli przeznaczonych do zachowania zasobów genetycznych, lub na szkółki szczepów, o których mowa w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia;
„produkty sektora wina” oznaczają produkty wymienione w części XII załącznika I do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, z wyłączeniem octu winnego objętego kodami CN 2209 00 11 i 2209 00 19 ;
„działka winnicy” oznacza działkę rolną zgodnie z definicją w art. 67 ust. 4 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 obsadzoną winoroślą przeznaczoną do komercyjnego wytwarzania produktów sektora wina lub objętą zwolnieniami do celów doświadczalnych lub na nasadzenia lub ponowne nasadzenia na obszarach przeznaczonych do zakładania zbiorów odmian winorośli przeznaczonych do zachowania zasobów genetycznych, lub na szkółki szczepów, o których mowa w art. 3 ust. 2 niniejszego rozporządzenia;
„opuszczony obszar uprawy” oznacza obszar uprawy winorośli, który od ponad pięciu lat winiarskich nie jest już regularnie uprawiany w celu otrzymania zbywalnego produktu, bez uszczerbku dla przypadków szczególnych określonych przez państwa członkowskie, których karczowanie nie upoważnia już producenta do otrzymania zezwolenia na nowe nasadzenia zgodnie z art. 66 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
„podmiot dokonujący zbiorów” oznacza osobę fizyczną lub prawną bądź grupę takich osób, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, które dokonują zbioru winogron pochodzących z obszaru, na którym zostały one nasadzone w celu prowadzenia sprzedaży tych winogron do produkcji produktów sektora wina przez strony trzecie lub w celu przetworzenia ich na produkty sektora wina w swoim gospodarstwie, lub zlecania ich przetworzenia w swoim gospodarstwie w celach komercyjnych;
„przetwórca” oznacza osobę fizyczną lub prawną bądź grupę takich osób, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, przez które lub w imieniu których przetwarzane jest wino, w wyniku czego powstaje wino, wino likierowe, wino musujące i gazowane wino półmusujące, gazowane wino musujące i wino półmusujące, gatunkowe wino musujące lub aromatyczne gatunkowe wino musujące;
„sprzedawca detaliczny” oznacza osobę fizyczną lub prawną bądź grupę takich osób, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których działalność gospodarcza obejmuje bezpośrednią sprzedaż konsumentom wina i moszczu winogronowego w małych ilościach, które określają poszczególne państwa członkowskie, mając na uwadze szczególne cechy handlu i dystrybucji, ale z wyłączeniem osób, które wykorzystują piwnice wyposażone do składowania wina lub urządzenia do butelkowania wina w znacznych ilościach, oraz osób, które zajmują się sprzedażą obwoźną wina przewożonego luzem;
„butelkowanie” oznacza umieszczanie wina jako produktu końcowego w pojemnikach o pojemności nie przekraczającej 60 litrów, do celów handlowych;
„podmiot dokonujący butelkowania” oznacza osobę fizyczną lub prawną bądź grupę takich osób, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, które butelkują wino lub w imieniu którego przeprowadzane jest butelkowanie wina;
„handlowiec” oznacza osobę fizyczną lub prawną bądź grupę takich osób, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, które nie są konsumentami prywatnymi ani sprzedawcami detalicznymi, które posiadają zapasy produktów sektora wina w celach komercyjnych lub zajmują się handlem nimi i ewentualnie je butelkują, z wyjątkiem gorzelni;
„rok winiarski” oznacza rok gospodarczy dla sektora wina, o którym mowa w art. 6 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
„zbiór odmian winorośli” oznacza działkę winnicy, na której rośnie wiele odmian winorośli, a każda odmiana liczy nie więcej niż 50 roślin.
Państwa członkowskie mogą postanowić, że definicja „drobnego producenta” nie obejmuje tych producentów, którzy kupują świeże winogrona, moszcz lub młode wino w trakcie fermentacji w celu przetworzenia ich na wino.
ROZDZIAŁ II
SYSTEM ZEZWOLEŃ NA NASADZENIA WINOROŚLI
Artykuł 3
Obszary wyłączone z systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli
W przypadku gdy nie ma ryzyka wystąpienia zakłóceń na rynku, państwa członkowskie mogą zdecydować, że w okresach, o których mowa w akapicie pierwszym, winogrona produkowane na tych obszarach, a także produkty sektora wina otrzymane z takich winogron mogą być wprowadzane do obrotu. Na koniec takich okresów dany producent musi albo:
uzyskać zezwolenie zgodnie z art. 64, 66 lub 68 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do danego obszaru, tak aby winogrona produkowane na tym obszarze oraz wyroby winiarskie otrzymane z tych winogron mogły być wprowadzone do obrotu; lub
wykarczować taki obszar na własny koszt zgodnie z art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Obszary przeznaczone do celów doświadczalnych lub na szkółki szczepów, które zostały nasadzone przed dniem 1 stycznia 2016 r. w następstwie przyznania nowych praw do nasadzeń, nadal spełniają po tej dacie wszelkie warunki określone dla korzystania z takich praw do końca okresu trwania doświadczenia lub produkcji w szkółkach szczepów, na które zostały one przyznane. Po upływie tych terminów mają zastosowanie przepisy określone w akapicie pierwszym i drugim.
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do obszarów przeznaczonych do zakładania zbiorów odmian winorośli tylko wtedy, gdy celem utworzenia takich zbiorów jest zachowanie zasobów genetycznych odmian winorośli, które są typowe dla danego regionu produkcji wina, oraz gdy obszar objęty każdym zbiorem nie przekracza 2 hektarów.
Państwa członkowskie mogą sporządzić wykaz odmian winorośli sklasyfikowanych zgodnie z art. 81 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 na ich terytoriach, które kwalifikują się na poziomie krajowym lub regionalnym do celów utworzenia zbioru odmian w celu zachowania zasobów genetycznych. Państwa członkowskie mogą również ustalić maksymalny obszar zbiorów takich odmian winorośli o powierzchni poniżej 2 hektarów, jak również maksymalną liczbę roślin przypadającą na odmianę, mniejszą niż pułap określony w art. 2 ust. 1 lit. l) niniejszego rozporządzenia.
Nasadzenie lub ponowne nasadzenie na obszarach, z których wino lub produkty sektora wina przeznaczone są wyłącznie do spożycia w gospodarstwie domowym osoby fizycznej lub grupy osób fizycznych niebędących plantatorami winorośli w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a), podlega następującym warunkom:
obszar taki nie przekracza 0,1 ha;
dana osoba fizyczna lub grupa osób fizycznych nie zajmuje się komercyjną produkcją wina ani komercyjną produkcją innych produktów sektora wina.
Dla celów niniejszego ustępu państwa członkowskie mogą uznawać niektóre organizacje nieprowadzące działalności handlowej za równoważne gospodarstwom domowym osoby fizycznej.
Państwa członkowskie mogą zdecydować, aby nasadzenia, o których mowa w akapicie pierwszym, podlegały powiadomieniu.
Artykuł 4
Kryteria przyznawania zezwoleń
Państwa członkowskie mogą również zastosować dodatkowe obiektywne i niedyskryminacyjne kryterium wymagające, by wniosek nie pociągał za sobą ryzyka przywłaszczenia renomy konkretnych chronionych oznaczeń geograficznych — na zasadzie domniemania —, chyba że władze publiczne dowiodą, że takie ryzyko istnieje.
Zasady stosowania tego dodatkowego kryterium określone są w sekcji B załącznika I.
Państwa członkowskie mogą również stosować dodatkowe obiektywne i niedyskryminujące kryteria dotyczące uprzedniego postępowania producenta oraz organizacji nienastawionych na zysk i służących celom społecznym, które otrzymały grunty skonfiskowane w związku z aktami terroryzmu lub innego rodzaju działalnością przestępczą. Zasady stosowania tych dodatkowych kryteriów określono w sekcji I załącznika II.
Artykuł 5
Zezwolenia na przewidywane ponowne nasadzanie
Państwa członkowskie mogą uzależnić od złożenia zabezpieczenia udzielanie zezwoleń producentom prowadzącym karczowanie obszaru nasadzonego winoroślą zgodnie z art. 66 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
W każdym przypadku, jeżeli karczowanie nie jest przeprowadzone przez producentów do końca czwartego roku od dnia, w którym nowe winorośle zostały nasadzone, w odniesieniu do obszaru, który nie został wykarczowany, stosuje się art. 71 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Artykuł 6
Ograniczenia dotyczące ponownego nasadzenia
Państwa członkowskie mogą ograniczyć ponowne nasadzenia na podstawie art. 66 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w przypadku gdy dany teren, który ma być ponownie nasadzony, znajduje się w obszarze dla którego wydawanie zezwoleń na nowe nasadzenia jest ograniczone zgodnie z art. 63 ust. 2 lit. b) tego rozporządzenia, i pod warunkiem że decyzja jest uzasadniona potrzebą uniknięcia udokumentowanego ryzyka dewaluacji konkretnej chronionej nazwy pochodzenia (ChNP) lub konkretnego chronionego oznaczenia geograficznego (ChOG).
Ryzyko dewaluacji, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie występuje w przypadku gdy:
dany teren, który ma być ponownie nasadzony, znajduje się w tym samym obszarze chronionej nazwy pochodzenia (ChNP) lub chronionego oznaczenia geograficznego (ChOG) co obszar wykarczowany, a ponowne nasadzenie winoroślą jest zgodne z tą samą specyfikacją chronionej nazwy pochodzenia ChNP lub ChOG co obszar wykarczowany;
celem ponownego nasadzenia jest produkcja win nieposiadających oznaczenia geograficznego, pod warunkiem że wnioskodawca podejmuje takie same zobowiązania, jak te ustanowione w pkt 2 sekcji A i B załącznika I do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do nowych nasadzeń.
ROZDZIAŁ III
REJESTR WINNIC
Artykuł 7
Minimum informacji, jakie należy ująć w rejestrze winnic
ROZDZIAŁ IV
DOKUMENTY TOWARZYSZĄCE I ZASADY MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO PRZYWOZU PRODUKTÓW SEKTORA WINA
SEKCJA I
DOKUMENTY TOWARZYSZĄCE DO CELÓW MONITOROWANIA I CERTYFIKACJI PRODUKTÓW SEKTORA WINA
Artykuł 8
Zasady ogólne
Podmioty, o których mowa w akapicie pierwszym, muszą być w stanie przedstawić właściwym organom dokument towarzyszący na każdym etapie przewozu.
Artykuł 9
Zwolnienia
Na zasadzie odstępstwa od art. 8 dokument towarzyszący nie jest wymagany:
w przypadku przewożenia produktów sektora wina z winnic do zakładów produkcji wina, między dwoma pomieszczeniami tego samego przedsiębiorstwa lub między pomieszczeniami należącymi do grupy producentów, kiedy nie następuje zmiana właściciela, pod warunkiem że transportu dokonuje się na potrzeby produkcji, przetwarzania, składowania lub butelkowania wina, całkowita odległość drogą nie przekracza 70 km i transport odbywa się wyłącznie na terytorium jednego państwa członkowskiego lub został zatwierdzony przez właściwe władze zainteresowanych państw członkowskich;
w przypadku przewozu wytłoków winogronowych i drożdżowego osadu winiarskiego:
przewożonych do destylarni lub zakładu produkcji octu winnego, jeżeli produktowi towarzyszy specyfikacja wysyłkowa producenta zgodna z warunkami określonymi przez właściwe organy państwa członkowskiego, w którym rozpoczyna się przewóz, lub
w przypadku gdy przewozu dokonuje się w celu wycofania produktu z procesu produkcji wina lub z innego procesu przetwarzania winogron, pod nadzorem właściwych organów, jak przewidziano w art. 14 ust. 1) lit. b) pkt (vii) i art. 18 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274;
w przypadku soku winogronowego i moszczu, objętych kodami CN 2009 61 i 2009 69 , dostarczanych podmiotom, które nie biorą udziału w produkcji wina, jeżeli produktowi towarzyszy dokument handlowy;
w przypadku produktów sektora wina wytwarzanych i transportowanych wyłącznie w obrębie terytorium państw członkowskich, które nie podlegają obowiązkowi prowadzenia rejestru winnic zgodnie z art. 145 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
w przypadku wymienionych poniżej produktów sektora wina przewożonych wyłącznie w obrębie terytorium państwa członkowskiego w pojemnikach o pojemności nominalnej nie większej niż 60 litrów:
w przypadku produktów sektora wina w oznaczonych etykietami pojemnikach o objętości nominalnej nie większej niż 10 litrów, wyposażonych w zamknięcia jednorazowe, jeżeli całkowita ilość transportowanych produktów nie przekracza:
w przypadku przewozu wina lub soku winogronowego przeznaczonego dla przedstawicielstw dyplomatycznych, konsulatów i podobnych instytucji w granicach przyznanych im zwolnień;
w przypadku przewozu wina lub soku winogronowego:
w przypadku przewozu wina, częściowo sfermentowanego wina, częściowo sfermentowanego moszczu winogronowego i moszczu winogronowego przez osoby prywatne z przeznaczeniem do bezpośredniego spożycia przez odbiorcę lub jego rodzinę, jeżeli przewożona ilość nie przekracza 30 litrów;
w przypadku przewozu produktu przeznaczonego do przeprowadzania doświadczeń naukowych lub technicznych, jeżeli całkowita przewożona ilość nie przekracza jednego hektolitra;
w przypadku próbek handlowych;
w przypadku próbek przeznaczonych dla właściwego organu lub wyznaczonego laboratorium.
Artykuł 10
Uznawane dokumenty towarzyszące
Właściwe organy uznają następujące dokumenty za dokumenty towarzyszące, pod warunkiem że spełniają one wymogi ustanowione w ust. 2–5 i w załączniku V:
w przypadku produktów sektora wina wysyłanych wewnątrz państwa członkowskiego lub pomiędzy państwami członkowskimi, nie naruszając lit. b) niniejszego akapitu:
jeden z dokumentów, o których mowa w art. 21 ust. 6 lub art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2008/118/WE w przypadku produktów przewożonych w ramach procedury zawieszenia poboru akcyzy na terytorium Unii, pod warunkiem że w zaznaczono w nim wyraźnie niepowtarzalny administracyjny numer ewidencyjny, o którym mowa w art. 21 ust. 3 tej dyrektywy („numer ARC”), został on sporządzony zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 684/2009 ( 1 ), a w przypadku gdy stosowany jest dokument, o którym mowa w art. 26 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2008/118/WE, wysyłający spełnia wymogi wynikające z ust. 1;
w przypadku produktów objętych akcyzą i przewożonych na obszarze Unii po dopuszczeniu do spożycia w państwie członkowskim, w którym rozpoczął się przewóz, uproszczony dokument towarzyszący, o którym mowa w art. 34 ust. 1 dyrektywy 2008/118/WE, sporządzony i stosowany zgodnie z rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 3649/92 ( 2 );
w przypadku produktów sektora wina objętych akcyzą i wysyłanych przez drobnych producentów zgodnie z art. 40 dyrektywy 2008/118/WE i w przypadku produktów nieobjętych akcyzą, jeden z następujących dokumentów, sporządzony zgodnie z warunkami określonymi przez państwo członkowskie wysyłki:
w przypadku produktów sektora wina wysyłanych do państwa trzeciego lub na terytorium, o którym mowa w art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy 2008/118/WE, jeden z dokumentów, o których mowa w lit. a) ppkt (i) lub (iii).
Dokumenty, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) ppkt (iii) tiret drugie, mogą być stosowane tylko do dnia 31 grudnia 2020 r.
Jeżeli te dokumenty zawierają numer ARC nadawany przez system komputerowy, o którym mowa w art. 21 ust. 2 dyrektywy 2008/118/WE, lub numer MVV nadawany przez system informatyczny ustanowiony przez państwo członkowskie wysyłki, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (iii) tiret pierwsze, informacje, o których mowa w sekcji A załącznika V do niniejszego rozporządzenia, muszą znajdować się w wykorzystywanym systemie.
Dokumenty, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (iii) tiret drugie, i ich kopie muszą przed wysyłką zostać zatwierdzone:
za pomocą daty, podpisu urzędnika właściwego organu i pieczęci urzędowej naniesionej przez tego urzędnika; lub
za pomocą daty, podpisu wysyłającego i naniesieniem przez niego, w stosownych przypadkach:
specjalnej pieczęci zgodnej ze wzorem, o którym mowa w sekcji C załącznika V,
pieczęci wymaganej przez właściwe władze, lub
odcisku maszyny stemplującej zatwierdzonej przez właściwe władze.
Specjalna pieczęć lub pieczęć wymagana przez władze, o której mowa w lit. b), może być wcześniej nadrukowana na formularzach, jeżeli druk zostanie wykonany przez zatwierdzoną w tym celu drukarnię.
Artykuł 11
Poświadczenie pochodzenia lub miejsca pochodzenia, cech, roku zbiorów lub odmiany winorośli oraz ChNP lub ChOG
Artykuł 12
Certyfikacja wywożonych produktów sektora wina
W przypadku gdy właściwe organy państwa trzeciego przeznaczenia wymagają certyfikacji, o której mowa w art. 11, w odniesieniu do produktów sektora wina wysyłanych do tego państwa trzeciego, certyfikacja odbywa się w jednej z następujących form:
elektronicznego dokumentu administracyjnego lub jakiegokolwiek innego dokumentu handlowego stosowanego zgodnie z art. 21 ust. 6 dyrektywy 2008/118/WE lub dokumentu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. a) ppkt (iii) niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że upoważniony wysyłający lub osoba działająca w imieniu wysyłającego wskazuje odpowiednie informacje określone w części I załącznika VI do niniejszego rozporządzenia;
specjalnego świadectwa wywozu sporządzonego na podstawie przewidzianego wzoru i na podstawie wymogów określonych w załączniku części II załącznika VI do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 13
Dokumenty stosowane jako dowód wywozu
Informacje te pochodzą z oryginału dokumentu towarzyszącego przewozowi, na podstawie którego wino zostało przewiezione do urzędu celnego, który wydaje arkusz informacyjny. Ponadto w arkuszu informacyjnym należy podać rodzaj, datę i numer dokumentu towarzyszącego wcześniej przewozowi.
W przypadku ponownego wprowadzenia na obszar celny Unii produktów, o których mowa w akapicie pierwszym, arkusz informacyjny jest należycie wypełniony przez właściwy urząd celny EFTA. Dokument ten jest równoważny z dokumentem towarzyszącym w przypadku przewozu do urzędu celnego właściwego ze względu na miejsce przeznaczenia w Unii lub ze względu na miejsce dopuszczenia do spożycia, pod warunkiem że w rubryce zarezerwowanej na oznaczenie towarów dokument ten zawiera dane określone w akapicie pierwszym.
Właściwy urząd celny w Unii potwierdza kopię lub kserokopię tego dokumentu dostarczaną przez odbiorcę lub jego przedstawiciela i zwraca mu ją do celów stosowania niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 14
Przewóz produktów sektora wina luzem
Jeżeli system komputerowy lub system informatyczny, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. a) pkt (iii) tiret pierwsze lub w art. 10 ust. 5, nie jest stosowany lub jeżeli system ten nie umożliwia właściwemu organowi na miejscu rozładunku uzyskania informacji, wysyłający przesyłki produktów sektora wina luzem przekazuje, najpóźniej w dniu wyjazdu środka transportu, egzemplarz dokumentu towarzyszącego właściwemu organowi na terytorium, na którym znajduje się miejsce załadunku, w odniesieniu do następujących produktów:
produkty pochodzące z Unii w ilości powyżej 60 litrów:
wino przeznaczone do przetworzenia na wina ChNP lub ChOG lub sprzedawane jako wino odmianowe lub rocznikowe, lub pakowane z przeznaczeniem do sprzedaży jako takie wina;
częściowo sfermentowany moszcz winogronowy;
zagęszczony moszcz winogronowy, rektyfikowany lub nie;
świeży moszcz winogronowy z fermentacją zahamowaną poprzez dodanie alkoholu;
sok winogronowy;
zagęszczony sok winogronowy;
produkty niepochodzące z Unii w ilości powyżej 60 litrów:
świeże winogrona, z wyłączeniem winogron stołowych;
moszcz winogronowy;
zagęszczony moszcz winogronowy, rektyfikowany lub nie;
częściowo sfermentowany moszcz winogronowy;
świeży moszcz winogronowy z fermentacją zahamowaną poprzez dodanie alkoholu;
sok winogronowy;
zagęszczony sok winogronowy;
wino likierowe przeznaczone do wytwarzania produktów innych niż produkty objęte kodem CN 2204 ;
produkty bez względu na ich pochodzenie i przewożoną ilość, nie naruszając zwolnień przewidzianych w art. 9:
drożdżowy osad winiarski;
wytłoki winogronowe przeznaczone do gorzelni lub innego przemysłowego zakładu przetwórczego;
piquette;
wino wzmocnione do destylacji;
wino z odmian winogron niewymienionych jako odmiany winorośli właściwej w klasyfikacji sporządzonej przez państwa członkowskie na mocy art. 81 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 dla jednostki administracyjnej, w której są one zbierane;
produkty, które nie mogą być oferowane lub dostarczane do bezpośredniego spożycia przez ludzi.
Właściwy organ w państwie członkowskim, na terytorium którego znajduje się miejsce załadunku, informuje właściwy organ w państwie członkowskim, na terytorium którego znajduje się miejsce rozładunku, że transport został rozpoczęty.
Artykuł 15
Przesyłki produktów z państw trzecich lub z Unii pierwotnie wywiezionych do państwa trzeciego
W przypadku transportu w obrębie obszaru celnego Unii partii produktów pochodzących z państwa trzeciego dopuszczonych do swobodnego obrotu dokument towarzyszący opiera się na dokumencie VI-1, o którym mowa w art. 20, lub równoważnym dokumencie, o którym mowa w art. 26 lub 27, i zawiera następujące informacje lub pozwala właściwym organom na uzyskanie dostępu do następujących informacji:
numer dokumentu VI-1 lub odniesienie do jednego z dokumentów, o których mowa w art. 26 i 27;
nazwa i adres organu państwa trzeciego, który wypełnił dokument, o którym mowa w lit. a), lub upoważnił producenta do jego sporządzenia;
data wypełnienia dokumentu, o którym mowa w lit. a).
Podmiot musi być w stanie przedstawić dokument VI-1, równoważny dokument, o którym mowa w art. 26 lub 27, lub wyciąg VI-2, o którym mowa w art. 22, w każdej chwili na żądanie właściwych organów państw członkowskich.
W przypadku przewozu w obrębie terytorium celnego Unii partii produktów sektora wina pochodzących z Unii, pierwotnie wywiezionych do państwa trzeciego lub do terytorium, o którym mowa w art. 5 ust. 2 i 3 dyrektywy 2008/118/WE, dokument towarzyszący obejmuje następujące informacje lub pozwala właściwym organom na uzyskanie dostępu do następujących informacji:
odniesienie do dokumentu towarzyszącego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 lit. b) akapit pierwszy niniejszego rozporządzenia, sporządzonego do celów pierwotnej wysyłki, lub
odniesienie do innych dokumentów wystawionych przez importera oraz uznanych przez właściwy organ podczas wprowadzania do swobodnego obrotu w UE za wystarczające do wykazania pochodzenia produktu.
Artykuł 16
Odmowa przyjęcia przesyłki przez odbiorcę
Jeżeli odbiorca odrzuca część lub całość produktu przewożonego na podstawie dokument towarzyszącego, na odwrocie dokumentu umieszcza adnotację „produkt odrzucony przez odbiorcę” oraz datę i podpis oraz, w odpowiednim przypadku, uzupełnia je, podając ilości odrzuconego produktu w litrach lub kilogramach.
W takim przypadku dany produkt może zostać odesłany do wysyłającego na podstawie tego samego dokumentu towarzyszącego przewozowi lub zatrzymany w pomieszczeniach przewoźnika do czasu sporządzenia nowego dokumentu towarzyszącego produktowi podczas wysyłki zwrotnej.
Artykuł 17
Zatwierdzenie dokumentu towarzyszącego w przypadku poważnego naruszenia przepisów lub niezgodności z nimi
Przyznanie zatwierdzenia może być powiązane z warunkami dotyczącymi przyszłego wykorzystania produktu lub zakazem wprowadzania produktu do obrotu. Zatwierdzenie zawiera pieczęć, podpis urzędnika reprezentującego właściwy organ i datę.
Artykuł 18
Środki wprowadzane w przypadku naruszeń dotyczących dokumentów towarzyszących przewozowi innych niż poważne naruszenia
Organ, o którym mowa w akapicie pierwszym, pieczętuje dokumenty skorygowane lub sporządzone na podstawie tego przepisu. Uregulowanie nieprawidłowości nie może opóźniać danego przewozu o czas dłuższy, niż jest to bezwzględnie konieczne.
W przypadku powtarzających się nieprawidłowości popełnianych przez tego samego wysyłającego, organ, o którym mowa w ust. 1 akapit pierwszy, powiadamia organ właściwy dla miejsca załadunku. W przypadku transportu wewnątrz Unii zastosowanie mają zasady wzajemnej pomocy lub zgłoszenia podejrzenia niezgodności zgodnie z art. 43 i 45.
Artykuł 19
Siła wyższa lub nieprzewidziane zdarzenia
Jeżeli w trakcie przewozu z powodu nieprzewidzianych okoliczności lub działania siły wyższej ma miejsce podział ładunku objętego wymogiem dokumentu towarzyszącego na części albo utrata części lub całości tego ładunku, przewoźnik występuje do właściwego organu znajdującego się najbliżej miejsca nieprzewidzianych okoliczności lub działania siły wyższej o sporządzenie oświadczenia o stanie faktycznym i podjęcie środków niezbędnych do uregulowania danego przewozu.
SEKCJA II
DOKUMENTY TOWARZYSZĄCE DO CELÓW DOPUSZCZENIA DO SWOBODNEGO OBROTU PRZYWOŻONYCH PRODUKTÓW SEKTORA WINA
Artykuł 20
Certyfikacja zgodności z przepisami przywożonych produktów sektora wina
Właściwe organy lub wyznaczone instytucje albo służby, o których mowa w art. 90 ust. 3 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, to organy, o których mowa w art. 51 ust. 1 lit. a) i b) niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do odnośnych państw trzecich.
Dokument VI-1 zostaje sporządzony i jest stosowany zgodnie z art. 22–25 i uznaje się go za poświadczający, że przywożony produkt:
posiada cechy charakterystyczne produktu sektora wina zgodnie z prawem Unii lub zgodnie z umową dwustronną między Unią a państwem trzecim;
został wytworzony z winogron konkretnego rocznika lub wyprodukowany ze wskazanej odmiany lub odmian winorośli;
w stosownych przypadkach jest zgodny ze specyfikacjami oznaczenia geograficznego zgodnymi z porozumieniem w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS) Światowej Organizacji Handlu (WTO), z prawodawstwem unijnym w sprawie oznaczeń geograficznych lub porozumieniem w sprawie uznawania i ochrony oznaczeń geograficznych między Unią a państwem trzecim, z którego pochodzi wino.
Artykuł 21
Zwolnienia
Na zasadzie odstępstwa od art. 90 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zastosowanie mają następujące zwolnienia:
dokument VI-1 nie jest wymagany w przypadku:
produktów w oznaczonych etykietami przewożonych w pojemnikach o objętości nominalnej nie większej niż 10 litrów, wyposażonych w zamknięcia jednorazowe, w przypadku gdy całkowita ilość transportowanych produktów, bez względu na to, czy są one dostarczane w jednej przesyłce, czy w też kilku osobnych przesyłkach, nie przekracza 100 litrów;
wina i soku winogronowego stanowiących mienie osobiste osób prywatnych przenoszących swoje miejsce zamieszkania z państwa trzeciego do Unii w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009;
wina wysyłanego w partiach przez osobę prywatną do innej osoby prywatnej, w rozumieniu art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 w ilości do 30 litrów w jednej partii;
wina, moszczu winogronowego i soku winogronowego zawartego w bagażu osobistym podróżnych w rozumieniu art. 41 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009 w ilości do 30 litrów na jednego podróżnego;
wina i soku winogronowego z przeznaczeniem na targi zgodnie z definicją w art. 90 rozporządzenia (WE) nr 1186/2009, pod warunkiem że dane produkty są umieszczone w opatrzonych etykietą pojemnikach mieszczących co najwyżej dwa litry, wyposażonych w zamknięcia jednorazowe;
wina, moszczu winogronowego i soku winogronowego w innych pojemnikach niż te, o których mowa w ppkt (v), przywożonych w celu prowadzenia doświadczeń naukowych i technicznych, w ilości do 100 litrów;
win i soku winogronowego przywożonego zgodnie z przepisami Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r., Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 r. lub innych konwencji konsularnych bądź Konwencji nowojorskiej o misjach specjalnych z dnia 16 grudnia 1969 r.;
win i soku winogronowego przechowywanych na pokładach statków i samolotów wykorzystywanych w transporcie międzynarodowym;
win i soku winogronowego pochodzących z i butelkowanych w Unii, wywożonych do kraju trzeciego i przywożonych na terytorium obszaru celnego Unii i dopuszczonych do swobodnego obrotu;
w przypadku win umieszczonych w oznakowanych pojemnikach o pojemności nie większej niż 60 litrów, wyposażonych w jednorazowe zamknięcia, oraz zakładając, że wino to pochodzi z kraju, który przedstawił specjalne gwarancje zaakceptowane przez Unię, wymienionego w sekcji A części IV załącznika VII, część dokumentu VI-1 dotyczącą sprawozdania z analizy należy wypełnić tylko w zakresie:
rzeczywistej objętościowej zawartości alkoholu,
kwasowości ogółem,
zawartości dwutlenku siarki ogółem.
Artykuł 22
Zasady opracowywania dokumentu VI-1 oraz wyciągu VI-2
Dokument podpisuje urzędnik właściwego organu oraz urzędnik wyznaczonych instytucji lub służb wymienionych w wykazie w art. 51 ust. 1.
Do produktu dołącza się oryginał i kopię dokumentu VI-1.
Wyciąg, zwany dalej „wyciągiem VI-2”, może zostać sporządzony zgodnie ze wzorem przedstawionym w części II załącznika VII, zawierającym dane pojawiające się w dokumencie VI-1 lub, w przypadku gdy przedstawiony został wyciąg VI-2, w wyciągu VI-2, i opatrzony pieczęcią urzędu celnego Unii. Do produktu dołącza się oryginał i dwie kopie wyciągu VI-2.
Artykuł 23
Wykorzystanie dokumentu VI-1 i wyciągów VI-2
Oryginał i kopia dokumentu VI-1 lub oryginał i kopie wyciągu VI-2 są przekazywane właściwym organom w państwie członkowskim, w którym dokonywane są formalności celne wymagane do dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru, do którego odnoszą się te dokumenty, a po zakończeniu tych formalności odpowiednio:
organy celne potwierdzają odwrotną stronę zarówno oryginału, jak i kopii dokumentu VI-1 lub oryginału i kopii wyciągu VI-2, zwracają oryginał dokumentu VI-1 lub oryginał i kopię wyciągu VI-2 osobie zainteresowanej i przechowują kopię dokumentu VI-1 lub wyciągu VI-2 przez co najmniej pięć lat;
w przypadku gdy partia towaru ma być ponownie wysłana przed wprowadzeniem jej do swobodnego obrotu, nowy wysyłający przekazuje organom celnym kontrolującym wysyłkę dokument VI-1 i wyciąg VI-2 odnoszący się do tej partii lub, w przypadku gdy partia jest objęta wyciągiem VI-2 wypełnionym uprzednio i wyciągiem VI-2 wypełnionym później, obydwa te wyciągi.
W przypadku gdy wyciąg VI-2 jest przekazywany razem z dokumentem VI-1, organy celne sprawdzają, czy dane wpisane do dokumentu VI-1 są takie same jak dane wpisane do wyciągu VI-2. W przypadku gdy wyciąg VI-2 wypełniony później jest przekazywany razem z wyciągiem VI-2 wypełnionym uprzednio, organy celne sprawdzają, czy dane wpisane wcześniej do wyciągu VI-2 są takie same jak dane wpisane później do wyciągu VI-2, i stemplują ten ostatni, który zostaje uznany za równoważny z wyciągiem VI-2 wypełnionym uprzednio.
Organy celne poświadczają odwrotną stronę zarówno oryginału, jak i kopii dokumentu VI-1 lub wyciągu VI-2 wypełnionego uprzednio.
Organy celne zwracają oryginał dokumentu VI-1 i wszelkich wyciągów VI-2 nowemu wysyłającemu i przechowują ich kopie przez co najmniej pięć lat.
Jednak wypełnienie formularza VI-2 nie jest konieczne, jeżeli partia produktów jest powrotnie wywożona do państwa trzeciego;
Jeżeli partia towaru zostanie rozdzielona przed wprowadzeniem jej do swobodnego obrotu, zainteresowana strona przekazuje organom celnym kontrolującym daną partię oryginał i kopię dokumentu VI-1 lub wyciągu VI-2 wypełnionego uprzednio, dotyczące partii, która ma zostać podzielona, wraz z oryginałem wyciągu VI-2 wypełnionego później odnoszącego się do każdej nowej partii i dwiema kopiami.
Organy celne sprawdzają, czy szczegółowe dane wprowadzane do dokumentu VI-1 lub wyciągu VI-2 wypełnionego uprzednio są takie same jak dane na wyciągu VI-2 wypełnionym później dla każdej nowej partii. Jeżeli dane są takie same, organy celne stemplują wyciąg VI-2 wypełniony później, który jest od tej pory równoważny z wyciągiem VI-2 wypełnionym uprzednio, i potwierdzają odwrotną stronę zarówno oryginału, jak i kopii dokumentu VI-1 lub wyciągu VI-2 wypełnionego uprzednio. Zwracają one zainteresowanej osobie oryginał wyciągu VI-2 wypełnionego później wraz z oryginałem dokumentu VI-1 lub wyciągu VI-2 wypełnionego uprzednio i przechowują kopię każdego z tych dokumentów przez okres przynajmniej pięciu lat.
Artykuł 24
Stosowanie dokumentu VI-1 w przypadku przywozów pośrednich
W przypadku gdy wino jest wywożone z państwa trzeciego, na którego terytorium zostało wyprodukowane (zwanego dalej „państwem pochodzenia”), do innego państwa trzeciego (zwanego dalej „państwem wywozu”) przed wywozem do Unii, dokument VI-1 odnoszący się do danego wina uznaje się za ważny dla celów przywozu do Unii, jeżeli został on sporządzony przez właściwe organy tego państwa wywozu, bez dalszych analiz wina, na podstawie dokumentu VI-1 lub równoważnego dokumentu sporządzonego przez właściwe organy państwa pochodzenia, pod warunkiem że to wino:
zostało zabutelkowane i opatrzone etykietami w państwie pochodzenia i pozostaje w takiej postaci; lub
jest eksportowane luzem z państwa pochodzenia i butelkowane oraz opatrywane etykietami w państwie wywozu bez żadnego dodatkowego przetwarzania.
Dokument VI-1 państwa wywozu zawiera poświadczenie właściwego organu tego państwa, że przedmiotowe wino jest winem, do którego odnosi się pierwszy akapit, i że spełnia ono warunki w nim określone.
Do dokumentu VI-1 państwa wywozu dołącza się oryginał lub poświadczoną kopię dokumentu VI-1 lub dokumentu równoważnego państwa pochodzenia.
Właściwymi organami państw trzecich dla celów niniejszego artykułu są państwa umieszczone w wykazie w art. 51 ust. 1.
Artykuł 25
Zasady szczególne dotyczące certyfikacji poszczególnych win
W przypadku win likierowych oraz win wzmocnionych do destylacji dokumenty VI-1 są uznawane za ważne jedynie w przypadku, gdy właściwy organ znajdujący się na liście ustanowionej w art. 51 ust. 1 umieścił w rubryce 14 następujący zapis:
„poświadczono, że alkohol dodany do niniejszego wina jest alkoholem winnym”.
W takim przypadku w rubryce 14 wpisuje się, co następuje:
„poświadczono, że wino objęte niniejszym dokumentem zostało wytworzone w regionie uprawy winorośli i otrzymało oznaczenie geograficzne wskazane w rubryce 6 zgodnie z przepisami państwa pochodzenia”.
Do poświadczenia w rubryce 14, o którym mowa w ust. 1 i 2, dołącza się następujące informacje:
pełną nazwę i adres właściwego organu wydającego;
podpis urzędnika właściwego organu;
pieczęć właściwego organu.
Artykuł 26
Procedura uproszczona
Zatwierdzeni producenci, o których mowa w ust. 1, wykorzystują dokumenty VI-1 i w szczególności podają w nich:
w rubryce 1 swoją nazwę i adresy oraz numery rejestracyjne w państwach trzecich wymienionych w części IV sekcja B załącznika VII;
w rubryce 9 nazwę i adres właściwego organu państwa trzeciego, który wydał im zezwolenie;
w rubryce 10 przynajmniej dane przewidziane w art. 21 lit. b).
Producenci składają podpis w przewidzianym do tego celu miejscu w rubrykach 9 i 10, wykreślając uprzednio słowa „nazwisko i tytuł urzędnika”.
Nie są wymagane pieczęcie, nazwa ani adres wyznaczonej instytucji lub służby.
Artykuł 27
Dokument elektroniczny
System kontroli w państwie trzecim może zostać uznany przez Unię za równoważny z systemem ustanowionym dla takich samych produktów, jeżeli spełnia co najmniej następujące warunki:
zapewnia wystarczające gwarancje co do charakteru, pochodzenia oraz identyfikowalności produktów sektora wina wyprodukowanych lub będących przedmiotem obrotu na terytorium danego państwa trzeciego;
gwarantuje dostęp do danych znajdujących się w wykorzystywanym systemie elektronicznym, w zakresie rejestracji i identyfikacji podmiotów, właściwych organów oraz wyznaczonych instytucji lub służb;
gwarantuje możliwość sprawdzenia danych, o których mowa w lit. b), w ramach wzajemnej współpracy administracyjnej.
Państwa trzecie, w których obowiązuje system kontroli uznany przez Unię za równoważny zgodnie z akapitem drugim, zostają włączone do wykazu znajdującego się w załączniku VII część IV sekcja C.
ROZDZIAŁ V
REJESTR PRZYCHODÓW I ROZCHODÓW
Artykuł 28
Rejestr przychodów i rozchodów
Na zasadzie odstępstwa od art. 147 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz pod warunkiem że przyjęcie, wydanie oraz stan zapasów mogą być sprawdzone w każdej chwili na podstawie dokumentów handlowych stosowanych w odniesieniu do rachunków finansowych, rejestru przychodów i rozchodów, w niniejszym rozdziale dalej zwanego „rejestrem”, nie muszą prowadzić:
podmioty, które posiadają w zapasach lub oferują na sprzedaż wyłącznie produkty sektora wina w pojemnikach opatrzonych etykietą o pojemności nominalnej do 10 litrów, wyposażonych w zamknięcia jednorazowe, w których całkowita ilość nie przekracza 5 litrów lub 5 kilogramów w przypadku skoncentrowanego moszczu winogronowego, rektyfikowanego lub nie, oraz 100 litrów w przypadku wszystkich innych produktów;
podmioty prowadzące sprzedaż napojów do spożycia wyłącznie na miejscu;
sprzedawcy detaliczni.
Jeżeli sklepy detaliczne sprzedające towary bezpośrednio konsumentowi końcowemu należą do tego samego przedsiębiorstwa i są zaopatrywane przez co najmniej jeden magazyn centralny również należący do tego przedsiębiorstwa, wówczas każdy z takich centralnych magazynów, bez nie naruszając ust. 1 lit. a), prowadzi rejestr w odniesieniu do produktów, które dostarcza. Towary dostarczane do sklepów detalicznych zapisywane są w rejestrze jako towary wydane.
Jednak – pod warunkiem że przyjęcie, wydanie oraz stan zapasów mogą być sprawdzone w każdej chwili w faktycznym miejscu przechowywania produktów na podstawie innych dokumentów potwierdzających, właściwe organy mogą udzielić zezwolenia:
na przechowywanie rejestru w miejscu, w którym znajduje się siedziba przedsiębiorstwa, jeżeli produkty są przechowywane w różnych magazynach należących do tego samego przedsiębiorstwa i znajdujących się w tej samej lokalnej jednostce administracyjnej lub w lokalnych jednostkach administracyjnych znajdujących się w swoim bezpośrednim sąsiedztwie;
na powierzenie prowadzenia rejestru wyspecjalizowanemu przedsiębiorstwu.
Artykuł 29
Działania, które należy uwzględniać w rejestrze
W przypadku ich wykonywania działania dotyczące następujących metod przetwarzania zostaną ujęte w rejestrze zgodnie z art. 16 i 17 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274, w tym, jeżeli jest to przewidziane przez państwa członkowskie, odpowiednie odniesienia do powiadomień składanych właściwym organom zgodnie z art. 30 ust. 2:
korekta zawartości alkoholu w winie (pkt 40 i dodatek 10 do załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009) i zmniejszenie zawartości cukru w moszczach poprzez połączenie procesów membranowych (pkt 49 i dodatek 16 do załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
wzbogacanie i słodzenie (części I A i B załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; art. 11 i 12 oraz załączniki I D i II do rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
zakwaszanie i odkwaszanie (części I C i D załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; art. 13 i pkt 12, 13, 46, 48 i 50 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
poddanie działaniu węgla drzewnego do użytku winiarskiego (pkt 9 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
poddanie obróbce żelazocyjankiem (pkt 26 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
proces elektrodializy lub obróbki wymieniaczami kationowymi dla zapewnienia stabilizacji wina lub proces obróbki wymieniaczami kationowymi do zakwaszania (pkt 20, 36 i 43 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
dodanie do wina dwuwęglanu dimetylu (DMDC) (pkt 34 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
wykorzystywanie kawałków drewna dębowego przy produkcji wina (pkt 38 i dodatek 9 do załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
eksperymentalne stosowanie nowych praktyk enologicznych (art. 4 rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
zarządzanie gazami rozpuszczonymi w winie za pomocą kontraktorów membranowych (pkt 52 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
obróbka z wykorzystaniem technologii filtracji membranowej w połączeniu z węglem aktywnym (pkt 53 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
stosowanie kopolimerów poliwinyloimidazolu — poliwinylopyrrolidonu (PVI/PVP) (pkt 54 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009);
stosowanie chlorku srebra (pkt 55 załącznika I A do rozporządzenia (WE) nr 606/2009).
W przypadku ich wykonywania następujące działania szczegółowe są odnotowywane w rejestrze:
mieszanie i kupażowanie, jak przewidziano w art. 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 606/2009;
butelkowanie;
produkcja wina musującego każdej kategorii; wina półmusującego i gazowanego wina półmusującego;
produkcja wina likierowego;
produkcja zagęszczonego moszczu winogronowego; rektyfikowanego lub nie;
produkcja wzmocnionego wina do destylacji;
przetwarzanie na wszelkie innych kategorie produktów takie jak wino aromatyzowane.
W przypadku butelkowania określa się liczbę napełnionych pojemników i ich zawartość.
Artykuł 30
Przepisy krajowe
Państwa członkowskie mogą przyjmować przepisy uzupełniające dotyczące rejestracji szczegółowych informacji dotyczących:
produktów w opatrzonych etykietą pojemnikach o pojemności nominalnej nie większej niż 10 litrów, wyposażonych w zamknięcia jednorazowe, o których mowa w art. 28 ust. 1 lit. a), które mają być dopuszczone do obrotu na ich terytorium;
niektórych kategorii produktów, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274;
niektórych działań określonych w art. 29.
Państwa członkowskie mogą przewidzieć obowiązek prowadzenia odrębnych rozliczeń lub dostosowania istniejącego rejestru.
Powiadomienie, o którym mowa w akapicie pierwszym, nie jest wymagane w odniesieniu do produktów objętych systematycznymi kontrolami analitycznymi wszystkich partii produktów realizowanymi przez właściwe organy inspekcji państw członkowskich.
ROZDZIAŁ VI
DEKLARACJE
Artykuł 31
Deklaracje produkcji
Państwa członkowskie, które utworzyły aktualizowany corocznie rejestr winnic, na podstawie którego można ustalić powiązanie wśród składających deklaracje z deklarowaną produkcją i odpowiednimi działkami winnicy, mogą zwolnić producentów z obowiązku zgłaszania informacji, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. e) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274. W takim przypadku właściwe organy państw członkowskich same uzupełniają deklaracje poprzez wskazanie obszaru na podstawie danych znajdujących się w tym rejestrze.
W takim przypadku zastosowanie mają odpowiednio przepisy ust. 2.
Artykuł 32
Deklaracje zapasów
Artykuł 33
Deklaracje zbiorów
Państwa członkowskie mogą wymagać od wszystkich podmiotów dokonujących zbiorów winogron lub, na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów, od niektórych z nich, przedkładania właściwym organom deklaracji zbiorów w odniesieniu do roku winiarskiego, w którym dokonano zbioru.
Artykuł 34
Deklaracje dotyczące obróbki lub wprowadzania do obrotu
Artykuł 35
Przepisy wspólne
Państwa członkowskie mogą wymagać pełniejszych informacji w odniesieniu do rejestru winnic lub deklaracji produkcji, lub deklaracji zapasów.
Państwa członkowskie mogą zwolnić jakikolwiek podmiot z obowiązku składania deklaracji przewidzianego w art. 31 i 32 odnoszących się do lat produkcji, podczas których nie miała miejsca produkcja lub nie pozostały żadne zapasy.
ROZDZIAŁ VII
KONTROLE, WŁAŚCIWE ORGANY, WZAJEMNA POMOC I KARY
SEKCJA I
KONTROLE, WŁAŚCIWE ORGANY, INSTYTUCJE ŁĄCZNIKOWE I WZAJEMNA POMOC
Artykuł 36
Zasady ogólne
Art. 59 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 stosuje się odpowiednio w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli.
Artykuł 37
Przepisy wspólne dotyczące kontroli
W przypadku kontroli przeprowadzanych na podstawie pobranych próbek liczba, charakter i częstotliwość kontroli są takie, by kontrole były reprezentatywne dla całego terytorium państwa członkowskiego i odpowiadały, w zależności od przypadku, ilości produktów sektora wina wyprodukowanych, wprowadzonych do obrotu lub przechowywanych w celu wprowadzenia ich do obrotu.
Kontrole administracyjne obejmują w razie potrzeby kontrole krzyżowe przy użyciu, między innymi, danych ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianego w tytule V rozdział II rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.
Kontrole na miejscu mają charakter niezapowiedziany. Można jednak wystosować uprzednie powiadomienie ograniczone do niezbędnego minimum, jeżeli nie zakłóci to celu kontroli. Pismo takie można wystosować z wyprzedzeniem nie dłuższym niż 48 godzin, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków lub środków, w przypadku których odbywają się systematyczne kontrole na miejscu. Kontrole przeprowadza się, wybierając próbkę w postaci odpowiedniego odsetka producentów na podstawie analizy ryzyka. Z każdej kontroli na miejscu sporządza się sprawozdanie, umożliwiające przegląd szczegółów przeprowadzonej kontroli.
Artykuł 38
Osoby fizyczne lub prawne podlegające kontroli
Podmioty, od których urzędnicy właściwego organu pobierają próbki:
nie mogą w żaden sposób utrudniać pobierania próbek; oraz
zapewniają tym urzędnikom wszelkie informacje wymagane na podstawie niniejszego rozporządzenia lub rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274.
Artykuł 39
Analityczna baza danych izotopowych
Europejski ośrodek referencyjny ds. kontroli w sektorze wina prowadzi i aktualizuje analityczną bazę danych izotopowych, opracowaną na szczeblu unijnym na podstawie danych przekazanych przez wyznaczone laboratoria w państwach członkowskich. Dane te są pozyskiwane w drodze ujednoliconej analizy izotopowej składników etanolu i wody w produktach sektora wina oraz umożliwiają przeprowadzenie odpowiednich kontroli na każdym z etapów obrotu, zgodnie z metodami analizy ustanowionymi na podstawie art. 80 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 oraz zasadami i procedurami określonymi w art. 27, 28 i 29 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274.
Artykuł 40
Właściwe organy i instytucje łącznikowe
Państwa członkowskie wyznaczają właściwe organy do przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 37. Organy te dysponują wystarczającą liczbą wykwalifikowanych i doświadczonych pracowników do skutecznego przeprowadzenia tych kontroli.
Jeżeli państwo członkowskie wyznacza kilka właściwych organów prowadzących kontrolę zgodności z przepisami regulującymi funkcjonowanie sektora wina, musi ono wskazać swoją szczególną odpowiedzialność i koordynować swoje działania.
Każde państwo członkowskie wyznacza jedną instytucję łącznikową, które będzie odpowiedzialna za kontakty z instytucjami łącznikowymi w innych państwach członkowskich i państwach trzecich oraz będzie otrzymywała i przekazywała dalej wnioski o pomoc administracyjną.
Artykuł 41
Uprawnienia urzędników
Każde państwo członkowskie wprowadza stosowne środki w celu ułatwienia pracy urzędnikom właściwych organów krajowych. Zapewnia ono, by ci urzędnicy, w razie konieczności wraz z urzędnikami innych organów, które to państwo w tym celu upoważni:
posiadali dostęp do winnic oraz do instalacji służących do produkcji i przechowywania wina, instalacji służących do przetwarzania produktów sektora wina oraz pojazdów do transportu tych produktów;
posiadali dostęp do pomieszczeń handlowych lub magazynów oraz pojazdów dowolnej osoby posiadającej produkty sektora wina lub produkty, które mogą być przeznaczone do użytku w sektorze wina, z zamiarem ich sprzedaży, wprowadzenia na rynek lub transportu;
mogli sporządzać wykaz produktów sektora wina i substancji lub produktów, które mogą być wykorzystane do przygotowania takich produktów;
mogli pobierać próbki produktów sektora wina, substancji lub produktów, które mogą być wykorzystane do przygotowania takich produktów oraz produktów przechowywanych w celu sprzedaży, wprowadzenia do obrotu lub transportu;
mogli analizować dane księgowe i inne dokumenty użyteczne w trakcie procedur kontrolnych oraz sporządzać z nich kopie lub wyciągi;
mogli podejmować odpowiednie środki ochronne w zakresie przygotowywania, przechowywania, transportu, prezentacji i wprowadzenia na rynek produktu sektora wina lub produktu przeznaczonego do wykorzystania w przygotowywaniu takiego wyrobu, jeżeli istnieje powód, aby sądzić, że wystąpiło poważne naruszenie przepisów unijnych, zwłaszcza w przypadku nadużyć lub ryzyka dla zdrowia.
Artykuł 42
Koordynacja kontroli i dostęp do informacji
W odniesieniu do kontroli dotyczących przesyłek przewożonych na podstawie dokumentów towarzyszących, o których mowa w art. 10, właściwe organy wyznaczone na podstawie art. 40 mają dostęp do informacji przechowywanych w systemie komputerowym, o którym mowa w art. 21 dyrektywy 2008/118/WE, oraz do informacji na temat przemieszczania produktów sektora wina zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale IV tej dyrektywy.
Te właściwe organy mają również dostęp do informacji przechowywanych w systemach informatycznych utworzonych w celu kontroli przemieszczania produktów sektora wina innych niż te, o których mowa w akapicie pierwszym.
Informacje przechowywane zgodnie z akapitem pierwszym i drugim mogą być wykorzystywane wyłącznie do celów niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 43
Wzajemna pomoc
Komisję powiadamia się za każdym razem, gdy produkt będący przedmiotem kontroli, o których mowa w akapicie pierwszym, pochodzi z państwa trzeciego oraz jeśli wprowadzanie tego produktu na rynek może być przedmiotem szczególnego zainteresowania innych państw członkowskich.
Organ, do którego się zwrócono, przekazuje wszelkie informacje umożliwiające organowi wnioskującemu wykonanie swoich obowiązków.
Organ, do którego skierowany jest wniosek, postępuje tak, jak gdyby działał we własnym imieniu.
W porozumieniu z organem, do którego skierowany jest wniosek, organ wnioskujący może wyznaczyć urzędników do następujących zadań:
uzyskania w siedzibie właściwych organów w państwie członkowskim, w którym ma siedzibę organ, do którego skierowany jest wniosek, informacji na temat stosowania odpowiednich przepisów dotyczących produktów sektora wina rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274 lub na temat związanych z nimi kontroli, w tym sporządzania kopii dokumentów transportowych oraz innych dokumentów lub wyciągów z rejestrów;
lub obecności w trakcie prowadzenia kontroli, o które zwrócono się zgodnie z ust. 2, po powiadomieniu we właściwym czasie przed rozpoczęciem tych działań organu, do którego się zwrócono.
Kopie, o których mowa akapicie pierwszym lit. a), można wykonywać wyłącznie za zgodą organu, do którego się zwrócono.
Urzędnicy organu wnioskującego:
okazują pisemne upoważnienie wskazujące ich tożsamość i stanowisko;
nie naruszając ograniczeń nałożonych przez państwo członkowskie organu, do którego się zwrócono, na własnych urzędników w odniesieniu do prowadzenia przedmiotowych kontroli, posiadają:
prawa dostępu określone w art. 41 lit. a) i b);
prawo do bycia informowanym o wynikach kontroli przeprowadzonych przez urzędników organu, do którego się zwrócono, zgodnie z art. 41 lit. c) i e).
Artykuł 44
Moc wiążąca
Wyniki uzyskane przez urzędników właściwego organu państwa członkowskiego w trakcie stosowania przepisów niniejszej sekcji mogą być przywoływane przez właściwe organy innych państw członkowskich i mają taką samą wagę, jak gdyby były one wynikami uzyskanymi przez właściwe organy krajowe.
Artykuł 45
Zgłoszenie podejrzenia niezgodności z przepisami
W przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego posiada podstawy, by podejrzewać lub jest w posiadaniu informacji, że produkt sektora wina jest niezgodny ze stosownymi przepisami rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, zasadami określonymi w niniejszym rozporządzeniu i w rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2018/274 lub że był on przedmiotem nadużyć mających na celu uzyskanie ich lub sprzedanie, instytucja łącznikowa tego państwa członkowskiego niezwłocznie powiadamia instytucję łącznikową każdego państwa członkowskiego, z punktu widzenia którego nieprzestrzeganie tych zasad ma szczególne znaczenie, i jako takie może prowadzić do wprowadzenia środków administracyjnych lub prawnych.
W przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego wiedzą lub podejrzewają, że produkty sektora wina są przedmiotem fałszerstwa mogącego powodować ryzyko dla konsumentów lub są niezgodne z art. 80 lub art. 90 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, instytucja łącznikowa tego państwa członkowskiego niezwłocznie informuje Komisję i instytucje łącznikowe innych państw członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, instytucje łącznikowe zainteresowanych państw trzecich, za pośrednictwem systemu informacyjnego wprowadzonego przez Komisję.
SEKCJA II
KARY
Artykuł 46
Kary za nasadzenia bez zezwolenia i odzyskiwanie kosztów karczowania
Państwa członkowskie nakładają kary finansowe na producentów, którzy nie przestrzegają obowiązku określonego w art. 71 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Minimalna kwota kary pieniężnej wynosi:
6 000 EUR za hektar, jeżeli producent karczuje całość niedozwolonego nasadzenia w terminie czterech miesięcy od dnia, w którym został powiadomiony o nieprawidłowości, zgodnie z art. 71 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
12 000 EUR za hektar, jeżeli producent karczuje całość niedozwolonego nasadzenia podczas pierwszego roku następującego po upływie terminu czterech miesięcy;
20 000 EUR za hektar, jeżeli producent karczuje całość niedozwolonego nasadzenia po pierwszym roku następującym po upływie terminu czterech miesięcy.
W przypadku gdy szacuje się, że roczny dochód uzyskany w danej winnicy przekracza 6 000 EUR za hektar, państwa członkowskie mogą zwiększyć minimalne kwoty określone w akapicie drugim proporcjonalnie do średniego rocznego dochodu z hektara szacowanego dla tego obszaru.
Jeżeli państwo członkowskie zapewnia wykarczowanie niedozwolonych nasadzeń własnymi środkami, odpowiednie koszty, którymi obciążani są producenci zgodnie z art. 71 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są obliczane w obiektywny sposób, biorąc pod uwagę koszty pracy, wykorzystanie maszyn, transport lub inne poniesione koszty. Koszty te są dodawane do mającej zastosowanie kary.
Artykuł 47
Kary związane z dokumentami towarzyszącymi i dokumentami VI-1 w odniesieniu do niezgodności z niektórymi przepisami unijnymi
Artykuł 48
Kary za nieprzestrzeganie obowiązku prowadzenia ewidencji przychodów i rozchodów, przedkładania deklaracji lub powiadomień
W przypadku poważnego lub powtarzającego się nieprzestrzegania obowiązku składania deklaracji przed upływem terminów, o których mowa w ust. 1, dany podmiot nie może korzystać ze środków wsparcia przewidzianych w art. 47 i 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w danym roku budżetowym ani na kolejny rok budżetowy, z zastrzeżeniem, że:
w przypadku gdy przekroczone zostaną terminy, o których mowa w art. 22, 23 i 24 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274, ale o nie więcej niż 15 dni roboczych, stosowane będą wyłącznie kary administracyjne, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu;
jeżeli informacje zawarte w deklaracjach, o których mowa w ust. 1, zostaną uznane przez właściwy organ państw członkowskich za niepełne lub nieprawidłowe i jeżeli brakujące lub nieprawidłowe informacje mają zasadnicze znaczenie dla prawidłowego stosowania środków przewidzianych w art. 47 i 50 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, wypłacana pomoc jest proporcjonalnie zmniejszana o kwotę wyznaczaną przez właściwy organ w zależności od wagi popełnionego naruszenia.
Artykuł 49
Nadzwyczajne okoliczności i oczywiste błędy
ROZDZIAŁ VIII
POWIADOMIENIA
Artykuł 50
Charakter i rodzaj zgłaszanych informacji
Państwa członkowskie zgłaszają Komisji:
przepisy ustawowe, wykonawcze lub administracyjne przyjęte przez nie na podstawie art. 120 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274;
nazwę i adres właściwych organów odpowiedzialnych za przeprowadzanie urzędowych analiz, administracyjnej procedury certyfikacji oraz kontroli dotyczących rejestrów i dokumentów towarzyszących;
nazwę i adres właściwych organów odpowiedzialnych za wydawanie zezwoleń na nasadzenia winorośli oraz właściwych organów odpowiedzialnych za prowadzenie i aktualizację rejestru winnic oraz przedkładanie zaktualizowanego wykazu potencjału produkcyjnego;
informacje o progach, o których mowa w sekcji H akapit pierwszy pkt 1) i 2) załączniku II;
środki wprowadzone w celu wdrożenia postanowień rozdziału VII, w przypadku gdy zgłoszenie tych środków jest istotne dla współpracy między państwami członkowskimi, oraz nazwę i adres instytucji łącznikowej wyznaczonej przez każde państwo członkowskie;
warunki, jakie stosują one w odniesieniu do sporządzania dokumentów towarzyszących, o których mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (iii) i lit. b);
odmiany winorośli, których dotyczy stosowanie art. 81 i art. 120 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
Artykuł 51
Publikacja zgłoszonych informacji
Na podstawie powiadomień przekazanych przez właściwe organy z państw trzecich Komisja sporządza i aktualizuje wykazy zawierające następujące informacje:
nazwę i adres właściwych organów kraju pochodzenia produktu, odpowiedzialnych za wydawanie dokumentów VI-1;
nazwę i adres instytucji lub służb wyznaczonych przez kraj pochodzenia lub, w przypadku gdy nie istnieją one w kraju pochodzenia, już zatwierdzonego laboratorium znajdującego się poza granicami kraju pochodzenia produktu, do celów wypełnienia części raportu z analizy dokumentów VI-1;
nazwę i adres oraz oficjalny numer rejestracyjny producentów wina i przetwórców upoważnionych przez kraj pochodzenia produktu do sporządzania dokumentów VI-1;
nazwę i adres pojedynczej instytucji łącznikowej wyznaczonej w każdym z państw trzecich do odbierania i przekazywania dalej wniosków o pomoc administracyjną i do reprezentowania swojego kraju w relacjach z Komisją i państwami członkowskimi.
ROZDZIAŁ IX
ZMIANY, UCHYLENIE, PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE
Artykuł 52
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 555/2008
W rozporządzeniu (WE) nr 555/2008 wprowadza się następujące zmiany:
skreśla się art. 1, 21, 22 i 23, 38–54, 74, 83–95a, 98–102;
skreśla się załączniki IX–XIII oraz XVI–XXI.
Artykuł 53
Zmiany w rozporządzeniu (WE) nr 606/2009
W rozporządzeniu (WE) nr 606/2009 wprowadza się następujące zmiany:
skreśla się art. 12 i 13;
dodaje się art. 14a i 14b w brzmieniu:
„Artykuł 14a
Określanie minimalnej zawartości alkoholu w odniesieniu do produktów ubocznych
Do celów określenia zawartości alkoholu w produktach ubocznych w odniesieniu do zawartości alkoholu w wytworzonym winie, standardowe zawartości alkoholu w % objętościowych w winie, stosowane w różnych strefach uprawy winorośli, są następujące:
8,0 % dla strefy A;
8,5 % dla strefy B;
9,0 % dla strefy C I;
9,5 % dla strefy C II;
10,0 % dla strefy C III.
Artykuł 14b
Zagospodarowywanie produktów ubocznych
Artykuł 54
Zmiana rozporządzenia (WE) nr 607/2009
W rozporządzeniu (WE) nr 607/2009 skreśla się artykuł 63.
Artykuł 55
Uchylenie
Uchyla się rozporządzenie (UE) nr 436/2009 i rozporządzenie delegowane (WE) nr 2015/560.
Artykuł 56
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
ZAŁĄCZNIK I
ZASADY ODNOSZĄCE SIĘ DO KRYTERIÓW KWALIFIKOWALNOŚCI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 64 UST. 1 LIT. c) ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 1308/2013, ORAZ DODATKOWEGO KRYTERIUM, O KTÓRYM MOWA W ART. 4 UST. 1 NINIEJSZEGO ROZPORZĄDZENIA
A. Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uznaje się za spełnione, jeżeli jest spełniony jeden z następujących warunków:
obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest(są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonej ChNP danego obszaru; lub
jeżeli obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest (są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonej ChNP, wnioskodawca podejmuje następujące zobowiązania:
nie stosuje ani nie wprowadza do obrotu żadnych winogron produkowanych na tych nowo nasadzonych obszarach przeznaczonych na produkcję win ChNP, w przypadku gdy obszary te są położone na obszarach kwalifikujących się do tego celu;
nie wykarczowuje ani nie nasadza ponownie w celu uczynienia nasadzonego ponownie obszaru kwalifikującym się do produkcji winogron na wina o określonej ChNP.
Wnioskodawca zobowiązuje się do podjęcia zobowiązań, o których mowa w pkt 2, w ograniczonym okresie, który zostanie ustalony przez dane państwo członkowskie i który nie może wykraczać poza dzień ►M2 31 grudnia 2045 r. ◄
B. Dodatkowe kryterium określone w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia
Dodatkowe kryterium, o którym mowa w art. 4 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, uznaje się za spełnione, jeżeli jest spełniony jeden z następujących warunków:
obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest(są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonym ChOG danego obszaru; lub
jeżeli obszar(-y) przeznaczony(-e) do nowego nasadzania, jest (są) przeznaczony(-e) do produkcji wina o określonym ChOG wnioskodawca podejmuje następujące zobowiązania:
nie stosuje, ani nie wprowadza do obrotu żadnych winogron produkowanych w tych nowo nasadzonych obszarach przeznaczonych na produkcję win ChoG, w przypadku gdy obszary te są położone na obszarach kwalifikujących się do tego celu;
nie wykarczowuje, ani nie nasadza ponownie w celu uczynienia nasadzonego ponownie obszaru kwalifikującym się do produkcji winogron na wina o określonym ChoG.
Wnioskodawca zobowiązuje się do podjęcia zobowiązań, o których mowa w pkt 2, w ograniczonym okresie, który zostanie ustalony przez dane państwo członkowskie i który nie może wykraczać poza dzień ►M2 31 grudnia 2045 r. ◄
ZAŁĄCZNIK II
ZASADY ODNOSZĄCE SIĘ DO KRYTERIÓW PIERWSZEŃSTWA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 64 UST. 2 LIT. a)–h) ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 1308/2013, ORAZ DODATKOWEGO KRYTERIUM, O KTÓRYM MOWA W ART. 4 UST. 3 NINIEJSZEGO ROZPORZĄDZENIA
A. Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
1) Osoby prawne, niezależnie od ich formy prawnej, uznaje się za spełniające niniejsze kryterium, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:
osoba fizyczna, która po raz pierwszy zakłada winnicę i która kieruje gospodarstwem („nowy podmiot”), sprawuje faktyczną i trwałą kontrolę nad daną osobą prawną w zakresie decyzji dotyczących zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego. W przypadku gdy w kapitale osoby prawnej lub w zarządzaniu nią uczestniczy kilka osób fizycznych, w tym jedna lub więcej osób niebędących nowymi podmiotami, nowy podmiot jest uprawniony do sprawowania takiej faktycznej i długoterminowej kontroli samodzielnie albo wspólnie z innymi osobami; lub
w przypadku gdy osoba prawna jest samodzielnie lub wspólnie kontrolowana przez inną osobę prawną, do każdej osoby fizycznej sprawującej kontrolę nad taką inną osobą prawną stosuje się warunki określone w lit. a).
Warunki określone w lit. a) i b) stosuje się odpowiednio w odniesieniu do grup osób fizycznych, niezależnie od statusu prawnego nadanego takiej grupie i jej członkom w prawie krajowym.
2) Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o włączeniu dodatkowego warunku wymagającego, by wnioskodawca był osobą fizyczną, która ma nie więcej niż 40 lat w roku złożenia wniosku („młody producent”).
Osoby prawne, o których mowa w pkt 1, mogą być uznane za spełniające dodatkowy warunek, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego punktu, jeżeli osoba fizyczna, o której mowa w pkt 1 lit. a) i b) ma nie więcej niż 40 lat w roku złożenia wniosku.
Warunki ustanowione w akapicie drugim stosuje się odpowiednio w odniesieniu do grup osób fizycznych, o których mowa w pkt 1 akapit drugi.
3) Państwa członkowskie mogą wymagać, aby wnioskodawcy zobowiązali się, że w okresie pięciu lat nie wynajmą, ani nie sprzedadzą obszaru(-ów) nowo nasadzonego(-ych) innej osobie fizycznej lub prawnej.
W przypadku gdy wnioskodawca jest osobą prawną lub grupą osób fizycznych, państwa członkowskie mogą również wymagać od wnioskodawcy, aby przez okres pięciu lat nie przekazywał wykonywania skutecznej i długoterminowej kontroli nad gospodarstwem pod względem zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego innej osobie lub innym osobom, chyba że taka osoba lub osoby spełniały warunki określone w pkt 1 i 2, które obowiązywały w momencie udzielania zezwolenia.
B. Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uznaje się za spełnione, jeżeli jest spełniony jeden z następujących warunków:
wnioskodawca zobowiązuje się do przestrzegania, w okresie od pięciu do siedmiu lat, zasad produkcji ekologicznej ustanowionych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 834/2007 ( 6 ) i, w stosownych przypadkach, w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 889/2008 ( 7 ) w odniesieniu do obszaru(-ów), który(-e) ma(-ją) być nowo nasadzone, lub do całego gospodarstwa rolnego. Okres taki nie może wykraczać poza dzień ►M2 31 grudnia 2045 r. ◄
Państwa członkowskie mogą uznać, że kryterium to zostało spełnione, jeżeli wnioskodawcy są już plantatorami winorośli w momencie składania wniosku, oraz jeżeli efektywnie stosowali zasady produkcji ekologicznej, o których mowa w akapicie pierwszym, do całego obszaru uprawy winorośli w danym gospodarstwie przez okres co najmniej pięciu lat przed złożeniem wniosku.
wnioskodawca zobowiązuje się do przestrzegania jednej z następujących wytycznych lub systemów certyfikacji, które wykraczają poza odpowiednie obowiązkowe normy ustanowione zgodnie z tytułem VI rozdział I rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, przez okres co najmniej pięciu do siedmiu lat, który w żadnym wypadku nie może wykraczać poza dzień ►M2 31 grudnia 2045 r. ◄ :
wytycznych dla poszczególnych upraw lub sektorów w zakresie zintegrowanego zarządzania szkodnikami, które są odpowiednie do uprawy winorośli zgodnie z art. 14 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE ( 8 ), w przypadku gdy takie wytyczne w ogóle istnieją;
krajowych systemów certyfikacji dla integrowanej produkcji, które są odpowiednie do uprawy winorośli;
krajowych lub regionalnych systemów certyfikacji środowiskowej poświadczających zgodność z prawodawstwem w zakresie ochrony środowiska w odniesieniu do jakości gleby i wody, różnorodności biologicznej, zachowania krajobrazu oraz łagodzenia zmiany klimatu lub przystosowania się do zmiany klimatu, oraz które mają znaczenie dla uprawy winorośli.
Systemy certyfikacji, o których mowa w lit. b) i c), poświadczają, że rolnik stosuje w swoim gospodarstwie praktyki zgodne ze zdefiniowanymi na poziomie krajowym przepisami dla produkcji zintegrowanej lub z celami, o których mowa w lit. c). Certyfikacja ta prowadzona jest przez jednostki certyfikujące, które są akredytowane zgodnie z rozdziałem II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 ( 9 ), jak również z zachowaniem odpowiednich norm zharmonizowanych dotyczących „Oceny zgodności – wymogi dla organów certyfikujących produkty, procesy i usługi” lub „Oceny zgodności – wymogi dla jednostek prowadzących audyt i certyfikację systemów zarządzania”.
Państwa członkowskie mogą uznać, że kryterium to zostało spełnione, jeżeli wnioskodawcy są już plantatorami winorośli w momencie składania wniosku oraz jeżeli efektywnie przestrzegali wytycznych lub systemów certyfikacji, o których mowa w akapicie pierwszym, w odniesieniu do całego obszaru uprawy winorośli w danym gospodarstwie przez okres co najmniej pięciu lat przed złożeniem wniosku.
W przypadku gdy program(-y) rozwoju obszarów wiejskich państw członkowskich obejmuje(-ą) szczególny rodzaj „rolno-środowiskowo-klimatycznych” operacji określonych w art. 28 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 ( 10 ), który ma zastosowanie do obszarów uprawy winorośli mających znaczenie dla konkretnego obszaru wskazanego we wniosku, oraz pod warunkiem że dostępne będą wystarczające środki, wnioskodawca kwalifikuje się do uzyskania pomocy oraz zobowiązuje się stosować tego rodzaju operację(-e) do obszaru, który ma być nowo nasadzony, oraz spełnić zobowiązania określone w odpowiednim(-ich) programie(-ach) rozwoju obszarów wiejskich, dla danego „rolno-środowiskowo-klimatycznego” rodzaju operacji.
Konkretna(-e) działka(-i) określona(-e) we wniosku znajduje(-ą) się na stokach, na których utworzono tarasy.
Państwa członkowskie mogą również wymagać, aby producenci zobowiązali się, przez okres co najmniej pięciu do siedmiu lat, by nie karczować, ani nie nasadzać ponownie na obszarach, które nie spełniają tych warunków. Okres taki nie może wykraczać poza dzień ►M2 31 grudnia 2045 r. ◄
Wnioskodawca zobowiązuje się do utrzymania przez okres co najmniej siedmiu do dziesięciu lat obszaru lub obszarów, które mają być nowo nasadzone co najmniej jedną z odmian wymienionych w sporządzonym w tym celu przez państwo członkowskie krajowym wykazie odmian winorośli kwalifikujących się do ochrony zasobów genetycznych. Okres taki nie może wykraczać poza dzień 31 grudnia 2045 r.
C. Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uznaje się za spełnione, jeżeli jest spełniony jeden z następujących warunków:
konkretna(-e) działka(-i) określona(-e) we wniosku znalazła(-y) się w posiadaniu wnioskodawcy w wyniku wymiany z inną(-ymi) działką(-ami) uprawy winorośli w ramach projektu konsolidacji gruntu;
działka(-i) określona(-e) we wniosku nie jest (są) nasadzona(-e) winoroślą lub jest (są) nasadzona(-e) winoroślą, która zajmuje mniejszą powierzchnię niż działka(-i) utracona(-e) w wyniku realizacji projektu konsolidacji gruntu;
całkowity obszar, dla którego składany jest wniosek o zezwolenie, nie przekracza różnicy, jeśli taka istnieje, pomiędzy obszarem uprawy winorośli na uprzednio posiadanej(-ych) działce(-ach) a obszarem określonym we wniosku.
D. Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uważa się za spełnione, jeśli konkretna(-e) działka(-i) określona(-e) we wniosku znajduje(-ą) się na jednym z następujących obszarów:
obszary dotknięte suszą, w których stosunek rocznych opadów do rocznej potencjalnej ewapotranspiracji, jest mniejszy niż 0,5;
obszary, w których głębokość ukorzenienia jest mniejsza niż 30 cm;
obszary o niekorzystnej teksturze i kamienistości gleby, zgodnie z definicją i progami określonymi w załączniku III do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;
obszary położone na zboczach o spadku terenu przekraczającym co najmniej 15 %;
obszary położone na obszarach górskich na wysokości co najmniej 500 m, z wyłączeniem wysoko położonych równin;
obszary położone w najbardziej oddalonych regionach Unii, o których mowa w art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz na mniejszych wyspach Morza Egejskiego w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 ( 11 ) lub na małych wyspach o powierzchni nieprzekraczającej 250 km2 i które charakteryzują się ograniczeniami strukturalnymi lub społeczno-gospodarczymi.
Państwa członkowskie mogą również wymagać, aby producenci zobowiązali się, by przez okres co najmniej pięciu do siedmiu lat nie karczować, ani nie nasadzać ponownie na obszarach o szczególnych ograniczeniach naturalnych lub innych. Okres taki nie może wykraczać poza dzień ►M2 31 grudnia 2045 r. ◄
Państwa członkowskie mogą, najpóźniej do 2018 r., podjąć decyzję o wykluczeniu jednego lub większej ilości obszarów wymienionych w akapicie pierwszym, w odniesieniu do zgodności z kryterium pierwszeństwa, jeżeli nie są one w stanie ocenić w sposób skuteczny przestrzegania tej zgodności.
E. Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uważa się za spełnione, jeśli zrównoważoność w oparciu o ocenę ekonomiczną danego projektu ustala się na podstawie jednej lub większej liczby następujących standardowych metod analizy finansowej inwestycji rolnych:
bieżąca wartość netto (NPV);
wewnętrzna stopa zwrotu (IRR);
stosunek korzyści do kosztów (BCR);
okres zwrotu nakładów (PP);
dodatkowe korzyści netto (INB).
Metodę stosuje się w sposób dostosowany do rodzaju wnioskodawcy.
Państwa członkowskie mogą zażądać od wnioskodawcy opracowania nowego nasadzenia winorośli, w zależności od właściwości technicznych określonych we wniosku.
F. Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uważa się za spełnione, jeśli wzrost oszczędności kosztowej lub konkurencyjności, lub obecności na rynkach ustanowiono w oparciu o jedno z następujących ustaleń:
koszty jednostkowe produktu w gospodarstwie w sektorze uprawy winorośli zmniejszyły się w danym roku w porównaniu ze średnią z poprzednich pięciu lat;
gospodarstwo posiada zdywersyfikowane kanały dystrybucji i/lub wysoki popyt na swoje produkty w danym roku w porównaniu ze średnią z poprzednich pięciu lat.
Państwa członkowskie mogą bardziej uszczegółowić okoliczności wymienione w pkt 1 i 2.
G. Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uważa się za spełnione, jeśli działka(-i), która(-e) ma(-ją) zostać nasadzona(-e), znajduje(-ą) się w obszarze geograficznym produkcji istniejącej ChNP lub ChOG, o ile winogrona przeznaczone są do produkcji win ChNP lub ChOG i spełniony jest jeden z następujących warunków:
działka(-i), która(-e) ma(-ją) zostać nasadzona(-e) posiada lepsze cechy glebowe i klimatyczne w porównaniu ze średnią pozostałych działek posiadających winnice zgodne ze specyfikacjami oznaczenia geograficznego w tym samym regionie;
odmiana(-y) winorośli lub odpowiedni(-e) klon(-y) do uprawy jest (są) lepiej dostosowana(-e) do szczególnych właściwości glebowych i klimatycznych działki(-ek), która(-e) ma(-ją) zostać nasadzona(-e) w porównaniu z działkami posiadającymi winnice zgodne ze specyfikacjami oznaczenia geograficznego, posiadające podobne cechy glebowe i klimatyczne oraz znajdujące się w tym samym regionie, ale na których uprawia się inne odmiany lub inne klony należące do tej samej odmiany (odmian);
odmiana(-y) winorośli lub odpowiedni(-e) klon(-y), które mają być nasadzone, przyczyniają się do zwiększenia różnorodności odmian winorośli lub klonów istniejących odmian na tym samym obszarze geograficznym produkcji ChNP lub ChOG;
system(-y) uprawy winorośli, który ma być stosowany, lub struktura winnic, które mają być stworzone na obszarze(-ach) nowo nasadzonym(-ych), mają potencjał, by doprowadzić do poprawy jakości winogron w porównaniu z systemami uprawy lub strukturami głównie stosowanymi na tym samym geograficznym obszarze produkcji ChNP lub ChOG.
Państwa członkowskie mogą bardziej uszczegółowić warunki wymienione w pkt 1–4.
Państwa członkowskie mogą zażądać od wnioskodawcy opracowania nowego nasadzenia winorośli, w zależności od właściwości technicznych określonych we wniosku.
Państwa członkowskie mogą stosować to kryterium pierwszeństwa do wniosków dotyczących nowych nasadzeń w obszarze, który został wyznaczony w dokumentacji technicznej dołączonej do wniosku o ochronę nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego objętego wstępną procedurą krajową lub okresem kontroli ze strony Komisji. W takim przypadku warunki wymienione w pkt 1–4 stosuje się odpowiednio.
H. Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013
Kryterium, o którym mowa w art. 64 ust. 2 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, uznaje się za spełnione, jeżeli powierzchnia działek winnicy w gospodarstwie wnioskodawcy w chwili składania wniosku jest zgodna z progami, które mają zostać ustalone przez państwa członkowskie na poziomie krajowym lub regionalnym na podstawie obiektywnych kryteriów. Progi te ustala się na poziomie:
nie mniej niż 0,1 ha działek winnicy dla małych gospodarstw;
nie mniej niż 50 ha działek winnicy dla średnich gospodarstw.
Przy obliczaniu powierzchni działek winnicy nie uwzględnia się obszarów uprawy winorośli korzystających ze zwolnień określonych w art. 62 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.
I. Dodatkowe kryteria określone w art. 4 ust. 3 niniejszego rozporządzenia
I. „Uprzednie postępowanie producenta”
Dodatkowe kryterium, o którym mowa w art. 4 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, uznaje się za spełnione, jeżeli wnioskodawca nie posiada winnic nasadzonych bez zezwolenia, o których mowa w art. 71 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, lub bez praw do sadzenia, o których mowa w art. 85a i 85b rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.
Państwa członkowskie mogą również wymagać spełnienia jednego lub kilku z następujących warunków:
nie istnieje zezwolenie wcześniej przyznane wnioskodawcy w zastosowaniu art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, które wygasło ze względu na niewykorzystanie;
wnioskodawca nie naruszył żadnego z zobowiązań, o których mowa w sekcjach A i B załącznika I, w sekcjach A, B i D–G niniejszego załącznika oraz w pkt II niniejszej sekcji;
wnioskodawca nie posiada obszarów uprawy winorośli, które są wyłączone z produkcji od co najmniej ośmiu lat.
II. Organizacje nienastawione na zysk i służące celom społecznym, które otrzymały grunty skonfiskowane w związku z aktami terroryzmu lub innego rodzaju działalnością przestępczą.
Dodatkowe kryterium, o którym mowa w art. 4 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, uznaje się za spełnione, jeżeli wnioskodawca jest osobą prawną, niezależnie od jej formy prawnej, i są spełnione następujące warunki:
wnioskodawca jest organizacją nienastawioną na zysk, której działalność ma wyłącznie cel społeczny;
wnioskodawca korzysta ze skonfiskowanych gruntów wyłącznie do realizacji swoich celów społecznych zgodnie z art. 10 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/42/UE ( 12 ).
Państwa członkowskie mogą również wymagać, aby wnioskodawcy zobowiązali się, że w okresie, który ustali państwo członkowskie, nie wynajmą, ani nie sprzedadzą obszaru(-ów) nowo nasadzonego(-ych) innej osobie fizycznej lub prawnej. Okres taki nie może wykraczać poza dzień ►M2 31 grudnia 2045 r. ◄
ZAŁĄCZNIK III
MINIMUM INFORMACJI, JKTÓRE NALEŻY PODAĆ W REJESTRZE WINNIC, ORAZ SPECYFIKACJE DOTYCZĄCE TYCH INFORMACJI ZGODNIE Z ART. 7
1. REJESTR GOSPODARSTWA
1.1. Identyfikacja i położenie
Identyfikacja plantatora winorośli (zgodna z jednolitym systemem rejestrowania tożsamości każdego beneficjenta, o którym mowa w art. 68 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, oraz z rejestrami lub informacjami przechowywanymi przez państwo członkowskie).
Wykaz i położenie wszystkich działek winorośli, które nie są uważane za zawierające tylko opuszczone obszary uprawy winorośli (identyfikacja zgodna z systemem identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 68 ust. 1 lit. b) oraz art. 70 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013).
1.2. Charakterystyka obszaru(-ów) uprawy winorośli na działkach winorośli
Te informacje w odniesieniu do każdej działki winorośli powinny być wykazywane oddzielnie w dokumentacji plantatora winorośli. Jeżeli jednak pozwala na to jednorodny charakter działek winorośli, informacje mogą dotyczyć całości składającej się z kilku przyległych działek lub części przyległych działek, o ile identyfikacja każdej działki pozostanie zagwarantowana.
Identyfikacja działki winorośli: System identyfikacji działek winorośli należy ustanowić w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. Korzysta się z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:5 000 (lub 1:10 000 w przypadku gdy zostały one nabyte na podstawie umów długoterminowych, które zostały uzgodnione przed listopadem 2012 r.), przy uwzględnieniu obwodu i stanu działki. Należy to określić zgodnie z istniejącymi normami unijnymi.
Powierzchnia działki winorośli
W przypadku gdy winorośl uprawiana jest łącznie z innymi roślinami:
całkowita powierzchnia danej działki;
obszary obsadzony winoroślą w przeliczeniu na uprawy czyste (do celów przeliczenia stosowane są odpowiednie współczynniki ustalane przez państwo członkowskie).
Obszar działki winorośli lub w stosownych przypadkach obszar w przeliczeniu na uprawy czyste, z następującym podziałem w odniesieniu do obszaru(-ów) uprawy winorośli (informacje zgodne z zasadami przekazywania informacji, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274, i w części I załącznika IV do wspomnianego rozporządzenia, które jest, jeśli ma to zastosowanie, podstawą obliczenia wartości 1 %, o której mowa w art. 63 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013):
obszar(-y) upraw winorośli, który(-e) kwalifikuje(-ą) się do produkcji wina z ChNP;
obszar(-y) upraw winorośli, który(-e) kwalifikuje(-ą) się do produkcji wina z ChOG:
obszar(-y) upraw winorośli, który(-e) kwalifikuje(-ą) się tylko do produkcji wina bez ChNP/ChOG, ale leżący(-e) na obszarze geograficznym produkcji ChNP/ChOG;
obszar(-y) upraw winorośli, który(-e) kwalifikuje(-ą) się tylko do produkcji wina bez ChNP/ChOG, leżący(-e) poza obszarem geograficznym produkcji ChNP/ChOG;
obszar(-y) upraw winorośli o innym przeznaczeniu.
Uprawiane odmiany winorośli, odpowiadające im szacunkowe obszary i ich udział w powierzchni odnośnej działki winorośli oraz kolor winogron (informacje zgodne z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1337/2011 ( 13 )).
Rok nasadzenia lub, jeżeli brak takiej informacji, szacowany wiek odnośnej działki winorośli (informacje zgodne z rozporządzeniem (UE) nr 1337/2011).
Obszar uprawy winorośli objęty restrukturyzacją lub przekształcaniem zgodnie z art. 46 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (informacje zgodne z zasadami przekazywania informacji, o których mowa w tabelach w częściach IV, V i VI załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274).
Obszar uprawy winorośli objęty zielonymi zbiorami zgodnie z art. 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (informacje zgodne z zasadami przekazywania informacji, o których mowa w tabelach w częściach IV, V i VI załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274).
Informacje, o których mowa w pkt 6 i 7, muszą również obejmować wszystkie obszary zrestrukturyzowane lub przekształcone, lub objęte zielonymi zbiorami zgodnie z art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (informacje zgodne z zasadami przekazywania informacji, o których mowa w załączniku IV lub IVa i załączniku VI do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1150) ( 14 ).
W przypadku gdy wszystkie obszary uprawy winorośli w dokumentacji plantatora zostały opuszczone lub mają inne zastosowanie niż uprawy winorośli, dokumentacja powinna zostać usunięta z rejestru winnic lub odpowiednio oznaczona, a odpowiednie obszary powinny zostać odliczone od tych, o których mowa w pkt 1.2 niniejszego załącznika.
1.3. Deklaracje
Deklaracja zbiorów (informacje zgodne z deklaracjami zbiorów, o których mowa w art. 33).
2. REJESTR PRODUKCJI
2.1. Identyfikacja
Identyfikacja osób fizycznych lub prawnych lub grup takich osób podlegających obowiązkowi składania deklaracji produkcji, o której mowa w art. 31.
2.2. Deklaracje
Deklaracja produkcji (informacje zgodne z deklaracjami produkcji, o których mowa w art. 31).
Deklaracja zapasów (informacje zgodne z deklaracjami zapasów, o których mowa w art. 32).
ZAŁĄCZNIK IV
MINIMUM DODATKOWYCH INFORMACJI UJĘTYCH W REJESTRZE WINNIC ORAZ SPECYFIKACJE DOTYCZĄCE TYCH INFORMACJI ZGODNIE Z ART. 7 UST. 1
1. REJESTR GOSPODARSTWA
1.1. Identyfikacja i położenie
Zezwolenia, o które złożono wniosek, już przyznane, ale jeszcze nie wykorzystywane, oraz odpowiedni konkretny obszar (informacje zgodne z powiadomieniami, o których mowa w art. 33 ust. 2 lit. a) i w tabelach w części IV załącznika IV do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274).
Prawa do sadzenia (według rodzaju) do momentu upływu terminu przekształcenia na zezwolenia zgodnie z decyzją państw członkowskich (informacje zgodne z powiadomieniem w terminie do dnia 1 marca 2016 r., o którym mowa w art. 11 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/561 ( 15 ) oraz w tabeli A załącznika VII do tego rozporządzenia).
1.2. Charakterystyka obszaru(-ów) uprawy winorośli na działkach winorośli
Te informacje w odniesieniu do każdej działki winorośli powinny być wykazywane oddzielnie w dokumentacji plantatora winorośli. Jeżeli jednak pozwala na to jednorodny charakter działek winorośli, informacje mogą dotyczyć całości składającej się z kilku przyległych działek lub części przyległych działek, o ile identyfikacja każdej działki pozostanie zagwarantowana.
Obszar(-y) objęty(-e) wymienionymi poniżej zwolnieniami w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli:
obszary obsadzone lub powtórnie obsadzone w celach doświadczalnych (w tym odmianami winorośli, które nie są klasyfikowane zgodnie z art. 81 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013);
obszary obsadzone lub powtórnie obsadzone na szkółki szczepów;
obszary nasadzone lub ponownie nasadzone w celu założenia zbiorów odmian winorośli przeznaczonych do zachowania zasobów genetycznych.
Obszar(-y) obsadzony(-e) winoroślą bez zezwolenia po dniu 31 grudnia 2015 r., a także obszary wykarczowane bez zezwolenia (informacje zgodne z zasadami przekazywania informacji, o których mowa w art. 33 ust. 1 lit. e) rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/274 oraz w części III załącznika IV do tego rozporządzenia).
Obszar(-y) obsadzony(-e) winoroślą bez prawa do sadzenia przed dniem 1 stycznia 2016 r. oraz nielegalne nasadzenia, które zostały wykarczowane (informacje zgodne z zasadami przekazywania informacji, o których mowa w art. 58 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 555/2008 oraz w tabelach 3 i 7 załącznika XIII do tego rozporządzenia.
ZAŁĄCZNIK V
DOKUMENTY TOWARZYSZĄCE
A. WYMAGANIA DOTYCZĄCE STOSOWANIA DOKUMENTÓW TOWARZYSZĄCYCH
Informacje, o których mowa w art. 10 ust. 2, przedstawia się w postaci pozycji danych wymienionych w kolumnie 1 poniższej tabeli.
W przypadku dokumentów, o których mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (i) oraz (iii), pozycje danych określa się cyframi i literami znajdującymi się w kolumnach A i B tabel w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 684/2009 (kolumna 2 poniższej tabeli).
W przypadku dokumentów, o których mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (ii), pozycje danych określa się cyframi i literami znajdującymi się w rozporządzeniu (EWG) nr 3649/92 (kolumna 3 poniższej tabeli).
Kolejność i szczegółowe umiejscowienie pozycji danych ustalają państwa członkowskie na podstawie przepisów określonych w sekcji B niniejszego załącznika.
1 |
2 |
3 |
Numer referencyjny: każda przesyłka musi posiadać numer referencyjny, który pozwala zidentyfikować ją w rejestrach nadawcy. Ten numer to w stosownych przypadkach numer ARC, numer MVV lub numer referencyjny uproszczonego dokumentu towarzyszącego przypisany dokumentowi towarzyszącemu w jego formie administracyjnej lub handlowej |
Nr 1d |
Nr 2 |
Wysyłający: pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres z kodem pocztowym oraz numer akcyzowy systemu wymiany informacji dotyczących podatku akcyzowego (SEED) uprawnionego podmiotu prowadzącego skład lub zarejestrowanego wysyłającego, w stosownych przypadkach |
Nr 2 |
Nr 1 |
Miejsce wysyłki: faktyczne miejsce wysyłki, jeżeli towary nie są wysyłane z adresu wysyłającego |
Nr 3 |
Nr 1 |
Odbiorca: pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres z kodem pocztowym oraz numer akcyzowy systemu wymiany informacji dotyczących podatku akcyzowego (SEED) uprawnionego podmiotu prowadzącego skład lub zarejestrowanego odbiorcy, w stosownych przypadkach |
Nr 5 |
Nr 4 |
Miejsce dostawy: faktyczne miejsce dostawy, jeżeli towary nie zostały dostarczone na adres odbiorcy |
Nr 7 |
Nr 7 |
Właściwe organy dla miejsca wysyłki: nazwa i adres właściwego organu odpowiedzialnego za kontrolę sporządzania dokumentów towarzyszących w miejscu wysyłki. Informacja ta jest wymagana wyłącznie w przypadku przewozu do innego państwa członkowskiego lub wywozu poza Unię |
Nr 10 |
Pole A |
Przewoźnik: imię i nazwisko oraz adres osoby odpowiedzialnej za organizację pierwszego przewozu (jeżeli nie jest to wysyłający) |
Nr 15 |
Nr 5 |
Pozostałe informacje dotyczące przewozu: a) rodzaj środka transportu (samochód ciężarowy, furgonetka, samochód cysterna, samochód, wagon kolejowy, wagon cysterna, samolot, statek); b) numer rejestracyjny lub, w przypadku statku, nazwa (informacje nieobowiązkowe). W przypadku zmiany środka transportu przewoźnik dokonujący załadunku produktu wskazuje na odwrocie dokumentu: – datę wysyłki, – rodzaj środka transportu oraz numer rejestracyjny w przypadku pojazdów i nazwa w przypadku statków – swoje imię i nazwisko lub nazwę przedsiębiorstwa oraz adres z kodem pocztowym. W przypadku zmiany miejsca dostawy: faktyczne miejsce dostawy |
Nr 16 |
Nr 5 |
Kod CN |
Nr 17c |
Nr 9 |
Opis produktu: zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 i obowiązującymi przepisami krajowymi, w szczególności dotyczącymi oznaczeń obowiązkowych |
Nr 17p |
Nr 8 |
Opis na opakowaniu towarów: numery identyfikacyjne oraz liczba opakowań zewnętrznych, liczba opakowań wewnętrznych. W odniesieniu do dokumentów innych niż te, o których mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (i), dalsza część opisu może zostać podana na oddzielnym arkuszu dołączanym do każdego egzemplarza. W tym celu można zastosować wykaz opakowań |
Nr 17.1 |
Nr 8 |
W przypadku produktów luzem: – wino: rzeczywista zawartość alkoholu, – produkty niesfermentowane: współczynnik refraktometryczny lub gęstość, – produkty w trakcie fermentacji: całkowita objętościowa zawartość alkoholu – wino o resztkowej zawartości cukru większej niż 4 gramy na litr: oprócz rzeczywistej objętościowej zawartości alkoholu całkowita objętościowa zawartość alkoholu |
Nr 17 g i 17o |
Nr 8 |
Informacje fakultatywne w przypadku przewozu luzem: w przypadku przewozu luzem win, o których mowa w ust. 1–9, 15 i 16 części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oznaczenie produktu zawiera nieobowiązkowe informacje, o których mowa w art. 120 wspomnianego rozporządzenia, o ile są one umieszczone na etykietach lub ich umieszczenie na etykietach jest przewidziane |
Nr 17p |
Nr 8 |
Ilość: – w przypadku produktów luzem: całkowita ilość netto – w przypadku produktów pakowanych: ilość pojemników zawierających produkt |
Nr 17d/f oraz 17.l |
Nr 8 |
Poświadczenia: poświadczenie ChNP, poświadczenie ChOG lub certyfikacja wina ze wskazanym rokiem zbiorów lub odmianą (odmianami) winorośli: zob. art. 11 i 12 |
Nr 17 l |
Nr 14 |
Kategoria produktu sektora wina |
Nr 17.2a |
Nr 8 |
Kod strefy uprawy winorośli |
Nr 17.2b |
Nr 8 |
Kod czynności związanych z winem |
Nr 17.2.1a |
Nr 8 |
Certyfikat — kontrola wywozu, w stosownych przypadkach |
Nr 18 |
A |
Data rozpoczęcia przewozu oraz, jeśli wymaga tego państwo członkowskie, na którego terytorium rozpoczyna się operacja przewozu, godzina rozpoczęcia przewozu |
Nr 18 |
Nr 15 |
Pieczęć organu właściwego dla miejsca wysyłki dla dokumentów innych niż te, o których mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (i) (jeżeli jest wymagana) |
Nr 18 |
Nr 15 |
B. WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE SPORZĄDZANIA DOKUMENTÓW TOWARZYSZĄCYCH
1. Zasady ogólne
1.1. Jeżeli dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (i), zawierają numer ARC nadawany przez system komputerowy, o którym mowa w art. 21 ust. 2 dyrektywy 2008/118/WE, lub numer MVV nadawany przez system informatyczny ustanowiony przez państwo członkowskie wysyłki, o którym mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (iii), informacje, o których mowa w sekcji A, są przechowywane w wykorzystywanym systemie.
1.2. Dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt lit. a) ppkt (iii) tiret drugie, zawierają w nagłówku logo UE, słowa „Unia Europejska”, nazwę państwa członkowskiego wysyłki oraz symbol lub logo państwa członkowskiego wysyłki.
Dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt lit. a) ppkt (iii) tiret pierwsze, mogą zawierać elementy, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego punktu.
1.3. Dokumenty, o których mowa w art. 10 ust. 1, są wypełnione w sposób czytelny i nieusuwalny. Dokument nie może zawierać żadnych skreśleń ani nadpisanych wyrazów.
Każdą wymaganą kopię dokumentu oznacza się słowem „kopia” lub umieszcza na niej inne równoważne oznaczenie.
1.4. W przypadku przewozu od tego samego wysyłającego do tego samego odbiorcy może być sporządzony jeden dokument, w odniesieniu do przesyłki:
więcej niż jednej partii produktu tej samej kategorii; lub
więcej niż jednej partii produktu różnych kategorii, pod warunkiem że są one umieszczone w pojemnikach o pojemności nominalnej nie większej niż 60 litrów, opatrzonych etykietami i wyposażonych w zamknięcia jednorazowe.
1.5. W przypadku, o którym mowa w art. 17 ust. 1, lub jeżeli dokument towarzyszący przewozowi jest sporządzany przez właściwy organ, dokument jest ważny wyłącznie, jeżeli przewóz rozpoczyna się nie później niż piątego dnia roboczego następującego odpowiednio po dniu zatwierdzenia lub sporządzenia.
1.6. Jeżeli produkty są przewożone w oddzielnych przegrodach tego samego pojemnika transportowego lub są zmieszane w trakcie przewozu, wymagane jest sporządzenie dokumentu towarzyszącego każdej partii, bez względu na to, czy jest ona przewożona oddzielnie czy w mieszaninie. Dokument ten wskazuje sposób użycia produktu mieszanego zgodnie z zasadami ustanowionymi przez każde państwo członkowskie.
Wysyłający lub osoby upoważnione mogą jednak uzyskać zezwolenie państwa członkowskiego na sporządzenie jednego dokumentu dla całej ilości produktu powstałego w wyniku zmieszania. W takim przypadku właściwy organ określa sposób dostarczenia dowodu dotyczącego kategorii, pochodzenia i ilości różnych ładunków.
2. Przepisy szczególne
2.1. Informacje dotyczące oznaczenia produktu
Rodzaj produktu
Należy wskazać rodzaj produktu, używając wyrażenia zgodnego z przepisami unijnymi, które najdokładniej opisuje produkt, np.: wino z ChNP lub ChOG/wino bez ChNP lub ChOG/wino odmianowe bez ChNP lub ChOG/moszcz winogronowy do produkcji wina z ChNP lub ChOG/wino rocznikowe bez ChNP/ChOG.
Przewóz luzem
W przypadku przewozu luzem win, o których mowa w ust. 1–9 oraz 15 i 16 części II załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oznaczenie produktu zawiera nieobowiązkowe informacje, o których mowa w art. 120 wspomnianego rozporządzenia, o ile są one umieszczone na etykietach lub ich umieszczenie na etykietach jest przewidziane.
Zawartość alkoholu i gęstość
W przypadku przewozu produktów luzem lub w nieoznakowanych pojemnikach o pojemności nominalnej nie większej niż 60 litrów:
rzeczywista zawartość alkoholu w winie, z wyłączeniem młodego wina w trakcie fermentacji, lub całkowita zawartość alkoholu w młodym winie w trakcie fermentacji i w moszczu winogronowym częściowo sfermentowanym, jest wyrażona w % obj. i dziesiątych częściach % obj.;
współczynnik załamania światła moszczu winogronowego jest uzyskiwany poprzez wykonanie pomiaru metodą uznaną w Unii. Jest on wyrażony jako potencjalna zawartość alkoholu w % obj. Informację tę można zastąpić gęstością wyrażoną w gramach na cm3;
gęstość świeżego moszczu winogronowego w trakcie fermentacji zatrzymanej przez dodanie alkoholu wyrażona w gramach na cm3, a rzeczywista zawartość alkoholu tego produktu – w % obj. i dziesiątych częściach % obj.;
zawartość cukru w zagęszczonym moszczu winogronowym, rektyfikowanym zagęszczonym moszczu winogronowym i zagęszczonym soku winogronowym wyrażona poprzez określenie zawartości cukrów ogółem w gramach na litr i na kilogram;
rzeczywista objętościowa zawartość alkoholu w wytłokach z winogron oraz drożdżowego osadu winiarskiego wskazywana nieobowiązkowo i wyrażona w litrach czystego alkoholu na decytonę.
Informacje te wyraża się z zastosowaniem tabel równoważności uznanych przez Unię w zasadach metod analitycznych.
Tolerancja
Nie naruszając przepisów unijnych ustanawiających limity dla niektórych produktów sektora wina, dopuszcza się następujące zakresy tolerancji:
w odniesieniu do całkowitej lub rzeczywistej zawartości alkoholu – tolerancja ± 0,2 % obj.;
w odniesieniu do gęstości – tolerancja sześciu jednostek więcej lub mniej do czwartego miejsca po przecinku (± 0,0006);
w odniesieniu do zawartości cukru – tolerancja ± 3 %.
Pozostałe informacje dotyczące przewozu win i moszczu w zbiornikach:
Strefa uprawy winorośli
Strefa uprawy winorośli, z której pochodzi przewożony produkt, jest podawana zgodnie z dodatkiem I do załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 z zastosowaniem następujących skrótów: A, B, C I, C II, C III a) oraz C III b).
Przeprowadzone czynności
Wskazuje się czynności, którym poddano przewożony produkt, z zastosowaniem poniższych liczb w nawiasach:
0. |
produkt nie został poddany żadnej z poniższych czynności; |
1. |
produkt został wzbogacony; |
2. |
produkt został zakwaszony; |
3. |
produkt został odkwaszony; |
4. |
produkt został dosłodzony; |
5. |
produkt został wzmocniony do destylacji; |
6. |
produkt pochodzi z jednostki geograficznej innej niż wskazana w opisie dołączonym do produktu; |
7. |
produkt powstał z odmiany winorośli innej niż wskazana w opisie dołączonym do produktu; |
8. |
produkt zebrany w trakcie roku innego niż wskazany w opisie dołączonym do produktu; |
9. |
produkt został wytworzony przy użyciu kawałków drewna dębowego; |
10. |
produkt został wytworzony z eksperymentalnym zastosowaniem nowej praktyki enologicznej; |
11. |
zawartość alkoholu w produkcie została skorygowana; |
12. |
inne czynności (należy określić). Przykłady:
a)
dla wina pochodzącego ze strefy B, które zostało wzbogacone, należy wskazać B (5);
b)
dla moszczu winogronowego pochodzącego ze strefy C III(b), który został zakwaszony, należy wskazać C III(b) (2). |
Informacje dotyczące strefy uprawy winorośli oraz przeprowadzonych czynności muszą być podane w uzupełnieniu informacji dotyczących oznaczenia produktu i w tym samym polu widzenia.
2.2. Informacje dotyczące ilości netto
winogron, zagęszczonego moszczu winogronowego, rektyfikowanego zagęszczonego moszczu winogronowego, zagęszczonego soku winogronowego, wytłoków z winogron, drożdżowego osadu winiarskiego w tonach lub kilogramach wyraża się przy użyciu symboli „t” lub „kg”;
pozostałych produktów w hektolitrach lub litrach wyraża się przy użyciu symboli „hl” lub „l”.
Dopuszcza się tolerancję 1,5 % całkowitej ilości netto przy wskazywaniu ilości produktów przewożonych luzem.
C. ZAPISY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 10 UST. 3 AKAPIT PIERWSZY LIT. b) PPKT (i)
1. Godło państwa członkowskiego
2. Organ właściwy miejscowo
3. Uwierzytelnienie
D. UWAGI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 13 UST. 2
W języku angielskim |
: |
Exported: Export declaration No … of [date] |
W języku bułgarskim |
: |
Изнесено: Декларация за износ № … от [дата] |
W języku chorwackim |
: |
Izvezeno: Izvozna deklaracija br. ….[datum] |
W języku czeskim |
: |
Vyvezeno: Vývozní prohlášení č. … ze dne [datum] |
W języku duńskim |
: |
Udførsel: Udførselsangivelse-nr.: … af [dato] |
W języku estońskim |
: |
Eksporditud: Ekspordideklaratsiooni nr …, … [kuupäev] |
W języku fińskim |
: |
Viety: Vienti-ilmoitus nro …, … [päiväys] |
W języku francuskim |
: |
Exporté: Déclaration d'exportation no … du [date] |
W języku greckim |
: |
Εξαχθέν: Δήλωση εξαγωγής αριθ. … της [ημερομηνία] |
W języku hiszpańskim |
: |
Exportado: Declaración de exportación no ... de [fecha] |
W języku litewskim |
: |
Eksportuota: Eksporto deklaracija Nr. …, [data] |
W języku łotewskim |
: |
Eksportēts: [datums] Eksporta deklarācija Nr. … |
W języku maltańskim |
: |
Esportat: Dikjarazzjoni tal-esportazzjoni nru … ta' [data] |
W języku niderlandzkim |
: |
Uitgevoerd: Uitvoeraangifte nr. … van [datum] |
W języku niemieckim |
: |
Ausgeführt: Ausfuhranmeldung Nr. … vom [Datum] |
W języku polskim |
: |
Wywieziono: Zgłoszenie eksportowe nr … z dnia [data] |
W języku portugalskim |
: |
Exportado: Declaração de exportação n.o … de [data] |
W języku rumuńskim |
: |
Exportat: Declarație de export nr. … din [data] |
W języku słowackim |
: |
Vyvezené: Vývozné vyhlásenie č. … zo dňa [dátum] |
W języku słoweńskim |
: |
Izvoženo: Izvozna deklaracija št. … z dne [datum] |
W języku szwedzkim |
: |
Exporterad: Export deklaration nr … av den [datum] |
W języku węgierskim |
: |
Exportálva: Exportnyilatkozat-sz.: …, [dátum] |
W języku włoskim |
: |
Esportato: Dichiarazione di esportazione n. … del [data] |
ZAŁĄCZNIK VI
ŚWIADECTWA POŚWIADCZAJĄCE POCHODZENIE I CECHY PRODUKTÓW SEKTORA WINA, ROK ZBIORÓW LUB ODMIANĘ(-Y) WINOROŚLI, Z KTÓREJ(-YCH) PRODUKTY SĄ WYTWARZANE ORAZ ChNP LUB ChOG WIN Z UNII
(Art. 11 ust. 1 I art. 12 ust. 1)
CZĘŚĆ I
Istotne informacje, o których mowa w art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 lit. a)
Informacje, które należy podać w polu 17 l dokumentu towarzyszącego lub dokumentu handlowego stosowanego zgodnie z art. 21 ust. 6 dyrektywy 2008/118/WE lub zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. a) niniejszego rozporządzenia
Ja niżej podpisany(-a), odpowiedzialny(-a) za produkty wymienione w niniejszym załączniku, poświadczam, że są one produkowane i butelkowane w [państwo członkowskie Unii Europejskiej] oraz że:
spełniają wymogi dotyczące etykietowania i prezentacji, w odniesieniu do:
chronionej nazwy pochodzenia (ChNP) lub chronionego oznaczenia geograficznego (ChOG) nr […, …] zarejestrowanych w „rejestrze E-Bacchus” utworzonym przez Unię zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 607/2009;
roku zbiorów, zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 120 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
odmiany winorośli („wino odmianowe”), zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 81 i 120 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;
wszystkie produkty spełniają wymogi przepisów regulujących produkcję i dopuszczenie produktu do bezpośredniego spożycia przez ludzi na mocy prawa Unii;
produkty zostały wytworzone przy użyciu zatwierdzonych metod produkcji, a nie specjalnie w celu wywozu; oraz
produkty są autentyczne i nadają się do spożycia przez ludzi w Unii.
Podpis i data Imię i nazwisko oraz funkcja producenta/przetwórcy |
Numer administracyjny nadany przez właściwy organ „Numer ARC” lub „numer MVV” |
CZĘŚĆ II
Specjalne świadectwo wywozowe, o którym mowa w art. 12 ust. 1 lit. b)
A. WZÓR
Świadectwo do celów wywozu wina W odniesieniu do win wywożonych z Unii Europejskiej do … ►C1 Jest to wielofunkcyjne świadectwo, ustanowione zgodnie z art. 12 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/273 do celów świadectwa pochodzenia, świadectwa zdrowia i świadectwa autentyczności ◄ Unia Europejska
|
||||
2. Wysyłający: 2a. Identyfikacja |
A. Eksporter: Aa. Identyfikacja |
|||
3. Miejsce wysyłki: |
A1. Adres: |
|||
5. Identyfikacja środków transportu (rodzaj): |
6. Numer: |
|||
B. Importer: |
Ba. Miejsce dostawy: |
|||
17p. Opis |
17df. Ilość (w litrach) |
Szczegółowe informacje |
||
17 l. Certyfikacja: Ja, niżej podpisany(-a), odpowiedzialny(-a) za niniejsze produkty przeznaczone na wywóz, poświadczam poniższe informacje: Produkty wymienione powyżej zostały wyprodukowane i zabutelkowane w Unii Europejskiej/w … Wszystkie produkty spełniają wymogi przepisów regulujących produkcję i dopuszczenie produktu do bezpośredniego spożycia przez ludzi na mocy prawa UE; produkty zostały wytworzone przy użyciu normalnych i zatwierdzonych metod produkcji, a nie specjalnie w celu wywozu; produkty są autentyczne i nadają się do spożycia przez ludzi w Unii Europejskiej. Produkty wymienione powyżej zostały wyprodukowane i zabutelkowane zgodnie z przepisami UE jako wino: □ z chronioną nazwą pochodzenia (ChNP) lub chronionym oznaczeniem geograficznym (ChOG) zarejestrowanymi w „rejestrze E-Bacchus” utworzonym przez UE zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 607/2009 □ z oznaczeniem roku zbiorów, zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 120 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013; □ z oznaczeniem odmiany winorośli („wino odmianowe”), zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 81 i 120 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Certyfikacja uzupełniająca (nieobowiązkowo) |
||||
Logo państwa członkowskiego |
10. Organy kontrolne potwierdzają, że wysyłający produkty sektora wina opisane w niniejszym świadectwie jest zarejestrowany przez … i powiązany z tym ostatnim i podlega zobowiązaniu, by wszystkie produkty sektora wina były zarejestrowane oraz objęte nadzorem i kontrolą przez właściwe władze. |
|||
18. Podpis |
Data: |
18a. Niepowtarzalny numer administracyjny nadany przez właściwe organy |
||
Nazwisko i funkcja |
(art. 10 ust. 1 akapit pierwszy lit. a) ppkt (i) oraz (iii) rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/273) ARC/MVV |
|||
Wysyłający lub jego przedstawiciel potwierdzający prawdziwość powyższych informacji (Art. 12 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2018/273) |
B. WYMAGANIA DOTYCZĄCE KORZYSTANIA ZE SPECJALNEGO ŚWIADECTWA WYWOZOWEGO
Informacje, które mają zostać podane na świadectwie i o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b), przedstawia się w postaci pozycji danych wymienionych w kolumnie 1 poniższej tabeli.
Te pozycje danych określa się cyframi i literami znajdującymi się w kolumnie 2 poniższej tabeli:
1 |
2 |
Wysyłający: pełna nazwa (imię i nazwisko) i adres z kodem pocztowym Identyfikacja: numer akcyzowy systemu wymiany informacji dotyczących podatku akcyzowego (SEED) lub odniesienie do numeru w wykazie lub rejestrze, o którym mowa w art. 8 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2018/273. |
nr 2 |
Miejsce wysyłki: faktyczne miejsce wysyłki, jeżeli towary nie są wysyłane z adresu wysyłającego. |
Nr 3 |
Eksporter: Imię i nazwisko lub pełna nazwa odbiorcy i jego adres |
Nr A |
Adres: faktyczne miejsce wysyłki, jeżeli towary nie są wysyłane z adresu eksportera. |
Nr A1 |
Identyfikacja środka transportu: kontener, statek, samolot … |
Nr 5 |
Odniesienie: nazwa oraz identyfikacja środka transportu |
Nr 6 |
Importer: Imię i nazwisko lub pełna nazwa i adres |
Nr B |
Miejsce dostawy: faktyczne miejsce dostawy, jeżeli towary nie zostały dostarczone na adres importera. |
Nr Ba |
Logo państwa członkowskiego wysyłki i nazwa, adres i punkt kontaktowy właściwego organu odpowiedzialnego za kontrolę wysyłającego w miejscu wysyłki Nieobowiązkowe wymogi szczegółowe: potwierdzenie przez organy kontrolne, że „Przeprowadzona została wewnętrzna kontrola jakości w odniesieniu do zgodności produktów z przepisami.” |
Nr 10 |
Opis produktu: zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013 i obowiązującymi przepisami krajowymi, w szczególności dotyczącymi oznaczeń obowiązkowych. Szczegóły opisu można podać w oddzielnych dokumentach zawierających odesłanie do tej rubryki. |
Nr 17p |
Ilość: – w przypadku produktów luzem: całkowita ilość netto – w przypadku produktów pakowanych: ilość pojemników zawierających produkt |
Nr 17d/f |
Certyfikacja Certyfikacja pochodzenia i zgodności z przepisami dotyczącymi produkcji i dopuszczenia do bezpośredniego spożycia przez ludzi zgodnie z prawem Unii oraz zgodnie ze standardowymi i zatwierdzonymi metodami produkcji (praktyki enologiczne, stosowanie substancji pomocniczych w przetwórstwie oraz dodatków do; Poświadczenie ChNP, ChOG, poświadczenie roku zbiorów lub odmian winorośli zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1308/2013. Certyfikacja uzupełniająca (nieobowiązkowo): wysyłający może dodać w formie pozycji nieobowiązkowych następujące informacje: — Moje przedsiębiorstwo wdrożyło system zapewniania jakości — Produkcja i sprzedaż wyżej wymienionych produktów są dozwolone w UE zgodnie z prawodawstwem unijnym i krajowym — Próbki produktów są wybierane losowo i badane w laboratoriach urzędowych — W oparciu o analizę wykonaną przez stronę trzecią poziom radioaktywności cezu-134 i cezu-137 w tych produktach nie przekracza [wynosi] […] Bq/kg (zob. załączone dokumenty, raporty z analiz) — Inne zaświadczenia |
Nr 17 l |
Podpis, imię, nazwisko i funkcja osoby podpisującej oraz data podpisania |
nr 18 |
Numer referencyjny: każde świadectwo musi posiadać numer referencyjny, który pozwala zidentyfikować je w rejestrach wysyłającego. Ten numer to w stosownych przypadkach numer ARC lub numer MVV przypisany dokumentowi towarzyszącemu w jego formie administracyjnej lub handlowej. |
Nr 18 a |
ZAŁĄCZNIK VII
WYMAGANIA DOTYCZĄCE DOKUMENTÓW VI-1 I WYCIĄGÓW VI-2
CZĘŚĆ I
Wzór dokumentu VI-1, o którym mowa w art. 22
1. Eksporter (nazwa i adres) |
WYSTAWIAJĄCY KRAJ TRZECI: |
|||
VI 1 |
Nr seryjny |
|||
DOKUMENT DOTYCZĄCY PRZYWOZU WINA, SOKU WINOGRONOWEGO LUB MOSZCZU WINOGRONOWEGO DO UNII EUROPEJSKIEJ |
||||
2. Adresat (nazwa i adres) |
3. Pieczęć służb celnych (wyłącznie do użytku urzędowego UE) |
|||
4. Środek transportu i szczegóły transportu |
5. Miejsce rozładunku (jeśli inne niż 2) |
|||
6. Opis przywożonego produktu |
7. Ilość w l/hl/kg (1) |
|||
8. Liczba pojemników |
||||
9. ŚWIADECTWO Opisany wyżej produkt (2) □ jest/□ nie jest przeznaczony do bezpośredniego spożycia przez ludzi, jest zgodny z definicjami unijnymi lub kategoriami produktów z winorośli i został wytworzony z zastosowaniem praktyk enologicznych (2) □ zalecanych i publikowanych przez OIV/□ zatwierdzonych przez Unię. |
||||
Pełna nazwa i adres właściwego organu: |
Miejsce i data: |
|||
Pieczęć: |
Podpis, imię, nazwisko i funkcja urzędnika: |
|||
10. SPRAWOZDANIE Z ANALIZY (zawierające analityczną charakterystykę opisanego wyżej produktu) DLA MOSZCZU WINOGRONOWEGO I SOKU WINOGRONOWEGO — Gęstość: DLA WINA I MOSZCZU WINOGRONOWEGO W TRAKCIE FERMENTACJI |
||||
— Całkowita zawartość alkoholu: |
— Rzeczywista zawartość alkoholu: |
|||
DLA WSZYSTKICH PRODUKTÓW |
||||
— Suchy wyciąg ogółem: |
— Dwutlenek siarki ogółem: |
|||
— Kwasowość ogółem: |
— Zawartość kwasu lotnego: |
— Zawartość kwasu cytrynowego: |
||
Pełna nazwa i adres wyznaczonej instytucji lub służby (laboratorium): |
||||
Pieczęć: |
Miejsce i data: Podpis, imię, nazwisko i funkcja urzędnika: |
|||
(1)
Niepotrzebne skreślić.
(2)
Wstawić „X” w odpowiedniej rubryce. |
Przyznanie (wprowadzenie do wolnego obrotu i wydanie wyciągów)
Ilość |
11. Numer i data dokumentu celnego dotyczącego dopuszczenia do swobodnego obrotu oraz wyciągu |
12. Pełna nazwa i adres odbiorcy (wyciąg) |
13. Pieczęć właściwego organu |
Dostępne |
|
|
|
Przyznane |
|||
Dostępne |
|
|
|
Przyznane |
|||
Dostępne |
|
|
|
Przyznane |
|||
Dostępne |
|
|
|
Przyznane |
|||
14. Inne uwagi |
CZĘŚĆ II
Wzór wyciągu VI-2, o którym mowa w art. 22
UNIA EUROPEJSKA |
WYSTAWIAJĄCE PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE: |
|||
1. Wysyłający (nazwa i adres) |
VI 2 |
Nr seryjny |
||
WYCIĄG Z DOKUMENTU DOTYCZĄCEGO PRZYWOZU WINA, SOKU WINOGRONOWEGO LUB MOSZCZU WINOGRONOWEGO DO UNII EUROPEJSKIEJ |
||||
2. Odbiorca (nazwa i adres) |
||||
3. Wyciąg z dokumentu VI-1 |
4. Wyciąg wyciągu VI-2 |
|||
Nr |
Nr |
|||
Wydany przez (nazwa państwa trzeciego): |
Opatrzony pieczęcią (pełna nazwa i adres urzędu celnego w Unii): |
|||
W dniu: |
W dniu: |
|||
5. Opis przywożonego produktu |
6. Ilość w l/hl/kg (1) |
|||
7. Liczba pojemników |
||||
8. DEKLARACJA WYSYŁAJĄCEGO (2) Dokument VI-1, o którym mowa w rubryce 3 □/Wyciąg, o którym mowa w rubryce 4 □, został wypełniony w odniesieniu do produktu opisanego powyżej i zawiera: □ŚWIADECTWO wskazujące, że produkt opisany powyżej □ jest/□ nie jest przeznaczony do bezpośredniego spożycia przez ludzi, jest zgodny z definicjami wspólnotowymi lub kategoriami produktów z winorośli i został wytworzony z zastosowaniem praktyk enologicznych (2) □ zalecanych i publikowanych przez OIV/□ zatwierdzonych przez Unię. □SPRAWOZDANIE Z ANALIZY wskazujące, że produkt ten posiada następującą charakterystykę analityczną: DLA MOSZCZU WINOGRONOWEGO I SOKU WINOGRONOWEGO — Gęstość: DLA WINA I MOSZCZU WINOGRONOWEGO W TRAKCIE FERMENTACJI |
||||
— Całkowita zawartość alkoholu: |
— Rzeczywista zawartość alkoholu: |
|||
DLA WSZYSTKICH PRODUKTÓW |
||||
— Suchy wyciąg ogółem: |
— Dwutlenek siarki ogółem: |
|||
— Kwasowość ogółem: |
— Zawartość kwasu lotnego: |
— Zawartość kwasu cytrynowego: |
||
□ZATWIERDZENIE (2) przez właściwy organ zaświadczające, że: — wino objęte niniejszym dokumentem zostało wytworzone w regionie uprawy winorośli i otrzymało oznaczenie geograficzne wskazane w rubryce 5 zgodnie z przepisami kraju pochodzenia; — alkohol dodany do niniejszego wina jest alkoholem winnym. Podpis: |
||||
9. SŁUŻBY CELNE |
||||
Potwierdza się prawdziwość deklaracji Miejsce i data: Podpis: |
Pieczęć: |
Pełna nazwa i adres urzędu celnego: |
||
(1)
Niepotrzebne skreślić.
(2)
Wstawić „X” w odpowiedniej rubryce. |
Przyznanie (wprowadzenie do wolnego obrotu i wydanie wyciągów)
Ilość |
10. Numer i data dokumentu celnego dotyczącego dopuszczenia do swobodnego obrotu oraz wyciągu |
11. Pełna nazwa i adres odbiorcy (wyciąg) |
12. Stempel właściwego organu |
Dostępne |
|
|
|
Przyznane |
|||
Dostępne |
|
|
|
Przyznane |
|||
Dostępne |
|
|
|
Przyznane |
|||
Dostępne |
|
|
|
Przyznane |
|||
13. Inne uwagi |
CZĘŚĆ III
Instrukcje dotyczące wypełniania dokumentu VI-1 oraz wyciągu VI-2
Dokument VI-1 i wyciąg VI-2 wypełnia się pismem maszynowym, ręcznie lub przy pomocy równoważnych środków technicznych uznanych przez organ urzędowy. Formularze wypełnione odręcznie powinny być wypełniane tuszem, literami drukowanymi. Nie zezwala się na wymazywanie ani nadpisywanie. Ewentualnych zmian dokonuje się, wykreślając niepoprawne dane oraz, w stosownych przypadkach, dodając wymagane dane. Wszelkie zmiany dokonane w ten sposób są zatwierdzane przez ich autora i stemplowane, zależnie od przypadku, przez agencję urzędową, laboratorium lub organy celne.
A. Drukowanie dokumentu VI-1 oraz wyciągów VI-2
1. Rozmiar formularza wynosi w przybliżeniu 210 × 297 mm.
2. Dokument lub wyciągi są drukowane w jednym z języków urzędowych Unii. W przypadku wyciągów VI-2 o języku wyciągu decyduje państwo członkowskie, w którym wyciągi mają zostać opatrzone pieczęcią.
B. Wypełnianie dokumentu VI-1 i wyciągów VI-2
Dokument lub wyciągi są wypełniane w języku, w którym zostały wydrukowane.
Na każdym dokumencie lub wyciągu umieszcza się numer seryjny przypisany:
w przypadku dokumentu VI-1 przez właściwy organ, który podpisuje część „świadectwo”,
w przypadku wyciągów VI-2 przez urząd celny, który przystawia na nich pieczęć.
C. Treść
Rubryka 1 |
: |
Eksporter: pełna nazwa i adres w odnośnym państwie trzecim |
Rubryka 2 |
: |
Odbiorca: pełna nazwa i adres w odnośnym państwie trzecim |
Rubryka 4 |
: |
(Dokument VI-1) Środek transportu oraz szczegóły transportu:
—
Dotyczy wyłącznie transportu wykorzystanego do celów dostawy do punktu wprowadzenia do UE
—
Środek transportu (statek, samolot itp.); nazwa statku itp.
|
Rubryka 6 |
: |
(Rubryka 5 w przypadku VI-2) Opis importowanego produktu:
—
Nazwa handlowa (w formie podanej na etykiecie, w tym nazwa producenta i regionu uprawy winorośli; nazwa marki itp.),
—
Nazwa kraju pochodzenia,
—
Oznaczenie geograficzne, o ile wino kwalifikuje się do takiego oznaczenia,
—
Rzeczywista objętościowa zawartość alkoholu,
—
Kolor produktu (można podać wyłącznie określenia: „czerwone”, „rosé”, „różowe” lub „białe”),
—
kod Nomenklatury scalonej (kod CN),
—
wykaz składników.
|
CZĘŚĆ IV
Wykaz państw trzecich, o których mowa w art. 21 lit. b), art. 26 i 27
Wykaz państw trzecich, o których mowa w art. 21 lit. b):
Wykaz państw trzecich, o których mowa w art. 26:
Wykaz państw trzecich, o których mowa w art. 27:
—.
( 1 ) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 684/2009 z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy Rady 2008/118/WE w odniesieniu do skomputeryzowanych procedur przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy (Dz.U. L 197 z 29.7.2009, s. 24).
( 2 ) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3649/92 z dnia 17 grudnia 1992 r. w sprawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego w wewnątrzwspólnotowym przepływie produktów objętych podatkiem akcyzowym, przeznaczonych do konsumpcji w państwie członkowskim wysyłki (Dz.U. L 369 z 18.12.1992, s. 17).
( 3 ) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).
( 4 ) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 1).
( 5 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1).
( *1 ) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/273 z dnia 11 grudnia 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, rejestru winnic, dokumentów towarzyszących i świadectw, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji, powiadomień i publikowania zgłoszonych informacji, oraz uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i kar, zmieniające rozporządzenia Komisji (WE) nr 555/2008, (WE) nr 606/2009 i (WE) nr 607/2009 oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 436/2009 i rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/560 (Dz.U. L 58 z 28.2.2018, s. 1).
( *2 ) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/274 z dnia 11 grudnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli, certyfikacji, rejestru przychodów i rozchodów, obowiązkowych deklaracji i powiadomień dokumentów towarzyszących i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do odpowiednich kontroli i uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/561 (Dz.U. L 58 z 28.2.2018, s. 60).”.
( 6 ) Rozporządzanie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1).
( 7 ) Rozporządzenie Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.U. L 250 z 18.9.2008, s. 1).
( 8 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 71).
( 9 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30).
( 10 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).
( 11 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 229/2013 z dnia 13 marca 2013 r. ustanawiające szczególne środki dotyczące rolnictwa dla mniejszych wysp Morza Egejskiego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1405/2006 (Dz.U. L 78 z 20.3.2013, s. 41).
( 12 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/42/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie zabezpieczenia i konfiskaty narzędzi służących do popełnienia przestępstwa i korzyści pochodzących z przestępstwa w Unii Europejskiej (Dz.U. L 127 z 29.4.2014, s. 39).
( 13 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1337/2011 z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie statystyk europejskich dotyczących upraw trwałych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 357/79 i dyrektywę 2001/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 347 z 30.12.2011, s. 7).
( 14 ) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1150 z dnia 15 kwietnia 2016 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do krajowych programów wsparcia w sektorze wina (Dz.U. L 190 z 15.7.2016, s. 23).
( 15 ) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/561 z dnia 7 kwietnia 2015 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do systemu zezwoleń na nasadzenia winorośli (Dz.U. L 93 z 9.4.2015, s. 12).