02014O0060 — PL — 29.06.2023 — 013.001
Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie
|
►M2 WYTYCZNE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/510 z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (Wytyczne w sprawie dokumentacji ogólnej) (EBC/2014/60) ◄ (Dz.U. L 091 z 2.4.2015, s. 3) |
zmienione przez:
WYTYCZNE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2015/510
z dnia 19 grudnia 2014 r.
w sprawie implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (Wytyczne w sprawie dokumentacji ogólnej) (EBC/2014/60)
(wersja przekształcona)
|
SPIS TREŚCI |
|
|
CZĘŚĆ PIERWSZA – |
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE |
|
CZĘŚĆ DRUGA – |
NARZĘDZIA, OPERACJE, INSTRUMENTY I PROCEDURY POLITYKI PIENIĘŻNEJ EUROSYSTEMU |
|
TYTUŁ I – |
Operacje otwartego rynku |
|
Rozdział 1 – |
Przegląd operacji otwartego rynku |
|
Rozdział 2 – |
Kategorie operacji otwartego rynku |
|
Rozdział 3 – |
Instrumenty operacji otwartego rynku |
|
TYTUŁ II – |
Operacje kredytowo-depozytowe |
|
Rozdział 1 – |
Kredyt w banku centralnym |
|
Rozdział 2 – |
Depozyt w banku centralnym |
|
TYTUŁ III – |
Procedury operacji polityki pieniężnej Eurosystemu |
|
Rozdział 1 – |
Procedury przetargowe operacji otwartego rynku Eurosystemu |
|
Sekcja 1 – |
Procedury przetargowe |
|
Sekcja 2 – |
Etapy operacyjne procedur przetargowych |
|
Podsekcja 1 – |
Ogłaszanie procedur przetargowych |
|
Podsekcja 2 – |
Przygotowanie i składanie ofert przez kontrahentów |
|
Podsekcja 3 – |
Rozstrzyganie przetargów |
|
Podsekcja 4 – |
Ogłaszanie wyników przetargów |
|
Sekcja 3 – |
Procedury bilateralne operacji otwartego rynku Eurosystemu |
|
Rozdział 2 – |
Procedury rozrachunku operacji polityki pieniężnej Eurosystemu |
|
CZĘŚĆ TRZECIA – |
KWALIFIKOWANI KONTRAHENCI |
|
CZĘŚĆ CZWARTA – |
AKTYWA KWALIFIKOWANE |
|
TYTUŁ I – |
Zasady ogólne |
|
TYTUŁ II – |
Kryteria kwalifikacji i wymogi jakości kredytowej dotyczące aktywów rynkowych |
|
Rozdział 1 – |
Kryteria kwalifikacji aktywów rynkowych |
|
Sekcja 1 – |
Ogólne kryteria kwalifikacji aktywów rynkowych |
|
Sekcja 2 – |
Szczegółowe kryteria kwalifikacji określonych typów aktywów rynkowych |
|
Podsekcja 1 – |
Szczegółowe kryteria kwalifikacji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami |
|
Podsekcja 2 – |
Szczegółowe kryteria kwalifikacji zabezpieczonych obligacji, których zabezpieczenie stanowią papiery wartościowe zabezpieczone aktywami |
|
Podsekcja 3 – |
Szczegółowe kryteria kwalifikacji certyfikatów dłużnych wyemitowanych przez Eurosystem |
|
Podsekcja 4 – |
Szczegółowe kryteria kwalifikowania niektórych niezabezpieczonych instrumentów dłużnych |
|
Rozdział 2 – |
Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące aktywów rynkowych |
|
TYTUŁ III – |
Kryteria kwalifikacji i wymogi jakości kredytowej dotyczące aktywów nierynkowych |
|
Rozdział 1 – |
Kryteria kwalifikacji aktywów nierynkowych |
|
Sekcja 1 – |
Kryteria kwalifikacji należności kredytowych |
|
Sekcja 2 – |
Kryteria kwalifikacji dotyczące depozytów terminowych |
|
Sekcja 3 – |
Kryteria kwalifikacji dotyczące RMDB |
|
Sekcja 4 – |
Kryteria kwalifikacji instrumentów DECC |
|
Rozdział 2 – |
Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące aktywów nierynkowych |
|
Sekcja 1 – |
Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące należności kredytowych |
|
Sekcja 2 – |
Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące RMDB |
|
Sekcja 3 – |
Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące instrumentów DECC |
|
TYTUŁ IV – |
Gwarancje dotyczące aktywów rynkowych i nierynkowych |
|
TYTUŁ V – |
Zasady oceny kredytowej Eurosystemu dotyczące aktywów kwalifikowanych |
|
TYTUŁ VI – |
Zasady kontroli ryzyka i wyceny dotyczące aktywów rynkowych i nierynkowych |
|
Rozdział 1 – |
Środki kontroli ryzyka dotyczące aktywów rynkowych |
|
Rozdział 2 – |
Środki kontroli ryzyka dotyczące aktywów nierynkowych |
|
Rozdział 3 – |
Zasady wyceny aktywów rynkowych i nierynkowych |
|
TYTUŁ VIII – |
Zasady wykorzystania aktywów kwalifikowanych |
|
TYTUŁ IX – |
Transgraniczne wykorzystywanie aktywów kwalifikowanych |
|
CZĘŚĆ PIĄTA – |
SANKCJE ZA NIEWYPEŁNIANIE OBOWIĄZKÓW PRZEZ KONTRAHENTÓW |
|
CZĘŚĆ SZÓSTA – |
ŚRODKI UZNANIOWE |
|
CZĘŚĆ SIÓDMA – |
DODATKOWE MINIMALNE ELEMENTY WSPÓLNE DOTYCZĄCE OPERACJI POLITYKI PIENIĘŻNEJ EUROSYSTEMU |
|
Rozdział 1 – |
Dodatkowe minimalne elementy wspólne mające zastosowanie do wszystkich postanowień dotyczących operacji polityki pieniężnej |
|
Rozdział 2 – |
Dodatkowe minimalne elementy wspólne mające zastosowanie do umów repo i umów pożyczek zabezpieczonych |
|
Rozdział 3 – |
Dodatkowe minimalne elementy wspólne dotyczące wyłącznie umów repo |
|
Rozdział 4 – |
Dodatkowe minimalne elementy wspólne dotyczące wyłącznie umów pożyczek zabezpieczonych |
|
Rozdział 5 – |
Dodatkowe minimalne elementy wspólne mające zastosowanie wyłącznie do swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej |
|
CZĘŚĆ SIÓDMA A – |
POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE NA WYPADEK ZAKŁÓCENIA W FUNKCJONOWANIU SYSTEMU TARGET2 TRWAJĄCEGO KILKA DNI OPERACYJNYCH |
|
CZĘŚĆ ÓSMA – |
PRZEPISY KOŃCOWE |
|
ZAŁĄCZNIK I – |
Rezerwy obowiązkowe |
|
ZAŁĄCZNIK II – |
Ogłaszanie operacji przetargowych |
|
ZAŁĄCZNIK III – |
Rozstrzyganie przetargów i procedury przetargowe |
|
ZAŁĄCZNIK IV – |
Ogłaszanie wyników przetargów |
|
ZAŁĄCZNIK V – |
Kryteria stosowane przy wyborze kontrahentów do interwencyjnych operacji walutowych |
|
ZAŁĄCZNIK VI – |
Transgraniczne wykorzystanie aktywów kwalifikowanych |
|
ZAŁĄCZNIK VIa – |
Kryteria kwalifikacji dotyczące wykorzystania systemów rozrachunku papierów wartościowych oraz powiązań pomiędzy systemami rozrachunku papierów wartościowych w operacjach kredytowych Eurosystemu |
|
ZAŁĄCZNIK VII – |
Obliczanie wysokości sankcji stosowanych zgodnie z częścią piątą oraz kar finansowych stosowanych zgodnie z częścią siódmą |
|
ZAŁĄCZNIK VIII – |
Wymogi sprawozdawcze w zakresie danych o poszczególnych kredytach w odniesieniu do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami oraz wymogi dotyczące baz danych o poszczególnych kredytach |
|
ZAŁĄCZNIK IX – |
Przegląd trafności wyników w ramach zasad oceny kredytowej Eurosystemu |
|
ZAŁĄCZNIK IXa – |
Wymogi minimum dotyczące pokrycia dla zewnętrznych agencji ratingowych w ramach zasad oceny kredytowej Eurosystemu |
|
ZAŁĄCZNIK IXb – |
Wymogi minimum w zasadach oceny kredytowej Eurosystemy dotyczące raportów nowych emisji i raportów kontrolnych w odniesieniu do programów dotyczących zabezpieczonych obligacji |
|
ZAŁĄCZNIK IXc – |
Kryteria akceptacji i proces wnioskowania o uznanie za instytucję ECAI |
|
ZAŁĄCZNIK XI – |
Formy papierów wartościowych |
|
ZAŁĄCZNIK XII – |
Przykłady operacji i procedur polityki pieniężnej Eurosystemu |
|
ZAŁĄCZNIK XIIa – |
|
|
ZAŁĄCZNIK XIII – |
Tabela korelacji |
|
ZAŁĄCZNIK XIV – |
Uchylone wytyczne wraz z listą kolejnych nowelizacji |
CZĘŚĆ PIERWSZA
PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE
Artykuł 1
Przedmiot i zakres
Artykuł 2
Definicje
Użyte w niniejszych wytycznych określenia oznaczają:
„konwencja dni faktyczne/360” – konwencję obliczania liczby dni stosowaną w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu, określającą faktyczną liczbę dni kalendarzowych uwzględnionych przy obliczaniu odsetek, przy założeniu, że rok liczy 360 dni;
„agencja” – podmiot, który ma siedzibę w państwie członkowskim, którego walutą jest euro, i który albo wykonuje określone usługi na rzecz społeczności na poziomie krajowym lub regionalnym, albo obsługuje potrzeby w zakresie finansowania takich usług, oraz który został zaklasyfikowany jako agencja przez Eurosystem. Listę podmiotów zaklasyfikowanych jako agencje publikuje się na stronie internetowej EBC; lista ta wskazuje, czy w odniesieniu do każdego z tych podmiotów spełnione zostały kryteria ilościowe dotyczące redukcji wartości w wycenie, określone w załączniku XIIa;
„papiery wartościowe zabezpieczone aktywami” – instrumenty dłużne z zabezpieczeniem w formie wyodrębnionej (stałej lub zmiennej) puli aktywów finansowych, które w określonym czasie przekształcają się w środki pieniężne. Dodatkową gwarancją obsługi i terminowego przekazania przychodu z tytułu papieru wartościowego mogą być prawa lub inne aktywa. Zazwyczaj papiery wartościowe zabezpieczone aktywami emituje specjalnie w tym celu utworzona spółka inwestycyjna, która wcześniej nabyła pulę aktywów finansowych od inicjatora lub sprzedającego. Płatności z tytułu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami zależą głównie od przepływów środków pieniężnych generowanych przez pulę aktywów zabezpieczających oraz od innych praw gwarantujących terminową płatność, takich jak instrumenty dostarczania płynności, gwarancje i inne elementy powodujące poprawę warunków kredytowania;
„procedura bilateralna” – procedurę, w ramach której KBC lub, gdy jest to uzasadnione, EBC przeprowadzają transakcje bezwarunkowe, bezpośrednio z jednym lub większą liczbą kontrahentów albo za pośrednictwem giełd papierów wartościowych lub pośredników, z pominięciem procedury przetargowej;
„system zapisów księgowych” – system umożliwiający przekazywanie papierów wartościowych i innych aktywów finansowych bez fizycznego przenoszenia papierowych dokumentów lub certyfikatów, np. elektroniczny przekaz papierów wartościowych;
„dzień operacyjny”: a) w odniesieniu do zobowiązania dokonania płatności – dowolny dzień, w którym działa system TARGET2, umożliwiając dokonanie takiej płatności; lub b) w odniesieniu do zobowiązania dostarczenia aktywów – dowolny dzień, w którym system rozrachunku papierów wartościowych, za pośrednictwem którego ma nastąpić taka dostawa, działa w miejscu, w którym odpowiednie papiery wartościowe mają zostać dostarczone;
„depozyt papierów wartościowych” – centralny depozyt papierów wartościowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 ( 1 );
„zabezpieczona pożyczka” – porozumienie pomiędzy KBC a kontrahentem, w ramach którego kontrahentowi dostarczana jest płynność w formie pożyczki zabezpieczonej ustanowionym przez kontrahenta na rzecz KBC, wykonalnym prawem zastawu, przeniesienia lub obciążenia aktywów;
„przyjmowanie depozytów terminowych” – instrument wykorzystywany przy przeprowadzaniu operacji otwartego rynku, w ramach którego – w celu absorpcji płynności – Eurosystem oferuje kontrahentom możliwość składania depozytów terminowych na rachunkach w ich rodzimym KBC;
„właściwy organ” – organ lub instytucję publiczną oficjalnie uznaną przez prawo krajowe i wyznaczoną przez to prawo do sprawowania nadzoru instytucji w ramach systemu nadzorczego w danym państwie członkowskim, w tym EBC w odniesieniu do zadań powierzonych mu rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 ( 2 );
„kontrahent” – instytucję spełniającą kryteria kwalifikacji określone w części trzeciej, uprawniające do dostępu do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu;
„zabezpieczone obligacje” – instrumenty dłużne posiadające podwójną możliwość regresu: (a) bezpośrednio lub pośrednio wobec instytucji kredytowej; oraz (b) z dynamicznej puli aktywów zabezpieczających, przy czym nie stosuje się transzowania ryzyka;
„należność kredytowa” – roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej stanowiącej zobowiązanie dłużne dłużnika wobec kontrahenta. Należności kredytowe obejmują również Schuldscheindarlehen oraz holenderskie rejestrowane należności sektora prywatnego od budżetu państwa albo innych kwalifikowanych dłużników objętych gwarancją rządową, np. kas mieszkaniowych.
„instytucja kredytowa” – instytucję kredytową w rozumieniu art. 2 ust. 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/WE ( 3 ) oraz art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 ( 4 ) podlegającą nadzorowi właściwego organu, lub publiczną instytucję kredytową w rozumieniu art. 123 ust. 2 podlegającą nadzorowi o standardzie porównywalnym z nadzorem właściwego organu;
„rating kredytowy” – rating kredytowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1060/2009 ( 5 );
„wykorzystanie transgraniczne” – przekazanie na zabezpieczenie przez kontrahenta rodzimemu KBC:
aktywów rynkowych utrzymywanych w innym państwie członkowskim, którego walutą jest euro;
aktywów rynkowych wyemitowanych w innym państwie członkowskim i utrzymywanych w państwie członkowskim rodzimego KBC;
należności kredytowych, w przypadku których prawem właściwym dla umowy będącej ich podstawą jest prawo innego państwa członkowskiego, którego walutą jest euro, niebędącego państwem członkowskim rodzimego KBC;
instrumentów dłużnych zabezpieczonych detalicznymi kredytami hipotecznymi (RMBD) – zgodnie z odpowiednimi procedurami CCBM;
nierynkowych instrumentów dłużnych zabezpieczonych kwalifikowanymi należnościami kredytowymi (zwanych dalej „instrumentami DECC”) wyemitowanych i utrzymywanych w innym państwie członkowskim, którego walutą jest euro, niebędącym państwem członkowskim rodzimego KBC;
„transakcja zabezpieczająca przed ryzykiem kursowym” – umowę zawartą pomiędzy emitentem papierów wartościowych a kontrahentem transakcji zabezpieczającej, zgodnie z którą część ryzyka kursowego wynikającego z przyjmowania przepływów środków pieniężnych w walucie innej niż euro jest częściowo ograniczona przez wymianę przepływów środków pieniężnych na płatności w euro dokonywane przez kontrahenta transakcji zabezpieczającej, łącznie z wszelkimi gwarancjami udzielanymi przez kontrahenta w odniesieniu do tych płatności;
„powiernik” – podmiot, który przechowuje papiery wartościowe i inne aktywa finansowe oraz administruje nimi na rzecz innych podmiotów;
„domyślna wartość rynkowa” – w odniesieniu do dowolnych aktywów w dowolnej dacie:
wartość rynkową takich aktywów w domyślnym terminie wyceny, obliczoną na podstawie najbardziej reprezentatywnej ceny z dnia operacyjnego poprzedzającego datę wyceny;
w braku reprezentatywnej ceny konkretnych aktywów w dniu operacyjnym poprzedzającym datę wyceny stosuje się ostatnią cenę transakcyjną. Jeżeli brak ceny transakcyjnej, KBC przeprowadzający operację ustala cenę, biorąc pod uwagę ostatnią cenę aktywów dostępną na rynku referencyjnym;
w przypadku aktywów, dla których nie istnieje wartość rynkowa, stosuje się dowolną inną uzasadnioną metodę wyceny;
jeżeli przed domyślnym czasem wyceny KBC sprzedał dane aktywa lub aktywa im równoważne po cenie rynkowej – dochody netto ze sprzedaży, po odliczeniu wszystkich uzasadnionych kosztów, opłat i wydatków poniesionych w związku z tą sprzedażą, przy czym obliczeń i ustalenia tych kwot dokonuje KBC;
„dostawa za płatność” – mechanizm stosowany w systemie rozrachunku przez wymianę aktywów, dzięki któremu ostateczne przekazanie, tj. dostawa, aktywów ma miejsce jedynie wówczas, gdy nastąpiło odpowiadające mu ostateczne przekazanie innych aktywów, tj. płatność;
„depozyt w banku centralnym” – jedną z operacji kredytowo-depozytowych Eurosystemu, w ramach której kontrahenci mogą składać w Eurosystemie za pośrednictwem KBC depozyty overnight oprocentowane według wcześniej ustalonej stopy;
„stopa depozytu w banku centralnym” – stopę procentową mającą zastosowanie do depozytu w banku centralnym;
„bezpośrednie powiązanie” – porozumienie pomiędzy dwoma systemami rozrachunku papierów wartościowych prowadzonymi przez depozyty papierów wartościowych, zgodnie z którym jeden depozyt papierów wartościowych staje się bezpośrednim uczestnikiem w systemie rozrachunku papierów wartościowych prowadzonym przez drugi depozyt papierów wartościowych poprzez otwarcie rachunku papierów wartościowych, w celu umożliwienia przekazywania papierów wartościowych w procesie zapisów księgowych;
„wykorzystanie krajowe” – przekazanie na zabezpieczenie przez kontrahenta z siedzibą w państwie członkowskim, którego walutą jest euro:
aktywów rynkowych wyemitowanych i utrzymywanych w państwie członkowskim rodzimego KBC tego kontrahenta;
należności kredytowych, w przypadku których prawem właściwym dla umowy będącej ich podstawą jest prawo państwa członkowskiego rodzimego KBC tego kontrahenta;
RMBD wyemitowanych przez podmioty mające siedzibę w państwie członkowskim rodzimego KBC tego kontrahenta;
nierynkowych instrumentów dłużnych zabezpieczonych kwalifikowanymi należnościami kredytowymi, wyemitowanych i utrzymywanych w państwie członkowskim rodzimego KBC tego kontrahenta;
„system zabezpieczeń oznaczonych” – system zarządzania zabezpieczeniem KBC, w ramach którego w zamian za wskazane konkretnie aktywa oznaczone jako zabezpieczenie na potrzeby konkretnych operacji kredytowych Eurosystemu dostarczana jest płynność. Rodzimy KBC może zezwolić na zamianę tych aktywów na inne określone aktywa kwalifikowane, o ile zostaną one oznaczone jako zabezpieczenie i są odpowiednie na potrzeby tej konkretnej operacji;
„kredyt ECONS” – kredyt udzielany w ramach przetwarzania awaryjnego, o którym mowa w pkt 6 dodatku IV do załącznika II do wytycznych EBC/2012/27;
„zabezpieczona obligacja wyemitowana na podstawie przepisów legislacyjnych EOG” – zabezpieczone obligacje, które zostały wyemitowane zgodnie z wymogami określonymi w art. 52 ust. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE ( 6 );
„aktywa kwalifikowane” – aktywa, które spełniają kryteria określone w części czwartej, w związku z czym kwalifikują się jako zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu;
„kwalifikowane powiązanie” – bezpośrednie lub pośrednie powiązanie, które Eurosystem ocenił jako zgodne z określonymi w załączniku VIa kryteriami kwalifikacji dla wykorzystania w operacjach kredytowych Eurosystemu i które znajduje się na liście kwalifikowanych powiązań Eurosystemu opublikowanej na stronie internetowej EBC. Powiązanie kwalifikowane pośrednie składa się z powiązań kwalifikowanych bezpośrednich;
„kwalifikowany system rozrachunku papierów wartościowych” – system rozrachunku papierów wartościowych prowadzony przez depozyt papierów wartościowych, który Eurosystem ocenił jako zgodny z określonymi w załączniku VIa kryteriami kwalifikacji dla wykorzystania w operacjach kredytowych Eurosystemu i który znajduje się na liście kwalifikowanych systemów rozrachunku papierów wartościowych Eurosystemu opublikowanej na stronie internetowej EBC;
„koniec dnia” – czas w ciągu dnia operacyjnego po zamknięciu systemu TARGET2, w którym następuje finalizacja płatności przetwarzanych w systemie TARGET2 na dany dzień;
„data uruchomienia sprawozdawczości ESMA” – pierwszy dzień, w którym a) dane repozytorium sekurytyzacji zostało zarejestrowane w Europejskim Urzędzie Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA), w związku z czym repozytorium to stało się repozytorium sekurytyzacji zarejestrowanym w ESMA, oraz b) odpowiednie wykonawcze standardy techniczne, w formie ujednoliconych szablonów, zostały przyjęte przez Komisję na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 ( 7 ) oraz stały się obowiązujące;
„repozytorium sekurytyzacji zarejestrowane w ESMA” – repozytorium sekurytyzacji w rozumieniu art. 2 pkt 23) rozporządzenia (UE) 2017/2402, które zostało zarejestrowane w ESMA zgodnie z art. 10 tego rozporządzenia;
„wskaźnik inflacji strefy euro” – wskaźnik określany przez Eurostat lub krajowy urząd statystyczny państwa członkowskiego, którego walutą jest euro, np. zharmonizowany wskaźnik cen konsumpcyjnych (HICP);
„Europejski Obszar Gospodarczy” (EOG) – wszystkie państwa członkowskie, bez względu na to, czy formalnie przystąpiły do EOG, oraz Islandię, Liechtenstein i Norwegię;
„Eurosystem” – EBC i KBC;
„dzień operacyjny EBC” – każdy dzień, w którym EBC i co najmniej jeden KBC prowadzą działalność na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu;
„operacje kredytowe Eurosystemu” oznaczają: a) transakcje odwracalne zapewniające płynność, tj. operacje polityki pieniężnej Eurosystemu zapewniające płynność, z wyłączeniem swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej oraz transakcji bezwarunkowego zakupu; b) kredyt w ciągu dnia; c) kredyt ECONS;
„baza danych o poszczególnych kredytach wskazana przez Eurosystem” – podmiot, któremu Eurosystem nadał status bazy danych o poszczególnych kredytach zgodnie z załącznikiem VIII i który spełnia określone w tym załączniku wymogi dotyczące nadania takiego statusu;
„operacje polityki pieniężnej Eurosystemu” – operacje otwartego rynku oraz operacje kredytowo-depozytowe;
▼M6 —————
„ostateczne przekazanie” – nieodwołalne i bezwarunkowe przekazanie stanowiące realizację zobowiązania do przekazania;
„przedsiębiorstwo finansowe” – przedsiębiorstwo finansowe w rozumieniu załącznika A do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 ( 8 );
„operacje dostrajające” – kategorię operacji otwartego rynku przeprowadzanych przez Eurosystem w szczególności w celu złagodzenia wpływu wahań płynności;
„kupon o stałym oprocentowaniu” – instrumenty dłużne o z góry ustalonych okresowych płatnościach odsetkowych;
„przetarg kwotowy” – procedurę przetargową, w ramach której przed przeprowadzeniem procedury EBC określa stopę procentową, cenę, punkt swapowy lub spread a uczestniczący w niej kontrahenci składają oferty określające kwotę, na jaką chcą zawrzeć transakcję po tak określonej stopie procentowej, cenie, punkcie swapowym lub spreadzie;
„kupon o zmiennym oprocentowaniu” – kupon powiązany z referencyjną stopą procentową, jeśli aktualizacja oprocentowania odbywa się co najmniej raz na rok.
„swap walutowy na potrzeby polityki pieniężnej” – instrument wykorzystywany przy przeprowadzaniu operacji otwartego rynku, w ramach którego Eurosystem kupuje (lub sprzedaje) euro za obcą walutę po kursie kasowym i jednocześnie odsprzedaje (lub odkupuje) euro po kursie terminowym w określonej dacie odkupu;
„rodzimy KBC” – KBC państwa członkowskiego, którego walutą jest euro, w którym dany kontrahent ma siedzibę;
„orientacyjny kalendarz regularnych operacji przetargowych Eurosystemu” – kalendarz przygotowany przez Eurosystem, wskazujący harmonogram okresu utrzymywania rezerwy, jak również ogłoszenia przetargu, ogłoszenia wyników przetargu i okresu zapadalności dla podstawowych operacji refinansujących i regularnych dłuższych operacji refinansujących;
„rekapitalizacja rzeczowa przy użyciu instrumentów długu publicznego” – dowolną formę podwyższenia subskrybowanego kapitału instytucji kredytowej, w ramach którego całość lub część wkładu następuje poprzez bezpośrednie wniesienie do instytucji kredytowej instrumentów dłużnych państwa lub sektora publicznego wyemitowanych przez emitenta długu państwowego lub sektora publicznego wnoszącego nowy kapitał do instytucji kredytowej;
„międzynarodowy depozyt papierów wartościowych” – centralny depozyt papierów wartościowych, który prowadzi działalność w zakresie rozrachunku znajdujących się w obrocie międzynarodowym papierów wartościowych z rożnych rynków krajowych, zwykle w różnych strefach walutowych;
„organizacja międzynarodowa” – podmiot wskazany w art. 118 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w związku z czym ekspozycje wobec takiego podmiotu mają wagę ryzyka 0 %;
„międzynarodowy kod identyfikacyjny papierów wartościowych” (ISIN) – międzynarodowy kod identyfikacyjny przyznawany papierom wartościowym emitowanym na rynkach finansowych;
„kredyt w ciągu dnia” – kredyt w ciągu dnia w rozumieniu art. 2 pkt 26 wytycznych EBC/2012/27 ( 9 );
„firma inwestycyjna” – firmę inwestycyjną w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2) rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
„fundusz inwestycyjny” – fundusze rynku pieniężnego (FRP) oraz fundusze inwestycyjne niebędące funduszami rynku pieniężnego w rozumieniu załącznika A do rozporządzenia (UE) nr 549/2013;
„emisja certyfikatów dłużnych EBC” – instrument polityki pieniężnej wykorzystywany w przeprowadzaniu operacji otwartego rynku, w ramach którego EBC emituje certyfikaty dłużne stanowiące zobowiązanie dłużne EBC wobec posiadacza certyfikatu;
▼M12 —————
„należności wynikające z leasingu” – ustaloną harmonogramem i przewidziana umową płatność leasingobiorcy na rzecz leasingodawcy na mocy postanowień umowy leasingu. Należnościami wynikającymi z leasingu nie są wartości rezydualne. Umowy typu Personal Contract Purchase (PCP) – tj. umowy, zgodnie z którymi dłużnik może: a) dokonać ostatecznej płatności w celu uzyskania pełnego tytułu prawnego do towarów lub b) zwrócić towary w ramach rozliczenia umowy – uważa się za umowy leasingu;
„zabezpieczona obligacja wyemitowana na podstawie przepisów legislacyjnych” – zabezpieczoną obligację, która jest albo zabezpieczoną obligacją wyemitowaną na podstawie przepisów legislacyjnych EOG, albo zabezpieczoną obligacją wyemitowaną na podstawie przepisów legislacyjnych państwa G10 spoza EOG;
„wsparcie płynności” – każde rozwiązanie strukturalne, rzeczywiste lub potencjalne, które zostało stworzone lub uznane za właściwe do pokrycia przejściowych niedoborów środków pieniężnych mogących wystąpić w okresie życia transakcji na papierach wartościowych zabezpieczonych aktywami;
„baza danych o poszczególnych kredytach” – repozytorium sekurytyzacji zarejestrowane w ESMA lub bazę danych o poszczególnych kredytach wskazaną przez Eurosystem;
„dłuższe operacje refinansujące” – kategorię operacji otwartego rynku przeprowadzaną przez Eurosystem w formie transakcji odwracalnych, których celem jest dostarczanie sektorowi finansowemu płynności o dłuższym terminie zapadalności, niż w przypadku podstawowych operacji refinansujących;
„podstawowe operacje refinansujące” – kategorię regularnych operacji otwartego rynku, które są przeprowadzane przez Eurosystem w formie transakcji odwracalnych;
„okres utrzymywania rezerwy” – okres utrzymywania rezerwy w rozumieniu rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2021/378 (EBC/2021/1) ( 10 );
„wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego” – procedura odnosząca się do stosowania zmiennego depozytu zabezpieczającego, polegająca na tym, że jeżeli regularnie mierzona wartość aktywów przekazanych na zabezpieczenie przez kontrahenta spada poniżej określonego poziomu, Eurosystem wzywa kontrahenta do przekazania dodatkowych aktywów kwalifikowanych lub środków pieniężnych. W systemie zabezpieczeń łącznych wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego stosuje się wyłącznie w przypadku niedostatecznego zabezpieczenia; w systemie zabezpieczeń oznaczonych stosuje się symetryczne wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego. Każda z tych metod została bardziej szczegółowo określona w krajowej dokumentacji rodzimego KBC;
„krańcowa stopa procentowa” – w przypadku zasilających w płynność przetargów procentowych – najniższą stopę procentową, przy której oferty są realizowane; w przypadku absorbujących płynność przetargów procentowych – najwyższą stopę procentową, przy której oferty są realizowane;
„kredyt w banku centralnym” – jedną z operacji kredytowo-depozytowych oferowanych przez Eurosystem, w ramach której kontrahenci mogą zaciągać od Eurosystemu za pośrednictwem KBC kredyt overnight po ustalonej z góry stopie procentowej, z zastrzeżeniem przekazania wystarczającej ilości aktywów kwalifikowanych jako zabezpieczenia;
„stopa kredytu w banku centralnym” – stopę procentową stosowaną w odniesieniu do kredytu w banku centralnym;
„krańcowy punkt swapowy” – wartość punktów swapowych, przy której zostaje wyczerpana całkowita pula środków przydzielana w ramach przetargu;
„aktywa rynkowe” – instrumenty dłużne przyjmowane do obrotu na rynku, spełniające kryteria kwalifikacji określone w części czwartej;
„termin zapadalności” – datę zakończenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu. W przypadku umowy repo lub swapa termin zapadalności odpowiada terminowi odkupu;
„państwo członkowskie” – państwo członkowskie Unii;
„multi cédulas” – instrument dłużny wyemitowany przez określony hiszpański podmiot specjalnego przeznaczenia (Fondo de Titulización de Activos, FTA), umożliwiający łączenie określonej liczby pojedynczych niewielkich cédulas (hiszpańskich zabezpieczonych obligacji) pochodzących od wielu różnych inicjatorów;
„wielostronny bank rozwoju” – podmiot wskazany w art. 117 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, w związku z czym ekspozycje wobec takiego podmiotu mają wagę ryzyka 0 %;
„aukcja o różnych stopach (aukcja amerykańska)” – aukcję, w której stopa procentowa przydzielonej kwoty płynności, cena lub wartość punktów swapowych równe są stopie procentowej, cenie lub wartości punktów swapowych podanych w poszczególnych ofertach;
„kupon wielostopniowy” – strukturę kuponu, w ramach której depozyt zabezpieczający (x) zwiększa się więcej niż jeden raz w trakcie okresu trwania aktywów według ustalonego wcześniej harmonogramu, w ustalonych z góry datach, zwykle w dacie wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego lub dacie płatności kuponu;
„krajowy bank centralny” (KBC) – krajowy bank centralny państwa członkowskiego, którego walutą jest euro;
„dzień operacyjny KBC” – każdy dzień, w którym dany KBC jest czynny na potrzeby prowadzenia operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, w tym dni, w których – z powodu lokalnych lub regionalnych dni wolnych od pracy – nieczynne są oddziały takiego KBC;
„kraje grupy G-10 spoza EOG” – kraje, które uczestniczą w grupie G10, ale nie należą do EOG, tj. Kanada, Japonia, Szwajcaria, Zjednoczone Królestwo i Stany Zjednoczone;
„zabezpieczona obligacja wyemitowana na podstawie przepisów legislacyjnych państwa G10 spoza EOG” – zabezpieczoną obligację wyemitowaną zgodnie z krajowymi przepisami mającymi zastosowanie do zabezpieczonych obligacji w państwie grupy G10 spoza EOG;
„przedsiębiorstwo niefinansowe” – przedsiębiorstwo niefinansowe w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 549/2013;
„aktywa nierynkowe” – dowolne aktywa spośród depozytów terminowych, należności kredytowych, RMBD i nierynkowych instrumentów dłużnych zabezpieczonych kwalifikowanymi należnościami kredytowymi;
„Nierynkowe instrumenty dłużne zabezpieczone kwalifikowanymi należnościami kredytowymi” (zwane dalej „instrumentami DECC” (non-marketable debt instruments backed by eligible credit claims)) – instrumenty dłużne:
które są zabezpieczone, bezpośrednio lub pośrednio, należnościami kredytowymi, które spełniają wszystkie kryteria kwalifikacji Eurosystemu dla należności kredytowych, określone w sekcji 1 rozdziału 1 tytułu III części czwartej, z zastrzeżeniem postanowień art. 107f;
które dają podwójną możliwość regresu: (i) w stosunku do instytucji kredytowej, która jest inicjatorem stanowiących zabezpieczenie należności kredytowych; oraz (ii) w stosunku do dynamicznej puli zabezpieczeń należności kredytowych, o których mowa w lit. a);
dla których nie stosuje się transzowania ryzyka;
▼M9 —————
„transakcja bezwarunkowa” – instrument stosowany przy przeprowadzaniu operacji otwartego rynku, w ramach którego Eurosystem kupuje lub sprzedaje kwalifikowane aktywa rynkowe w formie transakcji bezwarunkowych (kasowych i terminowych), w wyniku czego następuje pełne przeniesienie własności ze sprzedającego na kupującego, bez związanego z tym powrotnego przeniesienia własności na sprzedającego;
„system zabezpieczeń łącznych” – system zarządzania zabezpieczeniem KBC, w którym kontrahent otwiera w KBC rachunek łączny, służący do deponowania aktywów zabezpieczających operacje kredytowe Eurosystemu tego kontrahenta, w wyniku czego aktywa te są rejestrowane w taki sposób, iż poszczególne aktywa kwalifikowane nie są powiązane z określonymi operacjami kredytowymi Eurosystemu a kontrahent może w dowolnym momencie zamieniać aktywa kwalifikowane;
„publiczny rating kredytowy” – rating kredytowy, który: a) został wydany przez agencję ratingową zarejestrowaną w Unii i zaakceptowaną jako zewnętrzną instytucja oceny wiarygodności kredytowej przez Eurosystem oraz b) został podany do wiadomości publicznej lub rozpowszechniony w ramach subskrypcji;
„podmiot sektora publicznego” – podmiot sklasyfikowany przez krajowy urząd statystyczny jako jednostka sektora publicznego na potrzeby rozporządzenia (UE) nr 549/2013;
„przetarg szybki” – procedurę przetargową, która jest zazwyczaj przeprowadzana w ciągu 105 minut od momentu ogłoszenia przetargu do potwierdzenia jego wyniku i która może być ograniczona do określonego kręgu kontrahentów, zgodnie z dodatkowymi informacjami zawartymi w części drugiej;
„powiązanie pośrednie” – powiązanie pomiędzy systemami rozrachunku papierów wartościowych prowadzonymi przez dwa różne depozyty papierów wartościowych, które dokonują wymiany transakcji na papierach wartościowych lub ich przekazywania za pośrednictwem trzeciego systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez depozyt papierów wartościowych działający w charakterze pośrednika lub, w przypadku systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez depozyty papierów wartościowych uczestniczące w systemie TARGET2-Securities – za pośrednictwem wielu systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez depozyty papierów wartościowych działające w charakterze pośredników;
„umowa repo” – porozumienie, na mocy którego aktywa kwalifikowane sprzedaje się kupującemu bez zachowania własności przez sprzedającego, a jednocześnie sprzedający uzyskuje prawo i zobowiązanie do odkupu równoważnych aktywów po określonej cenie w przyszłym terminie lub na żądanie;
„termin odkupu” – datę, w której kupujący jest zobowiązany do odsprzedania sprzedającemu równoważnych aktywów na podstawie transakcji w ramach umowy repo;
„cena odkupu” – cenę, po której kupujący jest zobowiązany do odsprzedania sprzedającemu równoważnych aktywów na podstawie transakcji w ramach umowy repo. Cena odkupu równa się sumie ceny zakupu i narzutu obejmującego odsetki od kwoty płynnych środków udzielonej na okres zapadalności danej operacji;
„transakcja odwracalna” – instrument wykorzystywany w przeprowadzaniu operacji otwartego rynku oraz udostępnianiu kredytu w banku centralnym, w ramach którego KBC kupuje lub sprzedaje aktywa kwalifikowane na podstawie umów repo lub przeprowadza operacje kredytowe w formie zabezpieczonych pożyczek;
„rachunek powierniczy” – rachunek papierów wartościowych prowadzony przez międzynarodowy depozyt papierów wartościowych, depozyt papierów wartościowych lub KBC, na którym instytucje kredytowe mogą trzymać papiery wartościowe stanowiące aktywa kwalifikowane na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu;
„system rozrachunku papierów wartościowych” – system rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia (UE) nr 909/2014, który służy do przekazywania papierów wartościowych, nieodpłatnie (FOP) lub za zapłatą (dostawa za płatność (DVP));
„data rozrachunku” – data, w której następuje rozrachunek transakcji;
„aukcja o jednej stopie (aukcja holenderska)” – aukcję, w której stopa procentowa przydzielonej kwoty płynności, cena lub wartość punktów swapowych stosowane do wszystkich realizowanych ofert są równe krańcowej stopie procentowej, cenie lub punktowi swapowemu;
„podmiot specjalnego przeznaczenia” – jednostkę specjalnego przeznaczenia do celów sekurytyzacji w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 66 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;
„przetarg standardowy” – procedurę przetargową, którą zwykle przeprowadza się w ciągu 24 godzin od momentu ogłoszenia przetargu do potwierdzenia jego wyniku;
„operacja strukturalna” – kategorię operacji otwartego rynku przeprowadzanych przez Eurosystem w celu skorygowania strukturalnej pozycji Eurosystemu wobec sektora finansowego lub realizacji innych celów polityki pieniężnej określonych szerzej w części drugiej;
▼M9 —————
„grupa emitentów obligacji związanych ze zrównoważonym rozwojem” – grupę przedsiębiorstw, które działają jako jeden podmiot gospodarczy i stanowią podmiot sprawozdający do celów sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych, składającą się z jednostki dominującej oraz wszystkich jej bezpośrednich i pośrednich jednostek zależnych;
„cel w zakresie zrównoważonego rozwoju” – cel określony w publicznie dostępnym dokumencie emisji, mierzący ilościowo poprawę profilu zrównoważonego rozwoju emitenta lub jednego lub większej liczby przedsiębiorstw należących do tej samej grupy emitentów obligacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w ustalonym z góry okresie w odniesieniu do co najmniej jednego z celów środowiskowych określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 ( 11 ) lub do co najmniej jednego z celów zrównoważonego rozwoju określonych przez Organizację Narodów Zjednoczonych w odniesieniu do zmiany klimatu lub degradacji środowiska ( 12 );
„punkt swapowy” – różnicę między kursem walutowym transakcji terminowej (forward) a kursem walutowym transakcji kasowej (spot) w ramach swapa walutowego. Punkty swapowe należy kwotować zgodnie ze standardowymi konwencjami rynkowymi;
„emisja ciągła” – emisję stanowiącą jedną serię wraz z inną wcześniejszą emisją;
„TARGET2” – system rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym dla euro, w którym płatności w euro są rozliczane w pieniądzu banku centralnego, podlegający postanowieniom wytycznych EBC/2012/27;
„procedura przetargowa” – procedurę, w której Eurosystem zasila rynek w płynność lub absorbuje ją z rynku poprzez zawieranie przez KBC transakcji na podstawie ofert przetargowych składanych przez kontrahentów po publicznym ogłoszeniu przetargu;
„data transakcji (T)” – datę zawarcia transakcji, tj. umowy w sprawie transakcji finansowej między dwoma kontrahentami. Data transakcji może zbiegać się z datą rozrachunku (rozrachunek tego samego dnia) lub ją poprzedzać o określoną liczbę dni operacyjnych (datę rozrachunku określa się jako T + przesunięcie rozrachunku w czasie);
▼M9 —————
„agent trójstronny” – depozyt papierów wartościowych będący operatorem systemu rozrachunku papierów wartościowych, który zawarł z KBC umowę, na mocy której taki depozyt papierów wartościowych świadczy określone usługi zarządzania zabezpieczeniami jako agent tego KBC;
„Unia” – Unię Europejską;
„redukcja wartości w wycenie” – procentowe obniżenie wartości rynkowej aktywów przekazywanych na zabezpieczenie na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu;
„obniżka wartości w wycenie” – procentowe obniżenie wartości rynkowej aktywów przekazywanych na zabezpieczenie na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu, stosowana przed zastosowaniem redukcji wartości w wycenie;
„przetarg procentowy” – procedurę przetargową, w ramach której konkurujący ze sobą uczestniczący kontrahenci składają oferty określające zarówno kwotę, na jaką chcą zawrzeć transakcję, jak i stopę procentową, punkt swapowy lub cenę, po jakich chcą zawrzeć transakcję z Eurosystemem, i w której oferty realizuje się kolejno według ich konkurencyjności, aż do wyczerpania pełnej oferowanej kwoty;
„podmiot uczestniczący w likwidacji” – podmiot prywatny lub publiczny, a) którego głównym celem jest stopniowe zbywanie swoich aktywów i wygaszenie prowadzonej działalności; lub b) który zajmuje się zarządzaniem aktywami lub ich zbywaniem i został utworzony w celu wspierania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podmiotów sektora finansowego, w tym podmioty zarządzające aktywami powstałe w wyniku działań restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w formie zastosowania instrumentu wydzielenia aktywów zgodnie z art. 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 ( 13 ) lub przepisów krajowych stanowiących implementację art. 42 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE ( 14 ).
„kupon zerowy” – instrument dłużny pozbawiony okresowych płatności kuponowych.
CZĘŚĆ DRUGA
NARZĘDZIA, OPERACJE, INSTRUMENTY I PROCEDURY POLITYKI PIENIĘŻNEJ EUROSYSTEMU
Artykuł 3
Zasady implementacji polityki pieniężnej Eurosystemu
Narzędziami wykorzystywanymi przez Eurosystem do implementacji polityki pieniężnej są:
operacje otwartego rynku;
operacje kredytowo-depozytowe;
wymogi w zakresie rezerw obowiązkowych.
Artykuł 4
Wybrane cechy operacji polityki pieniężnej Eurosystemu
Wybrane cechy operacji polityki pieniężnej Eurosystemu przedstawia tabela 1.
Tabela 1
Wybrane cechy operacji polityki pieniężnej Eurosystemu
|
Kategorie operacji polityki pieniężnej |
Rodzaj instrumentu |
Okres zapadalności |
Częstotliwość |
Procedura |
||
|
Zasilanie w płynność |
Absorpcja płynności |
|||||
|
Operacje otwartego rynku |
Podstawowe operacje refinansujące |
Transakcje odwracalne |
— |
Jeden tydzień |
Tygodniowa |
Standardowe procedury przetargowe |
|
Dłuższe operacje refinansujące |
Transakcje odwracalne |
— |
Trzy miesiące (*1) |
Miesięczna (*1) |
Standardowe procedury przetargowe |
|
|
Operacje dostrajające |
Transakcje odwracalne |
Transakcje odwracalne |
Nieznormalizowany |
Nieznormalizowany |
Procedury przetargowe ►M11 ◄ |
|
|
Swapy walutowe |
Swapy walutowe |
|||||
|
— |
Przyjmowanie depozytów terminowych |
|||||
|
Operacje strukturalne |
Transakcje odwracalne |
Transakcje odwracalne |
Nieznormalizowany |
Nieznormalizowany |
Standardowe procedury przetargowe (*2) |
|
|
— |
Emisja certyfikatów dłużnych EBC |
Do 12 miesięcy |
||||
|
Zakupy bezwarunkowe |
Sprzedaż bezwarunkowa |
— |
||||
|
Operacje kredytowo-depozytowe |
Kredyt w banku centralnym |
Transakcje odwracalne |
— |
Overnight |
Dostęp wg uznania kontrahentów |
|
|
Depozyt w banku centralnym |
— |
Depozyty |
Overnight |
Dostęp wg uznania kontrahentów |
||
|
(*1)
Zgodnie z art. 7 ust. 2 lit. b), art. 7 ust. 2 lit. c), art. 7 ust. 3 i art. 7 ust. 4.
(*2)
Zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. c), art. 10 ust. 4 lit. c) i art. 13 ust. 5 lit. d).
(*3)
Zgodnie z art. 9 ust. 2 lit. c) i art. 14 ust. 3 lit. c). |
||||||
TYTUŁ I
OPERACJE OTWARTEGO RYNKU
ROZDZIAŁ 1
Przegląd operacji otwartego rynku
Artykuł 5
Przegląd kategorii i instrumentów dotyczących operacji otwartego rynku
W zależności od celu, jakiemu mają służyć, operacje otwartego rynku można podzielić na następujące kategorie:
podstawowe operacje refinansujące;
dłuższe operacje refinansujące;
operacje dostrajające;
operacje strukturalne.
Operacje otwartego rynku przeprowadza się przy użyciu następujących instrumentów:
transakcji odwracalnych;
swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej;
przyjmowania depozytów terminowych;
emisji certyfikatów dłużnych EBC;
transakcji bezwarunkowych.
W odniesieniu do kategorii operacji otwartego rynku wskazanych w ust. 2 zastosowanie mają następujące instrumenty, o których mowa w ust. 3:
podstawowe operacje refinansujące i dłuższe operacje refinansujące przeprowadza się wyłącznie za pomocą transakcji odwracalnych;
operacje dostrajające mogą być przeprowadzane za pomocą:
transakcji odwracalnych;
swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej;
przyjmowania depozytów terminowych;
operacje strukturalne mogą być przeprowadzane za pomocą:
transakcji odwracalnych;
emisji certyfikatów dłużnych EBC;
transakcji bezwarunkowych.
ROZDZIAŁ 2
Kategorie operacji otwartego rynku
Artykuł 6
Podstawowe operacje refinansujące
Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, podstawowe operacje refinansujące:
są operacjami zasilającymi w płynność;
są zwykle przeprowadzane w każdym tygodniu zgodnie z orientacyjnym kalendarzem regularnych operacji przetargowych Eurosystemu;
zasadniczo mają jednotygodniowy okres zapadalności, zgodnie z orientacyjnym kalendarzem regularnych operacji przetargowych Eurosystemu, z zastrzeżeniem wyjątku wskazanego w ust. 3;
są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC;
są przeprowadzane w trybie standardowych procedur przetargowych;
podlegają kryteriom kwalifikacji określonym w części trzeciej; kryteria te muszą być spełniane przez wszystkich kontrahentów składających oferty w ramach takich operacji;
wymagają złożenia zabezpieczenia w formie aktywów kwalifikowanych.
Artykuł 7
Dłuższe operacje refinansujące
Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, dłuższe operacje refinansujące:
są operacjami odwracalnymi zasilającymi w płynność;
są przeprowadzane regularnie w każdym miesiącu, zgodnie z orientacyjnym kalendarzem regularnych operacji przetargowych Eurosystemu, z zastrzeżeniem wyjątku wskazanego w ust. 4;
zasadniczo mają trzymiesięczny okres zapadalności, zgodnie z orientacyjnym kalendarzem regularnych operacji przetargowych Eurosystemu, z zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w ust. 3 i 4;
są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC;
są przeprowadzane w trybie standardowych procedur przetargowych;
podlegają kryteriom kwalifikacji określonym w części trzeciej; kryteria te muszą być spełniane przez wszystkich kontrahentów składających oferty w ramach takich operacji;
wymagają złożenia zabezpieczenia w formie aktywów kwalifikowanych.
Artykuł 8
Operacje dostrajające
Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, operacje dostrajające:
mogą być przeprowadzane jako operacje zasilające w płynność lub absorbujące płynność;
mają zasadniczo nieznormalizowane częstotliwość i zapadalność;
są zazwyczaj przeprowadzane w trybie szybkich procedur przetargowych, chyba że – w związku ze szczególnymi względami polityki pieniężnej lub w reakcji na warunki rynkowe – Eurosystem zdecyduje o przeprowadzeniu konkretnej operacji dostrajającej w trybie standardowej procedury przetargowej;
są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC, zastrzeżeniem art. 45 ust. 3;
podlegają kryteriom kwalifikacji kontrahentów określonym w części trzeciej, w zależności od:
rodzaju instrumentu zastosowanego do przeprowadzenia operacji dostrajających; oraz
procedury zastosowanej do tego rodzaju instrumentu;
jeżeli są przeprowadzane za pomocą transakcji odwracalnych, wymagają złożenia zabezpieczenia w formie aktywów kwalifikowanych.
Artykuł 9
Operacje strukturalne
Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, operacje strukturalne:
są operacjami zasilającymi w płynność lub operacjami absorbującymi płynność;
mają nieznormalizowane częstotliwość i zapadalność;
w zależności od rodzaju instrumentu zastosowanego do przeprowadzenia operacji strukturalnej – są przeprowadzane w trybie procedur przetargowych lub procedur bilateralnych;
są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC;
podlegają kryteriom kwalifikacji kontrahentów określonym w części trzeciej, w zależności od: (i) rodzaju instrumentu zastosowanego do przeprowadzenia operacji strukturalnej; oraz (ii) procedury zastosowanej do tego rodzaju instrumentu;
z wyjątkiem zakupów bezwarunkowych, zasilające w płynność operacje strukturalne wymagają złożenia zabezpieczenia w formie aktywów kwalifikowanych.
ROZDZIAŁ 3
Instrumenty operacji otwartego rynku
Artykuł 10
Transakcje odwracalne
Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, transakcje odwracalne na potrzeby polityki pieniężnej:
mogą być przeprowadzane jako operacje zasilające w płynność lub operacje absorbujące płynność;
mają częstotliwość i zapadalność, które są uzależnione od kategorii operacji otwartego rynku, do której są wykorzystywane;
które mieszczą się w kategorii transakcji otwartego rynku, są przeprowadzane w trybie standardowych procedur przetargowych, z wyjątkiem operacji dostrajających, które są przeprowadzane w trybie procedur przetargowych;
które mieszczą się w kategorii kredyt w banku centralnym, są przeprowadzane w sposób wskazany w art. 18;
są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC, z zastrzeżeniem art. 45 ust. 3.
Artykuł 11
Swapy walutowe na potrzeby polityki pieniężnej
Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, swapy walutowe na potrzeby polityki pieniężnej:
mogą być przeprowadzane jako operacje zasilające w płynność lub operacje absorbujące płynność;
mają nieznormalizowane częstotliwość i zapadalność;
są przeprowadzane w trybie szybkich procedur przetargowych, chyba że – w związku ze szczególnymi względami polityki pieniężnej lub w reakcji na warunki rynkowe – Eurosystem zdecyduje o przeprowadzeniu konkretnej operacji w trybie standardowej procedury przetargowej;
są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC, zastrzeżeniem art. 45 ust. 3.
W zależności od procedury mającej zastosowanie do danej operacji kontrahenci uczestniczący swapach walutowych na potrzeby polityki pieniężnej podlegają kryteriom kwalifikacji określonym w części trzeciej.
Tabela 2
Sposób ustalania kursów swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej
|
S |
= |
kurs kasowy (w dacie transakcji swapa walutowego) między euro (EUR) i walutą obcą ABC
|
|
FM |
= |
kurs terminowy między euro i walutą obcą ABC w dacie odkupu swapa (M)
|
|
ΔΜ |
= |
punkty terminowe między euro i ABC w dacie odkupu swapa (M)
|
|
N(.) |
= |
wartość kasowa waluty; N(.)M to wartość terminowa waluty:
|
Artykuł 12
Przyjmowanie depozytów terminowych
Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, przyjmowanie depozytów terminowych:
jest przeprowadzane w celu absorpcji płynności;
może być przeprowadzane na podstawie ogłoszonego wcześniej harmonogramu operacji z określoną z góry częstotliwością i zapadalnością, lub też ad hoc – w reakcji na zmiany warunków płynności, np. przyjmowanie depozytów terminowych może być przeprowadzane w ostatnim dniu okresu utrzymywania rezerw obowiązkowych w celu przeciwdziałania nierównowagom płynności nagromadzonym od rozstrzygnięcia ostatniej podstawowej operacji refinansowej;
jest przeprowadzane w trybie szybkich procedur przetargowych, chyba że – w związku ze szczególnymi względami polityki pieniężnej lub w reakcji na warunki rynkowe – EBC zdecyduje o przeprowadzeniu konkretnej operacji w trybie standardowej procedury przetargowej;
jest przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC, zastrzeżeniem art. 45 ust. 3.
Artykuł 13
Emisja certyfikatów dłużnych EBC
EBC może emitować certyfikaty dłużne EBC:
po cenie emisyjnej z dyskontem, która jest niższa niż cena nominalna; lub
po cenie powyżej ceny nominalnej;
których wykup następuje w terminie zapadalności po cenie nominalnej.
Różnica pomiędzy ceną emisyjną a ceną nominalną (wykupu) jest równa odsetkom narosłym od ceny emisyjnej według uzgodnionej stopy oprocentowania w okresie zapadalności certyfikatu. Stosowana stopa procentowa jest prostą stopą procentową, opartą na konwencji „dni faktyczne/360”. Cenę emisyjną oblicza się zgodnie z tabelą 3.
Tabela 3
Emisja certyfikatów dłużnych EBC
Cena emisyjna wynosi:
gdzie:
|
N |
= |
wartość nominalna certyfikatu dłużnego EBC |
|
rI |
= |
stopa oprocentowania (w %) |
|
D |
= |
zapadalność certyfikatu dłużnego EBC (w dniach) |
|
PT |
= |
cena emisyjna certyfikatu dłużnego EBC |
Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, certyfikaty dłużne EBC:
są emitowane jako operacje otwartego rynku absorbujące płynność;
mogą być emitowane z częstotliwością regularną lub nieregularną;
mają termin zapadalności poniżej dwunastu miesięcy;
są emitowane w trybie standardowych procedur przetargowych;
ich przetargi i rozrachunek przeprowadzają w sposób zdecentralizowany KBC.
Artykuł 14
Transakcje bezwarunkowe
Jeżeli chodzi o cechy operacyjne, transakcje bezwarunkowe:
mogą być przeprowadzane jako operacje zasilające w płynność (bezwarunkowy zakup) lub operacje absorbujące płynność (bezwarunkowa sprzedaż);
mają nieznormalizowaną częstotliwość;
są przeprowadzane w trybie procedur bilateralnych, chyba że EBC zdecyduje o przeprowadzeniu konkretnej operacji w trybie przetargu szybkiego lub standardowej procedury przetargowej;
są przeprowadzane w sposób zdecentralizowany przez KBC, chyba że Rada Prezesów EBC postanowi, że daną operację przeprowadza EBC albo jeden lub większa liczba KBC występujących jako ramię operacyjne EBC;
opierają się wyłącznie na kwalifikowanych aktywach rynkowych, zgodnie z częścią czwartą.
Artykuł 15
Obowiązki w zakresie zabezpieczenia i rozrachunku transakcji odwracalnych i swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej
W odniesieniu do zasilających w płynność transakcji odwracalnych oraz zasilających w płynność swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej kontrahenci mają obowiązek:
dostarczenia wystarczającej ilości aktywów kwalifikowanych w przypadku transakcji odwracalnych, lub odpowiedniej ilości waluty obcej w przypadku swapów walutowych, w celu umożliwienia rozrachunku w dniu rozrachunku;
zapewnienia odpowiedniego zabezpieczenia operacji aż do jej zapadalności; wartość aktywów przekazanych na zabezpieczenie pokrywa w każdym momencie stan operacji zasilającej w płynność, w tym odsetki naliczone w czasie trwania operacji. Jeżeli odsetki są naliczane na podstawie dodatniej stopy procentowej, odpowiednią kwotę dodaje się na bazie dziennej do całkowitej kwoty pozostającej do spłaty operacji zasilającej w płynność, jeżeli zaś odsetki naliczane są na podstawie ujemnej stopy procentowej, odpowiednią kwotę odejmuje się na bazie dziennej od całkowitej kwoty pozostającej do spłaty operacji zasilającej w płynność;
kiedy ma to zastosowanie w odniesieniu do lit. b) – zapewnić odpowiednie zabezpieczenie poprzez powiązane wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego, w formie odpowiedniej ilości kwalifikowanych aktywów bądź środków pieniężnych.
W odniesieniu do absorbujących płynność transakcji odwracalnych oraz absorbujących płynność swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej, kontrahenci mają obowiązek:
przekazania wystarczającej ilości środków pieniężnych na rozrachunek kwot przyznanych im w danej operacji absorbującej płynność;
zapewnienia odpowiedniego zabezpieczenia operacji aż do jej zapadalności;
kiedy ma to zastosowanie w odniesieniu do lit. (b) – zapewnienia odpowiedniego zabezpieczenia poprzez powiązane wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego, w formie odpowiedniej ilości kwalifikowanych aktywów bądź środków pieniężnych.
Artykuł 16
Obowiązki w zakresie rozrachunku bezwarunkowych transakcji zakupu i sprzedaży, przyjmowania depozytów terminowych i emisji certyfikatów dłużnych EBC
TYTUŁ II
OPERACJE KREDYTOWO-DEPOZYTOWE
Artykuł 17
Operacje kredytowo-depozytowe
Operacje kredytowo-depozytowe obejmują następujące kategorie:
kredyt w banku centralnym;
depozyt w banku centralnym.
ROZDZIAŁ 1
Kredyt w banku centralnym
Artykuł 18
Cechy kredytu w banku centralnym
Artykuł 19
Warunki dostępu do kredytu w banku centralnym
Artykuł 20
Termin zapadalności i oprocentowanie kredytu w banku centralnym
ROZDZIAŁ 2
Depozyt w banku centralnym
Artykuł 21
Cechy depozytu w banku centralnym
Artykuł 22
Warunki dostępu do depozytu w banku centralnym
Artykuł 23
Termin zapadalności i oprocentowanie depozytu w banku centralnym
TYTUŁ III
PROCEDURY OPERACJI POLITYKI PIENIĘŻNEJ EUROSYSTEMU
ROZDZIAŁ 1
Procedury przetargowe operacji otwartego rynku Eurosystemu
Artykuł 24
Rodzaje procedur operacji otwartego rynku
Operacje otwartego rynku przeprowadza się za pomocą procedur przetargowych.
Artykuł 25
Przegląd procedur przetargowych
Procedury przetargowe przeprowadza się w sześciu etapach operacyjnych określonych w tabeli 4.
Tabela 4
Etapy operacyjne procedur przetargowych
|
Etap 1 |
Ogłoszenie o przetargu a) publiczne ogłoszenie przez EBC b) publiczne ogłoszenie przez KBC oraz bezpośrednie powiadomienie poszczególnych kontrahentów (o ile okaże się to konieczne) |
|
Etap 2 |
Przygotowanie i złożenie ofert przez kontrahentów |
|
Etap 3 |
Zestawienie ofert przez Eurosystem |
|
Etap 4 |
Rozstrzygnięcie przetargu i ogłoszenie wyników a) decyzja EBC dotycząca rozstrzygnięcia przetargu b) publiczne ogłoszenie przez EBC wyników przetargu |
|
Etap 5 |
Potwierdzenie indywidualnych wyników przetargu |
|
Etap 6 |
Rozrachunek transakcji |
Procedury przetargowe przeprowadza się w formie standardowych procedur przetargowych lub przetargów szybkich. Cechy operacyjne przetargów standardowych i szybkich są identyczne, z wyjątkiem ram czasowych (tabele 5 i 6) i grup kontrahentów.
Tabela 5
Orientacyjne ramy czasowe etapów operacyjnych standardowych procedur przetargowych (czas środkowoeuropejski (1))
(1) Czas środkowoeuropejski (CET) uwzględnia zmianę na czas letni środkowoeuropejski (Central European Summer Time).
Tabela 6
Orientacyjne ramy czasowe etapów operacyjnych szybkich procedur przetargowych (czas środkowoeuropejski (1))
(1) Czas środkowoeuropejski (CET) uwzględnia zmianę na czas letni środkowoeuropejski (Central European Summer Time).
Artykuł 26
Standardowe procedury przetargowe
Artykuł 27
Szybkie procedury przetargowe
Artykuł 28
Przeprowadzanie standardowych procedur przetargowych dotyczących podstawowych operacji refinansujących i regularnych dłuższych operacji refinansujących zgodnie z kalendarzem przetargów
Orientacyjne dni przeprowadzania podstawowych operacji refinansujących i regularnych dłuższych operacji refinansujących wskazano w tabeli 7.
Tabela 7
Dni przeprowadzania podstawowych operacji refinansujących i regularnych dłuższych operacji refinansujących
|
Kategoria operacji otwartego rynku |
Zwykły dzień przeprowadzania operacji (T) |
|
Podstawowe operacje refinansujące |
Każdy wtorek (*1) |
|
Regularne dłuższe operacje refinansujące |
Ostatnia środa każdego miesiąca kalendarzowego (*2) |
|
(*1)
W przypadku dni wolnych od pracy możliwe jest zaplanowanie operacji na inny dzień.
(*2)
Z powodu świąt Bożego Narodzenia operacja grudniowa jest zwykle przyspieszona o jeden tydzień i przeprowadzana w poprzednią środę miesiąca. |
|
Artykuł 29
Przeprowadzanie procedur przetargowych na potrzeby operacji dostrajających i operacji strukturalnych bez kalendarza operacji przetargowych
Artykuł 30
Ogłaszanie standardowych i szybkich procedur przetargowych
Artykuł 31
Forma i miejsce składania ofert
Artykuł 32
Składanie ofert
Artykuł 33
Minimalna i maksymalna wielkość oferty
Artykuł 34
Minimalna i maksymalna stopa oferty
Artykuł 35
Termin składania ofert
Artykuł 36
Odrzucenie oferty
KBC odrzuca:
wszystkie oferty kontrahenta, jeżeli ich łączna wielkość przekracza choćby jeden z górnych limitów ustanowionych przez EBC.
oferty kontrahenta, które są poniżej minimalnej wielkości oferty;
oferty kontrahenta, które są poniżej minimalnej akceptowanej stopy procentowej, ceny lub punktu swapowego, albo powyżej maksymalnej akceptowanej stopy procentowej, ceny lub punktu swapowego.
Artykuł 37
Rozstrzyganie zasilających w płynność i absorbujących płynność przetargów kwotowych
W przetargach kwotowych oferty kontrahentów ocenia się w następujący sposób:
oferty sumuje się;
jeżeli łączna wielkość ofert przekracza całkowitą kwotę płynności będącą przedmiotem przetargu, przedłożone oferty realizuje się proporcjonalnie, zgodnie ze współczynnikiem będącym ilorazem kwoty będącej przedmiotem przetargu i łącznej wielkości ofert, zgodnie z tabelą 1 w załączniku III;
kwoty przydzielane poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do pełnego euro.
EBC może zdecydować o przyznaniu:
minimalnej kwoty przydziału, która stanowi dolny limit kwoty przydzielanej poszczególnym kontrahentom; lub
minimalnego współczynnika przydziału, który jest wyrażonym w procentach najniższym współczynnikiem realizacji ofert po krańcowej stopie procentowej.
Artykuł 38
Rozstrzyganie zasilających w płynność przetargów procentowych w euro
W zasilających w płynność przetargach procentowych w euro oferty kontrahentów ocenia się w następujący sposób:
oferty szereguje się malejąco według oferowanych stóp procentowych lub rosnąco według oferowanych cen;
w pierwszej kolejności realizowane są oferty o najwyższych stopach procentowych (najniższych cenach), a następnie akceptuje się kolejno oferty o coraz niższych stopach procentowych (coraz wyższych cenach), aż do wyczerpania całej kwoty płynności do przydziału;
jeżeli przy krańcowej stopie procentowej (najwyższej zaakceptowanej cenie) łączna wielkość ofert przekracza kwotę pozostającą do przydziału, kwotę tę rozdziela się proporcjonalnie między oferentów zgodnie ze współczynnikiem będącym ilorazem kwoty pozostałej do przydziału do łącznej wielkości ofert przy krańcowej stopie procentowej (najwyższej zaakceptowanej cenie), zgodnie z tabelą 2 w załączniku III;
kwoty przydzielane poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do pełnego euro.
Artykuł 39
Rozstrzyganie absorbujących płynność przetargów procentowych w euro
W absorbujących płynność przetargach procentowych w euro wykorzystywanych do emisji certyfikatów dłużnych EBC oraz przyjmowania depozytów terminowych oferty kontrahentów ocenia się w następujący sposób:
oferty szereguje się rosnąco według oferowanych stóp procentowych lub malejąco według oferowanych cen;
w pierwszej kolejności realizowane są oferty o najniższych stopach procentowych (najwyższych cenach), a następnie akceptuje się kolejno oferty o coraz wyższych stopach procentowych (coraz niższych cenach), aż do wyczerpania całej kwoty płynności do przydziału;
jeżeli przy krańcowej stopie procentowej (najniższej zaakceptowanej cenie) łączna wielkość ofert przekracza kwotę pozostającą do przydziału, kwotę tę rozdziela się proporcjonalnie między oferentów zgodnie ze współczynnikiem będącym ilorazem kwoty pozostałej do przydziału do łącznej wielkości ofert przy krańcowej stopie procentowej (najniższej zaakceptowanej cenie), zgodnie z tabelą 2 w załączniku III;
kwoty przydzielane poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do pełnego euro. W przypadku emisji certyfikatów dłużnych EBC przydzieloną nominalną kwotę płynności zaokrągla się do najbliższej wielokrotności 100 000 EUR.
Artykuł 40
Rozstrzyganie zasilających w płynność przetargów procentowych dotyczących swapów walutowych
W zasilających w płynność przetargach procentowych dotyczących swapów walutowych oferty kontrahentów ocenia się w następujący sposób:
oferty szereguje się rosnąco według kwotowania punktów swapowych, uwzględniając znak kwotowania;
znak kwotowania zależy od znaku różnicy między oprocentowaniem waluty obcej i euro. W terminie zapadalności swapa:
jeżeli oprocentowanie waluty obcej jest wyższe, niż odpowiadające mu oprocentowanie euro, kwotowanie punktu swapowego jest dodatnie, tzn. euro jest kwotowane z premią w stosunku do waluty obcej;
jeżeli oprocentowanie waluty obcej jest niższe niż odpowiadające mu oprocentowanie euro, kwotowanie punktu swapowego jest ujemne, tzn. euro jest kwotowane z dyskontem w stosunku do waluty obcej;
w pierwszej kolejności realizowane są oferty o najniższych punktach swapowych, a następnie akceptuje się kolejno oferty o coraz wyższych punktach swapowych, aż do wyczerpania całej kwoty waluty będącej przedmiotem przetargu;
jeżeli przy najwyższej zaakceptowanej wartości punktów swapowych, tzn. przy krańcowym punkcie swapowym, łączna wielkość ofert przekracza kwotę pozostałą do przydziału, kwota ta jest rozdzielana proporcjonalnie między oferentów zgodnie ze współczynnikiem będącym ilorazem kwoty pozostałej do przydziału i łącznej kwoty ofert po krańcowym punkcie swapowym, zgodnie z tabelą 3 w załączniku III;
kwoty przydzielane poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do pełnego euro.
Artykuł 41
Rozstrzyganie absorbujących płynność przetargów procentowych dotyczących swapów walutowych
W absorbujących płynność przetargach procentowych dotyczących swapów walutowych oferty kontrahentów ocenia się w następujący sposób:
oferty szereguje się malejąco według kwotowania punktów swapowych, uwzględniając znak kwotowania;
znak kwotowania zależy od znaku różnicy między oprocentowaniem waluty obcej i euro. W terminie zapadalności swapa:
jeżeli oprocentowanie waluty obcej jest wyższe, niż odpowiadające mu oprocentowanie euro, kwotowanie punktu swapowego jest dodatnie, tzn. euro jest kwotowane z premią w stosunku do waluty obcej; oraz
jeżeli oprocentowanie waluty obcej jest niższe niż odpowiadające mu oprocentowanie euro, kwotowanie punktu swapowego jest ujemne, tzn. euro jest kwotowane z dyskontem w stosunku do waluty obcej;
w pierwszej kolejności realizowane są oferty o najwyższych punktach swapowych, a następnie akceptuje się kolejno oferty o coraz niższych punktach swapowych, aż:
wyczerpana zostanie cała kwota waluty będącej przedmiotem przetargu; oraz
przy najniższej zaakceptowanej wartości punktów swapowych, tzn. przy krańcowym punkcie swapowym, łączna wielkość ofert przekroczy kwotę pozostałą do przydziału.
kwota pozostała do przydziału jest rozdzielana proporcjonalnie między oferentów zgodnie ze współczynnikiem będącym ilorazem kwoty pozostałej do przydziału i łącznej kwoty ofert po krańcowym punkcie swapowym, zgodnie z tabelą 3 w załączniku III. Kwoty przydzielane poszczególnym kontrahentom zaokrągla się do pełnego euro.
Artykuł 42
Rodzaje aukcji w przetargach procentowych
W przetargach procentowych Eurosystem może stosować aukcje o jednej stopie (aukcja holenderska) lub aukcje o różnych stopach (aukcja amerykańska).
Artykuł 43
Ogłaszanie wyników przetargów
▼M11 —————
ROZDZIAŁ 2
Procedury rozrachunku operacji polityki pieniężnej Eurosystemu
Artykuł 49
Przegląd procedur rozrachunku
Rozrachunek zleceń płatniczych dotyczących uczestnictwa w zasilających w płynność operacjach otwartego rynku lub korzystania z kredytu w banku centralnym jest dokonywany w momencie ostatecznego przekazania aktywów kwalifikowanych jako zabezpieczenia danej operacji, lub po tym momencie. W tym celu kontrahenci:
składają aktywa kwalifikowane w KBC; lub
dokonują rozrachunku aktywów kwalifikowanych z KBC według zasady „dostawa za płatność”.
Artykuł 50
Rozrachunek operacji otwartego rynku
Podsumowanie orientacyjnych dat rozrachunku znajduje się w tabeli 8.
Tabela 8
Orientacyjne daty rozrachunku operacji otwartego rynku Eurosystemu (*1)
|
Instrument polityki pieniężnej |
Data rozrachunku operacji otwartego rynku w trybie standardowych procedur przetargowych |
►M11 Data rozrachunku operacji otwartego rynku w trybie szybkich procedur przetargowych ◄ |
|
Transakcje odwracalne |
T + 1 |
T |
|
Transakcje bezwarunkowe |
Zgodnie z konwencją rynkową dla aktywów zabezpieczających |
|
|
Emisja certyfikatów dłużnych EBC |
T + 2 |
— |
|
Swapy walutowe |
T, T + 1 lub T + 2 |
|
|
Przyjmowanie depozytów terminowych |
T |
|
|
(*1)
Data rozrachunku odnosi się do dni operacyjnych Eurosystemu. T oznacza dzień transakcji. |
||
Artykuł 51
Rozrachunek operacji otwartego rynku przeprowadzanych w trybie standardowych procedur przetargowych
Artykuł 52
Rozrachunek operacji otwartego rynku przeprowadzanych w trybie szybkich procedur przetargowych i procedur bilateralnych
Artykuł 53
Dodatkowe zasady dotyczące rozrachunku i procedur na koniec dnia
Artykuł 54
Utrzymywanie rezerwy i nadwyżki rezerw
Utrzymywane rezerwy przekraczające rezerwy obowiązkowe, o których mowa w ust. 2, podlegają oprocentowaniu zgodnie z decyzją Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2019/1743 (EBC/2019/31) ( 15 ).
CZĘŚĆ TRZECIA
KWALIFIKOWANI KONTRAHENCI
Artykuł 55
Kryteria kwalifikacji uczestnictwa w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu
Z zastrzeżeniem art. 57 do uczestnictwa w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu Eurosystem dopuszcza wyłącznie instytucje spełniające następujące kryteria:
instytucje te muszą podlegać wymogom systemu rezerw obowiązkowych Eurosystemu zgodnie z art. 19 ust. 1 Statutu ESBC, bez możliwości przyznania wyłączenia z obowiązków w zakresie systemu rezerw obowiązkowych Eurosystemu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 2531/98 oraz rozporządzenia (UE) nr 2021/378 (EBC/2021/1);
instytucje te muszą:
podlegać co najmniej jednej formie zharmonizowanego nadzoru w Unii lub EOG sprawowanego przez właściwe organy zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE i rozporządzeniem (UE) nr 575/2013;
być publicznymi instytucjami kredytowymi w rozumieniu art. 123 ust. 2 Traktatu, podlegającymi nadzorowi o standardzie porównywalnym do nadzoru prowadzonego przez właściwe organy zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE i rozporządzeniem (UE) nr 575/2013;
być instytucjami podlegającymi niezharmonizowanemu nadzorowi prowadzonemu przez właściwe organy o standardzie porównywalnym do zharmonizowanego nadzoru w Unii lub EOG sprawowanego przez właściwe organy zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE i rozporządzeniem (UE) nr 575/2013, np. utworzonymi w państwach członkowskich, których walutą jest euro, oddziałami instytucji zarejestrowanych poza EOG. W celu oceny kwalifikacji instytucji do uczestnictwa w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu co do zasady uznaje się, że niezharmonizowany nadzór zapewnia standard porównywalny do zharmonizowanego nadzoru właściwych organów Unii/EOG na podstawie dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli w ramach systemu nadzoru w danej jurysdykcji wdrożono odpowiednie standardy wynikające z umowy bazylejskiej III przyjętej przez Bazylejski Komitet Nadzoru Bankowego;
instytucje te muszą być w dobrej kondycji finansowej w rozumieniu art. 55a;
instytucje te muszą spełniać wszystkie wymogi operacyjne określone w postanowieniach umownych lub normatywnych stosowanych przez rodzimy KBC lub EBC w odniesieniu do danego instrumentu lub operacji.
Artykuł 55a
Ocena dobrej kondycji finansowej instytucji
Dokonując oceny dobrej kondycji finansowej poszczególnych instytucji na potrzeby niniejszego artykułu, Eurosystem może brać pod uwagę następujące informacje ostrożnościowe:
kwartalne informacje dotyczące kapitału, dźwigni finansowej i wskaźników płynności przekazywane na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 na zasadzie indywidualnej i skonsolidowanej zgodnie z wymogami nadzorczymi; lub
w odpowiednich przypadkach – informacje ostrożnościowe o standardzie porównywalnym do informacji, o których mowa w lit. a).
Artykuł 56
Dostęp do operacji otwartego rynku przeprowadzanych w trybie standardowych procedur przetargowych i do operacji kredytowo-depozytowych
Instytucje spełniające kryteria kwalifikacji określone w art. 55 mają dostęp do następujących operacji polityki pieniężnej Eurosystemu:
operacji kredytowo-depozytowych;
operacji otwartego rynku przeprowadzanych w trybie standardowych procedur przetargowych.
Artykuł 57
Wybór kontrahentów mających dostęp do operacji otwartego rynku wykonywanych w trybie szybkich procedur przetargowych
Kontrahentów operacji dostrajających wykonywanych w trybie szybkich procedur przetargowych wybiera się w następujący sposób:
w przypadku operacji dostrajających przeprowadzanych za pomocą swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej i wykonywanych w trybie szybkich procedur przetargowych grupa kontrahentów obejmuje kontrahentów ze strefy euro wybranych do interwencyjnych operacji walutowych Eurosystemu. Kontrahenci swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej przeprowadzanych w trybie szybkich procedur przetargowych nie muszą spełniać kryteriów określonych w art. 55. Kryteria wyboru kontrahentów uczestniczących w interwencyjnych operacjach walutowych Eurosystemu są oparte na zasadach ostrożności i efektywności, zgodnie z załącznikiem V. W celu kontrolowania wielkości ryzyka kredytowego wobec poszczególnych kontrahentów uczestniczących w swapach walutowych na potrzeby polityki pieniężnej KBC mogą stosować systemy oparte na limitach;
w przypadku operacji dostrajających przeprowadzanych za pomocą transakcji odwracalnych lub przyjmowania depozytów terminowych i wykonywanych w trybie szybkich procedur przetargowych każdy KBC wybiera, w odniesieniu do danej transakcji, grupę kontrahentów spośród instytucji spełniających kryteria kwalifikacji określone w art. 55 i utworzonych w państwie członkowskim, którego walutą jest euro, w którym ten KBC ma siedzibę. Wybór ten opiera się przede wszystkim na działalności danej instytucji na rynku pieniężnym. KBC mogą stosować dodatkowe kryteria wyboru, takie jak np. efektywność działu transakcyjnego lub potencjał ofertowy.
▼M11 —————
CZĘŚĆ CZWARTA
AKTYWA KWALIFIKOWANE
TYTUŁ I
ZASADY OGÓLNE
Artykuł 58
Aktywa kwalifikowane i dopuszczalne metody ustanawiania zabezpieczenia na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu
Kontrahenci dostarczają aktywów kwalifikowanych poprzez:
przeniesienie własności, które przybiera formę prawną umowy repo; lub
ustanowienie tytułu zabezpieczającego, tj. zastawu, cesji lub obciążenia aktywów, które przybiera formę prawną zabezpieczonej pożyczki;
w obydwu tych przypadkach w sposób zgodny z krajowymi postanowieniami umownymi lub normatywnymi ustanowionymi i prowadzonymi przez rodzimy KBC.
Artykuł 59
Ogólne aspekty zasad oceny kredytowej Eurosystemu
Na potrzeby zasad oceny kredytowej Eurosystemu Eurosystem określa wymogi jakości kredytowej w formie stopni jakości kredytowej poprzez określenie następujących wartości progowych prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania w perspektywie jednego roku:
z zastrzeżeniem możliwości regularnej weryfikacji tych wartości, Eurosystem uznaje maksymalne prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania w perspektywie jednego roku na poziomie 0,10 % za równoważne wymogom stopnia 2 jakości kredytowej oraz maksymalne prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania w perspektywie jednego roku na poziomie 0,40 % za równoważne wymogom stopnia 3 jakości kredytowej;
wszystkie aktywa kwalifikowane na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu muszą spełniać co najmniej wymogi stopnia 3 jakości kredytowej. Dodatkowe wymogi jakości kredytowej dotyczące określonych aktywów Eurosystem stosuje zgodnie z tytułem II i tytułem III części czwartej.
TYTUŁ II
KRYTERIA KWALIFIKACJI I WYMOGI JAKOŚCI KREDYTOWEJ DOTYCZĄCE AKTYWÓW RYNKOWYCH
ROZDZIAŁ 1
Kryteria kwalifikacji aktywów rynkowych
Artykuł 60
Kryteria kwalifikacji dotyczące wszystkich typów aktywów rynkowych
Aktywami kwalifikowanymi jako zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu są aktywa rynkowe, które są instrumentami dłużnymi spełniającymi kryteria kwalifikacji określone w sekcji 1, z wyjątkiem niektórych określonych typów aktywów rynkowych wskazanych w sekcji 2.
Artykuł 61
Lista kwalifikowanych aktywów rynkowych i obowiązek informacyjny
Artykuł 62
Kwota główna aktywów rynkowych
Aktywami kwalifikowanymi, aż do momentu ich ostatecznego wykupu, są instrumenty dłużne, które:
określoną, bezwarunkową kwotę główną; lub
bezwarunkową kwotę główną, która w danym momencie jest połączona na zasadzie zryczałtowanej tylko z jednym indeksem inflacji strefy euro, bez jakichkolwiek innych złożonych struktur.
Artykuł 63
Akceptowane struktury kuponowe dla aktywów rynkowych
►M9 Aktywami kwalifikowanymi są instrumenty dłużne, które aż do momentu ich ostatecznego wykupu mają jedną z następujących struktur kuponowych: ◄
kupon o stałym oprocentowaniu, kupon zerowy lub kupon wielostopniowy o określonej z góry częstotliwości i wartości kuponu;
kupon o zmiennym oprocentowaniu, który ma następującą strukturę: stopa kuponu = (stopa referencyjna * l) ± x, gdzie f ≤ stopa kuponu ≤ c, przy czym:
w danym momencie stopa referencyjna może być jedynie jedną z następujących stóp:
f (dolny limit), c (górny limit), l (czynnik lewarowania/delewarowania) oraz x (depozyt zabezpieczający) są – o ile występują – liczbami, które albo są ustalone z góry w momencie emisji, albo mogą zmieniać się w czasie tylko zgodnie ze schematem ustalonym z góry w momencie emisji, przy czym l jest większe od zera przez cały okres istnienia aktywów. W przypadku kuponów o zmiennym oprocentowaniu ze stopą referencyjną w postaci indeksu inflacji l jest równe jeden, albo
kupony wielostopniowe lub o zmiennym oprocentowaniu, w których stopnie są powiązane z celami w zakresie zrównoważonego rozwoju, pod warunkiem że zachowywanie zgodności z takimi celami przez emitenta lub przez dowolne przedsiębiorstwo należące do tej samej grupy emitentów obligacji związanych ze zrównoważonym rozwojem podlega weryfikacji przez niezależny podmiot trzeci zgodnie z warunkami instrumentu dłużnego.
Artykuł 64
Wymóg braku podporządkowania w odniesieniu do aktywów rynkowych
Kwalifikowane instrumenty dłużne nie mogą rodzić praw do kwoty głównej lub odsetek podporządkowanych względem praw posiadaczy innych instrumentów dłużnych tego samego emitenta.
Artykuł 64a
Aktywa rynkowe inne niż papiery wartościowe zabezpieczone aktywami i obligacje zabezpieczone
Artykuł 65
Waluta aktywów rynkowych
Aktywami kwalifikowanymi są instrumenty dłużne, które są denominowane w euro lub jednej z byłych walut państw członkowskich, których walutą jest euro.
Artykuł 66
Miejsce emisji aktywów rynkowych
Międzynarodowe instrumenty dłużne emitowane za pośrednictwem międzynarodowych depozytów papierów wartościowych muszą spełniać następujące kryteria (o ile mają one zastosowanie):
międzynarodowe instrumenty dłużne wyemitowane w formie papierów globalnych na okaziciela muszą mieć postać nowych globalnych skryptów dłużnych i być zdeponowane u wspólnego powiernika będącego międzynarodowym depozytem papierów wartościowych lub depozytem papierów wartościowych, który prowadzi kwalifikowany system rozrachunku papierów wartościowych. Wymóg ten nie ma zastosowania do międzynarodowych instrumentów dłużnych emitowanych w formie papierów globalnych na okaziciela jako klasyczne globalne skrypty dłużne przed dniem 1 stycznia 2007 r. oraz zamienne emisje ciągłe takich skryptów dłużnych wyemitowane z tym samym numerem ISIN, bez względu na datę takiej zamiennej emisji ciągłej;
międzynarodowe dłużne papiery wartościowe wyemitowane w formie imiennych papierów globalnych muszą być wyemitowane w ramach nowej struktury powierniczej przewidzianej dla międzynarodowych dłużnych papierów wartościowych. W drodze wyjątku zasada ta nie ma zastosowania do międzynarodowych instrumentów dłużnych emitowanych w formie imiennych papierów globalnych przed dniem 1 października 2010 r.;
aktywami kwalifikowanymi nie są międzynarodowe instrumenty dłużne w formie jednostkowych skryptów dłużnych, chyba że zostały wyemitowane w tej formie przed dniem 1 października 2010 r.
Artykuł 67
Procedury rozrachunku aktywów rynkowych
Artykuł 68
Dopuszczalne rynki aktywów rynkowych
Dokonywana przez Eurosystem ocena rynków nieregulowanych opiera się na trzech opisanych poniżej zasadach: bezpieczeństwa, przejrzystości i dostępności:
przez bezpieczeństwo rozumie się pewność transakcji, zwłaszcza pewność co do ważności i wykonalności transakcji;
przejrzystość oznacza brak utrudnień w dostępnie do informacji w sprawie regulaminu i zasad operacyjnych danego rynku, właściwości finansowych aktywów, mechanizmu określania ceny oraz cen i ilości aktywów, np. kwotowań, stóp procentowych, wolumenu obrotów, niespłaconych kwot;
dostępność odnosi się do możliwości uczestniczenia w rynku i posiadaniu do niego dostępu przez Eurosystem. Rynek uznaje się za dostępny, jeśli jego regulamin i zasady operacyjne umożliwiają Eurosystemowi uzyskanie informacji i prowadzenie transakcji zawsze, kiedy jest to niezbędne na potrzeby zarządzania zabezpieczeniami.
Artykuł 69
Rodzaj emitenta lub gwaranta aktywów rynkowych
▼M7 —————
Artykuł 70
Siedziba emitenta lub gwaranta
Artykuł 71
Wymogi w zakresie jakości kredytowej dotyczące aktywów rynkowych
W braku odmiennych postanowień aktywami kwalifikowanymi są instrumenty dłużne spełniające wymogi jakości kredytowej określone w rozdziale 2.
Artykuł 72
Kryteria kwalifikacji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami
Aktywami kwalifikowanymi jako zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu są papiery wartościowe zabezpieczone aktywami, które spełniają ogólne kryteria kwalifikacji dotyczące wszystkich rodzajów aktywów rynkowych określone w sekcji 1, z wyjątkiem wymogów określonych w art. 62 dotyczących kwoty głównej, a dodatkowo szczególne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej podsekcji.
Artykuł 73
Jednorodność i skład aktywów generujących przepływy środków pieniężnych
Papiery wartościowe zabezpieczone aktywami są aktywami kwalifikowanymi, jeżeli wszystkie zabezpieczające aktywa generujące przepływy środków pieniężnych są jednorodne, tzn. możliwe jest przekazanie sprawozdawczości o nich na jednym z typów formularzy sprawozdawczych danych o poszczególnych kredytach, o których mowa w załączniku VIII, a zatem dotyczących jednej z następujących kategorii:
hipotecznych kredytów mieszkaniowych;
pożyczek udzielanych małym i średnim przedsiębiorstwom;
kredytów samochodowych;
kredytów konsumenckich;
należności wynikających z leasingu;
wierzytelności z tytułu kart kredytowych.
▼M6 —————
▼M4 —————
Artykuł 74
Ograniczenia geograficzne dotyczące papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami oraz aktywów generujących przepływy środków pieniężnych
Artykuł 75
Nabycie aktywów generujących przepływy środków pieniężnych przez podmiot specjalnego przeznaczenia
Artykuł 76
Ocena zasad dotyczących zaskarżania czynności dłużnika
Papiery wartościowe zabezpieczone aktywami można uznać za kwalifikowane jedynie wtedy, gdy Eurosystem ustali, że jego prawa będą odpowiednio chronione przed przepisami dotyczącymi zaskarżania czynności dłużnika uznanymi przez Eurosystem za istotne w prawodawstwie danego kraju należącego do EOG. W tym zakresie przed uznaniem danych papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami za aktywa kwalifikowane Eurosystem może zażądać:
niezależnej ekspertyzy prawnej o formie i treści zaakceptowanej przez Eurosystem, określającej obowiązujące w danym kraju zasady dotyczące zaskarżania czynności dłużnika; lub
innych dokumentów, takich jak zaświadczenia o wypłacalności podmiotu, który dokonał przeniesienia aktywów, w okresie zaskarżalności (suspect period), który jest okresem, w którym sprzedaż aktywów generujących przepływy środków pieniężnych zabezpieczających papiery wartościowe zabezpieczone aktywami może być unieważniona przez likwidatora.
Zasady dotyczące zaskarżania czynności dłużnika uznawane przez Eurosystem za rygorystyczne i w związku z tym niedopuszczalne, obejmują:
zasady, zgodnie z którymi sprzedaż aktywów generujących przepływy środków pieniężnych zabezpieczających papiery wartościowe zabezpieczone aktywami może być unieważniona przez likwidatora wyłącznie na podstawie tego, że umowa sprzedaży została zawarta w okresie zaskarżalności, zgodnie z ust. 1 lit. b), przed uznaniem sprzedającego za niewypłacalnego; lub
zasady, zgodnie z którymi podmiot, który otrzymał aktywa może zablokować takie unieważnienie jedynie wtedy, gdy udowodni, że nie był świadomy niewypłacalności sprzedającego w momencie sprzedaży.
Na potrzeby tego kryterium sprzedawca może być inicjatorem lub pośrednikiem.
Artykuł 77
Brak podporządkowania transz papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami
Artykuł 77a
Ograniczenia w zakresie inwestycji dotyczące papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami
Jakiekolwiek inwestycje kwot pieniężnych pozostających na rachunku emitenta lub podmiotu specjalnego przeznaczenia na podstawie dokumentacji transakcyjnej nie mogą składać się – w całości ani w części, faktycznie ani potencjalnie – z transz innych papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, papierów dłużnych indeksowanych do zdarzeń kredytowych, swapów ani innych instrumentów pochodnych, syntetycznych papierów wartościowych oraz innych podobnych należności.
Artykuł 78
Dostępność danych o poszczególnych kredytach w odniesieniu do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami
▼M9 —————
Artykuł 79
Żądanie przedstawienia danych dotyczących papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami
Eurosystem zastrzega sobie prawo zwracania się do osób trzecich, które uzna za odpowiednie, w tym w szczególności emitenta, inicjatora lub organizatora emisji, o udzielenie wyjaśnień lub potwierdzenie okoliczności prawnych koniecznych do oceny, czy papiery wartościowe zabezpieczone aktywami można uznać za aktywa kwalifikowane, oraz dotyczących przekazywania danych o poszczególnych kredytach. Jeżeli osoba trzecia nie przekaże danych, Eurosystem może zdecydować o nieprzyjmowaniu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami jako zabezpieczenia lub o zawieszeniu ich statusu aktywów kwalifikowanych.
Artykuł 79a
Ocena informacji dotyczących kwalifikacji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami
Eurosystem może podjąć decyzję o nieprzyjmowaniu papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami jako zabezpieczenia na potrzeby operacjach kredytowych Eurosystemu na podstawie swojej oceny dostarczonych informacji. W swojej ocenie Eurosystem bierze pod uwagę, czy przedstawione informacje uznaje się za wystarczająco jasne, spójne i wyczerpujące, aby wykazać spełnienie każdego z kryteriów kwalifikacji mających zastosowanie do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, w szczególności w odniesieniu do tego, czy aktywa generujące przepływ środków pieniężnych zostały nabyte w sposób uznany przez Eurosystem za prawdziwą sprzedaż („true sale”) zgodnie z art. 75 ust. 2.
Artykuł 80
Starsze zabezpieczone obligacje, których zabezpieczenie stanowią papiery wartościowe zabezpieczone aktywami
Niezależnie od kwalifikowalności zabezpieczonych obligacji wyemitowanych na podstawie przepisów legislacyjnych zgodnie z art. 64a, zabezpieczone obligacje wyemitowane na podstawie przepisów legislacyjnych EOG, w przypadku których kod ISIN został otwarty przed dniem 8 lipca 2022 r. i które nie podlegają dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2162 ( 18 ) („starsze zabezpieczone obligacje”), mogą być zabezpieczone papierami wartościowymi zabezpieczonymi aktywami, pod warunkiem że pula aktywów stanowiących zabezpieczenie takich obligacji (do celów ust. 1–4 zwana „pulą zabezpieczeń”) obejmuje wyłącznie papiery wartościowe zabezpieczone aktywami spełniające wszystkie poniższe kryteria:
aktywa generujące przepływy środków pieniężnych stanowiące zabezpieczenie papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami muszą spełniać kryteria określone w art. 129 ust. 1 lit. d)–f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w momencie otwarcia numeru ISIN;
aktywa generujące przepływy środków pieniężnych zostały zainicjowane przez podmiot blisko powiązany z emitentem, zgodnie z treścią art. 138;
aktywa takie są używane jako narzędzie techniczne do przenoszenia hipotek lub zabezpieczonych kredytów mieszkaniowych z podmiotu inicjującego na pulę zabezpieczającą.
Z zastrzeżeniem ust. 4 KBC stosują następujące środki w celu sprawdzenia, czy pula zabezpieczeń nie zawiera papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami niespełniających kryteriów określonych w ust. 1:
co kwartał KBC zwracają się do emitentów o przedstawienie certyfikacji własnej i oświadczenia co do tego, że pula zabezpieczeń nie zawiera papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami niespełniających kryteriów określonych w ust. 1. Wniosek KBC musi zawierać wymóg, aby certyfikacja własna była podpisana przez prezesa zarządu, dyrektora finansowego lub podobnej rangi przedstawiciela kierownictwa, albo przez osobę upoważnioną do składania podpisów w ich imieniu;
raz do roku KBC zwracają się o przedstawienie potwierdzenia ex post przygotowanego przez zewnętrznych audytorów lub monitoringu puli zabezpieczeń, z których wynika, że w monitorowanym okresie pula zabezpieczeń nie zawierała papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami niespełniających kryteriów określonych w ust. 1.
Na potrzeby ust. 1 lit. b) bliskie powiązania określa się w momencie przeniesienia jednostek priorytetowych papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami do puli zabezpieczeń zabezpieczonych obligacji wyemitowanych na podstawie przepisów legislacyjnych EOG, o których mowa w ust. 1.
Artykuł 81
Kryteria kwalifikacji certyfikatów dłużnych wyemitowanych przez Eurosystem
Artykuł 81a
Kryteria kwalifikacji niektórych niezabezpieczonych instrumentów dłużnych emitowanych przez instytucje kredytowe, firmy inwestycyjne lub podmioty z nimi blisko powiązane
Aktywami kwalifikowanymi do terminu zapadalności są – na zasadzie odstępstwa od art. 64 oraz pod warunkiem spełnienia wszystkich innych kryteriów kwalifikacji – następujące podporządkowane niezabezpieczone instrumenty dłużne wyemitowane przez instytucje kredytowe, firmy inwestycyjne lub blisko powiązane z nimi podmioty zgodnie z art. 141 ust. 3, o ile zostały one wyemitowane przed dniem 31 grudnia 2018 r. oraz pod warunkiem że ich podporządkowanie nie wynika z podporządkowania umownego w rozumieniu ust. 2 ani z podporządkowania strukturalnego zgodnie z ust. 3:
▼M7 —————
ROZDZIAŁ 2
Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące aktywów rynkowych
Artykuł 82
Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące aktywów rynkowych
Poza ogólnymi zasadami zawartymi w art. 59 oraz zasadami szczegółowymi zawartymi w art. 84 aktywa rynkowe muszą spełniać następujące wymogi jakości kredytowej, aby mieć status kwalifikowanego zabezpieczenia operacji kredytowych Eurosystemu:
Z wyjątkiem papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami wszystkie aktywa rynkowe muszą mieć ocenę kredytową wydaną przez co najmniej jeden zaakceptowany system ECAI, wyrażoną w formie publicznego ratingu kredytowego, na poziomie stopnia 3 w zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu.
Papiery wartościowe zabezpieczone aktywami muszą mieć oceny kredytowe wydane przez co najmniej dwa różne zaakceptowane systemy ECAI, wyrażone w formie dwóch publicznych ratingów kredytowych, każdy wydany przez jeden z tych systemów, na poziomie stopnia 3 w zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu.
Artykuł 83
Rodzaje ocen kredytowych ECAI stosowanych do oceny jakości kredytowej aktywów rynkowych
Przy weryfikacji spełniania wymogów w zakresie jakości kredytowej mających zastosowanie do aktywów rynkowych wykorzystuje się następujące oceny kredytowe ECAI nadane przez zaakceptowane instytucje ECAI:
|
a) |
rating emisji nadany przez instytucję ECAI : rating ten odnosi się do oceny kredytowej wydanej przez instytucję ECAI dla emisji lub — w braku ratingu emisji nadanego przez tę samą instytucję ECAI — serii programu lub emisji, z którą dane aktywa zostały wyemitowane. Ocena przez instytucję ECAI dotycząca serii programu lub emisji ma znaczenie tylko wtedy, gdy ma zastosowanie do konkretnych aktywów oraz jest wprost i jednoznacznie powiązana przez instytucję ECAI z kodem ISIN danego aktywa, jak również gdy nie istnieje inny rating emisji przyznany przez tę samą instytucję ECAI. Na potrzeby ratingów emisji nadanych przez instytucje ECAI Eurosystem nie dokonuje rozróżnienia według pierwotnego terminu zapadalności aktywów. |
|
b) |
rating emitenta nadany przez instytucję ECAI : ten rodzaj ratingu dotyczy oceny kredytowej wydanej przez instytucję ECAI dla emitenta. Na potrzeby ratingów emitenta nadanych przez instytucje ECAI Eurosystem dokonuje rozróżnienia według pierwotnego terminu zapadalności aktywów w odniesieniu do dopuszczalnej oceny kredytowej wystawionej przez instytucję ECAI. Wprowadza się rozróżnienie na:
(i)
aktywa krótkoterminowe, tzn. aktywa o pierwotnym terminie zapadalności nie dłuższym niż 390 dni; oraz
(ii)
aktywa długoterminowe, tzn. aktywa o pierwotnym terminie zapadalności dłuższym niż 390 dni. W przypadku aktywów krótkoterminowych dopuszczalne są krótkoterminowe i długoterminowe ratingi nadane przez instytucję ECAI emitentom. W przypadku aktywów długoterminowych dopuszczalne są tylko długoterminowe ratingi nadane przez instytucję ECAI emitentom; |
|
c) |
rating gwaranta nadany przez instytucję ECAI : ten rodzaj ratingu odnosi się do oceny kredytowej wydanej przez instytucję ECAI gwarantowi, o ile gwarancja spełnia wymogi, o których mowa w tytule czwartym. Na potrzeby ratingów nadanych przez instytucję ECAI gwarantowi Eurosystem nie dokonuje rozróżnienia według pierwotnego terminu zapadalności aktywów. W przypadku ratingów gwaranta wydanych przez instytucję ECAI dopuszczalne są tylko ratingi długoterminowe. |
Artykuł 84
Pierwszeństwo ocen kredytowych ECAI w odniesieniu do aktywów rynkowych
W odniesieniu do aktywów rynkowych Eurosystem bierze pod uwagę oceny kredytowe wystawione przez instytucje ECAI, weryfikujące spełnianie przez dane aktywa wymogów jakości kredytowej – na następujących zasadach:
w odniesieniu do aktywów rynkowych innych niż aktywa rynkowe wyemitowane przez instytucje rządowe na szczeblu centralnym, instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym lub instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym, agencje, wielostronne banki rozwoju organizacje międzynarodowe, oraz w stosunku do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, stosuje się następujący zasady:
Eurosystem przyznaje ratingom emisji nadanym przez instytucje ECAI pierwszeństwo w stosunku do ratingów emitentów lub gwarantów nadanych przez te instytucje. Z zastrzeżeniem zastosowania powyższej zasady pierwszeństwa, zgodnie z art. 82 ust. 1 lit. a), przynajmniej jedna ocena kredytowa dokonana przez instytucję ECAI musi spełniać właściwe wymogi jakości kredytowej Eurosystemu;
jeżeli dla danej emisji dostępnych jest wiele ratingów emisji wydanych przez instytucje ECAI, Eurosystem bierze pod uwagę najwyższy z tych ratingów emisji. Jeżeli najwyższy rating danej emisji nadany przez instytucję ECAI nie spełnia wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej aktywów rynkowych, aktywów nie uznaje się za kwalifikowane, nawet jeżeli istnieje gwarancja dopuszczalna zgodnie postanowieniami tytułu czwartego;
w przypadku braku ratingu emisji nadanego przez instytucję ECAI lub, w odniesieniu do obligacji zabezpieczonych, w przypadku braku ratingu emisji spełniającego wymogi załącznika IXb, Eurosystem może uwzględnić nadany przez instytucję ECAI rating emitenta lub rating gwaranta. Jeżeli dla danej emisji dostępnych jest wiele ratingów emitenta lub ratingów gwaranta wydanych przez instytucje ECAI, Eurosystem bierze pod uwagę najwyższy z tych ratingów;
w odniesieniu do aktywów rynkowych wyemitowanych przez instytucje rządowe na szczeblu centralnym, instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym lub instytucje samorządowe na szczeblu lokalnym, agencje, wielostronne banki rozwoju lub organizacje międzynarodowe stosuje się następujący zasady:
zgodnie z art. 82 ust. 1 lit. a) przynajmniej jedna ocena kredytowa dokonana przez instytucję ECAI musi spełniać właściwe wymogi jakości kredytowej Eurosystemu. Eurosystem uwzględnia wyłącznie ratingi nadane przez instytucje ECAI emitentowi lub gwarantowi;
jeżeli dostępnych jest wiele ratingów emitenta lub ratingów gwaranta wydanych przez instytucje ECAI, Eurosystem bierze pod uwagę najwyższy z tych ratingów;
zasad zawartych w niniejszym punkcie nie stosuje się do wyemitowanych przez agencje obligacji zabezpieczonych; ich ocena dokonywana jest na zasadach zawartych w lit. a);
do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami stosuje się następujące zasady:
zgodnie z art. 82 ust. 1 lit. b) przynajmniej dwie oceny kredytowe wydane przez instytucje ECAI muszą spełniać właściwe wymogi jakości kredytowej Eurosystemu. Eurosystem bierze pod uwagę wyłącznie ratingi emisji nadane przez instytucję ECAI;
jeżeli dostępnych jest więcej niż dwa ratingi emisji wydane przez instytucje ECAI, Eurosystem bierze pod uwagę najwyższy oraz drugi w kolejności rating emisji.
Artykuł 85
Papiery wartościowe wyemitowane przez grupy emitentów
W odniesieniu do aktywów rynkowych mających więcej niż jednego emitenta odpowiedni rating emitenta przyznany przez instytucję ECAI określa się na podstawie potencjalnej odpowiedzialności każdego z emitentów w następujący sposób:
jeżeli każdy z emitentów ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wszystkich pozostałych emitentów w ramach emisji lub, jeżeli ma to zastosowanie, za serię programu/emisji, odpowiednim ratingiem emitenta przyznanym przez instytucję ECAI jest najlepszy rating spośród najwyższych ratingów poszczególnych emitentów; lub
jeżeli któryś z emitentów nie ponosi solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania wszystkich pozostałych emitentów w ramach emisji lub, jeżeli ma to zastosowanie, za serię programu/emisji, odpowiednim ratingiem emitenta przyznanym przez instytucję ECAI jest najgorszy rating spośród najwyższych ratingów poszczególnych emitentów.
Artykuł 86
Ratingi w innych walutach niż euro
Na potrzeby ratingów emitenta przyznanych przez instytucję ECAI dopuszcza się ratingi w walutach obcych. Jeżeli dane aktywa są denominowane w walucie krajowej emitenta, dopuszczalny jest również rating w walucie lokalnej.
Artykuł 87
Kryteria oceny jakości kredytowej aktywów rynkowych w braku oceny kredytowej przyznanej przez zaakceptowaną instytucję ECAI
Jeżeli instrumenty dłużne zostały wyemitowane lub są gwarantowane przez instytucje rządowe i samorządowe na szczeblu regionalnym, władze lokalne albo „podmiot sektora publicznego” w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt rozporządzenia (UE) nr 575/2013 (zwany dalej „podmiotem sektora publicznego w rozumieniu rozporządzenia CRR”) z siedzibą w państwie członkowskim, którego walutą jest euro, Eurosystem dokonuje oceny kredytowej zgodnie z następującymi zasadami:
jeżeli emitenci lub gwaranci są instytucjami rządowymi i samorządowymi na szczeblu regionalnym, władzami lokalnymi albo podmiotami sektora publicznego w rozumieniu rozporządzenia CRR, które są traktowane na potrzeby wymogów kapitałowych określonych w art. 115 ust. 2 lub art. 116 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 tak jak instytucje rządowe szczebla centralnego kraju, w którym mają siedzibę te podmioty, instrumentom dłużnym emitowanym lub gwarantowanym przez te podmioty przypisuje się stopień jakości kredytowej odpowiadający najlepszemu ratingowi kredytowemu przyznanemu przez zaakceptowaną instytucję ECAI instytucjom rządowym szczebla centralnego kraju, w którym mają siedzibę te podmioty;
jeżeli emitenci lub gwaranci są instytucjami rządowymi i samorządowymi na szczeblu regionalnym, władzami lokalnymi i podmiotami sektora publicznego w rozumieniu rozporządzenia CRR niewymienionymi w lit. a), instrumentom dłużnym emitowanym lub gwarantowanym przez te podmioty przypisuje się stopień jakości kredytowej o jeden stopień niższy niż najlepszy rating kredytowy przyznany przez zaakceptowaną instytucję ECAI instytucjom rządowym szczebla centralnego kraju, w którym mają siedzibę te podmioty;
jeżeli emitenci lub gwaranci są „podmiotami sektora publicznego” w rozumieniu art. 2 pkt 75 niewymienionymi w lit. a) i b), nie dokonuje się pośredniej oceny kredytowej a instrumenty dłużne wyemitowane lub gwarantowane przez te podmioty traktuje się tak samo, jak instrumenty dłużne wyemitowane lub gwarantowane przez podmioty sektora prywatnego, tj. jako niemające odpowiedniej oceny kredytowej.
Z zastrzeżeniem postanowień art. 61 ust. 1 jeżeli instrumenty dłużne zostały wyemitowane lub są gwarantowane przez przedsiębiorstwa niefinansowe z siedzibą państwie członkowskim, którego walutą jest euro, Eurosystem dokonuje oceny jakości kredytowej według zasad mających zastosowanie do oceny jakości kredytowej należności kredytowych zawartych w rozdziale 2 tytułu trzeciego.
Tabela 9
Pośrednia ocena jakości kredytowej emitentów lub gwarantów bez oceny jakości kredytowej ECAI
|
|
Klasyfikacja emitentów lub gwarantów zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 575/2013 (CRR (*1)) |
Sposób nadania pośredniej oceny kredytowej emitenta lub gwaranta należącego do danej klasy według zasad oceny kredytowej Eurosystemu |
|
Klasa 1 |
Instytucje rządowe i samorządowe szczebla regionalnego, władze lokalne i podmioty sektora publicznego w rozumieniu rozporządzenia CRR, które są traktowane przez właściwe organy na równi z instytucjami rządowymi szczebla centralnego na potrzeby wymogów kapitałowych zgodnie z art. 115 ust. 2 i art. 116 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 |
Przyznanie oceny jakości kredytowej nadanej przez instytucję ECAI rządowi centralnemu państwa, w którego jurysdykcji podmiot ma siedzibę |
|
Klasa 2 |
Inne instytucje rządowe i samorządowe szczebla regionalnego, władze lokalne i podmioty sektora publicznego w rozumieniu rozporządzenia CRR |
Przyznanie oceny jakości kredytowej o jeden stopień (*2) niższej niż ocena nadana przez instytucję ECAI rządowi centralnemu państwa, w którego jurysdykcji podmiot ma siedzibę |
|
Klasa 3 |
Podmioty sektora publicznego w rozumieniu art. 2 pkt 75, które nie są podmiotami sektora publicznego w rozumieniu rozporządzenia CRR |
►M9 Traktowane jak emitenci lub dłużnicy z sektora prywatnego, tj. ich aktywa rynkowe nie są kwalifikowane ◄ |
|
(*1)
Rozporządzenie (UE) nr 575/2013, na potrzeby niniejszej tabeli zwane również rozporządzeniem CRR.
(*2)
Informacje dotyczące stopni jakości kredytowej są publikowane na stronie internetowej EBC. |
||
Artykuł 88
Dodatkowe wymogi jakości kredytowej dotyczące papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami
TYTUŁ TRZECI
KRYTERIA KWALIFIKACJI I WYMOGI JAKOŚCI KREDYTOWEJ DOTYCZĄCE AKTYWÓW NIERYNKOWYCH
ROZDZIAŁ 1
Kryteria kwalifikacji aktywów nierynkowych
Artykuł 89
Kwalifikowany rodzaj aktywów
Artykuł 90
Kwota główna, kupon i inne elementy kwalifikowanych należności kredytowych
Aktywami kwalifikowanymi są należności kredytowe spełniające następujące wymogi od momentu ich przekazania na zabezpieczenie aż do ich ostatecznego umorzenia lub wycofania:
mają określoną, bezwarunkową kwotę główną; ►M11 ————— ◄
mają stopę procentową, która może być:
zerokuponowa;
stała;
zmienna, tj. powiązana referencyjną stopą procentową i mająca następującą strukturę: stopa kuponu = stopa referencyjna ± x, gdzie f ≤ stopa kuponu ≤ c, przy czym:
ich struktura kuponowa (niezależnie od tego, czy dotyczy należności kredytowej o stałym czy zmiennym oprocentowaniu) może zawierać depozyt zabezpieczający, który jest określony z góry w momencie inicjacji lub może się zmieniać w okresie istnienia należności kredytowej. W przypadku zmiany depozytu zabezpieczającego ocena kwalifikowalności struktury kuponowej opiera się na pozostałym okresie istnienia należności kredytowej; oraz
ich bieżący kupon nie prowadzą do ujemnych przepływów pieniężnych ani do zmniejszenia spłaty kwoty głównej. Jeżeli w bieżącym okresie naliczania kuponu struktura kuponowa prowadzi do ujemnych przepływów pieniężnych związanych z kuponem, należność kredytowa nie kwalifikuje się od momentu zmiany kuponu. Może ona ponownie stać się kwalifikowana na początku nowego okresu naliczania, gdy przepływy pieniężne związane z kuponem zastosowane wobec dłużnika staną się nieujemne, pod warunkiem że będzie spełniać wszystkie inne odpowiednie wymogi.
Artykuł 91
Brak podporządkowania
Należności kredytowe nie mogą przyznawać praw do kwoty głównej lub odsetek, które są podporządkowane: a) prawom posiadaczy innych niezabezpieczonych zobowiązań dłużnych dłużnika, w tym innych udziałów lub podudziałów w tym samym kredycie konsorcjalnym; oraz b) prawom posiadaczy instrumentów dłużnych tego samego emitenta.
Artykuł 92
Wymogi w zakresie jakości kredytowej dotyczące należności kredytowych
Jakość kredytową należności kredytowych ocenia się na podstawie jakości kredytowej dłużnika lub gwaranta. Odpowiedni dłużnik lub gwarant ma obowiązek spełniania wymogów jakości kredytowej Eurosystemu określonych w zasadach oceny kredytowej Eurosystemu dotyczących należności kredytowych, zawartych w rozdziale 2 tytułu III części czwartej.
Artykuł 93
Minimalna wielkość należności kredytowych
Na potrzeby wykorzystania krajowego należności kredytowe muszą – w momencie ich przedłożenia jako zabezpieczenie przez kontrahenta – spełniać wymóg minimalnej wielkości w wysokości 0 EUR lub wyższej kwoty określonej przez rodzimy KBC. Na potrzeby wykorzystania transgranicznego obowiązuje minimalny próg w wysokości 500 000 EUR.
Artykuł 94
Waluta należności kredytowych
Aktywami kwalifikowanymi są należności kredytowe, które są denominowane w euro lub jednej z byłych walut państw członkowskich, których walutą jest euro.
Artykuł 95
Rodzaj dłużnika lub gwaranta
Artykuł 96
Lokalizacja dłużnika lub gwaranta
Artykuł 97
Prawo właściwe
Prawem właściwym umowy będącej podstawą należności kredytowej oraz umowy pomiędzy kontrahentem a rodzimym KBC o przekazaniu należności kredytowej na zabezpieczenie musi być prawo państwa członkowskiego, którego walutą jest euro. Ponadto łączna liczba systemów prawnych będących prawem właściwym dla:
kontrahenta;
wierzyciela;
dłużnika;
gwaranta (jeżeli dotyczy);
umowy będącej podstawą należności kredytowej;
umowy pomiędzy kontrahentem a rodzimym KBC o przekazaniu należności kredytowej na zabezpieczenie; nie może być wyższa niż dwa.
Artykuł 98
Procedury obsługi
Obsługa należności kredytowych jest prowadzona zgodnie z procedurami Eurosystemu określonymi w odpowiedniej dokumentacji krajowej KBC.
Artykuł 99
Dodatkowe wymogi prawne dotyczące należności kredytowych
W celu zagwarantowania ustanowienia ważnego zabezpieczenia na należności kredytowej oraz szybkiej realizacji takiej należności w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta konieczne jest spełnienie dodatkowych wymogów prawnych. Wymogi te dotyczą:
weryfikacji istnienia należności kredytowej;
ważności umowy o przekazanie należności kredytowych na zabezpieczenie;
pełnej skuteczności przekazania wobec osób trzecich;
braku ograniczeń dotyczących przekazania na zabezpieczenie i realizacji należności kredytowych;
braku ograniczeń związanych z tajemnicą bankową i poufnością.
Artykuł 100
Weryfikacja procedur i systemów wykorzystywanych do zgłaszania należności kredytowych
KBC albo organ nadzoru lub zewnętrzni biegli rewidenci przeprowadzają weryfikację procedur i systemów stosowanych przez kontrahenta w celu zgłaszania Eurosystemowi należności kredytowych przed ich pierwszym przekazaniem na zabezpieczenie przez kontrahenta. Weryfikację procedur i systemów przeprowadza się następnie co najmniej raz na pięć lat. W przypadku znaczących zmian takich procedur lub systemów może zostać przeprowadzona ich nowa weryfikacja.
Artykuł 101
Weryfikacja istnienia należności kredytowej
KBC podejmują co najmniej wszystkie poniższe kroki w celu weryfikacji istnienia należności kredytowych przekazywanych na zabezpieczenie:
KBC uzyskują od kontrahentów, co najmniej raz na kwartał, pisemne deklaracje potwierdzające:
istnienie należności kredytowych (deklaracja taka może być zastąpiona sprawdzeniem informacji zawartych w centralnym rejestrze kredytowym, jeżeli taki istnieje);
zgodność należności kredytowych z kryteriami kwalifikacji stosowanymi przez Eurosystem;
że dana należność kredytowa nie stanowi jednocześnie zabezpieczenia na rzecz osób trzecich, oraz że kontrahent nie przekaże takiej należności kredytowej jako zabezpieczenia na rzecz osoby trzeciej;
że najpóźniej w ciągu następnego dnia operacyjnego kontrahent powiadomi właściwy KBC o wszelkich zdarzeniach mogących w istotny sposób wpłynąć na relację umowną między kontrahentem a danym KBC, w tym w szczególności o wcześniejszej, częściowej lub całkowitej spłacie, obniżeniu klasyfikacji oraz istotnych zmianach stanu danej należności kredytowej;
KBC nakładają na kontrahentów wymóg przekazywania w odniesieniu do należności kredytowych przekazanych na zabezpieczenie od maja 2021 r., w stosownych przypadkach, odpowiednich identyfikatorów analitycznej bazy danych granularnych dotyczących ekspozycji kredytowych (AnaCredit) (tj. identyfikatora „podmiot obserwowany”, identyfikatora „kontrakt” oraz identyfikatora „instrument”) przekazywanych na podstawie wymogów sprawozdawczości statystycznej określonych rozporządzeniem Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/867 (EBC/2016/13) ( 19 ).
KBC lub odpowiednie centralne rejestry kredytowe, właściwe organy nadzoru bankowego lub zewnętrzni biegli rewidenci dokonują wyrywkowych kontroli jakości i dokładności pisemnych deklaracji kontrahentów – poprzez dostarczenie fizycznej dokumentacji lub poprzez przeprowadzenie inspekcji. Informacje, które sprawdza się w odniesieniu do każdej należności kredytowej obejmują co najmniej cechy warunkujące istnienie i kwalifikację należności kredytowych. W przypadku kontrahentów posiadających system ratingów wewnętrznych zaakceptowany zgodnie z zasadami oceny kredytowej Eurosystemu przeprowadza się dodatkowe kontrole ocen jakości kredytowej należności kredytowych polegające na sprawdzaniu prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania dłużników należności kredytowych wykorzystywanych jako zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu.
Artykuł 102
Ważność umowy o przekazanie należności kredytowych na zabezpieczenie
Umowa o przekazanie należności kredytowej na zabezpieczenie musi być ważna pomiędzy kontrahentem a odpowiednim KBC zgodnie z właściwym prawem krajowym. ►M9 Wszystkie wymogi prawne konieczne dla ważności umowy i pozwalające na przekazanie należności kredytowej na zabezpieczenie muszą zostać spełnione przez kontrahenta lub – w odpowiednich wypadkach – cesjonariusza. ◄
Artykuł 103
Pełen skutek przekazania wobec osób trzecich
W zależności od właściwego prawa krajowego w odniesieniu do zawiadomienia dłużnika zastosowanie mają następujące zasady:
jeżeli zawiadomienie dłużnika lub rejestracja przekazania należności kredytowej na zabezpieczenie w ogólnodostępnym wykazie jest konieczna dla jego pełnego skutku wobec osób trzecich, a w szczególności dla pierwszeństwa zaspokojenia KBC przed innymi wierzycielami, takie zawiadomienie lub rejestracja są wymagane przed rzeczywistym przekazaniem należności kredytowej na zabezpieczenie lub w momencie takiego przekazania;
jeżeli natomiast nie wymaga się uprzedniego powiadomienia dłużnika o przekazaniu należności kredytowej na zabezpieczenie ani rejestracji tego faktu w ogólnodostępnym wykazie zgodnie z lit. a), istnieje obowiązek powiadomienia dłużnika ex post. Powiadomienia dłużnika ex post polega na powiadomieniu dłużnika przez kontrahenta lub rodzimy KBC, zgodnie z postanowieniami dokumentacji krajowej, o przekazaniu przez kontrahenta należności kredytowej na zabezpieczenie na rzecz KBC niezwłocznie po nastąpieniu niewykonania zobowiązania lub innego zdarzenia kredytowego, zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w mającej zastosowanie dokumentacji krajowej;
KBC mogą wymagać powiadomienia ex ante lub rejestracji w ogólnodostępnym rejestrze przed przekazaniem na zabezpieczenie lub w momencie takiego przekazania, nawet jeżeli takie formalności nie są konieczne na potrzeby wskazane w lit. a);
w przypadku należności kredytowych stanowiących instrumenty na okaziciela rodzimy KBC może wymagać fizycznego dostarczenia takich instrumentów KBC lub osobie trzeciej przed ich przekazaniem na zabezpieczenie lub w momencie takiego przekazania. Wymogi w zakresie powiadamiania określone w lit. a) i b) nie mają zastosowania do należności kredytowych stanowiących instrumenty na okaziciela.
Artykuł 104
Brak ograniczeń dotyczących przekazania na zabezpieczenie i realizacji należności kredytowych
Artykuł 105
Brak ograniczeń związanych z tajemnicą bankową i poufnością
Kontrahent i dłużnik mają obowiązek umownego ustalenia, że dłużnik bezwarunkowo zgadza się na ujawnienie przez kontrahenta Eurosystemowi informacji o należności kredytowej i dłużniku, niezbędnych rodzimemu KBC do zapewnienia ustanowienia na należnościach kredytowych ważnego zabezpieczenia i możliwości szybkiego zrealizowania tych należności w przypadku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta. Wymóg ten nie jest niezbędny, jeżeli swobodne dostarczanie takich informacji jest gwarantowane właściwym prawem krajowym, zgodnie z postanowieniami właściwej dokumentacji krajowej rodzimego KBC.
Artykuł 106
Kryteria kwalifikacji dotyczące depozytów terminowych
Depozyty terminowe, o których mowa w art. 12, których posiadaczem jest kontrahent, stanowią kwalifikowane zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu.
Artykuł 107
Kryteria kwalifikacji dotyczące RMDB
Artykuł 107a
Kwalifikowany rodzaj aktywów
Artykuł 107b
Wymóg braku podporządkowania w odniesieniu do instrumentów DECC
Instrumenty DECC nie mogą rodzić praw do kwoty głównej lub odsetek podporządkowanych względem praw posiadaczy innych instrumentów dłużnych tego samego emitenta.
Artykuł 107c
Wymogi jakości kredytowej
Instrumenty DECC muszą być zgodne z wymogami jakości kredytowej Eurosystemu określonymi w sekcji 3 rozdziału 2 tytułu III części czwartej.
Artykuł 107d
Nabycie zabezpieczających należności kredytowych przez emitenta
Pula zabezpieczających należności kredytowych musi zostać nabyta przez emitenta od inicjatora w sposób uznawany przez Eurosystem za prawdziwą sprzedaż („true sale”) lub inny sposób stanowiący odpowiednik prawdziwej sprzedaży, skuteczny w stosunku do wszystkich osób trzecich, oraz musi być niedostępna dla inicjatora i jego wierzycieli, w tym także w przypadku niewypłacalności inicjatora.
Artykuł 107e
Wymogi przejrzystości dotyczące instrumentów DECC
Do instrumentów DECC, w tym szczegółowych wzorów sprawozdawczych dotyczących instrumentów DECC na poziomie danych o poszczególnych kredytach, stosuje się wymogi w zakresie jakości danych dotyczące papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami. Dane o poszczególnych kredytach przekazuje się na szczegółowym formularzu sprawozdawczym DECC danych o poszczególnych kredytach, który publikuje się na stronie internetowej EBC, do:
repozytorium sekurytyzacji zarejestrowanego w ESMA; lub
bazy danych o poszczególnych kredytach wskazanej przez Eurosystem.
Przekazywanie bazom danych o poszczególnych kredytach wskazanym przez Eurosystem danych o poszczególnych kredytach dotyczących instrumentów DECC na podstawie ust. 5 lit. b) jest dozwolone do końca miesiąca kalendarzowego, podczas którego przypada data będąca trzy lata i trzy miesiące po dacie uruchomienia sprawozdawczości ESMA.
EBC ogłasza datę uruchomienia sprawozdawczości ESMA na swojej stronie internetowej.
Artykuł 107f
Rodzaje kwalifikowanych zabezpieczających należności kredytowych
Ustanowienie ważnego tytułu zabezpieczającego do zabezpieczających należności kredytowych, umożliwiające emitentowi i posiadaczom instrumentów DECC szybką realizację należności kredytowych w przypadku niewykonania zobowiązania przez inicjatora, wymaga spełnienia następujących dodatkowych wymogów prawnych określonych w ust. 3–9:
weryfikacji istnienia zabezpieczającej należności kredytowej;
ważności umowy o przekazanie należności kredytowych na zabezpieczenie;
pełnej skuteczności przekazania na zabezpieczenie wobec osób trzecich;
braku ograniczeń dotyczących przeniesienia danej zabezpieczającej należności kredytowej;
braku ograniczeń dotyczących realizacji danej zabezpieczającej należności kredytowej;
braku ograniczeń związanych z tajemnicą bankową i poufnością.
Dalsze szczegóły dotyczące konkretnych aspektów krajowych systemów prawnych znajdują się we właściwej dokumentacji krajowej KBC.
KBC państwa siedziby inicjatora podejmuje co najmniej wszystkie poniższe kroki w celu weryfikacji istnienia zabezpieczających należności kredytowych:
KBC państwa siedziby inicjatora uzyskuje od inicjatora, co najmniej raz na kwartał, pisemną deklarację potwierdzającą:
istnienie zabezpieczających należności kredytowych, przy czym deklaracja taka może być zastąpiona sprawdzeniem informacji zawartych w centralnym rejestrze kredytowym, jeżeli taki istnieje;
zgodność zabezpieczających należności kredytowych z kryteriami kwalifikacji stosowanymi przez Eurosystem;
że dana zabezpieczająca należność kredytowa nie stanowi jednocześnie zabezpieczenia na rzecz osób trzecich oraz że inicjator nie przekaże takiej należności kredytowej jako zabezpieczenia na rzecz Eurosystemu lub osoby trzeciej;
że najpóźniej w ciągu następnego dnia operacyjnego inicjator powiadomi właściwy KBC o wszelkich zdarzeniach mogących w istotny sposób wpłynąć na wartość należności kredytowych jako zabezpieczenia, w tym w szczególności o wcześniejszej, częściowej lub całkowitej spłacie, obniżeniu klasyfikacji oraz istotnych zmianach stanu danej należności kredytowej;
KBC państwa lokalizacji inicjatora lub odpowiednie centralne rejestry kredytowe, właściwe organy nadzoru bankowego lub zewnętrzni biegli rewidenci dokonują wyrywkowych kontroli jakości i dokładności pisemnych deklaracji inicjatorów – poprzez dostarczenie fizycznej dokumentacji lub poprzez przeprowadzenie inspekcji. Informacje, które sprawdza się w odniesieniu do każdej zabezpieczającej należności kredytowej, obejmują co najmniej cechy warunkujące istnienie i kwalifikację tych należności. W przypadku inicjatorów posiadających system ratingów wewnętrznych zaakceptowany zgodnie z zasadami oceny kredytowej Eurosystemu przeprowadza się dodatkowe kontrole ocen jakości kredytowej zabezpieczających należności kredytowych polegające na sprawdzaniu prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania przez dłużników należności kredytowych wykorzystywanych jako zabezpieczenie instrumentów DECC, które są przekazywane na zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu;
w przypadku kontroli przeprowadzanych na podstawie art. 107f ust. 3, ust. 4 lit. a) lub ust. 4 lit. b) przez KBC państwa siedziby inicjatora, organy nadzoru, zewnętrznych biegłych rewidentów lub centralne rejestry kredytowe, osoby przeprowadzające te kontrole muszą być do tego upoważnione, jeśli konieczność taka wynika z postanowień umownych lub właściwych wymogów krajowych.
Umowa dotycząca przeniesienia zabezpieczających należności kredytowych na emitenta lub ich przekazania na zabezpieczenie w drodze przeniesienia własności, cesji lub zastawu musi być ważna pomiędzy emitentem a inicjatorem lub, odpowiednio, przejmującym/cesjonariuszem/zastawnikiem, zgodnie z właściwym prawem krajowym. Wszystkie wymogi prawne konieczne do ważności umowy i pozwalające na pośrednie lub bezpośrednie przekazanie należności kredytowej jako zabezpieczenia muszą zostać spełnione przez lub inicjatora lub – w odpowiednich wypadkach – cesjonariusza. W zależności od właściwego prawa krajowego w odniesieniu do zawiadomienia dłużnika zastosowanie mają poniższe zasady.
W niektórych sytuacjach niezbędne może być powiadomienie dłużnika lub rejestracja w ogólnodostępnym wykazie: (i) przeniesienia (bezpośredniego lub pośredniego) zabezpieczających należności kredytowych na emitenta; lub (ii) momentu przekazania przez kontrahenta na rzecz rodzimego KBC instrumentów DECC jako zabezpieczenia w celu zapewnienia pełnej skuteczności takiego przeniesienia lub przekazania na zabezpieczenie względem osób trzecich; oraz, w szczególności (iii) w celu zapewnienia pierwszeństwa zaspokojenia emitenta (w odniesieniu do zabezpieczających należności kredytowych) lub rodzimego KBC (w odniesieniu do instrumentów DECC jako zabezpieczenia) przed innymi wierzycielami. W takich przypadkach wymogi powiadomienia lub rejestracji należy spełnić: (i) z wyprzedzeniem lub w momencie właściwego przeniesienia zabezpieczających należności kredytowych (bezpośredniego lub pośredniego) na emitenta; lub (ii) w momencie przekazania przez kontrahentów instrumentów DECC na zabezpieczenie na rzecz ich rodzimego KBC.
Jeżeli natomiast nie wymaga się uprzedniego powiadomienia dłużnika ani rejestracji tego faktu w ogólnodostępnym wykazie zgodnie z lit. a), istnieje obowiązek powiadomienia dłużnika ex post. Powiadomienie dłużnika ex post polega na powiadomieniu dłużnika, zgodnie z postanowieniami dokumentacji krajowej, o przekazaniu należności kredytowej na zabezpieczenie lub jej przeniesieniu niezwłocznie po nastąpieniu niewykonania zobowiązania lub innego zdarzenia kredytowego, zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w mającej zastosowanie dokumentacji krajowej.
Wymogi określone w lit. a) i b) są wymogami minimum. Eurosystem może wymagać powiadomienia ex ante lub rejestracji w sytuacjach innych niż określone powyżej, w tym w odniesieniu do instrumentów na okaziciela.
Z zastrzeżeniem ust. 6 i 7 ograniczeniem możliwości przekazania na zabezpieczenie i realizacji udziału w kredycie konsorcjalnym nie jest agent kredytu zajmujący się zbieraniem i dystrybucją spłat oraz zarządzaniem kredytem, o ile:
agent kredytu jest instytucją kredytową zlokalizowaną w państwie członkowskim; oraz
stosunek pomiędzy danym członkiem konsorcjum a agentem kredytu może zostać przeniesiony wraz z udziałem w kredycie konsorcjalnym albo w ramach tego udziału.
ROZDZIAŁ 2
Wymogi eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące aktywów nierynkowych
Artykuł 108
Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące aktywów nierynkowych
Do kwalifikacji aktywów nierynkowych jako zabezpieczenia zastosowanie mają następujące wymogi jakości kredytowej Eurosystemu:
jakość kredytową należności kredytowych ocenia się na podstawie jakości kredytowej dłużnika lub gwaranta, która powinna być co najmniej na poziomie stopnia 3 jakości kredytowej w zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu;
ocena jakości kredytowej RMBD musi być co najmniej na poziomie stopnia 2 jakości kredytowej w zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu.
Artykuł 109
Zasady ogólne dotyczące oceny jakości kredytowej należności kredytowych
Artykuł 110
Wybór źródła lub systemu oceny jakości kredytowej
Artykuł 111
Ocena kredytowa należności kredytowych, których dłużnikami lub gwarantami są podmioty sektora publicznego lub przedsiębiorstwa niefinansowe
Eurosystem ocenia jakość kredytową należności kredytowych, których dłużnikami lub gwarantami są podmioty sektora publicznego lub przedsiębiorstwa niefinansowe, zgodnie z poniższymi zasadami stosowanymi we wskazanej poniżej kolejności.
Jeżeli dostępna jest ocena kredytowa pochodząca z systemu lub źródła wybranego przez kontrahenta, Eurosystem korzysta z tej oceny przy ustalaniu, czy podmiot sektora publicznego występujący jako dłużnik lub gwarant spełnia wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej aktywów nierynkowych określone w art. 108.
Jeżeli ocena kredytowa wskazana w lit. a) nie jest dostępna, Eurosystem wykorzystuje ocenę kredytową ECAI przyznaną podmiotowi sektora publicznego występującemu jako dłużnik lub gwarant przez zaakceptowany system ECAI.
Jeżeli nie jest dostępna żadna z ocen kredytowych wskazanych w lit. a) i b), do podmiotu sektora publicznego występującego jako dłużnik lub gwarant ma zastosowanie procedura określona w art. 87 w odniesieniu do aktywów rynkowych.
Artykuł 112
Określenie spełniania wymogów Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczących RMDB
Na potrzeby weryfikacji spełnienia wymogów jakości kredytowej określonych w art. 108 rodzimy KBC dokonuje oceny jakości kredytowej RMBD na podstawie zasad oceny jakości kredytowej właściwych dla danego systemu prawnego, określonych w obowiązującej dokumentacji krajowej.
Artykuł 112a
Wymogi Eurosystemu w zakresie jakości kredytowej dotyczące instrumentów DECC
TYTUŁ IV
GWARANCJE DOTYCZĄCE AKTYWÓW RYNKOWYCH I NIERYNKOWYCH
Artykuł 113
Wymogi dotyczące gwarancji
Artykuł 114
Cechy gwarancji
Artykuł 115
Brak podporządkowania zobowiązań gwaranta
Zobowiązania gwaranta z tytułu gwarancji muszą być klasyfikowane przynajmniej na równi (pari passu) i proporcjonalnie (pro rata) z pozostałymi niezabezpieczonymi zobowiązaniami gwaranta.
Artykuł 116
Wymogi w zakresie jakości kredytowej dotyczące gwarantów
Gwarant musi spełniać wymogi jakości kredytowej Eurosystemu określone w zasadach oceny kredytowej Eurosystemu w odniesieniu do gwarantów aktywów rynkowych, zawarte w art. 82–84, albo wymogi dotyczące gwarantów należności kredytowych określone w art. 108.
Artykuł 117
Rodzaj gwaranta
Gwarantami mogą być następujące podmioty:
w odniesieniu do aktywów rynkowych, zgodnie z art. 69 – bank centralny państwa członkowskiego, podmiot sektora publicznego, agencja, instytucja kredytowa, instytucja finansowa inna niż instytucja kredytowa, przedsiębiorstwo niefinansowe, wielostronny bank rozwoju lub organizacja międzynarodowa; lub
w odniesieniu do należności kredytowych, zgodnie z art. 95 – przedsiębiorstwo niefinansowe, podmiot sektora publicznego, wielostronny bank rozwoju lub organizacja międzynarodowa.
Artykuł 118
Siedziba gwaranta
Gwarantami mogą być podmioty mające siedzibę:
w EOG – w przypadku aktywów rynkowych, zgodnie z art. 70, chyba że do osiągnięcia wymogów jakości kredytowej dla danych instrumentów dłużnych gwarancja nie jest potrzebna. Możliwość wykorzystania ratingu nadanego gwarantowi przez instytucję ECAI do osiągnięcia odpowiednich wymogów jakości kredytowej dla danych aktywów rynkowych określa art. 84.
w państwie członkowskim, którego walutą jest euro – w przypadku instrumentów dłużnych emitowanych lub gwarantowanych przez przedsiębiorstwa niefinansowe, dla których nie została wydana ocena kredytowa zaakceptowanego systemu ECAI dotycząca emisji, emitenta lub gwaranta, zgodnie z art. 70.
w państwie członkowskim, którego walutą jest euro – w przypadku należności kredytowych, zgodnie z art. 96, chyba że do osiągnięcia wymogów jakości kredytowej dla danych aktywów nierynkowych gwarancja nie jest potrzebna. Możliwość wykorzystania oceny kredytowej nadanej gwarantowi do osiągnięcia odpowiednich wymogów jakości kredytowej dla należności kredytowych określa art. 108.
TYTUŁ V
ZASADY OCENY KREDYTOWEJ EUROSYSTEMU DOTYCZĄCE AKTYWÓW KWALIFIKOWANYCH
Artykuł 119
Akceptowane źródła i systemy oceny kredytowej
Informacje dotyczące oceny kredytowej, na których Eurosystem opiera ocenę kwalifikowanych aktywów na potrzeby zabezpieczenia operacji kredytowych Eurosystemu zapewniają systemy oceny kredytowej należące do jednego z trzech następujących źródeł:
instytucji ECAI;
wewnętrznych systemów oceny kredytowej KBC (ICAS);
systemów ratingów wewnętrznych kontrahentów (IRB).
Artykuł 120
Ogólne kryteria akceptacji zewnętrznych instytucji oceny kredytowej jako systemów oceny kredytowej
Na potrzeby zasad oceny kredytowej Eurosystemu stosuje się następujące ogólne kryteria akceptacji instytucji ECAI:
instytucje ECAI muszą być zarejestrowane przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1060/2009;
instytucje ECAI muszą spełniać kryteria operacyjne i zapewniać odpowiednie pokrycie celem zapewnienia skutecznej realizacji zasad oceny kredytowej Eurosystemu. W szczególności, wykorzystanie oceny kredytowej przyznanej przez instytucję ECAI jest uwarunkowane udostępnieniem Eurosystemowi informacji na temat takiej oceny, jak również informacji umożliwiających porównanie i przyporządkowanie tych ocen do stopni jakości kredytowej Eurosystemu, a także monitorowanie trafności wyników na podstawie art. 126.
Artykuł 121
Ogólne kryteria akceptacji i procedury operacyjne wewnętrznych systemów oceny kredytowej KBC
Artykuł 122
Ogólne kryteria akceptacji systemów ratingów wewnętrznych
Wniosek złożony przez kontrahenta zgodnie z ust. 1 powinien obejmować następujące informacje i dokumenty; w razie potrzeby powinny one zostać przetłumaczone na język roboczy rodzimego KBC:
kopia decyzji właściwego organu zezwalającej kontrahentowi na korzystanie ze swojego systemu ratingów wewnętrznych na potrzeby wymogów kapitałowych (w formie skonsolidowanej lub jednostkowej) wraz ze szczegółowymi warunkami korzystania z tego systemu;
przeprowadzona przez właściwy organ aktualna ocena, uwzględniającą dostępne na bieżąco informacje o wszelkich kwestiach mających wpływ na wykorzystanie metody ratingów wewnętrznych na potrzeby zabezpieczenia oraz wszelkich kwestiach związanych z danymi wykorzystanymi na potrzeby przeglądu trafności wyników w ramach zasad oceny kredytowej Eurosystemu;
informacje dotyczące wszelkich zmian systemu ratingów wewnętrznych kontrahenta zalecane lub wymagane przez organ nadzoru oraz termin ich wdrożenia;
informacja o zastosowanej metodzie przyporządkowania prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania do poszczególnych dłużników oraz dane dotyczące skali ocen i przypisanego do nich prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania w ciągu jednego roku, na podstawie których określa się oceny dopuszczające;
najnowsze informacje dotyczące trzeciego filara (dyscyplina rynkowa), które kontrahent ma obowiązek regularnie ogłaszać zgodnie z wymogami dyscypliny rynkowej nałożonymi przez umowę bazylejską III, dyrektywę 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 575/2013;
nazwa i adres właściwego organu i zewnętrznego biegłego rewidenta;
informacje historyczne dotyczące zapisanych w systemie ratingów wewnętrznych kontrahenta wskaźników niewypłacalności dla poszczególnych klas ratingowych za okres pięciu lat kalendarzowych poprzedzających złożenie wniosku. Jeżeli w trakcie tych lat kalendarzowych właściwy organ udzielił kontrahentowi zezwolenia na korzystanie z jego systemu ratingów wewnętrznych na potrzeby wymogów kapitałowych, przekazywane informacje powinny obejmować okres od momentu udzielenia takiego zezwolenia. Historyczne dane roczne dotyczące wskaźników niewypłacalności i potencjalne informacje dodatkowe muszą być zgodne z zasadami dotyczącymi przeglądu trafności wyników zawartymi w art. 126 w taki sposób, jakby w tym okresie system ratingów wewnętrznych podlegał tym zasadom;
wskazane w art. 126 informacje niezbędne do przeprowadzenia przeglądu trafności wyników, w zakresie wymaganym w momencie złożenia wniosku za bieżący rok od systemów ratingów wewnętrznych, które zostały już zaakceptowane zgodnie z zasadami oceny kredytowej Eurosystemu.
Artykuł 123
Obowiązki sprawozdawcze kontrahentów wykorzystujących systemy ratingów wewnętrznych
Kontrahenci mają obowiązek spełniania dodatkowych kryteriów operacyjnych określonych w mających zastosowanie postanowieniach umownych lub normatywnych stosowanych przez rodzimy KBC, w tym postanowieniach dotyczących:
kontrolach ad hoc dotyczących procedur stosowanych do informowania rodzimego KBC o cechach należności kredytowej;
kontrolach rocznych przeprowadzanych przez rodzimy KBC (lub, w odpowiednich przypadkach, przez właściwy organ lub zewnętrznego biegłego rewidenta) w celu ustalenia dokładności i ważności puli statycznych, zgodnie z załącznikiem IX;
przekazywania – najpóźniej w ciągu kolejnego dnia operacyjnego – informacji dotyczących zmian kwalifikacji aktywów oraz obowiązku natychmiastowego wycofywania, w razie potrzeby, odpowiednich należności kredytowych;
zawiadamiania rodzimego KBC o faktach i okolicznościach, które mogą mieć istotny wpływ na dalsze stosowanie systemów ratingów wewnętrznych na potrzeby zasad oceny kredytowej Eurosystemu lub na sposób, w jaki systemy ratingów wewnętrznych prowadzą do ustanowienia kwalifikowanego zabezpieczenia, w tym w szczególności o istotnych zmianach systemu ratingów wewnętrznych kontrahenta, które mogą mieć wpływ na sposób, w jaki klasy ratingowe lub prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania w ramach danego systemu odnoszą się do zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu.
▼M7 —————
Artykuł 126
Przegląd trafności wyników w ramach zasad oceny kredytowej Eurosystemu
TYTUŁ VI
ZASADY KONTROLI RYZYKA I WYCENY DOTYCZĄCE AKTYWÓW RYNKOWYCH I NIERYNKOWYCH
Artykuł 127
Cel zasad kontroli ryzyka i wyceny
Artykuł 128
Środki kontroli ryzyka
Eurosystem stosuje następujące środki kontroli ryzyka dotyczące aktywów kwalifikowanych:
redukcje wartości w wycenie określone w wytycznych Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/65 ( 20 ) (EBC/2015/35);
zmienny depozyt zabezpieczający (wycena rynkowa):
Eurosystem wymaga, by skorygowana wartość rynkowa aktywów kwalifikowanych wykorzystywanych w zasilających w płynność transakcjach odwracalnych nie zmieniała się w czasie. Jeżeli wartość aktywów kwalifikowanych, według codziennych pomiarów, spada poniżej określonego poziomu, rodzimy KBC zobowiązuje kontrahenta do dostarczenia dodatkowych aktywów lub środków pieniężnych poprzez wystosowanie wezwania do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego. Podobnie, jeżeli w wyniku aktualizacji wyceny wartość aktywów kwalifikowanych przekroczy określony poziom, KBC może zwrócić nadwyżkę aktywów lub środków pieniężnych;
ograniczenia wykorzystania niezabezpieczonych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez instytucje kredytowe lub jakiekolwiek inne podmioty, z którymi instytucja kredytowa ma bliskie powiązania zdefiniowane w art. 138;
obniżki wartości w wycenie określone w wytycznych (UE) 2016/65 (EBC/2015/35).
Eurosystem może stosować następujące dodatkowe środki kontroli ryzyka:
początkowy depozyt zabezpieczający, w ramach którego kontrahenci muszą przedstawić aktywa zabezpieczające o wartości nie niższej niż kwota płynności zapewnianej przez Eurosystem powiększona o wartość depozytu początkowego;
limity w stosunku do emitentów, dłużników lub gwarantów: Eurosystem może stosować dodatkowe limity ryzyka w stosunku do ekspozycji względem emitentów, dłużników lub gwarantów, oprócz limitów stosowanych do niezabezpieczonych instrumentów dłużnych zgodnie z ust. 1 lit. c);
dodatkowe redukcje wartości w wycenie;
dodatkowe gwarancje udzielone przez gwarantów spełniających wymogi jakości kredytowej Eurosystemu w celu przyjęcia określonych aktywów;
wyłączenie określonych aktywów z wykorzystywania jako zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu.
ROZDZIAŁ 1
Środki kontroli ryzyka dotyczące aktywów rynkowych
▼M3 —————
ROZDZIAŁ 2
Środki kontroli ryzyka dotyczące aktywów nierynkowych
▼M3 —————
ROZDZIAŁ 3
Zasady wyceny aktywów rynkowych i nierynkowych
Artykuł 134
Zasady wyceny aktywów rynkowych
KBC stosują następujące zasady do określania wartości aktywów wykorzystywanych jako zabezpieczenie operacji otwartego rynku przeprowadzanych za pomocą transakcji odwracalnych:
dla każdej pozycji rynkowych aktywów kwalifikowanych Eurosystem określa najbardziej reprezentatywną cenę przy obliczaniu wartości rynkowej;
wartość aktywów rynkowych oblicza się na podstawie najbardziej reprezentatywnej ceny w dniu operacyjnym poprzedzającym datę wyceny. W braku reprezentatywnej ceny danych aktywów Eurosystem określa cenę teoretyczną;
wartość rynkową lub teoretyczną aktywów rynkowych oblicza się łącznie z narosłymi odsetkami;
zależnie od różnic w krajowych systemach prawnych i praktyce operacyjnej mogą wystąpić różnice między KBC w podejściu do strumieni dochodu, np. płatności kuponowych związanych z aktywami i otrzymywanych w okresie trwania operacji kredytowej Eurosystemu. Jeżeli strumień dochodu ma zostać przekazany kontrahentowi, rodzimy KBC przed przekazaniem upewnia się, czy ilość aktywów kwalifikowanych będzie nadal wystarczająca na pokrycie odpowiednich operacji. KBC dążą do tego, by skutek ekonomiczny tego podejścia był taki sam, jak w sytuacji, w której dochód ten byłby przekazywany kontrahentowi w terminie płatności.
Artykuł 135
Zasady wyceny aktywów nierynkowych
Aktywom nierynkowym Eurosystem przypisuje wartość odpowiadającą ich kwocie pozostającej do spłaty.
Artykuł 136
Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego
▼M11 —————
TYTUŁ VIII
ZASADY WYKORZYSTANIA AKTYWÓW KWALIFIKOWANYCH
Artykuł 138
Bliskie powiązania pomiędzy kontrahentami a emitentem, dłużnikiem lub gwarantem aktywów kwalifikowanych
„Bliskie powiązania” oznaczają którąkolwiek z następujących sytuacji powiązania pomiędzy kontrahentem a innym podmiotem wskazanym w ust. 1:
kontrahent posiada, bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej przedsiębiorstw, 20 % lub więcej kapitału takiego innego podmiotu;
taki inny podmiot posiada, bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej przedsiębiorstw, 20 % lub więcej kapitału kontrahenta;
osoba trzecia posiada, bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub więcej przedsiębiorstw, 20 % lub więcej kapitału kontrahenta oraz 20 % lub więcej kapitału takiego innego podmiotu.
Na potrzeby oceny istnienia bliskiego powiązania w przypadku multi-cédulas Eurosystem stosuje metodę pełnego przeglądu (look-through approach), tzn. bierze pod uwagę bliskie powiązania pomiędzy każdym z emitentów odpowiednich cédulas a kontrahentem.
Postanowienia ust. 1 nie mają zastosowania do:
bliskich powiązań w rozumieniu ust. 2, utworzonych w wyniku istnienia podmiotu sektora publicznego z EOG uprawnionego do nakładania podatków i będącego (i) podmiotem posiadającym, bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub większej liczby przedsiębiorstw, 20 % lub więcej kapitału kontrahenta, lub (ii) podmiotem trzecim posiadającym, bezpośrednio lub za pośrednictwem jednego lub większej liczby przedsiębiorstw, 20 % lub więcej kapitału kontrahenta oraz 20 % lub więcej kapitału innego podmiotu, pod warunkiem że nie istnieją żadne inne bliskie powiązania pomiędzy kontrahentem a takim innym podmiotem poza bliskimi powiązaniami powstałymi za sprawą jednego lub większej liczby podmiotów sektora publicznego z EOG uprawnionych do nakładania podatków;
►M11 zabezpieczone obligacje wyemitowane na podstawie przepisów legislacyjnych EOG, w wyjątkiem wewnątrzgrupowych struktur obejmujących pule obligacji zabezpieczonych wyemitowanych zgodnie z art. 8 dyrektywy (UE) 2019/2162, które: ◄
jeżeli zostały wyemitowane w dniu 7 lipca 2022 r. lub wcześniej, spełniają wymogi określone w art. 129 ust. 1–3 i 6 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mające zastosowanie w dniu emisji oraz znajdują się na liście kwalifikowanych aktywów rynkowych publikowanej na stronie internetowej EBC od dnia 7 lipca 2022 r.; lub jeżeli zostały wyemitowane w dniu 8 lipca 2022 r. lub później, spełniają wymogi określone w art. 129 ust. 1–3b oraz 6 i 7 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 mające zastosowanie w dniu emisji;
nie zawierają w puli zabezpieczeń niezabezpieczonych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez kontrahenta lub inny podmiot blisko powiązany z tym kontrahentem w rozumieniu ust. 2 i w pełni gwarantowanych przez co najmniej jeden podmiot sektora publicznego z EOG uprawniony do nakładania podatków;
mają rating emisji nadany przez instytucję ECAI określony w art. 83 lit. a) oraz spełniający wymogi wskazane w załączniku IXb;
nierynkowych RMBD i instrumentów DECC;
multi-cédulas wyemitowanych przed dniem 1 maja 2015 r., o ile składowe cédulas spełniają kryteria określone w art. 129 ust. 1–3 i ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.
►M11 W przypadku konieczności weryfikacji zgodności z ust. 3 lit. b) pkt (i) lub (ii), tzn. w odniesieniu do zabezpieczonych obligacji wyemitowanych na podstawie przepisów legislacyjnych EOG – gdy mające zastosowanie przepisy prawa lub prospekt nie wyłączają możliwości włączenia do puli zabezpieczeń odpowiednio (i) wewnątrzgrupowych struktur obejmujących pule obligacji zabezpieczonych wyemitowanych zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi transponującymi art. 8 dyrektywy (UE) 2019/2162 lub (ii) instrumentów dłużnych, o których mowa w ust. 3 lit. b) pkt (ii), gdy kontrahent lub podmiot blisko powiązany z kontrahentem wyemitował takie instrumenty, KBC mogą powziąć wszystkie lub niektóre z poniższych środków w celu przeprowadzenia doraźnej weryfikacji zgodności z ust. 3 lit. b) ppkt (i) lub (ii): ◄
KBC mogą uzyskiwać regularne raporty kontrolne przedstawiające przegląd aktywów w puli zabezpieczeń zabezpieczonych obligacji wyemitowanych na podstawie przepisów legislacyjnych EOG;
w przypadku gdy raporty kontrolne nie zawierają wystarczających informacji na potrzeby weryfikacji, KBC mogą żądać certyfikacji własnej i oświadczenia kontrahenta przekazującego zabezpieczone obligacje wyemitowane na podstawie przepisów legislacyjnych EOG, w którym kontrahent potwierdza, że obligacja wyemitowana na podstawie przepisów legislacyjnych EOG nie jest częścią wewnątrzgrupowych struktur obejmujących pule obligacji zabezpieczonych wyemitowanych zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi transponującymi art. 8 dyrektywy (UE) 2019/2162 wbrew postanowieniom ust. 3 lit. b) ppkt (i), oraz że pula zabezpieczeń takich obligacji nie zawiera – wbrew postanowieniom ust. 3 lit. b) ppkt (ii) – niezabezpieczonych obligacji bankowych wyemitowanych przez kontrahenta lub podmiot z nim blisko powiązany, w pełni gwarantowanych przez co najmniej jeden podmiot sektora publicznego z EOG uprawniony do nakładania podatków. Certyfikacja własna kontrahenta musi być podpisana przez prezesa zarządu, dyrektora finansowego lub podobnej rangi członka kierownictwa kontrahenta, albo przez osobę upoważnioną do składania podpisów w ich imieniu;
raz do roku KBC może żądać od kontrahenta przekazującego zabezpieczone obligacje wyemitowane na podstawie przepisów legislacyjnych EOG potwierdzenia ex post przygotowanego przez zewnętrznych audytorów lub monitorujących pulę zabezpieczeń, zgodnie z którym obligacja wyemitowana na podstawie przepisów legislacyjnych EOG nie jest częścią wewnątrzgrupowych struktur obejmujących pule obligacji zabezpieczonych wyemitowanych zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowymi transponującymi art. 8 dyrektywy (UE) 2019/2162 wbrew postanowieniom ust. 3 lit. b) ppkt (i), oraz pula zabezpieczeń takich obligacji nie zawiera – wbrew postanowieniom ust. 3 lit. b) pkt (ii) – niezabezpieczonych obligacji bankowych wyemitowanych przez kontrahenta lub podmiot z nim blisko powiązany, w pełni gwarantowanych przez co najmniej jeden podmiot sektora publicznego z EOG uprawniony do nakładania podatków;
w przypadku nieprzekazania przez kontrahenta na żądanie KBC certyfikacji własnej lub potwierdzenia zgodnie z lit. b) oraz c) dane zabezpieczone obligacje wyemitowane na podstawie przepisów legislacyjnych EOG nie podlegają przekazaniu na zabezpieczenie przez tego kontrahenta.
Artykuł 138a
Wykorzystanie instrumentów dłużnych w związku z rekapitalizacją rzeczową przy użyciu instrumentów długu publicznego
Instrumenty długu publicznego wykorzystywane do rekapitalizacji rzeczowej kontrahenta mogą być wykorzystywane jako zabezpieczenie wyłącznie przez tego kontrahenta lub innego kontrahenta mającego z tym kontrahentem bliskie powiązania w rozumieniu art. 138 ust. 2, o ile Eurosystem – biorąc również pod uwagę rolę, jaką w rekapitalizacji odgrywają takie instrumenty – uzna, że poziom dostępu do rynku emitenta tych instrumentów jest adekwatny.
Artykuł 139
Wykorzystanie gwarantowanych niezabezpieczonych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez kontrahenta lub podmiot z nim blisko powiązany
▼M9 —————
▼M9 —————
Artykuł 140
Bliskie powiązania w odniesieniu do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami i transakcji zabezpieczających przed ryzykiem kursowym
Kontrahent nie może przekazać na zabezpieczenie papieru wartościowego zabezpieczonego aktywami, jeśli on lub osoba trzecia, z którą jest blisko powiązany, zapewnia zabezpieczenie tych papierów wartościowych przed ryzykiem kursowym poprzez zawarcie transakcji zabezpieczającej przed ryzykiem kursowym, w której jako druga strona występuje emitent danego papieru.
Artykuł 141
Ograniczenia dotyczące niezabezpieczonych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez instytucje kredytowe i podmioty z nimi blisko powiązane
Kontrahent nie może przedkładać lub wykorzystywać jako zabezpieczenia niezabezpieczonych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez instytucję kredytową lub podmioty z nią blisko powiązane w zakresie, w jakim wartość zabezpieczenia wyemitowanego przez taką instytucję kredytową lub jakiekolwiek inne podmioty, z którymi ma ona bliskie powiązania, przekracza – po zastosowaniu odpowiedniej redukcji wartości – ►M11 2,5 % ◄ całkowitej wartości aktywów wykorzystywanych przez tego kontrahenta jako zabezpieczenie. Wskazany powyżej próg nie ma zastosowania w następujących przypadkach:
jeżeli wartość takich aktywów po zastosowaniu odpowiedniej redukcji wartości nie przekracza kwoty 50 milionów EUR;
jeżeli aktywa takie są gwarantowane przez podmiot sektora publicznego uprawniony do nakładania podatków w formie gwarancji spełniającej wymogi określone w art. 114; lub
jeżeli aktywa takie są wyemitowane przez agencję, wielostronny bank rozwoju lub organizację międzynarodową.
Artykuł 142
Wsparcie płynności w odniesieniu do papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami
W przypadku wsparcia płynności w formie rezerw gotówkowych kontrahenci nie mogą przekazywać na zabezpieczenie papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, jeżeli jednocześnie spełnione są trzy następujące warunki:
kontrahent ma bliskie powiązania z bankiem emitenta w ramach transakcji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami;
aktualna wartość funduszu rezerwowego transakcji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami jest większa niż 5 % pierwotnej kwoty do spłaty wszystkich uprzywilejowanych i podporządkowanych transzy transakcji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami;
aktualna wartość funduszu rezerwowego transakcji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami jest większa niż 25 % aktualnej kwoty do spłaty podporządkowanych transzy transakcji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami.
W przypadku wsparcia płynności w formie instrumentów wsparcia płynności kontrahenci nie mogą przekazywać na zabezpieczenie papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, jeżeli jednocześnie spełnione są dwa następujące warunki:
kontrahent ma bliskie powiązania z dostawcą instrumentu wsparcia płynności; oraz
aktualna kwota instrumentu wsparcia płynności transakcji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami jest większa niż 20 % pierwotnej kwoty do spłaty wszystkich uprzywilejowanych i podporządkowanych transzy transakcji papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami.
▼M4 —————
Artykuł 144
Odmowa przyjęcia aktywów kwalifikowanych z powodów operacyjnych
Pomimo tego, że dane aktywa są aktywami kwalifikowanymi, KBC może, z powodów operacyjnych, wystąpić do kontrahenta o usunięcie tych aktywów przed wystąpieniem przepływu środków pieniężnych, w tym płatności kwoty głównej lub kuponu, zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w odpowiedniej dokumentacji krajowej.
Artykuł 144a
Aktywa kwalifikowane z ujemnymi przepływami środków pieniężnych
Jeżeli kontrahent nie dokona płatności w przewidzianym terminie na podstawie ust. 1 Eurosystem może, lecz nie jest do tego zobowiązany, dokonać danej płatności. KBC zapewniają, aby kontrahent zwrócił Eurosystemowi, niezwłocznie po wystąpieniu przez Eurosystem z takim wnioskiem, wszelkie kwoty ujemnych przepływów pieniężnych zapłacone przez Eurosystem w wyniku niespełnienia przez kontrahenta zobowiązania. Jeżeli kontrahent nie dokona płatności w przewidzianym terminie stosownie do ust. 1, Eurosystemowi przysługuje prawo do obciążenia, niezwłocznie i bez uprzedniego powiadomienia, na kwotę równą kwocie, którą Eurosystem jest zobowiązany do zapłaty w imieniu takiego kontrahenta:
odpowiedniego rachunku kontrahenta w module płatniczym (PM), zgodnie z art. 36 ust. 6 załącznika II do wytycznych EBC/2012/27; lub
po uzyskaniu uprzedniej autoryzacji banku dokonującego rozliczenia – rachunku w module płatniczym TARGET2 banku dokonującego rozrachunku, wykorzystywanego przez kontrahenta do operacji kredytowych Eurosystemu; lub
dowolnego innego rachunku, który może być wykorzystany na potrzeby operacji polityki pieniężnej Eurosystemu i który dany kontrahent posiada w KBC.
Artykuł 145
Wycena i usunięcie aktywów niekwalifikowanych i naruszających zasady wykorzystania aktywów kwalifikowanych oraz zawiadamianie o takich aktywach
Artykuł 146
Sankcje za nieprzestrzeganie zasad dotyczących wykorzystania aktywów kwalifikowanych
Nieprzestrzeganie zasad zawartych w niniejszym tytule podlega sankcjom określonym w art. 154–157. Sankcje mają zastosowanie niezależnie od tego, czy dany kontrahent aktywnie uczestniczy w operacjach polityki pieniężnej.
Artykuł 147
Wymiana informacji w ramach Eurosystemu
Na potrzeby realizacji polityki pieniężnej, w szczególności w celu monitorowania przestrzegania zasad wykorzystania aktywów kwalifikowanych, w ramach Eurosystemu wymieniane są informacje o strukturach własnościowych, przekazywane w tym celu przez właściwe organy. Informacje te podlegają takim samym zasadom poufności, jakie są stosowane przez właściwe organy.
TYTUŁ IX
TRANSGRANICZNE WYKORZYSTANIE AKTYWÓW KWALIFIKOWANYCH
Artykuł 148
Zasady ogólne
Kontrahenci mogą przekazywać na zabezpieczenie do wykorzystania transgranicznego aktywa kwalifikowane inne niż depozyty terminowe zgodnie z następującymi zasadami:
aktywa rynkowe mogą być przekazywane na zabezpieczenie za pośrednictwem: (i) kwalifikowanych powiązań; (ii) odpowiednich procedur CCBM; (iii) kwalifikowanych powiązań w połączeniu z procedurami CCBM;
instrumenty DECC oraz RMBD mogą być przekazywane na zabezpieczenie zgodnie z odpowiednimi procedurami CCBM; oraz
należności kredytowe mogą być przekazywane za pośrednictwem (i) odpowiednich procedur CCBM lub (ii) zgodnie z procedurami krajowymi określonymi w odpowiedniej dokumentacji krajowej rodzimego KBC.
Artykuł 149
System banków centralnych korespondentów (CCBM)
Artykuł 150
Kwalifikowane powiązania pomiędzy systemami rozrachunku papierów wartościowych
Artykuł 151
System CCBM w połączeniu z kwalifikowanymi powiązaniami
Artykuł 152
CCBM i trójstronne usługi zarządzania zabezpieczeniem
Agent trójstronny oferujący trójstronne usługi zarządzania zabezpieczeniem do transgranicznego wykorzystania przez Eurosystem zgodnie z akapitem pierwszym ma obowiązek zapewnienia zgodności z szeregiem dodatkowych wymagań funkcjonalnych określonych przez Eurosystem zgodnie z broszurą pt. „System banków centralnych korespondentów (CCBM). Procedury dla kontrahentów Eurosystemu” (pkt 2.1.3 akapit drugi).
CZĘŚĆ PIĄTA
SANKCJE ZA NIEWYPEŁNIANIE OBOWIĄZKÓW PRZEZ KONTRAHENTÓW
Artykuł 153
Sankcje za niewypełnianie zobowiązań w zakresie rezerw obowiązkowych
Na instytucje, które nie wypełniają obowiązków wynikających z rozporządzeń i decyzji EBC dotyczących stosowania rezerw obowiązkowych, EBC nakłada sankcje zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2532/98, rozporządzeniem (WE) nr 2157/1999 (EBC/1999/4), rozporządzeniem (WE) nr 2531/98, rozporządzeniem (UE) 2021/378 (EBC/2021/1) i decyzją Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2021/1815 (EBC/2021/45) ( 21 ). Te akty prawne określają odpowiednie sankcje oraz tryb ich stosowania.
Artykuł 154
Sankcje za nieprzestrzeganie określonych zasad operacyjnych
Zgodnie z postanowieniami stosowanych przez siebie aktów umownych i normatywnych KBC nakładają jedną lub więcej sankcji w przypadku niewypełniania przez kontrahenta następujących obowiązków:
w przypadku transakcji odwracalnych i swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej – obowiązku zapewnienia odpowiedniego zabezpieczenia oraz rozrachunku kwoty przyznanej kontrahentowi na przestrzeni całego okresu trwania danej operacji, w tym – w przypadku przedterminowego wypowiedzenia przez KBC – kwoty pozostającej do spłaty w ramach danej operacji w pozostałym okresie jej trwania, zgodnie z art. 15;
w przypadku przyjmowania depozytów terminowych, transakcji bezwarunkowych i emisji certyfikatów dłużnych EBC – obowiązku dokonania rozrachunku transakcji, zgodnie z art. 16;
w przypadku wykorzystania aktywów kwalifikowanych – obowiązku przekazywania na zabezpieczenie lub wykorzystywania tylko aktywów kwalifikowanych oraz obowiązku przestrzegania zasad korzystania z aktywów kwalifikowanych zawartych w tytule VIII części czwartej;
w odniesieniu do procedur na koniec dnia oraz warunków dostępu do kredytu w banku centralnym – w przypadku gdy na rachunku rozrachunkowym kontrahenta w systemie TARGET2 po sfinalizowaniu procedur kontrolnych na koniec dnia pozostaje saldo ujemne, co automatycznie uznaje się za wniosek o udzielenie kredytu w banku centralnym, zgodnie z art. 19 ust. 6 – obowiązku złożenia z wyprzedzeniem wystarczającej ilości aktywów kwalifikowanych jako zabezpieczenia, lub – w przypadku kontrahenta, którego dostęp do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu został ograniczony zgodnie z art. 158 – obowiązku utrzymywania dostępu do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu w ramach określonego limitu;
wszelkich zobowiązań płatniczych na podstawie art. 144a ust. 3.
Sankcja nakładana zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu może mieć postać:
wyłącznie kary finansowej; lub
kary finansowej i katy niefinansowej.
Artykuł 155
Kary finansowe za nieprzestrzeganie określonych zasad operacyjnych
Artykuł 156
Kary niefinansowe za nieprzestrzeganie określonych zasad operacyjnych
Niewypełnienie przez kontrahenta któregoś z obowiązków wskazanych w art. 154 ust. 1 lit. a) lub b) więcej niż dwa razy w ciągu okresu 12 miesięcy, jeżeli w odniesieniu do każdego z tych przypadków:
nałożona została kara finansowa;
o każdej decyzji o nałożeniu kary finansowej kontrahent został poinformowany;
w każdym przypadku niewykonania obowiązków kontrahent nie wykonał tego samego typu obowiązku,
Eurosystem zawiesza kontrahenta przy trzecim i każdym kolejnym przypadku niewykonania tego samego typu obowiązku w danym okresie 12 miesięcy. Okres 12 miesięcy liczy się od daty pierwszego niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 154 ust. 1 lit. a) albo b).
W przypadku niewypełnienia przez kontrahenta któregoś z obowiązków wskazanych w art. 154 ust. 1 lit. c) więcej niż dwa razy w ciągu okresu 12 miesięcy, jeżeli w odniesieniu do każdego z tych przypadków:
nałożona została kara finansowa;
o każdej decyzji o nałożeniu kary finansowej kontrahent został poinformowany;
w każdym przypadku niewykonanie obowiązków dotyczyło tego samego typu obowiązku,
Eurosystem, przy trzecim przypadku niewykonania obowiązku, zawiesza dostęp kontrahenta do pierwszej od momentu powiadomienia o zawieszeniu zasilającej w płynność operacji otwartego rynku w okresie utrzymywania rezerwy obowiązkowej.
W przypadku ponownego niewypełnienia obowiązków przez kontrahenta zawiesza się jego dostęp do pierwszej od momentu powiadomienia o zawieszeniu zasilającej w płynność operacji otwartego rynku w okresie utrzymywania rezerwy obowiązkowej, aż do upływu okresu 12 miesięcy bez kolejnego przypadku takiego niewypełnienia obowiązków przez tego kontrahenta.
Każdy okres 12 miesięcy liczy się od daty powiadomienia o sankcji za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 154 ust. 1 lit. c). Uwzględnia się drugi i trzeci przypadek naruszenia popełnionego w okresie 12 miesięcy od tego powiadomienia.
Artykuł 157
Nakładanie kar niefinansowych na oddziały za nieprzestrzeganie określonych zasad operacyjnych
Jeżeli Eurosystem nakłada na kontrahenta sankcję zawieszenia zgodnie z art. 156 ust. 5, zawieszenie to może mieć także zastosowanie do oddziałów tego kontrahenta z siedzibą w innych państwach członkowskich, których walutą jest euro.
CZĘŚĆ SZÓSTA
ŚRODKI UZNANIOWE
Artykuł 158
Środki uznaniowe podejmowane ze względu na wymogi ostrożności lub w razie niewykonania zobowiązania
Eurosystem może stosować następujące środki ze względu na wymogi ostrożności:
zawieszać, ograniczać lub wyłączać dostęp kontrahenta do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, zgodnie z postanowieniami umownymi lub normatywnymi stosowanymi przez rodzimy KBC lub EBC;
odrzucić aktywa przekazane przez danego kontrahenta na zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu, ograniczyć stosowanie takich aktywów lub zastosować wobec nich dodatkowe redukcje wartości w wycenie – na podstawie dowolnych informacji, jakie Eurosystem uzna za mające znaczenie, w szczególności jeżeli jakość kredytowa kontrahenta wykazuje wysoki stopień korelacji z jakością kredytową aktywów przekazanych przez niego na zabezpieczenie.
W kontekście oceny dobrej kondycji finansowej kontrahenta przeprowadzanej zgodnie z art. 55 lit. c) oraz z zastrzeżeniem wszelkich innych środków uznaniowych Eurosystem może ze względu na wymogi ostrożności ograniczyć dostęp do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu dla następujących kontrahentów:
kontrahentów, w odniesieniu do których odpowiedniemu KBC i EBC terminowo – ale nie później niż w ciągu 14 tygodni od zakończenia danego kwartału – nie udostępniono informacji dotyczących współczynników kapitałowych lub wskaźnika dźwigni na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013 lub informacje te są niekompletne;
kontrahentów, którzy nie są zobowiązani do przekazywania informacji o współczynnikach kapitałowych lub wskaźniku dźwigni na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013, ale dla których odpowiedniemu KBC i EBC terminowo – ale nie później niż w ciągu 14 tygodni od zakończenia danego kwartału – nie udostępniono informacji o porównywalnym standardzie, o których mowa w art. 55 lit. b) ppkt (iii) lub informacje te są niekompletne.
Dostęp przywraca się, jeżeli odpowiedniemu KBC udostępnione zostaną właściwe informacje oraz zostanie potwierdzone spełnianie przez danego kontrahenta kryterium dobrej kondycji finansowej zgodnie z art. 55 lit. c). Jeżeli odpowiednie informacje nie zostaną udostępnione najpóźniej w terminie 20 tygodni od końca danego kwartału, dostęp kontrahenta do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu zostaje automatycznie zawieszony ze względu na wymogi ostrożności.
Poza ograniczeniem dostępu do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu na podstawie ust. 4 Eurosystem może, ze względu na wymogi ostrożności, zawiesić, dodatkowo ograniczyć lub wykluczyć dostęp do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu dla kontrahentów, którzy zostali uznani za będących „na progu upadłości lub zagrożonych upadłością” na podstawie ust. 4, oraz:
nie zostali poddani działaniom w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ponieważ są racjonalne podstawy, by oczekiwać, że alternatywne środki sektora prywatnego lub działania nadzorcze, o których mowa w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz w ustawodawstwie krajowym stanowiącym implementację art. 32 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2014/59/UE, zapobiegłyby ich upadłości w rozsądnych ramach czasowych – w świetle rozwoju takich alternatywnych środków sektora prywatnego lub działań nadzorczych;
zostali uznani za spełniających warunki zastosowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 lub ustawodawstwem krajowym stanowiącym implementację art. 32 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE – w świetle rozwoju takich działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;
są wynikiem działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w rozumieniu art. 3 pkt 10 rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz ustawodawstwa krajowego stanowiącego implementację art. 2 pkt 40 dyrektywy 2014/59/UE lub są wynikiem alternatywnych środków sektora prywatnego lub działań nadzorczych, o których mowa w art. 18 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 806/2014 oraz w ustawodawstwie krajowym stanowiącym implementację art. 32 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2014/59/UE.
Artykuł 159
Środki uznaniowe dotyczące oceny jakości kredytowej Eurosystemu
Eurosystem może wykluczyć następujące aktywa z listy kwalifikowanych aktywów rynkowych:
aktywa wyemitowane, wspólnie wyemitowane, obsługiwane lub gwarantowane przez kontrahentów, lub też podmioty blisko powiązane z kontrahentami, których fundusze podlegają zamrożeniu lub którzy podlegają innym środkom nałożonym przez Unię na mocy art. 75 Traktatu lub przez państwo członkowskie ograniczające możliwość korzystania przez kontrahenta z jego funduszy; lub
aktywa wyemitowane, wspólnie wyemitowane, obsługiwane lub gwarantowane przez kontrahentów, lub też podmioty blisko powiązane z kontrahentami, wobec których Eurosystem wydał decyzję zawieszającą, ograniczającą lub wyłączającą ich dostęp do operacji polityki pieniężnej Eurosystemu.
CZĘŚĆ SIÓDMA
DODATKOWE MINIMALNE ELEMENTY WSPÓLNE DOTYCZĄCE OPERACJI POLITYKI PIENIĘŻNEJ EUROSYSTEMU
Artykuł 160
Stosunki prawne pomiędzy bankami centralnymi Eurosystemu i kontrahentami
Eurosystem zapewnia zgodność swoich postanowień umownych lub normatywnych stosowanych do kontrahentów, o których mowa w art. 1 ust. 3, z postanowieniami części siódmej.
ROZDZIAŁ 1
Dodatkowe minimalne elementy wspólne mające zastosowanie do wszystkich postanowień dotyczących operacji polityki pieniężnej
Artykuł 161
Zmiany implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu
Artykuł 162
Waluta płatności
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne stwierdzające, że wszystkie płatności dotyczące operacji polityki pieniężnej Eurosystemu inne niż płatności walutowe w ramach swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej muszą być wykonywane w euro.
Artykuł 163
Forma postanowień umownych
Jeżeli okaże się konieczne, by wszystkie transakcje w ramach danej umowy stanowiły jedno porozumienie umowne lub by – w celu zapewnienia skutecznego zakończenia i zamknięcia (w tym kompensowania) wszystkich niezamkniętych transakcji po zaistnieniu przypadku niewykonania zobowiązania – dana umowa miała charakter umowy ramowej, postanowienia umowne lub normatywne stosowane przez KBC powinny zawierać odpowiednie przepisy w tym względzie.
Artykuł 164
Forma, nośniki i środki komunikacji
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne, których celem jest zapewnienie w relacjach między KBC a kontrahentami odpowiednich i jednoznacznych zasad korzystania z formularzy, w tym jeżeli chodzi o potwierdzanie warunków transakcji, nośników informacji oraz środków i szczegółów wymiany informacji.
Artykuł 165
Niewykonanie zobowiązania
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne, które powinny regulować co najmniej przypadki niewykonania zobowiązania nieróżniące się istotnie od następujących:
wydanie przez właściwy sąd lub inny organ decyzji o wszczęciu w odniesieniu do kontrahenta postępowania likwidacyjnego, o wyznaczeniu likwidatora lub urzędnika o podobnych kompetencjach, lub o wszczęciu analogicznego postępowania;
wydanie przez właściwy sąd lub inny organ decyzji o wszczęciu w odniesieniu do kontrahenta postępowania naprawczego lub analogicznego postępowania, mającego na celu ochronę lub poprawę sytuacji finansowej kontrahenta oraz uniknięcie wydania decyzji, o których mowa w lit. a);
pisemne oświadczenie kontrahenta o niezdolności do spłacenia całości lub części zadłużenia lub do wypełnienia zobowiązań z tytułu transakcji polityki pieniężnej, dobrowolne zawarcie układu z wierzycielami, niewypłacalność kontrahenta lub uznanie kontrahenta za niewypłacalnego albo uznanie kontrahenta za niezdolnego do spłaty zadłużenia;
podjęcie kroków proceduralnych poprzedzających wydanie którejś z decyzji określonych w lit. a) lub b);
nieprawidłowość lub nieprawdziwość zapewnienia lub oświadczenia poprzedzającego zawarcie umowy, które zostało wydane lub co do którego zakłada się, że zostało wydane przez kontrahenta na mocy odpowiednich przepisów;
zawieszenie lub cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności przysługującego kontrahentowi zgodnie z implementowanymi w danym państwie członkowskim, którego walutą jest euro, przepisami: a) dyrektywy 2013/36/UE i rozporządzenia (UE) nr 575/2013; lub b) dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 23 );
zawieszenie lub wykluczenie kontrahenta z uczestnictwa w jakimkolwiek systemie płatności lub rozwiązaniu płatniczym, za pośrednictwem którego dokonuje się płatności w ramach transakcji polityki pieniężnej, lub (z wyjątkiem swapów walutowych) zawieszenie lub wykluczenie kontrahenta z uczestnictwa w jakimkolwiek systemie rozrachunku papierów wartościowych wykorzystywanym do rozrachunku transakcji polityki pieniężnej Eurosystemu;
podjęcie przeciwko kontrahentowi środków takich jak określone w art. 41 ust. 1, art. 43 ust. 1 oraz art. 44 dyrektywy 2013/36/WE;
w odniesieniu do transakcji odwracalnych – nieprzestrzeganie przez kontrahenta przepisów dotyczących środków kontroli ryzyka;
w odniesieniu do transakcji repo – niedokonanie przez kontrahenta zapłaty ceny kupna lub odkupu albo niedostarczenie zakupionych lub odkupionych aktywów lub – w odniesieniu do kredytów i pożyczek zabezpieczonych – niedostarczenie przez kontrahenta aktywów lub niespłacenie kredytu w terminie wymagalności takich płatności czy dostaw;
w odniesieniu do swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej i depozytów terminowych – niedokonanie przez kontrahenta płatności kwoty w euro lub – w odniesieniu do swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej – niedokonanie płatności kwot w obcej walucie w terminie wymagalności takich płatności;
wystąpienie przypadku niewykonania zobowiązania, nieróżniącego się istotnie od przypadków zdefiniowanych w niniejszym artykule, w odniesieniu do kontrahenta w ramach umowy zawartej na potrzeby zarządzania rezerwami walutowymi lub funduszami własnymi EBC lub któregokolwiek KBC;
nieprzekazanie przez kontrahenta odpowiednich informacji, co rodzi poważne konsekwencje dla odpowiedniego KBC;
niewykonywanie przez kontrahenta innych zobowiązań w ramach ustaleń dotyczących transakcji odwracalnych i swapów walutowych oraz, jeżeli jest w stanie naprawić skutki niewykonania zobowiązania, nienaprawienie tych skutków w nieprzekraczalnym terminie 30 dni w przypadku transakcji zabezpieczonych i 10 dni w przypadku swapów walutowych, licząc od daty przekazania przez KBC wezwania do naprawienia skutków niewykonania zobowiązania;
niewykonanie zobowiązania w odniesieniu do kontrahenta z tytułu umowy z innym członkiem Eurosystemu, zawartej w celu realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu, w sytuacji, gdy ten członek Eurosystemu wykonał przysługujące mu prawo zamknięcia transakcji w ramach takiej umowy z powodu niewykonania zobowiązania;
zastosowanie wobec kontrahenta zamrożenia funduszy lub innych środków stosowanych przez UE zgodnie z art. 75 Traktatu, ograniczających możliwość korzystania z jego funduszy;
zastosowanie wobec kontrahenta zamrożenia funduszy lub innych środków stosowanych przez państwo członkowskie, którego walutą jest euro, ograniczających możliwość korzystania z jego funduszy;
zastosowanie w stosunku do całości albo istotnej części aktywów kontrahenta zabezpieczenia, zajęcia, konfiskaty lub innej procedury mającej na celu ochronę interesu publicznego albo interesu wierzycieli kontrahenta;
przeniesienie całości lub istotnej części aktywów kontrahenta na inny podmiot;
zaistnienie lub możliwość zaistnienia innych okoliczności, które mogą zagrozić wykonaniu przez kontrahenta zobowiązań wynikających z porozumienia zawartego przez kontrahenta w celu realizacji operacji polityki pieniężnej Eurosystemu lub z jakichkolwiek innych zasad mających zastosowanie w stosunku pomiędzy kontrahentem a którymkolwiek KBC.
Artykuł 166
Środki stosowane w przypadku niewykonania zobowiązania oraz ze względu na wymogi ostrożności
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne przyznające im uprawnienie do stosowania – w razie wystąpienia przypadku niewykonania zobowiązania lub ze względu na wymogi ostrożności – następujących środków:
zawieszenia, ograniczenia lub wyłączenia dostępu kontrahenta do operacji otwartego rynku;
zawieszenia, ograniczenia lub wyłączenia dostępu kontrahenta do operacji kredytowo-depozytowych;
wypowiedzenia wszystkich pozostających do wykonania umów i transakcji;
żądania przyspieszonego wykonania zobowiązań jeszcze niewymagalnych lub warunkowych;
wykorzystania depozytów kontrahenta w KBC do potrącenia z roszczeniami wobec tego kontrahenta;
zawieszenia wykonywania zobowiązań wobec kontrahenta aż do momentu zaspokojenia roszczeń w stosunku do tego kontrahenta.
KBC mogą stosować postanowienia umowne lub normatywne przyznające rodzimemu KBC uprawnienie do stosowania – w razie wystąpienia przypadku niewykonania zobowiązania – następujących środków będących uzupełnieniem środków, o których mowa w ust. 1:
żądania odsetek za niewykonanie zobowiązania; oraz
żądania odszkodowania za wszelkie szkody poniesione wskutek niewykonania zobowiązania przez kontrahenta.
Artykuł 167
Przekazywanie informacji przez kontrahentów
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne, które zapewniają wszystkim KBC możliwość uzyskania od kontrahentów wszelkich istotnych informacji dotyczących operacji polityki pieniężnej Eurosystemu.
Artykuł 168
Zawiadomienia i inne komunikaty
Artykuł 169
Prawa osób trzecich
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne, które stanowią, że prawa i obowiązki w ramach danej transakcji powstają wyłącznie w odniesieniu do KBC zawierającego transakcję lub rodzimego KBC oraz danego kontrahenta. Jednakże postanowienia umowne lub normatywne stosowane przez KBC zezwalają na powstanie stosunków pomiędzy KBC lub EBC:
wynikających z transgranicznego wykorzystania aktywów kwalifikowanych; oraz
jeżeli jest to konieczne w przypadku operacji przeprowadzanych z kontrahentami działającymi poprzez pośredników.
Artykuł 170
Prawo właściwe i właściwość sądów
Artykuł 171
Dni rozrachunku depozytów terminowych
KBC stosują postanowienia dotyczące depozytów, które stanowią, że rozrachunek przyjmowania i wypłacania depozytów terminowych następuje w dniach określonych w ogłoszeniu EBC o operacjach depozytowych.
ROZDZIAŁ 2
Dodatkowe minimalne elementy wspólne mające zastosowanie do umów repo i umów pożyczek zabezpieczonych
Artykuł 172
Data zwrotnej części transakcji
KBC stosują postanowienia dotyczące depozytów, które stanowią, że data zwrotnej części transakcji, w tym data spłaty umowy pożyczki zabezpieczonej, musi być ustalona w momencie zawarcia transakcji.
Artykuł 173
Dni operacyjne
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne, które definiują „dzień operacyjny” zgodnie z art. 2.
Artykuł 174
Stopa oprocentowania
Artykuł 175
Mechanizm przeliczania kwot wyrażonych w walutach innych niż euro
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne, które stanowią, że zgodnie z zasadami dotyczącymi przeliczania kwot w walutach innych niż euro na euro należy stosować dzienny referencyjny kurs walutowy EBC lub – gdy taki kurs nie jest dostępny – kurs kasowy wskazany przez EBC w dniu operacyjnym poprzedzającym dzień przeliczenia na potrzeby sprzedaży przez EBC euro i zakupu przez EBC danej waluty.
ROZDZIAŁ 3
Dodatkowe minimalne elementy wspólne dotyczące wyłącznie umów repo
Artykuł 176
Przedmiot umów repo
Jeżeli aktywa będące przedmiotem porównania zostały przekształcone lub redenominowane bądź została wobec nich wykonana opcja kupna, definicja równoważności musi zostać zmodyfikowana tak, by oznaczała:
w przypadku przekształcenia – aktywa, na jakie przedmiotowe aktywa zostały przekształcone;
w przypadku wykonania opcji kupna – aktywa równoważne aktywom opłaconym, pod warunkiem że sprzedający zapłacił kupującemu kwotę równą wartości transakcji call;
w przypadku aktywów redenominowanych – aktywa równoważne tym, na jakie oryginalne aktywa zostały redenominowane, wraz z kwotą równą ewentualnej różnicy wartości między aktywami przed i po redenominacji.
Artykuł 177
Zasady dotyczące kompensowania na zamknięcie w odniesieniu do umów repo
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne zawierające przepisy dotyczące kompensowania, których celem jest osiągnięcie skutków ekonomicznych równoważnych następującym skutkom:
po zaistnieniu przypadku niewykonania zobowiązania termin odkupu dla każdej transakcji zostaje uznany za natychmiastowy i podlega jednej z następujących możliwości:
wszelkie równoważne aktywa stanowiące depozyt zabezpieczający stają się natychmiast wymagalne, w związku z czym wykonanie odpowiednich zobowiązań stron w odniesieniu do dostarczenia aktywów i zapłacenia ceny odkupu za wszelkie odkupiona aktywa następuje jedynie zgodnie z postanowieniami lit. b)–d); lub
transakcja repo zostanie wypowiedziana;
domyślne wartości rynkowe odkupywanych aktywów i wszelkich równoważnych aktywów stanowiących depozyt zabezpieczający, które mają zostać przekazane, oraz cena odkupu płacona przez każdą ze stron, zostaną określone przez KBC dla wszystkich transakcji na datę odkupu w sposób uzasadniony ekonomicznie;
w oparciu o postanowienia lit. b) KBC oblicza należności jednej strony na rzecz drugiej strony w dacie odkupu. Kwoty należne danej stronie podlegają potrąceniu z kwotami należnymi drugiej stronie, a zapłacie przez stronę posiadającą wierzytelność w niższej kwocie podlega jedynie saldo netto;
takie saldo netto jest wymagalne i płatne następnego dnia, w którym system TARGET2 działa i może zrealizować taką płatność. Na potrzeby opisanego powyżej obliczenia sumy, które nie zostały wyrażone w euro, przelicza się na euro w odpowiedniej dacie po kursie ustalonym zgodnie z art. 175.
Artykuł 178
Zgodność ze środkami kontroli ryzyka
Jeżeli stosowane przez KBC właściwe postanowienia umowne lub normatywne zawierają postanowienia dotyczące zastąpienia zabezpieczenia, postanowienia te powinny zapewniać zachowanie zgodności z wymaganymi środkami kontroli ryzyka.
Artykuł 179
Depozyty w formie środków pieniężnych
Jeżeli stosowane przez KBC właściwe postanowienia umowne lub normatywne zawierają przepisy dotyczące zapłaty depozytu lub jego zwrotu w gotówce, muszą one również zastrzegać, że następne zobowiązanie do zwrotu lub złożenia depozytu powinno zostać zaspokojone w pierwszej kolejności w gotówce do wysokości tej samej kwoty, łącznie z wszelkimi odsetkami z tego tytułu.
Artykuł 180
Dodatkowe postanowienia dotyczące umów repo
Niezależnie od postanowień niniejszych wytycznych każdy KBC może w swoich postanowieniach umownych lub normatywnych wprowadzić dodatkowe zasady dotyczące umów repo.
ROZDZIAŁ 4
Dodatkowe minimalne elementy wspólne dotyczące wyłącznie umów pożyczek zabezpieczonych
Artykuł 181
Dostarczenie i realizacja zabezpieczenia
Artykuł 182
Przedłużanie operacji śróddziennych na termin overnight
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne umożliwiające przedłużanie operacji wykonywanych w ciągu dnia na termin overnight.
ROZDZIAŁ 5
Dodatkowe minimalne elementy wspólne mające zastosowanie wyłącznie do swapów walutowych na potrzeby polityki pieniężnej
Artykuł 183
Równoczesna transakcja kasowa i terminowa kupna i sprzedaży
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne zapewniające, aby każda transakcja stanowiła równoczesne kasowe i terminowe kupni i sprzedaż euro w zamian za walutę obcą.
Artykuł 184
Terminy i mechanizm przekazywania płatności
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne zawierające regulacje dotyczące terminów i mechanizmów przekazywania płatności. Data terminowej transakcji sprzedaży i kupna powinna być ustalona w momencie zawierania transakcji.
Artykuł 185
Definicje niektórych terminów
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne zawierające definicje waluty obcej, kursu kasowego, kursu terminowego, daty przekazania i daty przekazania zwrotnego zgodne z poniższymi definicjami:
„waluta obca” oznacza każdą walutę inną niż euro, będącą prawnym środkiem płatniczym;
„kurs kasowy” w odniesieniu do danej transakcji oznacza kurs (określany zgodnie z art. 175) stosowany do przeliczenia kwoty w euro na taką kwotę w walucie danej transakcji, jaką jedna ze stron będzie zobowiązana przekazać drugiej stronie w dacie przekazania w zamian za płatność kwoty w euro; kurs ten powinien być określony w potwierdzeniu;
„kurs terminowy” oznacza kurs obliczony zgodnie z art. 175 i zastosowany do przeliczenia kwoty w euro na taką kwotę w walucie obcej, jaką jedna ze stron będzie zobowiązana przekazać drugiej stronie w dacie przekazania zwrotnego w zamian za płatność kwoty w euro; kurs ten powinien być określony w potwierdzeniu i zdefiniowany w odpowiednich postanowieniach umownych lub normatywnych stosowanych przez dany KBC;
„kwota waluty obcej przekazywana zwrotnie” oznacza taką kwotę w walucie obcej, jaka jest konieczna do zakupienia kwoty w euro w dacie przekazania zwrotnego;
„data przekazania” oznacza datę, a w razie potrzeby również godzinę w tej dacie, kiedy przekazanie kwoty w euro przez jedną ze stron drugiej stronie ma stać się skuteczne, tzn. datę, a w razie potrzeby również godzinę w tej dacie, kiedy, w której zgodnie z ustaleniami stron ma nastąpić rozrachunek przekazania kwoty w euro;
„data przekazania zwrotnego” w odniesieniu do danej transakcji oznacza datę, a w razie potrzeby również godzinę w tej dacie, kiedy jedna ze stron ma dokonać przekazania zwrotnego kwoty w euro na rzecz drugiej strony.
Artykuł 186
Postanowienia dotyczące kompensowania na zamknięcie w odniesieniu do swapów walutowych
KBC stosują postanowienia umowne lub normatywne zawierające przepisy dotyczące kompensowania, których celem jest osiągnięcie skutków ekonomicznych równoważnych następującym skutkom:
jeżeli nastąpiło niewykonanie zobowiązania, każdą transakcję uznaje się za zamkniętą a KBC ustala zastępcze wartości kwot w euro i kwot przekazywanych zwrotnie w walutach obcych. Podstawą wartości zastępczych będą kwoty, które byłyby konieczne, aby zachować równowartość ekonomiczną wszelkich płatności, które w przeciwnym wypadku byłyby wymagane na rzecz KBC;
w oparciu o sumy ustalone w ten sposób KBC obliczają należności jednej strony na rzecz drugiej strony w dacie przekazania zwrotnego. Tam gdzie to konieczne, kwoty należne danej stronie przelicza się na euro zgodnie z art. 175 i potrąca się z kwotami należnymi drugiej stronie. Zapłacie przez stronę posiadającą wierzytelność w niższej kwocie podlega jedynie saldo netto. Takie saldo netto jest wymagalne i płatne następnego dnia, w którym system TARGET2 działa i może zrealizować taką płatność.
Artykuł 187
Dodatkowe postanowienia dotyczące swapów walutowych
Niezależnie od wymogów ustanowionych w niniejszych wytycznych każdy KBC może w swoich postanowieniach umownych lub normatywnych wprowadzić dodatkowe zasady dotyczące przeprowadzania swapów walutowych.
CZĘŚĆ SIÓDMA A
POSTANOWIENIA SZCZEGÓLNE NA WYPADEK ZAKŁÓCENIA W FUNKCJONOWANIU SYSTEMU TARGET2 TRWAJĄCEGO KILKA DNI OPERACYJNYCH
Artykuł 187a
Przedłużające się zakłócenie w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwające kilka dni operacyjnych
EBC może ogłosić zakłócenie w funkcjonowaniu systemu TARGET2, które upośledza normalne przetwarzanie płatności, „przedłużającym się zakłóceniem w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwającym kilka dni operacyjnych”, jeżeli:
w wyniku zakłócenia zostanie uruchomione rozwiązanie awaryjne, o którym mowa w art. 2 pkt 86 wytycznych EBC/2012/27; oraz
zakłócenie trwa lub EBC przewiduje, że będzie trwało, dłużej niż jeden dzień operacyjny.
Regularne operacje polityki pieniężnej mogą zostać opóźnione lub anulowane po uruchomieniu rozwiązania awaryjnego, o którym mowa w lit. a).
Artykuł 187b
Przetwarzanie operacji polityki pieniężnej Eurosystemu w przypadku przedłużającego się zakłócenia w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwającego kilka dni operacyjnych
W przypadku ogłoszenia przedłużającego się zakłócenia w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwającego kilka dni operacyjnych zgodnie z art. 187a, w odniesieniu do przetwarzania operacji polityki pieniężnej Eurosystemu zastosowanie mogą mieć następujące postanowienia.
Rozrachunek operacji otwartego rynku w euro określony w tytule III rozdział 2 niniejszych wytycznych nie jest realizowany za pomocą rozwiązania awaryjnego zdefiniowanego w art. 2 pkt 86 wytycznych EBC/2012/27. W związku z tym rozrachunek takich operacji może zostać opóźniony do czasu wznowienia normalnych operacji TARGET2.
Płatności odsetek z tytułu takich operacji oblicza się (i) jak gdyby nie doszło do opóźnienia w rozrachunku operacji, albo (ii) odpowiednio do rzeczywistego czasu trwania, w zależności od tego, która z tych wielkości daje kontrahentowi niższą kwotę odsetek do zapłaty lub wyższą kwotę odsetek do otrzymania.
Przy obliczaniu płatności odsetek naliczonych zgodnie z lit. b) Eurosystem kompensuje wszelkie dodatkowe oprocentowanie salda rachunku bieżącego, które kontrahent jest uprawniony otrzymać, lub – w przypadku ujemnego oprocentowania – zobowiązany zapłacić, w wyniku opóźnionego rozrachunku.
Odsetki są wypłacane lub otrzymywane z chwilą wydania przez EBC komunikatu, o którym mowa w art. 187a ust. 4.
Artykuł 187c
Dostęp do kredytu w banku centralnym w przypadku przedłużającego się zakłócenia w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwającego kilka dni operacyjnych
W przypadku ogłoszenia przedłużającego się zakłócenia w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwającego kilka dni operacyjnych zgodnie z art. 187a, w odniesieniu do dostępu do kredytu w banku centralnym zastosowanie mogą mieć następujące postanowienia:
niezależnie od postanowień art. 19 ust. 6 ujemne saldo na rachunku rozrachunkowym kontrahenta prowadzonym przez jego rodzimy KBC na koniec dnia jest traktowane jako płynność śróddzienna i oprocentowane według zerowej stopy procentowej;
do niespłaconych kredytów w banku centralnym określonych w art. 20 udzielonych w dniu poprzedzającym uruchomienie rozwiązania awaryjnego stosuje się zerową stopę procentową. Tę stopę procentową stosuje się w okresie zakłócenia. Każdy kredyt w banku centralnym udzielony i poddany rozrachunkowi w czasie rzeczywistym w dniu ogłoszenia przedłużającego się zakłócenia w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwającego kilka dni operacyjnych, ale przed takim ogłoszeniem, traktuje się jako kredyt udzielony w dniu operacyjnym, w którym przedłużające się zakłócenie w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwające kilka dni operacyjnych zostaje usunięte. Odsetki należne z tytułu kredytu w banku centralnym są płatne wraz ze spłatą kredytu w banku centralnym dopiero po dezaktywowaniu rozwiązania awaryjnego i wydaniu przez EBC komunikatu zgodnie z art. 187a ust. 4. Przy obliczaniu płatności z tytułu odsetek nie uwzględnia się dni operacyjnych, w których trwało przedłużające się zakłócenie w funkcjonowaniu systemu TARGET2.
Artykuł 187d
Nienakładanie sankcji w przypadku przedłużającego się zakłócenia w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwającego kilka dni operacyjnych
Na kontrahenta nie nakłada się sankcji zgodnie z art. 154, jeżeli zgodnie z art. 187a ogłoszono przedłużające się zakłócenie w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwające kilka dni operacyjnych, które wpływa na zdolność tego kontrahenta do wypełniania jego obowiązków wynikających z niniejszych wytycznych.
CZĘŚĆ ÓSMA
PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 188
Wymiana informacji
KBC mogą, o ile jest to konieczne dla realizacji polityki pieniężnej, wymieniać między sobą indywidualne informacje, takie jak dane operacyjne dotyczące kontrahentów uczestniczących w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu. Informacje te podlegają wymogom dotyczącym tajemnicy służbowej określonym w art. 37 Statutu ESBC.
Artykuł 189
Przepisy o zapobieganiu praniu pieniędzy i zwalczaniu finansowania terroryzmu.
Kontrahenci operacji polityki pieniężnej Eurosystemu są zobowiązani do zapewnienia znajomości i przestrzegania wszystkich ciążących na nich obowiązków wynikających z przepisów o zapobieganiu praniu pieniędzy i zwalczaniu finansowania terroryzmu.
Artykuł 190
Uchylenie obowiązujących przepisów
Artykuł 191
Skuteczność, stosowanie i implementacja
Artykuł 192
Adresaci
Niniejsze wytyczne skierowane są do wszystkich banków centralnych Eurosystemu.
ZAŁĄCZNIK I
REZERWY OBOWIĄZKOWE
Treść niniejszego załącznika służy jedynie celom informacyjnym. W przypadku sprzeczności pomiędzy niniejszym załącznikiem a ramami prawnymi dotyczącymi systemem rezerw obowiązkowych Eurosystemu opisanymi w ust. 1 decydujące znaczenie mają te ramy prawne.
1. Zgodnie z art. 19 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego (zwanego dalej „Statutem ESBC”) Europejski Bank Centralny (EBC) EBC wymaga od instytucji kredytowych utrzymywania rezerw obowiązkowych na rachunkach w krajowych bankach centralnych (KBC) w ramach systemu rezerw obowiązkowych Eurosystemu. Przepisy dotyczące systemu rezerw obowiązkowych Eurosystemu są zawarte w art. 19 Statutu ESBC, rozporządzeniu (WE) nr 2531/98 oraz rozporządzeniu (UE) nr 2021/378 (EBC/2021/1). Stosowanie rozporządzenia (UE) nr 2021/378 (EBC/2021/1) ma zapewnić jednolitość zasad i warunków systemu rezerw obowiązkowych Eurosystemu we wszystkich państwach członkowskich, których walutą jest euro.
2. System rezerw obowiązkowych Eurosystemu ma na celu przede wszystkim stabilizację stóp procentowych rynku pieniężnego oraz stworzenie (lub pogłębienie) strukturalnego niedoboru płynności.
3. Zgodnie z art. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1) system rezerw obowiązkowych Eurosystemu obejmuje instytucje kredytowe, które:
uzyskały zezwolenie na podstawie art. 8 dyrektywy 2013/36/UE; lub
które są zwolnione z obowiązku uzyskania takiego zezwolenia zgodnie z art. 2 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE.
Ponadto działające w strefie euro oddziały instytucji kredytowych niezarejestrowanych w strefie euro również objęte są systemem rezerw obowiązkowych Eurosystemu. Nie podlegają mu natomiast utworzone poza strefą euro oddziały instytucji kredytowych zarejestrowanych w strefie euro.
4. Zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1) instytucje są zwolnione z wymogów utrzymywania rezerwy obowiązkowej w przypadku cofnięcia lub zrzeczenia się zezwolenia lub jeżeli podlegają one postępowaniu likwidacyjnemu na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE ( 24 ).
5. Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1) na wniosek właściwego KBC EBC może udzielić instytucji wyłączenia z wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej w okolicznościach określonych w lit. a)–d). Do instytucji takich należą między innymi instytucje podlegające środkom służącym reorganizacji zgodnie z dyrektywą 2001/24/WE, instytucje objęte środkiem zabezpieczającym nałożonym przez Unię lub państwo członkowskie lub instytucje podlegające środkom nałożonym przez Unię na mocy art. 75 Traktatu, które ograniczają ich zdolność do wykorzystania jej funduszy, instytucje podlegające decyzji Eurosystemu pozbawiającej je dostępu do operacji otwartego rynku lub operacji kredytowo-depozytowych Eurosystemu lub zawieszającej taki dostęp oraz instytucje, w odniesieniu do których nie jest właściwe nakładanie wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej.
6. Wyłączenia, o których mowa w art. 4 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1), mają zastosowanie od początku okresu utrzymywania rezerwy obowiązkowej, w którym ma miejsce dane zdarzenie.
7. Zgodnie z art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1) EBC publikuje na swojej stronie internetowej wykaz instytucji podlegających wymogom dotyczącym utrzymywania rezerwy obowiązkowej Eurosystemu zgodnie z tym rozporządzeniem.
8. EBC publikuje również wykaz instytucji zwolnionych z wymogów utrzymywania rezerwy obowiązkowej, z wyłączeniem instytucji, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. a)–c) rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1).
9. Podstawę naliczania rezerwy obowiązkowej dla każdej instytucji ustala się według składników jej bilansu. Dane bilansowe przekazywane są KBC w ramach ogólnych wymogów EBC w zakresie statystyki monetarnej i finansowej. Instytucje obliczają podstawę naliczania rezerwy w odniesieniu do danego okresu utrzymywania rezerwy na podstawie danych dotyczących miesiąca o dwa miesiące poprzedzającego miesiąc, w trakcie którego dany okres utrzymywania rezerwy rozpoczyna się zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1), z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 5 ust. 6 tego rozporządzenia w odniesieniu do instytucji zwolnionych z pełnego obowiązku sprawozdawczego.
10. EBC ustala wskaźniki rezerwy przy uwzględnieniu maksymalnego limitu określonego w rozporządzeniu (WE) nr 2531/98.
11. Kwotę rezerwy obowiązkowej, która ma być utrzymywana przez instytucje, oblicza się przy użyciu stóp rezerwy określonych w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1) w odniesieniu do poszczególnych kategorii zobowiązań należących do podstawy naliczania rezerwy, o których mowa w art. 5 tego rozporządzenia. KBC biorą pod uwagę wysokość rezerwy obowiązkowej obliczoną zgodnie z art. 6 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1) w celu ustalania oprocentowania kwot rezerwy obowiązkowej oraz w celu oceny przestrzegania przez instytucję obowiązku utrzymywania wymaganej wysokości rezerw obowiązkowych.
12. W celu zapewnienia stabilizacji stóp procentowych system rezerw obowiązkowych Eurosystemu dopuszcza stosowanie przez kontrahentów zasady rezerwy uśrednionej, zgodnie z którą spełnienie wymogów w zakresie rezerwy obowiązkowej ocenia się na podstawie średniego salda na koniec dnia na jednym lub kilku rachunkach rezerwy w okresie utrzymywania rezerwy. Okres utrzymywania rezerwy został zdefiniowany w art. 8 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1).
13. Zgodnie z art. 9 rozporządzenia (UE) 2021/378 (EBC/2021/1) wymagane rezerwy obowiązkowe utrzymywane przez instytucję w okresie utrzymywania są oprocentowane średnio według stopy dla podstawowych operacji refinansujących Eurosystemu (ważonej liczbą dni kalendarzowych), obliczanej według następującego wzoru (przy czym wynik zaokrągla się do najbliższego pełnego centa):
gdzie:
|
Rt |
= |
wynagrodzenie/należne odsetki od kwoty rezerw obowiązkowych w okresie utrzymywania t; |
|
Ht |
= |
średniodzienne kwoty utrzymywanych rezerw obowiązkowych w okresie utrzymywania t; |
|
nt |
= |
liczba dni kalendarzowych w okresie utrzymywania t; |
|
rt |
= |
stopa wynagrodzenia za utrzymywanie rezerw obowiązkowych w okresie utrzymywania t; stopa wynagrodzenia zaokrąglona jest standardowo do dwóch miejsc po przecinku; |
|
i |
= |
i-ty dzień kalendarzowy okresu utrzymywania t; |
|
MRi |
= |
krańcowa stopa procentowa dla ostatnich głównych operacji refinansowych przed lub w dniu kalendarzowym i. |
Saldo na koniec dnia systemu TARGET2 w okresie przedłużającego się zakłócenia w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwającego kilka dni operacyjnych, o którym mowa w art. 187a, zostanie uwzględnione przy obliczaniu tego wzoru z mocą wsteczną po usunięciu zakłócenia w funkcjonowaniu systemu TARGET2. Saldo na koniec dnia stosowane w odniesieniu do liczby dni, w których doszło do przedłużającego się zakłócenia w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwającego kilka dni operacyjnych, zostanie określone na podstawie najlepszych informacji dostępnych EBC. Salda utrzymywane w ramach rozwiązania awaryjnego stosowanego podczas przedłużającego się zakłócenia w funkcjonowaniu systemu TARGET2 trwającego kilka dni operacyjnych, w ciągu dnia lub przez dłuższy okres, podlegają oprocentowaniu w wysokości zero procent.
Jeżeli instytucja nie spełnia innych obowiązków przewidzianych w rozporządzeniach i decyzjach EBC dotyczących systemu rezerw obowiązkowych Eurosystemu (np. jeżeli nie przekazuje terminowo odpowiednich danych lub dane te są nieprawidłowe), EBC ma prawo nałożyć sankcje zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2532/98, rozporządzeniem (WE) No 2157/1999 (EBC/1999/4) i decyzją (UE) 2021/1815 (EBC/2021/45).
ZAŁĄCZNIK II
OGŁASZANIE OPERACJI PRZETARGOWYCH
Publiczne ogłoszenie o przetargu zawiera następujące orientacyjne informacje:
numer referencyjny operacji przetargowej;
datę przeprowadzenia operacji przetargowej;
rodzaj operacji (zasilenie w płynność lub absorpcja płynności oraz rodzaj instrumentu polityki pieniężnej, który ma być zastosowany);
termin zapadalności operacji;
czas trwania operacji (zazwyczaj wyrażony liczbą dni);
tryb przetargu, tzn. przetarg kwotowy lub procentowy;
w przypadku przetargów procentowych – metodę przydziału, tj. aukcja o jednej stopie (aukcja holenderska) lub aukcja o różnych stopach (aukcja amerykańska);
przewidywaną wielkość operacji, zazwyczaj wyłącznie w przypadku dłuższych operacji refinansujących;
w przypadku przetargów kwotowych – stopę procentową, cenę, punkt swapowy lub spread przetargu kwotowego (indeks referencyjny w przypadku przetargu indeksowane lub rodzaj kwotowania w przypadku stopy procentowej lub spreadu);
minimalną lub maksymalną akceptowaną stopę procentową, cenę lub punkt swapowy (w odpowiednich przypadkach);
datę rozpoczęcia i termin zapadalności operacji (w odpowiednich przypadkach) lub datę waluty i termin zapadalności instrumentu (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych EBC);
waluty transakcji oraz, w przypadku swapów walutowych, kwotę waluty, która jest stała;
w przypadku swapów walutowych – referencyjny kurs kasowy przyjęty do kalkulacji ofert;
górny limit oferty (jeżeli dotyczy);
minimalną kwotę przydzielaną poszczególnym kontrahentom (jeżeli dotyczy);
minimalny współczynnik przydziału, tzn. wyrażony w procentach najniższy współczynnik realizacji ofert po krańcowej stopie procentowej w danym przetargu (jeżeli dotyczy);
harmonogram składania ofert;
w przypadku emisji certyfikatów dłużnych EBC – nominał certyfikatów oraz kod ISIN emisji;
maksymalną liczbę ofert na kontrahenta (w przypadku przetargów procentowych, jeżeli EBC zamierza ograniczyć liczbę ofert, maksymalna liczba ofert to z reguły dziesięć na kontrahenta);
rodzaj kwotowania (stopa czy spread);
podmiot referencyjny – w przypadku przetargów indeksowanych.
ZAŁĄCZNIK III
ROZSTRZYGANIE PRZETARGÓW I PROCEDURY PRZETARGOWE
Tabela 1
Rozstrzyganie przetargów kwotowych
Współczynnik przydziału wynosi:
Kwota przydzielona i-temu kontrahentowi wynosi:
alli = all % × (ai )
gdzie:
|
A |
= |
całkowita kwota przydziału |
|
n |
= |
łączna liczba kontrahentów |
|
ai |
= |
wielkość oferty i-tego kontrahenta |
|
all % |
= |
współczynnik przydziału |
|
alli |
= |
całkowita kwota przydzielona i-temu kontrahentowi |
Tabela 2
Rozstrzyganie przetargów procentowych w euro
(przykład dotyczy ofert kwotowanych w stopach procentowych)
Procent przydziału przy krańcowej stopie procentowej wynosi:
Przydział dla i-tego kontrahenta przy krańcowej stopie procentowej wynosi:
all (rm ) i = all % (rm ) × a(rm)i
Kwota przydzielona i-temu kontrahentowi wynosi:
gdzie:
|
A |
= |
całkowita kwota przydziału |
|
r s |
= |
oferta na s-tą stopę procentową złożona przez kontrahentów |
|
N |
= |
łączna liczba kontrahentów |
|
a(r s ) i |
= |
wielkość oferty o s-tej stopie procentowej (r s ) złożonej przez i-tego kontrahenta |
|
a(rs) |
= |
całkowita wielkość ofert o s-tej stopie procentowej (rs)
|
|
r m |
= |
krańcowa stopa procentowa:
r
1 ≥ rs
≥ rm
w przetargu zasilającym w płynność
rm
≥ rs
≥ r
1 w przetargu absorbującym płynność
|
|
r m – 1 |
= |
stopa procentowa poprzedzająca stopę krańcową (ostatnia, przy której oferty są realizowane w całości):
rm
– 1 > rm
w przetargu zasilającym w płynność
rm
> rm
– 1 w przetargu absorbującym płynność
|
|
all %(r m ) |
= |
procent przydziału według krańcowej stopie procentowej |
|
all(r s ) i |
= |
przydział dla i-tego kontrahenta według s-tej stopy procentowej |
|
all i |
= |
całkowita kwota przydzielona i-temu kontrahentowi |
Tabela 3
Rozstrzyganie przetargów procentowych na swapy walutowe
Procent przydziału po krańcowym punkcie swapowym wynosi:
Przydział dla i-tego kontrahenta po krańcowym punkcie swapowym wynosi:
all (Δ m ) i = all % (Δ m ) × a(Δm)i
Kwota przydzielona i-temu kontrahentowi wynosi:
gdzie:
|
A = |
całkowita kwota przydziału |
|
Δs = |
oferta na s-ty punkt swapowy złożona przez kontrahentów |
|
N = |
łączna liczba kontrahentów |
|
a(Δs) i = |
wielkość oferty przy s-tym punkcie swapowym (Δs) złożonej przez i-tego kontrahenta |
|
a(Δs) = |
całkowita wielkość ofert przy s-tym punkcie swapowym (Δs)
|
|
Δm = |
krańcowy punkt swapowy: Δ
m
≥ Δ
s
≥ Δ1 przy swapie walutowym zasilającym w płynność
Δ1
≥ Δ
s ≥ Δ
m
przy swapie walutowym absorbującym płynność
|
|
Δ m – 1 |
wartość punktów swapowych poprzedzająca punkt krańcowy (ostatnia, przy której oferty są realizowane w całości): Δ1
≥ Δs
≥ Δm przy swapie walutowym zasilającym w płynność
Δ m – 1 > Δm przy swapie walutowym absorbującym płynność
|
|
all %(Δ m ) |
procent przydziału po krańcowym punkcie swapowym |
|
all(Δ s ) i |
przydział dla i-tego kontrahenta po s-tym punkcie swapowym |
|
all i |
całkowita kwota przydzielona i-temu kontrahentowi |
ZAŁĄCZNIK IV
OGŁASZANIE WYNIKÓW PRZETARGÓW
Publiczne ogłoszenie o wynikach przetargu zawiera następujące orientacyjne informacje:
numer referencyjny operacji przetargowej;
datę przeprowadzenia operacji przetargowej;
rodzaj operacji;
termin zapadalności operacji;
czas trwania operacji (zazwyczaj wyrażony liczbą dni);
całkowitą wielkość ofert złożonych przez kontrahentów Eurosystemu;
liczba oferentów;
w przypadku swapach walutowych – waluty transakcji;
całkowitą kwotę przydziału;
w przypadku przetargów kwotowych – współczynnik przydziału;
w przypadku swapach walutowych – kasowy kurs walutowy;
w przypadku przetargów procentowych – akceptowaną krańcową stopę procentową, cenę, punkt swapowy lub spread i procent przydziału przy krańcowej stopie procentowej, cenie lub punkcie swapowym;
w przypadku aukcji o różnych stopach – minimalną i maksymalną stopę oferty, tzn. dolny i górny limit stopy procentowej, na którą kontrahenci składają oferty w przetargu procentowym, oraz średnią ważoną stopę przydziału;
datę rozpoczęcia i termin zapadalności operacji (w odpowiednich przypadkach) lub datę waluty i termin zapadalności instrumentu (w przypadku emisji certyfikatów dłużnych EBC);
minimalną kwotę przydzielaną poszczególnym kontrahentom (jeżeli dotyczy);
minimalny współczynnik przydziału (jeżeli dotyczy);
w przypadku emisji certyfikatów dłużnych EBC – nominał certyfikatów oraz kod ISIN emisji;
maksymalną liczbę ofert na kontrahenta (w przypadku przetargów procentowych, jeżeli EBC zamierza ograniczyć liczbę ofert, maksymalna liczba ofert to z reguły dziesięć na kontrahenta).
ZAŁĄCZNIK V
KRYTERIA STOSOWANE PRZY WYBORZE KONTRAHENTÓW DO INTERWENCYJNYCH OPERACJI WALUTOWYCH
1. Wybór kontrahentów uczestniczących w interwencyjnych operacjach walutowych Eurosystemu jest oparty na dwóch grupach kryteriów dotyczących zasad ostrożności i efektywności.
2. Kryteria dotyczące efektywności stosuje się po zastosowaniu kryteriów dotyczących zasady ostrożności.
3. Kryteria dotyczące zasady ostrożności obejmują następujące okoliczności:
zdolność kredytową, którą ocenia się wykorzystując połączenie różnych metod, np. ratingów kredytowych udostępnianych przez agencje komercyjne oraz wewnętrznych analiz współczynników kapitału i innych;
podleganie przez kontrahenta nadzorowi uznanego organu nadzoru;
dobra reputacja i wysokie standardy etyczne kontrahenta.
4. Kryteria dotyczące zasady efektywności obejmują m.in. następujące okoliczności:
konkurencyjność kwotowania kontrahenta oraz jego zdolność do efektywnego przeprowadzania wysokokwotowych operacji walutowych w każdych warunkach rynkowych; oraz
jakość i zakres informacji dostarczanych przez kontrahenta.
5. W celu skutecznej interwencji w różnych punktach geograficznych krajowe banki centralne mogą, na potrzeby przeprowadzania interwencyjnych operacji walutowych, korzystać z kontrahentów w dowolnym międzynarodowym centrum finansowym.
ZAŁĄCZNIK VI
TRANSGRANICZNE WYKORZYSTANIE AKTYWÓW KWALIFIKOWANYCH
I. SYSTEM BANKÓW CENTRALNYCH KORESPONDENTÓW (CCBM)
Tabela 1
System banków centralnych korespondentów (ccbm)
Wykorzystanie kwalifikowanych aktywów zdeponowanych w państwie B przez kontrahenta mającego siedzibę w państwie A w celu uzyskania kredytu z krajowego banku centralnego (KBC) państwa A
1. Wszystkie KBC prowadzą dla siebie nawzajem rachunki papierów wartościowych na potrzeby transgranicznego wykorzystania aktywów kwalifikowanych. Dokładna procedura CCBM zależy od tego, czy kwalifikowane aktywa przypisane są do zabezpieczania konkretnych transakcji, czy stanowią pule aktywów zabezpieczających.
2. W systemie zabezpieczeń oznaczonych, bezpośrednio po zaakceptowaniu oferty kontrahenta przez jego rodzimy KBC, kontrahent przesyła zlecenie (w razie potrzeby za pośrednictwem własnego powiernika) do systemu rozrachunku papierów wartościowych w kraju, w którym znajdują się jego aktywa rynkowe, w celu przekazania ich do banku centralnego tego kraju (zwanego dalej „bankiem centralnym korespondentem”) na rachunek rodzimego KBC. Po uzyskaniu od banku centralnego korespondenta informacji o otrzymaniu zabezpieczenia, rodzimy KBC przekazuje środki kontrahentowi. KBC nie przekazują środków finansowych dopóki nie upewnią się, że bank centralny korespondent otrzymał aktywa rynkowe kontrahentów. Jeżeli jest to konieczne do dotrzymania ostatecznych terminów rozrachunku, kontrahenci mogą wstępnie zdeponować aktywa w bankach centralnych korespondentach na rachunku ich rodzimego KBC z wykorzystaniem procedur CCBM.
3. W systemie zabezpieczeń łącznych kontrahent w dowolnym momencie może przekazać aktywa rynkowe do banku centralnego korespondenta na rachunek rodzimego KBC. Po otrzymaniu przez rodzimy KBC od banku centralnego korespondenta informacji o otrzymaniu aktywów rynkowych, rodzimy bank centralny dodaje te aktywa do puli kontrahenta.
4. Na potrzeby określonych aktywów nierynkowych, tj. należności kredytowych i instrumentów dłużnych zabezpieczonych detalicznymi kredytami hipotecznymi (RMBD), opracowano szczególne procedury wykorzystania transgranicznego. Jeśli jako transgraniczne zabezpieczenie wykorzystywane są należności kredytowe, stosuje się wariant modelu CCBM oparty na przeniesieniu własności, cesji na zabezpieczenie lub zastawie na rzecz rodzimego KBC bądź też na innego typu zabezpieczeniu na rzecz banku centralnego korespondenta działającego w roli agenta rodzimego banku centralnego. W celu umożliwienia transgranicznego wykorzystania RMDB wprowadzono inny doraźny wariant, oparty na zabezpieczeniu na rzecz banku centralnego korespondenta działającego w roli agenta rodzimego KBC.
5. System CCBM jest dostępny dla kontrahentów, zarówno w odniesieniu do aktywów rynkowych, jak i nierynkowych, co najmniej od godziny 9.00 do 16.00 czasu środkowoeuropejskiego w każdym dniu operacyjnym systemu TARGET2. Kontrahent zamierzający skorzystać z systemu CCBM musi powiadomić o tym KBC, do którego wnioskuje o kredyt, tzn. swój rodzimy KBC, przed godziną 16.00 czasu środkowoeuropejskiego. Kontrahent musi zapewnić przekazanie zabezpieczenia operacji kredytowej na rachunek banku centralnego korespondenta najpóźniej do godziny 16.45 czasu środkowoeuropejskiego. Zlecenia lub transfery dokonane z przekroczeniem tego terminu będą traktowane wyłącznie w oparciu o zobowiązanie do starannego działania i mogą być rozpatrywane do kredytu udzielanego w następnym dniu operacyjnym systemu TARGET2. Jeśli kontrahenci przewidują potrzebę skorzystania z systemu CCBM w późniejszych godzinach, powinni, o ile to możliwe, wcześniej zdeponować aktywa. W wyjątkowych okolicznościach lub kiedy jest to uzasadnione względami polityki pieniężnej, EBC może podjąć decyzję o opóźnieniu zamknięcia systemu CCBM do czasu zamknięcia systemu TARGET2, we współpracy depozytami papierów wartościowych w zakresie możliwości opóźnienia ich czasu zamknięcia dla aktywów rynkowych.
II. KWALIFIKOWANE POWIĄZANIA POMIĘDZY SYSTEMAMI ROZRACHUNKU PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH
Tabela 2
Kwalifikowane powiązania między systemami rozrachunku papierów wartościowych
Wykorzystywanie aktywów kwalifikowanych emitowanych w systemie rozrachunku papierów wartościowych państwa B będących w posiadaniu kontrahenta mającego siedzibę w państwie A poprzez kwalifikowane powiązanie pomiędzy systemami rozrachunku papierów wartościowych w państwach A i B w celu uzyskania kredytu z krajowego banku centralnego państwa A.
1. Kwalifikowane powiązanie między dwoma systemami rozrachunku papierów wartościowych zlokalizowanymi w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) obejmuje zestaw procedur i uzgodnień umożliwiający transgraniczny przekaz papierów wartościowych w procesie zapisów księgowych. Powiązanie polega na otwarciu rachunku zbiorczego jednego systemu rozrachunku papierów wartościowych (zwanego dalej „systemem inwestora”) w innym systemie rozrachunku papierów wartościowych (zwanego dalej „systemem emitenta”).
2. Kwalifikowane powiązanie umożliwia uczestnikowi jednego systemu rozrachunku papierów wartościowych zlokalizowanego w EOG posiadanie papierów wartościowych wyemitowanych w innym systemie rozrachunku papierów wartościowych zlokalizowanym w EOG bez konieczności bycia uczestnikiem tego drugiego systemu. Wykorzystując powiązania między systemami rozrachunku papierów wartościowych kontrahenci trzymają aktywa na własnych rachunkach w swoich rodzimych systemach rozrachunku papierów wartościowych i nie potrzebują powiernika.
III. SYSTEM CCBM W POŁĄCZENIU Z KWALIFIKOWANYMI POWIĄZANIAMI
Tabela 3
System ccbm w połączeniu z kwalifikowanymi powiązaniami
Wykorzystywanie aktywów kwalifikowanych emitowanych w systemie rozrachunku papierów wartościowych państwa C, utrzymywanych w systemie rozrachunku papierów wartościowych państwa B przez kontrahenta mającego siedzibę w państwie A poprzez kwalifikowane powiązanie pomiędzy systemami rozrachunku papierów wartościowych w państwach B i C w celu uzyskania kredytu z krajowego banku centralnego państwa A.
W przypadku przekazywania aktywów kwalifikowanych w formie papierów wartościowych za pośrednictwem systemu CCBM z powiązaniami kontrahenci zapewniają dostarczenie papierów wartościowych na rachunek w odpowiednim systemie inwestora do godziny 16.00 czasu środkowoeuropejskiego w dniu rozrachunku w celu zagwarantowania rozrachunku z tą samą datą waluty. Wniosek o przekazanie na zabezpieczenie otrzymany przez rodzimy KBC od kontrahentów po godzinie16.00, a także wniosek o dostawę kwalifikowanych aktywów na rachunek w odpowiednim systemie inwestora po godzinie 16.00 czasu środkowoeuropejskiego, traktuje się w oparciu o zobowiązanie do starannego działania, zgodnie z czasem zamknięcia obowiązującym w danych systemie rozrachunku papierów wartościowych.
IV. CCBM Z TRÓJSTRONNYMI USŁUGAMI ZARZĄDZANIA ZABEZPIECZENIEM
Tabela 4
Transgraniczne trójstronne usługi zarządzania zabezpieczeniem
Wykorzystanie aktywów kwalifikowanych utrzymywanych u agenta trójstronnego państwa B przez kontrahenta mającego siedzibę w państwie A w celu uzyskania kredytu z KBC państwa A.
Strzałka oznaczona „Informacje o zabezpieczeniu”, łącząca kontrahenta A i KBC A, może nie mieć zastosowania w przypadku niektórych agentów trójstronnych, w zależności od wybranego modelu kontraktowego, w którym to przypadku kontrahent nie przesyła zlecenia do KBC A, ani nie otrzymuje potwierdzenia od KBC A.
ZAŁĄCZNIK VIa
KRYTERIA KWALIFIKACJI DOTYCZĄCE WYKORZYSTANIA SYSTEMÓW ROZRACHUNKU PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH ORAZ POWIĄZAŃ POMIĘDZY SYSTEMAMI ROZRACHUNKU PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH W OPERACJACH KREDYTOWYCH EUROSYSTEMU
I. KRYTERIA KWALIFIKACJI SYSTEMÓW ROZRACHUNKU PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH I POWIĄZAŃ POMIĘDZY SYSTEMAMI ROZRACHUNKU PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH
1. Eurosystem określa kwalifikowalność systemu rozrachunku papierów wartościowych prowadzonego przez depozyt papierów wartościowych z siedzibą w państwie członkowskim, którego walutą jest euro, lub krajowy bank centralny (KBC) albo organ publiczny w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 ( 25 ) państwa członkowskiego, którego walutą jest euro (zwany dalej „operatorem systemu rozrachunku papierów wartościowych”) w oparciu o następujące kryteria:
operator systemu rozrachunku papierów wartościowych ze strefy euro spełnia wymogi określone w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014; oraz
KBC państwa członkowskiego, w którym działa dany system rozrachunku papierów wartościowych, ustalił i utrzymuje odpowiednie uzgodnienia umowne lub innego rodzaju prawnie wiążące uzgodnienia z operatorem systemu rozrachunku papierów wartościowych ze strefy euro, które obejmują wymogi Eurosystemu określone w pkt II.
2. Eurosystem określa kwalifikowalność bezpośredniego powiązania lub powiązania pośredniego, w które zaangażowane są systemy rozrachunku papierów wartościowych ze strefy euro, na podstawie następujących kryteriów:
bezpośrednie powiązanie spełnia lub, w przypadku powiązania pośredniego, wszystkie składające się na nie bezpośrednie powiązania spełniają, wymogi określone w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014;
KBC państw członkowskich, w których siedzibę mają system rozrachunku papierów wartościowych inwestora, jakikolwiek pośredniczący system rozrachunku papierów wartościowych oraz system rozrachunku papierów wartościowych emitenta, ustaliły i utrzymują odpowiednie uzgodnienia umowne lub innego rodzaju prawnie wiążące uzgodnienia z operatorami systemów rozrachunku papierów wartościowych ze strefy euro, które obejmują wymogi Eurosystemu określone w pkt II;
system rozrachunku papierów wartościowych inwestora, pośredniczące systemy rozrachunku papierów wartościowych oraz system rozrachunku papierów wartościowych emitenta zaangażowane w powiązanie uznane są za kwalifikowane powiązania przez Eurosystem;
w przypadku powiązań pośrednich wszystkie składające się na nie bezpośrednie powiązania uznaje się za kwalifikowane przez Eurosystem.
3. Przed stwierdzeniem kwalifikowalności bezpośredniego powiązania lub powiązania pośredniego, w które zaangażowany jest jeden lub większa liczba systemów rozrachunku papierów wartościowych prowadzonych przez depozyty papierów wartościowych z siedzibą w państwie Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), którego walutą nie jest euro, lub KBC albo organ publiczny państwa EOG, którego walutą nie jest euro (zwane dalej „systemami rozrachunku papierów wartościowych w EOG spoza strefy euro” prowadzonymi przez „operatorów systemów rozrachunku papierów wartościowych w EOG spoza strefy euro”), Eurosystem przeprowadza analizę danego przypadku pod kątem biznesowym, która uwzględnia m.in. wartość kwalifikowanych aktywów wyemitowanych lub utrzymywanych w tych systemach rozrachunku papierów wartościowych.
4. Z zastrzeżeniem pozytywnego wyniku analizy danego przypadku pod kątem biznesowym Eurosystem stwierdza kwalifikowalność powiązania, w które zaangażowane są systemy rozrachunku papierów wartościowych w EOG spoza strefy euro, na podstawie następujących kryteriów:
operatorzy systemów rozrachunku papierów wartościowych w EOG spoza strefy euro zaangażowani w dane powiązanie oraz samo powiązanie spełniają wymogi określone w rozporządzeniu (UE) nr 909/2014;
w odniesieniu do bezpośrednich powiązań KBC państwa członkowskiego, w którym działa system rozrachunku papierów wartościowych inwestora, ustalił i utrzymuje odpowiednie uzgodnienia umowne lub innego rodzaju prawnie wiążące uzgodnienia z operatorem ze strefy euro prowadzącym system rozrachunku papierów wartościowych inwestora. Z takich uzgodnień umownych lub innego rodzaju prawnie wiążących uzgodnień musi wynikać ciążący na operatorze systemu rozrachunku papierów wartościowych ze strefy euro obowiązek wdrożenia postanowień pkt II do uzgodnień prawnych pomiędzy tym operatorem a operatorem w EOG spoza strefy euro prowadzącym system rozrachunku papierów wartościowych emitenta.
W odniesieniu do powiązań pośrednich wszystkie składające się na nie bezpośrednie powiązania, w przypadku których system rozrachunku papierów wartościowych w EOG spoza strefy euro pełni rolę systemu rozrachunku papierów wartościowych emitenta, muszą spełniać kryterium określone w pierwszym akapicie lit. b). W przypadku powiązania pośredniego, gdy zarówno pośredniczący system rozrachunku papierów wartościowych, jak i system rozrachunku papierów wartościowych emitenta są systemami rozrachunku papierów wartościowych w EOG spoza strefy euro, KBC państwa członkowskiego, w którym działalność prowadzi system rozrachunku papierów wartościowych inwestora, ma obowiązek ustalić i utrzymywać odpowiednie uzgodnienia umowne lub innego rodzaju prawnie wiążące uzgodnienia z operatorem ze strefy euro prowadzącym system rozrachunku papierów wartościowych inwestora. Takie uzgodnienia umowne lub innego rodzaju prawnie wiążące uzgodnienia muszą przewidywać nie tylko ciążący na operatorze systemu rozrachunku papierów wartościowych ze strefy euro obowiązek wdrożenia postanowień pkt II do uzgodnień prawnych pomiędzy tym operatorem a operatorem w EOG spoza strefy euro prowadzącym pośredniczący system rozrachunku papierów wartościowych, ale także ciążący na operatorze w EOG spoza strefy euro prowadzącym pośredniczący system rozrachunku papierów wartościowych obowiązek wdrożenia postanowień pkt II do uzgodnień umownych lub innego rodzaju prawnie wiążących uzgodnień pomiędzy tym operatorem a operatorem w EOG spoza strefy euro prowadzącym system rozrachunku papierów wartościowych emitenta;
wszystkie systemy rozrachunku papierów wartościowych ze strefy euro zaangażowane w powiązanie są uznane za kwalifikowane przez Eurosystem;
w przypadku powiązań pośrednich wszystkie składające się na nie bezpośrednie powiązania uznaje się za kwalifikowane przez Eurosystem.
KBC państwa EOG spoza strefy euro, w którym działalność prowadzi system rozrachunku papierów wartościowych inwestora, zobowiązał się do przekazywania informacji na temat kwalifikowanych aktywów będących przedmiotem obrotu na akceptowanych rynkach krajowych w sposób określony przez Eurosystem.
II. WYMOGI EUROSYSTEMU
W celu zapewnienia zgodności z prawem operator systemu rozrachunku papierów wartościowych musi wykazać KBC państwa członkowskiego, w którym działalność prowadzi odpowiedni system rozrachunku papierów wartościowych, przez odniesienie do wiążących dokumentów prawnych – czy to w formie należycie zawartej umowy, czy też poprzez odniesienie do obowiązkowych warunków danego operatora systemu rozrachunku papierów wartościowych, lub też w inny sposób, że:
uprawnienie do papierów wartościowych utrzymywanych w systemie rozrachunku papierów wartościowych prowadzonym przez tego operatora, w tym do papierów wartościowych utrzymywanych za pośrednictwem powiązań danego operatora systemu rozrachunku papierów wartościowych (utrzymywanych na rachunkach prowadzonych przez powiązanych operatorów systemów rozrachunku papierów wartościowych), podlega prawu państwa należącego do EOG;
uprawnienie uczestników systemu rozrachunku papierów wartościowych do papierów wartościowych utrzymywanych w tym systemie rozrachunku papierów wartościowych jest jasne, jednoznaczne i zapewnia, że uczestnicy tego systemu rozrachunku papierów wartościowych nie są narażeni na niewypłacalność tego operatora systemu rozrachunku papierów wartościowych;
w przypadku gdy dany system rozrachunku papierów wartościowych działa w charakterze systemu rozrachunku papierów wartościowych emitenta, uprawnienie powiązanego systemu rozrachunku papierów wartościowych inwestora do papierów wartościowych utrzymywanych w systemie rozrachunku papierów wartościowych emitenta jest jasne, jednoznaczne i zapewnia, że system rozrachunku papierów wartościowych inwestora i jego uczestnicy nie są narażeni na niewypłacalność operatora systemu rozrachunku papierów wartościowych emitenta;
w przypadku gdy dany system rozrachunku papierów wartościowych działa w charakterze systemu rozrachunku papierów wartościowych inwestora, uprawnienie tego systemu rozrachunku papierów wartościowych do papierów wartościowych utrzymywanych w powiązanym systemie rozrachunku papierów wartościowych emitenta jest jasne, jednoznaczne i zapewnia, że system rozrachunku papierów wartościowych inwestora i jego uczestnicy nie są narażeni na niewypłacalność operatora systemu rozrachunku papierów wartościowych emitenta;
na uprawnienie KBC do papierów wartościowych utrzymywanych w dany systemie rozrachunku papierów wartościowych negatywnego wpływu nie będą miały reguły dotyczące zastawu ani inne podobne mechanizmy przewidziane na mocy mających zastosowanie przepisów prawa lub postanowień umownych;
procedura alokacji niedoborów papierów wartościowych utrzymywanych w danym systemie rozrachunku papierów wartościowych, w szczególności w przypadku niewypłacalności: (i) operatora danego systemu rozrachunku papierów wartościowych; (ii) osoby trzeciej zaangażowanej w przechowywanie papierów wartościowych; lub (iii) powiązanych systemów rozrachunku papierów wartościowych emitenta – jest jasna i jednoznaczna;
procedury dotyczące roszczeń o papiery wartościowe na podstawie regulaminów danego systemu rozrachunku papierów wartościowych są jasne i jednoznaczne, w tym również – w przypadku gdy dany system rozrachunku papierów wartościowych działa jako system rozrachunku papierów wartościowych inwestora – formalności względem powiązanego systemu rozrachunku papierów wartościowych emitenta.
Operator systemu rozrachunku papierów wartościowych ma obowiązek zapewnienia, aby – w przypadku gdy prowadzony przez niego system rozrachunku papierów wartościowych działa jako system rozrachunku papierów wartościowych inwestora – przekazania papierów wartościowych dokonane za pośrednictwem powiązań były ostateczne w rozumieniu dyrektywy 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 26 ), tzn. aby były niemożliwe do odwołania, wycofania lub anulowania w inny sposób.
W przypadku gdy system rozrachunku papierów wartościowych prowadzony przez tego operatora działa jako system rozrachunku papierów wartościowych emitenta, operator systemu rozrachunku papierów wartościowych musi zapewnić, aby nie korzystał on z instytucji będącej osobą trzecią, takiej jak bank lub jakikolwiek podmiot inny niż system rozrachunku papierów wartościowych działający jako pośrednik pomiędzy emitentem a systemem rozrachunku papierów wartościowych emitenta, lub też musi zapewnić, aby prowadzony przez niego system rozrachunku papierów wartościowych miał bezpośrednie lub pośrednie powiązanie z innym systemem rozrachunku papierów wartościowych, który ma tę (unikalną i bezpośrednią) relację.
W celu wykorzystania powiązań pomiędzy systemami rozrachunku papierów wartościowych używanymi do rozrachunku transakcji banków centralnych zapewnione muszą być rozwiązania pozwalające na rozrachunek w ciągu dnia według zasady dostawa za płatność w pieniądzu banku centralnego lub na nieodpłatny (FOP) rozrachunek w ciągu dnia, który może przyjąć formę rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym lub formę serii przetwarzanych partii zleceń z ostatecznością śróddzienną. Z uwagi na cechy rozrachunku systemu Target2-Securities wymóg ten uważa się za już spełniony w odniesieniu do bezpośrednich powiązań i powiązań pośrednich, w przypadku których wszystkie zaangażowane systemy rozrachunku papierów wartościowych są zintegrowane w systemie TARGET2-Securities.
W odniesieniu do godzin pracy i dni otwarcia:
system rozrachunku papierów wartościowych oraz jego powiązania muszą zapewniać usługi rozrachunku we wszystkie dni operacyjne systemu TARGET2;
system rozrachunku papierów wartościowych musi działać podczas przetwarzania dziennego w rozumieniu dodatku V do załącznika II do wytycznych EBC/2012/27 ( 27 );
systemy rozrachunku papierów wartościowych zaangażowane w bezpośrednie powiązania lub powiązania pośrednie muszą umożliwiać swoim uczestnikom składanie zleceń systemowi rozrachunku papierów wartościowych inwestora na rozrachunek w tym samym dniu według zasady dostawa za płatność za pośrednictwem emitenta lub pośredniczącego systemu rozrachunku papierów wartościowych (w zależności od przypadku) przynajmniej do godz. 15.30 czasu środkowoeuropejskiego (CET) ( 28 );
systemy rozrachunku papierów wartościowych zaangażowane w bezpośrednie powiązania lub powiązania pośrednie muszą umożliwiać swoim uczestnikom składanie zleceń systemowi rozrachunku papierów wartościowych inwestora na nieodpłatny rozrachunek w tym samym dniu za pośrednictwem emitenta lub pośredniczącego systemu rozrachunku papierów wartościowych (w zależności od przypadku) przynajmniej do godz. 16.00 CET;
systemy rozrachunku papierów wartościowych muszą mieć możliwość zapewnienia przedłużenia czasów funkcjonowania, o których mowa w lit. b)–d) powyżej, w sytuacjach nadzwyczajnych.
Z uwagi na cechy rozrachunku systemu TARGET2-Securities wymogi te uważa się za już spełnione w odniesieniu do systemów rozrachunku papierów wartościowych zintegrowanych w systemie TARGET-2Securities, a także w odniesieniu do bezpośrednich powiązań i powiązań pośrednich, w przypadku których wszystkie zaangażowane systemy rozrachunku papierów wartościowych są zintegrowane w systemie TARGET2-Securities.
III. PROCEDURA SKŁADANIA WNIOSKU
Operatorzy systemów rozrachunku papierów wartościowych ze strefy euro oferujący usługi na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu składają wniosek o ocenę kwalifikowalności do KBC państwa członkowskiego, w którym siedzibę ma dany system rozrachunku papierów wartościowych.
W przypadku powiązań, w tym tych, w które zaangażowany jest system rozrachunku papierów wartościowych w EOG spoza strefy euro, operator systemu rozrachunku papierów wartościowych inwestora składa wniosek o ocenę kwalifikowalności do KBC państwa członkowskiego, w którym siedzibę ma dany system rozrachunku papierów wartościowych inwestora.
Eurosystem może odrzucić wniosek lub, w przypadku gdy dany system rozrachunku papierów wartościowych lub dane powiązanie są już kwalifikowane, może zawiesić lub cofnąć kwalifikowalność, jeśli:
jedno lub większa liczba kryteriów wskazanych w pkt I nie są spełnione;
korzystanie z systemu rozrachunku papierów wartościowych lub z powiązania mogłoby wpłynąć na bezpieczeństwo i efektywność operacji kredytowych Eurosystemu i narazić Eurosystem na ryzyko strat finansowych lub uważa się, że – ze względu na wymogi ostrożności – mogłoby stwarzać ryzyko z innych przyczyn.
Decyzja Eurosystemu w przedmiocie kwalifikowalności systemu rozrachunku papierów wartościowych lub powiązania podlega przekazaniu operatorowi systemu rozrachunku papierów wartościowych, który złożył wniosek o ocenę kwalifikowalności. Odmowne decyzje Eurosystemu podlegają uzasadnieniu.
System rozrachunku papierów wartościowych lub powiązanie mogą być wykorzystane na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu po ich umieszczeniu w wykazie kwalifikowanych systemów rozrachunku papierów wartościowych i wykazie kwalifikowanych powiązań Eurosystemu publikowanych na stronie internetowej EBC.
ZAŁĄCZNIK VII
OBLICZANIE WYSOKOŚCI SANKCJI STOSOWANYCH ZGODNIE Z CZĘŚCIĄ PIĄTĄ ORAZ KAR FINANSOWYCH STOSOWANYCH ZGODNIE Z CZĘŚCIĄ SIÓDMĄ
I. OBLICZANIE WYSOKOŚCI KAR FINANSOWYCH STOSOWANYCH ZGODNIE Z CZĘŚCIĄ PIĄTĄ
1. Kary finansowe nakładane przez krajowy bank centralny (KBC) na kontrahenta zgodnie z postanowieniami części piątej są obliczane przez taki KBC zgodnie z określoną z góry stopą kary finansowej, zgodnie z poniższymi zasadami:
karę finansową za niewypełnienie obowiązków, o których mowa w art. 154 ust. 1 lit. a), b) lub c), oblicza się na podstawie stopy kredytu w banku centralnym z dnia, w którym po raz pierwszy doszło do naruszenia, powiększonej o 2,5 punktu procentowego.
karę finansową za niewypełnienie obowiązków, o których mowa w art. 154 ust. 1 lit. d) lub e), oblicza się na podstawie stopy kredytu w banku centralnym z dnia, w którym po raz pierwszy doszło do naruszenia, powiększonej o 5 punktów procentowych. W przypadku kolejnych naruszeń obowiązku, o którym mowa w art. 154 ust. 1 lit. d) lub obowiązku, o którym mowa w art. 154 ust. 1 lit. e), w ciągu danego okresu 12-miesięcznego liczonego od dnia, w którym po raz pierwszy doszło do naruszenia, stopa stosowana do kar finansowych jest powiększana o kolejne 2,5 punktu procentowego za każde naruszenie.
2. Karę finansową za niewypełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 154 ust. 1 lit. a) lub b), oblicza się poprzez zastosowanie stopy kary finansowej ustalonej zgodnie z ust. 1 lit. a) do kwoty zabezpieczenia lub środków pieniężnych, której dostarczenia lub rozrachunku kontrahent nie mógł zrealizować, pomnożonej przez współczynnik X/360, gdzie X to liczba dni kalendarzowych (maksymalnie siedem), w których kontrahent nie był w stanie dokonać zabezpieczenia lub rozrachunku: a) przydzielonej kwoty, określonej w potwierdzeniu indywidualnych wyników przetargu w okresie zapadalności operacji; lub b) w przypadku przedterminowego wypowiedzenia przez KBC – kwoty pozostającej do spłaty w ramach danej operacji w pozostałym okresie jej trwania.
3. Karę finansową za niewypełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 154 ust. 1 lit. c), oblicza się poprzez zastosowanie stopy kary finansowej ustalonej zgodnie z ust. 1 lit. a) do wartości niekwalifikowanych aktywów albo aktywów, które nie mogą być przekazane na zabezpieczenie albo wykorzystane przez kontrahenta po zastosowaniu redukcji wartości w wycenie, w następujący sposób:
w przypadku dostarczenia KBC przez kontrahenta niekwalifikowanych aktywów pod uwagę bierze się wartość niekwalifikowanych aktywów po redukcji wartości w wycenie; lub
w przypadku aktywów, które pierwotnie były kwalifikowane, ale utraciły ten status albo nie mogą zostać przekazane na zabezpieczenie lub wykorzystane przez kontrahenta, pod uwagę bierze się wartość po redukcji wartości w wycenie aktywów, które nie zostały usunięte najpóźniej do rozpoczęcia ósmego dnia kalendarzowego od wydarzenia, w wyniku którego kwalifikowane aktywa utraciły ten status albo nie mogą zostać przekazane na zabezpieczenie lub wykorzystane przez kontrahenta.
4. Kwoty wskazane w ust. 3 lit. a) i b) mnoży się przez współczynnik X/360, gdzie X to liczba dni kalendarzowych (maksymalnie siedem), w których kontrahent nie wypełnił swoich obowiązków w odniesieniu do wykorzystania aktywów złożonych jako zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu. W przypadku określonym w ust. 3 lit. b) obliczenie liczby dni X rozpoczyna się po upływie okresu karencji wynoszącego siedem dni kalendarzowych.
[EUR [wartość niekwalifikowanych aktywów po redukcji wartości w wycenie w pierwszym dniu naruszenia] * (mająca zastosowanie stopa kredytu w banku centralnym z dnia, w którym po raz pierwszy doszło do naruszenia + 2,5 %) *[X]/360 = EUR […]]
5. W odniesieniu do przekroczenia limitów dotyczących niezabezpieczonych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez instytucję kredytową lub podmioty z nią blisko powiązane, zgodnie z art. 141, stosowanie okresu karencji określa się w następujący sposób:
stosuje się okres karencji wynoszący siedem dni kalendarzowych, jeżeli nie złożono dodatkowych niezabezpieczonych instrumentów dłużnych i nie usunięto aktywów z łącznej puli zabezpieczeń, a przekroczenie było efektem zmian wyceny w wyniku:
wzrostu wartości już złożonych niezabezpieczonych instrumentów dłużnych; lub
obniżenia łącznej wartości puli zabezpieczeń.
W takich przypadkach, aby zapewnić zgodność z odpowiednim limitem, kontrahent ma obowiązek dostosowania w okresie karencji wartości łącznej puli zabezpieczeń lub wartości takich niezabezpieczonych instrumentów dłużnych.
Okresu karencji nie stosuje się, jeżeli przekroczenie limitu wynika ze złożenia dodatkowych niezabezpieczonych instrumentów dłużnych wyemitowanych przez instytucję kredytową lub podmioty z nią blisko powiązane.
6. Jeżeli kontrahent przekazał informacje, które – z perspektywy Eurosystemu – w sposób negatywny wpływają na wartość jego zabezpieczenia w związku z art. 145 ust. 4, np. podał informacje dotyczące niespłaconej kwoty należności kredytowej przedstawionej jako zabezpieczenie, które są lub stały się niezgodne z prawdą lub nieaktualne, lub w przypadku, w którym kontrahent nie przekazał w wymaganym czasie informacji wymaganych na podstawie art. 101 ust. 1 lit. a) pkt (iv), przy obliczaniu kar finansowych na podstawie ust. 3 bierze się pod uwagę kwotę (wartość) zabezpieczenia, na którą negatywny wpływ miało podanie nieprawdziwych informacji. Nie nakłada się kary finansowej, jeżeli nieprawdziwe informacje zostały skorygowane w czasie trwania okresu powiadomienia, np. w odniesieniu do należności kredytowych w ciągu następnego dnia roboczego w rozumieniu art. 109 ust. 2.
7. Karę finansową za niewypełnienie obowiązków, o których mowa w art. 154 ust. 1 lit. d) do e), oblicza się poprzez zastosowanie stopy kary finansowej ustalonej zgodnie z pkt 1 lit. b) do kwoty nieuprawnionego wykorzystania kredytu w banku centralnym przez kontrahenta lub niespłaconego kredytu z Eurosystemu.
8. Jeżeli obliczenie przeprowadzone zgodnie z niniejszym załącznikiem daje kwotę niższą niż 500 EUR, KBC nakłada minimalną karę finansową w wysokości 500 EUR. Kary finansowej nie nakłada się, jeżeli naruszenie zostało usunięte w ciągu mającego zastosowanie okresu karencji.
II. OBLICZANIE WYSOKOŚCI KAR NIEFINANSOWYCH STOSOWANYCH ZGODNIE Z CZĘŚCIĄ PIĄTĄ
Zawieszenie za niewypełnianie obowiązków, o których mowa w art. 154 ust. 1 lit. a) lub lit. b)
9. Jeżeli zgodnie z art. 156 ust. 1 zastosowanie ma okres karencji, KBC nakłada sankcję zawieszenia zgodnie z następującymi zasadami:
jeżeli kwota niedostarczonego zabezpieczenia lub środków pieniężnych wynosi do 40 % całkowitej kwoty zabezpieczenia lub środków pieniężnych, które należało przekazać, stosuje się zawieszenie na jeden miesiąc;
jeżeli kwota niedostarczonego zabezpieczenia lub środków pieniężnych wynosi od 40 % do 80 % całkowitej kwoty zabezpieczenia lub środków pieniężnych, które należało przekazać, stosuje się zawieszenie na dwa miesiące;
jeżeli kwota niedostarczonego zabezpieczenia lub środków pieniężnych wynosi od 80 % do 100 % całkowitej kwoty zabezpieczenia lub środków pieniężnych, które należało przekazać, stosuje się zawieszenie na trzy miesiące.
▼M11 —————
III. OBLICZANIE WYSOKOŚCI KAR FINANSOWYCH STOSOWANYCH ZGODNIE Z CZĘŚCIĄ SIÓDMĄ
KBC obliczają kary finansowe na podstawie art. 166 ust. 4a w następujący sposób:
karę finansową za niewypełnienie obowiązków, o których mowa w art. 166 ust. 4a, oblicza się na podstawie stopy kredytu w banku centralnym z dnia, w którym po raz pierwszy doszło do naruszenia, powiększonej o 2,5 punktów procentowych;
karę finansową oblicza się poprzez zastosowanie stopy kary finansowej ustalonej zgodnie lit. a) do kwoty środków pieniężnych, której zwrotu lub zapłaty kontrahent nie mógł zrealizować, lub wartości aktywów, które nie zostały dostarczone, pomnożonej przez współczynnik X/360, gdzie X to liczba dni kalendarzowych (maksymalnie siedem), w których kontrahent nie był w stanie: (i) zwrócić dowolnej kwoty kredytu, zapłacić ceny odkupu lub kwoty należnej z innego tytułu; lub (ii) dostarczyć aktywów w terminie zapadalności lub w innym terminie wynikającym z postanowień umownych lub normatywnych.
Do obliczenia kary finansowej zgodnie z ust. 1 lit a) lub b) stosuje się następujący wzór:
[[kwota środków pieniężnych, której zwrotu lub zapłaty kontrahent nie mógł zrealizować, lub wartość aktywów, których kontrahent nie mógł dostarczyć] EUR * (stopa kredytu w banku centralnym z dnia, w którym po raz pierwszy doszło do naruszenia, powiększona o 2,5 punktów procentowych) * [X]/360 (gdzie X to liczba dni kalendarzowych, w trakcie których kontrahent nie zapłacił, nie dokonał zwrotu lub nie dostarczył aktywów) = […] EUR]
ZAŁĄCZNIK VIII
WYMOGI SPRAWOZDAWCZE W ZAKRESIE DANYCH O POSZCZEGÓLNYCH KREDYTACH W ODNIESIENIU DO PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH ZABEZPIECZONYCH AKTYWAMI ORAZ WYMOGI DOTYCZĄCE BAZ DANYCH O POSZCZEGÓLNYCH KREDYTACH
Niniejszy załącznik stosuje się do przekazywania kompleksowych i znormalizowanych danych o poszczególnych kredytach dotyczących puli aktywów generujących przepływy środków pieniężnych, stanowiących zabezpieczenie papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, zgodnie z art. 78; niniejszy załącznik ustanawia również wymogi dotyczące baz danych o poszczególnych kredytach.
I. PRZEKAZANIE DANYCH O POSZCZEGÓLNYCH KREDYTACH
1. Właściwe strony mają obowiązek przekazywania danych o poszczególnych kredytach bazom danych o poszczególnych kredytach zgodnie z niniejszym załącznikiem. Bazy danych o poszczególnych kredytach publikują takie dane elektronicznie.
2. Dane o poszczególnych kredytach mogą być przekazywane dla indywidualnych transakcji:
w odniesieniu do transakcji przekazywanych repozytoriom sekurytyzacji zarejestrowanym w ESMA – z wykorzystaniem odpowiednich wzorów sprawozdawczych wskazanych w wykonawczych standardach technicznych przyjętych przez Komisję na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/2402; lub
w odniesieniu do transakcji przekazywanych bazom danych o poszczególnych kredytach wskazanym przez Eurosystem – z wykorzystaniem aktualnego odpowiedniego wzoru sprawozdawczego EBC dotyczącego danych o poszczególnych kredytach, opublikowanego na stronie internetowej EBC.
W każdym przypadku właściwy rodzaj wzoru sprawozdawczego zależy od tylu aktywów stanowiących zabezpieczenie papieru wartościowego zabezpieczonego aktywami, zgodnie z art. 73 ust. 1.
2a. Przekazywanie danych o poszczególnych kredytach na podstawie ust. 2 lit. a) rozpoczyna się na początku miesiąca kalendarzowego następującego bezpośrednio po dacie przypadającej trzy miesiące od daty uruchomienia sprawozdawczości ESMA.
Przekazywanie danych o poszczególnych kredytach na podstawie ust. 2 lit. b) jest dozwolone do końca miesiąca kalendarzowego, podczas którego przypada data będąca trzy lata i trzy miesiące po dacie uruchomienia sprawozdawczości ESMA.
2b. Niezależnie od postanowień drugiego akapitu ustępu 2a dane o poszczególnych kredytach dotyczące indywidualnych transakcji muszą być przekazywane zgodnie z ust. 2 lit. a) w sytuacji gdy:
strony transakcji są zobowiązane zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) oraz art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2017/2402 do przekazywania danych o poszczególnych kredytach dotyczących indywidualnej transakcji do repozytorium sekurytyzacji zarejestrowanego w ESMA korzystając z odpowiednich wzorów wskazanych w wykonawczych standardach technicznych przyjętych przez Komisję na podstawie art. 7 ust. 4 tego rozporządzenia; oraz
przekazywanie danych o poszczególnych kredytach zgodnie z ust. 2 lit. a) rozpoczęło się.
3. Dane o poszczególnych kredytach muszą być przekazywane przynajmniej raz na kwartał, nie później niż miesiąc od dnia wymagalności odsetek od danego papieru wartościowego zabezpieczonego aktywami. Jeżeli chodzi o przekazywane dane, data graniczna puli nie może być bardziej odległa niż dwa miesiące wstecz, tzn. „data złożenia sprawozdania” minus „data graniczna puli” musi dawać okres krótszy niż dwa miesiące. „Data graniczna puli” to data, w której ujęto dane punktowe dotyczące wyników aktywów zabezpieczających.
4. W celu zapewnienia zgodności z wymogami określonymi w ust. 2 i 3 dla każdej transakcji baza danych o poszczególnych kredytach przeprowadza automatyczne kontrole w zakresie spójności i poprawności przekazywanych lub uaktualnianych danych o poszczególnych kredytach.
II. POZIOM SZCZEGÓŁOWOŚCI
1. Po dacie rozpoczęcia stosowania wymogów sprawozdawczych w zakresie danych o poszczególnych kredytach do danej klasy aktywów generujących przepływy środków pieniężnych, stanowiących zabezpieczenie papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, określonej na stronie internetowej Europejskiego Banku Centralnego (EBC), warunkiem uzyskania lub kontynuacji kwalifikacji danych papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami jest przekazywanie szczegółowych informacji o poszczególnych kredytach.
2. Papiery wartościowe zabezpieczone aktywami, w odniesieniu do których stosuje się odpowiedni wzór sprawozdawczy dotyczący danych o poszczególnych kredytach, muszą osiągnąć obowiązkowy minimalny poziom zgodności na poziomie wyniku danych A1, oceniany na podstawie dostępności informacji, w szczególności pól danych formularza sprawozdawczego dotyczącego danych o poszczególnych kredytach, obliczonej zgodnie z metodologią określoną w sekcji III niniejszego załącznika. Niezależnie od wymaganych zgodnie z sekcją III wartości wyników danych o poszczególnych kredytach Eurosystem może – po przeanalizowaniu konkretnego przypadku i z zastrzeżeniem obowiązku przedstawienia odpowiedniego uzasadnienia braku osiągnięcia wymaganego wyniku – przyjmować jako zabezpieczenie papiery wartościowe zabezpieczone aktywami, w odniesieniu do których stosuje się odpowiedni wzór sprawozdawczy dotyczący danych o poszczególnych kredytach, z wynikiem niższym niż wymagana wartość A1. W odniesieniu do każdego rodzaju odpowiedniego uzasadnienia Eurosystem określa maksymalny poziom tolerancji oraz horyzont tolerancji, które zostaną opisane szczegółowo na stronie internetowej EBC. Horyzont tolerancji wskazuje okres czasu, w którym jakość danych dotyczących papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami musi ulec poprawie.
3. W celu ujęcia pól niedostępnych w każdym ►M9 formularzu sprawozdawczym EBC dotyczącym danych o poszczególnych kredytach ◄ znajduje się zestaw sześciu opcji „brak danych” (no data, ND), z których należy korzystać, gdy przekazanie poszczególnych danych zgodnie z formularzem nie jest możliwe.
Tabela 1
Wyjaśnienie opcji „brak danych”(ND)
|
Opcje „brak danych” |
Objaśnienie |
|
ND1 |
Dane niezebrane jako niewymagane przez kryteria przyznania kredytu |
|
ND2 |
Dane zebrane przy przyjęciu wniosku, ale niewprowadzone do systemu sprawozdawczego w momencie jego pozytywnego rozpatrzenia |
|
ND3 |
Dane zebrane przy przyjęciu wniosku, ale wprowadzone do innego systemu niż system sprawozdawczy |
|
ND4 |
Dane zebrane, ale dostępne od dnia MM-RRRR |
|
ND5 |
Nie dotyczy |
|
ND6 |
Nie dotyczy danej jurysdykcji |
III. ►M9 METODOLOGIA EBC W ZAKRESIE WYNIKÓW DANYCH ◄
▼M7 —————
2. Po otrzymaniu i przetworzeniu danych o poszczególnych kredytach baza danych o poszczególnych kredytach generuje wynik dla każdej transakcji, której przedmiotem są papiery wartościowe zabezpieczone aktywami.
3. Wynik ten odzwierciedla liczbę pól obowiązkowych wypełnionych symbolem ND1 i liczbę pól obowiązkowych wypełnionych symbolami ND2, ND3 lub ND4 – w każdym przypadku w stosunku do całkowitej liczby pól obowiązkowych. W tym zakresie opcje ►M6 ND5 i ND6 ◄ mogą być użyte tylko jeśli pozwalają na to odpowiednie pola w odpowiednich wzorach sprawozdawczych dotyczących danych o poszczególnych kredytach. Połączenie obu progów odniesienia daje poniższą skalę wyników dotyczących danych o poszczególnych kredytach.
Tabela 2
Wyniki dotyczące danych o poszczególnych kredytach
|
Matryca wartości wyników |
Pola ND1 |
||||
|
0 |
≤ 10 % |
≤ 30 % |
> 30 % |
||
|
ND2 lub ND3 lub ND4 |
0 |
A1 |
B1 |
C1 |
D1 |
|
≤ 20 % |
A2 |
B2 |
C2 |
D2 |
|
|
≤ 40 % |
A3 |
B3 |
C3 |
D3 |
|
|
> 40 % |
A4 |
B4 |
C4 |
D4 |
|
▼M7 —————
IV. ►M9 NADANIE STATUSU BAZY DANYCH O POSZCZEGÓLNYCH KREDYTACH PRZEZ EUROSYSTEM ◄
I. Wymogi nadawania statusu
Warunkiem nadania przez Eurosystem statusu bazy danych o poszczególnych kredytach jest spełnianie przez nią wymogów Eurosystemu, w tym otwartego dostępu, niedyskryminacji, odpowiedniego pokrycia, właściwej struktury zarządzania i przejrzystości.
W zakresie wymogów otwartego dostępu i niedyskryminacji bazy danych o poszczególnych kredytach:
nie mogą w niesprawiedliwy sposób dyskryminować użytkowników danych podczas dostarczania dostępu do danych o poszczególnych kredytach;
muszą stosować obiektywne, niedyskryminujące i dostępne publicznie kryteria dostępu do danych o poszczególnych kredytach;
mogą ograniczać dostęp wyłącznie w najmniejszym możliwym zakresie celem zapewnienia spełnienia kryteriów proporcjonalności;
muszą ustanowić sprawiedliwe procedury na okoliczność odmowy dostępu użytkownikom lub dostawcom danych;
muszą posiadać niezbędne możliwości techniczne konieczne do zapewnienia dostępu zarówno użytkownikom danych, jak i ich dostawcom we wszystkich uzasadnionych sytuacjach, w tym procedury przywracania danych, środki bezpieczeństwa danych oraz możliwość przywrócenia danych w nagłych przypadkach losowych;
nie mogą nakładać opłat na użytkowników danych za dostarczanie lub pobieranie danych o poszczególnych kredytach, które miałyby charakter dyskryminujący lub prowadziłyby do nieuzasadnionych ograniczeń w dostępie do danych o poszczególnych kredytach.
W zakresie wymogu pokrycia bazy danych o poszczególnych kredytach:
muszą wdrożyć i utrzymywać solidne systemy technologiczne i kontroli operacyjnej, umożliwiające przetwarzanie danych o poszczególnych kredytach w sposób wspierający wymogi Eurosystemu dotyczące dostarczania danych o poszczególnych kredytach w odniesieniu do kwalifikowanych aktywów podlegających obowiązkom ujawniania danych na poziomie poszczególnych kredytów, a także dotyczące dostępu do takich danych, zgodnie z postanowieniami art. 78 i niniejszego załącznika.
W szczególności system technologiczny bazy danych o poszczególnych kredytach musi umożliwiać użytkownikom danych pobieranie danych o poszczególnych kredytach, wyników dotyczących danych o poszczególnych kredytach oraz znaczników czasu odnoszących się do czasu przekazania danych, zarówno na drodze procesów manualnych, jak i automatycznych, w odniesieniu do wszystkich przypadków przekazania danych o poszczególnych kredytach dotyczących transakcji na papierach wartościowych zabezpieczonych aktywami, które zostały dokonane poprzez daną bazę danych o poszczególnych kredytach, a także na drodze pobrania wielu plików dotyczących danych o poszczególnych kredytach – w razie potrzeby – w ramach jednego żądania pobrania danych;
muszą w wiarygodny sposób wykazać wobec Eurosystemu, że ich możliwości techniczne i operacyjne pozwalają na osiągnięcie znaczącego pokrycia w przypadku nadania statusu baz danych o poszczególnych kredytach.
W zakresie wymogów właściwej struktury zarządzania i przejrzystości bazy danych o poszczególnych kredytach:
muszą przyjąć rozwiązania w zakresie zarządzania, które służą interesom uczestników rynku papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami w celu wspierania przejrzystości;
muszą przyjąć jasno udokumentowane rozwiązania w zakresie zarządzania, uznawać stosowne standardy zarządzania oraz zapewnić utrzymanie i działalność odpowiedniej struktury organizacyjnej celem zapewnienia ciągłości działania i należytego funkcjonowania; oraz
muszą udzielić Eurosystemowi wystarczającego dostępu do dokumentów i informacji dodatkowych w celu ciągłego monitorowania nieprzerwanej prawidłowości funkcjonowania struktury zarządzania bazą danych o poszczególnych kredytach.
II. Procedura nadania statusu oraz cofnięcia jego nadania
Wniosek o nadanie przez Eurosystem statusu bazy danych o poszczególnych kredytach składa się do Dyrekcji EBC ds. Zarządzania Ryzykiem. Wniosek musi być odpowiednio uzasadniony oraz musi zawierać kompletną dokumentację uzupełniającą wskazującą, że wnioskodawca spełnia wymogi dla baz danych o poszczególnych kredytach ustanowione w niniejszych wytycznych. Wniosek, uzasadnienie oraz dokumentacja uzupełniająca muszą zostać przedstawione w formie pisemnej, a jeśli to możliwe – również w formacie elektronicznym. Nie przyjmuje się wniosków złożonych po dniu 13 maja 2019 r. Wnioski otrzymane przed tą datą przetwarza się zgodnie z postanowieniami niniejszego załącznika.
W terminie 25 dni roboczych od otrzymania wniosku EBC sprawdza jego kompletność. Jeżeli wniosek nie jest kompletny, EBC wyznacza termin, w którym składająca wniosek baza danych o poszczególnych kredytach ma przedłożyć dodatkowe informacje.
Po stwierdzeniu, że wniosek jest kompletny, EBC powiadamia o tym bazę danych o poszczególnych kredytach.
Eurosystem w rozsądnym terminie (co do zasady 60 dni roboczych od zawiadomienia, o którym mowa w ppkt 3) zweryfikuje wniosek o nadanie statusu złożony przez bazę danych o poszczególnych kredytach z perspektywy spełniania ustanowionych w niniejszych wytycznych wymogów dla baz danych o poszczególnych kredytach. W ramach weryfikacji wniosku Eurosystem może żądać przeprowadzenia przez bazę danych o poszczególnych kredytach jednej lub większej liczby interaktywnych demonstracji z udziałem pracowników Eurosystemu celem wykazania możliwości technicznych bazy danych o poszczególnych kredytach odnoszących się do wymogów ustanowionych w punkcie IV.I ppkt 2 i 3. Jeśli taka demonstracja będzie wymagana, jest ona wymogiem obowiązkowym procesu składania wniosku. Demonstracja może obejmować także użycie plików testowych.
Jeżeli Eurosystem zażąda przedstawienia dodatkowych wyjaśnień lub przeprowadzenia demonstracji na podstawie pkt 4, może przedłużyć termin weryfikacji wniosku o 20 dni roboczych.
Eurosystem powinien zmierzać do przyjęcia umotywowanej decyzji nadającej status lub odmawiającej jego nadania w terminie 60 dni roboczych od powiadomienia, o którym mowa w pkt 3 lub w terminie 80 dni roboczych od tego powiadomienia w przypadkach, do których zastosowanie znajduje pkt 5.
Eurosystem powiadamia zainteresowaną bazę danych o poszczególnych kredytach o przyjęciu decyzji, o której mowa w pkt 6, w terminie pięciu dni roboczych od jej podjęcia. W przypadku odmowy lub cofnięcia nadania statusu bazy danych o poszczególnych kredytach powiadomienie takie zawiera uzasadnienie podjętej decyzji.
Decyzja przyjęta przez Eurosystem na podstawie pkt 6 staje się skuteczna piątego dnia roboczego po powiadomieniu o niej danego podmiotu stosownie do pkt 7.
Baza danych o poszczególnych kredytach, której Eurosystem nadał taki status, bez zbędnej zwłoki powiadamia Eurosystem o każdej istotnej zmianie dotyczącej spełniania przez nią wymogów uzyskania statusu.
Eurosystem cofa decyzję o nadaniu statusu bazy danych o poszczególnych kredytach, jeżeli baza danych o poszczególnych kredytach:
uzyskała ten status na podstawie fałszywych oświadczeń lub w inny niezgodny z prawem sposób;
przestaje spełniać warunki, na podstawie których nadano status.
Decyzja o cofnięciu nadania statusu bazy danych o poszczególnych kredytach ma skutek natychmiastowy. Papiery wartościowe zabezpieczone aktywami, w odniesieniu do których dane o poszczególnych kredytach zostały udostępnione poprzez bazę danych o poszczególnych kredytach, w odniesieniu do której podjęto decyzję o cofnięciu nadania statusu na podstawie pkt 10, pozostają kwalifikowanym zabezpieczeniem operacji kredytowych Eurosystemu – pod warunkiem spełniania wszelkich pozostałych kryteriów – w okresie:
do kolejnego wymaganego terminu przekazania danych o poszczególnych kredytach zgodnie z pkt I.3; lub
jeżeli termin, o którym mowa w lit. a) nie jest możliwy do osiągnięcia z przyczyn technicznych przez stronę dostarczającą dane o poszczególnych kredytach oraz dostarczono pisemne wyjaśnienie KBC dokonującemu oceny spełniania kryteriów kwalifikacji do kolejnego wymaganego terminu przekazania danych o poszczególnych kredytach określonego w pkt I.3 – trzech miesięcy następujących po wydaniu decyzji na podstawie pkt 10.
Po upływie tego terminu dane o poszczególnych kredytach dla takich papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami muszą być udostępnione przez bazę danych o poszczególnych kredytach, której Eurosystem nadał taki status, stosownie do mających zastosowanie wymogów Eurosystemu.
Eurosystem publikuje na stronie internetowej EBC listę baz danych o poszczególnych kredytach, którym nadano taki status na podstawie niniejszych wytycznych. Wykaz ten jest aktualizowany każdorazowo w ciągu pięciu dni roboczych po podjęciu decyzji na podstawie pkt 6 lub pkt 10.
IIa. Minimalne informacje wymagane do uznania wniosku o nadanie statusu bazy danych o poszczególnych kredytach za kompletny
W odniesieniu do wymogów Eurosystemu dotyczących otwartego dostępu, niedyskryminacji i przejrzystości wnioskodawcy muszą zapewnić następujące informacje:
szczegółowe kryteria dostępu i ewentualnych ograniczeń dostępu dla użytkowników danych do danych o poszczególnych kredytach, a także powody wszelkich modyfikacji takich kryteriów dostępu i ograniczeń dostępu dla użytkowników danych;
deklaracje dotyczące polityki lub określony w innej formie opis procesu i kryteria przyznawania użytkownikom danych dostępu do konkretnego pliku zawierającego dane o poszczególnych kredytach, a także bardziej szczegółowe informacje – w formie deklaracji dotyczących polityki lub w innej formie stanowiącej pisemny opis – co do wszelkich przewidzianych środków technicznych i proceduralnych mających na celu zapewnienie niedyskryminacji.
W odniesieniu do wymogu Eurosystemu dotyczącego pokrycia bazy danych o poszczególnych kredytach wnioskodawcy muszą przedstawić następujące informacje:
liczbę pracowników zatrudnionych przez wnioskodawcę w obszarze usług bazy danych o poszczególnych kredytach, doświadczenie techniczne pracowników zatrudnionych w tym obszarze lub informacje o innych zasobach skierowanych na ten obszar, a także sposób, w jaki wnioskodawca zarządza wiedzą techniczną takiego personelu oraz ją utrzymuje, lub informacje o innych zasobach mających na celu zapewnienie bieżącej ciągłości techniczno-operacyjnej pomimo zmian w zakresie personelu lub zasobów;
aktualne statystyki dotyczące pokrycia, w tym liczbę papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami stanowiących kwalifikowane zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu, które są na dany moment przechowywane przez wnioskodawcę, w tym podział takich papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami w oparciu o lokalizację geograficzną dłużników aktywów generujących przepływy środków pieniężnych oraz rodzaje klas aktywów generujących przepływy środków pieniężnych określone w art. 73 ust. 1. W przypadku gdy dana klasa aktywów nie jest na dany moment przechowywana przez wnioskodawcę, przekazaniu podlegają informacje o planach wnioskodawcy oraz technicznych możliwościach pokrycia takiej klasy aktywów w przyszłości;
techniczne aspekty funkcjonowania systemu bazy danych o poszczególnych kredytach wnioskodawcy, w tym pisemny opis:
przewodnika użytkownika do interfejsu użytkownika wyjaśniającego, jak uzyskać dostęp do danych o poszczególnych kredytach, pobrać je oraz przekazać, zarówno z perspektywy użytkownika danych, jak i dostawcy danych;
aktualnej wydajności technicznej i operacyjnej systemu bazy danych wnioskodawcy, np. tego, ile transakcji na papierach wartościowych zabezpieczonych aktywami może być przechowywanych w systemie (oraz czy system może być łatwo powiększony), w jaki sposób dane dotyczące poszczególnych kredytów odnoszące się do transakcji historycznych na papierach wartościowych zabezpieczonych aktywami są przechowywane oraz w jaki sposób dostęp do nich uzyskują użytkownicy danych oraz dostawcy danych, a także tego, jakie są ewentualne maksymalne limity w zakresie liczby kredytów, które mogą zostać wprowadzone przez dostawcę danych w ramach jednej transakcji na papierach wartościowych zabezpieczonych aktywami;
aktualnych możliwości technicznych i operacyjnych wnioskodawcy dotyczących przekazywania danych przez dostawców danych, tj. opis procesu technicznego, w ramach którego dostawca danych może przekazać dane o poszczególnych kredytach oraz informacja, czy jest to proces manualny, czy automatyczny; oraz
aktualnych możliwości technicznych i operacyjnych wnioskodawcy dotyczących pobierania danych przez użytkowników danych, tj. opis procesu technicznego, w ramach którego użytkownik danych może pobrać dane o poszczególnych kredytach, oraz czy jest to proces manualny, czy automatyczny;
opis techniczny:
formatów plików przekazywanych przez dostawców danych i akceptowanych przez wnioskodawcę w odniesieniu do przekazywania danych o poszczególnych kredytach (szablon pliku Excel, schematy XML itp.), w tym elektroniczne kopie plików w każdym z takich formatów, a także wskazanie, czy wnioskodawca zapewnia dostawcom danych narzędzia w celu konwersji danych o poszczególnych kredytach na pliki w formatach akceptowanych przez wnioskodawcę;
bieżących możliwości technicznych i operacyjnych wnioskodawcy w zakresie dokumentacji testowej i walidacyjnej dla systemu wnioskodawcy, w tym obliczenia wyniku zgodności dla danych o poszczególnych kredytach;
częstotliwości aktualizacji i nowych wersji systemu oraz polityki dotyczącej konserwacji i testowania;
możliwości technicznych i operacyjnych wnioskodawcy w zakresie dostosowywania się do przyszłych aktualizacji formularza sprawozdawczego Eurosystemu dotyczącego danych o poszczególnych kredytach, takich jak zmiany w aktualnych polach oraz dodanie lub usunięcie pól;
możliwości technicznych wnioskodawcy w zakresie usuwania skutków awarii i ciągłości działania, w szczególności w odniesieniu do stopnia nadmiarowości w zakresie indywidualnych rozwiązań dotyczących przechowywania danych i tworzenia kopii zapasowych w jego centrum danych i architekturze serwera;
opis bieżących możliwości technicznych wnioskodawcy w zakresie jego zasad kontroli wewnętrznej w odniesieniu do danych o poszczególnych kredytach, w tym kontroli systemu informatycznego i integralności danych.
W odniesieniu do wymogów Eurosystemu dotyczącej właściwej struktury zarządzania wnioskodawcy muszą przedstawić:
szczegółowe informacje dotyczące ich statusu korporacyjnego, tzn. statut lub akt założycielski oraz strukturę własnościową;
informacje na temat ewentualnych procedur audytu wewnętrznego wnioskodawcy, w tym tożsamość osób odpowiedzialnych za przeprowadzanie takiego audytu, informacje na temat tego, czy audyty są zewnętrznie weryfikowane oraz, jeśli audyty są przeprowadzane wewnętrznie, jakie środki zostały podjęte w celu zapobiegania konfliktom interesów lub ich rozwiązywania;
informacje na temat sposobu, w jaki zasady zarządzania stosowane przez wnioskodawcę służą interesom uczestników rynku papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, w szczególności informacje na temat tego, czy w kontekście tego wymogu rozpatrywana jest polityka cenowa wnioskodawcy;
pisemne potwierdzenie, że Eurosystem będzie miał stały dostęp do dokumentacji niezbędnej do monitorowania ciągłej adekwatności struktury zarządzania wnioskodawcy oraz jego zgodności z wymogami w zakresie zarządzania określonymi w pkt IV.I ppkt 4.
Wnioskodawca ma obowiązek przedstawić opis:
sposobu, w jaki oblicza wynik oceny jakości danych oraz sposobu, w jaki wynik ten jest publikowany w systemie bazy danych wnioskodawcy, a tym samym udostępniany użytkownikom danych;
kontroli jakości danych przeprowadzanych przez wnioskodawcę, w tym procesu kontroli, liczby kontroli oraz wykazu kontrolowanych pól;
aktualnych możliwości wnioskodawcy w zakresie przekazywania danych dotyczących kontroli spójności i poprawności, tj. tego, w jaki sposób wnioskodawca sporządza sprawozdania dla dostawców danych i użytkowników danych, zdolności platformy wnioskodawcy do tworzenia zautomatyzowanych i niestandardowych raportów zgodnie z wnioskami użytkowników danych, a także zdolności platformy wnioskodawcy do automatycznego wysyłania powiadomień do użytkowników danych i dostawców danych (np. powiadomień o przesłaniu danych o poszczególnych kredytach w odniesieniu do danej transakcji).
ZAŁĄCZNIK IX
PRZEGLĄD TRAFNOŚCI WYNIKÓW W RAMACH ZASAD OCENY KREDYTOWEJ EUROSYSTEMU
1. Przegląd trafności wyników w ramach zasad oceny kredytowej Eurosystemu obejmuje – w odniesieniu do każdego systemu oceny kredytowej – coroczne porównanie ex post:
odsetka przypadków niewykonania zobowiązania odnotowanych w grupie wszystkich ocenianych przez system oceny kredytowej kwalifikowanych podmiotów i instrumentów dłużnych, które dzieli się na pule statyczne w oparciu o określone cechy charakterystyczne, np. rating kredytowy, klasę aktywów, sektor gospodarki lub model oceny kredytowej; oraz
maksymalnego prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania i powiązanego z nim stopnia jakości kredytowej w zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu.
2. Pierwszym elementem tego procesu jest coroczne tworzenie przez dostawcę systemu oceny kredytowej wykazu podmiotów i instrumentów dłużnych, których oceny jakości kredytowej spełniają wymogi jakości kredytowej Eurosystemu na początku okresu przeglądu trafności wyników. Następnie dostawca systemu oceny kredytowej przedstawia ten wykaz Eurosystemowi przez przy użyciu wzoru zapewnianego przez Eurosystem, który zawiera pola dotyczące identyfikacji, klasyfikacji i oceny jakości kredytowej.
3. Drugi element przeglądu trafności wyników przypada na koniec 12-miesięcznego okresu przeglądu. Dostawca systemu oceny kredytowej uaktualnia dane dotyczące trafności wyników w odniesieniu do podmiotów i instrumentów dłużnych objętych wykazem. Eurosystem zastrzega sobie prawo do żądania dodatkowych informacji niezbędnych przeprowadzenia przeglądu trafności wyników.
4. Zaobserwowany odsetek niewykonania zobowiązania w ramach puli statycznych danego systemu oceny kredytowej odnotowany w perspektywie jednego roku stanowi wkład do przeglądu trafności wyników w ramach zasad oceny kredytowej Eurosystemu, który obejmuje ocenę trafności w ujęciu rocznym i na przestrzeni kilku okresów.
5. W przypadku znaczącego odchylenia odnotowanego odsetka niewykonania zobowiązania w pulach statycznych od maksymalnego prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania dla danego stopnia jakości kredytowej w ujęciu rocznym lub wieloletnim Eurosystem konsultuje się z dostawcą systemu oceny kredytowej w celu wyjaśnienia przyczyn tego odchylenia.
ZAŁĄCZNIK IXa
WYMOGI MINIMUM DOTYCZĄCE POKRYCIA DLA ZEWNĘTRZNYCH AGENCJI RATINGOWYCH W RAMACH ZASAD OCENY KREDYTOWEJ EUROSYSTEMU
Niniejszy załącznik stosuje się do akceptacji agencji ratingowych jako zewnętrznych instytucji oceny kredytowej (instytucji ECAI) na potrzeby zasad oceny kredytowej Eurosystemu.
1. WYMOGI DOTYCZĄCE POKRYCIA
►M6 Jeżeli chodzi o obecny zakres pokrycia, w każdej z co najmniej trzech spośród następujących czterech kategorii aktywów: a) niezabezpieczonych obligacji bankowych; b) obligacji przedsiębiorstw; c) zabezpieczonych obligacji oraz d) papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami – agencja ratingowa musi zapewniać minimalne pokrycie wynoszące: ◄
10 % spektrum kwalifikowanych aktywów strefy euro obliczonego w odniesieniu do ocenianych aktywów i ocenianych emitentów, z wyjątkiem kategorii papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, dla których pokrycia uwzględnia się wyłącznie oceniane aktywa;
20 % spektrum aktywów strefy euro obliczonego w odniesieniu do pozostającej do spłaty kwoty nominalnej;
w co najmniej 2/3 krajów strefy euro z aktywami kwalifikowanymi w odpowiednich kategoriach aktywów agencja ratingowa musi dostarczyć wymagane pokrycie ocenianych aktywów, ocenianych emitentów lub ocenianych kwot pozostających do spłaty, o których mowa w pkt (i) i (ii).
Agencja ratingowa musi dostarczać ratingi państw co najmniej dla wszystkich krajów strefy euro, w których emitenci są rezydentami i w których agencja taka ocenia aktywa należące do jednej z czterech kategorii aktywów, o których mowa w pkt 1, z wyjątkiem aktywów, dla których Eurosystem uznaje ocenę ryzyka danego kraju za niemającą znaczenia dla oceny kredytowej wydanej przez agencję ratingową dla emisji, emitenta lub gwaranta.
Jeżeli chodzi o historyczny zakres pokrycia, agencja ratingowa musi spełniać co najmniej 80 % wymogów minimum dotyczących pokrycia, o których mowa w pkt 1 i 2 w każdym z co najmniej trzech lat poprzedzających złożenie wniosku o akceptację w ramach zasad oceny kredytowej Eurosystemu, oraz musi spełniać 100 % tych wymogów w czasie składania wniosku oraz podczas całego okresu akceptacji w ramach zasad oceny kredytowej Eurosystemu.
2. OBLICZANIE POKRYCIA
Pokrycie oblicza się na podstawie ocen kredytowych wydanych i zatwierdzonych przez agencję ratingową na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 oraz spełniających wszelkie pozostałe wymogi na potrzeby zasad oceny kredytowej Eurosystemu. W pokryciu historycznym uwzględnia się jedynie wymogi Eurosystemu w zakresie kwalifikacji zabezpieczeń obowiązujące w danym momencie oraz jedynie ratingi wydane lub zatwierdzone zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1060/2009 w danym momencie.
Pokrycie danej agencji ratingowej jest oparte na ocenach aktywów kwalifikowanych wykorzystywanych w operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu i jest obliczane zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 84, uwzględniając tylko ratingi danej agencji ratingowej.
Przy kalkulacji minimalnego pokrycia agencji ratingowej niezaakceptowanej jeszcze na potrzeby zasad oceny kredytowej Eurosystemu Eurosystem uwzględnia również odpowiednie oceny kredytowe dostarczone dla aktywów, które nie są kwalifikowane z powodu braku ratingu przyznanego przez zewnętrzną instytucję ECAI zaakceptowaną na potrzeby zasad oceny kredytowej Eurosystemu.
3. WERYFIKACJA SPEŁNIANIA WARUNKÓW
Spełnianie przez zaakceptowane instytucje ECAI warunków pokrycia podlega corocznej ocenie.
Brak spełniania warunków pokrycia może podlegać sankcjom, o których mowa w przepisach i procedurach dotyczących zasad oceny kredytowej Eurosystemu.
ZAŁĄCZNIK IXb
WYMOGI MINIMUM W ZASADACH OCENY KREDYTOWEJ EUROSYSTEMY DOTYCZĄCE RAPORTÓW NOWYCH EMISJI I RAPORTÓW KONTROLNYCH W ODNIESIENIU DO PROGRAMÓW DOTYCZĄCYCH ZABEZPIECZONYCH OBLIGACJI
1. WSTĘP
Na potrzeby zasad oceny kredytowej Eurosystemu zewnętrzne instytucje oceny wiarygodności kredytowej (instytucje ECAI), w odniesieniu do art. 120 ust. 2a, muszą spełniać określone kryteria operacyjne dotyczące zabezpieczonych obligacji ze skutkiem od dnia 1 lipca 2017 r. W szczególności instytucje ECAI:
objaśniają nowo ocenione programy dotyczące obligacji zabezpieczonych w dostępnym publicznie raporcie oceny kredytowej; oraz
udostępniają kwartalnie raporty kontrolne o programach dotyczących obligacji zabezpieczonych.
Niniejszy załącznik określa szczegóły tych wymogów minimum.
Wymogi mają zastosowanie do ratingów emisji, o których mowa w art. 83 i obejmują wszystkie ratingi aktywów i programu dla kwalifikowanych zabezpieczonych obligacji. Spełnianie przez instytucję ECAI tych wymogów będzie regularnie kontrolowane. Jeżeli kryteria te nie są spełnione dla określonego programu dotyczącego zabezpieczonych obligacji, Eurosystem może uznać publiczną ocenę kredytową związaną z danym programem dotyczącym zabezpieczonych obligacji za niespełniającą wysokich standardów kredytowych zasad oceny kredytowej Eurosystemu. Tym samym dana ocena kredytowa dokonana przez instytucję ECAI nie mogłaby być wykorzystana do ustalenia wymogów jakości kredytowej dla aktywów rynkowych emitowanych w ramach danego programu dotyczącego zabezpieczonych obligacji.
2. WYMOGI MINIMUM
Dostępne publicznie raporty dotyczący ratingów kredytowych (raporty nowej emisji), o których mowa w pkt 1 lit. a), zawierają kompleksową analizę zagadnień strukturalnych i prawnych, szczegółową ocenę puli zabezpieczeń, analizę ryzyka refinansowania i ryzyka rynku, analizę uczestników transakcji, własnych założeń i wskaźników instytucji ECAI i innych istotnych elementów transakcji.
Raporty kontrolne, o których mowa w pkt 1 lit. b), publikowane są przez instytucję ECAI nie później niż osiem tygodni po zakończeniu każdego kwartału. Raporty kontrolne muszą zawierać następujące informacje:
wskaźniki własne instytucji ECAI, w tym najnowsze dostępne dynamiczne wskaźniki własne wykorzystane w ustalaniu ratingu. Jeżeli data, do której odnoszą się wskaźniki własne różni się od daty publikacji raportu, należy określić datę, do której odnoszą się wskaźniki własne;
opis programu zawierający co najmniej stany aktywów i pasywów, emitenta i innych kluczowych uczestników transakcji, główne rodzaje aktywów przekazanych na zabezpieczenie, przepisy, którym podlega program oraz rating programu i emitenta;
poziomy nadzabezpieczenia, w tym obecne i przyrzeczone nadzabezpieczenie;
profil relacji aktywów do pasywów, w tym rodzaj zapadalności zabezpieczonych obligacji, np. typu hard bullet, soft bullet lub pass through, średni ważony termin do wykupu zabezpieczonych obligacji oraz puli aktywów zabezpieczających i informacje o niedopasowaniach stóp procentowych i walut;
ustalenia dotyczące swapów na stopę procentową i swapów walutowych istniejące w czasie publikacji raportu, w tym nazwy stron swapu oraz – jeżeli ma to zastosowanie – ich identyfikatory prawne;
rozkład walut, w tym rozbicie z uwagi na wartość zarówno na poziomie puli aktywów, jak i pojedynczych obligacji, oraz udział procentowy aktywów wyrażonych w euro i udział procentowy obligacji denominowanych w euro;
aktywa będące częścią puli zabezpieczeń, w tym bilans aktywów, rodzaj aktywów, liczba i średnia wielkość kredytów, okres, przez jaki aktywa znajdowały się w obrocie (seasoning), zapadalność, wskaźniki kredytu do wyceny, rozkład regionalny oraz dystrybucja zaległości w spłacie; w odniesieniu do rozkładu regionalnego, jeżeli aktywa będące częścią puli zabezpieczeń obejmują kredyty inicjowane w różnych krajach, raport kontrolny musi przedstawiać co najmniej rozkład pomiędzy poszczególne kraje oraz rozkład regionalny dla głównego kraju pochodzenia;
aktywa spełniające wymogi puli aktywów, w tym bilans aktywów;
wykaz wszystkich odpowiednich papierów wartościowych w programie, zidentyfikowanych na podstawie ich międzynarodowego numeru identyfikacyjnego papierów wartościowych (ISIN). Ujawnienia tego można dokonać również poprzez osobny plik opublikowany na stronie internetowej instytucji ECAI, który można pobrać z tej strony;
listę definicji danych i źródeł danych wykorzystanych w przygotowaniu raportu kontrolnego. Ujawnienia tego można dokonać również poprzez osobny plik opublikowany na stronie internetowej instytucji ECA.
Raport kontrolny dotyczący multi-cédulas musi zawierać wszystkie informacje wymagane zgodnie z ppkt (i) do (x). Ponadto raporty te muszą zawierać listę odpowiednich inicjatorów i ich odpowiednich udziałów w multi-cédula. Szczegółowe informacje o aktywach należy przekazywać bezpośrednio w raporcie kontrolnym dla multi-cédulas lub odnosząc się do raportów kontrolnych dla każdej pojedynczej cédula ocenionej przez instytucję ECAI.
ZAŁĄCZNIK IXc
KRYTERIA AKCEPTACJI I PROCES WNIOSKOWANIA O UZNANIE ZA INSTYTUCJĘ ECAI
Niniejszy załącznik określa szczegółowo kryteria akceptacji zewnętrznych instytucji oceny kredytowej (instytucji ECAI) oraz proces wnioskowania przez agencję ratingową o uznanie za instytucję ECAI w ramach zasad oceny kredytowej Eurosystemu (zasad ECAF) zgodnie z art. 120 niniejszych wytycznych.
I. PROCES WNIOSKOWANIA O AKCEPTACJĘ JAKO INSTYTUCJA ECAI W RAMACH ZASAD ECAF
1. Wniosek agencji ratingowej o akceptację jako instytucja ECAI w ramach zasad ECAF składa się w Dyrekcji EBC ds. Zarządzania Ryzykiem (DRMSecretariat@ecb.europa.eu). Wniosek obejmuje odpowiednie uzasadnienie i dokumentację uzupełniającą wskazaną w sekcji II, wykazujące zgodność wnioskodawcy z wymogami dla instytucji ECAI określonymi w niniejszych wytycznych. Wniosek, uzasadnienie oraz dokumentacja uzupełniająca muszą być przedstawione na piśmie w języku angielskim, przy użyciu wszelkich stosownych szablonów i w formacie elektronicznym.
2. Na pierwszym etapie procesu składania wniosków agencja ratingowa musi wykazać, że spełnia odpowiednie wymogi dotyczące pokrycia określone w art. 120, załączniku IXa do niniejszych wytycznych oraz w niniejszym załączniku, oraz – jeżeli wniosek agencji ratingowej, który ma zostać przyjęty na mocy zasad ECAF, został uprzednio odrzucony przez Eurosystem – sposób usunięcia istniejących uprzednio niezgodności. Pierwszy etap obejmuje następujące kroki:
agencja ratingowa przekazuje EBC dokumentację i informacje określone poniżej w sekcji II.1. Agencja ratingowa może również przedstawić wszelkie inne informacje, które uzna za istotne w celu wykazania zgodności z odpowiednimi wymogami pokrycia oraz, w stosownych przypadkach, sposobu usunięcia istniejących uprzednio niezgodności;
EBC ocenia kompletność dokumentacji i informacji przedstawionych zgodnie z sekcją II.1. Jeżeli informacje te nie są kompletne, EBC zwraca się do agencji ratingowej o dostarczenie dodatkowych informacji;
zgodnie z sekcją II.2 EBC może zażądać dodatkowych informacji niezbędnych do rozpoczęcia oceny spełnienia przez agencję ratingową odpowiednich wymogów dotyczących pokrycia oraz, w stosownych przypadkach, sposobu usunięcia istniejących uprzednio niezgodności;
po uznaniu wniosku za kompletny oraz po ewentualnym zażądaniu i otrzymaniu dodatkowych informacji EBC w odpowiednim zakresie powiadamia agencję ratingową;
EBC ocenia, czy agencja ratingowa spełnia odpowiednie wymogi dotyczące pokrycia określone w art. 120, załączniku IXa do niniejszych wytycznych oraz w niniejszym załączniku w oparciu o informacje przekazane zgodnie z sekcją II.1 i II.2, uwzględniając zarówno ilościowy, jak i jakościowy aspekt pojęcia pokrycia, jak określono szczegółowo w sekcji III.2;
w ramach oceny zgodności agencji ratingowej z odpowiednimi wymogami dotyczącymi pokrycia EBC może zażądać od agencji ratingowej udostępnienia sprawozdań ratingowych w celu wykazania zgodności ratingów z wymogami ECAF;
na dowolnym etapie badania spełniania wymogów dotyczących pokrycia oraz, w stosownych przypadkach, sposobu usunięcia istniejących uprzednio niezgodności, EBC może zażądać od agencji ratingowej dodatkowych wyjaśnień lub informacji;
Eurosystem przyjmuje decyzję wraz z uzasadnieniem w przedmiocie spełniania przez agencję ratingową odpowiednich wymogów dotyczących pokrycia oraz, w stosownych przypadkach, sposobu usunięcia istniejących uprzednio niezgodności. EBC zawiadamia o swojej decyzji zainteresowaną agencję ratingową. W przypadku gdy Eurosystem uzna, że agencja ratingowa nie spełnia odpowiednich wymogów w zakresie pokrycia lub, w stosownych przypadkach, nie usunęła istniejących uprzednio niezgodności, uzasadnia taką decyzję w powiadomieniu;
jednocześnie z decyzją, o której powiadamia się agencję ratingową zgodnie z lit. h), Eurosystem powiadamia agencję ratingową o tym, czy korzysta z przysługującego jej prawa do podjęcia decyzji o niewszczynaniu procedury akceptacji w ramach ECAF zgodnie z art. 120 ust. 2 niniejszych wytycznych, co oznacza brak zezwolenia na przejście agencji ratingowej do drugiego etapu procesu składania wniosków. Eurosystem podaje uzasadnienie swojej decyzji w powiadomieniu. Uzasadniając taką decyzję, Eurosystem może wziąć pod uwagę między innymi, czy informacje dostarczone przez agencję ratingową lub pochodzące z innych źródeł budzą istotne obawy, że akceptacja agencji ratingowej w ramach ECAF uniemożliwiłaby skuteczną realizację zasad ECAF lub byłaby niezgodna z zasadami kontroli ryzyka ECAF w odniesieniu do zasad Eurosystemu dotyczących zabezpieczeń.
3. Jeżeli EBC stwierdzi, że agencja ratingowa spełnia odpowiednie wymogi dotyczące pokrycia (oraz, w stosownych przypadkach, że usunęła istniejące uprzednio niezgodności) i postanowi wszcząć procedurę akceptacji w ramach ECAF, agencja ratingowa może przejść do drugiego etapu procesu składania wniosków. W drugim etapie agencja ratingowa wykazuje, że spełnia wszystkie inne odpowiednie wymogi określone w niniejszych wytycznych. Drugi etap obejmuje następujące kroki:
agencja ratingowa przekazuje EBC dokumentację i informacje określone w sekcji II.3. Agencja ratingowa może również przekazywać wszelkie inne informacje, które uzna za istotne w celu wykazania zgodności z wymogami określonymi w niniejszych wytycznych;
EBC ocenia kompletność dokumentacji i informacji przedstawionych na potrzeby sekcji II.3. Jeżeli informacje te nie są kompletne, EBC zwraca się do agencji ratingowej o dostarczenie dodatkowych informacji;
zgodnie z sekcją II.4 EBC może zażądać dodatkowych informacji niezbędnych do rozpoczęcia oceny spełnienia przez agencję ratingową wymogów określonych w niniejszych wytycznych;
po uznaniu wniosku za kompletny oraz po ewentualnym zażądaniu i otrzymaniu dodatkowych informacji, w tym w razie potrzeby w odniesieniu do wymogów pokrycia, EBC w odpowiednim zakresie powiadamia agencję ratingową;
Eurosystem ocenia, czy agencja ratingowa spełnia wymogi określone w niniejszych wytycznych na podstawie dokumentacji i informacji przekazanych zgodnie z przepisami sekcji II.3 i II.4 oraz wszelkich innych istotnych informacji dostępnych z innych źródeł, w tym ze strony internetowej agencji ratingowej. Eurosystem przeprowadza swoją ocenę mając na względzie zapewnienie skutecznego wdrożenia zasad ECAF, utrzymanie wysokich wymogów Eurosystemu co do jakości kredytowej aktywów kwalifikowanych oraz ochronę funkcji kontroli ryzyka w ramach ECAF w odniesieniu do zasad Eurosystemu w zakresie zabezpieczeń;
w ramach oceny zdolności agencji ratingowej do spełnienia kryteriów i zasad dotyczących przeglądu trafności wyników ECAF Eurosystem będzie stosować procedury przeglądu trafności wyników ramach ECAF opisane w art. 126 niniejszych wytycznych do ratingów przyznanych przez agencję ratingową w okresie co najmniej trzech lat lub, jeżeli to możliwe, pięciu lat, przed złożeniem wniosku, zgodnie z sekcją II.3 i sekcją III. Eurosystem może również oceniać bieżące ratingi agencji ratingowej w stosunku do innych systemów oceny kredytowej w oparciu o doświadczenia i wiedzę zdobyte w ramach ECAF;
w ramach swojej oceny Eurosystem może zażądać od agencji ratingowej zorganizowania w jej siedzibie jednej lub większej liczby kontroli na miejscu przeprowadzanych przez pracowników Eurosystemu lub spotkań na żywo pracowników agencji ratingowej z pracownikami Eurosystemu w siedzibie EBC. Jeśli taka kontrola na miejscu lub spotkanie będą wymagane, uważa się je za obowiązkowy wymóg procesu składania wniosku;
w ramach swojej oceny Eurosystem może zażądać od agencji ratingowej udostępnienia sprawozdań ratingowych w celu zilustrowania zgodności ratingów aktywów z wymogami dotyczącymi ujawniania informacji określonymi w załączniku IXb oraz z wymogami w zakresie dostępności informacji określonymi w art. 120 i doprecyzowanymi w sekcji III.3;
w dowolnym momencie w trakcie przeprowadzania oceny Eurosystem może zażądać od agencji ratingowej dodatkowych wyjaśnień lub informacji;
Eurosystem przyjmuje decyzję z uzasadnieniem w przedmiocie zgodności agencji ratingowej z wymogami określonymi w niniejszych wytycznych i jej akceptacji jako instytucji ECAI w ramach ECAF. EBC zawiadamia o swojej decyzji zainteresowaną agencję ratingową. Jeżeli EBC uzna, że agencja ratingowa nie spełnia wymogów określonych w niniejszych wytycznych i nie może zostać uznana za instytucję ECAI w ramach ECAF, przedstawia uzasadnienie takiej decyzji w powiadomieniu;
jeżeli Eurosystem podejmie decyzję o uznaniu agencji ratingowej za instytucję ECAI w ramach ECAF, EBC powiadamia również agencję ratingową o kolejnych krokach wymaganych do zintegrowania agencji ratingowej jako instytucji ECAI w ramach ECAF na poziomie operacyjnym.
II. INFORMACJE WYMAGANE DO UZNANIA WNIOSKU O AKCEPTACJĘ JAKO INSTYTUCJA ECAI W RAMACH ECAF ZA KOMPLETNY
1. W ramach pierwszego etapu procesu składania wniosków agencja ratingowa przedstawia następujące informacje:
własne oszacowanie stopnia pokrycia ratingów;
oświadczenie agencji ratingowej potwierdzające jej zgodność z wszystkimi wymogami ECAF zawartymi w niniejszych wytycznych, w odniesieniu do których instytucja ta może dokonać oceny własnej zgodności;
niezagregowane dane ratingowe na poziomie danych granularnych umożliwiające EBC potwierdzenie zgodności agencji ratingowej z odpowiednimi wymogami w zakresie pokrycia. Dane ratingowe muszą być przedstawione w odpowiednich formularzach udostępnianych przez EBC, zawierających instrukcje dotyczące prezentacji danych. Dane muszą obejmować wszystkie ratingi aktywów, emitentów i gwarantów kwalifikujących się do celów ECAF zgodnie z niniejszymi wytycznymi, jak również informacje statyczne na temat powiązanych aktywów, emitentów i gwarantów zgodnie z szablonami;
dane ratingowe wykazujące wymagane pokrycie w momencie składania wniosku oraz w każdym z trzech lat poprzedzających złożenie wniosku, tj. 36 miesięcy przed datą złożenia wniosku. Dane ratingowe muszą wykazywać wymagane pokrycie w formie danych punktowych w odstępach sześciomiesięcznych w ciągu 36 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku;
jeżeli wniosek agencji ratingowej, który ma zostać przyjęty w ramach ECAF, został wcześniej odrzucony przez Eurosystem, należy załączyć dokumentację wykazującą, w jaki sposób agencja ratingowa usunęła istniejące uprzednio niezgodności.
2. EBC może zażądać przedstawienia informacji uzupełniających, na przykład w celu wykazania stabilności pokrycia agencji ratingowej w czasie, praktyk w zakresie wydawania ratingów oraz jakości ratingów w trakcie danego okresu.
3. W ramach drugiego etapu procesu składania wniosków agencja ratingowa przedstawia następujące dokumenty i informacje:
opis organizacji agencji ratingowej, w tym jej struktury korporacyjnej i właścicielskiej, strategii biznesowej, w szczególności w odniesieniu do strategii mającej na celu utrzymanie odpowiedniego pokrycia dla celów ECAF oraz jej procesu przyznawania ratingów, w szczególności w odniesieniu do składu komitetów ratingowych oraz ich procesów decyzyjnych;
dokumenty odnoszące się do metodologii przyznawania ratingów, skali (skal) ratingowych i standardowych definicji;
sprawozdania o nowych emisjach, sprawozdania ratingowe i sprawozdania nadzorcze w odniesieniu do ratingów wybranych przez EBC;
dane historyczne dotyczące przypadków niewykonania zobowiązań przez agencję ratingową, obejmujące okres co najmniej trzech lat lub, jeżeli to możliwe, pięciu lat, jak również definicję niewykonania zobowiązania stosowaną przez agencję ratingową w celu przeprowadzenia przez Eurosystem ex post przeglądu trafności wyników agencji ratingowej zgodnie z zasadami monitorowania wyników. Będzie to również stanowić podstawę do przyporządkowania ratingów do zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu. Wniosek musi zawierać:
globalne niezagregowane dane na temat wszystkich ratingów, w tym tych, które nie są kwalifikowane w ramach ECAF, na przykład z powodu ograniczeń geograficznych lub innych ograniczeń;
odpowiadające danym tabele zmian ratingów i statystyki przypadków niewykonania zobowiązań.
Niezagregowane dane ratingowe muszą być przedstawione w odpowiednich formularzach udostępnianych na stronie internetowej EBC, zawierających instrukcje dotyczące prezentacji danych. Dane muszą obejmować wszystkie ratingi aktywów, emitentów i gwarantów kwalifikujących się do celów ECAF zgodnie z niniejszymi wytycznymi, jak również informacje statyczne na temat powiązanych aktywów, emitentów i gwarantów zgodnie z szablonami;
informacje na temat aspektów operacyjnych sposobu udostępnienia Eurosystemowi ratingów i korzystania z nich, w tym systemu przekazywania danych, opłat i niezbędnych ustaleń umownych dotyczących dostępu do ratingów.
4. EBC może zwrócić się do agencji ratingowej o odpowiednie informacje uzupełniające, na przykład w odniesieniu do ratingów aktywów, emitentów i gwarantów, którzy nie kwalifikują się na potrzeby zasad ECAF, na przykład z powodu ograniczeń geograficznych.
III. KRYTERIA AKCEPTACJI W RAMACH ECAF
1. Warunkiem akceptacji w ramach ECAF jest spełnienie przez agencję ratingową wymogów mających zastosowanie zgodnie z niniejszymi wytycznymi, w tym w zakresie pokrycia, w celu zapewnienia skutecznego wdrożenia zasad ECAF, kryteriów operacyjnych, dostępności informacji na temat ocen kredytowych ECAI oraz do celów przeglądu trafności wyników oraz zdolności do spełnienia kryteriów i zasad przeglądu trafności wyników w ramach ECAF.
2. W odniesieniu do wymogu odpowiedniego pokrycia:
agencja ratingowa musi spełniać wymogi dotyczące pokrycia określone w załączniku IXa do niniejszych wytycznych;
Eurosystem uznaje jedynie ratingi faktycznie przyznane lub zatwierdzone przez agencję ratingową zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1060/2009 w odpowiednim momencie w okresie trzech lat poprzedzających złożenie wniosku; ratingi retrospektywne nie są akceptowane;
Eurosystem bierze pod uwagę stabilność odpowiedniego pokrycia w czasie, w tym tempo wzrostu lub zmniejszenia takiego pokrycia.
3. W odniesieniu do dostępności informacji na temat ocen kredytowych ECAI i do celów przeglądu trafności wyników:
agencja ratingowa musi zapewnić wysoki poziom przejrzystości w dokumentach odnoszących się do stosowanej metodologii ratingu i faktycznych działań ratingowych. Agencja ratingowa musi zapewnić, aby wszystkie informacje niezbędne do zrozumienia oceny kredytowej ECAI, takie jak sprawozdania ratingowe lub nadzorcze, a także inne publikacje na stronie internetowej agencji ratingowej, były łatwo dostępne i zrozumiałe. Rating aktywów nie spełniający mających zastosowanie wymogów dotyczących ujawniania informacji nie kwalifikuje się do celów ECAF, ale może być uwzględniony w ocenie Eurosystemu dotyczącej przejrzystości ogólnych procesów ratingowych danej agencji ratingowej;
agencja ratingowa musi zapewnić przejrzystość procesu ratingowego oraz sposobu utrzymywania właściwych praktyk w zakresie przyznawania ratingów kredytowych. Dokumenty metodologiczne powinny wykazywać wysoki poziom wiedzy merytorycznej a stosowane metodologie powinny uwzględniać wszystkie informacje istotne do celów wystawiania ocen kredytowych. W tym względzie Eurosystem może analizować między innymi liczbę ratingów przypadających na analityka, wielkość, skład i wiedzę członków komitetu ratingowego, stopień niezależności komitetu ratingowego od analityków ratingowych, częstotliwość przeglądu ocen ratingowych oraz przyczyny dużych emisji ratingów. W swojej ocenie wiarygodności i jakości procesów i praktyk ratingowych agencji ratingowej Eurosystem może brać pod uwagę wszelkie bieżące i przeszłe środki nadzorcze podjęte wobec agencji ratingowej przez ESMA zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009;
agencja ratingowa musi konsekwentnie stosować przyjętą metodologię w odniesieniu do swoich ratingów kredytowych.
4. W odniesieniu do zdolności agencji ratingowej do spełnienia kryteriów i zasad dotyczących przeglądu trafności wyników w ramach ECAF wyniki ratingów danej agencji ratingowej i przypisanie statusu niewykonania zobowiązań muszą być spójne w długim okresie, tak aby: a) zapewnić odpowiednie przyporządkowanie informacji dotyczących oceny kredytowej dostarczonych przez system oceny kredytowej do zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu oraz b) zachować porównywalność wyników ocen kredytowych agencji ratingowej ramach wszystkich systemów i źródeł ECAF. Tabele odnotowanych zmian ratingów i statystyki przypadków niewykonania zobowiązań powinny być zgodne z wartościami oczekiwanymi na podstawie własnych skal ratingowych danej agencji, ponieważ, jak określono w załączniku IX do niniejszych wytycznych, odchylenia odnotowanej liczby przypadków niewykonania zobowiązań od przypisanego prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązań mogą podawać w wątpliwość jakość ocen kredytowych, utrudniając tym samym skuteczne wdrażanie ECAF.
5. W odniesieniu do kryteriów operacyjnych:
agencja ratingowa musi przekazywać codziennie wszystkim bankom centralnym Eurosystemu informacje ratingowe zgodne z wymaganiami Eurosystemu w zakresie formatów i sposobu dystrybucji;
agencja ratingowa musi zapewniać Eurosystemowi szybki dostęp do istotnych informacji ratingowych, co jest niezbędne z punktu widzenia bieżącego monitorowania kwalifikowalności w ramach ECAF, w tym do komunikatów prasowych, sprawozdań z nowych emisji, sprawozdań nadzorczych, informacji dotyczących pokrycia ratingu – w sposób efektywny pod względem wykorzystania zasobów i kosztów;
w przypadku akceptacji w ramach ECAF agencja ratingowa musi być gotowa do zawarcia z Eurosystemem umowy zapewniającej wystarczający dostęp do danych i przewidującej rozsądny poziom opłat za dostęp do danych.
6. Warunkiem akceptacji agencji ratingowej w ramach ECAF jest spełnienie wszystkich kryteriów akceptacji ECAF. Ponieważ wniosek o akceptację w ramach ECAF wymaga wysoce technicznej oceny jakościowej i ilościowej, Eurosystem może, w razie konieczności, dokonać oceny dalszych istotnych czynników związanych z wymogami niniejszych wytycznych.
IV. SPEŁNIANIE KRYTERIÓW AKCEPTACJI INSTYTUCJI ECAI W RAMACH ECAF W DŁUGIM TERMINIE
1. Agencje ratingowe muszą spełniać kryteria akceptacji instytucji ECAI zarówno w momencie składania wniosku, jak i przez cały czas po akceptacji w ramach ECAF.
2. Eurosystem może stosować środki przewidziane w art. 126 niniejszych wytycznych do agencji ratingowej, która:
została zaakceptowana w ramach ECAF po złożeniu fałszywych oświadczeń lub w inny niezgodny z prawem sposób; lub
przestała spełniać kryteria akceptacji w ramach ECAF.
Powiadamiając agencję ratingową o zastosowaniu środków przewidzianych w art. 126, Eurosystem przedstawia uzasadnienie swojej decyzji
▼M3 —————
ZAŁĄCZNIK XI
FORMY PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH
Dnia 13 czerwca 2006 r. Europejski Bank Centralny (EBC) ogłosił kryteria nowych globalnych skryptów dłużnych dla międzynarodowych papierów wartościowych w formie papierów globalnych na okaziciela, które uzyskały status kwalifikowanego zabezpieczenia operacji kredytowych Eurosystemu od dnia 1 stycznia 2007 r. Z dniem 22 października 2008 r. EBC ogłosił, że międzynarodowe dłużne papiery wartościowe w formie imiennych papierów globalnych wyemitowane po dniu 30 września 2010 r. będą kwalifikowanym zabezpieczeniem operacji kredytowych Eurosystemu wyłącznie jeśli zostały wyemitowane w ramach nowej struktury powierniczej przewidzianej dla międzynarodowych dłużnych papierów wartościowych.
Poniższa tabela podsumowuje zasady kwalifikacji różnych form papierów wartościowych po wprowadzeniu kryteriów nowych globalnych skryptów dłużnych i nowej struktury powierniczej.
Tabela 1
Zasady kwalifikacij różnych form papierów wartościowych
|
Globalne/indywidualne |
Na okaziciela/imienne |
Nowe/klasyczne globalne skrypty dłużne/nowa struktura powiernicza (NSS) |
Wspólny powiernik jest międzynarodowym depozytem papierów wartościowych (*1) |
Aktywa kwalifikowane |
|
Globalne |
Na okaziciela |
Nowe globalne skrypty dłużne |
Tak |
Tak |
|
Nie |
Nie |
|||
|
Globalne |
Na okaziciela |
Klasyczne globalne skrypty dłużne |
Nie dotyczy |
Nie, ale papiery wartościowe wyemitowane przed 1 stycznia 2007 r. podlegają zasadzie praw nabytych do terminu zapadalności, w tym również emisje ciągłe z dnia 1 stycznia 2007 r., jeżeli kody ISIN są zamienne. |
|
Globalne |
Imienne |
Klasyczne globalne skrypty dłużne |
Nie dotyczy |
Skrypty wyemitowane w tej strukturze po dniu 30 września 2010 r. nie są już aktywami kwalifikowanymi. |
|
Globalne |
Imienne |
Nowa struktura powiernicza |
Tak |
Tak |
|
Indywidualne |
Na okaziciela |
Nie dotyczy |
Nie dotyczy |
Skrypty wyemitowane w tej strukturze po dniu 30 września 2010 r. nie są już aktywami kwalifikowanymi. Indywidualne skrypty na okaziciela wyemitowane najpóźniej 30 września 2010 r. podlegają zasadzie praw nabytych do terminu zapadalności |
|
(*1)
Lub, gdyby miało to zastosowanie, w pozytywnie zweryfikowanym depozycie papierów wartościowych. |
||||
ZAŁĄCZNIK XII
PRZYKŁADY OPERACJI I PROCEDUR POLITYKI PIENIĘŻNEJ EUROSYSTEMU
|
Lista przykładów |
|
|
Przykład 1 |
Zasilająca w płynność transakcja odwracalna w formie przetargu kwotowego |
|
Przykład 2 |
Zasilająca w płynność transakcja odwracalna w formie przetargu procentowego |
|
Przykład 3 |
Emisja certyfikatów dłużnych Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w formie przetargu procentowego |
|
Przykład 4 |
Absorbujący płynność swap walutowy w formie przetargu procentowego |
|
Przykład 5 |
Zasilający w płynność swap walutowy w formie przetargu procentowego |
|
Przykład 6 |
Środki kontroli ryzyka |
I. PRZYKŁAD 1: ZASILAJĄCA W PŁYNNOŚĆ TRANSAKCJA ODWRACALNA W FORMIE PRZETARGU KWOTOWEGO
1. EBC podejmuje decyzję o zasileniu rynku w płynność za pomocą transakcji odwracalnej w formie przetargu kwotowego.
2. Trzech kontrahentów składa następujące oferty:
|
Kontrahent |
Oferta (mln euro) |
|
Bank 1 |
30 |
|
Bank 2 |
40 |
|
Bank 3 |
70 |
|
Razem |
140 |
3. EBC podejmuje decyzję o przydzieleniu kwoty 105 mln EUR.
4. Współczynnik przydziału wynosi:
5. Kwoty przydzielone kontrahentom wynoszą:
|
Kontrahent |
Oferta (mln euro) |
Kwota przydzielona (mln euro) |
|
Bank 1 |
30 |
22,5 |
|
Bank 2 |
40 |
30,0 |
|
Bank 3 |
70 |
52,5 |
|
Razem |
140 |
105,0 |
II. PRZYKŁAD 2: ZASILAJĄCA W PŁYNNOŚĆ TRANSAKCJA ODWRACALNA W FORMIE PRZETARGU PROCENTOWEGO
1. EBC podejmuje decyzję o zasileniu rynku w płynność za pomocą transakcji odwracalnej w formie przetargu procentowego.
2. Trzech kontrahentów składa następujące oferty:
|
|
Kwota (mln euro) |
||||
|
Stopa oprocentowania (w %) |
Bank 1 |
Bank 2 |
Bank 3 |
Oferty ogółem |
Oferty skumulowane |
|
3,15 |
|
|
|
0 |
0 |
|
3,10 |
|
5 |
5 |
10 |
10 |
|
3,09 |
|
5 |
5 |
10 |
20 |
|
3,08 |
|
5 |
5 |
10 |
30 |
|
3,07 |
5 |
5 |
10 |
20 |
50 |
|
3,06 |
5 |
10 |
15 |
30 |
80 |
|
3,05 |
10 |
10 |
15 |
35 |
115 |
|
3,04 |
5 |
5 |
5 |
15 |
130 |
|
3,03 |
5 |
|
10 |
15 |
145 |
|
Razem |
30 |
45 |
70 |
145 |
|
3. EBC podejmuje decyzję o przydzieleniu 94 mln EUR, ustalając krańcową stopę procentową w wysokości 3,05 %.
4. Wszystkie oferty powyżej 3,05 % (o wartości skumulowanej 80 mln EUR) są realizowane w całości. Przy 3,05 % współczynnik przydziału wynosi:
5. Przydział dla banku 1 przy krańcowej stopie procentowej wynosi:
0,4 × 10 = 4
6. Całkowita kwota przydzielona bankowi 1 wynosi:
5 + 5 + 4 = 14
7. Wyniki przydziału można podsumować następująco:
|
|
Kwota (mln euro) |
|||
|
Kontrahenci |
Bank 1 |
Bank 2 |
Bank 3 |
Razem |
|
Oferty ogółem |
30,0 |
45,0 |
70,0 |
145 |
|
Kwota przydzielona ogółem |
14,0 |
34,0 |
46,0 |
94 |
8. Jeżeli przydział odbywa się w systemie aukcji o jednej stopie (holenderskiej), oprocentowanie kwot przydzielonych kontrahentom wynosi 3,05 %.
9. Jeżeli przydział odbywa się w systemie aukcji o różnych stopach (amerykańskiej), nie stosuje się stałego oprocentowania kwot przydzielonych kontrahentom; na przykład bank 1 uzyskuje 5 mln EUR po stopie 3,07 %, 5 mln EUR po stopie 3,06 % oraz 4 mln EUR po stopie 3,05 %.
III. PRZYKŁAD 3: EMISJA CERTYFIKATÓW DŁUŻNYCH EBC W FORMIE PRZETARGU PROCENTOWEGO
1. EBC podejmuje decyzję o zaabsorbowaniu płynności z rynku za pomocą emisji certyfikatów dłużnych w formie przetargu procentowego.
2. Trzech kontrahentów składa następujące oferty:
|
|
Kwota (mln euro) |
||||
|
Stopa oprocentowania (w %) |
Bank 1 |
Bank 2 |
Bank 3 |
Razem |
Oferty skumulowane |
|
3,00 |
|
|
|
0 |
0 |
|
3,01 |
5 |
|
5 |
10 |
10 |
|
3,02 |
5 |
5 |
5 |
15 |
25 |
|
3,03 |
5 |
5 |
5 |
15 |
40 |
|
3,04 |
10 |
5 |
10 |
25 |
65 |
|
3,05 |
20 |
40 |
10 |
70 |
135 |
|
3,06 |
5 |
10 |
10 |
25 |
160 |
|
3,08 |
5 |
|
10 |
15 |
175 |
|
3,10 |
|
5 |
|
5 |
180 |
|
Razem |
55 |
70 |
55 |
180 |
|
3. EBC podejmuje decyzję o przydzieleniu kwoty głównej 124,5 mln EUR, ustalając krańcową stopę procentową w wysokości 3,05 %.
4. Wszystkie oferty poniżej 3,05 % (o wartości skumulowanej 65 mln EUR) są realizowane w całości. Przy 3,05 % współczynnik przydziału wynosi:
5. Przydział dla banku 1 przy krańcowej stopie procentowej wynosi:
0,85 × 20 = 17
6. Całkowita kwota przydzielona bankowi 1 wynosi:
5 + 5 + 5 + 10 + 17 = 42
7. Wyniki przydziału można podsumować następująco:
|
|
Kwota (mln euro) |
|||
|
Kontrahenci |
Bank 1 |
Bank 2 |
Bank 3 |
Razem |
|
Oferty ogółem |
55,0 |
70,0 |
55,0 |
180,0 |
|
Kwota przydzielona ogółem |
42,0 |
49,0 |
33,5 |
124,5 |
IV. PRZYKŁAD 4: ABSORBUJĄCY PŁYNNOŚĆ SWAP WALUTOWY W FORMIE PRZETARGU PROCENTOWEGO
1. EBC podejmuje decyzję o zaabsorbowaniu płynności z rynku za pomocą swapu walutowego na kurs EUR/USD w formie przetargu procentowego. (Uwaga: w tym przykładzie premię stosuje się do euro).
2. Trzech kontrahentów składa następujące oferty:
|
|
Kwota (mln euro) |
||||
|
Punkty swapowe (x 10 000 ) |
Bank 1 |
Bank 2 |
Bank 3 |
Razem |
Oferty skumulowane |
|
6,84 |
|
|
|
0 |
0 |
|
6,80 |
5 |
|
5 |
10 |
10 |
|
6,76 |
5 |
5 |
5 |
15 |
25 |
|
6,71 |
5 |
5 |
5 |
15 |
40 |
|
6,67 |
10 |
10 |
5 |
25 |
65 |
|
6,63 |
25 |
35 |
40 |
100 |
165 |
|
6,58 |
10 |
20 |
10 |
40 |
205 |
|
6,54 |
5 |
10 |
10 |
25 |
230 |
|
6,49 |
|
5 |
|
5 |
235 |
|
Razem |
65 |
90 |
80 |
235 |
|
3. EBC podejmuje decyzję o przydzieleniu kwoty 158 mln EUR, ustalając krańcowy punkt swapowy na poziomie 6,63. Wszystkie oferty powyżej 6,63 (na skumulowaną kwotę 65 mln EUR) są realizowane w całości. Przy wartości punktów swapowych 6,63 współczynnik przydziału wynosi:
4. Przydział dla banku 1 przy krańcowym punkcie swapowym wynosi:
0,93 × 25 = 23,25
5. Całkowita kwota przydzielona bankowi 1 wynosi:
5 + 5 + 5 + 10 + 23,25 = 48,25
6. Wyniki przydziału można podsumować następująco:
|
|
Kwota (mln euro) |
|||
|
Kontrahenci |
Bank 1 |
Bank 2 |
Bank 3 |
Razem |
|
Oferty ogółem |
65,0 |
90,0 |
80,0 |
235,0 |
|
Kwota przydzielona ogółem |
48,25 |
52,55 |
57,20 |
158,0 |
7. EBC ustala kasowy kurs wymiany (spot) EUR/USD dla tej operacji na poziomie 1,1300.
8. Jeżeli przydział odbywa się w systemie aukcji o jednej stopie (holenderskiej), w dniu rozpoczęcia operacji Eurosystem kupuje 158 000 000 EUR, a sprzedaje 178 540 000 USD. W dniu zapadalności operacji Eurosystem sprzedaje 158 000 000 EUR, a kupuje 178 644 754 USD (kurs terminowy wynosi 1,130663 = 1,1300 + 0,000663).
9. Jeżeli przydział odbywa się w systemie aukcji o różnych stopach (amerykańskiej), Eurosystem dokonuje wymiany kwot w euro i dolarach amerykańskich zgodnie z poniższą tabelą.
|
Transakcja kasowa |
Transakcja terminowa |
||||
|
Kurs waluty |
Skup EUR |
Sprzedaż USD |
Kurs waluty |
Sprzedaż EUR |
Skup USD |
|
1,1300 |
|
|
1,130684 |
|
|
|
1,1300 |
10 000 000 |
11 300 000 |
1,130680 |
10 000 000 |
11 306 800 |
|
1,1300 |
15 000 000 |
16 950 000 |
1,130676 |
15 000 000 |
16 960 140 |
|
1,1300 |
15 000 000 |
16 950 000 |
1,130671 |
15 000 000 |
16 960 065 |
|
1,1300 |
25 000 000 |
28 250 000 |
1,130667 |
25 000 000 |
28 266 675 |
|
1,1300 |
93 000 000 |
105 090 000 |
1,130663 |
93 000 000 |
105 151 659 |
|
1,1300 |
|
|
1,130658 |
|
|
|
1,1300 |
|
|
1,130654 |
|
|
|
1,1300 |
|
|
1,130649 |
|
|
|
Razem |
158 000 000 |
178 540 000 |
|
158 000 000 |
178 645 339 |
V. PRZYKŁAD 5: ZASILAJĄCY W PŁYNNOŚĆ SWAP WALUTOWY W FORMIE PRZETARGU PROCENTOWEGO
1. EBC podejmuje decyzję o zasileniu rynku w płynność za pomocą swapu walutowego na kurs EUR/USD w formie przetargu procentowego. (Uwaga: w tym przykładzie premię stosuje się do euro).
2. Trzech kontrahentów składa następujące oferty:
|
|
Kwota (mln euro) |
||||
|
Punkty swapowe (x 10 000 ) |
Bank 1 |
Bank 2 |
Bank 3 |
Razem |
Oferty skumulowane |
|
6,23 |
|
|
|
|
|
|
6,27 |
5 |
|
5 |
10 |
10 |
|
6,32 |
5 |
|
5 |
10 |
20 |
|
6,36 |
10 |
5 |
5 |
20 |
40 |
|
6,41 |
10 |
10 |
20 |
40 |
80 |
|
6,45 |
20 |
40 |
20 |
80 |
160 |
|
6,49 |
5 |
20 |
10 |
35 |
195 |
|
6,54 |
5 |
5 |
10 |
20 |
215 |
|
6,58 |
|
5 |
|
5 |
220 |
|
Razem |
60 |
85 |
75 |
220 |
|
3. EBC podejmuje decyzję o przydzieleniu kwoty 197 mln EUR, ustalając krańcowy punkt swapowy na poziomie 6,54. Wszystkie oferty poniżej 6,54 (na skumulowaną kwotę 195 mln EUR) są realizowane w całości. Przy wartości punktów swapowych 6,54 współczynnik przydziału wynosi:
4. Przydział dla banku 1 przy krańcowym punkcie swapowym wynosi:
0,10 × 5 = 0,5
5. Całkowita kwota przydzielona bankowi 1 wynosi:
5 + 5 + 10 + 10 + 20 + 5 + 0,5 = 55,5
6. Wyniki przydziału można podsumować następująco:
|
|
Kwota (mln euro) |
|||
|
Kontrahenci |
Bank 1 |
Bank 2 |
Bank 3 |
Razem |
|
Oferty ogółem |
60,0 |
85,0 |
75,0 |
220 |
|
Kwota przydzielona ogółem |
55,5 |
75,5 |
66,0 |
197 |
7. EBC ustala kasowy kurs wymiany (spot) EUR/USD dla tej operacji na poziomie 1,1300.
8. Jeżeli przydział odbywa się w systemie aukcji o jednej stopie (holenderskiej), w dniu rozpoczęcia operacji Eurosystem sprzedaje 197 000 000 EUR, a kupuje 222 610 000 USD. W dniu zapadalności operacji Eurosystem kupuje 197 000 000 EUR, a sprzedaje 222 738 838 USD (kurs terminowy wynosi 1,130654 = 1,1300 + 0,000654).
9. Jeżeli przydział odbywa się w systemie aukcji o różnych stopach (amerykańskiej), Eurosystem dokonuje wymiany kwot w euro i dolarach amerykańskich zgodnie z poniższą tabelą.
|
Transakcja kasowa |
Transakcja terminowa* |
||||
|
Kurs waluty |
Sprzedaż EUR |
Skup USD |
Kurs waluty |
Skup EUR |
Sprzedaż USD |
|
1,1300 |
|
|
1,130623 |
|
|
|
1,1300 |
10 000 000 |
11 300 000 |
1,130627 |
10 000 000 |
11 306 270 |
|
1,1300 |
10 000 000 |
11 300 000 |
1,130632 |
10 000 000 |
11 306 320 |
|
1,1300 |
20 000 000 |
22 600 000 |
1,130636 |
20 000 000 |
22 612 720 |
|
1,1300 |
40 000 000 |
45 200 000 |
1,130641 |
40 000 000 |
45 225 640 |
|
1,1300 |
80 000 000 |
90 400 000 |
1,130645 |
80 000 000 |
90 451 600 |
|
1,1300 |
35 000 000 |
39 550 000 |
1,130649 |
35 000 000 |
39 572 715 |
|
1,1300 |
2 000 000 |
2 260 000 |
1,130654 |
2 000 000 |
2 261 308 |
|
1,1300 |
|
|
1,130658 |
|
|
|
Razem |
197 000 000 |
222 610 000 |
|
197 000 000 |
222 736 573 |
VI. PRZYKŁAD 6: ŚRODKI KONTROLI RYZYKA
1. Niniejszy przykład ilustruje ogólne zasady kontroli ryzyka stosowane do aktywów przekazywanych na zabezpieczenie operacji kredytowych Eurosystemu. Przykład opiera się na założeniu, że przy obliczaniu wartości, przy której następuje wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego, uwzględnia się narosłe odsetki od dostarczonej płynności oraz przyjmuje się punkt aktywacji na poziomie 0,5 % dostarczonej płynności. Przykład opiera się na założeniu, że kontrahent uczestniczy w następujących operacjach polityki pieniężnej Eurosystemu:
podstawowej operacji refinansującej rozpoczętej dnia 21 września 2022 r. i zakończonej dnia 28 września 2022 r., w której kontrahentowi przydzielono 50 mln EUR przy stopie 1,25 %;
dłuższej operacji refinansującej rozpoczętej dnia 22 września 2022 r. i zakończonej dnia 21 grudnia 2022 r., w której kontrahentowi przydzielono 45 mln EUR przy stopie 1,25 %;
podstawowej operacji refinansującej rozpoczętej dnia 28 września 2022 r. i zakończonej dnia 5 października 2022 r., w której kontrahentowi przydzielono 35 mln EUR przy stopie 1,25 %.
2. Charakterystykę aktywów rynkowych przekazanych przez kontrahenta na zabezpieczenie tych operacji podaje tabela 1.
Tabela 1
Rynkowe aktywa przekazane na zabezpieczenie w transakcjach
Charakterystyka
|
Nazwa aktywów |
Kategoria aktywów |
Termin zapadalności |
Rodzaj kuponu |
Częstotliwość kuponu |
Pozostały okres zapadalności |
Stopień jakości kredytowej (CQS) |
Redukcja wartości (%) |
|
A |
Obligacje zabezpieczone |
21.12.2026 |
Stały |
6 miesięcy |
4 lata |
1 –2 |
2,50 |
|
B |
Obligacja skarbowa |
24.2.2027 |
Zmienny |
12 miesięcy |
4 lata |
1 –2 |
1,50 |
|
C |
Obligacja przedsiębiorstwa |
24.01.2035 |
Zerowy |
|
12 lata |
1 –2 |
10,00 |
|
Ceny w procentach (w tym narosłe odsetki) (*1) |
||||||
|
21.9.2022 |
22.9.2022 |
23.9.2022 |
26.9.2022 |
27.9.2022 |
28.9.2022 |
29.9.2022 |
|
101,61 |
101,21 |
99,50 |
99,97 |
99,73 |
100,01 |
100,12 |
|
|
98,62 |
97,95 |
98,15 |
98,56 |
98,59 |
98,57 |
|
|
|
|
|
|
53,71 |
53,62 |
|
(*1)
Ceny podane dla wskazanych dat wyceny odpowiadają najbardziej reprezentatywnej cenie w dniu roboczym poprzedzającym wycenę. |
||||||
SYSTEM ZABEZPIECZEŃ OZNACZONYCH
Załóżmy najpierw, że transakcje z krajowym bankiem centralnym (KBC) prowadzi się przy wykorzystaniu systemu zabezpieczeń oznaczonych, w którym aktywa zabezpieczające są jednoznacznie przypisane do konkretnej transakcji. Codziennie dokonuje się wyceny aktywów przekazanych na zabezpieczenie. Ogólne zasady kontroli ryzyka można zatem opisać następująco (zob. także tabelę 2):
1. W dniu 21 września 2022 r. kontrahent zawiera zabezpieczoną transakcję kredytową z KBC, który otrzymuje aktywa A na kwotę 50,6 mln EUR. Aktywa A to stałokuponowa zabezpieczona obligacja z terminem zapadalności 21 grudnia 2026 r., której przypisano stopień jakości kredytowej 1–2. Pozostały okres zapadalności wynosi więc cztery lata, czyli należy stosować 2,5-procentową redukcję wartości w wycenie. Cena rynkowa aktywów A na ich rynku referencyjnym w tym dniu wynosi 101,61 %, łącznie z narosłymi odsetkami od kuponu. Kontrahent ma dostarczyć aktywa A na taką kwotę, by po odliczeniu 2,5 procentowej redukcji w wycenie przewyższała ona przyznaną kwotę 50 mln EUR. Kontrahent dostarcza więc aktywa A o wartości nominalnej 50,6 mln EUR, których wartość rynkowa skorygowana o redukcję wartości w wycenie w danym dniu wynosi 50 129 294 EUR.
2. W dniu 22 września 2022 r. kontrahent zawiera umowę repo z KBC, który nabywa aktywa A za 21 mln EUR (cena rynkowa 101,21 %, redukcja wartości w wycenie 2,5 %) oraz aktywa B za 25 mln EUR (cena rynkowa 98,62 %). Aktywa B to zmiennokuponowe obligacje skarbowe, do których stosuje się 1,5-procentową redukcję wartości w wycenie i którym przypisano stopień jakości kredytowej 1–2. Wartość rynkowa aktywów A i B skorygowana o redukcję wartości w wycenie na ten dzień wynosi 45 007 923 EUR, czyli przekracza wymaganą kwotę 45 000 000 EUR.
3. W dniu 22 września 2022 r. następuje aktualizacja wyceny aktywów zabezpieczających podstawową operację refinansującą rozpoczętą 21 września 2022 r. Przy cenie rynkowej na poziomie 101,21 % nawet po redukcji wartości w wycenie wartość rynkowa aktywów A mieści się miedzy dolnym a górnym poziomem aktywacji. Aktywa początkowo przekazane na zabezpieczenie uznaje się zatem za wystarczające zarówno dla początkowej kwoty dostarczonej płynności, jak też dla narosłych odsetek w kwocie 1 736 EUR.
4. W dniu 23 września 2022 r. miała miejsce aktualizacja wyceny aktywów zabezpieczających: cena rynkowa aktywów A wynosi 99,50 %, a aktywów B – 97,95 %. Narosłe odsetki wynoszą 3 472 EUR od podstawowej operacji refinansującej rozpoczętej 21 września 2022 r. oraz 1 563 EUR od dłuższej operacji refinansującej rozpoczętej 22 września 2022 r. W rezultacie wartość rynkowa aktywów A skorygowana o redukcję wartości w wycenie w pierwszej transakcji spada o 915 147 EUR poniżej kwoty do pokrycia (tj. dostarczonej płynności powiększonej o narosłe odsetki), a także poniżej dolnego poziomu aktywacji wynoszącego 49 753 455 EUR.
Kontrahent dostarcza aktywa A o wartości nominalnej 950 000 EUR, które po uwzględnieniu 2,5-procentowej redukcji wartości rynkowej opartej na cenie 99,50 % przywracają wystarczające pokrycie w zabezpieczeniu. KBC mogą wymagać uzupełnienia depozytu zabezpieczającego w gotówce, a nie w papierach wartościowych.
Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego potrzebne jest również przy drugiej transakcji, jako że wartość rynkowa aktywów zabezpieczających wykorzystanych w tej transakcji (44 492 813 EUR), skorygowana o redukcję wartości wycenie, jest poniżej dolnego poziomu aktywacji (który wynosi 44 776 555 EUR). Kontrahent dostarcza zatem aktywa B na kwotę 550 000 EUR, o wartości rynkowej, skorygowanej o redukcję wartości w wycenie, wynoszącej 530 644 EUR.
5. W dniu 26 września 2022 r. następuje aktualizacja wyceny aktywów zabezpieczających, która nie prowadzi jednak do wezwania do uzupełnienia depozytów zabezpieczających transakcje przeprowadzone w dniach 21 i 22 września 2022 r.
W dniu 27 września 2022 r., po aktualizacji wyceny aktywów zabezpieczających dłuższą operację refinansującą rozpoczętą dnia 22 września 2022 r. okazuje się, że skorygowana o redukcję wartości w wycenie wartość rynkowa dostarczonych aktywów przekracza górny poziom aktywacji, w efekcie czego KBC zwraca kontrahentowi aktywa B o wartości nominalnej 300 000 EUR. Gdyby w związku z drugą transakcją KBC miał wypłacić kontrahentowi nadwyżkę zabezpieczenia, kwotę tę można w niektórych przypadkach skompensować z uzupełnieniem zabezpieczenia wpłaconym przez kontrahenta na rzecz KBC z tytułu pierwszej transakcji. Dzięki temu następuje tylko jedno rozliczenie depozytu zabezpieczającego.
6. W dniu 28 września 2022 r. kontrahent spłaca płynność dostarczoną w ramach podstawowej operacji refinansującej rozpoczętej 21 września 2022 r. wraz z naliczonymi odsetkami w wysokości 12 153 EUR. KBC zwraca aktywa A o nominalnej wartości 51 550 000 EUR.
W tym samym dniu kontrahent zawiera nową zabezpieczoną transakcję kredytową z KBC, który nabywa aktywa C o wartości nominalnej 72,5 mln EUR. Ponieważ aktywa C to zerokuponowe obligacje przedsiębiorstwa o pozostałym okresie zapadalności wynoszącym 12 lat, którym przypisano stopień jakości kredytowej 1–2, co wymaga 10-procentowej redukcji wartości w wycenie, ich wartość rynkowa skorygowana o redukcję wartości w wycenie na ten dzień wynosi 35 045 775 EUR.
SYSTEM ZABEZPIECZEŃ ŁĄCZNYCH
Załóżmy następnie, że transakcje z KBC prowadzi się przy wykorzystaniu systemu zabezpieczeń łącznych, w którym aktywa wchodzące w skład puli wykorzystywanej przez kontrahenta nie są przypisane do konkretnych transakcji.
1. W tym przykładzie kolejność transakcji jest taka sama, jak w poprzednim przykładzie ilustrującym system zabezpieczeń oznaczonych. Główna różnica polega na tym, że w datach ponownej wyceny skorygowana o redukcję wartości w wycenie wartość rynkowa wszystkich aktywów w puli musi pokryć zagregowaną kwotę wszystkich otwartych operacji z KBC. Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego na kwotę 1 423 897 EUR dokonane w dniu 23 września 2022 r. jest w tym przykładzie identyczne z wezwaniem w systemie zabezpieczeń oznaczonych. Kontrahent dostarcza aktywa A o wartości nominalnej 1 500 000 EUR, które po uwzględnieniu 2,5-procentowej redukcji wartości rynkowej opartej na cenie 99,50 % przywracają wystarczające pokrycie w zabezpieczeniu.
2. Ponadto w dniu 28 września 2022 r., czyli w terminie zapadalności podstawowej operacji refinansującej z 21 września 2022 r., kontrahent może zatrzymać aktywa na swoim rachunku łącznym. Może je także zamienić na inne aktywa, co pokazano w przykładzie, gdzie aktywa A o wartości nominalnej 52,1 mln EUR zastąpiono aktywami C o wartości nominalnej 72,5 mln EUR, aby pokryć dostarczoną płynność i odsetki naliczone w ramach wszystkich operacji refinansujących.
3. Ogólne zasady kontroli ryzyka w systemie zabezpieczeń łącznych przedstawia tabela 3.
Tabela 2
System zabezpieczeń oznaczonych
|
Data |
Otwarte operacje refinansujące |
Data rozpoczęcia |
Data zakończenia |
Stopa oprocentowania (%) |
Dostarczona płynność |
Naliczone odsetki |
Kwota zabezpieczenia |
Dolny punkt aktywacji |
Górny punkt aktywacji |
Wartość rynkowa skorygowana o redukcję wartości w wycenie |
Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego |
|
21.9.2022 |
Podstawowa |
21.9.2022 |
28.9.2022 |
1,25 |
50 000 000 |
- |
50 000 000 |
49 750 000 |
50 250 000 |
50 129 294 |
|
|
22.9.2022 |
Podstawowa |
21.9.2022 |
28.9.2022 |
1,25 |
50 000 000 |
1 736 |
50 001 736 |
49 751 727 |
50 251 745 |
49 931 954 |
|
|
|
Dłuższa |
22.9.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
- |
45 000 000 |
44 775 000 |
45 225 000 |
45 007 923 |
|
|
23.9.2022 |
Podstawowa |
21.9.2022 |
28.9.2022 |
1,25 |
50 000 000 |
3 472 |
50 003 472 |
49 753 455 |
50 253 490 |
49 088 325 |
-915 147 |
|
|
Dłuższa |
22.9.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
1 563 |
45 001 563 |
44 776 555 |
45 226 570 |
44 492 813 |
-508 750 |
|
26.9.2022 |
Podstawowa |
21.9.2022 |
28.9.2022 |
1,25 |
50 000 000 |
8 681 |
50 008 681 |
49 758 637 |
50 258 724 |
50 246 172 |
|
|
|
Dłuższa |
22.9.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
6 250 |
45 006 250 |
44 781 219 |
45 231 281 |
45 170 023 |
|
|
27.9.2022 |
Podstawowa |
21.9.2022 |
28.9.2022 |
1,25 |
50 000 000 |
10 417 |
50 010 417 |
49 760 365 |
50 260 469 |
50 125 545 |
|
|
|
Dłuższa |
22.9.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
7 813 |
45 007 813 |
44 782 773 |
45 232 852 |
45 515 311 |
507 499 |
|
28.9.2022 |
Podstawowa |
28.9.2022 |
5.10.2022 |
1,25 |
35 000 000 |
- |
35 000 000 |
34 825 000 |
35 175 000 |
35 045 775,00 |
|
|
|
Dłuższa |
22.9.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
9 375 |
45 009 375 |
44 784 328 |
45 234 422 |
44 997 612,88 |
|
|
29.9.2022 |
Podstawowa |
28.9.2022 |
5.10.2022 |
1,25 |
35 000 000 |
1 215 |
35 001 215 |
34 826 209 |
35 176 221 |
34 987 050,00 |
|
|
|
Dłuższa |
22.9.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
10 938 |
45 010 938 |
44 785 883 |
45 235 992 |
45 015 161,13 |
|
Tabela 3
System zabezpieczeń łącznych
|
Data |
Otwarte operacje refinansujące |
Data rozpoczęcia |
Data zakończenia |
Stopa oprocentowania (%) |
Dostarczona płynność |
Naliczone odsetki |
Kwota zabezpieczenia |
Dolny punkt aktywacji (1) |
Górny punkt aktywacji (2) |
Wartość rynkowa skorygowana o redukcję wartości w wycenie |
Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego |
|
21.09.2022 |
Podstawowa |
21.09.2022 |
28.09.2022 |
1,25 |
50 000 000 |
- |
50 000 000 |
49 750 000 |
Nie dotyczy |
50 129 294 |
|
|
22.09.2022 |
Podstawowa |
21.09.2022 |
28.09.2022 |
1,25 |
50 000 000 |
1 736 |
95 001 736 |
94 526 727 |
Nie dotyczy |
94 939 876 |
|
|
|
Dłuższa |
22.09.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
- |
|
|
|
|
|
|
23.09.2022 |
Podstawowa |
21.09.2022 |
28.09.2022 |
1,25 |
50 000 000 |
3 472 |
95 005 035 |
94 530 010 |
Nie dotyczy |
93 581 138 |
-1 423 897 |
|
|
Dłuższa |
22.09.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
1 563 |
|
|
|
|
|
|
26.09.2022 |
Podstawowa |
21.09.2022 |
28.09.2022 |
1,25 |
50 000 000 |
8 681 |
95 014 931 |
94 539 856 |
Nie dotyczy |
95 420 556 |
|
|
|
Dłuższa |
22.09.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
6 250 |
|
|
|
|
|
|
27.09.2022 |
Podstawowa |
21.09.2022 |
28.09.2022 |
1,25 |
50 000 000 |
10 417 |
95 018 229 |
94 543 138 |
Nie dotyczy |
95 350 464 |
|
|
|
Dłuższa |
22.09.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
7 813 |
|
|
|
|
|
|
28.09.2022 |
Podstawowa |
28.09.2022 |
5.10.2022 |
1,25 |
35 000 000 |
- |
80 009 375 |
79 609 328 |
Nie dotyczy |
79 800 610 |
|
|
|
Dłuższa |
22.09.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
9 375 |
|
|
|
|
|
|
29.09.2022 |
Podstawowa |
28.09.2022 |
5.10.2022 |
1,25 |
35 000 000 |
1 215 |
80 012 153 |
79 612 092 |
Nie dotyczy |
79 759 483 |
|
|
|
Dłuższa |
22.09.2022 |
21.12.2022 |
1,25 |
45 000 000 |
10 938 |
|
|
|
|
|
|
(1)
W systemie zabezpieczeń łącznych dolny punkt aktywacji wyznacza najniższy poziom, przy którym stosuje się wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego. W praktyce większość KBC wymaga dodatkowego zabezpieczenia zawsze, gdy wartość rynkowa puli zabezpieczeń skorygowana o redukcję wartości w wycenie spada poniżej całkowitej kwoty, dla której ma stanowić pokrycie.
(2)
W systemie zabezpieczeń łącznych pojęcie górnego punktu aktywacji nie ma zastosowania, ponieważ kontrahent stale dąży do utrzymania nadwyżki przedłożonego zabezpieczenia, aby zmniejszyć do minimum liczbę transakcji. |
|||||||||||
ZAŁĄCZNIK XIIa
Podmiot uważany za agencję w rozumieniu art. 2 ust. 2 niniejszych wytycznych musi spełniać następujące kryteria ilościowe, aby jego kwalifikowane aktywa rynkowe mogły być przydzielone do drugiej kategorii redukcji wartości, jak wskazano w tabeli 1 załącznika do wytycznych (UE) 2016/65 (EBC/2015/35):
średnia sumy niespłaconych wartości nominalnych wszystkich kwalifikowanych aktywów rynkowych wyemitowanych przez agencję wynosi co najmniej 10 mld EUR w okresie odniesienia;
średnia sumy wartości nominalnych wszystkich kwalifikowanych aktywów rynkowych o wartości nominalnej pozostającej do spłaty wynoszącej co najmniej 500 mln EUR, wyemitowanych przez agencję w okresie odniesienia, daje udział równy 50 % lub więcej średniej sumy wartości nominalnej pozostającej do spłaty dla wszystkich kwalifikowanych aktywów rynkowych wyemitowanych przez tę agencję w okresie odniesienia.
Zgodność z tymi kryteriami ilościowymi jest oceniana corocznie, poprzez obliczenie w każdym roku odpowiedniej średniej z jednorocznego okresu odniesienia rozpoczynającego się 1 sierpnia poprzedniego roku i kończącego się 31 lipca bieżącego roku.
ZAŁĄCZNIK XIII
TABELA KORELACJI
|
Niniejsze wytyczne |
Wytyczne EBC/2011/14 |
Decyzja EBC/2013/6 |
Decyzja EBC/2013/35 |
Decyzja EBC/2014/23 |
|
Artykuł 1 ust. 1 |
|
|
|
|
|
Artykuł 1 ust. 2 |
Artykuł 1 |
|
|
|
|
Artykuł 1 ust. 3 |
Wstęp |
|
|
|
|
Artykuł 1 ust. 4 |
Punkt 1.6 |
|
|
|
|
Artykuł 1 ust. 5 |
|
|
Artykuł 2 |
|
|
Artykuł 2 pkt 1 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 2 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 3 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 4 |
Punkt 5.2.1, dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 5 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 6 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 7 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 8 |
Punkt 3.1.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 9 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 10 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 11 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 12 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 13 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 14 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 15 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 16 |
Punkt 6.6 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 17 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 18 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 19 |
Załącznik II, punkt 20 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 20 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 21 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 22 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 23 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 24 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 25 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 26 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 27 |
|
|
Artykuł 3 ust. 2 lit. b) pkt (ii) ppkt d) |
|
|
Artykuł 2 pkt 28 |
|
|
Artykuł 10 |
|
|
Artykuł 2 pkt 29 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 30 |
Punkt 4.1.3, dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 31 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 32 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 33 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 34 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 35 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 36 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 37 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 38 |
Punkt 5.1.1.3, dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 39 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 40 |
Punkt 3.4.1 i 3.4.2, dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 41 |
Punkt 6.6.1 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 42 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 43 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 44 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 45 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 46 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 47 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 48 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 49 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 50 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 51 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 52 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 53 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 54 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 55 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 56 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 57 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 58 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 59 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 60 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 61 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 62 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 63 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 64 |
Punkt 5.1.5.4, dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 65 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 66 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 67 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 68 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 69 |
Punkt 6.2.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 70 |
Punkt 6.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 71 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 72 |
Punkt 3.2.1 i 3.2.2, dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 73 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 74 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 75 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 76 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 77 |
Punkt 3.1.1.2, dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 78 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 79 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 80 |
Punkt 3.1.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 81 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 82 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 83 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 84 |
Punkt 5.1.5.4, dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 85 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 86 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 87 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 88 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 89 |
Punkt 3.4.3 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 90 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 91 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 92 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 93 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 94 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 95 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 96 |
|
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 97 |
Ramka 7, dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 98 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 99 |
Punkt 5.1.1.3, dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 2 pkt 100 |
|
|
|
|
|
Artykuł 3 ust. 1 |
Punkt 1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 3 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 5 ust. 1 |
Wstęp do rozdziału 3 |
|
|
|
|
Artykuł 5 ust. 2 |
Wstęp do rozdziału 3 |
|
|
|
|
Artykuł 5 ust. 3 |
Wstęp do rozdziału 3, punkt 1.3.3 |
|
|
|
|
Artykuł 5 ust. 4 |
Wstęp do rozdziału 3, punkt 1.3.3, punkt 3.1.5 |
|
|
|
|
Artykuł 5 ust. 5 |
Punkt 1.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 6 ust. 1 |
Punkt 3.1.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 6 ust. 2 |
Punkt 3.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 6 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 6 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 6 ust. 5 |
|
|
|
|
|
Artykuł 6 ust. 6 |
|
|
|
|
|
Artykuł 7 ust. 1 |
Punkt 3.1.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 7 ust. 2 |
Punkt 3.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 7 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 7 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 7 ust. 5 |
|
|
|
|
|
Artykuł 7 ust. 6 |
Punkt 3.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 8 ust. 1 |
Punkt 3.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 8 ust. 2 |
Punkt 3.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 8 ust. 3 |
Punkt 5.1.2.3 i 5.2.5 |
|
|
|
|
Artykuł 8 ust. 4 |
Punkt 3.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 9 ust. 1 |
Punkt 3.1.5 |
|
|
|
|
Artykuł 9 ust. 2 |
Punkt 3.1.5 |
|
|
|
|
Artykuł 9 ust. 3 |
Punkt 3.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 10 ust. 1 |
|
|
|
|
|
Artykuł 10 ust. 2 |
Załącznik II |
|
|
|
|
Artykuł 10 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 10 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 10 ust. 5 |
Punkt 6.1 |
|
|
|
|
Artykuł 11 ust. 1 |
Punkt 3.4.1 |
|
|
|
|
Artykuł 11 ust. 2 |
Załącznik II |
|
|
|
|
Artykuł 11 ust. 3 |
Punkt 3.4.3 |
|
|
|
|
Artykuł 11 ust. 4 |
Punkt 3.4.3 |
|
|
|
|
Artykuł 11 ust. 5 |
Punkt 3.4.4 |
|
|
|
|
Artykuł 11 ust. 6 |
|
|
|
|
|
Artykuł 12 ust. 1 |
Punkt 3.5.1 |
|
|
|
|
Artykuł 12 ust. 2 |
Punkt 3.5.2 |
|
|
|
|
Artykuł 12 ust. 3 |
|
|
|
Artykuł 1 |
|
Artykuł 12 ust. 4 |
Punkt 3.5.3 |
|
|
|
|
Artykuł 12 ust. 5 |
Punkt 3.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 12 ust. 6 |
Punkt 3.5 |
|
|
|
|
Artykuł 12 ust. 7 |
|
|
|
|
|
Artykuł 13 ust. 1 |
Punkt 3.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 13 ust. 2 |
Punkt 3.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 13 ust. 3 |
Punkt 3.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 13 ust. 4 |
Punkt 3.3.3 |
|
|
|
|
Artykuł 13 ust. 5 |
Punkt 3.3.4 |
|
|
|
|
Artykuł 13 ust. 6 |
|
|
|
|
|
Artykuł 14 ust. 1 |
Punkt 3.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 14 ust. 2 |
Punkt 3.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 14 ust. 3 |
Punkt 3.2.4 |
|
|
|
|
Artykuł 14 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 15 ust. 1 |
Punkt 3.2, punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 15 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 15 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 16 ust. 1 |
Punkt 2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 16 ust. 2 |
Punkt 2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 17 ust. 1 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 17 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 17 ust. 3 |
Punkt 4.1.1, punkt 4.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 17 ust. 4 |
Punkt 4.1.5, punkt 4.2.5 |
|
|
|
|
Artykuł 17 ust. 5 |
Punkt 4.1.5 |
|
|
|
|
Artykuł 17 ust. 6 |
Punkt 4.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 17 ust. 7 |
|
|
|
|
|
Artykuł 18 ust. 1 |
Punkt 4.1.1, punkt 4.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 18 ust. 2 |
Punkt 4.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 18 ust. 3 |
Punkt 4.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 18 ust. 4 |
Punkt 4.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 19 ust. 1 |
Punkt 4.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 19 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 19 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 19 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 19 ust. 5 |
Punkt 4.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 19 ust. 6 |
Punkt 4.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 20 ust. 1 |
Punkt 4.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 20 ust. 2 |
Punkt 4.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 20 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 21 ust. 1 |
Punkt 4.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 21 ust. 2 |
|
|
|
Artykuł 1 |
|
Artykuł 21 ust. 3 |
Punkt 4.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 21 ust. 4 |
Punkt 4.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 22 ust. 1 |
Punkt 4.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 22 ust. 2 |
Punkt 4.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 22 ust. 3 |
Punkt 4.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 23 ust. 1 |
Punkt 4.2.4 |
|
|
|
|
Artykuł 23 ust. 2 |
Punkt 4.2.4 |
|
|
|
|
Artykuł 23 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 24 |
|
|
|
|
|
Artykuł 25 ust. 1 |
Punkt 5.1.1, punkt 5.1.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 25 ust. 2 |
Punkt 5.1.1, punkt 5.1.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 25 ust. 3 |
Punkt 5.1.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 26 ust. 1 |
Punkt 5.1.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 26 ust. 2 |
Punkt 5.1.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 26 ust. 3 |
Punkt 5.1.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 26 ust. 4 |
Punkt 5.1.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 27 ust. 1 |
Punkt 5.1.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 27 ust. 2 |
Punkt 5.1.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 27 ust. 3 |
Punkt 5.1.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 27 ust. 4 |
Punkt 5.1.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 28 ust. 1 |
Punkt 5.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 28 ust. 2 |
Punkt 5.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 28 ust. 3 |
Punkt 5.1.2, punkt 5.1.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 29 ust. 1 |
Punkty 5.1.2.2–5.1.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 29 ust. 2 |
Punkty 5.1.2.2–5.1.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 30 ust. 1 |
Punkt 5.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 30 ust. 2 |
Punkt 5.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 30 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 30 ust. 4 |
Punkt 5.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 30 ust. 5 |
Punkt 5.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 31 ust. 1 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 31 ust. 2 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 32 ust. 1 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 32 ust. 2 |
Punkt 5.1.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 32 ust. 3 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 32 ust. 4 |
Punkt 5.1.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 32 ust. 5 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 32 ust. 6 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 33 ust. 1 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 33 ust. 2 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 33 ust. 3 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 33 ust. 4 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 34 ust. 1 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 34 ust. 2 |
Dodatek 2 |
|
|
|
|
Artykuł 35 ust. 1 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 35 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 35 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 36 ust. 1 |
Punkt 5.1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 36 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 36 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 37 ust. 1 |
Punkt 5.1.5.1 |
|
|
|
|
Artykuł 37 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 38 ust. 1 |
Punkt 5.1.5.2 |
|
|
|
|
Artykuł 38 ust. 2 |
Punkt 5.1.5.2 |
|
|
|
|
Artykuł 39 ust. 1 |
Punkt 5.1.5.2 |
|
|
|
|
Artykuł 39 ust. 2 |
Punkt 5.1.5.2 |
|
|
|
|
Artykuł 40 ust. 1 |
Punkt 5.1.5.3 |
|
|
|
|
Artykuł 40 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 41 ust. 1 |
Punkt 5.1.5.3 |
|
|
|
|
Artykuł 41 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 42 |
Punkt 5.1.5.4 |
|
|
|
|
Artykuł 43 ust. 1 |
Punkt 5.1.6 |
|
|
|
|
Artykuł 43 ust. 2 |
Punkt 5.1.6 |
|
|
|
|
Artykuł 43 ust. 3 |
Punkt 5.1.6 |
|
|
|
|
Artykuł 43 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 44 ust. 1 |
Punkt 5.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 44 ust. 2 |
Punkt 5.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 45 ust. 1 |
Punkt 5.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 45 ust. 2 |
Punkt 5.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 45 ust. 3 |
Punkt 5.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 46 ust. 1 |
Punkt 5.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 46 ust. 2 |
Punkt 5.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 46 ust. 3 |
Punkt 5.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 47 ust. 1 |
Punkt 5.2.4 |
|
|
|
|
Artykuł 47 ust. 2 |
Punkt 5.2.4 |
|
|
|
|
Artykuł 48 ust. 1 |
Punkt 5.2.5 |
|
|
|
|
Artykuł 48 ust. 2 |
Punkt 5.2.5 |
|
|
|
|
Artykuł 49 ust. 1 |
Punkt 5.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 49 ust. 2 |
Punkt 5.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 50 ust. 1 |
Punkt 5.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 50 ust. 2 |
Punkt 5.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 51 ust. 1 |
Punkt 5.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 51 ust. 2 |
Punkt 5.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 51 ust. 3 |
Punkt 5.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 52 ust. 1 |
Punkt 5.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 52 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 53 ust. 1 |
Punkt 5.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 53 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 54 ust. 1 |
Punkt 7.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 54 ust. 2 |
|
|
|
Artykuł 2 |
|
Artykuł 55 |
Punkt 2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 56 ust. 1 |
Punkt 2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 56 ust. 2 |
Punkt 2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 56 ust. 3 |
Punkt 2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 56 ust. 4 |
Punkt 2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 57 ust. 1 |
|
|
|
|
|
Artykuł 57 ust. 2 |
Punkt 2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 57 ust. 3 |
Punkt 2.2, dodatek 3 |
|
|
|
|
Artykuł 57 ust. 4 |
Punkt 2.2, punkt 5.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 57 ust. 5 |
|
|
|
|
|
Artykuł 58 ust. 1 |
Punkt 1.5 |
|
|
|
|
Artykuł 58 ust. 2 |
Punkt 1.5, punkt 6.1 |
|
|
|
|
Artykuł 58 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 58 ust. 4 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 58 ust. 5 |
Punkt 6.1 |
|
|
|
|
Artykuł 58 ust. 6 |
Punkt 6.2 |
|
|
|
|
Artykuł 59 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 59 ust. 2 |
Punkt 6.1, punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 59 ust. 3 |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 59 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 59 ust. 5 |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 59 ust. 6 |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 59 ust. 7 |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 60 |
|
|
|
|
|
Artykuł 61 ust. 1 |
Punkt 6.2 |
|
|
|
|
Artykuł 61 ust. 2 |
Punkt 6.3.2, załącznik do wytycznych EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 62 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
Artykuł 3 ust. 2. |
|
|
Artykuł 62 ust. 2 |
|
|
Artykuł 3 ust. 2. |
|
|
Artykuł 62 ust. 3 |
|
|
Artykuł 3 ust. 2. |
|
|
Artykuł 63 ust. 1 |
|
|
Artykuł 3 ust. 2. |
|
|
Artykuł 63 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 63 ust. 3 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
Artykuł 3 ust. 3. |
|
|
Artykuł 63 ust. 4 |
|
|
Artykuł 3 ust. 4. |
|
|
Artykuł 63 ust. 5 |
|
|
Artykuł 3 ust. 5. |
|
|
Artykuł 64 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 65 |
Punkt 6.2.1.8 |
|
|
|
|
Artykuł 66 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.3, wytyczne EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 66 ust. 2 |
Punkt 6.2.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 66 ust. 3 |
Punkt 6.2.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 67 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.4, wytyczne EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 67 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 68 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.5, załącznik do wytycznych EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 68 ust. 2 |
Punkt 6.2.1.5 |
|
|
|
|
Artykuł 68 ust. 3 |
Punkt 6.2.1.5, załącznik do wytycznych EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 69 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.6 |
|
|
|
|
Artykuł 69 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 70 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.7 |
|
|
|
|
Artykuł 70 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 70 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 70 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 70 ust. 5 |
|
|
|
|
|
Artykuł 70 ust. 6 |
|
|
|
|
|
Artykuł 71 |
|
|
|
|
|
Artykuł 72 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 73 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.1, wytyczne EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 73 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 73 ust. 3 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 73 ust. 4 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 73 ust. 5 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 73 ust. 6 |
|
|
Artykuł 4 |
|
|
Artykuł 73 ust. 7 |
|
|
|
|
|
Artykuł 74 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 74 ust. 2 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 74 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 74 ust. 4 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 75 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 75 ust. 2 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 76 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 76 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 77 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 77 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 78 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 78 ust. 2 |
|
|
Artykuł 11 |
|
|
Artykuł 79 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 80 ust. 1 |
Punkt 6.2.1.1 |
|
|
|
|
Artykuł 80 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 80 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 80 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 80 ust. 5 |
|
|
Artykuł 5 ust. 2. |
|
|
Artykuł 81 ust. 1 |
Punkt 6.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 81 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 82 ust. 1 |
Punkt 6.3.1 |
|
Artykuł 6 ust. 2. |
|
|
Artykuł 82 ust. 2 |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 83 |
|
|
Artykuł 1 |
|
|
Artykuł 84 |
|
|
Artykuł 1 |
|
|
Artykuł 85 |
|
|
|
|
|
Artykuł 86 |
|
|
|
|
|
Artykuł 87 ust. 1 |
Punkt 6.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 87 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 87 ust. 3 |
Punkt 6.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 88 ust. 1 |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 88 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 89 ust. 1 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 89 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 89 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 89 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 89 ust. 5 |
|
|
|
|
|
Artykuł 90 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 91 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 92 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 93 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 94 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 95 ust. 1 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 95 ust. 2 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 96 ust. 1 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 96 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 96 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 97 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 98 |
Punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 99 ust. 1 |
Punkt 6.2.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 99 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 100 |
Dodatek 7 |
|
|
|
|
Artykuł 101 ust. 1 |
Dodatek 7 |
|
|
|
|
Artykuł 101 ust. 2 |
Dodatek 7 |
|
|
|
|
Artykuł 102 |
Dodatek 7 |
|
|
|
|
Artykuł 103 ust. 1 |
Dodatek 7 |
|
|
|
|
Artykuł 103 ust. 2 |
Dodatek 7 |
|
|
|
|
Artykuł 103 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 104 ust. 1 |
Dodatek 7 |
|
|
|
|
Artykuł 104 ust. 2 |
Dodatek 7 |
|
|
|
|
Artykuł 104 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 104 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 105 |
|
|
|
|
|
Artykuł 106 |
Punkt 6.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 107 ust. 1 |
Punkt 6.2.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 107 ust. 2 |
Punkt 6.2.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 107 ust. 3 |
Punkt 6.2.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 107 ust. 4 |
Punkt 6.2.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 107 ust. 5 |
Punkt 6.2.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 107 ust. 6 |
Punkt 6.2.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 107 ust. 7 |
Punkt 6.2.2.2 |
|
|
|
|
Artykuł 108 |
Punkt 6.3.1, punkt 6.2.2.1, punkt 6.3.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 109 ust. 1 |
Punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 109 ust. 2 |
Punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 109 ust. 3 |
Punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 110 ust. 1 |
Punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 110 ust. 2 |
Punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 110 ust. 3 |
Punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 110 ust. 4 |
Punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 110 ust. 5 |
|
|
|
|
|
Artykuł 110 ust. 6 |
|
|
|
|
|
Artykuł 110 ust. 7 |
Punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 111 ust. 1 |
Punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 111 ust. 2 |
Punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 112 |
Punkt 6.3.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 113 ust. 1 |
Punkt 6.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 113 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 113 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 114 ust. 1 |
Punkt 6.3.2, punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 114 ust. 2 |
Punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 114 ust. 3 |
Punkt 6.3.2, punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 114 ust. 4 |
Punkt 6.3.2, punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 114 ust. 5 |
Punkt 6.3.2, punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 115 |
Punkt 6.3.2, punkt 6.3.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 116 |
Punkt 6.2.1.2, punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 117 |
Punkt 6.2.1.6, punkt 6.2.2.1 |
|
|
|
|
Artykuł 118 ust. 1. |
|
|
|
|
|
Artykuł 119 ust. 1. |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 119 ust. 2. |
Punkt 6.3.4.1, punkt 6.3.4 |
|
|
|
|
Artykuł 119 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 119 ust. 4 |
Punkt 6.3.4 |
|
|
|
|
Artykuł 119 ust. 5 |
Punkt 6.3.5 |
|
|
|
|
Artykuł 120 ust. 1 |
|
|
|
|
|
Artykuł 120 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 120 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 121 ust. 1 |
Punkt 6.3.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 121 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 121 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 121 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 122 ust. 1 |
Punkt 6.3.4.3 |
|
|
|
|
Artykuł 122 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 122 ust. 3 |
Punkt 6.3.4.3 |
|
|
|
|
Artykuł 122 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 122 ust. 5 |
|
|
|
|
|
Artykuł 123 ust. 1 |
|
|
|
|
|
Artykuł 123 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 123 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 123 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 124 ust. 1 |
Punkt 6.3.4.4 |
|
|
|
|
Artykuł 124 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 124 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 124 ust. 4 |
Punkt 6.3.4.4 |
|
|
|
|
Artykuł 124 ust. 5 |
Punkt 6.3.4.4 |
|
|
|
|
Artykuł 125 |
|
|
|
|
|
Artykuł 126 ust. 1 |
Punkt 6.3.5 |
|
|
|
|
Artykuł 126 ust. 2 |
Punkt 6.3.5 |
|
|
|
|
Artykuł 126 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 126 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 126 ust. 5 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Artykuł 127 ust. 1 |
Punkt 6.4.1 |
|
|
|
|
Artykuł 127 ust. 2 |
Punkt 6.4.1 |
|
|
|
|
Artykuł 127 ust. 3 |
Punkt 6.4.1 |
|
|
|
|
Artykuł 128 ust. 1 |
Punkt 6.4.1 |
|
|
|
|
Artykuł 128 ust. 2 |
Punkt 6.4.1 |
|
|
|
|
Artykuł 129 ust. 1 |
Punkt 6.4.2 |
|
Artykuł 8 ust. 1. |
|
|
Artykuł 129 ust. 2 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 130 ust. 1 |
Punkt 6.4.2 |
|
Artykuł 8 ust. 2. |
|
|
Artykuł 130 ust. 2 |
|
|
Artykuł 8 ust. 3. |
|
|
Artykuł 130 ust. 3 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 130 ust. 4 |
|
|
Artykuł 8 ust. 4. |
|
|
Artykuł 130 ust. 5 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 130 ust. 6 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 130 ust. 7 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 130 ust. 8 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 131 ust. 1 |
Punkt 6.4.3.1 |
|
Artykuł 8 ust. 5. |
|
|
Artykuł 131 ust. 2 |
Punkt 6.4.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 131 ust. 3 |
Punkt 6.4.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 132 |
|
|
Artykuł 8 ust. 6. |
|
|
Artykuł 133 |
Punkt 6.4.3.3 |
|
|
|
|
Artykuł 134 |
Punkt 6.5, punkt 6.5.1 |
|
|
|
|
Artykuł 135 |
Punkt 6.5.2 |
|
|
|
|
Artykuł 136 ust. 1 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 136 ust. 2 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 136 ust. 3 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 136 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 137 ust. 1 |
Punkt 6.7 |
|
|
|
|
Artykuł 137 ust. 2 |
Punkt 6.7 |
|
|
|
|
Artykuł 137 ust. 3 |
Punkt 6.7 |
|
|
|
|
Artykuł 138 ust. 1 |
Punkt 6.2.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 138 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 138 ust. 3 |
Punkt 6.2.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 139 ust. 1 |
|
Artykuł 1 ust. 1. |
|
|
|
Artykuł 139 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 140 |
Punkt 6.3.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 141 ust. 1 |
Punkt 6.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 141 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 141 ust. 3 |
Punkt 6.2.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 142 ust. 1 |
|
|
|
|
|
Artykuł 142 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 142 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 142 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 143 ust. 1 |
|
|
|
|
|
Artykuł 143 ust. 2 |
Punkt 6.2.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 143 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 144 |
Punkt 6.2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 145 ust. 1 |
Punkt 6.2.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 145 ust. 2 |
Punkt 6.2.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 145 ust. 3 |
Punkt 6.2.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 145 ust. 4 |
Dodatek 6 |
|
|
|
|
Artykuł 146 |
|
|
|
|
|
Artykuł 147 |
Punkt 6.2.3.2 |
|
|
|
|
Artykuł 148 ust. 1 |
Punkt 6.6 |
|
|
|
|
Artykuł 148 ust. 2 |
Punkt 6.6 |
|
|
|
|
Artykuł 148 ust. 3 |
Punkt 6.6.1 |
|
|
|
|
Artykuł 148 ust. 4 |
|
|
|
|
|
Artykuł 148 ust. 5 |
|
|
|
|
|
Artykuł 148 ust. 6 |
|
|
|
|
|
Artykuł 149 ust. 1 |
Punkt 6.6 |
|
|
|
|
Artykuł 149 ust. 2 |
Punkt 6.6, punkt 6.6.2 |
|
|
|
|
Artykuł 150 ust. 1 |
Punkt 6.6.2 |
|
|
|
|
Artykuł 150 ust. 2 |
Punkt 6.2.1.4, punkt 6.6.2, wytyczne EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 150 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 150 ust. 4 |
Punkt 6.6.2 |
|
|
|
|
Artykuł 150 ust. 5 |
Punkt 6.6.2 |
|
|
|
|
Artykuł 150 ust. 6 |
|
|
|
|
|
Artykuł 151 ust. 1 |
Wytyczne EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 151 ust. 2 |
Wytyczne EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 151 ust. 3 |
Wytyczne EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 151 ust. 4 |
Wytyczne EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 152 ust. 1 |
Załącznik do wytycznych EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Artykuł 152 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 152 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 153 ust. 1 |
Punkt 2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 153 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 154 ust. 1 |
Punkt 2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 154 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 155 |
Dodatek 6 |
|
|
|
|
Artykuł 156 ust. 1. |
Dodatek 6 |
|
|
|
|
Artykuł 156 ust. 2 |
Dodatek 6 |
|
|
|
|
Artykuł 156 ust. 3 |
Dodatek 6 |
|
|
|
|
Artykuł 156 ust. 4 |
Dodatek 6 |
|
|
|
|
Artykuł 156 ust. 5 |
Dodatek 6, punkt 2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 156 ust. 6 |
Dodatek 6 |
|
|
|
|
Artykuł 157 |
Punkt 2.3 |
|
|
|
|
Artykuł 158 ust. 1 |
Punkt 2.4.1, punkt 6.3.1 |
|
Artykuł 9 ust. 2. |
|
|
Artykuł 158 ust. 2 |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 158 ust. 3 |
Punkt 2.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 158 ust. 4 |
Punkt 2.4.3 |
|
|
|
|
Artykuł 159 ust. 1 |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 159 ust. 2 |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 159 ust. 3 |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 159 ust. 4 |
Punkt 6.3.1 |
|
|
|
|
Artykuł 160 |
|
|
|
|
|
Artykuł 161 ust. 1 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 161 ust. 2 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 162 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 163 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 164 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 165 ust. 1 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 165 ust. 2 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 166 ust. 1 |
|
|
Artykuł 9 ust. 2. |
|
|
Artykuł 166 ust. 2 |
|
|
Artykuł 9 ust. 3. |
|
|
Artykuł 166 ust. 3 |
|
|
Artykuł 9 ust. 4. |
|
|
Artykuł 166 ust. 4 |
|
|
Artykuł 9 ust. 5. |
|
|
Artykuł 166 ust. 5 |
|
|
Artykuł 9 ust. 6. |
|
|
Artykuł 167 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 168 ust. 1 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 168 ust. 2 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 169 ust. 1 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 169 ust. 2 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 170 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 171 |
Załącznik II, punkt I |
|
|
|
|
Artykuł 172 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 173 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 174 ust. 1 |
Punkt 3.1.1.3 |
|
|
|
|
Artykuł 174 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 174 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 175 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 176 ust. 1 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 176 ust. 2 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 176 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 177 ust. 1 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 177 ust. 2 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 177 ust. 3 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 178 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 179 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 180 |
Punkt 3.1.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 181 ust. 1 |
Punkt 4.1.2 |
|
|
|
|
Artykuł 181 ust. 2 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 181 ust. 3 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 182 |
Załącznik II, punkt II |
|
|
|
|
Artykuł 183 |
Załącznik II, punkt III |
|
|
|
|
Artykuł 184 |
Załącznik II, punkt III |
|
|
|
|
Artykuł 185 |
Załącznik II, punkt III |
|
|
|
|
Artykuł 186 ust. 1 |
Załącznik II, punkt III |
|
|
|
|
Artykuł 186 ust. 2 |
Załącznik II, punkt III |
|
|
|
|
Artykuł 187 |
Punkt 3.4.2 |
|
|
|
|
Artykuł 188 |
|
|
|
|
|
Artykuł 189 |
Punkt 1.4 |
|
|
|
|
Artykuł 190 ust. 1 |
|
|
|
|
|
Artykuł 190 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 191 ust. 1 |
|
|
|
|
|
Artykuł 191 ust. 2 |
|
|
|
|
|
Artykuł 191 ust. 3 |
|
|
|
|
|
Artykuł 192 |
|
|
|
|
|
Załącznik I Wstęp |
Punkt 7.1 |
|
|
|
|
Załącznik I 1 |
Punkt 7.1 |
|
|
|
|
Załącznik I 2 |
Punkt 7.1 |
|
|
|
|
Załącznik I 3 |
Punkt 1.3.3, punkt 7.2 |
|
|
|
|
Załącznik I 4 |
|
|
|
|
|
Załącznik I 5 |
|
|
|
|
|
Załącznik I 6 |
Punkt 7.2 |
|
|
|
|
Załącznik I 7 |
|
|
|
|
|
Załącznik I 8 |
Punkt 1.3.3, punkt 7.3.1 |
|
|
|
|
Załącznik I 9 |
Punkt 7.3.1 |
|
|
|
|
Załącznik I 10 |
|
|
|
|
|
Załącznik I 11 |
|
|
|
|
|
Załącznik I 12 |
Punkt 1.3.3, punkt 7.4.3 |
|
|
|
|
Załącznik I 13 |
Punkt 7.6 |
|
|
|
|
Załącznik II |
Punkt 5.1.3 |
|
|
|
|
Załącznik III |
Punkt 5.1.5.1 |
|
|
|
|
Załącznik IV |
Punkt 5.1.6 |
|
|
|
|
Załącznik V |
Załącznik I, dodatek 3 |
|
|
|
|
Załącznik VI I.1 |
Punkt 6.6.1 |
|
|
|
|
Załącznik VI I.2 |
|
|
|
|
|
Załącznik VI I.(3) |
|
|
|
|
|
Załącznik VI I.4 |
Punkt 6.6.1 |
|
|
|
|
Załącznik VI I.5 |
Punkt 6.6.1 |
|
|
|
|
Załącznik VI II.1 |
Punkt 6.6.2 |
|
|
|
|
Załącznik VI II.2 |
Punkt 6.6.2 |
|
|
|
|
Załącznik VI III |
Wytyczne EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Załącznik VI IV |
Wytyczne EBC/2014/10 |
|
|
|
|
Załącznik VII I.1 |
Punkt 2.3, dodatek 6, punkt 1 |
|
|
|
|
Załącznik VII I.2 |
Dodatek 6, punkt 1 |
|
|
|
|
Załącznik VII I.3 |
Dodatek 6, punkt 1 |
|
|
|
|
Załącznik VII I.4 |
|
|
|
|
|
Załącznik VII I.5 |
|
|
|
|
|
Załącznik VII I.6 |
|
|
|
|
|
Załącznik VII I.7 |
Dodatek 6, punkt 1 |
|
|
|
|
Załącznik VII I.7 |
Dodatek 6, punkt 1 |
|
|
|
|
Załącznik VII II |
Dodatek 6, punkt 2.1 |
|
|
|
|
Załącznik VIII I.1 |
Załącznik I, dodatek 8 |
|
|
|
|
Załącznik VIII I.2 |
Załącznik I, dodatek 8 |
|
|
|
|
Załącznik VIII I.3 |
Załącznik I, dodatek 8 |
|
|
|
|
Załącznik VIII I.4 |
|
|
|
|
|
Załącznik VIII II.1 |
Dodatek 8 |
|
|
|
|
Załącznik VIII II.2 |
|
|
|
|
|
Załącznik VIII II.3 |
Dodatek 8 |
|
|
|
|
Załącznik VIII II.4 |
Dodatek 8 |
|
|
|
|
Załącznik VIII III.1 |
Dodatek 8 |
|
|
|
|
Załącznik VIII III.2 |
Dodatek 8 |
|
|
|
|
Załącznik VIII III.3 |
Dodatek 8 |
|
|
|
|
Załącznik VIII III.4 |
Dodatek 8 |
|
|
|
|
Załącznik IX |
Punkt 6.3.5 |
|
|
|
|
Załącznik X |
|
|
Załącznik I, załącznik II |
|
|
Załącznik XI |
|
|
|
|
|
Załącznik XII |
|
|
|
|
|
Załącznik II |
|
|
|
|
|
Załącznik XIV |
|
|
|
|
ZAŁĄCZNIK XIV
UCHYLONE WYTYCZNE WRAZ Z LISTĄ KOLEJNYCH NOWELIZACJI
Wytyczne EBC/2011/14 (Dz.U. L 331 z 14.12.2011, s. 1)
Wytyczne EBC/2012/25 (Dz.U. L 359 z 29.12.2012, s. 74)
Wytyczne EBC/2014/10 (Dz.U. L 166 z 5.6.2014, s. 33)
Decyzja EBC/2013/6 (Dz.U. L 95 z 5.4.2013, s. 22)
Decyzja EBC/2013/35 (Dz.U. L 301 z 12.11.2013, s. 6)
Decyzja EBC/2014/23 (Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 115)
( 1 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1).
( 2 ) Rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63).
( 3 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).
( 4 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).
( 5 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 1).
( 6 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (Dz.U. L 302 z 17.11.2009, s. 32).
( 7 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 35).
( 8 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 549/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych w Unii Europejskiej (ESA 2010) (Dz.U. L 174 z 26.6.2013, s. 1).
( 9 ) Wytyczne EBC/2012/27 z dnia 5 grudnia 2012 r. w sprawie transeuropejskiego automatycznego błyskawicznego systemu rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET2) (Dz.U. L 30 z 30.1.2013, s. 1).
( 10 ) Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2021/378 z dnia 22 stycznia 2021 r. w sprawie stosowania wymogów dotyczących utrzymywania rezerwy obowiązkowej (EBC/2021/1) (Dz.U. L 73 z 3.3.2021, s. 1).
( 11 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13).
( 12 ) Zawartych w dokumencie pt. „2030 Agenda for Sustainable Development” przyjętym przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 25 września 2015 r.
( 13 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiające jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1).
( 14 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190)
( 15 ) Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2019/1743 z dnia 15 października 2019 r. w sprawie oprocentowania nadwyżek rezerw oraz niektórych depozytów (EBC/2019/31) (Dz.U. L 267 z 21.10.2019, s. 12).
( 16 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (Dz.U. L 171 z 29.6.2016, s. 1).
( 17 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349).
( 18 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2162 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie emisji obligacji zabezpieczonych i nadzoru publicznego nad obligacjami zabezpieczonymi oraz zmieniająca dyrektywy 2009/65/WE i 2014/59/UE (Dz.U. L 328 z 18.12.2019, s. 29).
( 19 ) Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/867 z dnia 18 maja 2016 r. w sprawie zbierania danych granularnych dotyczących ekspozycji kredytowych i ryzyka kredytowego (EBC/2016/13) (Dz.U. L 144 z 1.6.2016, s. 44).
( 20 ) Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/65 z dnia 18 listopada 2015 r. w sprawie redukcji wartości w wycenie stosowanych przy implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2015/35) (Dz.U. L 14 z 21.1.2016, s. 30).
( 21 ) Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2021/1815 z dnia 7 października 2021 r. w sprawie metodologii stosowanej do obliczania sankcji za nieprzestrzeganie wymogu utrzymywania rezerw obowiązkowych oraz powiązanych wymogów dotyczących rezerw obowiązkowych (EBC/2021/45) (Dz.U. L 367 z 15.10.2021, s. 4).
( 22 ) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).
( 23 ) Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych zmieniająca dyrektywę Rady 85/611/EWG i 93/6/EWG i dyrektywę 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/22/EWG (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1).
( 24 ) Dyrektywa 2001/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych (Dz.U. L 125 z 5.5.2001, s. 15).
( 25 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1).;
( 26 ) Dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45).
( 27 ) Wytyczne EBC/2012/27 z dnia 5 grudnia 2012 r. w sprawie transeuropejskiego automatycznego błyskawicznego systemu rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym (TARGET2) (Dz.U. L 30 z 30.1.2013, s. 1).
( 28 ) CET uwzględnia zmianę na środkowoeuropejski czas letni.