2000D0367 — PL — 12.04.2011 — 002.001


Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 3 maja 2000 r.

wykonująca dyrektywę Rady 89/106/EWG w zakresie klasyfikacji odporności wyrobów budowlanych, obiektów budowlanych i ich części na działanie ognia

(notyfikowana jako dokument nr C(2000) 1001)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2000/367/WE)

(Dz.U. L 133, 6.6.2000, p.26)

zmienione przez:

 

 

Dziennik Urzędowy

  No

page

date

►M1

Decyzja Komisji z dnia 27 sierpnia 2003 r.

  L 218

51

30.8.2003

►M2

Decyzja Komisji z dnia 11 kwietnia 2011 r.

  L 97

49

12.4.2011




▼B

DECYZJA KOMISJI

z dnia 3 maja 2000 r.

wykonująca dyrektywę Rady 89/106/EWG w zakresie klasyfikacji odporności wyrobów budowlanych, obiektów budowlanych i ich części na działanie ognia

(notyfikowana jako dokument nr C(2000) 1001)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2000/367/WE)



KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych ( 1 ), zmienioną dyrektywą 93/68/EWG ( 2 ), w szczególności jej art. 3, 6 i 20,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 3 ust. 2 i 3 dyrektywy 89/106/EWG stanowi, iż w celu uwzględnienia zróżnicowanych poziomów zabezpieczenia obiektów budowlanych, mogących występować na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym, dla każdego zasadniczego wymogu można ustalać klasy dokumentów interpretacyjnych. Dokumenty te zostały opublikowane jako Komunikat Komisji w odniesieniu do dokumentów interpretacyjnych dyrektywy Rady 89/106/EWG ( 3 ).

(2)

Podpunkt 4.2.1 dokumentu interpretacyjnego nr 2 uzasadnia potrzebę ustalenia zróżnicowanych poziomów zasadniczego wymogu „bezpieczeństwa pożarowego” w zależności od rodzaju, wykorzystania i usytuowania obiektu budowlanego, jego rozkładu oraz dostępu do sprzętu ratowniczego.

(3)

Podpunkt 2.2 dokumentu interpretacyjnego nr 2 wymienia kilka powiązanych z sobą środków mających na celu spełnienie zasadniczego wymogu „bezpieczeństwa pożarowego”, przyczyniających się wspólnie do określenia strategii bezpieczeństwa pożarowego, która może być realizowana w zróżnicowany sposób w Państwach Członkowskich.

(4)

Podpunkt 4.3.1.3 dokumentu interpretacyjnego nr 2 wymienia jeden z istniejących w Państwach Członkowskich środków, który odnosi się do odporności wyrobów budowlanych i/lub części obiektów budowlanych na działanie ognia.

(5)

Aby umożliwić ocenę odporności wyrobów budowlanych i obiektów budowlanych lub ich części na działanie ognia, rozwiązanie zharmonizowane opiera się na systemie klas włączonym do dokumentu interpretacyjnego nr 2.

(6)

System klas został dopasowany do postępu technicznego w ramach upoważnienia ze strony Komisji dla europejskich organów normalizacyjnych CEN i Cenelec.

(7)

Artykuł 6 ust. 3 dyrektywy 89/106/EWG stanowi, iż Państwa Członkowskie mogą określać poziomy wydajności, które mają być spełnione na ich terytorium tylko przy przestrzeganiu klasyfikacji przyjętej na poziomie wspólnotowym i tylko pod warunkiem stosowania wszystkich klas, kilku lub jednej klasy.

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Budownictwa,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:



Artykuł 1

Przyjęty na poziomie wspólnotowym system klasyfikacji odporności wyrobów budowlanych, obiektów budowlanych oraz ich części na działanie ognia jest określony w Załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Państw Członkowskich.




ZAŁĄCZNIK

DEFINICJE, BADANIA I KRYTERIA UŻYTKOWE

Odpowiednie definicje, badania i kryteria użytkowe są szczegółowo opisane lub zawierają odniesienie do norm europejskich, określonych w niniejszym Załączniku.

SYMBOLE



R

Obciążenie

E

Integralność

I

Izolacyjność

W

Promieniowanie

M

Działanie mechaniczne

C

Automatyczne zamykanie się

S

Szczelność na dym

P lub PH

Ciągłość dostawy energii i/lub sygnału

G

Odporność na osadzanie się sadzy

K

Odporność ogniowa

▼M1

D

Czas trwania stabilności przy stałej temperaturze

DH

Czas trwania stabilności przy standardowej krzywej czas–temperatura

F

Funkcjonalność zasilanych prądem wentylatorów dymu i ciepła

B

Funkcjonalność naturalnych wentylatorów dymu i ciepła

▼B

Uwagi:

1. Następujące klasyfikacje wyrażone są w minutach, chyba że ustalono inaczej.

2. Wymienione w niniejszej decyzji normy europejskie EN 13501-2, 13501-3, ►M1  EN 13501-4 ◄ (klasyfikacja) i EN 1992-1.2, EN 1993-1.2, EN 1994-1.2, EN 1995-1.2, EN 1996-1.2, EN 1999-1.2 (Eurokody) podlegają takim samym procedurom ochronnym, jak te opisane w art. 5 ust. 1 dyrektywy 89/106/EWG.

KLASYFIKACJE

1.   Elementy nośne bez funkcji separowania ognia



Stosuje się do

ścian, podłóg, dachów, belek, słupów, balkonów, schodów, przejść

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 1365-1,2,3,4,5,6; EN 1992-1.2; EN 1993-1.2; EN 1994-1.2; EN 1995-1.2; EN 1996-1.2; EN 1999-1.2

Klasyfikacja:

R

15

20

30

45

60

90

120

180

240

360

Uwagi

—

2.   Elementy nośne z funkcją separowania ognia



Stosuje się do

Ścian

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 1365-1; EN 1992-1.2; EN 1993-1.2; EN 1994-1.2; EN 1995-1.2; EN 1996-1.2; EN 1999-1.2

Klasyfikacja:

RE

 

20

30

 

60

90

120

180

240

►M1  360 ◄

REI

15

20

30

45

60

90

120

180

240

►M1  360 ◄

REI-M

 
 

30

 

60

90

120

180

240

►M1  360 ◄

REW

 

20

30

 

60

90

120

180

240

►M1  360 ◄

Uwagi

—



Stosuje się do

podłóg i dachów

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 1365-2; EN 1992-1.2; EN 1993-1.2; EN 1994-1.2; EN 1995-1.2; EN 1999-1.2

Klasyfikacja:

▼M1

R

 
 

30

 
 
 
 
 
 
 

▼B

RE

 

20

30

 

60

90

120

180

240

►M1  360 ◄

REI

15

20

30

45

60

90

120

180

240

►M1  360 ◄

Uwagi

—

3.   Wyroby i systemy ochrony elementów nośnych obiektu lub jego części

▼M2



Stosuje się do

sufitów nieposiadających niezależnej ognioodporności

Norma(-y)

EN 13501-2; prEN 13381-1

Klasyfikacja: wyrażona tak samo jak zabezpieczony element nośny

Uwagi

Jeśli spełnia również wymóg w odniesieniu do pożaru „semi-naturalnego”, to do klasyfikacji dodaje się symbol „sn”.



Stosuje się do

powłok ochronnych przeciwpożarowych, płyt, obrzutek, płytek okładzinowych i ekranów

Norma(-y)

EN 13501-2; prEN 13381-2 do 8

Klasyfikacja: wyrażona tak samo jak zabezpieczony element nośny

Uwagi

—

▼B

4.   Elementy nienośne lub części obiektu i wyroby budowlane

▼M2



Stosuje się do

ścianek działowych (włącznie z tymi, które zawierają części nieizolowane, oraz barierami szczelinowymi)

Norma(-y)

EN13501-2; EN 1364-1 (1); EN 1992-1-2; EN1993-1-2; EN1994-1-2; EN 1995-1-2; EN 1996-1-2; EN 1999-1-2

Klasyfikacja:

 

E

 

20

30

 

60

90

120

 
 
 

EI

15

20

30

45

60

90

120

180

240

 

EI-M

 
 

30

 

60

90

120

180

240

 

EW

 

20

30

 

60

90

120

 
 
 

Uwagi

—

(1)   W przypadku barier szczelinowych normę tę uzupełnia EOTA TR 031.

▼B



Stosuje się do

sufitów posiadających niezależną ognioodporność

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 1364-2

Klasyfikacja:

EI

15

 

30

45

60

90

120

180

240

 

Uwagi

Klasyfikację uzupełnia się przez dodanie „(a → b)”, „(b → a)” lub „(a ↔ b)” celem wskazania, czy element został zbadany i czy spełnia wymagania tylko z góry lub z dołu, czy też obydwa.



Stosuje się do

elewacji (ścian osłonowych) i ścian zewnętrznych (włącznie z elementami oszklenia)

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 1364-3,4,5,6; EN 1992-1.2; EN 1993-1.2; EN 1994-1.2; EN 1995-1.2; EN 1996-1.2; EN 1999-1.2

Klasyfikacja:

E

15

 

30

 

60

90

120

 
 
 

EI

15

 

30

 

60

90

120

 
 
 

EW

 

20

30

 

60

 
 
 
 
 

Uwagi

Klasyfikację uzupełnia się przez dodanie „(i → o)”, „(o → i)” lub „(i ↔ o)” celem wskazania, czy element został zbadany i spełnia on wymagania tylko od wewnątrz lub z zewnątrz, czy też z obu stron.

Gdzie jest to wymagane, stabilność mechaniczna oznacza, że nie ma części mogących spowodować uszkodzenie ciała (przy klasyfikacji dla E lub EI



Stosuje się do

podniesionych podłóg

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 1366-6

Klasyfikacja:

R

15

 

30

 
 
 
 
 
 
 

RE

 
 

30

 
 
 
 
 
 
 

REI

 
 

30

 
 
 
 
 
 
 

Uwagi

Klasyfikację uzupełnia się przez dodanie przyrostka „f”, celem wskazania pełnej ognioodporności, lub przyrostka „r”, tylko dla wskazania narażenia na działanie stałej, obniżonej temperatury.



Stosuje się do

uszczelek przepustowych i uszczelek do wypełniania szczelin

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 1366-3,4

Klasyfikacja:

E

15

 

30

45

60

90

120

180

240

 

EI

15

20

30

45

60

90

120

180

240

 

Uwagi

—



Stosuje się do

drzwi i żaluzji pożarowych (włącznie z tymi, które posiadają oszklenie i okucie) oraz do urządzeń zamykających je

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 1634-1

Klasyfikacja:

E

15

20

30

45

60

90

120

180

240

 

EI

15

20

30

45

60

90

120

180

240

 

EW

 

20

30

 

60

 
 
 
 
 

Uwagi

Klasyfikację I uzupełnia się przez dodanie przyrostka „1” lub „2” celem wskazania, która definicja izolacji ma zastosowanie. Dodanie symbolu „C” oznacza, że wyrób spełnia również kryterium „automatycznego zamykania się” (badanie przeszedł/nie przeszedł). (1)

(1)   Klasyfikacja „C” może być uzupełniona cyframi 0–5 zgodnie z kategorią zastosowania. Szczegóły powinny być podane w odpowiedniej specyfikacji technicznej wyrobu.



Stosuje się do

drzwi kontrolnych dymu

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 1634-3

Klasyfikacja: S200 lub Sa w zależności od wypełnienia warunków badania

Uwagi

Dodanie symbolu „C” oznacza, że wyrób spełnia również kryterium „automatycznego zamykania się” (badanie przeszedł/nie przeszedł. (1)

(1)   Klasyfikacja „C” może być uzupełniona cyframi 0–5 zgodnie z kategorią zastosowania. Szczegóły powinny być podane w odpowiedniej specyfikacji technicznej wyrobu



Stosuje się do

zamknięć dla przenośników i torowych systemów transportowych

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 1366-7

Klasyfikacja:

E

15

 

30

45

60

90

120

180

240

 

EI

15

20

30

45

60

90

120

180

240

 

EW

 

20

30

 

60

 
 
 
 
 

Uwagi

►M1  Klasyfikację I uzupełnia się przez dodanie przyrostka „1” lub „2” celem wskazania, która definicja izolacji została zastosowana. Klasyfikacja I tworzona jest dla tych przypadków, gdy wzorem testu jest konfiguracja rur lub przewodów bez oceny zamknięcia dla systemów przenośników. Dodanie symbolu „C” oznacza, że wyrób spełnia również kryterium „samozamykania się” (badanie przeszedł/nie przeszedł) (1)  ◄ .

(1)   Klasyfikacja „C” może być uzupełniona cyframi 0–5 zgodnie z kategorią zastosowania. Szczegóły powinny być podane w odpowiedniej specyfikacji technicznej wyrobu.



Stosuje się do

kanałów obsługowych i szybów

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 1366-5

Klasyfikacja:

E

15

20

30

45

60

90

120

180

240

 

EI

15

20

30

45

60

90

120

180

240

 

Uwagi

Klasyfikację uzupełnia się przez dodanie „(i → o)”, „(o → i)” lub „(i ↔ o)” celem wskazania, czy element został przebadany i spełnia wymagania tylko od wewnątrz lub z zewnątrz, czy też z obu stron. Ponadto symbole „ve” i/lub „ho” wskazują przydatność do stosowania w pionie i/lub poziomie.



Stosuje się do

kominów

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 13216

Klasyfikacja: G + odległość w mm (np. G 50)

Uwagi

Dla wyrobów wbudowanych odległość ta nie jest wymagana

▼M1



Stosuje się do:

pokryć ścian i sufitów

Norma(-y)

EN 13501-2; EN 14135

Klasyfikacja

K1

10

 
 
 
 
 
 
 
 

K2

10

 

30

 

60

 
 
 
 
Uwagi:

Przyrostki „1” i „2” wskazują, które podłoże, kryterium odporności na działanie ognia oraz zasady przedłużenia są wykorzystane w niniejszej klasyfikacji.

▼B

5.   Wyroby do stosowania w systemach wentylacji (z wyłączeniem wentylacji wyciągowej dymu i ciepła)



Stosuje się do

kanałów wentylacyjnych

Norma(-y)

EN 13501-3; EN 1366-1

Klasyfikacja:

EI

15

20

30

45

60

90

120

180

240

 

E

 
 

30

 

60

 
 
 
 
 

Uwagi

Klasyfikację uzupełnia się przez dodanie „(i → o)”, „(o → i)” lub „(i ↔ o)” dla wskazania, czy element został przebadany i spełnia wymagania tylko od wewnątrz lub z zewnątrz, czy też z obu stron. Ponadto symbole „ve” i/lub „ho” oznaczają przydatność do stosowania w pionie i/lub w poziomie. Dodanie symbolu „S” oznacza spełnienie dodatkowego ograniczenia w zakresie szczelności.



Stosuje się do

przepustnic przeciwpożarowych

Norma(-y)

EN 13501-3; EN 1366-2

Klasyfikacja:

EI

15

20

30

45

60

90

120

180

240

 

E

 
 

30

 

60

90

120

 
 
 

Uwagi

Klasyfikację uzupełnia się przez dodanie „(i → o)”, „(o → i)” lub „(i ↔ o)” celem wskazania, czy element został przebadany i spełnia wymagania tylko od wewnątrz lub z zewnątrz, czy też z obu stron. Ponadto symbole „ve” i/lub „ho” oznaczają przydatność do stosowania w pionie i/lub w poziomie. Dodanie symbolu „S” oznacza spełnienie dodatkowego ograniczenia w zakresie szczelności.

6.   Wyroby do stosowania w instalacjach



Stosuje się do

kabli elektrycznych, światłowodowych i akcesoriów; przewodów i systemów ochrony przeciwpożarowej dla kabli

Norma(-y)

EN 13501-3

Klasyfikacja:

P

15

 

30

 

60

90

120

 
 
 

Uwagi

—



Stosuje się do

kabli elektroenergetycznych lub sygnałowych o małej średnicy lub systemów kabli (< 20 mm średnicy i przy przekroju przewodu ≤ 2,5 mm2)

Norma(-y)

EN 13501-3; EN 50200

Klasyfikacja:

PH

15

 

30

 

60

90

120

 
 
 

Uwagi

—

▼M1

7.   Wyroby wykorzystywane w systemach kontroli dymu i ciepła

Normy cytowane w niniejszej sekcji są opracowywane i mogą podlegać rewizji lub zmodyfikowaniu.



Stosuje się do:

jednokomorowych kanałów kontroli dymu

Normy

EN 13501-4; EN 1363-1, 2, 3; EN 1366-9 EN 12101-7

Klasyfikacja: —

E300

 
 

30

 

60

90

120

 
 
 

E600

 
 

30

 

60

90

120

 
 
 
Uwagi:

Klasyfikacja jest uzupełniona przedrostkiem „jedno-” w celu wskazania przydatności do użycia jedynie dla pojedynczychkomór.

Dodatkowo, symbole „ve” i/lub „ho” wskazują przydatność do pionowego i/lub poziomego użycia.

„S” wskazuje tempo przecieków mniejsze niż 5 m3/h/m2 (wszystkie kanały niesklasyfikowane jako „S” muszą miećtempo przecieków mniejsze niż 10 m3/h/m2).

„500”, „1 000”, „1 500” wskazują przydatność do użycia do tych wartości ciśnienia mierzonego w otoczeniu.



Stosuje się do:

wielokomorowych ogniotrwałych kanałów kontroli dymu

Normy

EN 13501-4; EN 1363-1, 2, 3; EN 1366-8; EN 12101-7

Klasyfikacja: —

EI

 
 

30

 

60

90

120

 
 
 
Uwagi:

Klasyfikacja jest uzupełniona przyrostkiem „wielo-”, w celu wskazania przydatności do użycia w wielu komorach.

Dodatkowo, symbole „ve” i/lub „ho” wskazują przydatność do pionowego i/lub poziomego użycia.

„S” wskazuje tempo przecieków mniejsze niż 5 m3/h/m2 (wszystkie kanały niesklasyfikowane jako „S” muszą miećtempo przecieków mniejsze niż 10 m3/h/m2).

„500”, „1 000”, „1 500” wskazują przydatność do użycia do tych wartości ciśnienia, mierzonego w otoczeniu.



Stosuje się do:

jednokomorowych nawilżaczy kontroli dymu

Normy:

EN 13501-4; EN 1363-1, 3; EN 1366-9, 10; EN 12101-8

Klasyfikacja: —

E300

 
 

30

 

60

90

120

 
 
 

E600

 
 

30

 

60

90

120

 
 
 
Uwagi:

Klasyfikacja jest uzupełniona przedrostkiem „jedno-” w celu wskazania przydatności do użycia jedynie dla pojedynczych komór.

„HOT 400/30” (wysoka temperatura działania) wskazuje, że nawilżacz może być otwarty lub zamknięty przez okres 30 minut w warunkach termicznych poniżej 400 °C (używane tylko z klasyfikacją E600).

„ved”, „vew”, „vedw” i/lub „hod”, „how”, „hodw” wskazują przydatność do pionowego i/lub poziomego użycia, także zawieszenie w kanale lub na ścianie lub oba przypadki.

„S” wskazuje tempo przecieków mniejsze niż 200 m3/h/m2. Wszystkie nawilżacze niesklasyfikowane jako „S” muszą mieć tempo przecieków mniejsze niż 360 m3/h/m2. Wszystkie nawilżacze, dla których ta wartość jest mniejsza niż 200 m3/h/m2, przyjmują ją, wszystkie nawilżacze, dla których ta wartość mieści się w przedziale między 200 m3/h/m2 a 360 m3/h/m2, przyjmują wartość 360 m3/h/m2. Tempo przecieków jest zarówno dla temperatury otoczenia, jak i podwyższonej.

„500”, „1 000”, „1 500” wskazują przydatność do użycia do tych wartości ciśnienia, mierzonego w otoczeniu.

„AA” lub „MA” wskazuje automatyczną aktywację lub interwencję ręczną.

„i®o”, „i¬o”, „i¬o” wskazują spełnianie kryteriów z wewnątrz na zewnętrz, z zewnątrz do wewnątrz lub odpowiednio oba przypadki.

„C300”, „C10000”F, „Cmod” wskazują przydatność nawilżaczy do wykorzystania tylko w systemach kontroli dymu, połączonymisy stemami kontroli dymu i ochrony środowiska lub, gdzie to właściwe, modulujących nawilżacze wykorzystywane w połączonych systemach kontroli dymu i ochrony środowiska.



Stosuje się do:

wielokomorowych ogniotrwałych nawilżaczy kontroli dymu

Normy

EN 13501-4; EN 1363-1, 2, 3; EN 1366-2, 8, 10; EN 12101-8

Klasyfikacja: —

EI

 
 

30

 

60

90

120

 
 
 

E

 
 

30

 

60

90

120

 
 
 
Uwagi:

Klasyfikacja jest uzupełniona przyrostkiem „wielo-”, w celu wskazania przydatności do użycia w wielu komorach.

„HOT 400/30” (wysoka temperatura działania) wskazuje, że nawilżacz może być otwarty lub zamknięty przez okres 30 minut w warunkach termicznych poniżej 400 °C.

„ved”, „vew”, „vedw” i/lub „hod”, „how”„hodw” wskazują przydatność do pionowego i/lub poziomego użycia, także zawieszeniew kanale lub na ścianie lub oba przypadki.

„S” wskazuje tempo przecieków mniejsze niż 200 m3/h/m2. Wszystkie nawilżacze niesklasyfikowane jako „S” muszą mieć tempo przecieków mniejsze niż 360 m3/h/m2. Wszystkie nawilżacze, dla których ta wartość jest mniejsza niż 200 m3/h/m2, przyjmują ją, wszystkie nawilżacze, dla których ta wartość mieści się w przedziale między 200 m3/h/m2 a 360 m3/h/m2, przyjmują wartość 360 m3/h/m2. Tempo przecieków jest zarówno dla temperatury otoczenia, jak i podwyższonej.

„500”, „1 000”, „1 500” wskazują przydatność do użycia do tych wartości ciśnienia, mierzonego w otoczeniu.

„AA” lub „MA” wskazuje automatyczną aktywację lub interwencję ręczną.

„i®o”, „i¬o”, „i¬o” wskazują spełnianie kryteriów z wewnątrz na zewnętrz, z zewnątrz do wewnątrz lub odpowiednio oba przypadki.

„C300”, „C10 000”, „Cmod” wskazują przydatność nawilżaczy do wykorzystania tylko w systemach kontroli dymu, połączonymi systemami kontroli dymu i ochrony środowiska lub, gdzie to właściwe, modulujących nawilżacze wykorzystywanew połączonych systemach kontroli dymu i ochrony środowiska.



Stosuje się do:

przegród dymnych

Normy

EN 13501-4; EN 1363-1, 2; EN 12101-1

Klasyfikacja: D

D600

 
 

30

 

60

90

120

 
 

A

DH

 
 

30

 

60

90

120

 
 

A

Uwagi:

„A” może przekraczać za każdym razem 120 minut.



Stosuje się do:

zasilanych prądem wentylatorów wyciągowych dymu i ciepła (wentylatory), spoin łączących

Normy

EN13501-4; EN 1363-1; EN 12101-3; ISO 834-1

Klasyfikacja: F

F200

 
 
 
 
 
 

120

 
 
 

F300

 
 
 
 

60

 
 
 
 
 

F400

 
 
 
 
 

90

120

 
 
 

F600

 
 
 
 

60

 
 
 
 
 

F842

 
 

30

 
 
 
 
 
 
 

Uwagi:



Stosuje się do:

naturalnych wentylatorów wyciągowych dymu i ciepła

Normy

EN 13501-4; EN 1363-1; EN 12101-2

Klasyfikacja: Β

B300

 
 

30

 
 
 
 
 
 
 

B600

 
 

30

 
 
 
 
 
 
 

Bθ

 
 

30

 
 
 
 
 
 
 
Uwagi:

Znak θ wskazuje warunki wystawienia na działanie czynników zewnętrznych (temperatura).



( 1 ) Dz.U. L 40 z 11.2.1989, str. 12.

( 2 ) Dz.U. L 220 z 30.8.1993, str. 1.

( 3 ) Dz.U. C 62 z 28.2.1994, str. 1.