Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32018R1013

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1013 z dnia 17 lipca 2018 r. nakładające tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali

C/2018/4555

OJ L 181, 18.7.2018, p. 39–83 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2018/1013/oj

18.7.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 181/39


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1013

z dnia 17 lipca 2018 r.

nakładające tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. (1), w szczególności jego art. 5 i 7,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 z dnia 11 marca 2015 r. (2), w szczególności jego art. 3 i 4,

po konsultacji z Komitetem ds. Środków Ochronnych ustanowionym odpowiednio na podstawie art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/478 i art. 22 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/755,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   KONTEKST

(1)

W dniu 26 marca 2018 r. Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia w sprawie środków ochronnych dotyczącego przywozu 26 kategorii wyrobów ze stali (2018/C 111/10) (3). Komisja podjęła decyzję o wszczęciu dochodzenia, ponieważ posiada wystarczające dowody na to, że przywóz tych produktów może spowodować poważną szkodę dla zainteresowanych producentów unijnych lub zagrażać spowodowaniem takiej szkody.

(2)

W dniu 28 czerwca Komisja opublikowała również zawiadomienie, którym rozszerzono dochodzenie na dwie dodatkowe kategorie produktu (4).

(3)

Z informacji udostępnionych Komisji w ramach funkcjonującego mechanizmu uprzedniego nadzoru nad wyrobami ze stali (5) oraz przez źródła z sektora przemysłu Unii wynika, że wzrostowa tendencja w zakresie przywozu tych kategorii produktu i panujące niesprzyjające warunki ekonomiczne i handlowe, w tym sytuacja unijnego przemysłu stalowego, uzasadniają przeprowadzenie dogłębnej analizy.

(4)

Ponadto ze względu na środki wobec przywozu stali przyjęte przez Stany Zjednoczone Ameryki („USA”) na podstawie sekcji 232 ustawy „Trade Expansion Act” z 1962 r. („sekcja 232”) istniało wysokie ryzyko, że zwiększy się przywóz wynikający z przesunięcia handlu.

(5)

W kontekście stałych nadwyżek mocy produkcyjnych na całym świecie okoliczności te mogą stanowić zagrożenie dla unijnego przemysłu stalowego, który nadal jest narażony na prawdopodobnie zbliżający się wzrost przywozu i który naprawia szkody spowodowane przez nieuczciwe praktyki handlowe, co potwierdza znaczna liczba środków ochrony handlu nakładanych w ostatnim czasie na wyroby ze stali na całym świecie.

(6)

W dniu 11 kwietnia 2018 r. Komisja wydała „Notę do akt” zawierającą kluczowe dane statystyczne dotyczące przywozu oraz dostępne wskaźniki szkody. W związku z tą „Notą do akt” Komisja otrzymała 41 uwag od państw trzecich, stowarzyszeń krajowych i pojedynczych przedsiębiorstw z przemysłu stalowego.

(7)

Szereg zainteresowanych stron twierdziło, że Komisja nie ujawniła – w sposób właściwy i terminowy – dowodów, na podstawie których wszczęto dochodzenie w sprawie środków ochronnych. Twierdzono, że przez to zaniechanie zainteresowane strony nie miały możliwości w pełni skorzystać z przysługującego im prawa do obrony. Dokładniej mówiąc, szereg zainteresowanych stron twierdziło, że „Nota do akt” udostępniona w dniu 11 kwietnia 2018 r. nie zawiera danych na temat unijnej sprzedaży, unijnego wywozu, konsumpcji w Unii ani całkowitej produkcji unijnej.

(8)

Wbrew tym twierdzeniom „Nota do akt” zawierała dane na temat unijnej sprzedaży, konsumpcji w Unii i całkowitej produkcji unijnej. Ponadto Komisja uważa, że oprócz tego główne elementy i dostępne dowody zostały właściwie podsumowane zarówno w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia, które opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jak i w powiadomieniu o dochodzeniu skierowanym do Światowej Organizacji Handlu zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. a) porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych.

(9)

W związku z tym Komisja uważa, że spełniła swój prawny obowiązek w zakresie zapewnienia właściwej ochrony prawa do obrony przysługującego zainteresowanym stronom. W każdym przypadku zainteresowane strony nadal mogą skorzystać ze swoich praw w toku pozostałej części dochodzenia.

(10)

Aby uzyskać informacje niezbędne do przeprowadzenia dogłębnej oceny, Komisja przesłała kwestionariusze znanym producentom unijnym oraz każdemu producentowi eksportującemu, importerowi i użytkownikowi produktów objętych dochodzeniem, którzy wystąpili z takim wnioskiem, w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia. Strony te, podobnie jak państwa trzecie, zaproszono również do przedstawienia wszelkich istotnych uwag. Komisja otrzymała 222 odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i 74 uwagi.

II.   PRODUKT OBJĘTY DOCHODZENIEM I PRODUKT PODOBNY LUB BEZPOŚREDNIO KONKURENCYJNY

(11)

Komisja wszczęła dochodzenie w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do 26 kategorii wyrobów ze stali przywożonych do UE, a w dniu 28 czerwca, w drodze zawiadomienia zmieniającego zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia (6), zakres dochodzenia rozszerzono na 2 dodatkowe kategorie produktu. Mechanizm nadzoru nad wyrobami ze stali, wprowadzony przez Komisję w maju 2016 r., obejmuje wszystkie 28 kategorii produktu („produkt objęty dochodzeniem” lub „kategorie produktu objęte dochodzeniem”). Podlegają one również środkom taryfowym USA wprowadzonym na podstawie sekcji 232. Kategorie produktu objęte dochodzeniem wraz z kodami CN, na podstawie których obecnie klasyfikuje się te produkty, wymieniono w załączniku I.

(12)

We wstępnej ocenie Komisja stwierdziła, że 28 kategorii produktu produkowane przez producentów unijnych (zwane dalej „produktem podobnym” lub „kategoriami produktu podobnego”) są podobne do kategorii produktu objętego dochodzeniem lub bezpośrednio konkurencyjne w stosunku do nich. Produkty objęte dochodzeniem, zarówno wyprodukowane w Unii, jak i przywożone, posiadają takie same podstawowe cechy fizyczne, techniczne i chemiczne; mają takie same zastosowania i cenę, a informacje na temat ich jakości są łatwo dostępne; są również sprzedawane za pośrednictwem podobnych lub identycznych kanałów sprzedaży klientowi, który nabywa je lub może nabyć zarówno od krajowych eksporterów, jak i ewentualnie od zagranicznych eksporterów. W związku z tym istnieje silna konkurencja między kategoriami produktu objętymi dochodzeniem a produktami wyprodukowanym przez producentów unijnych w ramach odpowiadających im kategorii.

(13)

We wstępnej analizie Komisja ustaliła również występowanie istotnej współzależności i silnej konkurencji między produktami zaklasyfikowanymi do rożnych kategorii produktu, jak również między produktami na różnych etapach produkcji w ramach niektórych kategorii, ponieważ niektóre kategorie obejmują główne surowce lub materiały wyjściowe wykorzystywane do produkcji innych produktów w innych kategoriach produktu.

(14)

Kilka przykładów ilustruje tę współzależność i konkurencję w ramach kategorii produktu i między tymi kategoriami. Na przykład szerokie taśmy walcowane na gorąco są produkowane z płyt i zwijane w zwoje lub produkowane na płasko w walcarce kwarto. Poprzez przycięcie taśmy do odpowiedniej długości powstają arkusze. Wąskie taśmy są produkowane bezpośrednio albo poprzez rozcinanie szerokich taśm walcowanych na gorąco. Wyroby płaskie walcowane na gorąco są wykorzystywane również do produkcji rurek i rur dla przemysłu petrochemicznego, a wyroby płaskie walcowane na zimno są następnie wykorzystywane przez producentów rur spawanych. Duża część wyprodukowanych szerokich taśm walcowanych na gorąco jest poddawana dalszej obróbce, aby wyprodukować taśmę walcowaną na zimno, która jest cieńsza i posiada zdecydowanie lepsze wykończenie powierzchni. Dużą część produktów walcowanych na zimno powleka się powłoką metalową, cyną lub chromem w przypadku sektora produkcji puszek lub cynkiem (7).

(15)

Wielu producentów w Unii prowadzi działalność związaną z produkcją większości wyżej wspomnianych produktów. Na przykład Arcelor Mittal produkuje nie tylko arkusze i taśmy walcowane na gorąco i na zimno, ale również zajmuje się powlekaniem szeregu wyrobów ze stali i produkuje blachy. Podobnie przedsiębiorstwa takie jak Voest Alpine i Tata Steel produkują arkusze i taśmy walcowane na gorąco i na zimno, jak również powlekane wyroby ze stali wykonane z tych produktów.

(16)

Ponadto w związku z tym, biorąc pod uwagę ten poziom współzależności, presję konkurencyjną można z łatwością przenieść z jednego produktu na drugi. Na przykład w przypadku nałożenia środków ochrony handlu na jeden produkt, np. zwoje stalowe, produkt ten można poddać dalszemu przekształceniu w tym samym państwie i wywieźć w innej formie, aby uniknąć dodatkowych środków i nadal konkurować z produktami krajowymi. Niewykluczone jest również, że państwa trzecie przywożą niektóre z tych produktów niskim kosztem i przekształcają je przed ich powrotnym wywozem do Unii.

(17)

Ze względu na te współzależności i wzajemne powiązania, a także biorąc pod uwagę fakt, że – jak zostanie wyjaśnione poniżej – potencjalne przesunięcie handlu wynikające z przyjęcia przez USA środków na podstawie sekcji 232 ma zastosowanie do wszystkich kategorii produktu, w sytuacji gdy środki te stosuje się horyzontalnie w odniesieniu do wszystkich wyrobów ze stali, bez rozróżnienia ich pod względem kształtu, rozmiaru lub składu, analizę do celów tymczasowego określenia jako produkt objęty dochodzeniem (tzn. stal w rożnych kształtach i formach) przeprowadzono zarówno całościowo w przypadku wszystkich 28 kategorii produktu, jak i na poziomie indywidualnym w odniesieniu do każdej kategorii produktu (8)..

III.   PRODUCENCI UNIJNI

(18)

Większość unijnych producentów należy do Europejskiej Konfederacji Przemysłu Żelaza i Stali („Eurofer”) lub – w zakresie, w jakim ich produkty są rurkami i rurami – do Komitetu Ochrony Przemysłu Stalowych Rur Bez Szwu Unii Europejskiej („ESTA”). Te dwa stowarzyszenia branżowe zrzeszają podmioty odpowiadające za ponad 95 % unijnej produkcji wyrobów ze stali. Ich członkowie są zlokalizowani niemal we wszystkich państwach członkowskich.

(19)

W imieniu swoich członków wspomniane stowarzyszenia branżowe poinformowały Komisję o tym, że popierają wszczęcie dochodzenia w sprawie środków ochronnych oraz wprowadzenie środków ukierunkowanych również na rozwiązanie problemu przesunięcia handlu wynikającego z przyjęcia środków na podstawie sekcji 232, które poważnie zakłóca funkcjonowanie rynku stali, który nie odzyskał jeszcze w pełni równowagi w następstwie kryzysu stalowego.

IV.   WZROST PRZYWOZU

(20)

Na podstawie informacji uzyskanych od Eurostatu i w ramach mechanizmu uprzedniego nadzoru nad wyrobami ze stali, a także na podstawie informacji przedłożonych przez podmioty z sektora przemysłu unijnego Komisja przeprowadziła wstępną analizę dotyczącą wzrostu przywozu produktów objętych dochodzeniem w latach 2013–2017. Komisja zbadała również zmiany w przywozie podczas pierwszego kwartału 2018 r., aby potwierdzić wzrost przywozu w ostatnim czasie.

(21)

Łączny przywóz produktów objętych dochodzeniem kształtował się w następujący sposób:

 

2013

2014

2015

2016

2017

przywóz (tys. ton)

18 861

22 437

27 164

29 778

30 573

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

119

144

158

162

udziały w rynku

12,7 %

14,4 %

16,9 %

17,9 %

18,0 %

Źródło: Eurostat.

(22)

Mówiąc ogólnie, w latach 2013–2017 przywóz 28 kategorii produktu objętych dochodzeniem wzrósł w ujęciu bezwzględnym łącznie o 62 %. Wzrost przywozu był najbardziej widoczny do 2016 r. Następnie przywóz nadal wzrastał i pozostał na bardzo wysokim poziomie.

(23)

W ciągu ostatnich pięciu lat odnotowano również wzrost przywozu zdecydowanej większości poszczególnych kategorii produktu objętych dochodzeniem w ujęciu bezwzględnym. Na przykład przywóz największych kategorii pod względem przywozu (kategorie produktu 1, 4 i 7) wzrósł odpowiednio o 45 %, 168 % i 78 %.

(24)

Nie nastąpił jednak wzrost w przypadku 5 kategorii produktu, a mianowicie produktów należących do kategorii 10, 11, 19, 24 i 27. W związku z tym Komisja uważa, że te kategorie produktu należy na tym etapie wyłączyć z zakresu środków tymczasowych. Komisja zastrzega jednak prawo do włączenia tych 5 kategorii produktu w zakres ostatecznych środków antydumpingowych i w tym celu będzie nadal monitorować przywóz produktów należących do tych kategorii. Zmiany w przywozie w przypadku każdej kategorii produktu przedstawiono w załączniku II.

(25)

Oprócz wykluczenia wyżej wspomnianych kategorii produktu na tym etapie Komisja rozważyła również wykluczenie niektórych państw z zakresu środków zgodnie z wnioskami przedstawionymi w motywie 121. W związku z tym Komisja wyłączyła z dalszej wstępnej analizy przywóz tych kategorii produktu z wyżej wspomnianych państw i dokonała przeglądu zmian w przywozie.

(26)

Na tej podstawie przywóz produktów, których dotyczy to wstępne ustalenie, kształtował się w następujący sposób:

 

2013

2014

2015

2016

2017

przywóz (tys. ton)

17 367

20 764

25 556

28 174

29 122

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

120

147

162

168

udziały w rynku

12,1 %

13,8 %

16,5 %

17,5 %

17,8 %

Źródło: Eurostat.

(27)

W latach 2013–2017 przywóz w ujęciu bezwzględnym wzrósł o 68 %, przy wzroście udziału w rynku z 12,1 % do 17,80 %. Najbardziej znaczący wzrost nastąpił w latach 2013–2016, jednak przywóz nadal wzrastał i w 2017 r. pozostał na wysokim poziomie.

(28)

Tendencja wzrostu przywozu utrzymuje się w 2018 r. Porównując pierwszy kwartał 2018 r. z pierwszym kwartałem 2017 r., całkowity wzrost przywozu wynosi 10 %. W przypadku 9 kategorii produktu wzrost wynosi ponad 20 %, a w odniesieniu do jednej z tych kategorii (kategorii 13) wzrost wynosi ponad 100 %. Ponadto wzrost ten nastąpił jeszcze przed wejściem w życie środków przyjętych na podstawie sekcji 232.

(29)

W związku z tym Komisja stwierdza, że w przypadku 23 kategorii produktu nastąpił niespodziewany, gwałtowny i znaczący wzrost przywozu w ujęciu bezwzględnym. Ponadto wzrost przywozu utrzymuje się w pierwszym kwartale 2018 r. i oczekuje się, że będzie jeszcze bardziej znaczący w związku ze spodziewanym przesunięciem handlu wynikającym ze środków przyjętych na podstawie sekcji 232.

V.   NIEPRZEWIDZIANY ROZWÓJ SYTUACJI

(30)

Komisja wstępnie ustaliła, że wyżej wspomniany wzrost przywozu wyrobów ze stali w Unii jest wynikiem nieprzewidzianych zdarzeń, które mają swoje źródło w szeregu czynników powodujących powstawanie i pogłębianie się zakłóceń równowagi w międzynarodowym handlu produktami objętymi dochodzeniem.

(31)

Po pierwsze, nominalne ogólnoświatowe moce produkcyjne dotyczące stali wzrosły ponad dwukrotnie od 2000 r. – z poziomu 1,05 mld ton w 2000 r. do 2,29 mld ton w 2016 r. – i pozostały na bardzo wysokim poziomie w 2017 r. (2,27 mld ton) (9). Ponadto faktyczna ogólnoświatowa produkcja stali w 2016 r. (1,6 mld ton) nadal była o 100 mln ton wyższa niż ogólnoświatowy popyt na stal (1,5 mld ton). W rezultacie w ostatnich latach istniała poważna luka między nominalnymi, ogólnoświatowymi mocami produkcyjnymi i produkcją oraz między produkcją i popytem, generująca bezprecedensową nadwyżkę mocy produkcyjnych na ogólnoświatowym rynku stali, który utrzymuje się pomimo środków przyjętych, aby go ograniczyć. Ponadto podczas gdy ogólnoświatowa produkcja w 2017 r. wzrosła o ponad 5 % ze względu na ożywienie gospodarcze, ogólnoświatowy popyt na stal w 2018 r. wykaże jedynie umiarkowany wzrost przy dalszym spowolnieniu przewidywanym na 2019 r. W 2017 r. pojawiła się oznaka ożywienia, jednak istotne ryzyko pozostaje.

(32)

Przedsiębiorstwa z przemysłu stalowego nadal są niestabilne finansowo, ponieważ jak wspomniano powyżej, w sektorze stalowym istnieją utrzymujące się strukturalne zakłócenia równowagi. Zakłócenia te uwidaczniają zakłócające subsydia i rządowe środki wspierające (10). Biorąc pod uwagę istotne koszty stałe w sektorze stalowym, wielu producentów stali, zwłaszcza w państwach, w których rząd zakłóca zwykłe funkcjonowanie mechanizmów rynkowych, utrzymało wykorzystanie mocy produkcyjnych na wysokich poziomach i wypełniło rynki państw trzecich swoimi produktami po niskiej cenie, w przypadku gdy konsumpcja krajowa nie mogła ich wchłonąć. Spowodowało to wzrost przywozu w UE i ogólny spadek cen. Ogólnie ceny importowe podcięły ceny przemysłu unijnego w 2017 r. w oparciu o porównanie średniej ceny w przypadku każdej kategorii produktu. Takie porównanie średniej ceny niekoniecznie odzwierciedla wszystkie szczegóły, które mogą mieć wpływ na porównywalność, niemniej jednak stanowi dobry wskaźnik ogólnego poziomu ceny przywozu w porównaniu z cenami unijnymi. Podcięcie cenowe ustalono dla 17 kategorii produktu, a przedziały wahały się między 1,2 % i 23 %.

(33)

Po drugie, powyższy skutek nasiliły praktyki ograniczające handel stosowane na rynkach państw trzecich. Rzeczywiście od przełomu lat 2014 i 2015, w odpowiedzi na wyżej wspomnianą nadwyżkę podaży stali i praktyki powodujące zakłócenia na rynku kilka państw zaczęło w większym stopniu stosować politykę handlową i instrumenty ochrony handlu w sektorze stalowym, aby chronić krajowych producentów. Meksyk, Republika Południowej Afryki, Indie i Turcja zastosowały podwyżki należności celnych przywozowych, wahające się od 2,5 % do 40 % dla szeregu wyrobów ze stali, obejmujących m.in.: stal walcowaną na gorąco i na zimno, wyroby ze stali, takie jak taśmy, jak również pręty zbrojeniowe. W okresie obejmującym dochodzenie produkty te zazwyczaj przywożono w coraz większych ilościach. Ponadto w całym 2017 r. państwa trzecie kontynuowały nakładanie środków ograniczających handel: niektóre państwa wprowadziły minimalne ceny importowe (Indie), niektóre nałożyły obowiązkowe normy krajowe dotyczące stali (Indonezja), a inne nałożyły wymogi dotyczące czynnika lokalnego, w tym poprzez zamówienia rządowe (USA).

(34)

Ponadto korzystanie z instrumentów ochrony handlu systematycznie wzrastało. Z danych statystycznych WTO wynika, że podczas gdy w latach 2011–2013 wszczęto rocznie średnio około 77 dochodzeń, w latach 2015–2016 średnia ta wzrosła do 117. W lutym 2018 r. w USA miało miejsce 169 przypadków nałożenia cła antydumpingowego i wyrównawczego na stal, jak również 25 trwających dochodzeń, które mogły doprowadzić do powstania jeszcze bardziej restrykcyjnego obrazu przedstawiającego przywóz stali do USA (11). Ponieważ USA jest jednym z największych państw przywozu na świecie – stanowiącym około 13,1 % światowego przywozu stali (w 2016 r.) – wpływ takiej dużej liczby środków ochrony handlu jest silnie odczuwalny na całym świecie.

(35)

Po trzecie, w kontekście powszechnej, utrzymującej się nadwyżki mocy produkcyjnych, nielegalne i restrykcyjne środki przyjęte przez USA na podstawie sekcji 232, biorąc pod uwagę ich poziom i zakres, mogą spowodować znaczne przesunięcie handlu wyrobami ze stali do Unii. USA obliczyły, że nałożenie w ramach środków przyjętych na podstawie sekcji 232 pojedynczej taryfy celnej na wszystkie produkty, jednocześnie nie wyłączając niemal żadnego państwa, powinno zmniejszyć przywóz w przybliżeniu o 13 mln ton – odpowiadającym 7 % konsumpcji w Unii (12). Unijny rynek jest ogólnie bardzo atrakcyjnym rynkiem dla wyrobów ze stali zarówno pod względem popytu, jak i cen. Niektórzy z głównych eksporterów do USA są również tradycyjnymi dostawcami stali do Unii i bez wątpienia państwa te, jak również inne, w których środki nałożone przez USA i przewidywalna kaskada przesunięcia handlu wpłynął na wywóz i produkcję, przekierują wywóz do Unii. Nawet częściowe przesunięcie wyżej wspomnianych przepływów handlowych do Unii nieuchronnie spowoduje nowy spadek cen i podcięcie cenowe na rynku UE, obniżając cenę do poziomów porównywalnych z poziomami z 2016 r., wraz ze znaczącymi negatywnymi konsekwencjami dla rentowności unijnego przemysłu stalowego. Ponadto należy zauważyć, że dodatkowy wzrost przywozu, który może spowodować dalsze pogorszenie sytuacji gospodarczej w unijnym przemyśle stalowym, może w szczególności pochodzić z państw obecnie niepodlegających środkom związanym z cłem antydumpingowym i wyrównawczym.

(36)

W rezultacie wyżej wspomniane nieprzewidziane zdarzenia doprowadziły i w dalszym stopniu doprowadzą do wyraźnego wzrostu przywozu stali do Unii.

VI.   GROŹBA POWAŻNEJ SZKODY

1.   Ogólnoświatowa sytuacja unijnego przemysłu stalowego

(37)

Aby sformułować swoje wstępne ustalenie co do tego, czy istnieją dowody potwierdzające poważną szkodę lub groźbę poważnej szkody dla przemysłu Unii w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem w ramach oceny, Komisja, zgodnie z art. 9 rozporządzenia 2015/478 i art. 6 rozporządzenia 2015/755, zbadała tendencje w zakresie konsumpcji, produkcji, wykorzystania mocy produkcyjnych, sprzedaży, udziału w rynku, cen, rentowności, zapasów, stopy zwrotu z inwestycji, przepływu środków pieniężnych oraz zatrudnienia w przypadku produktu objętego dochodzeniem w odniesieniu do lat 2013–2017 (do czasu zgromadzenia danych za 2018 r.).

(38)

Analizę tę przeprowadzono w sposób całościowy, jak również indywidualny w przypadku 23 kategorii produktu wykazujących wzrost wielkości przywozu („produkty/kategorie produktu podlegające ocenie”). Jak wyjaśniono w sekcji II powyżej, Komisja uważa taką całościową i kompleksową analizę za właściwą w niniejszym dochodzeniu, biorąc pod uwagę współzależność, wzajemne powiązanie oraz poziom konkurencji między poszczególnymi produktami z punktu widzenia popytu i podaży.

(39)

Analizując ogólną sytuację, można zauważyć, że konsumpcja w Unii, sprzedaż producentów unijnych oraz analogiczny udział w rynku kształtowały się w następujący sposób:

(tys. ton)

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja

144 908

152 146

157 236

163 100

166 244

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

105

109

113

115

Sprzedaż krajowa

125 808

129 261

129 542

132 717

134 542

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

103

103

105

107

udziały w rynku (%)

86,8 %

85,0 %

82,4 %

81,4 %

80,9 %

Źródło: Eurostat i dane branżowe.

(40)

Każdego roku w okresie 2013–2017 konsumpcja produktów podlegających ocenie stale wzrastała, a jej ogólny wzrost wyniósł 15 %. Sprzedaż producentów unijnych również wzrosła, jednak w znacznie mniejszym stopniu niż konsumpcja w Unii, tzn. jedynie o 7 %. W rezultacie producenci unijni nie mogli skorzystać ze zwiększającego się popytu unijnego oraz utraconych udziałów w rynku wynoszących 86,8–80,9 %. Należy przypomnieć, że w tym samym okresie przywóz wzrósł o 68 %.

(41)

Na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymane od producentów unijnych można stwierdzić, że produkcja i moce produkcyjne kształtowały się w następujący sposób:

Tys. ton

2013

2014

2015

2016

2017

Produkcja UE

184 912

190 687

192 493

194 369

200 650

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

103

104

105

109

moce produkcyjne

257 331

257 138

258 056

260 171

265 353

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

100

100

101

103

wykorzystanie mocy produkcyjnych (%)

71,9 %

74,2 %

74,6 %

74,7 %

75,6 %

Źródło: Dane branżowe

(42)

W latach 2013–2017 moce produkcyjne wzrosły o 3 %, jednak mniej niż poziom produkcji, który wzrósł o 9 %. W związku z tym wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych wzrósł z 72 % do 76 %.

(43)

W latach 2013–2017 zapasy przechowywane przez współpracujące przedsiębiorstwa wzrosły ogólnie o 20 %.

Tys. ton

2013

2014

2015

2016

2017

Zapasy

11 006

11 896

12 391

12 117

13 222

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

108

113

110

120

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(44)

Jednostkowe ceny sprzedaży, rentowność i przepływ środków pieniężnych producentów unijnych kształtowały się w następujący sposób:

 

2013

2014

2015

2016

2017

Jednostkowe ceny sprzedaży (EUR/tonę)

673,5

652,8

616,9

572,9

681,5

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

97

92

85

101

Rentowność

-1,0 %

0,9 %

0,9 %

2,2 %

6,2 %

Przepływ środków pieniężnych (mln EUR)

3 133

4 975

6 519

5 386

6 141

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

159

208

172

196

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(45)

W latach 2013–2016 nastąpił znaczący spadek cen na rynku unijnym: Jednostkowe ceny sprzedaży spadły o 15 %. Należy przypomnieć, że przywóz również znacząco wzrósł w tym okresie. W 2017 r. średnie jednostkowe ceny sprzedaży jednak ponownie wrosły i osiągnęły poziom porównywalny z poziomem z 2013 r. Ogólnie rentowność pozostała na bardzo niskim poziomie w latach 2013–2016. Niemniej jednak, mimo znacznego spadku cen, przemysł unijny mógł zmniejszyć koszt produkcji w 2016 r. w takim stopniu, że był w stanie osiągnąć niewielki poziom zysku wynoszący 2,2 %. W 2017 r. sytuacja tymczasowo się poprawiła. W latach 2016–2017 ceny sprzedaży wzrosły o niemal 20 % i osiągnęły poziom z 2013 r. Przemysł unijny osiągnął poziom zysku wynoszący 6,2 %, ponieważ koszt produkcji (surowca), nawet jeśli wzrastał, pozostał niższy niż w 2013 r. Ogólny poziom przepływu środków pieniężnych w przemyśle unijnym wzrósł w przybliżeniu o 60 %.

(46)

Pod względem zatrudnienia, w okresie 5 lat, producenci unijni kategorii produktu podlegających ocenie stracili niemal 10 000 miejsc pracy.

 

2013

2014

2015

2016

2017

zatrudnienie (EPC)

189 265

183 470

182 136

182 162

181 303

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

97

96

96

96

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

2.   Sytuacja na poziomie poszczególnych kategorii produktu

(47)

Oprócz całościowej analizy sytuacji dotyczącej produktu objętego dochodzeniem w ujęciu ogólnym, którą Komisja uważa za właściwy punkt odniesienia w niniejszym dochodzeniu dla oceny konieczności wprowadzenia środków ochronnych, Komisja oceniła również sytuację na poziomie poszczególnych kategorii produktu, aby potwierdzić powyższe tendencje na poziomie zdezagregowanym.

(48)

Podczas analizy poszczególnych kategorii produktu widać, że sytuacja jest bardziej zróżnicowana, lecz ogólnie można zauważyć te same tendencje. Wskaźniki gospodarcze przedstawiono w ujęciu indywidualnym oraz w podziale na kategorie produktu w załączniku III.

(49)

W ostatnich pięciu latach zaobserwowano wzrost konsumpcji w Unii w odniesieniu do wszystkich kategorii produktu z wyjątkiem dwóch. Podczas gdy wzrost ten pozostał umiarkowany w przypadku pewnych poszczególnych produktów, (minimalny wzrost wyniósł 2 %), w przypadku pozostałych był on bardziej wyraźny (maksymalny wzrost wyniósł 169 %).

(50)

W okresie 2013–2017 wielkości sprzedaży były ogólnie stabilne lub w niektórych przypadkach nieznacznie wzrosły, lecz – z wyjątkiem trzech kategorii produktu – nie wzrosły tak bardzo jak konsumpcja w UE. W związku z tym w przypadku wszystkich produktów z wyjątkiem 3 w okresie pięciu lat nastąpił spadek udziałów w rynku.

(51)

Poziomy produkcji, jak również wskaźniki wykorzystania mocy produkcyjnych, ogólnie wzrosły w przypadku 18 z 23 poszczególnych produktów.

(52)

Jeżeli chodzi o ceny, w latach 2013–2016 odnotowano znaczny spadek cen w przypadku każdego produktu (z wyjątkiem jednego, który podlegał cłu antydumpingowemu w formie minimalnej ceny importowej). W 2017 r. ceny ponownie wzrosły ze względu na ogólne ożywienie na rynku stali, ale również w wyniku podjęcia różnych środków ochrony handlu nałożonych przeciwko nieuczciwemu zachowaniu w zakresie ustalania ceny i przywozowi towarów po cenach subsydiowanych. W 2017 r. poziom ceny 16 produktów pozostał niższy niż w 2013 r. Należy zauważyć, że przez wszystkie lata oraz w przypadku wszystkich kategorii produktu średnie poziomy cen importowych były systematycznie niższe niż ceny unijne.

(53)

Jeżeli chodzi o zysk, do 2016 r. wszystkie kategorie produktu sprzedawano ze stratą lub ze znacznie mniejszym zyskiem. W 2017 r. jedynie 7 produktów mogło powrócić do poziomu zysku powyżej 6 %. Produkty te są istotne z punktu widzenia wielkości produkcji UE, a sześć z nich obecnie podlega (najnowszym) środkom dotyczącym ceł wyrównawczych lub ceł antydumpingowych. Należy zauważyć, że środki te dotyczą jedynie niektórych państw pochodzenia. Wszystkie pozostałe produkty albo nadal ponosiły straty (3 produkty), albo były jedynie bliskie osiągnięcia progu rentowności (13 produktów). Uważa się, że zysk na poziomie poniżej 6 % jest niewystarczający, aby pokryć koszty inwestycji niezbędnych do podtrzymania działalności, ponieważ w większości dochodzeń przeprowadzonych w ostatnim czasie Komisja – jako poziom zysku w tym sektorze wystarczający do pokrycia kosztów inwestycji – zastosowała poziom zysku wynoszący około 8 %. Jeżeli chodzi o przepływ środków pieniężnych, w latach 2013–2017 zmniejszył się on w przypadku połowy produktów, a w 2017 r. w przypadku 6 produktów był on wręcz ujemny. W latach 2013–2016 stopa zwrotu z inwestycji pozostała niska, ale następnie wzrosła w przypadku zdecydowanej większości kategorii produktu, chociaż w przypadku 5 produktów w 2017 r. była nadal ujemna.

(54)

Jeżeli chodzi o zapasy, wzrosły one w przypadku 17 kategorii produktu. Spadek zapasów odnotowano jedynie w przypadku 5 kategorii produktu, a w przypadku jednej kategorii produktu zapasy pozostały na tym samym poziomie przez cały okres.

(55)

Powyższa analiza potwierdza znaczne pogorszenie sytuacji unijnego przemysłu stalowego w latach 2013–2016. Objawiło się to zmniejszeniem udziałów w rynku oraz znaczącym spadkiem cen, co uniemożliwiło przemysłowi czerpanie korzyści z niższych kosztów surowców. Tendencje te można było zaobserwować zarówno na poziomie globalnym, jak i na poziomie indywidualnego produktu. W 2017 r. sytuacja częściowo się poprawiła. Chociaż wiele kategorii produktu nadal znajduje się poniżej poziomu osiągania stabilnego zysku, sytuacja niektórych poprawiła się, najprawdopodobniej w wyniku wprowadzenia w ostatnim czasie środków antydumpingowych i antysubsydyjnych. W związku z tym w ujęciu globalnym oraz w odniesieniu do poszczególnych kategorii produktu uważa się, że sytuacja przemysłu unijnego nadal jest niestabilna oraz że przemysł ten jest narażony na dalszy wzrost przywozu, w szczególności jeśli przywóz z państw podlegających środkom ochrony handlu zostanie zastąpiony innym rodzajem przywozu przekierowanym z rynku USA w wyniku działania na podstawie sekcji 232.

(56)

Zazwyczaj ma to miejsce na przykład w przypadku kategorii produktu 1, 2 i 4, które są istotne pod względem popytu unijnego, ale również ponieważ te kategorie produktu (w szczególności kategorie 1 i 2) są stosowane jako surowiec do produkcji innych wyrobów ze stali. W przypadku kategorii produktu 1, 2 i 4 sytuacja finansowa w 2016 r. była niekorzystna, jednak w 2017 r. stała się korzystna w następstwie nałożenia środków antydumpingowych i antysubsydyjnych na szereg państw takich jak m.in. Chiny i Rosja. Przywóz z tych państw został jednak w ostatnim czasie częściowo zastąpiony przywozem z Indii, Korei i Turcji; Korea i Turcja są również znaczącymi dostawcami dla USA. W pierwszym kwartale 2018 r., tj. przed wprowadzeniem środków w USA, przywóz unijny zwiększył się już w przypadku kategorii produktu 1 w porównaniu z pierwszym kwartałem 2017 r., a wzrost ten wynika głównie z przywozu z Turcji.

(57)

Prawdopodobnie dalszy wzrost przywozu stali w Unii uniemożliwiłby przemysłowi unijnemu, którego sytuacja jeszcze w pełni się nie poprawiła, czerpanie korzyści z pozytywnego wpływu najnowszych środków ochrony handlu.

3.   Groźba poważnej szkody

(58)

W swoim komunikacie dotyczącym stali z marca 2016 r. (13) Komisja stwierdziła, że unijny przemysł stalowy stoi przed szeregiem poważnych wyzwań, podsycanych globalną nadwyżką zdolności produkcyjnej, gwałtownym wzrostem globalnego wywozu i bezprecedensową falą nieuczciwych praktyk handlowych.

(59)

Jednocześnie, aby naprawić szkodę spowodowaną przez przywóz na nieuczciwych warunkach, Unia nałożyła szereg środków antydumpingowych i antysubsydyjnych na przywóz wyrobów ze stali. Obecnie łącznie obowiązuje co najmniej 19 środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych nałożonych na nieuczciwy przywóz 14 kategorii produktu podlegających dochodzeniu z szeregu państw. W okresie objętym dochodzeniem, tzn. w latach 2013–2017, w toku 13 nowych dochodzeń ustalono, że unijny przemysł stalowy ucierpiał (lub w jednym przypadku był zagrożonym tym, że ucierpi) z powodu istotnej szkody spowodowanej przez nieuczciwe praktyki handlowe.

(60)

Jak zauważono w motywie 55, sytuacja przemysłu unijnego nadal jest niestabilna, a przemysł ten jest narażony na dalszy wzrost przywozu. Podjęta w ostatnim czasie decyzja USA, aby nie wyłączać wywozu z UE z zakresu środków przyjętych na podstawie sekcji 232, prawdopodobnie ograniczy zdolność producentów unijnych do wywozu ich produktów do USA i sprawi, że znajdą się w sytuacji jeszcze większego zagrożenia.

(61)

Przywóz stali znacząco wzrósł i w 2017 r. pozostał na wysokim poziomie. Dalszy wzrost przywozu w 2018 r. – w szczególności z tych państw lub od tych eksporterów, którzy nie podlegają środkom ochrony handlu – prawdopodobnie uniemożliwi przemysłowi pełne ożywienie i czerpanie korzyści z tych środków. Rzeczywiście uważa się, że unijny przemysł stalowy nadal jest narażony na dalszy wzrost przywozu.

(62)

Z uwagi na brak tymczasowych środków ochronnych w przewidywalnej przyszłości sytuacja ta prawdopodobnie przerodzi się w faktyczną poważną szkodę.

(63)

W tym kontekście, zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia 2015/478 oraz art. 6 ust. 3 rozporządzenia 2015/755, Komisja zbadała stopę wzrostu wywozu do Unii oraz prawdopodobieństwo wykorzystywania wolnych mocy produkcyjnych do celów wywozu do Unii.

(64)

Po pierwsze, jak stwierdzono powyżej, przywóz do Unii znacznie zwiększył się w latach 2013–2017, tj. o 68 % w ujęciu całościowym. Chociaż wzrost był najbardziej widoczny do 2016 r., w kolejnym okresie przywóz w dalszym ciągu rósł, choć w wolniejszym tempie. Jak podkreślono w motywach (37) i (82) dotyczących okoliczności krytycznych – przywóz znacznie wzrósł, o prawie 10 %, w pierwszym kwartale 2018 r. Stopa wzrostu przywozu jest zatem wysoka.

(65)

Po drugie, w sytuacji globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych w różnych krajach oczekuje się, że restrykcyjne środki przyjęte przez USA na podstawie sekcji 232 – z uwagi na ich poziom i zakres – mogą spowodować przesunięcie handlu wyrobami ze stali do Unii.

(66)

USA ogłosiły zamiar ograniczenia przywozu o około 13 mln ton i w rezultacie nałożyły w marcu 2018 r. dodatkowe należności celne przywozowe w wysokości 25 % na przywóz bardzo dużej liczby wyrobów ze stali. Jest nieuniknione, że stal, która nie będzie już wywożona do USA, zostanie przekierowana do innych państw trzecich.

(67)

Niektórzy z głównych eksporterów prowadzących wywóz do USA są również tradycyjnymi dostawcami stali do Unii. Jest niemal pewne, że te i inne kraje będą w znacznej mierze chciały przekierować wywóz do Unii. Unijny rynek istotnie jest ogólnie atrakcyjnym rynkiem dla wyrobów ze stali zarówno pod względem popytu, jak i cen. W praktyce UE jest jednym z największych – mniejszym niż Chiny, ale większym niż USA – rynków stali, na którym popyt w ostatnich latach wzrastał, a ceny wróciły obecnie do normalnego poziomu.

(68)

W tym kontekście znaczny wzrost podaży na rynku unijnym wywołany wzrostem przywozu spowoduje ogólną presję na obniżenie cen, skutkując poziomem cen porównywalnym z cenami w 2016 r., co wywoła poważne negatywne konsekwencje dla rentowności unijnego przemysłu stalowego.

4.   Wnioski

(69)

W tej sytuacji na podstawie powyższych ustaleń stwierdza się wstępnie, że chociaż w 2017 r. sytuacja unijnego przemysłu stalowego częściowo poprawiła się w odniesieniu do niektórych kategorii produktu – zwłaszcza ze względu na zastosowanie środków ochrony handlu – sytuacja finansowa wielu kategorii produktu podlegających ocenie jest wciąż zdecydowanie zbyt mało stabilna, co powoduje, że przemysł Unii jest wciąż narażony na skutki kolejnego nagłego wzrostu przywozu. W związku z tym Komisja stwierdza, że unijny przemysł stalowy znajduje się w sytuacji, w której występuje groźba poważnej szkody w odniesieniu do 23 kategorii produktu podlegających ocenie.

VII.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

1.   Wzrost przywozu

(70)

Na podstawie poniższego Komisja ustaliła wstępnie, że istnieje związek przyczynowy między wzrostem przywozu produktu podlegającego ocenie, z jednej strony, a groźbą poważnej szkody, z drugiej strony.

(71)

W pierwszej kolejności przypomina się, że produkty produkowane przez producentów unijnych są podobne do produktów objętych dochodzeniem lub bezpośrednio konkurencyjne w stosunku do nich. Mają one te same cechy podstawowe, takie same zastosowania i są sprzedawane za pośrednictwem podobnych lub identycznych kanałów sprzedaży, a także silnie konkurują pod względem ceny.

(72)

Jak wyjaśniono w sekcjach IV i VI, producenci unijni ponieśli szkodę w postaci utraty udziału w rynku i znacznej presji cenowej, skutkującej ujemnym lub niestabilnym poziomem zysku. W przypadku niektórych produktów wydaje się, że wystąpienie poważnej szkody jest nieuchronne, nawet w przypadku poprawy sytuacji producentów.

(73)

W latach 2013–2017 przywóz produktów objętych postępowaniem znacznie wzrósł i przejął udziały w rynku unijnym, dzięki niższemu poziomowi cen niż oferowanemu przez producentów unijnych. Udział w rynku przywozu istotnie wzrósł w ujęciu ogólnym z 12,2 % do 17,6 %, a ceny importowe pozostawały niemal systematycznie niższe niż unijne ceny sprzedaży poszczególnych indywidualnych produktów.

(74)

Związek przyczynowy między wzrostem przywozu a sytuacją producentów unijnych był najbardziej widoczny w okresie 2013–2016, kiedy przywóz po niskich cenach osiągnął maksymalny poziom (+ 62 %), a ceny producentów unijnych spadły o 15 %. Jeżeli chodzi o kategorię 13, spadek cen wyniósł nawet 20 %, podczas gdy w odniesieniu do kategorii 1 i 3 odnotowano spadek o odpowiednio 19 % i 18 %. W rezultacie producenci unijni produktów podobnych albo znajdowali się w sytuacji, w której ponosili straty, albo znajdowali się bardzo blisko progu rentowności. W 2017 r. – mimo ogólnego wzrostu cen – przywóz pozostawał na wysokim poziomie i w dalszym ciągu wywierał negatywny wpływ na ceny. Ceny w UE wzrosły, lecz w odniesieniu do szeregu produktów wzrost ten nie był wystarczający, ponieważ wciąż sprzedawano je ze stratą lub ze znacznie mniejszym zyskiem.

(75)

Chociaż niektóre kategorie produktu stały się bardziej zyskowne, ich sytuacja jest wciąż niepewna. Istotnie, w świetle rozwoju wydarzeń w poprzednich latach, te kategorie produktu są szczególnie wrażliwe na presję cenową i jakikolwiek dalszy wzrost przywozu po niskich cenach miałby bardzo negatywny wpływ na ich sytuację.

(76)

W tym kontekście uznaje się, że restrykcyjne środki przyjęte przez USA na podstawie sekcji 232 ustawy „Trade Expansion Act”, biorąc pod uwagę ich poziom i zakres, prawdopodobnie szybko wywołają poważną szkodę dla producentów unijnych.

(77)

W związku z tym Komisja wstępnie stwierdza, że w przypadku 23 kategorii produktu podlegających ocenie istnieje związek przyczynowy między wzrostem przywozu, presją na ceny na unijnym rynku stali i groźbą poważnej szkody dla producentów unijnych.

2.   Inne znane czynniki

(78)

Aby upewnić się, że poważna szkoda nie wynika z czynników innych niż wzrost przywozu, Komisja przeprowadziła wstępną analizę w celu określenia, czy do wystąpienia poważnej szkody dla producentów unijnych mogły przyczynić się inne czynniki.

(79)

Stwierdzono, że pewną rolę odegrała globalna nadwyżka mocy produkcyjnych, ponieważ pobudziła tani przywóz do Unii. Konsumpcja objętych dochodzeniem wyrobów ze stali wzrosła i w związku z tym nie mogła osłabić związku przyczynowego.

(80)

Komisja rozważała również, czy poważna szkoda może wynikać z przywozu produktów objętych dochodzeniem z państw będących członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). W wyniku zawarcia Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami EOG (Norwegią, Islandią i Liechtensteinem), z drugiej strony, Unia rozpoczęła ścisłą integrację gospodarczą z rynkami państw EOG, jak również z gałęziami przemysłu zajmującymi się produktami objętymi dochodzeniem. Przemysł obecny na tych rynkach jest dojrzały i nasycony, więc w związku z tym uznano, że wyłączenie produktów pochodzących z państw będących członkami EOG z zakresu stosowania środków ochronnych będzie miało niewielki (lub żaden) wpływ na poziom przywozu tych produktów. W istocie, chociaż przywóz z tych państw rzeczywiście przyczynił się do wzrostu przywozu produktów należących do niektórych kategorii produktu (łączny przywóz z tych państw wzrósł o około 9 %), udział tego przywozu w łącznym przywozie jest niewielki (udział EOG w przywozie wynosi około 1,5 %, a odpowiadający mu udział w rynku wynosi łącznie 0,3 %). Ponadto członkowie EOG są tradycyjnie niewielkimi dostawcami produktów objętych dochodzeniem do USA, co oznacza, że ryzyko przesunięcia handlu również określono wstępnie jako niewielkie. Mając zatem na uwadze tradycyjnie niewielkie dostawy do USA, dojrzałość przemysłu na rynkach EOG i powiązane ograniczone ryzyko przesunięcia handlu z tego wynikające, Komisja uważa, że przywóz produktów objętych dochodzeniem z państw będących członkami EOG mógł przyczynić się do groźby poważnej szkody tylko w bardzo niewielkim stopniu, jeżeli w ogóle.

(81)

W rezultacie Komisja nie wskazała innych czynników, które mogłyby osłabić związek przyczynowy między wzrostem przywozu i poważną szkodą dla producentów unijnych. W dalszej części dochodzenia zostanie jednak przeprowadzona bardziej szczegółowa analiza wszystkich pozostałych czynników które przyczyniły się lub mogły się przyczynić do wystąpienia szkody.

VIII.   SYTUACJA KRYTYCZNA

(82)

Jak wskazano powyżej, unijni producenci stali znajdują się ogólnie w sytuacji, w której groźba szkody i groźba poważnej szkody są wyraźnie nieuchronne. W przypadku niektórych poszczególnych kategorii produktu istnieje już podejrzenie wystąpienia poważnej szkody. Dalszy wzrost przywozu będzie prawdopodobnie miał znaczny negatywny wpływ na sytuację gospodarczą całego przemysłu.

(83)

Komisja zbadała, czy zaistniały okoliczności krytyczne, w których wszelka zwłoka w podjęciu działań doprowadziłyby do powstania szkód, które będą trudne do naprawienia. W szczególności zbadano, czy przywóz wciąż wzrastał w ostatnim okresie.

(84)

Opierając się na porównaniu między przywozem wyrobów ze stali w pierwszym kwartale 2018 r. i pierwszym kwartale 2017 r., wydaje się, że w przypadku 18 z 23 kategorii produktu przywóz wzrósł o 26 %. Ten wzrost przywozu ma dużo większe znaczenie niż wzrost odnotowany w latach 2016–2017, kiedy znajdował się na poziomie około 2 %.

(85)

Taryfy na poziomie 25 % nałożone na wyroby ze stali na podstawie sekcji 232 wprowadzono w dniu 23 marca 2018 r. Na tym etapie nie można ocenić całkowitego wpływu wprowadzonych przez USA środków na przesunięcie handlu. Wzrost przywozu do Unii w pierwszym kwartale 2018 r. można jednak postrzegać jako zapowiedź ich wpływu, i w związku z tym może on stanowić dobrą wskazówkę na temat możliwego przyszłego rozwoju sytuacji dotyczącej przywozu do Unii po wprowadzeniu środków przez USA.

(86)

W dniu 30 maja 2018 r. USA zdecydowały także, że środki przyjęte na podstawie sekcji 232 mają mieć zastosowanie wobec Unii, Meksyku i Kanady. Komisja uważa, że stanowi to kolejny krytyczny element, ponieważ nie tylko ograniczy to wywóz z Unii, ale również zwiększy ryzyko przesunięcia handlu z tych dwóch pozostałych państw, będących znaczącymi producentami stali.

(87)

Mając na uwadze niepewną sytuację przemysłu oraz ostatni wzrost przywozu, dalsza nadwyżka podaży wyrobów ze stali na rynku unijnym oraz wynikająca z niej presja na ceny bez wątpienia wywołają poważne konsekwencje dla sytuacji producentów unijnych.

(88)

W związku z tym Komisja uważa, że ze względu na realne ryzyko przesunięcia handlu oraz dalszego ograniczenia przywozu do USA z państw będących znaczącymi producentami stali istnieją okoliczności krytyczne, w których wszelka zwłoka w przyjęciu tymczasowych środków ochronnych doprowadziłyby do powstania szkód, które będą trudne do naprawienia. Komisja stwierdza zatem, że należy niezwłocznie przyjąć tymczasowe środki ochronne.

IX.   INTERES UNII

(89)

Zgodnie z art. 16 rozporządzenia 2015/478 zbadano, czy pomimo tymczasowego stwierdzenia groźby poważnej szkody istnieją istotne powody, aby stwierdzić, że przyjęcie tymczasowych środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii. Analiza interesu Unii została oparta na ocenie interesów wszystkich zaangażowanych stron, w tym interesu unijnych producentów, importerów oraz użytkowników.

(90)

Przemysł unijny składa się z około 40 producentów, którzy mają siedziby w wielu różnych państwach członkowskich Unii i w latach 2013–2017 zatrudniali bezpośrednio ponad 180 000 osób w związku z 25 produktami objętymi dochodzeniem. Ustalono, że przemysł unijny stoi przed groźbą poważnej szkody wywołaną przez wzrost przywozu. Przypomina się, że przemysł unijny nie odniósł korzyści ze wzrostu konsumpcji, a sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego pozostaje słaba i narażona na wpływ dalszego wzrostu przywozu. Od dawna uznaje się strategiczne znaczenie przemysłu stalowego (14). Zdrowie i konkurencyjność przemysłu stalowego leżą w interesie Unii. Jest oczywiste, że jeżeli nie zostaną podjęte żadne działania, zarówno ceny, jak i udział w rynku producentów unijnych dalej spadną, czego skutkiem będzie mniejsza produkcja, większe straty finansowe i utrata miejsc pracy, zarówno w przemyśle stalowym, jak i w powiązanych gałęziach przemysłu. Nałożenie tymczasowych środków ochronnych tymczasowo naprawi poważną szkodę i pomoże przemysłowi unijnemu się dostosować.

(91)

Użytkownicy i importerzy zasadniczo dążą do nabycia stali po jak najniższej cenie i jest oczywiste, że bez przyjęcia środków ceny byłyby niższe. W ich interesie leży jednak również konkurencyjność i rentowność unijnego przemysłu stalowego, który będzie w stanie zaspokajać ich potrzeby w przyszłości.

(92)

W tym kontekście szereg zainteresowanych stron zaangażowanych w dochodzenie stwierdził, że wprowadzenie tymczasowych środków ochronnych nie leży w interesie Unii. Twierdzą, że środki prawie na pewno spowodują, że podaż będzie niewystarczająca, i tym samym zapewnią przemysłowi unijnemu silniejszą pozycję negocjacyjną, która umożliwi wywieranie presji na ceny. Utrzymywali również, że ograniczono już źródła dostaw przez wprowadzenie środków antydumpingowych i antysubsydyjnych i że należy wyłączyć z zakresu stosowania środków ochronnych produkty, których producenci unijni nie oferują lub które nie są dostępne w wystarczającym stopniu lub we właściwych specyfikacjach technicznych.

(93)

Aby osiągnąć właściwą równowagę między różnymi uzasadnionymi interesami i ponieważ groźba poważnej szkody jest głównie w tym przypadku powiązana z wystąpieniem przesunięcia handlu, Komisja uważa, że środki ochronne muszą zostać przyjęte w takiej formie, która pozwoli utrzymać historyczny poziom przywozu, i że tylko przywóz przekraczający ten poziom powinien podlegać działaniu tych środków. W tym względzie system kontyngentów taryfowych, w ramach którego nie tworzy się żadnych przeszkód dla tradycyjnych przepływów handlowych, stanowi gwarancję, że środki ochronne są zgodne z interesem Unii. Środek przyjęty w takiej formie zapobiegnie negatywnemu oddziaływaniu przesunięcia handlu na przemysł unijny, jednocześnie utrzymując tradycyjne źródła dostaw i efektywną konkurencję na rynku stali.

(94)

W takiej sytuacji Komisja uważa, że ryzyko wywołania przez przyjęty środek niedoboru podaży lub wzrostu cen jest niewielkie. Także argument, że należy wyłączyć z zakresu stosowania środków ochronnych niektóre kategorie produktu, których producenci unijni nie oferują lub które nie są dostępne w wystarczającym stopniu lub we właściwych specyfikacjach technicznych – należy odrzucić, ponieważ zostaną udzielone gwarancje dotyczące tradycyjnych przepływów handlowych.

(95)

W związku z tym ogólnie rzecz biorąc, Komisja wstępnie stwierdza, że interes Unii wymaga przyjęcia tymczasowych środków ochronnych konkretnie w formie podwyżki taryfy, która ma być stosowana według kategorii produktu poza tradycyjnymi przepływami handlowymi.

X.   WNIOSKI I PRZYJĘCIE ŚRODKÓW TYMCZASOWYCH

1.   Przyjęcie środków tymczasowych

(96)

Wstępnie stwierdzono, że unijny przemysł stalowy znajduje się w sytuacji, w której występuje groźba poważnej szkody w odniesieniu do 23 kategorii produktu podlegających ocenie, oraz że w przewidywalnej przyszłości sytuacja ta prawdopodobnie doprowadzi do wystąpienia rzeczywistej poważnej szkody. Mając na uwadze okoliczności krytyczne, uznaje się, że należy przyjąć tymczasowe środki ochronne, aby zapobiec szkodom dla przemysłu stalowego UE, które będą trudne do naprawienia, przed zakończeniem prowadzonego dochodzenia.

2.   Forma i poziom środków

(97)

Na potrzeby dokonania wyboru właściwej formy środka Komisja rozważyła trzy następujące elementy. Po pierwsze, poważna szkoda dla unijnego przemysłu stalowego w ujęciu globalnym prawdopodobnie urzeczywistni się z powodu przekierowania wywozu stali do USA na rynki UE w wyniku przyjęcia środków na podstawie sekcji 232. Po drugie, uznaje się, że należy zachować otwarty charakter rynku unijnego oraz utrzymać tradycyjny przepływ przywozu. W istocie to właśnie nadmierny przywóz przekraczający te tradycyjne przepływy handlowe uważa się za główne zagrożenie dla sytuacji przemysłu stalowego. Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/478 oraz międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, w szczególności z art. 6 Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych, środki tymczasowe powinny przyjąć formę środków taryfowych.

(98)

Na tej podstawie Komisja uważa, że zgodnie z motywem 93 tymczasowe środki ochronne powinny przyjąć formę systemu kontyngentów taryfowych, po których przekroczeniu płacone będą dodatkowe należności celne. Aby zapewnić dostęp do rynku unijnego wszystkim tradycyjnym dostawcom, takie kontyngenty taryfowe należy ustalać na podstawie średniej z rocznego poziomu przywozu w latach 2015, 2016 i 2017. Z uwagi na fakt, że kontyngenty taryfowe będą obowiązywały przez 200 dni kalendarzowych, kontyngenty należy ustalić na poziomie proporcjonalnym do wartości rocznej.

(99)

Dodatkowa stawka celna naliczana po przekroczeniu kontyngentu powinna zostać ustalona na poziomie, który jest zgodny z celem, jakim jest zapobieżenie wystąpieniu poważnej szkody dla przemysłu Unii. Biorąc pod uwagę wnioski na temat groźby poważnej szkody oraz fakt, że w ujęciu ogólnym poważna szkoda jeszcze nie wystąpiła, Komisja uważa, że obliczanie marginesu szkody na podstawie skonstruowanej średniej niewyrządzającej szkody ceny za tonę produktów wytwarzanych przez przemysł unijny w ostatnim okresie nie wydaje się odpowiednie.

(100)

W tej sytuacji Komisja uważa natomiast, że należy raczej przyjąć podejście przyszłościowe do oceny wysokości należności celnych wymaganej do tego, by uniknąć sytuacji, w której przywóz przekracza tradycyjne przepływy handlowe i powoduje poważną szkodę dla przemysłu unijnego po osiągnięciu poziomu kontyngentu.

(101)

W tym względzie przemysł Unii przedłożył dwie uzupełniające się metody obliczenia wystarczająco zniechęcającej taryfy, które zdaniem Komisji są odpowiednie do osiągnięcia tego celu: pierwszą metodą jest model równowagi cząstkowej unijnego rynku stali, natomiast druga polega na obliczaniu marży kontrybucyjnej dla wyrobów ze stali.

(102)

Model równowagi cząstkowej jest zbiorem równań popytu i podaży koncentrujących się na jednej części gospodarki i przyjmujących założenie ceteris paribus dla reszty gospodarki. Model zakłada również, że skutki makroekonomiczne analizowanego scenariusza nie są wystarczająco duże, aby wpłynęły na agregaty makroekonomiczne, takie jak ogólny poziom wynagrodzeń w gospodarce.

(103)

Model zaproponowany przez przemysł Unii opiera się na publicznie dostępnym kodzie, który jest zaprogramowany i obliczany w oprogramowaniu arkuszy kalkulacyjnych. W szerszym ujęciu modele równowagi cząstkowej są standardowym narzędziem stosowanym w analizie polityki handlowej przez organy prowadzące dochodzenie, w tym przez Komisję.

(104)

W modelu tym, jak w większości innych, stosuje się tzw. założenie Armingtona, w ramach którego uznaje się, że produkty z różnych źródeł to niedoskonałe zamienniki. W modelu bada się rynek unijny, wykorzystując tylko jedną funkcję podaży dla każdego z następujących źródeł podaży: wewnętrznej podaży Unii, podaży wynikającej z przywozu z krajów objętych zakresem stosowania środków ochronnych oraz podaży wynikającej z przywozu z krajów wyłączonych z zakresu stosowania środków ochronnych. Ponadto w modelu wykorzystuje się funkcję popytu unijnego, na którą wpływa ogólny poziom cen, w celu określenia popytu na stal na poziomie zagregowanym, a następnie rozdziela się go względem odpowiednich cen między wspomniane trzy źródła podaży. Ten drugi proces jest zależny od tzw. elastyczności Armingtona (ang. Armington Elasticities), tj. parametrów ekonomicznych, które reprezentują elastyczność substytucji zachodzącej między produktami z różnych krajów pochodzenia i które różnią się w zależności od rodzaju produktu i rynku.

(105)

Dane wykorzystane w tym modelu pochodzą z EUROFER i Eurostatu. Wartości elastyczności Armingtona, jak również elastyczności podaży i popytu, zaczerpnięto z uznanych źródeł, takich jak amerykańska Komisja Handlu Międzynarodowego oraz Projekt poświęcony analizie światowego handlu (ang. Global Trade Analysis Project, GTAP). Elastyczności Armingtona przypisano wartość 3,75, elastyczności popytu przypisano wartość – 0,5, a trzem elastycznościom podaży przypisano wartość 4, zgodnie z wspomnianymi źródłami.

(106)

Ponieważ jest to „model jednego kraju”, trzeba przyjąć określone wyraźne i dorozumiane założenia, mianowicie dotyczące amerykańskiego rynku stali oraz wpływu środków wprowadzonych na podstawie sekcji 232.

(107)

Po pierwsze, zakłada się, że środki te skutecznie wyłączą z rynku amerykańskiego wywóz prowadzony obecnie przez kraje objęte środkami przyjętymi na podstawie sekcji 232. Następnie oblicza się część tego wyłączonego wywozu, która zostanie przekierowana na rynek UE w przypadku poszczególnych krajów będących producentami, które obecnie prowadzą wywóz do USA – zgodnie z metodami, w których bierze się pod uwagę i waży cztery różne kryteria: odległość od Unii, dostępność w danym regionie krajów zdolnych do wchłonięcia przekierowanego wywozu, istnienie w danym regionie krajów posiadających znaczną nadwyżkę mocy produkcyjnych oraz istnienie w danym kraju obowiązujących środków ochrony handlu. Zgodnie z tymi obliczeniami 72 % stali obecnie przywożonej do USA zostanie przekierowana na rynek UE, co odpowiada 55 % całkowitego unijnego przywozu stali w 2017 r. Zakłada się również, że ten dodatkowy przywóz zastąpi taką samą ilość produkcji unijnej.

(108)

W modelu uwzględniono powyższe parametry oraz dane rynkowe skorygowane o założenia przyjęte w dwóch poprzednich motywach. Następnie oblicza się model, wykorzystując eksperymenty uwzględniające różne poziomy unijnych taryf ochronnych naliczanych po przekroczeniu kontyngentu. Wyniki obliczeń przeprowadzonych na modelu wskazują, że przy taryfie na poziomie 25 % poziom przywozu będzie o około 19 % wyższy niż w okresie odniesienia, który obejmuje lata 2015–2017. Przy taryfie na poziomie 32 % przywóz byłby wciąż o 10 % wyższy niż w okresie odniesienia. Natomiast taryfa na poziomie 41 % utrzymałaby przywóz na poziomie z lat 2015–2017.

(109)

Wyniki obliczeń przeprowadzonych w odniesieniu do makroekonomicznego modelu handlu uzupełniono szeregiem mikroekonomicznych symulacji typowych marż kontrybucyjnych dla 12 różnych kategorii produktu podlegających ocenie. Analizę przeprowadzono, zakładając, że w sytuacji spadku cen producenci będą nadal w pełni wykorzystywać swoje moce produkcyjne i prowadzić wywóz do Unii tak długo, jak długo koszty zmienne będą znajdowały pokrycie. Różnicę między ceną sprzedaży a kosztami zmiennymi nazywa się marżą kontrybucyjną. Innymi słowy, producent będzie kontynuował produkcję, dopóki marża kontrybucyjna będzie nieujemna. W analizie dla każdej z dwunastu kategorii produktu podlegających ocenie ustalono unijną cenę wraz z kosztami wyładunku, przy której marża kontrybucyjna eksporterów do UE zostanie całkowicie wyeliminowana. Różnicę między tą ceną a wewnętrzną niewyrządzającą szkody ceną na rynku unijnym powinna zatem stanowić naliczana po przekroczeniu kontyngentu taryfa, która jest niezbędna dla zagwarantowania na rynku unijnym niewyrządzającego szkody poziomu cen.

(110)

W analizie wykorzystano koszyk cen surowców oparty na publicznych indeksach Metal Bulletin, kosztach zmiennych chińskich przedsiębiorstw pobranych z bazy danych CRU i szacowanych kosztach transportu między Chinami a UE w wysokości 60 USD za tonę, co stanowi ostrożny szacunek. Stwierdzono, że marże kontrybucyjne, a tym samym niezbędne, naliczane po przekroczeniu kontyngentu taryfy zniechęcające, powinny mieścić się w zakresie 19–45 %, przy medianie wynoszącej 34 %, co generalnie potwierdzałoby rząd wielkości wskazany w modelu równowagi cząstkowej.

(111)

W związku z powyższym Komisja ustaliła wstępnie, że tymczasowa, naliczana po przekroczeniu kontyngentu taryfa na poziomie 25 % będzie wystarczająca, aby zapobiec wystąpieniu poważnej szkody. Taryfa ta – niższa niż obliczona w modelu taryfa 32 %, która zapewniłaby utrzymanie tradycyjnych przepływów handlowych i wzrost przywozu o 10 % – stanowi ostrożne podejście przed wprowadzeniem środków ostatecznych, biorąc pod uwagę interes Unii oraz w oczekiwaniu na uwagi zgłoszone przez zainteresowane strony po przyjęciu środków tymczasowych oraz na bardziej szczegółowe badanie kształtowania się przywozu.

3.   Zarządzanie kontyngentami

(112)

Najlepszą metodą zagwarantowania optymalnego stosowania kontyngentów taryfowych jest przydzielenie ich w kolejności chronologicznej według dat przyjęcia zgłoszeń do dopuszczenia do obrotu, jak przewidziano w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447 (15). Wszystkim unijnym importerom należy zapewnić równy i nieprzerwany dostęp do kontyngentów. Ta metoda zarządzania wymaga ścisłej współpracy między państwami członkowskimi i Komisją.

(113)

Kwalifikowalność do wyłączenia z kontyngentów taryfowych towarów przywożonych z krajów rozwijających się zależy od pochodzenia tych towarów. Należy zatem stosować obecnie obowiązujące w Unii kryteria określania niepreferencyjnego pochodzenia towarów.

(114)

Na potrzeby środków tymczasowych, aby umożliwić utrzymanie tradycyjnych przepływów handlowych, dla każdej kategorii produktu, na którą nakłada się w niniejszym rozporządzeniu środki tymczasowe, zostanie ustalony określony kontyngent, niezależnie od kraju pochodzenia. W toku pozostałej części dochodzenia ustalone zostanie, czy przydział kontyngentu według państwa wywozu pomoże zapewnić utrzymanie tradycyjnych przepływów handlowych z tych krajów, oraz weźmie się pod uwagę wpływ środków tymczasowych. Komisja będzie musiała w szczególności zbadać potencjalny wpływ obecnie obowiązujących środków antydumpingowych i antysubsydyjnych na przydział i stosowanie kontyngentu rozdzielanego według państw.

4.   Mające zastosowanie środki antydumpingowe i antysubsydyjne

(115)

Środki ochronne będą miały zastosowanie od momentu przekroczenia ustalonego kontyngentu bezcłowego.

(116)

Szereg zainteresowanych stron twierdziło, że połączenie środków antydumpingowych i wyrównawczych obowiązujących już wobec wielu kategorii produktu ze środkami ochronnymi nałożonymi na przywóz tych samych produktów spowodowałoby nałożenie niepożądanego, nadmiernego obciążenia na niektórych producentów eksportujących, którzy chcą prowadzić wywóz do UE, co może zamknąć im dostęp do rynku unijnego.

(117)

Istotnie, niektóre produkty należące do 12 kategorii wyrobów ze stali objętych obecnymi tymczasowymi środkami ochronnymi pochodzą z krajów, wobec których stosuje się obecnie cła antydumpingowe i wyrównawcze. W związku z tym należy zbadać, czy połączenie tych środków ze środkami ochronnymi nie wywołałoby większego skutku niż jest to pożądane (16). Aby uniknąć nakładania „podwójnych środków zaradczych”, w momencie przekroczenia kontyngentu taryfowego środki antydumpingowe i wyrównawcze będą zawieszane lub zmniejszane w celu zapewnienia, by połączone oddziaływanie tych środków nie przekraczało najwyższego poziomu obowiązujących środków ochronnych lub ceł antydumpingowych/wyrównawczych.

5.   Czas trwania

(118)

Środki tymczasowe powinny mieć zastosowanie przez 200 dni kalendarzowych od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

XI.   WYŁĄCZENIE NIEKTÓRYCH PAŃSTW Z ZAKRESU STOSOWANIA ŚRODKÓW TYMCZASOWYCH

(119)

Zgodnie z art. 18 rozporządzenia 2015/478 oraz międzynarodowymi zobowiązaniami Unii środki tymczasowe nie powinny mieć zastosowania wobec jakichkolwiek produktów pochodzących z krajów rozwijających się, jeżeli udział danego kraju w przywozie tego produktu do Unii nie przekracza 3 %, pod warunkiem że kraje rozwijające się będące członkami WTO, których udział w przywozie jest niższy niż 3 %, łącznie posiadają udział nie większy niż 9 % całkowitego przywozu do Unii produktów objętych dochodzeniem.

(120)

Komisja wstępnie ustaliła, że objęte dochodzeniem kategorie produktu, które pochodzą z niektórych krajów rozwijających się, spełniają wymogi pozwalające na skorzystanie ze wspomnianego powyżej odstępstwa. W załączniku IV (Wykaz produktów pochodzących z krajów rozwijających się, wobec których mają zastosowanie środki tymczasowe) wskazano kraje rozwijające się, których dotyczy niniejsze rozporządzenie. Ponadto dla każdej z 23 kategorii produktu wskazano kraje rozwijające się, do których zastosowanie mają środki tymczasowe. Komisja uważa, że na tym etapie wielkości przywozu z krajów rozwijających się należy obliczyć na podstawie poszczególnych kategorii produktu, ponieważ kontyngent taryfowy również ustala się indywidualnie poprzez odniesienie do tradycyjnych przepływów handlowych w każdej kategorii. Pozostaje to bez uszczerbku dla przyszłych decyzji dotyczących tego, czy dany kraj można uznać za kraj rozwijający się.

(121)

Jak określono w motywie 80 powyżej, z uwagi na ścisłą integrację rynkową z członkami EOG całkowite wartości przywozu z tych krajów oraz niewielkie ryzyko wystąpienia przesunięcia handlu Komisja uważa, że produkty podlegające ocenie pochodzące z Norwegii, Islandii i Liechtensteinu powinny zostać wyłączone ze stosowania niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym otwiera się kontyngenty taryfowe w odniesieniu do przywozu do Unii każdej z 23 kategorii produktu wymienionych w załączniku I na okres 200 dni od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

2.   Kontyngenty taryfowe określono w załączniku V (zdefiniowane poprzez odniesienie do odpowiadających im kodów CN).

3.   Jeżeli stosowny kontyngent taryfowy został wyczerpany lub przywóz danych kategorii produktu nie został objęty stosownym kontyngentem taryfowym, nalicza się dodatkowe należności celne w wysokości 25 %. Te dodatkowe należności celne mają zastosowanie do wartości celnej przywożonego produktu.

Artykuł 2

1.   Pochodzenie wszelkich produktów, do których niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie, określa się zgodnie z obowiązującymi w Unii przepisami dotyczącymi niepreferencyjnego pochodzenia towarów.

2.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 3

Kontyngentami taryfowymi zarządzają Komisja i państwa członkowskie zgodnie z systemem zarządzania kontyngentami taryfowymi przewidzianym w art. 49–54 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447.

Artykuł 4

Przywożonych produktów należących do kategorii produktu wspomnianych w art. 1, które w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia są już w drodze do Unii, a ich miejsca przeznaczenia nie można zmienić, nie przypisuje się do kontyngentów taryfowych ani nie nakłada się na nie dodatkowej należności celnej określonej w art. 1, a produkty te mogą zostać wprowadzone do swobodnego obrotu.

Artykuł 5

Państwa członkowskie oraz Komisja ściśle współpracują ze sobą w celu zapewnienia przestrzegania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 6

1.   Z zastrzeżeniem ust. 2, przywóz 23 kategorii produktu określonych w załączniku I, pochodzących z jednego z krajów rozwijających się, jak określono w załączniku IV, nie jest objęty kontyngentami taryfowymi ani nie nakłada się na niego dodatkowej należności celnej określonej w art. 1.

2.   W odniesieniu do każdej z 23 kategorii produktu w załączniku IV określono kraje pochodzenia będące krajami rozwijającymi się, które podlegają środkom określonym w art. 1.

Artykuł 7

Produkty pochodzące z Norwegii, Islandii oraz Liechtensteinu nie podlegają środkom określonym w art. 1.

Artykuł 8

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 83 z 27.3.2015, s. 16.

(2)  Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 33.

(3)  Dz.U. C 111 z 26.3.2018, s. 29.

(4)  Dz.U. C 225 z 28.6.2018, s. 54.

(5)  Środki uprzedniego nadzoru przyjęto w kwietniu 2018 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/670 z dnia 28 kwietnia 2016 r. wprowadzającym uprzedni nadzór unijny nad przywozem niektórych wyrobów z żelaza i stali pochodzących z niektórych państw trzecich, Dz.U. L 115 z 29.4.2016, s. 37.

(6)  Dz.U. C 225 z 28.6.2018, s. 54.

(7)  Sprawa COMP/ECSC.1351, Usinor/Arbed/Aceralia, oraz sprawa COMP/M.4137, Mittal/Arcelor.

(8)  W szczególności zob. sekcja IV i sekcja VI pkt 1 i 2.

(9)  Por. sprawozdania 83.–84. Komitetu Stali OECD, dostępne pod adresem http://www.oecd.org/sti/ind/steel.htm

(10)  Tamże, 83. sprawozdanie.

(11)  Komunikat prasowy Sekretarza Departamentu Handlu USA, Wilbura Rossa, https://www.commerce.gov/news/press-releases/2018/02/secretary-ross-releases-steel-and-aluminum-232-reports-coordination

(12)  Sprawozdanie Departamentu Handlu USA na podstawie sekcji 232, https://www.commerce.gov/sites/commerce.gov/files/the_effect_of_imports_of_steel_on_the_national_security_-_with_redactions_-_20180111.pdf

(13)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego „Przemysł Stalowy: Utrzymanie stabilnego zatrudnienia i zrównoważonego wzrostu gospodarczego w Europie”, COM(2016) 155 final, 16.3.2016 r.

(14)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego z 16.3.2016, „Przemysł Stalowy: Utrzymanie stabilnego zatrudnienia i zrównoważonego wzrostu gospodarczego w Europie”, COM(2016) 155 final.

(15)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny, Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558.

(16)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/477 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie środków, które Unia może podjąć w stosunku do połączonego oddziaływania środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych i środków ochronnych, Dz.U. L 83 z 27.3.2015, s. 11.


ZAŁĄCZNIK I – Produkty objęte postępowaniem

Numer produktu

Kategoria produktu

Kody CN

1

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7208 10 00 , 7208 25 00 , 7208 26 00 , 7208 27 00 , 7208 36 00 , 7208 37 00 , 7208 38 00 , 7208 39 00 , 7208 40 00 , 7208 52 10 , 7208 52 99 , 7208 53 10 , 7208 53 90 , 7208 54 00 , 7211 13 00 , 7211 14 00 , 7211 19 00 , 7212 60 00 , 7225 19 10 , 7225 30 10 , 7225 30 30 , 7225 30 90 , 7225 40 15 , 7225 40 90 , 7226 19 10 , 7226 91 20 , 7226 91 91 , 7226 91 99

2

Walcowane na zimno arkusze ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7209 15 00 , 7209 16 90 , 7209 17 90 , 7209 18 91 , 7209 25 00 , 7209 26 90 , 7209 27 90 , 7209 28 90 , 7209 90 20 , 7209 90 80 , 7211 23 20 , 7211 23 30 , 7211 23 80 , 7211 29 00 , 7211 90 20 , 7211 90 80 , 7225 50 20 , 7225 50 80 , 7225 99 00 , 7226 20 00 , 7226 92 00

3

Blachy elektrotechniczne (inne niż blachy elektrotechniczne teksturowane)

7209 16 10 , 7209 17 10 , 7209 18 10 , 7209 26 10 , 7209 27 10 , 7209 28 10 , 7225 19 90 , 7226 19 80

4

Arkusze blachy z metaliczną powłoką

7210 20 00 , 7210 30 00 , 7210 41 00 , 7210 49 00 , 7210 61 00 , 7210 69 00 , 7210 90 80 , 7212 20 00 , 7212 30 00 , 7212 50 20 , 7212 50 30 , 7212 50 40 , 7212 50 61 , 7212 50 69 , 7212 50 90 , 7225 91 00 , 7225 92 00 , 7226 99 10 , 7226 99 30 , 7226 99 70

5

Produkty walcowane płaskie z powłokami organicznymi

7210 70 80 , 7212 40 80

6

Wyroby cynowane

7209 18 99 , 7210 11 00 , 7210 12 20 , 7210 12 80 , 7210 50 00 , 7210 70 10 , 7210 90 40 , 7212 10 10 , 7212 10 90 , 7212 40 20

7

Blacha quarto ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7208 51 20 , 7208 51 91 , 7208 51 98 , 7208 52 91 , 7208 90 20 , 7208 90 80 , 7210 90 30 , 7225 40 12 , 7225 40 40 , 7225 40 60

8

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

7219 11 00 , 7219 12 10 , 7219 12 90 , 7219 13 10 , 7219 13 90 , 7219 14 10 , 7219 14 90 , 7219 22 10 , 7219 22 90 , 7219 23 00 , 7219 24 00 , 7220 11 00 , 7220 12 00

9

Walcowane na zimno arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

7219 31 00 , 7219 32 10 , 7219 32 90 , 7219 33 10 , 7219 33 90 , 7219 34 10 , 7219 34 90 , 7219 35 10 , 7219 35 90 , 7219 90 20 , 7219 90 80 , 7220 20 21 , 7220 20 29 , 7220 20 41 , 7220 20 49 , 7220 20 81 , 7220 20 89 , 7220 90 20 , 7220 90 80

12

Pręty zwykłej jakości i kształtowniki lekkie ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7214 30 00 , 7214 91 10 , 7214 91 90 , 7214 99 31 , 7214 99 39 , 7214 99 50 , 7214 99 71 , 7214 99 79 , 7214 99 95 , 7215 90 00 , 7216 10 00 , 7216 21 00 , 7216 22 00 , 7216 40 10 , 7216 40 90 , 7216 50 10 , 7216 50 91 , 7216 50 99 , 7216 99 00 , 7228 10 20 , 7228 20 10 , 7228 20 91 , 7228 30 20 , 7228 30 41 , 7228 30 49 , 7228 30 61 , 7228 30 69 , 7228 30 70 , 7228 30 89 , 7228 60 20 , 7228 60 80 , 7228 70 10 , 7228 70 90 , 7228 80 00

13

Pręty zbrojeniowe

7214 20 00 , 7214 99 10

14

Pręty i kształtowniki lekkie ze stali nierdzewnej

7222 11 11 , 7222 11 19 , 7222 11 81 , 7222 11 89 , 7222 19 10 , 7222 19 90 , 7222 20 11 , 7222 20 19 , 7222 20 21 , 7222 20 29 , 7222 20 31 , 7222 20 39 , 7222 20 81 , 7222 20 89 , 7222 30 51 , 7222 30 91 , 7222 30 97 , 7222 40 10 , 7222 40 50 , 7222 40 90

15

Walcówka ze stali nierdzewnej

7221 00 10 , 7221 00 90

16

Walcówka ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7213 10 00 , 7213 20 00 , 7213 91 10 , 7213 91 20 , 7213 91 41 , 7213 91 49 , 7213 91 70 , 7213 91 90 , 7213 99 10 , 7213 99 90 , 7227 10 00 , 7227 20 00 , 7227 90 10 , 7227 90 50 , 7227 90 95

17

Kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej

7216 31 10 , 7216 31 90 , 7216 32 11 , 7216 32 19 , 7216 32 91 , 7216 32 99 , 7216 33 10 , 7216 33 90

18

Ścianka szczelna

7301 10 00

20

Rury gazowe

7306 30 41 , 7306 30 49 , 7306 30 72 , 7306 30 77

21

Profile zamknięte

7306 61 10 , 7306 61 92 , 7306 61 99

22

Nierdzewne przewody rurowe i rury, bez szwu

7304 11 00 , 7304 22 00 , 7304 24 00 , 7304 41 00 , 7304 49 10 , 7304 49 93 , 7304 49 95 , 7304 49 99

23

Przewody rurowe i rury z łożyskami

7304 51 12 , 7304 51 18 , 7304 59 32 , 7304 59 38

25

Duże rury spawane

7305 11 00 , 7305 12 00 , 7305 19 00 , 7305 20 00 , 7305 31 00 , 7305 39 00 , 7305 90 00

26

Inne rury spawane

7306 11 10 , 7306 11 90 , 7306 19 10 , 7306 19 90 , 7306 21 00 , 7306 29 00 , 7306 30 11 , 7306 30 19 , 7306 30 80 , 7306 40 20 , 7306 40 80 , 7306 50 20 , 7306 50 80 , 7306 69 10 , 7306 69 90 , 7306 90 00

28

Drut ze stali niestopowej

7217 10 10 , 7217 10 31 , 7217 10 39 , 7217 10 50 , 7217 10 90 , 7217 20 10 , 7217 20 30 , 7217 20 50 , 7217 20 90 , 7217 30 41 , 7217 30 49 , 7217 30 50 , 7217 30 90 , 7217 90 20 , 7217 90 50 , 7217 90 90


ZAŁĄCZNIK II

II.1 – Wzrost przywozu w odniesieniu do 23 kategorii produktów (w tonach)

Numer produktu

Kategoria produktu

2013

2014

2015

2016

2017

Wzrost w 2017 r. w porównaniu z 2013 r.

1

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

4 814 207

5 212 268

7 807 441

8 574 007

6 991 376

45 %

2

Walcowane na zimno arkusze ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

1 832 159

1 903 092

2 759 877

1 998 437

2 462 471

34 %

3

Blachy elektrotechniczne (inne niż blachy elektrotechniczne teksturowane)

266 559

285 132

280 256

318 496

379 649

42 %

4

Arkusze blachy z metaliczną powłoką

1 854 963

2 202 856

2 687 715

3 911 752

4 980 452

168 %

5

Produkty walcowane płaskie z powłokami organicznymi

681 698

725 296

622 553

730 625

915 248

34 %

6

Wyroby cynowane

552 384

662 861

638 316

756 016

617 567

12 %

7

Blacha quarto ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

1 419 767

1 959 605

2 554 930

2 814 802

2 530 630

78 %

8

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

175 836

233 028

269 697

351 075

436 173

148 %

9

Walcowane na zimno arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

697 457

1 017 613

787 521

843 352

976 108

40 %

12

Pręty zwykłej jakości i kształtowniki lekkie ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

911 115

1 219 800

1 200 627

1 400 824

1 385 829

52 %

13

Pręty zbrojeniowe

527 008

972 602

1 430 014

1 292 971

1 191 445

126 %

14

Pręty i kształtowniki lekkie ze stali nierdzewnej

113 071

147 453

142 416

147 811

159 577

41 %

15

Walcówka ze stali nierdzewnej

52 082

71 229

57 627

58 670

62 978

21 %

16

Walcówka ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

1 125 730

1 289 953

1 697 912

2 000 967

2 094 274

86 %

17

Kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej

223 669

277 507

268 014

388 041

262 745

17 %

18

Ścianka szczelna

15 870

16 503

14 051

36 970

85 054

436 %

20

Rury gazowe

266 467

340 051

298 103

336 050

380 257

43 %

21

Profile zamknięte

461 263

552 874

574 490

725 545

820 667

78 %

22

Nierdzewne przewody rurowe i rury, bez szwu

32 581

38 782

39 719

42 510

42 701

31 %

23

Przewody rurowe i rury z łożyskami

7 489

9 426

11 944

9 773

8 663

16 %

25

Duże rury spawane

286 939

411 273

209 524

159 219

1 044 534

264 %

26

Inne rury spawane

474 949

491 934

510 548

540 386

571 167

20 %

28

Drut ze stali niestopowej

573 988

722 719

692 714

736 500

722 633

26 %

II.2 – Wzrost przywozu w odniesieniu do 23 kategorii produktów (w tonach)

Numer produktu

Kategoria produktu

I kwartał 2017 r.

Q1208

Wzrost w pierwszym kwartale 2017 r. w porównaniu z pierwszym kwartałem 2018 r.

1

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

1 810 764

2 079 408

15 %

2

Walcowane na zimno arkusze ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

679 628

630 459

– 7 %

3

Blachy elektrotechniczne (inne niż blachy elektrotechniczne teksturowane)

80 836

114 451

42 %

4

Arkusze blachy z metaliczną powłoką

1 482 049

1 190 741

– 20 %

5

Produkty walcowane płaskie z powłokami organicznymi

212 209

201 838

– 5 %

6

Wyroby cynowane

146 457

168 583

15 %

7

Blacha quarto ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

676 207

640 176

– 5 %

8

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

122 092

107 577

– 12 %

9

Walcowane na zimno arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

229 981

280 549

22 %

12

Pręty zwykłej jakości i kształtowniki lekkie ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

319 420

466 154

46 %

13

Pręty zbrojeniowe

210 505

551 316

162 %

14

Pręty i kształtowniki lekkie ze stali nierdzewnej

40 602

49 988

23 %

15

Walcówka ze stali nierdzewnej

14 956

19 642

31 %

16

Walcówka ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

560 863

641 668

14 %

17

Kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej

73 733

139 670

89 %

18

Ścianka szczelna

19 947

20 326

2 %

20

Rury gazowe

94 430

120 512

28 %

21

Profile zamknięte

223 618

256 998

15 %

22

Nierdzewne przewody rurowe i rury, bez szwu

12 411

12 399

0 %

23

Przewody rurowe i rury z łożyskami

1 316

1 498

14 %

25

Duże rury spawane

48 791

51 285

5 %

26

Inne rury spawane

145 059

153 106

6 %

28

Drut ze stali niestopowej

176 299

202 450

15 %

II.3 – Wzrost przywozu w odniesieniu do 5 kategorii produktów (w tonach)

Numer produktu

Kategoria produktu

2013

2014

2015

2016

2017

Wzrost w 2017 r. w porównaniu z 2013 r.

10

Walcowana na gorąco blacha quarto ze stali nierdzewnej

34 319

40 218

37 542

31 407

32 917

– 4 %

11

Blacha elektrotechniczna teksturowana

147 565

160 580

150 047

156 477

121 947

– 17 %

19

Elementy konstrukcyjne torów kolejowych lub tramwajowych

1 376

1 096

1 240

1 521

1 342

– 2 %

24

Pozostałe rury bez szwu

456 167

528 245

475 132

464 876

402 600

– 12 %

27

Sztaby ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej wykończone na zimno

456 791

521 976

484 927

459 327

458 310

0 %


ZAŁĄCZNIK III – wskaźniki gospodarcze dla 23 kategorii produktów

Produkt 1 Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

30 225 632

31 095 524

33 121 273

34 158 703

32 768 375

Przywóz

Wielkość (w tonach)

4 814 207

5 212 268

7 807 441

8 574 007

6 991 376

Udział w rynku (%)

15,9 %

16,8 %

23,6 %

25,1 %

21,3 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

463

442

396

351

492

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

75 %

75 %

76 %

75 %

76 %

Produkcja (w tonach)

76 871 621

77 990 908

77 331 686

77 563 694

79 568 514

Sprzedaż w UE (tony)

25 411 425

25 883 256

25 313 832

25 584 696

25 776 999

Udział w rynku (%)

84,1 %

83,2 %

76,4 %

74,9 %

78,7 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

519

493

455

422

556

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 1,9 %

0,0 %

– 3,1 %

– 1,0 %

7,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

37 467

35 573

35 038

33 557

34 815

Stado

2 572 574

2 580 258

2 585 958

2 617 556

2 749 280

Przepływy pieniężne

448 135 738

1 065 492 450

763 891 666

603 485 811

1 369 472 142

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 3,8 %

1,0 %

– 6,6 %

– 1,0 %

7,7 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

11,5 %

Produkt 2 Walcowane na zimno arkusze ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

9 772 904

9 728 449

10 353 391

9 849 904

10 085 487

Przywóz

Wielkość (w tonach)

1 832 159

1 903 092

2 759 877

1 998 437

2 462 471

Udział w rynku (%)

18,7 %

19,6 %

26,7 %

20,3 %

24,4 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

566

546

485

474

606

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

71 %

75 %

75 %

75 %

77 %

Produkcja (w tonach)

40 855 196

41 632 189

41 639 946

41 738 974

42 811 283

Sprzedaż w UE (tony)

7 920 370

7 805 648

7 570 764

7 829 002

7 602 288

Udział w rynku (%)

81,0 %

80,2 %

73,1 %

79,5 %

75,4 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

588

558

522

495

633

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 4,4 %

– 2,8 %

– 3,0 %

0,6 %

9,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

12 690

11 973

11 550

11 230

11 264

Stado

1 078 838

1 052 246

1 064 061

1 054 347

1 093 798

Przepływy pieniężne

200 559 843

413 849 620

324 264 435

454 766 919

375 807 983

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 8,0 %

– 2,4 %

– 12,8 %

– 3,1 %

4,0 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

4,3 %

Produkt 3 Blachy elektrotechniczne (inne niż blachy elektrotechniczne teksturowane)

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

1 267 827

1 287 448

1 223 892

1 255 417

1 350 354

Przywóz

Wielkość (w tonach)

266 559

285 132

280 256

318 496

379 649

Udział w rynku (%)

21,0 %

22,1 %

22,9 %

25,4 %

28,1 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

648

617

578

502

642

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

87 %

80 %

80 %

82 %

81 %

Produkcja (w tonach)

1 080 894

1 110 013

1 052 273

1 032 560

1 114 309

Sprzedaż w UE (tony)

1 001 268

1 002 316

943 636

936 553

969 977

Udział w rynku (%)

79,0 %

77,9 %

77,1 %

74,6 %

71,8 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

705

657

606

576

699

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 8,9 %

– 8,1 %

– 13,0 %

– 14,3 %

– 3,2 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

1 522

1 707

2 087

2 069

2 065

Stado

45 680

136 605

142 998

125 466

148 259

Przepływy pieniężne

110 221 498

213 556 132

127 226 053

131 151 436

– 89 295 095

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 18,3 %

– 11,7 %

– 38,3 %

– 17,9 %

– 3,4 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

8,1 %

Produkt 4 Arkusze blachy z metaliczną powłoką

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

23 229 673

24 289 751

25 840 225

27 439 848

28 231 862

Przywóz

Wielkość (w tonach)

1 854 963

2 202 856

2 687 715

3 911 752

4 980 452

Udział w rynku (%)

8,0 %

9,1 %

10,4 %

14,3 %

17,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

679

657

615

530

662

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

78 %

82 %

84 %

86 %

84 %

Produkcja (w tonach)

27 930 059

29 517 243

29 875 495

29 905 847

30 450 568

Sprzedaż w UE (tony)

21 344 052

22 056 052

23 118 423

23 490 212

23 218 040

Udział w rynku (%)

91,9 %

90,8 %

89,5 %

85,6 %

82,2 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

682

654

614

586

711

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

1,9 %

5,4 %

5,5 %

7,9 %

11,7 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

28 915

28 243

28 749

29 863

29 648

Stado

1 970 500

2 433 422

2 498 143

2 329 341

2 597 133

Przepływy pieniężne

807 884 294

1 353 026 892

1 343 062 742

1 720 354 890

2 020 588 339

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 6,8 %

– 0,9 %

– 10,4 %

– 1,7 %

6,0 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

7,0 %

Produkt 5 Arkusze blachy z organiczną powłoką

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

4 533 256

4 823 144

4 809 384

5 121 927

5 221 575

Przywóz

Wielkość (w tonach)

681 698

725 296

622 553

730 625

915 248

Udział w rynku (%)

15,0 %

15,0 %

12,9 %

14,3 %

17,5 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

854

813

813

709

853

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

70 %

76 %

74 %

76 %

75 %

Produkcja (w tonach)

4 479 238

4 564 346

4 574 414

4 863 169

4 940 410

Sprzedaż w UE (tony)

3 851 467

4 097 788

4 186 771

4 391 169

4 306 231

Udział w rynku (%)

85,0 %

85,0 %

87,1 %

85,7 %

82,5 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

898

868

829

791

934

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 1,7 %

1,4 %

1,1 %

3,7 %

3,9 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

6 377

6 272

6 047

6 150

6 095

Stado

239 236

182 275

197 241

214 384

258 114

Przepływy pieniężne

152 893 378

351 790 418

321 603 588

361 237 401

79 886 901

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 7,6 %

– 2,1 %

– 12,9 %

– 2,7 %

3,7 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

8,6 %

Produkt 6 Wyroby cynowane

Danse w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

3 638 423

3 758 879

3 789 391

3 792 575

3 695 205

Przywóz

Wielkość (w tonach)

552 384

662 861

638 316

756 016

617 567

Udział w rynku (%)

15,2 %

17,6 %

16,8 %

19,9 %

16,7 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

822

792

781

667

753

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

82 %

84 %

84 %

82 %

84 %

Produkcja (w tonach)

4 223 583

4 315 402

4 353 002

4 302 367

4 295 575

Sprzedaż w UE (tony)

3 085 602

3 095 745

3 150 741

3 036 316

3 077 185

Udział w rynku (%)

84,8 %

82,4 %

83,1 %

80,1 %

83,3 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

845

821

789

728

812

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

1,7 %

4,1 %

4,8 %

4,6 %

3,1 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

7 939

7 660

7 683

7 819

7 424

Stado

380 445

394 384

394 712

297 877

356 460

Przepływy pieniężne

117 064 184

201 350 074

291 440 814

272 002 110

133 250 945

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 18,6 %

– 10,1 %

– 35,2 %

– 20,4 %

– 25,0 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

7,3 %

Produkt 7 Blachy quarto ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

10 148 839

10 375 274

10 934 966

11 058 596

11 059 068

Przywóz

Wielkość (w tonach)

1 419 767

1 959 605

2 554 930

2 814 802

2 530 630

Udział w rynku (%)

14,0 %

18,9 %

23,4 %

25,5 %

22,9 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

513

492

474

403

533

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

58 %

62 %

62 %

63 %

65 %

Produkcja (w tonach)

10 749 475

11 240 103

10 608 260

10 244 950

10 581 040

Sprzedaż w UE (tony)

8 727 826

8 414 892

8 377 455

8 242 865

8 527 686

Udział w rynku (%)

14,0 %

18,9 %

23,4 %

25,5 %

22,9 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

700

676

714

582

692

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 9,4 %

– 8,9 %

– 4,0 %

– 7,5 %

3,2 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

18 472

17 628

17 177

16 763

16 211

Stado

707 152

788 008

896 708

862 084

819 690

Przepływy pieniężne

45 651 999

123 399 207

426 592 285

– 44 547 318

205 976 592

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 12,2 %

– 0,3 %

– 3,3 %

– 9,9 %

– 1,5 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

23,0 %

Produkt 8 Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

1 168 291

1 352 875

1 590 437

1 807 242

1 487 848

Przywóz

Wielkość (w tonach)

175 836

233 028

269 697

351 075

436 173

Udział w rynku (%)

15,1 %

17,2 %

17,0 %

19,4 %

29,3 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

2 011

1 926

1 877

1 518

1 822

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

61 %

65 %

69 %

73 %

73 %

Produkcja (w tonach)

3 334 814

3 525 794

3 664 821

3 842 503

3 799 867

Sprzedaż w UE (tony)

991 962

1 119 435

1 320 528

1 455 714

1 050 966

Udział w rynku (%)

84,9 %

82,7 %

83,0 %

80,5 %

70,6 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

2 023

2 013

2 028

1 792

2 115

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 4,2 %

– 0,3 %

4,0 %

4,9 %

9,2 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

5 439

4 914

4 464

4 271

4 133

Stado

103 375

131 557

123 098

106 508

93 335

Przepływy pieniężne

144 497 251

182 932 062

613 851 975

116 754 324

218 815 195

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 33,7 %

– 37,1 %

– 1,5 %

– 0,4 %

13,6 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

13,9 %

Produkt 9 Walcowane na zimno arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

3 362 718

3 671 898

3 587 237

3 913 974

3 816 472

Przywóz

Wielkość (w tonach)

697 457

1 017 613

787 521

843 352

976 108

Udział w rynku (%)

20,7 %

27,7 %

22,0 %

21,5 %

25,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

2 098

1 985

2 064

1 782

2 023

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

71 %

76 %

80 %

84 %

84 %

Produkcja (w tonach)

3 076 074

3 016 723

3 139 572

3 425 201

3 114 323

Sprzedaż w UE (tony)

2 664 602

2 653 177

2 798 719

3 070 197

2 839 979

Udział w rynku (%)

79,2 %

72,3 %

78,0 %

78,4 %

74,4 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

2 259

2 272

2 238

2 014

2 323

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 4,2 %

– 2,7 %

2,4 %

5,5 %

9,4 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

10 205

9 483

9 220

8 892

8 812

Stado

179 087

206 956

219 170

215 904

213 931

Przepływy pieniężne

135 463 456

45 971 825

847 696 098

450 355 017

685 492 711

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 12,4 %

– 7,7 %

8,5 %

10,6 %

21,5 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

12,9 %

Produkt 12 Pręty zwykłej jakości i kształtowniki lekkie ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

11 891 558

12 422 902

12 297 356

12 678 733

13 617 607

Przywóz

Wielkość (w tonach)

911 115

1 219 800

1 200 627

1 400 824

1 385 829

Udział w rynku (%)

7,7 %

9,8 %

9,8 %

11,0 %

10,2 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

699

657

640

531

641

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

79 %

82 %

80 %

80 %

74 %

Produkcja (w tonach)

12 132 593

12 585 360

12 301 986

11 839 241

12 427 808

Sprzedaż w UE (tony)

10 964 010

11 189 221

11 095 204

11 276 054

12 230 774

Udział w rynku (%)

92,2 %

90,1 %

90,2 %

88,9 %

89,8 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

632

613

573

520

592

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

2,2 %

3,4 %

2,4 %

0,8 %

3,6 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

9 537

9 734

10 057

10 342

10 486

Stado

749 386

888 456

914 268

943 355

1 023 612

Przepływy pieniężne

220 994 774

264 742 034

272 433 127

255 904 385

123 997 731

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 1,2 %

3,7 %

3,3 %

3,9 %

6,9 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

– 8,3 %

Produkt 13 Pręty zbrojeniowe

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

9 617 685

10 359 993

10 664 689

11 099 947

11 253 309

Przywóz

Wielkość (w tonach)

527 008

972 602

1 430 014

1 292 971

1 191 445

Udział w rynku (%)

5,5 %

9,4 %

13,4 %

11,6 %

10,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

475

446

388

353

441

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

72 %

72 %

71 %

73 %

67 %

Produkcja (w tonach)

13 171 558

13 019 699

12 763 140

13 191 436

12 494 712

Sprzedaż w UE (tony)

8 906 120

9 187 941

9 019 809

9 568 119

9 848 615

Udział w rynku (%)

92,6 %

88,7 %

84,6 %

86,2 %

87,5 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

460

437

386

367

436

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 2,0 %

– 2,5 %

– 2,6 %

3,4 %

4,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

5 563

5 441

5 529

5 634

5 457

Stado

761 808

683 591

642 506

602 948

659 484

Przepływy pieniężne

20 571 082

14 116 433

53 015 513

165 167 521

249 292 475

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

0,9 %

2,4 %

1,9 %

6,2 %

9,3 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

– 1,3 %

Produkt 14 Pręty i profile lekkie ze stali nierdzewnej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

526 080

593 501

593 530

630 737

632 804

Przywóz

Wielkość (w tonach)

113 071

147 453

142 416

147 811

159 577

Udział w rynku (%)

21,5 %

24,8 %

24,0 %

23,4 %

25,2 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

3 092

2 894

3 035

2 590

2 885

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

65 %

68 %

68 %

69 %

72 %

Produkcja (w tonach)

527 386

597 178

599 927

637 938

641 446

Sprzedaż w UE (tony)

411 655

444 339

450 094

482 314

472 247

Udział w rynku (%)

78,2 %

74,9 %

75,8 %

76,5 %

74,6 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

2 988

2 969

2 838

2 404

2 807

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

5,2 %

5,6 %

4,1 %

2,3 %

5,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

3 680

3 766

3 737

3 789

3 844

Stado

83 561

91 900

89 676

90 409

90 893

Przepływy pieniężne

111 869 518

142 849 693

191 511 047

155 623 001

145 832 442

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

1,0 %

4,3 %

1,4 %

– 0,7 %

4,9 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

– 2,8 %

Produkt 15 Walcówka ze stali nierdzewnej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

318 373

323 191

304 987

335 552

347 077

Przywóz

Wielkość (w tonach)

52 082

71 229

57 627

58 670

62 978

Udział w rynku (%)

16,4 %

22,0 %

18,9 %

17,5 %

18,1 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

2 300

2 193

2 310

1 962

2 228

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

63 %

64 %

65 %

69 %

71 %

Produkcja (w tonach)

373 010

383 586

388 273

412 892

449 392

Sprzedaż w UE (tony)

266 290

251 961

247 359

276 880

284 098

Udział w rynku (%)

83,6 %

78,0 %

81,1 %

82,5 %

81,9 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

2 480

2 516

2 382

2 022

2 417

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 3,7 %

– 2,1 %

– 4,7 %

– 3,1 %

3,9 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

1 677

1 671

1 731

1 761

1 852

Stado

24 810

28 696

31 083

31 584

43 800

Przepływy pieniężne

13 022 575

18 221 077

106 175 940

84 328 053

44 337 763

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 0,7 %

2,9 %

– 1,5 %

– 2,8 %

5,5 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

7,8 %

Produkt 16 Walcówka ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

18 033 534

18 249 258

18 949 497

19 375 225

20 026 426

Przywóz

Wielkość (w tonach)

1 125 730

1 289 953

1 697 912

2 000 967

2 094 274

Udział w rynku (%)

6,2 %

7,1 %

9,0 %

10,3 %

10,5 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

522

504

439

392

486

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

80 %

84 %

83 %

81 %

83 %

Produkcja (w tonach)

19 765 154

19 775 715

20 436 595

20 037 883

20 757 864

Sprzedaż w UE (tony)

16 782 585

16 828 358

17 108 877

17 222 468

17 795 595

Udział w rynku (%)

93,1 %

92,2 %

90,3 %

88,9 %

88,9 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

509

492

443

420

505

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

1,8 %

4,8 %

3,0 %

0,6 %

3,4 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

11 561

11 598

11 881

13 068

13 058

Stado

876 450

896 633

1 120 091

974 085

954 649

Przepływy pieniężne

234 768 428

424 076 182

365 467 214

287 106 970

310 381 566

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

1,0 %

6,9 %

2,9 %

3,9 %

6,7 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

3,7 %

Produkt 17 Kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

6 159 135

6 544 142

6 549 935

7 205 377

7 375 383

Przywóz

Wielkość (w tonach)

223 669

277 507

268 014

388 041

262 745

Udział w rynku (%)

3,6 %

4,2 %

4,1 %

5,4 %

3,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

539

509

463

409

473

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

64 %

69 %

71 %

72 %

72 %

Produkcja (w tonach)

8 583 668

8 590 216

8 894 223

9 400 691

9 605 365

Sprzedaż w UE (tony)

5 935 432

6 266 353

6 281 426

6 817 231

7 112 453

Udział w rynku (%)

96,4 %

95,8 %

95,9 %

94,6 %

96,4 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

471

471

449

417

463

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 6,5 %

– 3,7 %

– 0,6 %

2,1 %

– 1,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

6 212

5 685

6 006

6 264

6 096

Stado

510 927

464 184

466 561

559 452

569 947

Przepływy pieniężne

– 48 381 794

7 224 031

161 157 041

150 487 051

– 18 595 244

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 6,0 %

6,3 %

1,4 %

3,9 %

0,6 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

– 2,1 %

Produkt 18 Ścianka szczelna

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

574 025

637 684

577 270

584 985

626 863

Przywóz

Wielkość (w tonach)

15 870

16 503

14 051

36 970

85 054

Udział w rynku (%)

2,8 %

2,6 %

2,4 %

6,3 %

13,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

787

765

1 126

651

629

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

78 %

82 %

76 %

82 %

81 %

Produkcja (w tonach)

907 320

940 451

840 182

777 182

817 764

Sprzedaż w UE (tony)

558 131

621 150

563 140

548 010

541 782

Udział w rynku (%)

97,2 %

97,4 %

97,6 %

93,7 %

86,4 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

711

697

652

623

640

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

6,8 %

11,5 %

8,8 %

14,0 %

3,7 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

949

971

951

981

995

Stado

49 762

47 610

58 744

68 417

75 616

Przepływy pieniężne

58 272 442

68 732 139

63 936 644

86 404 634

40 555 786

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 9,3 %

6,8 %

6,7 %

10,3 %

1,5 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

1,7 %

Produkt 20 Przewody gazowe

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

1 211 435

1 662 233

1 653 112

1 637 097

1 642 935

Przywóz

Wielkość (w tonach)

266 467

340 051

298 103

336 050

380 257

Udział w rynku (%)

22,0 %

20,5 %

18,0 %

20,5 %

23,1 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

688

649

646

566

676

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

37 %

38 %

38 %

40 %

37 %

Produkcja (w tonach)

1 053 283

1 460 549

1 471 772

1 396 933

1 392 404

Sprzedaż w UE (tony)

944 903

1 322 070

1 354 273

1 300 727

1 262 560

Udział w rynku (%)

78,0 %

79,5 %

81,9 %

79,5 %

76,8 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

717

666

619

580

693

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

0,9 %

1,3 %

2,3 %

3,9 %

0,5 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

552

543

548

526

509

Stado

55 178

55 305

53 434

58 081

50 697

Przepływy pieniężne

15 451 286

15 884 723

16 166 705

15 309 189

20 506 964

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

3,7 %

3,9 %

1,1 %

1,7 %

8,7 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

2,4 %

Produkt 21 Elementy drążone

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

3 347 996

3 407 926

3 511 951

3 885 748

4 028 730

Przywóz

Wielkość (w tonach)

461 263

552 874

574 490

725 545

820 667

Udział w rynku (%)

13,8 %

16,2 %

16,4 %

18,7 %

20,4 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

599

571

553

497

618

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

46 %

46 %

46 %

47 %

49 %

Produkcja (w tonach)

3 019 375

3 019 977

3 106 261

3 333 368

3 388 786

Sprzedaż w UE (tony)

2 882 473

2 854 843

2 936 771

3 159 965

3 207 994

Udział w rynku (%)

86,1 %

83,8 %

83,6 %

81,3 %

79,6 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

606

569

541

517

625

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 2,7 %

– 3,9 %

– 3,3 %

0,2 %

– 0,5 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

1 073

1 124

1 200

1 209

1 181

Stado

160 442

138 981

146 353

107 826

149 537

Przepływy pieniężne

– 9 630 441

13 389 861

23 807 058

13 000 201

21 372 166

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 2,4 %

– 5,3 %

– 6,2 %

– 0,6 %

7,2 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

1,2 %

Produkt 22 Rury i przewody rurowe, ze stali nierdzewnej, bez szwu

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

96 507

101 504

97 341

96 320

95 672

Przywóz

Wielkość (w tonach)

32 581

38 782

39 719

42 510

42 701

Udział w rynku (%)

33,8 %

38,2 %

40,8 %

44,1 %

44,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

6 941

6 167

6 118

5 846

6 300

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

6 %

7 %

6 %

6 %

6 %

Produkcja (w tonach)

116 630

124 135

101 291

101 831

92 357

Sprzedaż w UE (tony)

61 822

61 708

56 802

53 196

52 083

Udział w rynku (%)

64,1 %

60,8 %

58,4 %

55,2 %

54,4 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

7 913

7 740

8 318

7 361

7 993

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

3,1 %

5,9 %

– 0,4 %

– 0,1 %

1,2 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

11 180

11 211

10 369

9 779

9 317

Stado

7 452

9 389

10 455

8 690

11 688

Przepływy pieniężne

19 858 477

10 438 041

– 48 885 671

4 038 078

– 22 872 178

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

22,7 %

– 4,3 %

– 58,1 %

– 33,4 %

– 50,5 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

21,2 %

Produkt 23 Przewody rurowe i rury z łożyskami

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

68 824

72 805

67 249

59 867

65 355

Przywóz

Wielkość (w tonach)

7 489

9 426

11 944

9 773

8 663

Udział w rynku (%)

10,9 %

12,9 %

17,8 %

16,3 %

13,3 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

2 069

1 626

1 749

1 630

1 608

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

68 %

64 %

53 %

52 %

63 %

Produkcja (w tonach)

64 972

65 475

58 407

52 494

57 657

Sprzedaż w UE (tony)

61 324

63 378

55 304

50 092

56 691

Udział w rynku (%)

89,1 %

87,1 %

82,2 %

83,7 %

86,7 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

2 023

2 003

1 925

1 804

1 837

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

4,6 %

4,9 %

– 6,7 %

– 9,2 %

– 1,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

332

322

306

274

280

Stado

1 285

1 433

2 591

1 452

2 429

Przepływy pieniężne

3 499 664

3 928 566

5 055 796

– 791 310

– 620 461

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

0,9 %

– 3,3 %

– 64,7 %

– 54,5 %

– 28,1 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

12,5 %

Produkt 25 Duże rury spawane

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

669 846

1 041 055

427 457

586 746

1 804 463

Przywóz

Wielkość (w tonach)

286 939

411 273

209 524

159 219

1 044 534

Udział w rynku (%)

42,8 %

39,5 %

49,0 %

27,1 %

57,9 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

1 070

793

904

772

936

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

26 %

32 %

29 %

35 %

65 %

Produkcja (w tonach)

1 333 900

1 150 000

1 034 600

1 086 300

1 500 000

Sprzedaż w UE (tony)

382 758

624 819

216 243

426 937

759 478

Udział w rynku (%)

57,1 %

60,0 %

50,6 %

72,8 %

42,1 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

894

887

835

771

766

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

3,0 %

– 6,1 %

– 2,7 %

– 0,6 %

0,0 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

1 512

1 545

1 365

1 372

1 326

Stado

322 722

600 020

633 600

727 048

1 139 429

Przepływy pieniężne

197 726 967

– 97 558 802

94 492 289

– 70 888 943

13 666 659

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 15,8 %

– 23,5 %

– 17,7 %

– 6,7 %

9,1 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

– 22,0 %

Produkt 26 Pozostałe rury spawane

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

2 385 499

3 121 613

3 126 300

3 286 436

3 352 661

Przywóz

Wielkość (w tonach)

474 949

491 934

510 548

540 386

571 167

Udział w rynku (%)

19,9 %

15,8 %

16,3 %

16,4 %

17,0 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

1 352

1 376

1 397

1 262

1 431

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

57 %

57 %

57 %

58 %

60 %

Produkcja (w tonach)

2 384 152

3 166 935

3 144 492

3 190 480

3 301 195

Sprzedaż w UE (tony)

1 907 944

2 622 348

2 588 536

2 721 349

2 765 915

Udział w rynku (%)

80,0 %

84,0 %

82,8 %

82,8 %

82,5 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

1 024

1 013

984

942

1 062

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

1,2 %

2,4 %

1,7 %

4,2 %

4,3 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

3 024

3 013

3 011

3 089

3 025

Stado

125 621

84 268

100 035

120 308

120 420

Przepływy pieniężne

66 281 502

68 619 951

77 514 611

87 283 492

106 630 804

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

9,1 %

11,5 %

8,8 %

12,8 %

19,3 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

– 34,8 %

Produkt 28 Drut stalowy

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

1 318 451

1 517 192

1 480 243

1 513 248

1 505 202

Przywóz

Wielkość (w tonach)

574 083

722 773

692 918

736 623

722 858

Udział w rynku (%)

43,5 %

47,6 %

46,8 %

48,7 %

48,0 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

781

729

722

626

708

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

73 %

75 %

77 %

73 %

71 %

Produkcja (w tonach)

899 763

932 496

940 169

886 666

900 054

Sprzedaż w UE (tony)

744 368

794 419

787 325

776 626

782 344

Udział w rynku (%)

56,5 %

52,4 %

53,2 %

51,3 %

52,0 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

940

909

840

832

905

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

0,5 %

0,0 %

1,1 %

2,6 %

0,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

3 387

3 395

3 429

3 459

3 408

Stado

 

 

 

 

 

Przepływy pieniężne

66 281 502

68 619 951

77 514 611

87 283 492

106 630 804

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

 

 

 

 

 


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

21,8 %


ZAŁĄCZNIK IV – Wykaz produktów pochodzących z krajów rozwijających się, do których mają zastosowanie środki tymczasowe

Kraj/grupa produktów

1

2

3

4

5

6

7

8

9

12

13

14

15

16

17

18

20

21

22

23

25

26

28

Afganistan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Albania

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Angola

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Antigua i Barbuda

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Argentyna

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Armenia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Królestwo Bahrajnu

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bangladesz

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Barbados

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Belize

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Benin

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wielonarodowe Państwo Boliwia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Botswana

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Brazylia

X

X

 

 

 

X

X

 

 

 

 

 

 

 

X

 

 

 

 

 

 

 

 

Brunei

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Burkina Faso

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Burundi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Republika Zielonego Przylądka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kambodża

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kamerun

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Republika Środkowoafrykańska

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Czad

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chile

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Chiny

 

 

X

X

 

X

 

X

 

X

 

 

X

 

 

X

 

X

X

X

X

X

X

Kolumbia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kongo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kostaryka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wybrzeże Kości Słoniowej

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kuba

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Demokratyczna Republika Konga

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dżibuti

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dominika

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Republika Dominikańska

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ekwador

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Egipt

X

 

 

 

 

 

 

 

 

X

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Salwador

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fidżi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gabon

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gambia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gruzja

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ghana

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Grenada

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gwatemala

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gwinea

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gwinea Bissau

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gujana

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Haiti

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Honduras

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hong Kong, Chiny

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Indie

X

X

X

X

X

X

X

 

X

 

 

X

X

 

 

 

X

 

X

X

 

X

 

Indonezja

 

 

 

 

 

 

X

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jamajka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jordania

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kazachstan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kenia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Państwo Kuwejt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Republika Kirgiska

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lesotho

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Liberia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Makau, Chiny

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Madagaskar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Malawi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Malezja

 

 

 

 

 

 

 

 

X

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Malediwy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mali

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mauretania

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mauritius

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Meksyk

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Republika Mołdawii

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

X

 

 

X

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mongolia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Czarnogóra

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maroko

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mozambik

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mjanma/Birma

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Namibia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nepal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nikaragua

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Niger

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nigeria

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oman

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pakistan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Panama

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Papua-Nowa Gwinea

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Paragwaj

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Peru

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Filipiny

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Katar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rwanda

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Saint Kitts i Nevis

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Saint Lucia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Saint Vincent i Grenadyny

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Samoa