Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32015R2303

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2303 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających definicje i koordynowanie dodatkowego nadzoru nad koncentracją ryzyka i transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy (Tekst mający znaczenie dla EOG)

OJ L 326, 11.12.2015, p. 34–38 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2015/2303/oj

11.12.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 326/34


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2015/2303

z dnia 28 lipca 2015 r.

uzupełniające dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających definicje i koordynowanie dodatkowego nadzoru nad koncentracją ryzyka i transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniającą dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jej art. 21a ust. 1a,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Regulacyjne standardy techniczne należy przyjąć w celu bardziej precyzyjnego sformułowania definicji zawartych w art. 2 dyrektywy 2002/87/WE oraz w celu zapewnienia odpowiedniej koordynacji przepisów dotyczących dodatkowego nadzoru przyjętych na podstawie artykułów 7 i 8 oraz załącznika II do tej dyrektywy.

(2)

Należy podać szczegółowe informacje dotyczące elementów, jakie powinny zostać uwzględnione w sprawozdaniach dotyczących istotnych transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy oraz znaczącej koncentracji ryzyka.

(3)

Artykuły 7 i 8 dyrektywy 2002/87/WE nakładają na państwa członkowskie obowiązek żądania sprawozdań od podmiotów objętych regulacją lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej. Takie sprawozdania powinny być przedkładane w sposób skoordynowany, tak aby umożliwić koordynatorom i innym właściwym organom identyfikację istotnych kwestii, a także bardziej skuteczną wymianę informacji. Aby osiągnąć większą spójność w sprawozdaniach na temat znaczącej koncentracji ryzyka i transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy, podmioty objęte regulacją i finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej powinny przedkładać koordynatorom co najmniej pewne znormalizowane minimalne informacje.

(4)

Artykuły 7 i 8 dyrektywy 2002/87/WE również upoważniają koordynatorów do monitorowania znaczących koncentracji ryzyka i istotnych transakcji wewnątrz grupy oraz do określenia rodzajów ryzyka i transakcji, które powinny zostać uwzględnione w sprawozdaniach przedkładanych przez podmioty konglomeratu finansowego objęte regulacją. Koordynatorzy są także upoważnieni do określenia progów. W celu koordynacji tych przepisów należy ustanowić metodologię, która ułatwi koordynatorom oraz innym właściwym organom wykonywanie ich funkcji.

(5)

Obowiązujące środki w zakresie dodatkowego nadzoru nad koncentracją ryzyka i transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy różnią się w całej Unii. Uznając istniejące unijne i krajowe ramy prawne, należy ustanowić szereg minimalnych środków nadzorczych dotyczących dodatkowego nadzoru nad koncentracją ryzyka oraz transakcjami dokonywanymi między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy. Uwzględniając te minimalne środki, właściwe organy zapewnią równe warunki działania i skoordynowane praktyki nadzorcze w całej Unii.

(6)

Wymogi określone w odniesieniu do podmiotów objętych regulacją lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej opierają się na istniejących wymogach sektorowych dotyczących koncentracji ryzyka i transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy i nie powinny być postrzegane jako powielanie tych wymogów.

(7)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejskie Organy Nadzoru (Europejski Organ Nadzoru Bankowego, Europejski Organ Nadzoru nad Ubezpieczeniami i Pracowniczymi Programami Emerytalnymi, Europejski Organ Nadzoru nad Giełdami i Papierami Wartościowymi).

(8)

Europejskie Urzędy Nadzoru przeprowadziły otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych związanych z nim kosztów i korzyści oraz zasięgnął opinii ich odnośnych Grup Interesariuszy zgodnie z – odpowiednio – art. 37 rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (2), (UE) nr 1094/2010 (3) i (UE) nr 1095/2010 (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące:

a)

ustanowienia bardziej precyzyjnej definicji „transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy” i „koncentracji ryzyka” określonych w art. 2 pkt 18 i 19 dyrektywy 2002/87/WE poprzez ustanowienie kryteriów określających, kiedy mają one istotny charakter;

b)

koordynacji przepisów przyjętych na podstawie art. 7 i 8 oraz załącznika II do dyrektywy 2002/87/WE w odniesieniu do:

(i)

informacji, które powinny zostać przekazane przez podmioty objęte regulacją lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej koordynatorowi oraz innym właściwym organom do celów nadzoru nad koncentracją ryzyka i transakcjami dokonywanymi między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy;

(ii)

metodologii, która powinna być stosowana przez koordynatora i właściwe organy dla celów identyfikacji rodzajów znaczącej koncentracji ryzyka i transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy;

(iii)

środków nadzorczych, które powinny być stosowane przez właściwe organy, o których mowa w art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 3 dyrektywy 2002/87/WE.

Artykuł 2

Istotne transakcje dokonywane między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy

1.   Istotne transakcje dokonywane między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy mogą obejmować następujące transakcje w ramach konglomeratu finansowego:

a)

inwestycje i salda pomiędzy przedsiębiorstwami, dotyczące m.in. nieruchomości, obligacji, akcji, pożyczek, instrumentów hybrydowych i podporządkowanych, instrumentów dłużnych zabezpieczonych aktywami, porozumień mających na celu centralizację zarządzania aktywami lub środkami pieniężnymi lub podział kosztów, systemów emerytalnych, usług zarządzania i rozliczania zleceń lub innych usług, dywidend, odsetek i innych należności;

b)

gwarancje, zobowiązania, akredytywy i inne transakcje pozabilansowe;

c)

transakcje na instrumentach pochodnych;

d)

zakup, sprzedaż lub najem aktywów i pasywów;

e)

opłaty ponoszone w ramach grupy związane z umowami dystrybucji;

f)

transakcje mające na celu przeniesienie ekspozycji na ryzyko między podmiotami należącymi do tego samego konglomeratu finansowego, w tym transakcje zawierane ze spółkami specjalnego przeznaczenia lub podmiotami pomocniczymi;

g)

operacje ubezpieczenia, reasekuracji i retrocesji;

h)

transakcje obejmujące kilka powiązanych transakcji, w ramach których następuje przeniesienie aktywów lub pasywów na rzecz podmiotów spoza konglomeratu finansowego, ale ostatecznie ekspozycja na ryzyko zostaje przywrócona w ramach konglomeratu finansowego.

2.   W odniesieniu do podmiotów objętych regulacją lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej podczas określania rodzajów istotnych transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy, definiowania odpowiednich progów, okresów sprawozdawczych oraz weryfikacji istotnych transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy koordynator oraz inne właściwe organy powinny uwzględnić w szczególności:

a)

specyficzną strukturę konglomeratu finansowego, stopień złożoności transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy, szczególne położenie geograficzne kontrahenta oraz to, czy kontrahent jest podmiotem objętym regulacją;

b)

ewentualny efekt domina w ramach konglomeratu finansowego;

c)

ewentualne przypadki obejścia przepisów branżowych;

d)

ewentualne konflikty interesów;

e)

wypłacalność i płynność kontrahenta;

f)

transakcje zawierane między jednostkami należącymi do różnych sektorów w ramach konglomeratu finansowego, o ile nie zostały one wcześniej zgłoszone na poziomie sektorowym;

g)

transakcje w ramach sektora finansowego, które nie zostały zgłoszone zgodnie z przepisami sektorowymi.

3.   Koordynator oraz inne właściwe organy ustalają formę i treść sprawozdania dotyczącego istotnych transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy, w tym język, w jakim ma być sporządzane, jego daty przekazania i kanały komunikacji.

4.   Koordynator oraz inne właściwe organy nakładają na podmioty objęte regulacją lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej obowiązek przedłożenia sprawozdania zawierającego co najmniej następujące informacje:

a)

datę i kwoty istotnych transakcji, nazwy i numery rejestrów lub inne numery identyfikacyjne odnośnych podmiotów należących do grupy i kontrahentów, w tym identyfikator podmiotu prawnego (LEI), jeśli dotyczy;

b)

krótki opis istotnych transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy z podziałem na rodzaje transakcji określone w ust. 1;

c)

całkowity wolumen wszystkich istotnych transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy danego konglomeratu finansowego w danym okresie sprawozdawczym;

d)

informacje na temat zarządzania konfliktami interesów i ryzykiem efektu domina na poziomie konglomeratu finansowego w związku z istotnymi transakcjami dokonywanymi między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy, z uwzględnieniem strategii konglomeratu finansowego w celu połączenia działań w sektorze bankowym, ubezpieczeniowym i sektorze usług inwestycyjnych, lub własna ocena ryzyka sektorowego, z uwzględnieniem kwestii dotyczących zarządzania konfliktami interesów i ryzykiem efektu domina w odniesieniu do istotnych transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy.

5.   Transakcje realizowane w ramach pojedynczej operacji gospodarczej sumuje się do celów obliczenia progów zgodnie z art. 8 ust. 2 dyrektywy 2002/87/WE.

Artykuł 3

Znacząca koncentracja ryzyka

1.   W przypadku podmiotów objętych regulacją lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej uznaje się, że znacząca koncentracja ryzyka wynika z ekspozycji na ryzyko wobec kontrahentów niebędących częścią konglomeratu finansowego, jeżeli te ekspozycje na ryzyko:

a)

są bezpośrednie lub pośrednie;

b)

dotyczą pozycji bilansowych i pozabilansowych;

c)

dotyczą podmiotów objętych regulacją i nieobjętych regulacją, tych samych lub różnych sektorów finansowych w ramach konglomeratu finansowego;

d)

obejmują dowolną kombinację lub powiązanie ekspozycji określonych w lit. a), b) lub c).

2.   Uznaje się, że ryzyko kontrahenta i ryzyko kredytowe obejmuje, w szczególności, ryzyko dotyczące powiązanych ze sobą w ramach grup kontrahentów, którzy nie należą do konglomeratu finansowego, w tym akumulację ekspozycji wobec takich kontrahentów.

3.   W odniesieniu do podmiotów objętych regulacją lub finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej podczas określania rodzajów znaczącej koncentracji ryzyka i definiowania odpowiednich progów, okresów sprawozdawczych oraz weryfikacji znaczącej koncentracji ryzyka koordynator oraz inne właściwe organy powinny uwzględnić w szczególności:

a)

wypłacalność i płynność na poziomie konglomeratu finansowego i poszczególnych podmiotów należących do konglomeratu finansowego;

b)

wielkość, złożoność i specyficzną strukturę konglomeratu finansowego w odniesieniu do spółek specjalnego przeznaczenia, podmiotów pomocniczych oraz podmiotów w państwach trzecich;

c)

szczególną strukturę zarządzania ryzykiem konglomeratu finansowego i cechy systemu zarządzania;

d)

dywersyfikację ekspozycji konglomeratu finansowego i jego portfela inwestycyjnego;

e)

dywersyfikację działalności finansowej konglomeratu finansowego w odniesieniu do obszarów geograficznych i linii biznesowych;

f)

istnienie związku, korelacji i interakcji między czynnikami ryzyka różnych podmiotów należących do konglomeratu finansowego;

g)

ewentualny efekt domina w ramach konglomeratu finansowego;

h)

ewentualne przypadki obejścia przepisów branżowych;

i)

ewentualne konflikty interesów;

j)

poziom lub wielkość ryzyka;

k)

ewentualną akumulację ekspozycji i interakcję między nimi wynikającą z tego, że podmioty należą do różnych sektorów finansowych konglomeratu finansowego, o ile nie zostały one wcześniej zgłoszone na szczeblu sektorowym;

l)

ekspozycje wewnątrz sektora finansowego w konglomeracie finansowym, które nie zostały zgłoszone zgodnie z przepisami sektorowymi.

4.   Koordynator oraz inne właściwe organy ustalają formę i treść sprawozdania dotyczącego znaczącej koncentracji ryzyka, w tym język, w jakim ma być ono sporządzane, jego daty przekazania i kanały komunikacji.

5.   Koordynator oraz inne właściwe organy nakładają na podmioty objęte regulacją lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej obowiązek przedłożenia sprawozdania zawierającego co najmniej następujące informacje:

a)

opis znaczących koncentracji ryzyka zgodnie z rodzajami ryzyka określonymi w ust. 1;

b)

podział znaczącej koncentracji ryzyka na kontrahentów i grupy powiązanych kontrahentów, obszarów geograficznych, sektorów gospodarki, waluty, z określeniem nazw, numerów rejestru lub inne numerów identyfikacyjnych odnośnych przedsiębiorstw należących do grupy konglomeratu finansowego i ich odpowiednich kontrahentów, w tym LEI (w stosownych przypadkach);

c)

całkowita kwota każdej znaczącej koncentracji ryzyka na koniec danego okresu sprawozdawczego wyceniona zgodnie z obowiązującymi przepisami sektorowymi;

d)

kwota znaczącej koncentracji ryzyka, z uwzględnieniem technik ograniczania ryzyka i współczynników wagi ryzyka (jeśli dotyczy);

e)

informacje na temat zarządzania konfliktami interesów i ryzykiem efektu domina na poziomie konglomeratu finansowego w związku ze znaczącą koncentracją ryzyka, z uwzględnieniem strategii konglomeratu finansowego w celu połączenia działań w sektorze bankowym, ubezpieczeniowym i sektorze usług inwestycyjnych, lub własna ocena ryzyka sektorowego, z uwzględnieniem kwestii dotyczących zarządzania konfliktami interesów i ryzykiem efektu domina w odniesieniu do znaczącej koncentracji ryzyka.

Artykuł 4

Środki nadzorcze

Właściwe organy – bez uszczerbku dla innych uprawnień nadzorczych, jakie zostały im przyznane – w szczególności podejmują następujące działania:

1)

nakładają, w stosownych przypadkach, na podmioty objęte regulacją lub finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej następujące obowiązki:

a)

przeprowadzania transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy w ramach konglomeratu finansowego na warunkach rynkowych lub zgłaszania transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy, które nie są prowadzone na zasadach rynkowych;

b)

zatwierdzania transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy w ramach konglomeratu finansowego zgodnie z określonymi procedurami wewnętrznymi z udziałem jego organu zarządzającego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (5) lub jego organów administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych, o których mowa w art. 40 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE (6);

c)

przedkładania sprawozdań częściej niż jest to wymagane na mocy art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 dyrektywy 2002/87/WE w sprawie znaczącej koncentracji ryzyka oraz istotnych transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy;

d)

sporządzania dodatkowych sprawozdań na temat znaczących koncentracji ryzyka i transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy w ramach konglomeratu finansowego;

e)

wzmocnienia procesów zarządzania ryzykiem i mechanizmów kontroli wewnętrznej konglomeratu finansowego;

f)

przedstawiania lub korygowania planów dotyczących przywrócenia zgodności z wymogami nadzorczymi oraz ustalenia terminu ich realizacji.

2)

określają właściwe progi w celu zidentyfikowania i weryfikacji znaczącej koncentracji ryzyka oraz istotnych transakcji dokonywanych między przedsiębiorstwami należącymi do tej samej grupy.

Artykuł 5

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 lipca 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).

(5)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

(6)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (Dz.U. L 335 z 17.12.2009, s. 1).


Top