EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32022D1656

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2022/1656 z dnia 26 września 2022 r. w sprawie uznania austriackiego systemu certyfikacji w rolnictwie (AACS) na potrzeby wykazania zgodności z wymogami ustanowionymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 dotyczącymi biopaliw, biopłynów, paliw z biomasy, odnawialnych paliw ciekłych i gazowych pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych (Tekst mający znaczenie dla EOG)

C/2022/6712

OJ L 249, 27.9.2022, p. 50–52 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, GA, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/dec_impl/2022/1656/oj

27.9.2022   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 249/50


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2022/1656

z dnia 26 września 2022 r.

w sprawie uznania austriackiego systemu certyfikacji w rolnictwie (AACS) na potrzeby wykazania zgodności z wymogami ustanowionymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 dotyczącymi biopaliw, biopłynów, paliw z biomasy, odnawialnych paliw ciekłych i gazowych pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (1), w szczególności jej art. 30 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dyrektywie (UE) 2018/2001 ustanowiono wymogi dotyczące biopaliw, biopłynów, paliw z biomasy, odnawialnych paliw ciekłych i gazowych pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych, w celu zapewnienia, aby mogły one być zaliczane na poczet celów określonych w tej dyrektywie tylko wtedy, gdy zostały wyprodukowane w sposób zrównoważony i pozwalają na znaczne ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w porównaniu z paliwami kopalnymi. W art. 29 dyrektywy (UE) 2018/2001 ustanowiono kryteria zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy, a w art. 26 tej dyrektywy i w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2019/807 (2) ustanowiono kryteria określania:

które surowce do produkcji biopaliw, biopłynów lub paliw z biomasy wiążą się z wysokim ryzykiem spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, oraz

które biopaliwa, biopłyny lub paliwa z biomasy o wysokim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, które spełniają określone warunki, mogą zostać certyfikowane jako wiążące się z niskim ryzykiem spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów.

(2)

W dyrektywie (UE) 2018/2001 określono również zasady dotyczące sposobu obliczania wkładu odnawialnej energii elektrycznej w realizację celów w zakresie transportu, zarówno w przypadku gdy energia elektryczna jest wykorzystywana bezpośrednio do napędzania pojazdów elektrycznych, jak i gdy jest wykorzystywana do produkcji odnawialnych paliw ciekłych i gazowych pochodzenia niebiologicznego, które są stosowane w transporcie.

(3)

W celu upewnienia się, że przestrzegane są ustanowione przepisy dotyczące biopaliw, biopłynów, paliw z biomasy, odnawialnych paliw ciekłych i gazowych pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych, państwa członkowskie mogą stosować systemy dobrowolne lub krajowe systemy certyfikacji. Zarówno dobrowolne, jak i krajowe systemy certyfikacji odegrały ważną rolę w dostarczaniu dowodów na zgodność z kryteriami zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych w odniesieniu do biopaliw i biopłynów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (3). Na mocy dyrektywy (UE) 2018/2001 rozszerzono rolę dobrowolnych i krajowych systemów certyfikacji. Po pierwsze, mogą one obecnie służyć do poświadczania zgodności wszystkich paliw wyprodukowanych z biomasy, w tym paliw gazowych i stałych, z kryteriami zrównoważonego rozwoju określonymi w dyrektywie (UE) 2018/2001 oraz do dostarczania dokładnych danych na temat ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Po drugie, mogą one służyć do poświadczania zgodności odnawialnych ciekłych i gazowych paliw transportowych pochodzenia niebiologicznego oraz pochodzących z recyklingu paliw węglowych z odpowiadającymi im kryteriami ograniczania emisji gazów cieplarnianych. Po trzecie, mogą one służyć do wykazania zgodności z przepisami ustanowionymi w art. 27 ust. 3 dyrektywy (UE) 2018/2001 dotyczącymi obliczania odnawialnej energii elektrycznej w transporcie. Po czwarte, mogą one służyć do wykazania, że podmioty gospodarcze wprowadzają dokładne informacje do unijnej lub krajowej bazy danych na temat paliw odnawialnych i pochodzących z recyklingu paliw węglowych stosowanych w transporcie zgodnie z art. 28 ust. 4 dyrektywy (UE) 2018/2001. Po piąte, mogą one być wykorzystywane do certyfikacji biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy o niskim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów.

(4)

W przypadku gdy podmiot gospodarczy przedstawia dowód lub dane dotyczące zgodności z kryteriami zrównoważonego rozwoju i ograniczania emisji gazów cieplarnianych uzyskane w ramach uznanego przez Komisję systemu krajowego lub dobrowolnego, państwo członkowskie nie może wymagać od tego podmiotu gospodarczego, w zakresie objętym decyzją o uznaniu, przedstawiania dalszych dowodów na taką zgodność. W związku z tym pozytywna ocena i formalne uznanie przez Komisję krajowego lub dobrowolnego systemu certyfikacji oznacza obowiązkową akceptację oświadczeń o zgodności uzyskanych w ramach tych systemów przez wszystkie państwa członkowskie.

(5)

14 lipca 2021 r. Austria po raz pierwszy przedłożyła Komisji wniosek o uznanie na podstawie art. 30 ust. 6 dyrektywy (UE) 2018/2001 dotyczący austriackiego systemu certyfikacji w rolnictwie (AACS). Na podstawie tego wniosku Komisja przeprowadziła ocenę systemu i zwróciła uwagę na pewne kwestie wymagające modyfikacji. 7 marca 2022 r. Austria przedłożyła zmodyfikowany system, w którym we właściwy sposób odniesiono się do wspomnianych kwestii. System ten obejmuje surowce rolne i oleje roślinne (w tym pozostałości) na etapach od gospodarstwa aż do wstępnego przetworzenia.

(6)

Oceniając AACS, Komisja stwierdziła, że obejmuje on w odpowiedni sposób kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 29 ust. 3–5 dyrektywy (UE) 2018/2001, a jednocześnie zawiera również dokładne dane dotyczące ograniczenia emisji gazów cieplarnianych do celów art. 29 ust. 10 dyrektywy (UE) 2018/2001 i stosuje metodykę bilansu masy zgodnie z wymogami art. 30 ust. 1 i 2 dyrektywy (UE) 2018/2001.

(7)

W wyniku oceny AACS uznano, że system ten spełnia stosowne normy wiarygodności, przejrzystości i niezależności audytu, jak również wymogi dotyczące metodyki określone w załączniku V do dyrektywy (UE) 2018/2001.

(8)

Uznany system powinien zostać udostępniony w części poświęconej systemom dobrowolnym na stronie internetowej Komisji „EUROPA”.

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zrównoważonego Charakteru Biopaliw, Biopłynów i Paliw z Biomasy,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Austriacki system certyfikacji w rolnictwie („system”), przedłożony Komisji do uznania 7 marca 2022 r., wykazuje w odniesieniu do paliw objętych kontrolą w ramach tego systemu:

a)

zgodność partii biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy z kryteriami zrównoważonego rozwoju określonymi w art. 29 ust. 2–5 i 10 dyrektywy (UE) 2018/2001;

b)

przestrzeganie przez podmioty gospodarcze obowiązku wprowadzania dokładnych informacji do unijnej lub krajowej bazy danych na temat paliw odnawialnych i pochodzących z recyklingu paliw węglowych stosowanych w transporcie zgodnie z art. 28 ust. 4 dyrektywy (UE) 2018/2001.

System zawiera także dokładne dane dotyczące ograniczenia emisji gazów cieplarnianych na potrzeby art. 29 ust. 10 dyrektywy (UE) 2018/2001, gdyż zapewnia przekazywanie wszystkich istotnych informacji od podmiotów gospodarczych na wyższych ogniwach łańcucha kontroli pochodzenia produktu do podmiotów gospodarczych na niższych ogniwach tego łańcucha.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja obowiązuje przez okres 5 lat od dnia jej wejścia w życie.

Jeżeli zakres systemu, w postaci przedłożonej Komisji do uznania 7 marca 2022 r., ulegnie zmianom, które mogłyby mieć wpływ na przesłanki wydania niniejszej decyzji, o zmianach takich niezwłocznie powiadamia się Komisję.

Komisja przeprowadza ocenę zgłoszonych zmian, aby ustalić, czy system w dalszym ciągu odpowiednio zapewnia zgodność z kryteriami zrównoważonego rozwoju, w odniesieniu do których został uznany.

Artykuł 3

W pewnych okolicznościach Komisja może uchylić niniejszą decyzję, w tym:

a)

jeżeli jednoznacznie ustalono, że w systemie nie wdrożono elementów uznanych za istotne z perspektywy niniejszej decyzji lub zaprzestano ich wdrażania w sposób stanowiący poważne, strukturalne naruszenie;

b)

jeżeli w ramach systemu nie zostaną przedłożone Komisji sprawozdania roczne, wymagane na mocy art. 30 ust. 5 dyrektywy (UE) 2018/2001; lub

c)

jeżeli system nie będzie spełniał standardów niezależnego audytu lub innych wymogów określonych w aktach wykonawczych, o których mowa w art. 30 ust. 8 dyrektywy (UE) 2018/2001, lub jeśli w ramach systemu nie zostaną wdrożone udoskonalenia innych elementów systemu uważane za istotne dla utrzymania uznania.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 26 września 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN


(1)  Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 82.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/807 z dnia 13 marca 2019 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 w odniesieniu do określania surowców o wysokim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów, w przypadku których zaobserwowano znaczącą ekspansję obszaru produkcji na tereny zasobne w pierwiastek węgla oraz certyfikowania biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy o niskim ryzyku spowodowania pośredniej zmiany użytkowania gruntów (Dz.U. L 133 z 21.5.2019, s. 1).

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16).


Top