EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32016R0804

Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2016/804 z dnia 17 maja 2016 r. zmieniające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 609/2014 w sprawie metod i procedury udostępniania tradycyjnych zasobów własnych, zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB oraz w sprawie środków w celu zaspokojenia potrzeb gotówkowych

OJ L 132, 21.5.2016, p. 85–94 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2016/804/oj

21.5.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 132/85


ROZPORZĄDZENIE RADY (UE, Euratom) 2016/804

z dnia 17 maja 2016 r.

zmieniające rozporządzenie (UE, Euratom) nr 609/2014 w sprawie metod i procedury udostępniania tradycyjnych zasobów własnych, zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB oraz w sprawie środków w celu zaspokojenia potrzeb gotówkowych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 322 ust. 2,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 106a,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 (3) zostało przekształcone rozporządzeniem Rady (UE, Euratom) nr 609/2014 (4). Rozporządzenie (UE, Euratom) nr 609/2014 ma wejść w życie z dniem wejścia w życie decyzji Rady 2014/335/UE, Euratom (5). Decyzja ta nie weszła jeszcze w życie.

(2)

Aby zapewnić Komisji (Eurostatowi) wystarczająco dużo czasu na ocenę odnośnych danych dotyczących dochodu narodowego brutto (DNB) oraz dać Komitetowi DNB wystarczająco dużo czasu na opracowanie opinii na temat danych DNB, dokonanie jakichkolwiek zmian w DNB za dany rok budżetowy powinno być możliwe do dnia 30 listopada czwartego roku następującego po danym roku budżetowym. Okres przechowywania dokumentów potwierdzających dotyczących zasobów własnych opartych na podatku od wartości dodanej (VAT) i zasobów własnych opartych na DNB powinien, w związku z tym, także zostać wydłużony z dnia 30 września do dnia 30 listopada czwartego roku następującego po roku budżetowym, którego te dokumenty dotyczą.

(3)

Niniejsze rozporządzenie powinno odzwierciedlać istniejącą praktykę, zgodnie z którą rachunki Komisji przeznaczone na zasoby własne, o których mowa w art. 9 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 609/2014 („rachunki Komisji dotyczące zasobów własnych”) prowadzone są przez administracje finansowe lub banki centralne państw członkowskich. Pojęcie administracji finansowej powinno obejmować także inne podmioty publiczne sprawujące podobne funkcje.

(4)

Rachunki Komisji dotyczące zasobów własnych powinny być nieoprocentowane i prowadzone nieodpłatnie. Wszelkie opłaty za ich prowadzenie i ujemne odsetki zmniejszałyby środki budżetowe UE i prowadziły do nierównego traktowania państw członkowskich. Dlatego też w przypadku gdy do rachunków Komisji dotyczących zasobów własnych zastosowanie mają ujemne odsetki, dane państwa członkowskie powinny wpłacić na ten rachunek kwotę odpowiadającą kwocie ujemnych odsetek. Ponieważ niektóre państwa członkowskie nie mają możliwości uniknięcia skutków finansowych zobowiązania do wpłaty takich kwot ujemnych odsetek na rachunki Komisji dotyczące zasobów własnych, Komisja powinna dążyć – przy zaspokajaniu swoich potrzeb gotówkowych – do ograniczenia tych skutków poprzez korzystanie w pierwszej kolejności z kwot wpłaconych na odnośne rachunki.

(5)

Rachunki Komisji dotyczące zasobów własnych powinny być obciążane wyłącznie na zlecenie Komisji. Powinno to pozostawać bez wpływu na stosowanie ujemnych odsetek.

(6)

W interesie jasności i czytelności art. 10 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 609/2014 należy podzielić na kilka artykułów.

(7)

Komisja powinna w każdym momencie dysponować wystarczającymi zasobami pieniężnymi, aby spełnić wymogi dotyczące płatności wynikające z wykonania budżetu, które są szczególnie skoncentrowane w pierwszych miesiącach roku. Komisja ma już możliwość zwrócenia się do państw członkowskich o przyspieszenie zapisu maksymalnie dwóch dodatkowych dwunastych części zasobów w odniesieniu do szczególnych potrzeb związanych z pokryciem wydatków Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (6). W celu zmniejszenia ryzyka opóźnień w płatnościach spowodowanych tymczasowymi brakami zasobów pieniężnych należy umożliwić Komisji zwrócenie się do państw członkowskich o przyspieszenie zapisu maksymalnie dodatkowej połowy dwunastej części zasobów w odniesieniu do szczególnych potrzeb związanych z pokryciem wydatków europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (7), w zakresie uzasadnionym potrzebami gotówkowymi. Aby jednak uniknąć wywierania nadmiernej presji na krajowe administracje finansowe, całkowita kwota, której zapis można przyspieszyć w tym samym miesiącu, nie powinna przekroczyć dwóch dodatkowych dwunastych części zasobów. Ponadto, ze względu na szczególne wymogi dotyczące płatności mające zastosowanie do EFRG, przepis ten nie powinien być stosowany ze szkodą dla EFRG.

(8)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1150/2000 Komisja ma obliczać dostosowania zasobów własnych opartych na VAT i na DNB i informować o nich państwa członkowskie w czasie umożliwiającym im zapisanie tych dostosowań na rachunku Komisji dotyczącym zasobów własnych w pierwszym dniu roboczym grudnia. Kwoty dostosowań, które miały zostać udostępnione w pierwszym roboczym dniu grudnia 2014 r., były nadzwyczajnie wysokie. Aby zapobiegać nieproporcjonalnie wysokim obciążeniom dla budżetów państw członkowskich tuż przed końcem roku, rozporządzeniem Rady (UE, Euratom) nr 1377/2014 (8) zmieniono rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000, umożliwiając państwom członkowskim odroczenie, w pewnych wyjątkowych okolicznościach, zapisu tych dostosowań na rachunku Komisji dotyczącym zasobów własnych.

(9)

Zmienione w ten sposób rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000 przestanie obowiązywać wraz z wejściem w życie rozporządzenia (UE, Euratom) nr 609/2014. Powinno to jednak pozostawać bez wpływu ważność tych odroczeń dotyczących zapisu dostosowań, o które zwrócono się formalnie na mocy rozporządzenia (UE, Euratom) nr 1377/2014, gdy rozporządzenie to nadal obowiązywało.

(10)

W interesie uproszczenia i w celu zmniejszenia obciążeń budżetowych dla państw członkowskich i Komisji, zwłaszcza tuż przed końcem roku, należy usprawnić procedurę dostosowania zasobów własnych opartych na VAT i na DNB. Należy przewidzieć więcej czasu między formalnym zgłoszeniem państwom członkowskim wymaganych dostosowań a datą zapisania ich na rachunku Komisji dotyczącym zasobów własnych. Takie zgłoszenie i zapis powinny mieć miejsce w tym samym roku, przy czym rok ten jest również właściwy dla zarejestrowania odnośnych kwot na rachunkach sektora instytucji rządowych i samorządowych i do celów paktu stabilności i wzrostu. Łączna kwota dostosowań powinna być natychmiast rozdzielana pomiędzy państwa członkowskie zgodnie z ich odnośnymi udziałami w zasobach własnych opartych na DNB. W ten sposób można wyeliminować potrzebę odstępstwa wprowadzonego rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 1377/2014.

(11)

Aby osiągnąć cele Unii, procedura obliczania odsetek powinna zapewniać w szczególności, by zasoby własne były udostępniane terminowo i w całości.

(12)

Aby zwiększyć pewność prawa i jasność, należy określić w odniesieniu do zasobów własnych opartych na VAT i DNB przypadki, w których należne są odsetki za zwłokę. Ze względu na specyfikę tych zasobów własnych, których cykl weryfikacji umożliwia korekty i dostosowania odpowiednio w okresie czterech lat, wszelkie zmiany zasobów własnych opartych na VAT i DNB wynikające z takich korekt lub dostosowań nie powinny powodować naliczenia odsetek z mocą wsteczną. Odsetki w odniesieniu do tych zasobów powinny być zatem wypłacane w przypadku opóźnień w zapisaniu miesięcznych dwunastych części zasobów oraz kwot wynikających z corocznego obliczenia dostosowań za poprzednie lata budżetowe. Ponadto, aby zachować odpowiednie zachęty do podejmowania działań naprawczych, odsetki powinny być również wypłacane w przypadku opóźnień w zapisaniu kwot wynikających z określonych korekt do sprawozdań VAT w terminie określonym zgodnie ze środkami podjętymi przez Komisję na mocy art. 9 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 (9). Co więcej, w przypadku gdy państwo członkowskie nie dostarczy w terminie wyraźnie określonym przez Komisję korekt danych dotyczących DNB niezbędnych do podjęcia kwestii zgłoszonych przez Komisję lub przez państwo członkowskie, odsetki powinny być również stosowane w przypadku wzrostów zasobów własnych wynikających z dostosowania dokonanego wskutek rozstrzygnięcia zgłoszonej kwestii. Odsetki te powinny być stosowane od momentu, gdy kwota dostosowania powinna była zostać zapisana, tj. w pierwszym dniu roboczym czerwca roku następującego po roku, w którym wyraźnie określony termin upłynął, do momentu zapisania na rachunku dostosowanej kwoty. Zgodnie z istniejącymi zasadami i praktyką wszelkie opóźnienia w dokonaniu zapisu dotyczącego tradycyjnych zasobów własnych powinny stanowić podstawę naliczenia odsetek.

(13)

System stóp procentowych określony w art. 12 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 609/2014 przewiduje stałe powiększenie o 2 punkty procentowe stopy podstawowej oraz stopniowe powiększanie o 0,25 punktu procentowego za każdy miesiąc opóźnienia, przy czym powiększona stopa ma zastosowanie do całego okresu opóźnienia. Ten system stóp procentowych jest niezwykle ważny dla zapewnienia terminowego i pełnego udostępniania zasobów własnych, dlatego należy zachować jego główne elementy.

(14)

Obowiązujące zasady przewidujące stale rosnącą stopę procentową prowadziły jednak do płatności bardzo wysokich odsetek w wyjątkowych przypadkach dotyczących wieloletnich opóźnień. W celu zapewnienia proporcjonalności systemu przy jednoczesnym utrzymaniu jego skutku odstraszającego maksymalny skumulowany wzrost stopy podstawowej powinien być ograniczony do 16 punktów procentowych rocznie.

(15)

Z drugiej strony istniejące stałe powiększenie o 2 punkty procentowe stopy podstawowej, zwłaszcza w przypadku krótkich okresów opóźnienia, może zniechęcać państwa członkowskie do terminowego udostępniania zasobów własnych w przypadku, gdy koszty refinansowania na rynku pieniężnym są wyższe od należnych odsetek. Aby zapewnić sprawne funkcjonowanie systemu, należy zatem podnieść stałe powiększenie stopy podstawowej do 2,5 punktu procentowego, a wynikająca z tego stosowana stopa procentowa nie powinna być niższa od tej wartości procentowej, nawet jeżeli mająca zastosowanie stopa podstawowa jest ujemna. Powinno to przede wszystkim zapobiegać opóźnieniom w udostępnianiu miesięcznych dwunastych części zasobów własnych opartych na VAT i na DNB, które obecnie stanowią ponad 80 % dochodów w budżecie Unii.

(16)

W celu wspierania skutecznej ochrony interesów finansowych Unii i uwzględnienia nowo wprowadzonych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 (10) należy umożliwić państwom członkowskim zwolnienie z obowiązku udostępnienia budżetowi Unii tych kwot tradycyjnych zasobów własnych, które okażą się nieściągalne ze względu na odroczony zapis na rachunkach lub opóźnione powiadomienie o długu celnym uzasadnione dobrem postępowania karnego w sprawach mających wpływ na interesy finansowe Unii. Komisja powinna bez zbędnej zwłoki przekazać państwom członkowskim, i w razie potrzeby aktualizować, kryteria służące ocenie przypadków, w których istnieje taka możliwość.

(17)

Próg mający zastosowanie do zgłaszania przypadków, w których stwierdzono nieściągalność tradycyjnych zasobów własnych lub uznaje się je za nieściągalne, należy podnieść, aby zmniejszyć obciążenia administracyjne spoczywające na państwach członkowskich i Komisji.

(18)

Należy wyjaśnić, że przewidziana w art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 609/2014 możliwość wypłacania przez Komisję środków przewyższających jej aktywa w celu wywiązania się ze zobowiązań Unii w wyłącznym przypadku uchybienia w zakresie pożyczki zaciągniętej lub zagwarantowanej na podstawie decyzji i rozporządzeń Rady obejmuje również rozporządzenia i decyzje, które zgodnie z Traktatem z Lizbony mają być przyjmowane nie tylko przez Radę, ale przez Parlament Europejski i Radę na mocy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

(19)

Poza wyjątkowymi przypadkami Komisja powinna powiadamiać państwa członkowskie lub ich banki centralne o swoich zleceniach dotyczących transakcji przepływów gotówkowych mających wpływ na rachunki otwarte na potrzeby zasobów własnych co najmniej jeden dzień przed terminem, w którym te zlecenia mają zostać wykonane.

(20)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE, Euratom) nr 609/2014.

(21)

W celu zapewnienia spójności niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w tym samym dniu co rozporządzenie (UE, Euratom) nr 609/2014. Zmiana art. 18 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 609/2014, przewidziana w niniejszym rozporządzeniu, powinna mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2014 r., tak by zapewnić ciągłość stosowania wyjątku wprowadzonego rozporządzeniem (UE, Euratom) nr 1377/2014 do dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Zmiana art. 12 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 609/2014, przewidziana w niniejszym rozporządzeniu, powinna mieć zastosowanie w przypadku, gdy termin wymagalności zasobów własnych przypada po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia. Jednakże ze względu na proporcjonalność państwa członkowskie powinny także korzystać z ograniczenia łącznego wzrostu stopy procentowej, jak również z ograniczenia dotyczącego płatności odsetek z tytułu zasobów własnych opartych na VAT wyłącznie w odniesieniu do opóźnień określonych w art. 12 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 609/2014, zmienionego niniejszym rozporządzeniem, w przypadku zasobów własnych, które były wymagalne przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, jeżeli o tych zasobach własnych poinformowano po tej dacie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE, Euratom) nr 609/2014 wprowadza się następujące zmiany:

1)

art. 3 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Dokumenty potwierdzające odnoszące się do procedur i podstawowych statystyk, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003, przechowywane są przez państwa członkowskie do dnia 30 listopada czwartego roku następującego po danym roku budżetowym. Dokumenty potwierdzające dotyczące zasobów własnych opartych na VAT są przechowywane przez taki sam okres.”;

2)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Rachunki dotyczące zasobów własnych prowadzone są przez administrację finansową każdego państwa członkowskiego lub przez podmiot publiczny sprawujący podobne funkcje (zwane dalej »administracją finansową«) lub przez krajowy bank centralny każdego państwa członkowskiego. Rachunki te są prowadzone z podziałem na rodzaje zasobów.”;

b)

w ust. 3 akapit trzeci wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w tiret pierwszym odesłanie do „art. 10 ust. 3” zastępuje się odesłaniem do „art. 10a ust. 1”;

(ii)

tiret drugie otrzymuje brzmienie:

„—

wynik obliczenia, o którym mowa w art. 10b ust. 5 akapit pierwszy, zapisywany jest raz do roku, z wyjątkiem szczególnych dostosowań, o których mowa w art. 10b ust. 2 lit. b), które są zapisywane na rachunkach pierwszego dnia roboczego miesiąca następującego po zawarciu porozumienia między zainteresowanym państwem członkowskim a Komisją.”;

3)

w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„1.   Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 10, 10a i 10b każde państwo członkowskie wpłaca zasoby własne na rachunek otwarty w imieniu Komisji w jego administracji finansowej lub krajowym banku centralnym. Z zastrzeżeniem zastosowania ujemnych odsetek, o czym mowa w akapicie trzecim, rachunek ten może być obciążany wyłącznie na zlecenie Komisji.

Rachunek ten denominowany jest w walucie krajowej; prowadzony jest nieodpłatnie i nie jest oprocentowany.”;

(ii)

dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku zastosowania do tego rachunku ujemnych odsetek dane państwo członkowskie wpłaca na ten rachunek kwotę odpowiadającą kwocie takich zastosowanych ujemnych odsetek, nie później niż w pierwszym dniu roboczym drugiego miesiąca następującego po zastosowaniu takich ujemnych odsetek.”;

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Państwa członkowskie lub ich krajowe banki centralne przekazują Komisji drogą elektroniczną, co następuje:

a)

w dniu roboczym, w którym zasoby własne zostały wpłacone na rachunek Komisji – wyciąg z rachunku lub awizo kredytowe wykazujące zapis zasobów własnych;

b)

z zastrzeżeniem lit. a), nie później niż drugiego dnia roboczego po wpłaceniu środków na rachunek – wyciąg z rachunku wykazujący zapis zasobów własnych.”;

4)

art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Udostępnianie tradycyjnych zasobów własnych

1.   Po potrąceniu kosztów poboru zgodnie z art. 2 ust. 3 i art. 10 ust. 3 decyzji 2014/335/UE, Euratom zapis tradycyjnych zasobów własnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a) tej decyzji, dokonywany jest nie później niż w pierwszym dniu roboczym następującym po dziewiętnastym dniu drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym należność została ustalona zgodnie z art. 2 niniejszego rozporządzenia.

Jednakże w odniesieniu do należności wykazanych na odrębnych rachunkach na mocy art. 6 ust. 3 akapit drugi zapis musi być dokonany nie później niż w pierwszym dniu roboczym następującym po dziewiętnastym dniu drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym należności zostały odzyskane.

2.   W razie potrzeby Komisja może zwrócić się do państw członkowskich o przyspieszenie o jeden miesiąc zapisu zasobów innych niż zasoby własne oparte na VAT i zasoby własne oparte na DNB na podstawie informacji dostępnych dla tych państw piętnastego dnia tego samego miesiąca.

Każdy przyspieszony zapis jest dostosowywany w następnym miesiącu, gdy dokonywany jest zapis wymieniony w ust. 1. Dostosowanie to wiąże się z zapisem ujemnym kwoty równej kwocie podanej w przyspieszonym zapisie.

Artykuł 10a

Udostępnianie zasobów własnych opartych na VAT i na DNB

1.   Zasoby własne oparte na VAT i zasoby własne oparte na DNB, z uwzględnieniem wpływu, jaki na te zasoby mają rabat przyznany Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżka brutto przyznana Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji, są wpłacane na rachunek w pierwszym dniu roboczym każdego miesiąca, przy czym kwoty te wynoszą jedną dwunastą odnośnych sum w budżecie, przeliczonych na waluty krajowe według kursów wymiany obowiązujących w ostatnim dniu notowań roku kalendarzowego poprzedzającego rok budżetowy, opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C.

2.   W odniesieniu do szczególnych potrzeb związanych z pokryciem wydatków EFRG zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (*) i w zależności od stanu środków finansowych Unii, Komisja może zwrócić się do państw członkowskich o przyspieszenie – o maksymalnie dwa miesiące w pierwszym kwartale roku budżetowego – zapisu jednej dwunastej lub części jednej dwunastej kwot w budżecie w odniesieniu do zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB, z uwzględnieniem wpływu, jaki na te zasoby mają rabat przyznany Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżka brutto przyznana Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji.

Z zastrzeżeniem akapitu trzeciego, w odniesieniu do szczególnych potrzeb związanych z pokryciem wydatków europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (**) i w zależności od stanu środków finansowych Unii, Komisja może zwrócić się do państw członkowskich o przyspieszenie – w pierwszych sześciu miesiącach roku budżetowego – zapisu nie wyższego niż dodatkowa połowa jednej dwunastej kwot w budżecie w odniesieniu do zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB, z uwzględnieniem wpływu, jaki na te zasoby mają rabat przyznany Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżka brutto przyznana Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji.

Całkowita kwota, o przyspieszenie której Komisja może na podstawie akapitów pierwszego i drugiego zwrócić się do państw członkowskich w tym samym miesiącu, w żadnym wypadku nie przekracza kwoty odpowiadającej dwóm dodatkowym dwunastym częściom.

Po pierwszych sześciu miesiącach wymagany miesięczny zapis nie może przekroczyć jednej dwunastej zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB, przy czym ma się on mieścić w granicach kwot zapisanych w budżecie na ten cel.

Komisja powiadamia o tym państwa członkowskie nie później niż dwa tygodnie przed zapisem wymaganym na podstawie akapitów pierwszego i drugiego.

Komisja informuje państwa członkowskie z odpowiednim wyprzedzeniem – nie później niż sześć tygodni przed zapisem wymaganym na podstawie akapitu drugiego – o tym, że zamierza zwrócić się o dokonanie takiego zapisu.

Ust. 4 dotyczący kwoty, która ma być zapisywana w styczniu każdego roku, i ust. 5 mający zastosowanie w przypadku, gdy budżet nie został ostatecznie przyjęty przed rozpoczęciem roku budżetowego, stosują się do tych zaliczkowych zapisów.

3.   Wszelkie zmiany jednolitej stawki zasobów własnych opartych na VAT, stawki zasobów własnych opartych na DNB, rabatu przyznanego Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej i jego finansowania, o którym mowa w art. 4 i 5 decyzji 2014/335/UE, Euratom, oraz finansowania obniżki brutto przyznanej Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji wymagają ostatecznego przyjęcia budżetu korygującego i powodują konieczność ponownych dostosowań dwunastych części, które zostały zapisane od początku roku budżetowego.

Takich ponownych dostosowań dokonuje się przy pierwszym zapisie po ostatecznym przyjęciu budżetu korygującego, jeżeli został on przyjęty przed szesnastym dniem miesiąca. W przeciwnym wypadku ponowne dostosowania są dokonywane przy drugim zapisie po ostatecznym przyjęciu tego budżetu. W drodze odstępstwa od art. 11 rozporządzenia finansowego takie ponowne dostosowania są zapisywane na rachunkach w odniesieniu do roku budżetowego, którego dotyczy dany budżet korygujący.

4.   Obliczenia dwunastej części dotyczącej stycznia każdego roku budżetowego dokonuje się w oparciu o kwoty przewidziane w projekcie budżetu, o którym mowa w art. 314 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), przeliczone na waluty krajowe według kursu wymiany obowiązującego pierwszego dnia notowań następującego po 15 grudnia roku kalendarzowego, który poprzedza dany rok budżetowy; dostosowanie dokonywane jest przy zapisie dotyczącym następnego miesiąca.

5.   Jeżeli budżet nie został ostatecznie przyjęty co najmniej dwa tygodnie przed zapisem dotyczącym stycznia następnego roku budżetowego, pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca, w tym stycznia, państwa członkowskie dokonują zapisu jednej dwunastej kwoty zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB, z uwzględnieniem wpływu, jaki na te zasoby mają rabat przyznany Zjednoczonemu Królestwu z tytułu nierównowagi budżetowej oraz obniżka brutto przyznana Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji, zgodnie z zapisami w ostatnim ostatecznie przyjętym budżecie; dostosowanie dokonywane jest w pierwszym terminie wymagalności następującym po ostatecznym przyjęciu budżetu, jeżeli budżet został przyjęty przed szesnastym dniem miesiąca. W przeciwnym wypadku dostosowania dokonuje się przy drugim terminie wymagalności następującym po ostatecznym przyjęciu budżetu.

6.   Nie dokonuje się żadnego dalszego przeglądu finansowania obniżek brutto przyznanych Danii, Niderlandom, Austrii i Szwecji w przypadku zmian danych dotyczących DNB zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003.

Artykuł 10b

Dostosowania zasobów własnych opartych na VAT i na DNB z poprzednich lat budżetowych

1.   Na podstawie rocznego sprawozdania dotyczącego podstawy zasobów własnych opartych na VAT, o którym mowa w art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89, każde państwo członkowskie jest obciążane w roku następującym po roku przekazania tego sprawozdania kwotą obliczoną w oparciu o informacje zawarte w tym sprawozdaniu, przy zastosowaniu jednolitej stawki przyjętej dla roku budżetowego, którego sprawozdanie dotyczy, a na jego rachunek zapisywanych jest 12 płatności dokonanych w odniesieniu do tego roku budżetowego. Niemniej jednak podstawa zasobów własnych opartych na VAT każdego państwa członkowskiego, do której to podstawy stosowana jest powyższa stawka, nie może przekraczać określonej w art. 2 ust. 1 lit. b) decyzji 2014/335/UE, Euratom procentowej wartości DNB tego państwa, o którym to dochodzie mowa w art. 2 ust. 7 akapit pierwszy tej decyzji.

2.   Wszelkie korekty podstawy zasobów własnych opartych na VAT na mocy art. 9 ust. 1 rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89 powodują – w odniesieniu do każdego zainteresowanego państwa członkowskiego, którego podstawa, z uwzględnieniem tych korekt, nie przekracza wartości procentowych określonych w art. 2 ust. 1 lit. b) i art. 10 ust. 2 decyzji 2014/335/UE, Euratom – konieczność dokonania następujących dostosowań salda określonego zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu:

a)

korekty na mocy art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89 dokonane do dnia 31 lipca powodują konieczność ogólnego dostosowania w roku następnym;

b)

szczególne dostosowanie można jednak zostać zapisane w każdym momencie, jeżeli zainteresowane państwo członkowskie i Komisja dojdą do porozumienia zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89;

c)

jeżeli środki przyjęte przez Komisję na mocy art. 9 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89 w celu skorygowania podstawy prowadzą do szczególnego dostosowania zapisów na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, dostosowania takiego dokonuje się w dniu wyznaczonym przez Komisję na podstawie tych środków.

Zmiany DNB, o których mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, stanowią również podstawę dostosowania salda każdego państwa członkowskiego, którego podstawa zasobów własnych opartych na VAT, z uwzględnieniem korekt, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, nie przekracza wartości procentowych określonych w art. 2 ust. 1 lit. b) i art. 10 ust. 2 decyzji 2014/335/UE, Euratom.

3.   Na podstawie danych liczbowych dotyczących całkowitego DNB w cenach rynkowych oraz jego składników za poprzedni rok, dostarczonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003, każde państwo członkowskie jest obciążane w roku następującym po roku dostarczenia danych liczbowych kwotą obliczoną przez zastosowanie do jego DNB stawki przyjętej dla roku poprzedzającego rok dostarczenia tych danych, a na jego rachunek zapisywane są płatności dokonane w ciągu tego roku.

4.   Wszelkie zmiany DNB z poprzednich lat budżetowych zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003, z zastrzeżeniem jego art. 5, są dla każdego zainteresowanego państwa członkowskiego podstawą dostosowania salda określonego zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu. Po dniu 30 listopada czwartego roku następującego po danym roku budżetowym żadne zmiany DNB nie będą już uwzględniane, z wyjątkiem kwestii zgłoszonych przed upływem tego terminu przez Komisję lub państwo członkowskie.

5.   Dla każdego państwa członkowskiego Komisja oblicza różnicę pomiędzy kwotami wynikającymi z dostosowań, o których mowa w ust. 1–4, z wyjątkiem szczególnych dostosowań na mocy ust. 2 lit. b) i c), a iloczynem całkowitych kwot dostosowań oraz wyrażonego procentowo stosunku DNB tego państwa członkowskiego do DNB wszystkich państw członkowskich, zgodnie ze stanem mającym zastosowanie na dzień 15 stycznia w stosunku do obowiązującego budżetu na rok następujący po roku dostarczenia danych na potrzeby dostosowania (»kwota netto«).

Do celów powyższego obliczenia kwoty przeliczane są z walut krajowych na euro po kursach wymiany z ostatniego dnia notowań roku kalendarzowego poprzedzającego rok zapisu na rachunkach, opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C.

Komisja informuje państwa członkowskie o kwotach będących wynikiem tego obliczenia przed dniem 1 lutego roku następującego po roku dostarczenia danych na potrzeby dostosowań. Każde państwo członkowskie zapisuje kwotę netto na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1, w pierwszym dniu roboczym czerwca tego samego roku.

6.   Operacje, o których mowa w ust. 1–5 niniejszego artykułu, są operacjami po stronie dochodów w odniesieniu do roku budżetowego, w którym mają one zostać zapisane na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1.

(*)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608)."

(**)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).”;"

5)

art. 11 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Komisja oblicza dostosowanie w ciągu roku następującego po danym roku budżetowym.

Obliczenia dokonuje się na podstawie następujących danych liczbowych związanych z odnośnym rokiem budżetowym:

a)

całkowitego DNB w cenach rynkowych i jego składników, dostarczonego przez państwa członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003;

b)

wyniku budżetu w zakresie wydatków operacyjnych odpowiadających danemu środkowi lub danej polityce.

Dostosowanie jest równe iloczynowi całkowitej kwoty odnośnych wydatków, z wyjątkiem wydatków finansowanych przez uczestniczące państwa trzecie, oraz wyrażonego procentowo stosunku DNB państwa członkowskiego uprawnionego do dostosowania do DNB wszystkich państw członkowskich. Dostosowanie jest finansowane przez uczestniczące państwa członkowskie według skali ustalonej na podstawie stosunku ich odnośnych DNB do DNB wszystkich uczestniczących państw członkowskich. Do celów obliczenia dostosowania kwoty przelicza się z waluty krajowej na euro według kursu wymiany obowiązującego w ostatnim dniu notowań w roku kalendarzowym poprzedzającym dany rok budżetowy, opublikowanych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C.

Dostosowania za każdy dany rok dokonuje się tylko jeden raz i jest ono ostateczne w przypadku późniejszej modyfikacji wielkości DNB.”;

6)

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Odsetki od kwot udostępnionych z opóźnieniem

1.   Każde opóźnienie w dokonaniu zapisu na rachunku, o którym mowa w art. 9 ust. 1, pociąga za sobą konieczność zapłaty odsetek przez dane państwo członkowskie.

2.   W przypadku zasobów własnych opartych na VAT i na DNB odsetki są należne wyłącznie w odniesieniu do opóźnień w zapisywaniu kwot:

a)

o których mowa w art. 10a;

b)

będących wynikiem obliczenia, o którym mowa w art. 10b ust. 5 akapit pierwszy, w momencie określonym w akapicie trzecim tego ustępu;

c)

będących wynikiem szczególnych dostosowań odnoszących się do zasobów własnych opartych na VAT na mocy art. 10b ust. 2 lit. c) niniejszego rozporządzenia, w terminie określonym przez Komisję stosownie do środków, jakie podjęła ona na mocy art. 9 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (EWG, Euratom) nr 1553/89;

d)

będących wynikiem niedostarczenia przez państwo członkowskie korekt danych dotyczących DNB, niezbędnych do podjęcia kwestii zgłoszonych przez Komisję lub przez państwo członkowskie, o czym mowa w art. 10b ust. 4, w jednoznacznym terminie ustalonym przez Komisję. Odsetki z tytułu dostosowań będących wynikiem takich korekt oblicza się począwszy od pierwszego dnia roboczego czerwca roku następującego po roku, w którym upłynął jednoznaczny termin ustalony przez Komisję.

3.   Odstępuje się od odzyskania kwot odsetek niższych niż 500 EUR.

4.   W przypadku państw członkowskich należących do unii gospodarczej i walutowej stopa procentowa jest równa stopie publikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii C, którą Europejski Bank Centralny stosował do swoich głównych operacji refinansujących w pierwszym dniu miesiąca wymagalności, lub 0 %, w zależności od tego, która z nich jest wyższa, powiększonej o 2,5 punktu procentowego.

Stopa ta podwyższana jest o 0,25 punktu procentowego za każdy miesiąc opóźnienia.

Łączne podwyższenie na mocy akapitów pierwszego i drugiego nie może przekroczyć 16 punktów procentowych. Podwyższoną stopę procentową stosuje się do całego okresu opóźnienia.

5.   W przypadku państw członkowskich nienależących do unii gospodarczej i walutowej stopa procentowa jest równa stopie, którą banki centralne stosowały do swoich głównych operacji refinansujących w pierwszym dniu odnośnego miesiąca, lub 0 %, w zależności od tego, która z nich jest wyższa, powiększonej o 2,5 punktu procentowego. W przypadku państw członkowskich, dla których stopa banku centralnego nie jest dostępna, stopa procentowa jest równa stopie najbliższej jej równowartości, którą stosowano w pierwszym dniu odnośnego miesiąca na rynku pieniężnym danego państwa członkowskiego, lub 0 %, w zależności od tego, która z nich jest wyższa, powiększonej o 2,5 punktu procentowego.

Stopa ta podwyższana jest o 0,25 punktu procentowego za każdy miesiąc opóźnienia.

Łączne podwyższenie na mocy akapitów pierwszego i drugiego nie może przekroczyć 16 punktów procentowych. Podwyższoną stopę procentową stosuje się do całego okresu opóźnienia.

6.   Do zapłaty odsetek, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, stosuje się, odpowiednio, art. 9 ust. 2 i 3.”;

7)

w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 dodaje się następujący akapit drugi:

„Państwa członkowskie mogą zostać zwolnione z obowiązku postawienia do dyspozycji Komisji kwot odpowiadających należnościom ustalonym na mocy art. 2 w przypadku, gdy należności te okażą się nieściągalne z uwagi na odroczenie zapisu na rachunkach lub opóźnienie powiadomienia o długu celnym, tak aby nie utrudniać postępowania karnego w sprawie mającej wpływ na interesy finansowe Unii.”;

b)

ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„3.   W ciągu trzech miesięcy od dnia wydania decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 2, lub zgodnie z terminami, o których mowa w tym ustępie, państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie zawierające informacje o przypadkach, w których zastosowano przepisy ust. 2, pod warunkiem że ustalone należności, których te przypadki dotyczą, przekraczają kwotę 100 000 EUR.”;

8)

art. 14 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„3.   W przypadku niewykonania zobowiązania wynikającego z pożyczki zaciągniętej lub gwarantowanej na podstawie rozporządzeń i decyzji przyjętych przez Radę lub przez Parlament Europejski i Radę, w okolicznościach, w których Komisja nie może uruchomić innych środków przewidzianych w uzgodnieniach finansowych mających zastosowanie do tych pożyczek w terminie zapewniającym wywiązanie się ze zobowiązań prawnych Unii wobec pożyczkodawców, ust. 2 i 4 mogą być tymczasowo stosowane, niezależnie od warunków określonych w ust. 2, w celu obsługi długów Unii.

4.   Z zastrzeżeniem akapitu drugiego, różnica między ogółem aktywów a potrzebami gotówkowymi jest dzielona między państwa członkowskie, w jak największym stopniu, proporcjonalnie do szacowanych dochodów budżetu uzyskanych od każdego z tych państw.

Przy zaspokajaniu swoich potrzeb gotówkowych, Komisja zmierza do ograniczania skutków ciążącego na państwach członkowskich zobowiązania do wpłaty kwot ujemnych odsetek na podstawie art. 9 ust. 1 akapit trzeci, poprzez korzystanie w pierwszej kolejności z kwot wpłaconych na odnośne rachunki.”;

9)

art. 15 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 15

Wykonanie zleceń płatniczych

1.   Państwa członkowskie lub ich krajowe banki centralne wykonują zlecenia płatnicze Komisji zgodnie z instrukcjami Komisji i nie później niż w ciągu trzech dni roboczych od ich otrzymania. W przypadku transakcji przepływów gotówkowych państwa członkowskie lub ich krajowe banki centralne wykonują zlecenia w terminie wymaganym przez Komisję, która – z wyłączeniem wyjątkowych przypadków – powiadamia je co najmniej jeden dzień przed terminem, w którym dane zlecenie ma zostać wykonane.

2.   Państwa członkowskie lub ich krajowe banki centralne przesyłają Komisji, drogą elektroniczną i nie później niż drugiego dnia roboczego po wykonaniu każdej transakcji, wyciąg z rachunku wykazujący odnośne przepływy.”;

10)

art. 18 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 18

Uchylenie

1.   Z zastrzeżeniem ust. 2, rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000 traci moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia 2014 r.

2.   Art. 10 ust. 7a rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 traci moc ze skutkiem od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.   Odesłania do uchylonego rozporządzenia odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem wejścia w życie rozporządzenia (UE, Euratom) nr 609/2014.

Z zastrzeżeniem akapitów trzeciego i czwartego, stosuje się je od tego samego dnia.

Art. 1 pkt 6 stosuje się do obliczania odsetek z tytułu opóźnień we wpłacie zasobów własnych, których termin wymagalności przypada po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Jednakże ograniczenie łącznego podwyższenia stopy procentowej do 16 punktów procentowych, jak również ograniczenie dotyczące zapłaty odsetek z tytułu zasobów własnych opartych na VAT wyłącznie w odniesieniu do opóźnień w zapisywaniu kwot będących wynikiem szczególnych dostosowań względem tych zasobów, w dniu określonym na podstawie środków podjętych przez Komisję, ma zastosowanie także do obliczania odsetek z tytułu opóźnienia we wpłacie zasobów własnych, których termin wymagalności przypadał przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, jeżeli o tych zasobach własnych Komisja lub zainteresowane państwo członkowskie dowiedziały się już po dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Art. 1 pkt 10 stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 maja 2016 r.

W imieniu Rady

M.H.P. VAN DAM

Przewodniczący


(1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 15 grudnia 2015 r.

(2)  Dz.U. C 5 z 8.1.2016, s. 1.

(3)  Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonujące decyzję 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 130 z 31.5.2000, s. 1).

(4)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 609/2014 z dnia 26 maja 2014 r. w sprawie metod i procedury udostępniania tradycyjnych zasobów własnych, zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB oraz w sprawie środków w celu zaspokojenia potrzeb gotówkowych (Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 39).

(5)  Decyzja Rady 2014/335/UE, Euratom z dnia 26 maja 2014 r. w sprawie systemu zasobów własnych Unii Europejskiej (Dz.U. L 168 z 7.6.2014, s. 105).

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).

(8)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1377/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1150/2000 wykonujące decyzję 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 367 z 23.12.2014, s. 14).

(9)  Rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 z dnia 29 maja 1989 r. w sprawie ostatecznych jednolitych warunków poboru środków własnych pochodzących z podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 155 z 7.6.1989, s. 9).

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1).


Top