—

uznanie skargi Oleksandra Viktorovycha Klymenki za dopuszczalną;

—

stwierdzenie nieważności decyzji Rady (WPZiB) 2020/373 z dnia 5 marca 2020 r. zmieniającej decyzję 2014/119/WPZiB w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie;

—

stwierdzenie nieważności rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2020/370 z dnia 5 marca 2020 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 208/2014 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją na Ukrainie;

—

obciążenie Rady Unii Europejskiej kosztami postępowania na podstawie art. 87 i 91 regulaminu postępowania przed Sądem.

1.

Zarzut pierwszy dotyczący niewystarczającego uzasadnienia zaskarżonych aktów. Skarżący podnosi, że Rada nie dopełniła obowiązku uzasadnienia zaskarżonych aktów, zarówno pod względem zasadności podjętych środków, jak i poszanowania prawa do obrony oraz skutecznej ochrony sądowej i przeprowadzonej w tym zakresie kontroli.

2.

Zarzut drugi dotyczący popełnienia błędu w ocenie oraz nadużycia władzy. Skarżący podnosi, że w świetle dokumentów, które otrzymał, Rada nie mogła stwierdzić, iż nie istniały wystarczające podstawy faktyczne do wszczęcia postępowania karnego. Skarżący wskazuje również na liczne naruszenia jego praw podstawowych, z których Rada nie wyciągnęła żadnych wniosków.

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia praw podstawowych w zakresie, w jakim owe akty zostały przyjęte z naruszeniem prawa do obrony, prawa do skutecznej ochrony sądowej oraz prawa równości broni.

4.

Zarzut czwarty dotyczący braku podstawy prawnej w zakresie, w jakim art. 29 Traktatu o Unii Europejskiej nie może stanowić właściwej podstawy prawnej dla zastosowanego wobec skarżącego środka ograniczającego.

5.

Zarzut piąty dotyczący naruszenia prawa podstawowego do ochrony własności.