EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32020R0990

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/990 z dnia 28 kwietnia 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymogów w zakresie zdrowia zwierząt i certyfikacji na potrzeby przemieszczania zwierząt wodnych i produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych w obrębie terytorium Unii (Tekst mający znaczenie dla EOG)

C/2020/2568

OJ L 221, 10.7.2020, p. 42–63 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2020/990/oj

10.7.2020   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 221/42


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2020/990

z dnia 28 kwietnia 2020 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do wymogów w zakresie zdrowia zwierząt i certyfikacji na potrzeby przemieszczania zwierząt wodnych i produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych w obrębie terytorium Unii

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniające i uchylające niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (1), w szczególności jego art. 192 ust. 2, art. 197 ust. 3, art. 201 ust. 3, art. 202 ust. 3, art. 205 ust. 2, art. 211 ust. 1, art. 213 ust. 1, art. 216 ust. 4, art. 218 ust. 3, art. 221 ust. 1, art. 222 ust. 3, art. 223 ust. 6 i art. 224 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące zapobiegania chorobom zwierząt przenoszącym się lub przenoszonym na zwierzęta lub na ludzi oraz przepisy dotyczące zwalczania takich chorób, w tym zasady kategoryzacji chorób umieszczonych w wykazie, które stanowią przedmiot zainteresowania na poziomie Unii. Art. 5 wspomnianego rozporządzenia stanowi, że przepisy dotyczące zapobiegania chorobom oraz ich zwalczania, dostosowane do poszczególnych chorób, stosuje się do chorób umieszczonych w wykazie wymienionych w tym artykule oraz w załączniku II do tego rozporządzenia. Ponieważ choroby umieszczone w wykazie wymagają różnych rodzajów środków zarządzania, art. 9 rozporządzenia (UE) 2016/429 przewiduje zasady dotyczące zapobiegania chorobom i ich zwalczania, które uwzględniają potencjalną wagę wpływu tych różnych rodzajów chorób umieszczonych w wykazie na zdrowie publiczne i zdrowie zwierząt, na gospodarkę, społeczeństwo i środowisko.

(2)

W szczególności art. 9 rozporządzenia (UE) 2016/429 odnosi się w ust. 1 lit. a)–e) tego artykułu do różnych rodzajów chorób umieszczonych w wykazie z uwzględnieniem potencjalnych zagrożeń w przypadku tych chorób umieszczonych w wykazie. Ponadto art. 9 ust. 1 lit. d) tego rozporządzenia stanowi, że choroby umieszczone w wykazie, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a), b) i c) tego rozporządzenia, również uznaje się za choroby umieszczone w wykazie podlegające przepisom art. 9 ust. 1 lit. d), jeżeli ryzyko stwarzane przez daną chorobę może być skutecznie i proporcjonalnie ograniczone środkami dotyczącymi przemieszczania zwierząt i produktów. Rozróżnienie między poszczególnymi kategoriami chorób umieszczonych w wykazie należy uwzględnić na potrzeby przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do wewnątrzunijnego przemieszczania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych innych niż żywe zwierzęta wodne.

(3)

W części IV tytuł II rozdziały 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dostosowane do poszczególnych chorób, które mają zastosowanie do chorób kategorii D oraz gatunków umieszczonych w wykazie podatnych na te choroby, a także ustanowiono przepisy dotyczące nowo występujących chorób. W przepisach tych określono również wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania w obrębie terytorium Unii zwierząt wodnych, w tym zwierząt przeznaczonych do spożycia przez ludzi, a także produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych w celu opanowania rozprzestrzeniania się w Unii chorób umieszczonych w wykazie i nowo występujących chorób oraz zwalczania tych chorób.

(4)

W części IV tytuł II rozdziały 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 uprawniono również Komisję do przyjęcia przepisów mających na celu uzupełnienie niektórych innych niż istotne elementów tego rozporządzenia w drodze aktów delegowanych. Należy zatem przyjąć takie przepisy uzupełniające, aby zapewnić sprawne funkcjonowanie nowych ram legislacyjnych dotyczących zwalczania chorób zwierząt i zapobiegania im, które to ramy zostały ustanowione wspomnianym rozporządzeniem. Ponieważ przepisy te są w dużym stopniu wzajemnie powiązane, mając na względzie prostotę i przejrzystość, a także aby ułatwić stosowanie przepisów, należy je ustanowić w jednym akcie prawnym, a nie w szeregu odrębnych aktów prawnych zawierających liczne odniesienia i niosących ryzyko powielania.

(5)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/1882 (2) choroby umieszczone w wykazie, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, zaliczono do kategorii A, B, C, D oraz E. Przewidziano w nim także, że przepisy dotyczące zapobiegania chorobom i ich zwalczania w odniesieniu do chorób umieszczonych w wykazie, o których mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, mają zastosowanie do kategorii chorób umieszczonych w wykazie w odniesieniu do umieszczonych w wykazie gatunków i grup gatunków, o których mowa w tabeli zawartej w tym rozporządzeniu wykonawczym. W tabeli tej wymieniono między innymi gatunki i grupy gatunków zwierząt wodnych i gatunki wektory chorób zwierząt wodnych.

(6)

Przepisy i środki zmniejszające ryzyko ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny uzupełniać wymagania w zakresie zdrowia zwierząt ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2016/429 w odniesieniu do przemieszczania w obrębie terytorium Unii zwierząt wodnych, w tym zwierząt przeznaczonych do spożycia przez ludzi, a także produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury, w celu zapewnienia, aby towary te nie stwarzały istotnego ryzyka rozprzestrzeniania się chorób zwierząt wodnych, o których mowa w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2016/429 i które następnie zdefiniowano w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2018/1882 jako choroby kategorii D, które w stosownych przypadkach obejmują choroby kategorii A, kategorii B i kategorii C. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/689 (3) ustanawia przepisy dotyczące obowiązkowych i nieobowiązkowych programów likwidacji konkretnych chorób umieszczonych w wykazie. Jeżeli chodzi o choroby kategorii B i C, niektóre państwa członkowskie objęto programami likwidacji choroby mającymi na celu likwidację chorób umieszczonych w wykazie lub wykazanie, że są posiadają one status obszaru wolnego od chorób umieszczonych w wykazie. Biorąc pod uwagę te programy, należy przewidzieć, by przemieszczanie zwierząt wodnych oraz produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do stosownej choroby kategorii B lub C było możliwe wyłącznie wówczas, gdy takie przemieszczanie nie stanowi zagrożenia dla skutecznej realizacji tych programów likwidacji choroby ani dla statusu obszaru wolnego od choroby w odniesieniu do tych chorób umieszczonych w wykazie, jeśli status taki został osiągnięty.

(7)

Ponadto jeżeli chodzi o choroby kategorii C, podmioty prowadzące zakłady, które nie są objęte nieobowiązkowym programem likwidacji choroby, mogą realizować dobrowolny program nadzoru dotyczący konkretnej choroby kategorii C zgodnie z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/689. Choć takie zakłady nie zostaną uznane za wolne od choroby, będą miały tę przewagę, że będą przyjmowały jedynie zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie podatnych na odpowiednią chorobę kategorii C, co nie zagraża powodzeniu programu nadzoru.

(8)

W związku z tym w rozporządzeniu należy określić przepisy uzupełniające dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych oraz pozyskanych z nich produktów pochodzenia zwierzęcego, których wymaga się do zapewnienia powodzenia takich programów likwidacji i nadzoru w tych państwach członkowskich, strefach lub kompartmentach, w których są one realizowane, a także w tych państwach członkowskich, strefach i kompartmentach, które osiągnęły status obszaru wolnego od choroby.

(9)

W art. 192 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono środki zapobiegania chorobom w odniesieniu do transportu zwierząt wodnych i uprawniono Komisję do ustanawiania przepisów uzupełniających w zakresie oczyszczania i dezynfekcji środków transportu zwierząt wodnych, wymiany wody, odprowadzania wody oraz środków bioasekuracji w celu zmniejszenia możliwego ryzyka wynikającego z transportu tych zwierząt wodnych w obrębie terytorium Unii. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić bardziej szczegółowe wymagania w zakresie transportu zwierząt wodnych, w tym statkiem do transportu żywych ryb.

(10)

Rozporządzenie (UE) 2016/429 stanowi, że przesyłkom zawierającym zwierzęta wodne należące do gatunków umieszczonych w wykazie wprowadzanym na obszar o statusie obszaru wolnego od choroby lub obszar objęty programem likwidacji choroby musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt, z wyjątkiem niektórych bardzo ograniczonych okoliczności. Ponieważ niektóre przesyłki są transportowane w celach handlowych w mieszanych partiach, którym mogłyby towarzyszyć różne świadectwa zdrowia zwierząt, niezwykle istotne jest zapewnienie, aby każda przesyłka była rozładowywana w planowym punkcie przeznaczenia. Etykietowanie przesyłek w taki sposób, aby etykieta wyraźnie łączyła przesyłkę zawierającą zwierzęta wodne z odpowiednim świadectwem zdrowia zwierząt, stanowi niezbędny etap zmniejszający ryzyko prowadzący do identyfikowalności oraz do zapewnienia, aby na te obszary docierały jedynie te przesyłki, które mają zostać wysłane do obszarów wolnych od choroby, posiadające właściwe świadectwa. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić przepisy uzupełniające dotyczące etykietowania takich przesyłek.

(11)

Art. 197 rozporządzenia (UE) 2016/429 stanowi, że jeżeli zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do chorób kategorii B i C są przeznaczone do państw członkowskich, stref lub kompartmentów wolnych od tych chorób umieszczonych w wykazie lub na obszary podlegające programowi likwidacji takich chorób umieszczonych w wykazie, zwierzęta te muszą pochodzić z obszarów o statusie obszaru wolnego od choroby. W niektórych sytuacjach zagrożenia dla zdrowia zwierząt nie uzasadniają jednak takich ograniczeń. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem przewidywać odstępstwo od takich ograniczeń ustanowionych w art. 197 rozporządzenia (UE) 2016/429, przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnych środków zmniejszających ryzyko w celu zapewnienia, aby takie przemieszczanie zwierząt akwakultury nie stanowiło zagrożenia dla statusu zdrowia zwierząt ani realizowanych programów likwidacji choroby.

(12)

Konieczne jest również ustanowienie przepisów uzupełniających przewidujących odstępstwa w odniesieniu do żywych zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, które są przeznaczone do spożycia przez ludzi, jeżeli są one przemieszczane do państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby lub do państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu objętych programem likwidacji choroby i nie pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby. W takich przypadkach te zwierzęta wodne mogą należeć do gatunków wymienionych jako gatunki wektory w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, ale nie miały kontaktu z gatunkami umieszczonymi w wykazie podatnymi na odnośną chorobę umieszczoną w wykazie wymienioną w trzeciej kolumnie tej tabeli i w związku z tym nie są uznawane za wektory. Ponadto przedmiotowe zwierzęta wodne mogą być przeznaczone na ubój oraz do przetworzenia w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób, po uzyskaniu od właściwego organu uprzedniego zezwolenia na opuszczenie obszaru objętego środkami zwalczania chorób dotyczącymi choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby. Rozporządzenie powinno stanowić, że dodatkowe środki zmniejszające ryzyko dotyczące pakowania i etykietowania zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) mają być stosowane do mięczaków i skorupiaków przeznaczonych do spożycia przez ludzi, tym samym zapewniając, aby takie zwierzęta wodne mogły być przemieszczane do obszaru o statusie obszaru wolnego od choroby lub obszaru objętego programem likwidacji choroby, nie powodując ryzyka rozprzestrzenienia się odnośnej choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby.

(13)

Należy również ustanowić przepisy uzupełniające dotyczące przemieszczania zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie do odizolowanych zakładów akwakultury. Należy zezwolić na przemieszczanie do zakładów odizolowanych zwierząt akwakultury należących do gatunków wektorów wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zawartej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, które nie miały kontaktu z podatnymi gatunkami wymienionymi w trzeciej kolumnie tej tabeli, jak również zwierząt akwakultury, które poddano kwarantannie w zakładzie zatwierdzonym zgodnie z art. 15 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/691 (5) lub w innym zakładzie odizolowanym, w tym w zakładzie przeznaczenia. Ponieważ wymiana zwierząt akwakultury między zakładami odizolowanymi podlega mniejszej liczbie wymagań w zakresie przemieszczania niż w przypadku innych rodzajów zakładów akwakultury, istotne jest, aby w niniejszym rozporządzeniu ustanowiono przepisy szczegółowe i odstępstwa w celu zapewnienia, aby takie przemieszczenia, w których uczestniczą zakłady odizolowane, nie stwarzały ryzyka rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w wykazie lub nowo występujących chorób.

(14)

Dzikie zwierzęta wodne stanowią istotny zasób, który należy chronić. Zgodnie z powyższym w art. 199 rozporządzenia (UE) 2016/429 zezwolono państwom członkowskim na ustanowienie wymagania, zgodnie z którym do środowiska naturalnego można uwalniać wyłącznie zwierzęta wodne z obszarów wolnych od choroby, nawet jeżeli wody, do których są one uwalniane, nie posiadają statusu obszaru wolnego od choroby. Ponadto w art. 205 ust. 2 tego rozporządzenia uprawniono Komisję do przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających przepisy uzupełniające dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych do celów wędkarstwa sportowego, w tym na przynęty dla ryb. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno ustanowić przepisy uzupełniające dotyczące procedury, zgodnie z którą umożliwiona zostanie skuteczna realizacja tej możliwości przez państwa członkowskie. Ponieważ rozporządzenie (UE) 2016/429 nie wymaga certyfikacji zdrowia zwierząt w odniesieniu do przemieszczeń zwierząt wodnych na obszary, które nie są wolne od choroby, niniejsze rozporządzenie powinno ustanowić takie przepisy w celu zapewnienia, aby właściwe organy w obu państwach członkowskich były w stanie śledzić przemieszczanie takich przesyłek.

(15)

Żywe przynęty dla ryb zarażone chorobą umieszczoną w wykazie lub nowo występującą chorobą zwierząt wodnych stwarzają istotne ryzyko choroby dla dzikich zwierząt wodnych i w związku z tym potencjalnie również dla zwierząt akwakultury. Aby zatem uwzględnić to ryzyko, w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć, aby żywe przynęty dla ryb musiały pochodzić wyłącznie z obszaru o statusie obszaru wolnego od choroby, jeżeli mają być wykorzystywane w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie o statusie obszaru wolnego od choroby lub w państwach członkowskich, w których wprowadzono środki, o których mowa w art. 199 rozporządzenia (UE) 2016/429.

(16)

W art. 208 i 209 rozporządzenia (UE) 2016/429 ustanowiono przepisy dotyczące rodzaju przemieszczania zwierząt wodnych, które muszą posiadać świadectwo. Doświadczenie zdobyte przy stosowaniu przepisów ustanowionych w dyrektywie Rady 2006/88/WE (6) wskazuje jednak, że istnieją pewne bardzo ograniczone i szczególne okoliczności, w których – za zgodą Komisji i odpowiednich państw członkowskich – można zastosować odstępstwo od stosowania przepisów określonych w art. 208 i 209 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do chorób kategorii C. W związku z tym w niniejszym rozporządzeniu należy określić warunki, zgodnie z którymi nie powinno się wymagać, aby świadectwo zdrowia zwierząt towarzyszyło przesyłkom zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie, jeżeli są one przeznaczone do państw członkowskich wolnych od choroby.

(17)

Podmioty sporządzają deklaracje zgodnie z art. 218 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do przesyłek, które mają być przemieszczane między państwami członkowskimi, ale do których nie ma zastosowania wymaganie, aby towarzyszyło im świadectwo zdrowia zwierząt. Istotne jest ustanowienie przepisów dotyczących informacji, które takie deklaracje powinny zawierać, w celu zapewnienia identyfikowalności przesyłek i wspierania bezpiecznego handlu. Deklaracje posiadają wartość dodaną w odniesieniu do przemieszczania zwierząt akwakultury między zakładami akwakultury, które realizują programy nadzoru choroby lub chorób kategorii C. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem stanowić, że deklaracje zawierają niezbędne informacje potwierdzające, że zakład akwakultury pochodzenia uczestniczy w programie nadzoru i że nie ma podejrzenia ani potwierdzenia występowania w zakładzie akwakultury tej choroby lub tych chorób kategorii C.

(18)

W celu zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi certyfikacji zdrowia zwierząt określonymi w art. 216 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 wymaga się, aby przed podpisaniem świadectwa zdrowia zwierząt urzędowy lekarz weterynarii przeprowadził w zakładzie akwakultury pochodzenia kontrole dokumentacji i kontrolę kliniczną oraz w stosownych przypadkach badania kliniczne. Kontrole te mają na celu upewnienie się, że nie istnieją żadne dowody sugerujące, że w zakładzie akwakultury występuje choroba umieszczona w wykazie lub nowo występująca choroba, oraz ułatwienie bezpiecznego handlu. W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy uzupełniające dotyczące tych kontroli.

(19)

W przypadku niektórych kategorii zwierząt akwakultury, takich jak jaja i mięczaki, objawy kliniczne choroby są mniej oczywiste. W związku z tym wymaganie, że kontrole kliniczne takich kategorii zwierząt akwakultury powinny odbywać się przed każdym przemieszczaniem z zakładu akwakultury, stanowi niewłaściwe wykorzystanie zasobów. Z tego powodu w niniejszym rozporządzeniu należy przewidzieć odstępstwo od wymogu przeprowadzania kontroli klinicznych jaj i mięczaków za każdym razem, gdy mają one otrzymać świadectwo, o ile przeprowadzone zostaną określone kontrole w odniesieniu do dokumentacji, daty poprzedniej kontroli klinicznej zwierząt akwakultury utrzymywanych w zakładzie akwakultury oraz szczegółowych informacji na temat przemieszczania do zakładu.

(20)

Doświadczenie nabyte przy stosowaniu dyrektywy 2006/88/WE wskazuje, że w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić również pewne inne odstępstwa od wymagania, aby w okresie 72 godzin przed terminem wysyłki przeprowadzano kontrolę kliniczną. Odstępstwa te mają na celu zapewnienie właściwemu organowi elastyczności przy przeprowadzaniu kontroli klinicznej w okresie 7 dni przed terminem wysyłki w pewnych ograniczonych okolicznościach, w których prawdopodobieństwo pojawienia się choroby lub ryzyko rozprzestrzenienia się choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby szacuje się jako niskie.

(21)

W art. 219 i 220 rozporządzenia (UE) 2016/429 określono obowiązki podmiotów innych niż przewoźnicy oraz właściwych organów w państwach członkowskich w zakresie powiadamiania o przemieszczaniu zwierząt wodnych między państwami członkowskimi. W niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić przepisy uzupełniające dotyczące informacji, które podmioty powinny przekazać z wyprzedzeniem właściwemu organowi przed każdym takim przemieszczeniem, jak również informacji, które właściwy organ w państwie członkowskim pochodzenia powinien zgłosić właściwemu organowi państwa członkowskiego przeznaczenia. To powiadamianie z wyprzedzeniem o przemieszczaniu między państwami członkowskimi powinno mieć zastosowanie zarówno do zwierząt akwakultury, jak i do dzikich zwierząt wodnych.

(22)

W przypadku przemieszczania zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie między zakładem w jednym państwie członkowskim, który uczestniczy w programie nadzoru określonej choroby kategorii C, a zakładem w innym państwie członkowskim, który uczestniczy w programie nadzoru tej samej choroby kategorii C, istotne jest ustanowienie przepisów dotyczących informacji, które należy zgłosić z wyprzedzeniem, w celu zapewnienia, aby zakład przeznaczenia otrzymał zwierzęta akwakultury o właściwym statusie zdrowotnym. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić przepisy dotyczące informacji, które podmiot prowadzący zakład pochodzenia powinien zgłosić właściwemu organowi w państwie członkowskim pochodzenia, jak również informacji, które ten właściwy organ powinien zgłosić właściwemu organowi w państwie członkowskim przeznaczenia.

(23)

Ponieważ powiadamianie o przemieszczaniu między państwami członkowskimi stanowi istotny etap zapewniania identyfikowalności zwierząt wodnych i produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury oraz wspierania bezpiecznego handlu, w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące wymagań w zakresie powiadamiania z wyprzedzeniem, w tym szczegółowe informacje, które podmioty powinny dostarczyć, jak również procedury nadzwyczajne w przypadku takich powiadomień. W art. 219 ust. 2, art. 220 ust. 2, art. 221 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 oraz w art. 46 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2019/1715 (7) opisano informacje, które mają być przekazywane przez podmioty i właściwe organy w odniesieniu do takich powiadomień i procedur nadzwyczajnych, które właściwy organ ma wprowadzić w przypadku przerw w dostawie prądu lub innych zakłóceń w systemie TRACES.

(24)

W art. 222 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 przewidziano przyjęcie przez Komisję aktów delegowanych dotyczących obowiązków podmiotów w zakresie przemieszczania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych innych niż żywe zwierzęta wodne, w tym środków zmniejszających ryzyko, które należy stosować do takich produktów w miejscu pochodzenia i przeznaczenia. Art. 222 ust. 4 tego rozporządzenia stanowi, że przepisy określone w tym artykule nie mają zastosowania do produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub z dzikich zwierząt wodnych zebranych lub złowionych w celu bezpośredniego spożycia przez ludzi. W związku z tym przepisy uzupełniające ustanowione w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć zastosowanie wyłącznie do produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury i powinny określać środki, które należy wprowadzić w przypadku, gdy określone produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie innych niż żywe zwierzęta akwakultury są wprowadzane na obszar o statusie obszaru wolnego od choroby w celu dalszego przetwarzania lub jeśli właściwy organ zezwolił, aby opuściły zakład lub strefę objęte środkami nadzwyczajnymi lub ograniczeniami przemieszczania. Przepisy uzupełniające powinny określać również wymagania w zakresie certyfikacji zdrowia zwierząt i powiadamiania, które powinny mieć zastosowanie do takiego przemieszczania, aby zapewnić identyfikowalność takich produktów.

(25)

Przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do przemieszczania żywych zwierząt wodnych powinny odnosić się do gatunków wymienionych w trzeciej i czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, przy pewnych odstępstwach w odniesieniu do gatunków wektorów wymienionych w czwartej kolumnie. Jednak z uwagi na niższy poziom ryzyka związany z produktami pochodzenia zwierzęcego pochodzącymi od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury przepisy ustanowione w niniejszym rozporządzeniu w odniesieniu do przemieszczania takich produktów powinny mieć zastosowanie wyłącznie do gatunków podatnych wymienionych w trzeciej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i nie powinny mieć zastosowania do gatunków wektorów wymienionych w czwartej kolumnie tej samej tabeli.

(26)

W określonych okolicznościach wymagane jest, aby produktom pochodzenia zwierzęcego pozyskanym od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury towarzyszyło świadectwo zdrowia zwierząt zgodnie z art. 223 rozporządzenia (UE) 2016/429. W niniejszym rozporządzeniu należy określić szczegółowe informacje na temat treści takich świadectw zdrowia zwierząt.

(27)

Niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 21 kwietnia 2021 r. zgodnie z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2016/429,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

CZĘŚĆ I

PRZEDMIOT, ZAKRES I DEFINICJE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

Niniejsze rozporządzenie uzupełnia przepisy ustanowione w części IV tytuł II rozdziały 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2016/429 w odniesieniu do przemieszczania w obrębie terytorium Unii zwierząt wodnych i produktów pozyskanych od lub ze zwierząt wodnych.

W szczególności określono w nim przepisy dotyczące:

a)

spoczywających na podmiotach, w tym na przewoźnikach, wymagań dotyczących transportu zwierząt wodnych;

b)

uzupełniających wymagań w zakresie zdrowia zwierząt dotyczących przemieszczań zwierząt wodnych przeznaczonych do konkretnych zastosowań lub celów, w tym wymagań w zakresie certyfikacji i powiadamiania;

c)

produkcji, przetwarzania i dystrybucji produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają definicje zawarte w art. 4 rozporządzenia (UE) 2016/429 oraz w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691.

Stosuje się również następujące definicje:

(1)

„pojemnik” oznacza każdą klatkę, pudło, zbiornik lub inną sztywną strukturę stosowaną do transportu zwierząt wodnych lub ich jaj, niestanowiącą środka transportu;

(2)

„statek do transportu żywych ryb” oznacza statek, który posiada basen lub zbiornik do przechowywania, transportu lub leczenia żywych zwierząt akwakultury w wodzie;

(3)

„gatunek wektor” oznacza gatunek wymieniony w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, który spełnia warunki uznania za wektor określone w trzeciej kolumnie w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

(4)

„przynęta dla ryb” oznacza każde zwierzę wodne wykorzystywane do wabienia lub połowu innego zwierzęcia wodnego;

(5)

„środki krajowe” oznaczają środki krajowe ograniczające skutki chorób innych niż choroby umieszczone w wykazie, o których mowa w art. 226 rozporządzenia (UE) 2016/429;

(6)

„siedlisko” oznacza obszary wodne wyróżniające się cechami geograficznymi, abiotycznymi i biotycznymi, niezależnie od tego, czy są w całości naturalne czy też półnaturalne;

(7)

„państwo członkowskie, strefa lub kompartment wolne od choroby” oznaczają państwo członkowskie, jego strefę lub kompartment, które zostały uznane za wolne od choroby zgodnie z art. 36 ust. 4 lub art. 37 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/429;

(8)

„program likwidacji choroby” oznacza obowiązkowy program likwidacji choroby ustanowiony zgodnie z art. 31 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 lub nieobowiązkowy program likwidacji choroby ustanowiony zgodnie z art. 31 ust. 2 tego rozporządzenia;

(9)

„zarejestrowany zakład akwakultury” oznacza zakład, który został zarejestrowany przez właściwy organ zgodnie z art. 173 rozporządzenia (UE) 2016/429;

(10)

„zatwierdzony zakład akwakultury” oznacza zakład, który został zatwierdzony przez właściwy organ zgodnie z art. 176 rozporządzenia (UE) 2016/429;

(11)

„zatwierdzona grupa zakładów akwakultury” oznacza grupę zakładów akwakultury zatwierdzoną przez właściwy organ zgodnie z art. 177 rozporządzenia (UE) 2016/429.

CZĘŚĆ II

PRZEMIESZCZANIE ZWIERZĄT WODNYCH

ROZDZIAŁ 1

Ogólne wymagania dotyczące transportu zwierząt wodnych spoczywające na podmiotach

Artykuł 3

Ogólne obowiązki podmiotów w odniesieniu do wymagań w zakresie bioasekuracji transportu zwierząt wodnych

1.   Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby zwierzęta wodne:

(a)

były ładowane i transportowane w wodzie, która nie wpływa na ich status zdrowotny;

(b)

od chwili załadunku do chwili przybycia do miejsca przeznaczenia nie były transportowane w tej samej wodzie lub w tym samym pojemniku co zwierzęta wodne o niższym statusie zdrowotnym.

2.   Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby:

(a)

środki transportu i pojemniki były zaprojektowane i zbudowane w sposób umożliwiający przeprowadzenie skutecznego oczyszczania i dezynfekcji między przesyłkami, co ma na celu niestwarzanie zagrożenia dla statusu zdrowotnego zwierząt wodnych podczas transportu;

(b)

pojemnik – w przypadku gdy nie jest przedmiotem jednorazowego użytku – lub statek, jak również inne urządzenia transportowe, były czyszczone i dezynfekowane między przesyłkami.

3.   Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby czyszczenie i dezynfekcja wymagane w ust. 2 lit. b) były przeprowadzane zgodnie z protokołem uzgodnionym przez właściwy organ miejsca pochodzenia, który musi zawierać szczegółowe informacje dotyczące miejsca i czasu przeprowadzania oczyszczania i dezynfekcji oraz rodzaju środków dezynfekujących, które należy zastosować.

Artykuł 4

Ogólne obowiązki podmiotów w odniesieniu do wymagań w zakresie wymiany i odprowadzania wody podczas transportu zwierząt wodnych

1.   Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby w razie konieczności wymiany wody była ona wymieniana wyłącznie w następujący sposób:

a)

w przypadku transportu drogowego: w punktach wymiany, w których nie wpływa ona na status zdrowotny transportowanych zwierząt wodnych, lub w punktach znajdujących się w miejscu przeznaczenia lub na trasie do tego miejsca;

b)

w przypadku transportu statkiem do transportu żywych ryb: w odległości co najmniej 10 km od dowolnego zakładu akwakultury, który znajduje się na trasie z miejsca załadunku do miejsca przeznaczenia.

2.   Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby wymiany wody, o których mowa w ust. 1, nie były przeprowadzane na obszarach objętych ograniczeniami przemieszczania ani środkami nadzwyczajnymi.

Artykuł 5

Obowiązki podmiotów w odniesieniu do szczególnych wymagań w zakresie transportu i etykietowania dotyczące środków transportu i pojemników, w których przewożone są zwierzęta wodne

1.   Podmioty, w tym przewoźnicy, zajmujące się przesyłkami zawierającymi zwierzęta wodne, którym towarzyszy świadectwo zdrowia zwierząt, o którym mowa w art. 208 lub art. 209 rozporządzenia (UE) 2016/429, zapewniają, aby środki transportu lub pojemniki, w których przewożone są te zwierzęta wodne, były identyfikowane za pomocą czytelnej etykiety, która musi:

(a)

w miarę możliwości być umieszczona w widocznym miejscu na pojemniku lub środku transportu;

(b)

zawierać informacje niezbędne do tego, aby wyraźnie powiązać przesyłkę ze świadectwem zdrowia zwierząt.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b) w przypadku transportu statkiem do transportu żywych ryb etykietę można zastąpić wpisem do manifestu ładunkowego zawierającym informacje niezbędne, aby wyraźnie powiązać przesyłkę ze świadectwem zdrowia zwierząt, o którym mowa w ust. 1.

ROZDZIAŁ 2

Wymagania uzupełniające w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych

Sekcja 1

Przemieszczanie zwierząt wodnych przeznaczonych do zakładów akwakultury lub do uwolnienia do środowiska naturalnego

Artykuł 6

Odstępstwa od wymogu, aby zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie pochodziły z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby

Na zasadzie odstępstwa od art. 197 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 podmioty, w tym przewoźnicy, mogą przemieszczać zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie, które są istotne z punktu widzenia chorób kategorii B lub chorób kategorii C, w odniesieniu do których państwo członkowskie, strefa lub kompartment przeznaczenia uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub w odniesieniu do których są objęte programem likwidacji, z państw członkowskich, stref lub kompartmentów, które nie są wolne od tych chorób umieszczonych w wykazie, w następujących okolicznościach:

a)

te zwierzęta akwakultury należą do jednego z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i nie są uznawane za gatunki wektory odnośnych chorób kategorii B lub C; lub

b)

te zwierzęta akwakultury należą do jednego z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i są wektorami, ale uznaje się je za wolne od odnośnych chorób kategorii B lub C, ponieważ zakończyły okres kwarantanny w zakładzie kwarantanny zatwierdzonym zgodnie z art. 15 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691 zgodnie z wymogami określonymi w części 8 pkt 2 załącznika I do tego rozporządzenia delegowanego; lub

c)

zwierzęta akwakultury należą do jednego z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i są wektorami, ale były utrzymywane w zakładzie akwakultury zatwierdzonym zgodnie z art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691 zgodnie z wymogami określonymi w części 9 pkt 2 załącznika I do tego rozporządzenia delegowanego i nie są już uznawane za wektory odnośnych chorób kategorii B lub kategorii C; lub

d)

te zwierzęta akwakultury są przeznaczone do zakładu odizolowanego do wykorzystania w celach naukowych.

Artykuł 7

Obowiązki podmiotów w odniesieniu do zapobiegania chorobom i środków zmniejszających ryzyko dotyczące przemieszczania dzikich zwierząt wodnych do zakładów akwakultury

Na zasadzie odstępstwa od art. 197 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 2016/429 w związku z jego art. 200 ust. 1 podmioty, w tym przewoźnicy, mogą przemieszczać dzikie zwierzęta wodne należące do gatunków umieszczonych w wykazie, które są istotne z punktu widzenia chorób kategorii B lub chorób kategorii C, w odniesieniu do których państwo członkowskie, strefa lub kompartment przeznaczenia uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub w odniesieniu do których są objęte programem likwidacji, z państw członkowskich, stref lub kompartmentów, które nie są wolne od tych chorób umieszczonych w wykazie, pod warunkiem że te dzikie zwierzęta wodne są przeznaczone do zakładu akwakultury i zachodzą następujące okoliczności:

a)

są uznawane za wolne od danej choroby kategorii B lub kategorii C, ponieważ zakończyły okres kwarantanny w zakładzie kwarantanny zatwierdzonym zgodnie z art. 15 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691, zgodnie z wymogami określonymi w części 8 pkt 2 załącznika I do tego rozporządzenia delegowanego; lub

b)

w przypadku dzikich zwierząt wodnych z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, które są wektorami, były utrzymywane w zakładzie akwakultury zatwierdzonym zgodnie z art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691, zgodnie z wymogami określonymi w części 9 pkt 2 załącznika I do tego rozporządzenia delegowanego i nie są już uznawane za wektory.

Sekcja 2

Przemieszczanie żywych zwierząt wodnych przeznaczonych do spożycia przez ludzi

Artykuł 8

Odstępstwa od wymagań w zakresie przemieszczania żywych zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie przeznaczonych do spożycia przez ludzi w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie, które uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub są objęte programem likwidacji choroby

Na zasadzie odstępstwa od art. 201 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 w związku z jego art. 202 ust. 1, w przypadku gdy żywe zwierzęta wodne są przeznaczone do spożycia przez ludzi, państwa członkowskie mogą zezwolić podmiotom na przemieszczanie zwierząt z gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do kategorii B lub kategorii C, w odniesieniu do których państwo członkowskie, strefa lub kompartment przeznaczenia uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub w odniesieniu do których są objęte programem likwidacji, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z następujących okoliczności:

a)

te żywe zwierzęta wodne należą do jednego z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i nie są gatunkami wektorami odnośnych chorób kategorii B lub C; lub

b)

te żywe zwierzęta wodne są zwierzętami przeznaczonymi do zakładu zajmującego się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób na ubój i późniejsze przetwarzanie, pochodzącymi z obszaru podlegającego ograniczeniom przemieszczania lub środkom nadzwyczajnym, o których mowa w art. 191 ust. 2 lit. b) ppkt (i) oraz (ii) rozporządzenia (UE) 2016/429, i w przypadku gdy na takie przemieszczanie zezwolił właściwy organ oraz odbywa się ono zgodnie z warunkami określonymi w tym zezwoleniu; lub

c)

te żywe zwierzęta wodne są mięczakami lub skorupiakami pakowanymi i etykietowanymi w celu spożycia przez ludzi zgodnie ze szczególnymi wymogami dotyczącymi tych zwierząt określonymi w sekcjach VII i VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 i nie byłyby już w stanie przetrwać jako żywe zwierzęta, gdyby zostały zwrócone do środowiska wodnego; lub

d)

te żywe zwierzęta wodne są mięczakami lub skorupiakami pakowanymi i etykietowanymi w celu spożycia przez ludzi zgodnie ze szczególnymi wymogami dotyczącymi tych zwierząt określonymi w sekcjach VII i VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 i są przeznaczone do dalszego przetwarzania bez tymczasowego przechowywania w miejscu przetwarzania; lub

e)

te żywe zwierzęta wodne są mięczakami lub skorupiakami przeznaczonymi do spożycia przez ludzi bez dalszego przetwarzania i są pakowane do sprzedaży detalicznej zgodnie ze szczególnymi wymogami dotyczącymi tych zwierząt określonymi w sekcjach VII i VIII załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

Sekcja 3

Przemieszczanie zwierząt wodnych przeznaczonych do innych szczególnych zastosowań lub celów

Artykuł 9

Wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania zwierząt akwakultury do zakładów odizolowanych

1.   Podmioty przemieszczają zwierzęta akwakultury z gatunków umieszczonych w wykazie z odizolowanego zakładu do odizolowanego zakładu w innym państwie członkowskim wyłącznie wtedy, gdy zwierzęta te nie stwarzają znaczącego ryzyka rozprzestrzenienia chorób, w odniesieniu do których są umieszczone w wykazie, w oparciu o wyniki planu nadzoru, o którym mowa w art. 9 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691.

2.   Podmioty przemieszczają zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie, które odnoszą się do chorób kategorii D, z zakładów akwakultury innych niż zakład odizolowany do zakładu odizolowanego wyłącznie wówczas, gdy te zwierzęta akwakultury spełniają co najmniej jedno z poniższych wymagań:

a)

pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby;

b)

są poddane kwarantannie w odpowiednich warunkach w jednym z następujących miejsc:

(i)

zakładzie kwarantanny zatwierdzonym zgodnie z art. 15 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691; lub

(ii)

stacji kwarantanny w innym zakładzie odizolowanym; lub

(iii)

stacji kwarantanny zakładu odizolowanego miejsca ostatecznego przeznaczenia;

c)

są zwierzętami akwakultury jednego z gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i są wektorami, ale były utrzymywane w zakładzie akwakultury zatwierdzonym zgodnie z art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/691, zgodnie z wymogami określonymi w części 9 pkt 2 załącznika I do tego rozporządzenia delegowanego i nie są już uznawane za wektory.

3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 podmioty mogą przemieszczać zwierzęta akwakultury, które nie spełniają wymagań określonych w tym ustępie, do zakładu odizolowanego, aby wykorzystać je do celów naukowych.

Artykuł 10

Wymagania uzupełniające dotyczące uwalniania zwierząt wodnych do środowiska naturalnego

Podmioty przemieszczają zwierzęta wodne w celu uwolnienia do środowiska naturalnego w państwie członkowskim, w którym wprowadzono środki zgodnie z art. 199 rozporządzenia (UE) 2016/429, i te zwierzęta wodne są przeznaczone do celów wędkarstwa sportowego, w tym na przynęty dla ryb, o którym mowa w art. 205 ust. 2 lit. a) ppkt (iii) tego rozporządzenia, wyłącznie wówczas, gdy pochodzą one z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu o statusie obszaru wolnego od choroby i spełniają poniższe wymagania:

a)

państwo członkowskie przeznaczenia powiadomiło Komisję i inne państwa członkowskie, że w odniesieniu do zwierząt wodnych przeznaczonych do celów wędkarstwa sportowego, w tym na przynęty dla ryb, o którym mowa w art. 205 ust. 2 lit. a) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) 2016/429, stosuje środki zgodnie z art. 199 tego rozporządzenia;

b)

właściwy organ w państwie członkowskim pochodzenia zezwolił na przemieszczanie;

c)

właściwe organy w państwie członkowskim pochodzenia oraz w państwie członkowskim przeznaczenia stosują środki służące zapewnieniu identyfikowalności zwierząt wodnych przemieszczanych zgodnie z niniejszym artykułem.

Artykuł 11

Wymagania w zakresie zdrowia zwierząt dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych do celów wykorzystania ich jako żywe przynęty dla ryb

Podmioty przemieszczają żywe przynęty dla ryb, które są zwierzętami wodnymi należącymi do gatunków umieszczonych w wykazie w odniesieniu do chorób kategorii D innych niż gatunki uwzględnione w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 i które nie są uznawane za wektory, do państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu, które posiadają status obszaru wolnego od choroby lub są objęte programem likwidacji choroby w celu uzyskania statusu obszaru wolnego od co najmniej jednej z tych odnośnych chorób kategorii D, wyłącznie wówczas, gdy takie żywe przynęty dla ryb pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wolnych od choroby.

ROZDZIAŁ 3

Świadectwa zdrowia zwierząt, deklaracje i powiadamianie o przemieszczaniu

Sekcja 1

Przepisy ogólne dotyczące certyfikacji zdrowia zwierząt

Artykuł 12

Odstępstwa od wymagania w zakresie świadectw zdrowia zwierząt w odniesieniu do niektórych gatunków zwierząt akwakultury

Na zasadzie odstępstwa od wymagań w zakresie certyfikacji zdrowia zwierząt określonych w art. 208 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 podmioty mogą przemieszczać zwierzęta akwakultury należące do gatunków umieszczonych w wykazie podatnych na odnośne choroby kategorii C bez świadectwa zdrowia zwierząt, o ile spełnione zostaną poniższe warunki:

a)

właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia poinformował Komisję i pozostałe państwa członkowskie, że takie przemieszczanie jest dozwolone, o ile spełnione zostaną warunki określone w lit. c) i d);

b)

właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zezwolił na przemieszczanie;

c)

przedmiotowa choroba kategorii C nigdy nie występowała w państwie członkowskim pochodzenia ani państwie członkowskim przeznaczenia;

d)

zarówno właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia, jak i właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia posiadają systemy służące zapewnieniu identyfikowalności zwierząt akwakultury przemieszczonych zgodnie z warunkami określonymi w lit. a), b) i c).

Sekcja 2

Przepisy dotyczące treści świadectw zdrowia zwierząt i deklaracji w przypadku zwierząt wodnych

Artykuł 13

Przepisy dotyczące treści świadectw zdrowia zwierząt w przypadku różnych gatunków kategorii zwierząt wodnych należących do gatunków umieszczonych w wykazie

1.   Podmioty zapewniają, aby świadectwa zdrowia zwierząt, o których w przypadku zwierząt wodnych mowa w art. 208 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, a w przypadku zwierząt wodnych innych niż zwierzęta akwakultury – w art. 209 tego rozporządzenia, zawierały następujące informacje:

a)

informacje ogólne określone w załączniku II część A pkt 1 lub 2 stosownie do zwierząt akwakultury lub dzikich zwierząt wodnych;

b)

szczególne gwarancje zdrowia zwierząt zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu stosownie do gatunku i kategorii przedmiotowych zwierząt wodnych;

c)

szczegółowe informacje na temat celu, w jakim zwierzęta wodne mają zostać wykorzystane zgodnie z załącznikiem II część A pkt 3.

2.   Szczególne gwarancje dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do zwierząt wodnych należących do odpowiednich gatunków, o których mowa w ust. 1 lit. b), są następujące:

a)

przemieszczane zwierzęta wodne nie wykazują objawów choroby i pochodzą z:

(i)

zakładu akwakultury lub siedliska, w których nie występuje podwyższona śmiertelność o nieustalonej przyczynie; albo

(ii)

z części zakładu akwakultury lub siedliska, która jest niezależna od jednostki epidemiologicznej, w której wystąpiła podwyższona śmiertelność lub inne objawy choroby, w przypadku gdy właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia oraz, w stosownych przypadkach, właściwy organ państwa członkowskiego tranzytu, jeśli takie państwa występują, wyraziły zgodę na dokonanie przemieszczania; lub

(iii)

zakładu akwakultury, który podlega ograniczeniom przemieszczania lub środkom nadzwyczajnym określonym w art. 191 ust. 2 lit. b) ppkt (i) oraz (ii) rozporządzenia (UE) 2016/429, a odstępstwo od tych ograniczeń przemieszczania lub środków nadzwyczajnych jest zatwierdzone przez właściwy organ, a przemieszczanie odbywa się zgodnie z warunkami tego zatwierdzenia;

b)

przemieszczane zwierzęta wodne pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu, które spełniają jedno z poniższych kryteriów:

(i)

mają status obszaru wolnego od choroby w odniesieniu do chorób kategorii B lub kategorii C, w odniesieniu do których państwo członkowskie, strefa lub kompartment przeznaczenia uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub w odniesieniu do których są one objęte programem likwidacji; lub

(ii)

są objęte programem likwidacji choroby kategorii B lub choroby kategorii C w przypadku odnośnego gatunku umieszczonego w wykazie, w przypadku gdy zwierzęta wodne są przeznaczone do zakładu akwakultury, który również jest objęty program likwidacji tej samej choroby kategorii B lub choroby kategorii C;

c)

w przypadku gdy państwa członkowskie przeznaczenia wprowadziły środki krajowe, zwierzęta wodne odnośnego gatunku spełniają gwarancje zdrowia niezbędne do zachowania zgodności ze środkami krajowymi;

d)

w przypadku gdy zwierzęta akwakultury są przemieszczane z zakładów akwakultury innych niż te, o których mowa w ust. 2 lit. a) ppkt (iii), zakończono kontrolę dokumentacji zakładu akwakultury obejmującą rejestry upadkowości, przemieszczania, zdrowia i produkcji i wskazuje ona na brak podejrzenia obecności choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby w zakładzie akwakultury.

Artykuł 14

Informacje, które należy zawrzeć w deklaracjach dotyczących różnych gatunków i kategorii zwierząt akwakultury

1.   Podmioty zapewniają, aby deklaracje dotyczące przemieszczania zwierząt akwakultury z ich miejsca pochodzenia w jednym państwie członkowskim do ich miejsca przeznaczenia w innym państwie członkowskim, wydane zgodnie z art. 218 rozporządzenia (UE) 2016/429, zawierały następujące informacje:

a)

konkretne informacje, o których mowa w ust. 2 i 3 niniejszego artykułu, stosownie do kategorii przedmiotowych zwierząt akwakultury;

b)

ogólne informacje określone w załączniku II część B pkt 1;

c)

szczegółowe informacje na temat celu, w jakim zwierzęta akwakultury zostaną wykorzystane zgodnie z załącznikiem II część B pkt 2.

2.   Oprócz spełnienia wymagań określonych w ust. 1 podmioty zapewniają, aby deklaracje dotyczące zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie zawierały następujące konkretne informacje:

a)

oświadczenie, że przemieszczane zwierzęta akwakultury nie wykazują objawów choroby i pochodzą z;

(i)

zakładu akwakultury, w którym nie występuje podwyższona śmiertelność o nieustalonej przyczynie; albo

(ii)

z części zakładu akwakultury, która jest niezależna od jednostki epidemiologicznej, w której wystąpiła podwyższona śmiertelność lub inne objawy choroby, w przypadku gdy państwo członkowskie przeznaczenia oraz państwa członkowskie tranzytu, jeśli takie państwa członkowskie występują, wyraziły zgodę na dokonanie przemieszczania;

b)

jeżeli zwierzęta akwakultury są przeznaczone do zakładu akwakultury uczestniczącego w programie nadzoru nad konkretną chorobą kategorii C, deklarację, że zwierzęta akwakultury pochodzą z zakładu akwakultury:

(i)

uczestniczącego w programie nadzoru tej konkretnej choroby kategorii C; oraz

(ii)

jeżeli nie ma podejrzenia lub potwierdzenia obecności tej konkretnej choroby kategorii C i potwierdzają to pobrane próbki i dane laboratoryjne, o których mowa w załączniku II część B pkt 1 lit. f).

3.   Oprócz spełnienia wymagań określonych w ust. 1 niniejszego artykułu podmioty zapewniają, aby deklaracje dotyczące zwierząt akwakultury należących do gatunków nieumieszczonych w wykazie oraz zwierząt akwakultury należących do gatunków uwzględnionych w czwartej kolumnie tabeli zamieszczonej w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882, które nie są uznawane za wektory odnośnej choroby kategorii C, zawierały informacje wskazujące, że przemieszczane zwierzęta akwakultury nie wykazują objawów choroby; i pochodzą z:

a)

zakładu akwakultury lub siedliska, w których nie występuje podwyższona śmiertelność o nieustalonej przyczynie; albo

b)

z części zakładu akwakultury, która jest niezależna od jednostki epidemiologicznej, w której wystąpiła podwyższona śmiertelność lub inne objawy choroby, w przypadku gdy państwo członkowskie przeznaczenia oraz państwo członkowskie tranzytu, jeśli takie państwa członkowskie występują, wyraziły zgodę na dokonanie takiego przemieszczenia.

Sekcja 3

Przepisy dotyczące zadań właściwego organu w zakresie certyfikacji zdrowia zwierząt

Artykuł 15

Przepisy dotyczące zadań właściwego organu w zakresie certyfikacji zdrowia zwierząt

Przed podpisaniem świadectwa zdrowia zwierząt zgodnie z art. 216 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429 urzędowy lekarz weterynarii przeprowadza wymienione poniżej kontrole i badania w zakładzie akwakultury:

1.   

a)

kontrolę dokumentacji rejestrów upadkowości, rejestrów przemieszczania oraz rejestrów zdrowia i produkcji prowadzonych w zakładzie akwakultury; oraz

b)

kontrolę kliniczną i w stosownych przypadkach badanie kliniczne:

(i)

zwierząt akwakultury, które mają zostać przemieszczone;

(ii)

wszystkich zwierząt akwakultury w stanie agonalnym będących pod obserwacją w jednostkach produkcyjnych innych niż jednostki, w których utrzymywane są zwierzęta akwakultury, o których mowa w ppkt (i);

(iii)

zwierząt akwakultury z każdej jednostki produkcyjnej w zakładzie akwakultury, w którym kontrola dokumentacji wzbudziła jakiekolwiek podejrzenie obecności choroby umieszczonej w wykazie lub nowo występującej choroby.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b) kontrolę kliniczną w przypadku jaj i mięczaków można pominąć, jeżeli przesyłka ma zostać przemieszczona z zakładu akwakultury w terminie 4 tygodni od dnia, w którym zakończono ostatnią kontrolę kliniczną, pod warunkiem że kontrola dokumentacji, o której mowa w ust. 1 lit. a), zostanie przeprowadzona w ciągu 72 godzin przed czasem, gdy przesyłka ma być przemieszczona, a ta kontrola dokumentacji wskazuje, że:

a)

od czasu przeprowadzenia ostatniej kontroli klinicznej do zakładu akwakultury nie przemieszczano zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz

b)

nie ma podejrzenia występowania w zakładzie akwakultury chorób umieszczonych w wykazie ani nowo występujących chorób.

3.   Po zakończeniu kontroli i w stosownych przypadkach badań określonych w ust. 1 urzędowy lekarz weterynarii wydaje świadectwo zdrowia zwierząt dla przesyłki zawierającej zwierzęta akwakultury lub jaja w okresie 72 godzin przed terminem wyjazdu przesyłki z zakładu pochodzenia.

4.   Świadectwo zdrowia zwierząt przewidziane w art. 216 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429 jest ważne przez okres 10 dni od daty jego wystawienia przez urzędowego lekarza weterynarii.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego w przypadku transportu zwierząt akwakultury drogą wodną lub morską ten okres 10 dni można wydłużyć o okres trwania podróży drogą wodną lub morską.

Artykuł 16

Odstępstwa od niektórych wymagań w odniesieniu do badań klinicznych i certyfikacji przed przemieszczaniem

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 15 ust. 3 okres, w którym urzędowy lekarz weterynarii przeprowadza kontrolę kliniczną i w stosownych przypadkach badanie kliniczne oraz wydaje świadectwo zdrowia zwierząt dla zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie innych niż zwierzęta, o których mowa w art. 15 ust. 2, można przedłużyć z 72 godzin do 7 dni przed datą wyjazdu z zakładu akwakultury pochodzenia w następujących okolicznościach:

a)

wielokrotne przemieszczanie tego samego gatunku zwierząt akwakultury odbywa się z tego samego zakładu akwakultury pochodzenia do tego samego zakładu akwakultury przeznaczenia, a przemieszczenia odbywają się nie więcej niż 7 dni od siebie;

b)

kontroli dokumentacji rejestrów upadkowości, rejestrów przemieszczania i rejestrów zdrowia i produkcji dokonuje się przed przemieszczaniem każdej przesyłki, a kontrolę kliniczną i w stosownych przypadkach badanie kliniczne przeprowadza się w okresie 72 godzin przed terminem pierwszego przemieszczenia i co najmniej co 7 dni po przemieszczeniu do czasu, aż odbędzie się ostatnie przemieszczenie, o którym mowa w lit. a);

c)

każda przesyłka jest w pełni identyfikowalna.

2.   Urzędowy lekarz weterynarii wydaje świadectwo zdrowia zwierząt przewidziane w art. 216 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429 dla każdej przesyłki przemieszczanej w okresie 7 dni między kontrolami klinicznymi, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, o ile spełnione zostaną następujące warunki:

a)

od czasu przeprowadzenia ostatniej kontroli klinicznej do zakładu akwakultury nie przemieszczano zwierząt należących do gatunków umieszczonych w wykazie; oraz

b)

nie ma podejrzenia występowania w zakładzie akwakultury choroby umieszczonej w wykazie ani nowo występującej choroby.

Sekcja 4

Szczegółowe przepisy dotyczące powiadamiania o przemieszczaniu zwierząt wodnych

Artykuł 17

Powiadamianie z wyprzedzeniem o przemieszczaniu zwierząt akwakultury z zakładu akwakultury objętego programem nadzoru choroby kategorii C do innego państwa członkowskiego

Podmioty prowadzące zakłady realizujące program nadzoru konkretnej choroby kategorii C zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. b) ppkt (iv) rozporządzenia delegowanego (UE) 2020/689, które przemieszczają zwierzęta akwakultury do innego zakładu akwakultury realizującego program nadzoru tej samej choroby kategorii C znajdującego się w innym państwie członkowskim, z wyprzedzeniem powiadamiają właściwy organ w swoim państwie członkowskim pochodzenia o planowanym przemieszczaniu.

Artykuł 18

Obowiązki podmiotów w zakresie informowania dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych do innego państwa członkowskiego

Podmioty zobowiązane zgodnie z art. 219 rozporządzenia (UE) 2016/429 do powiadomienia właściwego organu w swoim państwie członkowskim pochodzenia o przemieszczaniu przesyłek zawierających zwierzęta wodne do innego państwa członkowskiego przekazują temu właściwemu organowi następujące informacje na temat takich przesyłek określone w:

a)

załączniku II część A pkt 1 i 3 dotyczące zwierząt akwakultury innych niż zwierzęta, o których mowa w lit. c) niniejszego artykułu, które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego;

b)

załączniku II część A pkt 2 i 3 dotyczące dzikich zwierząt wodnych, które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego;

c)

załączniku II część B dotyczące zwierząt akwakultury, o których mowa w art. 17, które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego.

Artykuł 19

Obowiązki właściwego organu w zakresie informowania dotyczące powiadamiania o przemieszczaniu zwierząt wodnych do innego państwa członkowskiego

Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zobowiązany zgodnie z art. 220 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429 do powiadomienia właściwego organu państwa członkowskiego przeznaczenia o przemieszczaniu przesyłek zawierających zwierzęta wodne do innego państwa członkowskiego przekazuje temu właściwemu organowi następujące informacje na temat takich przesyłek określone w:

1.   

a)

załączniku II część A pkt 1 i 3 dotyczące zwierząt akwakultury innych niż zwierzęta, o których mowa w art. 18 lit. c), które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego;

b)

załączniku II część A pkt 2 i 3 dotyczące dzikich zwierząt wodnych, które mają zostać przemieszczone do innego państwa członkowskiego.

2.   Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia powiadamia właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia o przemieszczaniu zwierząt akwakultury, o których mowa w art. 17, potwierdza uczestnictwo zakładu akwakultury w programie nadzoru, o którym mowa we wspomnianym artykule, i przekazuje informacje określone w załączniku II część B.

Artykuł 20

Nadzwyczajne procedury powiadamiania o przemieszczaniu zwierząt wodnych między państwami członkowskimi w przypadku przerw w dostawie prądu lub innych zakłóceń w działaniu systemu TRACES

W przypadku niedostępności systemu TRACES właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia zwierząt wodnych, które mają być przemieszczone do innego państwa członkowskiego, stosuje ustalenia awaryjne określone w art. 46 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1715.

Artykuł 21

Wyznaczanie regionów do celów zarządzania powiadomieniami o przemieszczaniu

Państwa członkowskie wyznaczają regiony swoich terytoriów do celów zarządzania powiadomieniami o przemieszczaniu zwierząt wodnych do innych państw członkowskich, o których mowa w art. 17, 18 i 19.

Wyznaczając te regiony, państwa członkowskie zapewniają, by:

a)

wszystkie części ich terytorium były objęte co najmniej jednym wyznaczonym regionem;

b)

każdy wyznaczony region podlegał zakresowi odpowiedzialności właściwego organu wyznaczonego do celów certyfikacji zdrowia zwierząt w tym wyznaczonym regionie;

c)

właściwy organ odpowiedzialny za wyznaczony region posiadał dostęp do systemu TRACES;

d)

personel właściwego organu odpowiedzialnego za wyznaczony region posiadał odpowiednie umiejętności oraz wiedzę, a także odbył specjalne szkolenia lub posiadał równorzędne doświadczenie praktyczne w zakresie wykorzystania systemu TRACES do tworzenia, przetwarzania i przekazywania informacji przewidzianych w art. 17, 18 i 19.

CZĘŚĆ III

PRODUKCJA, PRZETWARZANIE I DYSTRYBUCJA PRODUKTÓW POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO POZYSKANYCH OD LUB ZE ZWIERZĄT AKWAKULTURY INNYCH NIŻ ŻYWE ZWIERZĘTA AKWAKULTURY

Artykuł 22

Obowiązki podmiotów przemieszczających produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury do celów dalszego przetwarzania w państwie członkowskim, strefie lub kompartmencie, które uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub są objęte programem likwidacji choroby

1.   Gdy są one przeznaczone do dalszego przetwarzania, podmioty przemieszczają produkty pochodzenia zwierzęcego pochodzące od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, należących do gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 w odniesieniu do chorób kategorii B lub kategorii C, w odniesieniu do których państwo członkowskie, strefa lub kompartment przeznaczenia uzyskały status obszaru wolnego od choroby lub w odniesieniu do których są objęte programem likwidacji, wyłącznie jeżeli pochodzą z państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu, które są wolne od danej choroby.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 nie wymaga się, aby poniższe produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury należących do gatunków umieszczonych w wykazie innych niż żywe zwierzęta akwakultury spełniały wymagania tego ust. 1:

a)

ryby przeznaczone do spożycia przez ludzi poddane ubojowi i wypatroszone przed przemieszczaniem;

b)

produkty pochodzenia zwierzęcego przeznaczone do zakładu zajmującego się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętego zwalczaniem chorób.

Artykuł 23

Obowiązki podmiotów przemieszczających produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury z określonych zakładów i stref

Podmioty przemieszczają produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury pochodzące z zakładów lub stref objętych środkami nadzwyczajnymi dotyczącymi chorób umieszczonych w wykazie i nowo występujących chorób, o których mowa w art. 222 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) 2016/429, lub ograniczeniami przemieszczania, o których mowa w art. 222 ust. 2 lit. b) tego rozporządzenia, do innego państwa członkowskiego, strefy lub kompartmentu wyłącznie wówczas, gdy spełnione zostaną następujące warunki:

a)

właściwy organ miejsca przeznaczenia zezwolił na przemieszczanie; oraz

b)

przedmiotowe produkty pochodzenia zwierzęcego spełniają warunki załączone do zezwolenia, o którym mowa w lit. a).

Artykuł 24

Szczegółowe wymagania w zakresie transportu i etykietowania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury

Podmioty, w tym przewoźnicy, zapewniają, aby przesyłki zawierające produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, o których mowa w art. 22 i 23 niniejszego rozporządzenia, którym musi towarzyszyć świadectwo zdrowia zwierząt zgodnie z art. 223 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, spełniały następujące wymagania:

a)

przesyłki są identyfikowalne podczas transportu;

b)

przesyłki są identyfikowane za pomocą czytelnej etykiety w miarę możliwości umieszczonej w widocznym miejscu na środku transportu lub pojemniku lub w przypadku transportu drogą morską – wpisu w manifeście ładunkowym; etykieta lub manifest muszą zawierać informacje niezbędne, aby powiązać przesyłkę ze świadectwem zdrowia zwierząt.

Artykuł 25

Treść świadectw zdrowia zwierząt dotyczących produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, o których mowa w art. 22

Oprócz informacji określonych w art. 224 rozporządzenia (UE) 2016/429 świadectwo zdrowia zwierząt wydane zgodnie z art. 223 ust. 4 tego rozporządzenia przez właściwy organ do celów przemieszczania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury zawiera – w przypadku produktów, o których mowa w art. 22 niniejszego rozporządzenia – następujące informacje:

a)

ogólne informacje określone w załączniku III pkt 1;

b)

szczegółowe informacje na temat celu, w jakim produkty pochodzenia zwierzęcego mają zostać wykorzystane zgodnie z załącznikiem III pkt 2;

c)

poświadczenie podpisane przez urzędowego lekarza weterynarii potwierdzające, że produkty pochodzenia zwierzęcego pozyskane od przedmiotowych zwierząt akwakultury spełniają wymagania określone w art. 22 ust. 1.

Artykuł 26

Treść świadectw zdrowia zwierząt dotyczących produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, o których mowa w art. 23

Oprócz informacji określonych w art. 224 rozporządzenia (UE) 2016/429 świadectwo zdrowia zwierząt wydane zgodnie z art. 223 ust. 4 tego rozporządzenia przez właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia do celów przemieszczania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury zawiera:

a)

ogólne informacje określone w załączniku III pkt 1;

b)

szczegółowe informacje na temat celu, w jakim produkty pochodzenia zwierzęcego mają zostać wykorzystane, zgodnie z załącznikiem III pkt 2;

c)

poświadczenie podpisane przez urzędowego lekarza weterynarii, o którym mowa w załączniku III pkt 3, potwierdzające zgodność z warunkami określonymi w art. 23 lit. b).

Artykuł 27

Obowiązek podmiotów w zakresie informowania dotyczący powiadamiania o przemieszczaniu produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury między państwami członkowskimi

W powiadomieniach o przemieszczaniu produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, przewidzianych w art. 225 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2016/429, podmioty przekazują właściwemu organowi państwa członkowskiego pochodzenia informacje określone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do każdej przesyłki produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury.

Artykuł 28

Obowiązek właściwego organu w zakresie informowania dotyczący powiadamiania o przemieszczaniu produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury między państwami członkowskimi

Właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia, powiadamiając właściwy organ państwa członkowskiego przeznaczenia o przemieszczaniu produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, zgodnie z art. 225 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/429, przekazuje informacje określone w załączniku III do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do każdej przesyłki produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury.

Artykuł 29

Procedury nadzwyczajne

W przypadku niedostępności systemu TRACES właściwy organ państwa członkowskiego pochodzenia produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, które mają być przemieszczone do innego państwa członkowskiego, stosuje ustalenia awaryjne określone na podstawie art. 46 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/1715.

CZĘŚĆ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 30

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 21 kwietnia 2021 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 kwietnia 2020 r.

W imieniu Komisji

Ursula VON DER LEYEN

Przewodnicząca


(1)  Dz.U. L 84 z 31.3.2016, s. 1.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1882 z dnia 3 grudnia 2018 r. w sprawie stosowania niektórych przepisów dotyczących zapobiegania chorobom oraz ich zwalczania do kategorii chorób umieszczonych w wykazie oraz ustanawiające wykaz gatunków i grup gatunków, z którymi wiąże się znaczne ryzyko rozprzestrzeniania się chorób umieszczonych w tym wykazie (Dz.U. L 308 z 4.12.2018, s. 21).

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/689 z dnia 17 grudnia 2019 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do zasad dotyczących nadzoru, programów likwidacji choroby oraz statusu obszaru wolnego od choroby w przypadku niektórych chorób umieszczonych w wykazie i niektórych nowo występujących chorób (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 211).

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55).

(5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/691 z dnia 30 stycznia 2020 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 w odniesieniu do przepisów dotyczących zakładów akwakultury i przewoźników zwierząt wodnych (Dz.U. L 174 z 3.6.2020, s. 345).

(6)  Dyrektywa Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i produktów akwakultury oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób (Dz.U. L 328 z 24.11.2006, s. 14).

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1715 z dnia 30 września 2019 r. ustanawiające przepisy dotyczące funkcjonowania systemu zarządzania informacjami w zakresie kontroli urzędowych oraz jego składników systemowych („rozporządzenie w sprawie systemu IMSOC”) (Dz.U. L 261 z 14.10.2019, s. 37).


ZAŁĄCZNIK I

Gatunki wektory wymienione w czwartej kolumnie tabeli załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 oraz warunki, na jakich gatunki te uznaje się za wektory do celów przemieszczania

Wykaz chorób

Gatunki wektory

Warunki związane z przemieszczaniem z miejsca pochodzenia zwierząt wodnych należących do gatunków wektorów wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2018/1882.

Epizootyczna martwica układu krwiotwórczego

Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882

Zwierzęta wodne gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 w każdych warunkach uznaje się za wektory epizootycznej martwicy układu krwiotwórczego

Wirusowa posocznica krwotoczna

Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882

Zwierzęta wodne gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory wirusowej posocznicy krwotocznej, gdy ich miejscem pochodzenia jest:

a)

zakład akwakultury lub grupa zakładów akwakultury, w których utrzymywane są gatunki wymienione w trzeciej kolumnie tej tabeli; lub

b)

środowisko naturalne, w którym mogły być narażone na kontakt ze zwierzętami należącymi do gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie tej tabeli.

Zakaźna martwica układu krwiotwórczego ryb łososiowatych

Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakaźnej martwicy układu krwiotwórczego ryb łososiowatych, gdy ich miejscem pochodzenia jest:

a)

zakład akwakultury lub grupa zakładów akwakultury, w których utrzymywane są gatunki wymienione w trzeciej kolumnie tej tabeli; lub

b)

środowisko naturalne, w którym mogły być narażone na działanie gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie tej tabeli.

Zakażenie wirusem zakaźnej anemii łososi z delecją w regionie polimorficznym (HPR)

W odniesieniu do zakażenia wirusem zakaźnej anemii łososi z delecją w regionie polimorficznym nie wymieniono gatunków wektorów.

 

Zakażenie wywoływane przez Mikrocytos mackini

W odniesieniu do zakażenia wywoływanego przez Mikrocytos mackini nie wymieniono gatunków wektorów.

 

Zakażenie wywoływane przez Perkinsus marinus

Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wywoływanego przez Perkinsus marinus, gdy ich miejscem pochodzenia jest:

a)

zakład akwakultury lub grupa zakładów akwakultury, w których utrzymywane są gatunki wymienione w trzeciej kolumnie tej tabeli; lub

b)

środowisko naturalne, w którym mogły być narażone na działanie gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie tej tabeli.

Zakażenie wywoływane przez Bonamia ostreae

Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wywoływanego przez Bonamia ostreae, gdy ich miejscem pochodzenia jest:

a)

zakład akwakultury lub grupa zakładów akwakultury, w których utrzymywane są gatunki wymienione w trzeciej kolumnie tej tabeli; lub

b)

środowisko naturalne, w którym mogły być narażone na działanie gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie tej tabeli.

Zakażenie wywoływane przez Bonamia exitiosa

Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wywoływanego przez Bonamia exitiosa, gdy ich miejscem pochodzenia jest:

a)

zakład akwakultury lub grupa zakładów akwakultury, w których utrzymywane są gatunki wymienione w trzeciej kolumnie tej tabeli; lub

b)

środowisko naturalne, w którym mogły być narażone na działanie gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie tej tabeli.

Zakażenie wywoływane przez Marteilia refringens

Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wywoływanego przez Marteilia refringens, gdy ich miejscem pochodzenia jest:

a)

zakład akwakultury lub grupa zakładów akwakultury, w których utrzymywane są gatunki wymienione w trzeciej kolumnie tej tabeli; lub

b)

środowisko naturalne, w którym mogły być narażone na działanie gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie tej tabeli.

Zakażenie wirusem zespołu Taura

Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wirusem zespołu Taura, gdy ich miejscem pochodzenia jest:

a)

zakład akwakultury lub grupa zakładów akwakultury, w których utrzymywane są gatunki wymienione w trzeciej kolumnie tej tabeli; lub

b)

środowisko naturalne, w którym mogły być narażone na działanie gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie tej tabeli.

Zakażenie wirusem choroby żółtej głowy

Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wirusem choroby żółtej głowy, gdy ich miejscem pochodzenia jest:

a)

zakład akwakultury lub grupa zakładów akwakultury, w których utrzymywane są gatunki wymienione w trzeciej kolumnie tej tabeli; lub

b)

środowisko naturalne, w którym mogły być narażone na działanie gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie tej tabeli.

Zakażenie wirusem WSS

Wymienione w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882

Zwierzęta wodne należące do gatunków wymienionych w czwartej kolumnie tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882 uznaje się za wektory zakażenia wirusem WSS, gdy ich miejscem pochodzenia jest:

a)

zakład akwakultury lub grupa zakładów akwakultury, w których utrzymywane są gatunki wymienione w trzeciej kolumnie tej tabeli; lub

b)

środowisko naturalne, w którym mogły być narażone na działanie gatunków wymienionych w trzeciej kolumnie tej tabeli.


ZAŁĄCZNIK II

A.   Informacje, które należy zawrzeć w świadectwie zdrowia zwierząt lub powiadomieniu dotyczącym zwierząt wodnych

1.

Świadectwo zdrowia zwierząt lub powiadomienie dotyczące zwierząt akwakultury zawiera co najmniej następujące informacje:

a)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres wysyłającego i odbiorcy;

b)

nazwę i adres zakładu pochodzenia; oraz

(i)

w przypadku gdy zakład pochodzenia jest zakładem zatwierdzonym – niepowtarzalny numer zatwierdzenia tego zatwierdzonego zakładu; lub

(ii)

w przypadku gdy zakład pochodzenia jest zarejestrowanym zakładem – niepowtarzalny numer rejestracyjny tego zarejestrowanego zakładu;

c)

nazwę i adres zakładu przeznaczenia oraz

(i)

w przypadku gdy zakład przeznaczenia jest zakładem zatwierdzonym – niepowtarzalny numer zatwierdzenia tego zatwierdzonego zakładu; lub

(ii)

w przypadku gdy zakład przeznaczenia jest zarejestrowanym zakładem – niepowtarzalny numer rejestracyjny tego zarejestrowanego zakładu;

(iii)

w przypadku gdy miejscem przeznaczenia jest siedlisko – miejsce, w którym przewidziano rozładunek zwierząt;

d)

nazwę i adres przewoźnika;

e)

nazwę systematyczną gatunku oraz liczbę, objętość lub wagę zwierząt akwakultury, odpowiednio do ich etapu życia;

f)

datę, godzinę i miejsce wydania oraz okres ważności świadectwa zdrowia zwierząt oraz imię i nazwisko, stanowisko i podpis urzędowego lekarza weterynarii oraz pieczęć właściwego organu miejsca pochodzenia przesyłki;

g)

w stosownych przypadkach potwierdzenie, że uzyskano zgodę właściwego organu otrzymującego państwa członkowskiego.

2.

Świadectwo zdrowia zwierząt lub powiadomienie dotyczące przemieszczania dzikich zwierząt wodnych zawiera co najmniej następujące informacje:

a)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres wysyłającego i odbiorcy;

b)

miejsce, w którym zwierzęta schwytano i załadowano do wysyłki;

c)

miejsce przeznaczenia oraz

(i)

w przypadku gdy miejscem przeznaczenia jest siedlisko – miejsce, w którym przewidziano rozładunek zwierząt; lub

(ii)

w przypadku gdy zakład przeznaczenia jest zarejestrowanym zakładem – niepowtarzalny numer rejestracyjny tego zarejestrowanego zakładu;

d)

nazwę i adres przewoźnika;

e)

nazwę systematyczną gatunku oraz liczbę, objętość lub wagę dzikich zwierząt wodnych, odpowiednio do ich etapu życia;

f)

datę, godzinę i miejsce wydania oraz okres ważności świadectwa zdrowia zwierząt oraz imię i nazwisko, stanowisko i podpis urzędowego lekarza weterynarii oraz pieczęć właściwego organu miejsca pochodzenia przesyłki;

g)

w stosownych przypadkach potwierdzenie, że uzyskano zgodę właściwego organu otrzymującego państwa członkowskiego.

3.

Świadectwo zdrowia zwierząt lub powiadomienie dotyczące przemieszczania zwierząt wodnych zawiera szczegółowe informacje na temat przeznaczenia zwierząt wodnych oraz wskazuje jeden z następujących celów:

a)

dalsze utrzymywanie;

b)

uwolnienie do środowiska naturalnego;

c)

umieszczanie w obszarze przejściowym;

d)

kwarantanna;

e)

cele dekoracyjne;

f)

przynęta dla ryb;

g)

zniszczenie lub ubój zwierząt pochodzących z obszaru objętego środkami zwalczania chorób;

h)

ubój i dalsze przetwarzanie;

i)

spożycie przez ludzi;

j)

zakłady oczyszczania;

k)

centra wysyłkowe;

l)

cele badawcze;

m)

inne (określić).

B.   Informacje, które należy zawrzeć w deklaracji dotyczącej zwierząt akwakultury przemieszczanych do innego państwa członkowskiego

1.

Deklaracja dotycząca zwierząt akwakultury, w tym zwierząt akwakultury przeznaczonych do spożycia przez ludzi, zawiera co najmniej następujące informacje:

a)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres wysyłającego i odbiorcy;

b)

nazwę i adres zakładu pochodzenia; oraz

(i)

w przypadku gdy zakład pochodzenia jest zakładem zatwierdzonym – niepowtarzalny numer zatwierdzenia tego zatwierdzonego zakładu; lub

(ii)

w przypadku gdy zakład pochodzenia jest zarejestrowanym zakładem – niepowtarzalny numer rejestracyjny tego zarejestrowanego zakładu;

c)

nazwę i adres zakładu przeznaczenia oraz

(i)

w przypadku gdy zakład przeznaczenia jest zakładem zatwierdzonym – niepowtarzalny numer zatwierdzenia tego zatwierdzonego zakładu; lub

(ii)

w przypadku gdy zakład przeznaczenia jest zarejestrowanym zakładem – niepowtarzalny numer rejestracyjny tego zarejestrowanego zakładu;

d)

nazwę i adres przewoźnika;

e)

gatunek oraz liczbę, objętość lub wagę zwierząt akwakultury, odpowiednio do ich etapu życia;

f)

datę pobrania ostatniej próbki zgodnie z częścią III załącznika VI do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/689 oraz wyniki badania tej próbki, jeżeli miejscem przeznaczenia zwierząt akwakultury jest zakład zlokalizowany w innym państwie członkowskim, który realizuje program nadzoru w odniesieniu do określonej choroby lub chorób kategorii C;

g)

datę i godzinę wysłania przesyłki.

2.

Deklaracje dotyczące przemieszczania zwierząt akwakultury uwzględniające zwierzęta akwakultury przeznaczone do spożycia przez ludzi zawierają szczegółowe informacje o celu, w jakim zwierzęta akwakultury mają zostać wykorzystane, oraz wskazują jeden z następujących celów:

a)

dalsze utrzymywanie;

b)

uwolnienie do środowiska naturalnego;

c)

umieszczanie w obszarze przejściowym;

d)

kwarantanna;

e)

cele dekoracyjne;

f)

ubój i dalsze przetwarzanie;

g)

spożycie przez ludzi;

h)

zakłady oczyszczania;

i)

centra wysyłkowe;

j)

cele badawcze;

k)

inne (określić).


ZAŁĄCZNIK III

Informacje, które należy zawrzeć w świadectwie zdrowia zwierząt lub powiadomieniu dotyczącym produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury

1.   

Świadectwo zdrowia zwierząt lub powiadomienie dotyczące produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury zawiera co najmniej następujące informacje:

a)

imię i nazwisko lub nazwę oraz adres wysyłającego i odbiorcy;

b)

nazwę i adres zakładu lub miejsca pochodzenia oraz

(i)

w przypadku gdy zakład pochodzenia jest zakładem zatwierdzonym – niepowtarzalny numer zatwierdzenia tego zatwierdzonego zakładu; lub

(ii)

w przypadku gdy zakład pochodzenia jest zarejestrowanym zakładem – niepowtarzalny numer rejestracyjny tego zarejestrowanego zakładu;

c)

nazwę i adres zakładu lub miejsca przeznaczenia oraz

(i)

w przypadku gdy zakład przeznaczenia jest zakładem zatwierdzonym – niepowtarzalny numer zatwierdzenia tego zatwierdzonego zakładu; lub

(ii)

w przypadku gdy zakład przeznaczenia jest zarejestrowanym zakładem – niepowtarzalny numer rejestracyjny tego zarejestrowanego zakładu;

d)

nazwę systematyczną gatunku zwierząt akwakultury, z których pochodzą produkty pochodzenia zwierzęcego, oraz w stosownych przypadkach liczbę, objętość lub wagę produktów pochodzenia zwierzęcego;

e)

datę, godzinę i miejsce wydania oraz okres ważności świadectwa zdrowia zwierząt oraz imię i nazwisko, stanowisko i podpis urzędowego lekarza weterynarii oraz pieczęć właściwego organu miejsca pochodzenia przesyłki.

2.   

Świadectwo zdrowia zwierząt lub powiadomienie dotyczące przemieszczania produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury zawiera szczegółowe informacje na temat celu, w jakim produkty te mają zostać wykorzystane, oraz wskazują jeden z następujących celów:

a)

bezpośrednie spożycie przez ludzi;

b)

przetwarzanie w zakładzie zajmującym się żywnością pochodzącą od i ze zwierząt wodnych objętych zwalczaniem chorób;

c)

inne (określić).

3.   

Poświadczenie, które należy zawrzeć w świadectwie zdrowia zwierząt dla produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt akwakultury innych niż żywe zwierzęta akwakultury, które mają zostać przemieszczone z obszaru objętego ograniczeniami, brzmi następująco:

„Produkty pochodzenia zwierzęcego spełniające warunki określone w zezwoleniu [xxx, należy zamieścić nazwę i datę publikacji stosownego aktu prawnego] dotyczącym środków zwalczania [należy zamieścić nazwę stosownej choroby] w [należy zamieścić informacje szczegółowe na temat obszaru pochodzenia objętego ograniczeniami].”


Top