EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 12012J/TXT

Traktat między Królestwem Belgii, Republiką Bułgarii, Republiką Czeską, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Estońską, Irlandią, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Republiką Włoską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Portugalską, Rumunią, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Chorwacji dotyczący przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

OJ L 112, 24.4.2012, p. 10–110 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
OJ L 300, 9.11.2013, p. 11–110 (HR)

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/treaty/acc_2012/sign

 

ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2012.112.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 112

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 55
24 kwietnia 2012


Spis treści

 

Strona

 

*

Opinia Komisji z dnia 12 października 2011 r. w sprawie wniosku Republiki Chorwacji o przystąpienie do Unii Europejskiej

3

 

*

Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (14409/2011 – C7-0252/2011 – 2011/0805(NLE)) (Zgoda)

5

 

*

Decyzja Rady Unii Europejskiej z dnia 5 grudnia 2011 r. w sprawie przyjęcia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

6

Spis treści

7

Traktat między Królestwem Belgii, Republiką Bułgarii, Republiką Czeską, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Estońską, Irlandią, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Republiką Włoską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Portugalską, Rumunią, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Chorwacji dotyczący przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

10

Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Chorwacji oraz dostosowań w Traktacie o Unii Europejskiej, Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej

21

ZAŁĄCZNIK I Wykaz konwencji i protokołów, do których Republika Chorwacji przystąpi z dniem przystąpienia (o którym mowa w artykule 3 ustęp 4 Aktu przystąpienia)

35

ZAŁĄCZNIK II Wykaz przepisów dorobku Schengen w postaci, w jakiej zostały włączone w ramy Unii Europejskiej, oraz akty na nim oparte lub w inny sposób z nim związane, które staną się wiążące dla Republiki Chorwacji i będą miały w tym państwie zastosowanie od dnia przystąpienia (o którym mowa w artykule 4 ustęp 1 Aktu przystąpienia)

36

ZAŁĄCZNIK III Wykaz, o którym mowa w artykule 15 Aktu przystąpienia: dostosowania aktów przyjętych przez instytucje

41

ZAŁĄCZNIK IV Wykaz, o którym mowa w artykule 16 Aktu przystąpienia: pozostałe postanowienia stałe

60

ZAŁĄCZNIK V Wykaz, o którym mowa w artykule 18 Aktu przystąpienia: środki przejściowe

67

ZAŁĄCZNIK VI Rozwój obszarów wiejskich (o którym mowa w artykule 35 ustęp 2 Aktu przystąpienia)

87

ZAŁĄCZNIK VII Szczególne zobowiązania podjęte przez Republikę Chorwacji podczas negocjacji akcesyjnych (o których mowa w artykule 36 ustęp 1 akapit drugi Aktu przystąpienia)

88

ZAŁĄCZNIK VIII Zobowiązania podjęte przez Republikę Chorwacji w zakresie restrukturyzacji chorwackiego przemysłu stoczniowego (o których mowa w artykule 36 ustęp 1 akapit trzeci Aktu przystąpienia)

89

ZAŁĄCZNIK IX Zobowiązania podjęte przez Republikę Chorwacji w zakresie restrukturyzacji sektora stalowego (o których mowa w artykule 36 ustęp 1 akapit trzeci Aktu przystąpienia)

91

Protokół w sprawie niektórych uzgodnień dotyczących możliwego jednorazowego przekazania Republice Chorwacji jednostek przyznanej emisji przydzielonych na mocy protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, a także związanej z nimi rekompensaty

92

Akt końcowy

95

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


24.4.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 112/3


OPINIA KOMISJI

z dnia 12 października 2011 r.

w sprawie wniosku Republiki Chorwacji o przystąpienie do Unii Europejskiej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 49,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Każde państwo europejskie, które szanuje wartości Unii Europejskiej i zobowiązuje się je wspierać, może złożyć wniosek o członkostwo w Unii. Unia opiera się na wartościach poszanowania godności osoby ludzkiej, wolności, demokracji, równości, państwa prawa, jak również poszanowania praw człowieka, w tym praw osób należących do mniejszości.

(2)

Republika Chorwacji złożyła wniosek o przystąpienie do Unii Europejskiej.

(3)

W swojej opinii z dnia 20 kwietnia 2004 na temat Chorwacji (1) Komisja wyraziła swoje poglądy na temat niektórych zasadniczych kwestii związanych z tym wnioskiem.

(4)

Rada Europejska na posiedzeniu w Kopenhadze w czerwcu 1993 r. określiła warunki kwalifikacji, które regulują proces przystąpienia i przeprowadzane przez Komisję regularne oceny gotowości Chorwacji do członkostwa. Kryteria polityczne wymagają od Chorwacji zapewnienia stabilności instytucji będących gwarantem demokracji, praworządności, respektowania praw człowieka oraz poszanowania i ochrony praw mniejszości; wymagania te są obecnie zawarte w Traktacie o Unii Europejskiej i w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Kryteria gospodarcze wymagają istnienia sprawnej gospodarki rynkowej, jak również zdolności przeciwstawiania się presji konkurencji i siłom rynkowym działającym wewnątrz Unii. Kryterium zgodności z dorobkiem prawnym odnosi się do zdolności do przyjęcia na siebie obowiązków członkostwa wynikających z Traktatów i prawodawstwa Unii oraz z unijnego dorobku prawnego, szczególnie zaś realizacji celów unii politycznej, gospodarczej i walutowej. Zdolność Unii do przyjmowania nowych członków przy jednoczesnym utrzymaniu tempa integracji europejskiej jest istotnym czynnikiem, który należy uwzględnić w ogólnym interesie zarówno Unii, jak i krajów kandydujących.

(5)

Warunki procesu stabilizacji i stowarzyszenia dla Bałkanów Zachodnich zostały określone przez Radę w dniu 31 maja 1999 r. i obejmują współpracę z Międzynarodowym Trybunałem Karnym dla Byłej Jugosławii oraz współpracę regionalną.

(6)

W grudniu 2006 r. Rada Europejska zgodziła się, że strategia rozszerzenia oparta na konsolidacji, komunikacji i spełnieniu ściśle określonych warunków, przy uwzględnieniu zdolności UE do przyjęcia nowych członków, stanowi podstawę odnowionego konsensusu w sprawie rozszerzenia.

(7)

Warunki przyjęcia i wynikające z tego przyjęcia dostosowania w Traktatach były przedmiotem negocjacji w ramach Konferencji między państwami członkowskimi i Chorwacją. Negocjacje te zostały przeprowadzone w zgodzie z ramami negocjacyjnymi, które przewidują konieczność spełnienia rygorystycznych warunków na etapie otwierania i zamykania rozdziałów. Negocjacje zostały zakończone w dniu 30 czerwca 2011 r., a uzgodnione postanowienia są sprawiedliwe i właściwe.

(8)

Przystępując do Unii Europejskiej Chorwacja bez zastrzeżeń przyjmuje Traktat o Unii Europejskiej, Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej wraz ze wszystkimi ich celami i wszystkimi decyzjami przyjętymi od chwili ich wejścia w życie, jak również opcjami przyjętymi w związku z rozwojem i wzmocnieniem Unii Europejskiej i Wspólnoty.

(9)

Zasadniczą cechą porządku prawnego wprowadzanego Traktatami jest fakt, że niektóre z ich postanowień i niektóre akty przyjęte przez instytucje są bezpośrednio stosowane, że prawo unijne jest nadrzędne wobec wszelkich przepisów krajowych, które mogłyby z nim kolidować, oraz że istnieją procedury zapewniające jednolitą interpretację prawa unijnego. Przystąpienie do Unii Europejskiej wymaga uznania wiążącego charakteru tych zasad, których przestrzeganie jest niezbędne do zapewnienia skuteczności i jedności prawa unijnego.

(10)

Komisja jest zdania, że Chorwacja spełnia kryteria polityczne i spodziewa się, że spełni ona kryteria gospodarcze i związane z przyjęciem unijnego dorobku prawnego i że do dnia 1 lipca 2013 r. Chorwacja będzie gotowa do członkostwa. Członkostwo wymaga ciągłego przestrzegania wartości, na których opiera się Unia, jak również zaangażowania na rzecz ich propagowania.

(11)

Chorwacja osiągnęła wysoki poziom gotowości do członkostwa. Komisja wzywa Chorwację do nieustawania w wysiłkach na rzecz dostosowania ustawodawstwa do unijnego dorobku prawnego oraz dalszego wzmacniania swojego potencjału administracyjnego, między innymi poprzez stałe postępy reformy administracji publicznej. Komisja będzie w dalszym ciągu uważnie śledzić wypełnianie przez Chorwację wszystkich zobowiązań podjętych w toku negocjacji akcesyjnych, w tym zobowiązań, które należy wypełnić przed terminem przystąpienia, jak również trwające wciąż przygotowania do przyjęcia obowiązków państwa członkowskiego z chwilą przystąpienia. Monitorowanie skupi się w szczególności na zobowiązaniach podjętych przez Chorwację w dziedzinie sądownictwa, walki z korupcją, praw podstawowych, w dziedzinie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa, w tym zarządzania granicami, jak również w dziedzinie polityki konkurencji. Jeżeli w procesie monitorowania pewne kwestie wzbudzą niepokój i nie zostaną naprawione przez Chorwację, w stosownych przypadkach Komisja prześle władzom chorwackim pisma zawierające wczesne ostrzeżenia i może zaproponować Radzie podjęcie odpowiednich środków jeszcze przed przystąpieniem. Komisja zastrzega sobie również prawo do powoływania się na różne klauzule ochronne przewidziane w traktacie o przystąpieniu, jak również na szczególne mechanizmy dotyczące pomocy państwa na rzecz chorwackiego przemysłu stoczniowego i stalowego.

(12)

Komisja wzywa władze Chorwacji do zakończenia tłumaczenia i weryfikacji unijnego dorobku prawnego przed dniem przystąpienia w celu zapewnienia pewności prawa przy wdrażaniu prawodawstwa UE.

(13)

Jednym z celów Unii Europejskiej jest pogłębienie solidarności między tworzącymi ją narodami z poszanowaniem ich historii, kultury i tradycji.

(14)

Rozszerzenie Unii Europejskiej poprzez przystąpienie Chorwacji przyczyni się do wzmocnienia stabilności, wolności i dobrobytu w Europie. Oczekuje się, że Chorwacja będzie w dalszym ciągu pełnić aktywną rolę we współpracy regionalnej Bałkanów Zachodnich. Komisja z zadowoleniem przyjęła deklarację Chorwacji na temat propagowania wartości europejskich w Europie Południowo-Wschodniej, a w szczególności zobowiązanie Chorwacji, że kwestie dwustronne nie powinny utrudniać procesu przystąpienia krajów kandydujących. Przystąpienie Chorwacji potwierdza zaangażowanie UE w perspektywę europejską Bałkanów Zachodnich.

NINIEJSZYM WYDAJE POZYTYWNĄ OPINIĘ:

w sprawie przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej.

Niniejsza opinia skierowana jest do Rady.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 października 2011 r.

W imieniu Komisji

Štefan FÜLE

Członek Komisji odpowiedzialny za rozszerzenie

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  COM(2004) 257 wersja ostateczna


24.4.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 112/5


REZOLUCJA USTAWODAWCZA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

z dnia 1 grudnia 2011 r.

w sprawie przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej (14409/2011 – C7-0252/2011 – 2011/0805(NLE))

(Zgoda)

Parlament Europejski,

uwzględniając wniosek Republiki Chorwacji o członkostwo w Unii Europejskiej,

uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 49 Traktatu o Unii Europejskiej (14409/2011 – C7-0252/2011),

uwzględniając opinię Komisji (COM(2011)0667),

uwzględniając projekt Traktatu dotyczącego przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej, protokół i akt końcowy,

uwzględniając art. 74c i art. 81 Regulaminu,

uwzględniając zalecenie Komisji Spraw Zagranicznych (A7-0390/2011),

A.

mając na uwadze, że warunki przyjęcia kraju kandydującego oraz zmiany wynikające z jego przystąpienia są określone w projekcie Traktatu dotyczącego przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej oraz że w przypadku wszelkich istotnych zmian w projekcie tego traktatu należy zasięgać opinii Parlamentu,

B.

mając na uwadze, że Komisja musi rygorystycznie i obiektywnie monitorować dalsze przygotowania do przystąpienia oraz pomagać władzom Chorwacji w wypełnianiu zobowiązań podjętych przez nie podczas negocjacji; mając na uwadze, że Komisja musi regularnie informować Parlament, w jakim zakresie władze chorwackie przestrzegają swoich zobowiązań z myślą o pełnym wzięciu na siebie obowiązków wynikających z członkostwa z chwilą przystąpienia do UE w dniu 1 lipca 2013 r.,

1.

wyraża zgodę na przystąpienie Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej;

2.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Republiki Chorwacji.


24.4.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 112/6


DECYZJA RADY UNII EUROPEJSKIEJ

z dnia 5 grudnia 2011 r.

w sprawie przyjęcia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 49,

uwzględniając opinię Komisji Europejskiej (1),

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (2),

a także mając na uwadze, że Republika Chorwacji złożyła wniosek o członkostwo w Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł

Rada akceptuje ten wniosek o przyjęcie; warunki przyjęcia oraz wynikające z tego przyjęcia dostosowania w Traktacie o Unii Europejskiej, Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej będą przedmiotem umowy między państwami członkowskimi a Republiką Chorwacji.

Sporządzono w Brukseli dnia 5 grudnia 2011 r.

W imieniu Rady

M. DOWGIELEWICZ

Przewodniczący


(1)  Zob. s. 3 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(2)  Zob. s. 5 niniejszego Dziennika Urzędowego.


SPIS TREŚCI

A.

Traktat między Królestwem Belgii, Republiką Bułgarii, Republiką Czeską, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Estońską, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Rzecząpospolitą Polską, Republiką Portugalską, Rumunią, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Chorwacji dotyczący przystąpienia Republiki Chorwacji do Unii Europejskiej

B.

Akt dotyczący warunków przystąpienia Republiki Chorwacji oraz dostosowań w Traktacie o Unii Europejskiej, Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej

Część pierwsza:

Zasady

Część druga:

Dostosowania w Traktatach

Tytuł I:

Postanowienia instytucjonalne

Tytuł II:

Pozostałe dostosowania

Część trzecia:

Postanowienia stałe

Część czwarta:

Postanowienia tymczasowe

Tytuł I:

Środki przejściowe

Tytuł II:

Postanowienia instytucjonalne

Tytuł III:

Postanowienia finansowe

Tytuł IV:

Pozostałe postanowienia

Część piąta:

Postanowienia dotyczące wprowadzenia w życie niniejszego Aktu

Tytuł I:

Dostosowania w regulaminach instytucji oraz w zasadach dotyczących komitetów i w regulaminach komitetów

Tytuł II:

Stosowanie aktów instytucji

Tytuł III:

Postanowienia końcowe

ZAŁĄCZNIKI

ZAŁĄCZNIK I:

Wykaz konwencji i protokołów, do których Republika Chorwacji przystąpi z dniem przystąpienia (o którym mowa w artykule 3 ustęp 4 Aktu przystąpienia)

ZAŁĄCZNIK II:

Wykaz przepisów dorobku Schengen w postaci, w jakiej zostały włączone w ramy Unii Europejskiej, oraz akty na nim oparte lub w inny sposób z nim związane, które staną się wiążące dla Republiki Chorwacji i będą miały w tym państwie zastosowanie od dnia przystąpienia (o którym mowa w artykule 4 ustęp 1 Aktu przystąpienia)

ZAŁĄCZNIK III:

Wykaz, o którym mowa w artykule 15 Aktu przystąpienia: dostosowania w aktach przyjętych przez instytucje

1.

Swobodny przepływ usług

2.

Prawo własności intelektualnej

I.

Wspólnotowy znak towarowy

II.

Dodatkowe świadectwa ochronne

III.

Wzory wspólnotowe

3.

Usługi finansowe

4.

Rolnictwo

5.

Rybołówstwo

6.

Podatki

7.

Polityka regionalna i koordynacja instrumentów strukturalnych

8.

Środowisko

ZAŁĄCZNIK IV:

Wykaz, o którym mowa w artykule 16 Aktu przystąpienia: pozostałe postanowienia stałe

1.

Prawo własności intelektualnej

2.

Polityka konkurencji

3.

Rolnictwo

4.

Rybołówstwo

5.

Unia celna

Dodatek do załącznika IV

ZAŁĄCZNIK V:

Wykaz, o którym mowa w artykule 18 Aktu przystąpienia: środki przejściowe:

1.

Swobodny przepływ towarów

2.

Swobodny przepływ osób

3.

Swobodny przepływ kapitału

4.

Rolnictwo

I.

Środki przejściowe dla Chorwacji

II.

Przejściowa kwota taryfowa dla surowego cukru trzcinowego do rafinacji

III.

Tymczasowe środki w zakresie płatności bezpośrednich dla Chorwacji

5.

Bezpieczeństwo żywności, polityka weterynaryjna i fitosanitarna

I.

Kury nioski

II.

Zakłady (mięso, mleko, ryby i produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego)

III.

Obrót materiałem siewnym

IV.

Korytarz Neum

6.

Rybołówstwo

7.

Polityka transportowa

8.

Podatki

9.

Wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość

10.

Środowisko

I.

Ustawodawstwo horyzontalne

II.

Jakość powietrza

III.

Gospodarowanie odpadami

IV.

Jakość wody

V.

Zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola (IPPC)

VI.

Chemikalia

Dodatek do załącznika V

ZAŁĄCZNIK VI:

Rozwój obszarów wiejskich (o którym mowa w artykule 35 ustęp 2 Aktu przystąpienia)

ZAŁĄCZNIK VII:

Szczególne zobowiązania podjęte przez Republikę Chorwacji podczas negocjacji akcesyjnych (o których mowa w artykule 36 ustęp 1 akapit drugi Aktu przystąpienia)

ZAŁĄCZNIK VIII:

Zobowiązania podjęte przez Republikę Chorwacji w zakresie restrukturyzacji chorwackiego przemysłu stoczniowego (o których mowa w artykule 36 ustęp 1 akapit trzeci Aktu przystąpienia)

ZAŁĄCZNIK IX:

Zobowiązania podjęte przez Republikę Chorwacji w zakresie restrukturyzacji sektora stalowego (o których mowa w artykule 36 ustęp 1 akapit trzeci Aktu przystąpienia)

PROTOKÓŁ

Protokół w sprawie niektórych uzgodnień dotyczących możliwego jednorazowego przekazania Republice Chorwacji jednostek przyznanej emisji przydzielonych na mocy protokołu z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, a także związanej z nimi rekompensaty

AKT KOŃCOWY

I.

Tekst Aktu końcowego

II.

Deklaracje

A.

Wspólna deklaracja obecnych Państw Członkowskich

Wspólna deklaracja w sprawie pełnego stosowania przepisów dorobku Schengen

B.

Wspólna deklaracja niektórych obecnych Państw Członkowskich

Wspólna deklaracja Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Austrii w sprawie swobodnego przepływu pracowników: Chorwacja;

C.

Wspólna deklaracja obecnych Państw Członkowskich i Republiki Chorwacji

Wspólna deklaracja w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju

D.

Deklaracja Republiki Chorwacji

Deklaracja Republiki Chorwacji w sprawie uzgodnień przejściowych dotyczących liberalizacji chorwackiego rynku gruntów rolnych

III.

Wymiana listów między Unią Europejską a Republiką Chorwacji w sprawie procedury informowania i konsultacji stosowanej w celu przyjęcia niektórych decyzji i innych środków, które należy podjąć w okresie poprzedzającym przystąpienie

TRAKTAT

MIĘDZY

KRÓLESTWEM BELGII, REPUBLIKĄ BUŁGARII, REPUBLIKĄ CZESKĄ, KRÓLESTWEM DANII, REPUBLIKĄ FEDERALNĄ NIEMIEC, REPUBLIKĄ ESTOŃSKĄ, IRLANDIĄ, REPUBLIKĄ GRECKĄ, KRÓLESTWEM HISZPANII, REPUBLIKĄ FRANCUSKĄ, REPUBLIKĄ WŁOSKĄ, REPUBLIKĄ CYPRYJSKĄ, REPUBLIKĄ ŁOTEWSKĄ, REPUBLIKĄ LITEWSKĄ, WIELKIM KSIĘSTWEM LUKSEMBURGA, REPUBLIKĄ WĘGIERSKĄ, REPUBLIKĄ MALTY, KRÓLESTWEM NIDERLANDÓW, REPUBLIKĄ AUSTRII, RZECZĄPOSPOLITĄ POLSKĄ, REPUBLIKĄ PORTUGALSKĄ, RUMUNIĄ, REPUBLIKĄ SŁOWENII, REPUBLIKĄ SŁOWACKĄ, REPUBLIKĄ FINLANDII, KRÓLESTWEM SZWECJI, ZJEDNOCZONYM KRÓLESTWEM WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ

(PAŃSTWAMI CZŁONKOWSKIMI UNII EUROPEJSKIEJ)

A

REPUBLIKĄ CHORWACJI

DOTYCZĄCY PRZYSTĄPIENIA REPUBLIKI CHORWACJI DO UNII EUROPEJSKIEJ

JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL BELGÓW,

PREZYDENT REPUBLIKI BUŁGARII,

PREZYDENT REPUBLIKI CZESKIEJ,

JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA DANII,

PREZYDENT REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC,

PREZYDENT REPUBLIKI ESTOŃSKIEJ,

PREZYDENT IRLANDII,

PREZYDENT REPUBLIKI GRECKIEJ,

JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL HISZPANII,

PREZYDENT REPUBLIKI FRANCUSKIEJ,

REPUBLIKA CHORWACJI,

PREZYDENT REPUBLIKI WŁOSKIEJ,

PREZYDENT REPUBLIKI CYPRYJSKIEJ,

PREZYDENT REPUBLIKI ŁOTEWSKIEJ,

PREZYDENT REPUBLIKI LITEWSKIEJ,

JEGO KRÓLEWSKA WYSOKOŚĆ WIELKI KSIĄŻĘ LUKSEMBURGA,

PREZYDENT REPUBLIKI WĘGIERSKIEJ,

PREZYDENT MALTY,

JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA NIDERLANDÓW,

PREZYDENT FEDERALNY REPUBLIKI AUSTRII,

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

PREZYDENT REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ,

PREZYDENT RUMUNII,

PREZYDENT REPUBLIKI SŁOWENII,

PREZYDENT REPUBLIKI SŁOWACKIEJ,

PREZYDENT REPUBLIKI FINLANDII,

RZĄD KRÓLESTWA SZWECJI,

JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

ZJEDNOCZENI pragnieniem osiągnięcia celów Unii Europejskiej,

ZDECYDOWANI kontynuować proces tworzenia coraz ściślejszego związku między narodami Europy na już istniejących podstawach,

UWZGLĘDNIAJĄC, że artykuł 49 Traktatu o Unii Europejskiej daje państwom europejskim możliwość ubiegania się o członkostwo w Unii,

UWZGLĘDNIAJĄC, że Republika Chorwacji złożyła wniosek o członkostwo w Unii,

UWZGLĘDNIAJĄC, że Rada, po otrzymaniu opinii Komisji i zgody Parlamentu Europejskiego, opowiedziała się za przyjęciem Republiki Chorwacji,

JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL BELGÓW,

Elio DI RUPO

Premier

PREZYDENT REPUBLIKI BUŁGARII,

Bojko BORISOW

Prezes Rady Ministrów

PREZYDENT REPUBLIKI CZESKIEJ,

Petr NEČAS

Premier

JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA DANII,

Helle THORNING-SCHMIDT

Premier

PREZYDENT REPUBLIKI FEDERALNEJ NIEMIEC,

Angela MERKEL

Kanclerz

PREZYDENT REPUBLIKI ESTOŃSKIEJ,

Andrus ANSIP

Premier

PREZYDENT IRLANDII,

Enda KENNY

Premier (Taoiseach)

PREZYDENT REPUBLIKI GRECKIEJ,

Lucas PAPADEMOS

Premier

JEGO KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓL HISZPANII,

José Luis RODRIGUEZ ZAPATERO

Premier

PREZYDENT REPUBLIKI FRANCUSKIEJ,

Jean LEONETTI

Minister odpowiedzialny za sprawy europejskie

REPUBLIKA CHORWACJI,

Ivo JOSIPOVIĆ

Prezydent

Jadranka KOSOR

Premier

PREZYDENT REPUBLIKI WŁOSKIEJ,

Mario MONTI

Prezes Rady Ministrów

PREZYDENT REPUBLIKI CYPRYJSKIEJ,

Demetris CHRISTOFIAS

Prezydent

PREZYDENT REPUBLIKI ŁOTEWSKIEJ,

Valdis DOMBROVSKIS

Premier

PREZYDENT REPUBLIKI LITEWSKIEJ,

Dalia GRYBAUSKAITĖ

Prezydent

JEGO KRÓLEWSKA WYSOKOŚĆ WIELKI KSIĄŻĘ LUKSEMBURGA,

Jean-Claude JUNCKER

Premier, minister stanu

PREZYDENT REPUBLIKI WĘGIERSKIEJ,

Viktor ORBÁN

Premier

PREZYDENT MALTY,

Lawrence GONZI

Premier

JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA NIDERLANDÓW,

Mark RUTTE

Premier, minister do spraw ogólnych

PREZYDENT FEDERALNY REPUBLIKI AUSTRII,

Werner FAYMANN

Kanclerz federalny

PREZYDENT RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ,

Donald TUSK

Prezes Rady Ministrów

PREZYDENT REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ,

Pedro PASSOS COELHO

Premier

PREZYDENT RUMUNII,

Traian BĂSESCU

Prezydent

PREZYDENT REPUBLIKI SŁOWENII,

Borut PAHOR

Premier

PREZYDENT REPUBLIKI SŁOWACKIEJ,

Iveta RADICOVA

Premier

PREZYDENT REPUBLIKI FINLANDII,

Jyrki KATAINEN

Premier

RZĄD KRÓLESTWA SZWECJI,

Fredrik REINFELDT

Premier

JEJ KRÓLEWSKA MOŚĆ KRÓLOWA ZJEDNOCZONEGO KRÓLESTWA WIELKIEJ BRYTANII I IRLANDII PÓŁNOCNEJ,

David CAMERON

Premier

UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

1.   Republika Chorwacji niniejszym staje się członkiem Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

2.   Republika Chorwacji staje się stroną Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, zmienionych lub uzupełnionych.

3.   Warunki przyjęcia i wynikające z tego przyjęcia dostosowania w Traktatach, o których mowa w ustępie 2, są określone w Akcie załączonym do niniejszego Traktatu. Postanowienia tego Aktu stanowią integralną część niniejszego Traktatu.

Artykuł 2

Postanowienia dotyczące praw i obowiązków Państw Członkowskich oraz uprawnień i właściwości instytucji Unii zawarte w Traktatach, których stroną staje się Republika Chorwacji na mocy artykułu 1 ustęp 2, mają zastosowanie w odniesieniu do niniejszego Traktatu.

Artykuł 3

1.   Niniejszy Traktat podlega ratyfikacji przez Wysokie Umawiające się Strony zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi. Dokumenty ratyfikacyjne zostaną złożone do depozytu rządowi Republiki Włoskiej do dnia 30 czerwca 2013 roku.

2.   Uznaje się, że ratyfikując niniejszy Traktat, Republika Chorwacji ratyfikuje lub zatwierdza również wszelkie zmiany w Traktatach, o których mowa w artykule 1 ustęp 2, otwarte do ratyfikacji lub zatwierdzenia przez Państwa Członkowskie zgodnie z artykułem 48 Traktatu o Unii Europejskiej w momencie ratyfikacji przez Republikę Chorwacji niniejszego Traktatu, a także wszelkie akty instytucji, przyjęte w tym samym momencie lub wcześniej, które wejdą w życie dopiero po ich zatwierdzeniu przez Państwa Członkowskie zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.

3.   Niniejszy Traktat wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2013 roku, pod warunkiem że do tego dnia zostaną złożone do depozytu wszystkie dokumenty ratyfikacyjne.

4.   Niezależnie od postanowień ustępu 3, instytucje Unii mogą przyjmować przed przystąpieniem środki, o których mowa w artykule 3 ustęp 7, artykule 6 ustęp 2 akapit drugi, artykule 6 ustęp 3 akapit drugi, artykule 6 ustęp 6 akapity drugi i trzeci, artykule 6 ustęp 7 akapit drugi, artykule 6 ustęp 8 akapit trzeci, artykule 17, artykule 29 ustęp 1, artykule 30 ustęp 5, artykule 31 ustęp 5, artykule 35 ustępy 3 i 4, artykułach 38, 39, 41, 42, 43, 44, 49, 50 i 51 oraz w załącznikach IV–VI do Aktu, o którym mowa w artykule 1 ustęp 3.

Środki te wchodzą w życie z dniem wejścia w życie niniejszego Traktatu i tylko pod tym warunkiem.

5.   Niezależnie od postanowień ustępu 3, artykuł 36 Aktu, o którym mowa w artykule 1 ustęp 3, ma zastosowanie w momencie podpisania niniejszego Traktatu.

Artykuł 4

Niniejszy Traktat, sporządzony w jednym oryginalnym egzemplarzu w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne, zostaje złożony do depozytu w archiwum rządu Republiki Włoskiej, który przekaże uwierzytelniony odpis każdemu z rządów pozostałych Państw-Sygnatariuszy.

W DOWÓD CZEGO niżej podpisani pełnomocnicy złożyli swoje podpisy pod niniejszym Traktatem.

Съставено в Брюксел на девети декември две хиляди и единадесета година.

Hecho en Bruselas, el nueve de diciembre de dos mil once.

V Bruselu dne devátého prosince dva tisíce jedenáct.

Udfærdiget i Bruxelles den niende december to tusind og elleve.

Geschehen zu Brüssel am neunten Dezember zweitausendelf.

Kahe tuhande üheteistkümnenda aasta detsembrikuu üheksandal päeval Brüsselis.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις εννέα Δεκεμβρίου δύο χιλιάδες έντεκα.

Done at Brussels on the ninth day of December in the year two thousand and eleven.

Fait à Bruxelles, le neuf décembre deux mille onze.

Arna dhéanamh sa Bhruiséil, an naoú lá de mhí na Nollag an bhliain dhá mhíle agus a haon déag.

Sastavljeno u Bruxellesu dana devetog prosinca godine dvije tisuće jedanaeste.

Fatto a Bruxelles, addì nove dicembre duemilaundici.

Briselē, divtūkstoš vienpadsmitā gada devītajā decembrī.

Priimta du tūkstančiai vienuoliktų metų gruodžio devintą dieną Briuselyje.

Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenegyedik év december havának kilencedik napján.

Magħmul fi Brussell, fid-disa jum ta’ Diċembru tas-sena elfejn u ħdax.

Gedaan te Brussel, de negende december tweeduizend elf.

Sporządzono w Brukseli dnia dziewiątego grudnia roku dwa tysiące jedenastego.

Feito em Bruxelas, em nove de Dezembro de dois mil e onze.

Întocmit la Bruxelles la nouă decembrie două mii unsprezece.

V Bruseli dňa deviateho decembra dvetisícjedenásť.

V Bruslju, dne devetega decembra leta dva tisoč enajst.

Tehty Brysselissä yhdeksäntenä päivänä joulukuuta vuonna kaksituhattayksitoista.

Som skedde i Bryssel den nionde december tjugohundraelva.

Voor Zijne Majesteit de Koning der Belgen

Pour Sa Majesté le Roi des Belges

Für Seine Majestät den König der Belgier

Image

Deze handtekening verbindt eveneens de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschap, de Duitstalige Gemeenschap, het Vlaams Gewest, het Waals Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Cette signature engage également la Communauté française, la Communauté flamande, la Communauté germanophone, la Région wallonne, la Région flamande et la Région de Bruxelles-Capitale.

Diese Unterschrift bindet zugleich die Deutschsprachige Gemeinschaft, die Flämische Gemeinschaft, die Französische Gemeinschaft, die Wallonische Region, die Flämische Region und die Region Brüssel-Hauptstadt.

За Република България

Image

Za prezidenta České republiky

Image

For Hendes Majestæt Danmarks Dronning

Image

Für den Präsidenten der Bundesrepublik Deutschland

Image

Eesti Vabariigi Presidendi nimel

Image

Thar ceann Uachtarán na hÉireann

For the President of Ireland

Image

Για τον Пρόεδρο της Еλληνικής Δημοκρατίας

Image

Por Su Majestad el Rey de España

Image

Pour le Président de la République française

Image

Za Republiku Hrvatsku

Image

Per il Presidente della Repubblica italiana

Image

Για τον Пρόεδρο της Кνπριαкής Δημοκρατίας

Image

Latvijas Republikas Valsts prezidenta vārdā –

Image

Image

Lietuvos Respublikos Prezidentės vardu

Image

Pour Son Altesse Royale le Grand-Duc de Luxembourg

Image

A Magyar Köztársaság Elnöke részéről

Image

Għall-President ta' Malta

Image

Voor Hare Majesteit de Koningin der Nederlanden

Image

Für den Bundespräsidenten der Republik Österreich

Image

Za Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Image

Pelo Presidente da República Portuguesa

Image

Pentru Președintele României

Image

Za predsednika Republike Slovenije

Image

Za prezidenta Slovenskej republiky

Image

Suomen Tasavallan Presidentin puolesta

För Republiken Finlands President

Image

För Konungariket Sveriges regering

Image

For Her Majesty the Queen of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland

Image

AKT

dotyczący warunków przystąpienia Republiki Chorwacji oraz dostosowań w Traktacie o Unii Europejskiej, Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktacie ustanawiającym Europejską Wspólnotę Energii Atomowej

CZĘŚĆ PIERWSZA

ZASADY

Artykuł 1

Do celów niniejszego Aktu:

określenie „Traktaty pierwotne” oznacza:

a)

Traktat o Unii Europejskiej (TUE) i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), zmienione lub uzupełnione traktatami lub innymi aktami, które weszły w życie przed przystąpieniem Republiki Chorwacji;

b)

Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Traktat EWEA), zmieniony lub uzupełniony traktatami lub innymi aktami, które weszły w życie przed przystąpieniem Republiki Chorwacji;

określenie „obecne Państwa Członkowskie” oznacza Królestwo Belgii, Republikę Bułgarii, Republikę Czeską, Królestwo Danii, Republikę Federalną Niemiec, Republikę Estońską, Irlandię, Republikę Grecką, Królestwo Hiszpanii, Republikę Francuską, Republikę Włoską, Republikę Cypryjską, Republikę Łotewską, Republikę Litewską, Wielkie Księstwo Luksemburga, Republikę Węgierską, Republikę Malty, Królestwo Niderlandów, Republikę Austrii, Rzeczpospolitą Polską, Republikę Portugalską, Rumunię, Republikę Słowenii, Republikę Słowacką, Republikę Finlandii, Królestwo Szwecji oraz Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

określenie „Unia” oznacza Unię Europejską, której podstawę stanowią TUE i TFUE, lub, w stosownych przypadkach, Europejską Wspólnotę Energii Atomowej;

określenie „instytucje” oznacza instytucje ustanowione na mocy TUE.

Artykuł 2

Postanowienia Traktatów pierwotnych oraz przepisy aktów przyjętych przez instytucje przed przystąpieniem stają się wiążące dla Chorwacji i są stosowane w Chorwacji od dnia przystąpienia, na warunkach określonych w tych Traktatach i w niniejszym Akcie.

W przypadku gdy zmiany w Traktatach pierwotnych zostały uzgodnione przez przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zgodnie z artykułem 48 ustęp 4 TUE po ratyfikowaniu przez Chorwację Traktatu o przystąpieniu i w przypadku gdy zmiany te nie weszły w życie przed dniem przystąpienia, Chorwacja ratyfikuje je zgodnie ze swoimi wymogami konstytucyjnymi.

Artykuł 3

1.   Chorwacja przystępuje do decyzji i umów szefów państw lub rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie Europejskiej.

2.   Chorwacja przystępuje do decyzji i umów przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie.

3.   Chorwacja znajduje się w takiej samej sytuacji co obecne Państwa Członkowskie w odniesieniu do deklaracji, rezolucji lub innych stanowisk przyjętych przez Radę Europejską lub Radę, a także w odniesieniu do deklaracji, rezolucji lub innych stanowisk dotyczących Unii przyjętych za wspólnym porozumieniem Państw Członkowskich. Chorwacja będzie stosować się do zasad i wytycznych wynikających z takich deklaracji, rezolucji lub innych stanowisk oraz podejmie środki niezbędne do zapewnienia wprowadzenia ich w życie.

4.   Chorwacja przystępuje do konwencji i protokołów wymienionych w załączniku I. Te konwencje i protokoły wchodzą w życie w odniesieniu do Chorwacji w dniu określonym przez Radę w decyzjach, o których mowa w ustępie 5.

5.   Rada, stanowiąc jednomyślnie na podstawie zalecenia Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, podejmuje decyzję o dokonaniu wszystkich wymaganych w związku z przystąpieniem dostosowań do konwencji i protokołów, o których mowa w ustępie 4, oraz publikuje dostosowane teksty w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

6.   Chorwacja zobowiązuje się, w odniesieniu do konwencji i protokołów, o których mowa w ustępie 4, do wprowadzenia ustaleń administracyjnych i innych ustaleń, takich jak ustalenia przyjęte przed dniem przystąpienia przez obecne Państwa Członkowskie lub Radę, oraz do ułatwienia praktycznej współpracy między instytucjami i organizacjami Państw Członkowskich.

7.   Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji, może uzupełnić załącznik I o stosowne konwencje, umowy i protokoły, które zostały podpisane przed dniem przystąpienia.

Artykuł 4

1.   Przepisy dorobku Schengen, o których mowa w Protokole w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej (zwanym dalej „protokołem w sprawie Schengen”), załączonym do TUE i TFUE, oraz akty oparte na tym dorobku lub w inny sposób z nim związane, wymienione w załączniku II, jak również wszelkie dalsze akty przyjęte przed dniem przystąpienia, są wiążące dla Chorwacji i mają zastosowanie w Chorwacji od dnia przystąpienia.

2.   Przepisy dorobku Schengen włączone w ramy Unii Europejskiej oraz akty oparte na tym dorobku lub w inny sposób z nim związane, które nie zostały wymienione w ustępie 1, chociaż są wiążące dla Chorwacji od dnia przystąpienia, stosuje się w tym państwie jedynie na podstawie decyzji Rady podjętej w tym celu, po sprawdzeniu, zgodnie z mającymi zastosowanie procedurami oceny Schengen, czy w Chorwacji zostały spełnione niezbędne warunki dla stosowania wszystkich części tego dorobku, włączając w to skuteczne stosowanie wszystkich przepisów Schengen zgodnie z uzgodnionymi wspólnymi standardami i zasadami podstawowymi. Decyzja ta jest podejmowana przez Radę zgodnie z mającymi zastosowanie procedurami Schengen i z uwzględnieniem sprawozdania Komisji potwierdzającego, że Chorwacja nadal wywiązuje się z zobowiązań, które mają znaczenie dla dorobku Schengen, podjętych w trakcie negocjacji akcesyjnych.

Rada podejmuje decyzję, po konsultacji z Parlamentem Europejskim, stanowiąc na zasadzie jednomyślności swoich członków reprezentujących rządy Państw Członkowskich, w odniesieniu do których przepisy, o których mowa w niniejszym ustępie, zostały już wprowadzone w życie, oraz przedstawiciela rządu Republiki Chorwacji. Członkowie Rady reprezentujący rządy Irlandii i Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej biorą udział w podejmowaniu takiej decyzji w zakresie, w jakim decyzja ta dotyczy tych przepisów dorobku Schengen oraz aktów opartych na tym dorobku lub w inny sposób z nim związanych, w których te Państwa Członkowskie uczestniczą.

Artykuł 5

Chorwacja uczestniczy w unii gospodarczej i walutowej od dnia przystąpienia jako Państwo Członkowskie objęte derogacją w rozumieniu artykułu 139 TFUE.

Artykuł 6

1.   Umowy zawarte lub tymczasowo stosowane przez Unię z jednym państwem trzecim lub z większą ich liczbą, z organizacją międzynarodową lub z obywatelem państwa trzeciego są wiążące dla Chorwacji, na warunkach określonych w Traktatach pierwotnych oraz w niniejszym Akcie.

2.   Chorwacja zobowiązuje się przystąpić, na warunkach określonych w niniejszym Akcie, do umów zawartych lub podpisanych przez obecne Państwa Członkowskie i Unię z jednym państwem trzecim lub z większą ich liczbą lub z organizacją międzynarodową.

Przystąpienie Chorwacji do określonych umów, o których mowa w akapicie pierwszym – o ile postanowienia tych umów nie przewidują inaczej – uzgadnia się poprzez zawarcie protokołu do takich umów pomiędzy Radą, stanowiącą jednomyślnie w imieniu Państw Członkowskich, a danym państwem trzecim lub danymi państwami trzecimi, lub daną organizacją międzynarodową. Komisja lub – w przypadku gdy umowa dotyczy wyłącznie lub głównie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa – Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (Wysoki Przedstawiciel), prowadzą negocjacje dotyczące tych protokołów w imieniu Państw Członkowskich na podstawie wytycznych negocjacyjnych zatwierdzonych przez Radę, stanowiącą jednomyślnie, w porozumieniu z komitetem złożonym z przedstawicieli Państw Członkowskich. Komisja lub Wysoki Przedstawiciel, w zależności od przypadku, przedkładają Radzie projekty protokołów, które mają zostać zawarte.

Procedura ta pozostaje bez uszczerbku dla wykonywania kompetencji własnych Unii i nie wpływa na podział kompetencji pomiędzy Unią a Państwami Członkowskimi w odniesieniu do zawierania takich umów w przyszłości lub jakichkolwiek innych zmian niezwiązanych z przystąpieniem.

3.   Od dnia przystąpienia i do czasu wejścia w życie niezbędnych protokołów, o których mowa w ustępie 2 akapit drugi, Chorwacja stosuje postanowienia umów, o których mowa w ustępie 2 akapit pierwszy, zawartych lub tymczasowo stosowanych przed dniem przystąpienia, z wyjątkiem Umowy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską, z drugiej strony, w sprawie swobodnego przepływu osób (1).

Do czasu wejścia w życie protokołów, o których mowa w ustępie 2 akapit drugi, Unia i Państwa Członkowskie, działając wspólnie w ramach swoich odpowiednich kompetencji, podejmują wszelkie odpowiednie środki.

4.   Chorwacja przystępuje do Umowy o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisanej w Kotonu 23 czerwca 2000 roku (2), a także do dwóch umów zmieniających tę umowę: umowy podpisanej w dniu 25 czerwca 2005 r. w Luksemburgu (3) i umowy otwartej do podpisu w dniu 22 czerwca 2010 r. w Wagadugu (4).

5.   Na warunkach określonych w niniejszym Akcie Chorwacja zobowiązuje się przystąpić do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (5), zgodnie z artykułem 128 tego Porozumienia.

6.   Od dnia przystąpienia Chorwacja stosuje dwustronne umowy i uzgodnienia w dziedzinie wyrobów włókienniczych zawarte między Unią a państwami trzecimi.

Ograniczenia ilościowe stosowane przez Unię w przywozie wyrobów włókienniczych i odzieżowych zostaną dostosowane w celu uwzględnienia przystąpienia Chorwacji do Unii. W tym celu Unia może przed dniem przystąpienia negocjować z państwami trzecimi, których to dotyczy, zmiany w dwustronnych umowach i uzgodnieniach w dziedzinie wyrobów włókienniczych, o których mowa w akapicie pierwszym.

Jeżeli zmiany w dwustronnych umowach i uzgodnieniach w dziedzinie wyrobów włókienniczych nie wejdą w życie do dnia przystąpienia, Unia dokona niezbędnych dostosowań w swoich przepisach dotyczących przywozu wyrobów włókienniczych i odzieżowych z państw trzecich w celu uwzględnienia przystąpienia Chorwacji.

7.   Ograniczenia ilościowe stosowane przez Unię w przywozie stali i wyrobów stalowych dostosowuje się w oparciu o przywozy w ostatnich latach do Chorwacji stali i wyrobów stalowych pochodzących z krajów dostawców, których to dotyczy.

W tym celu przed dniem przystąpienia negocjuje się niezbędne zmiany w dwustronnych umowach i uzgodnieniach w dziedzinie stali zawartych między Unią a państwami trzecimi.

Jeżeli do dnia przystąpienia zmiany w dwustronnych umowach i uzgodnieniach w dziedzinie stali nie wejdą w życie, stosuje się postanowienia akapitu pierwszego.

8.   Od dnia przystąpienia Unia zarządza umowami w dziedzinie rybołówstwa, zawartymi przez Chorwację z państwami trzecimi przed tym dniem.

Prawa i obowiązki Chorwacji wynikające z tych umów pozostają niezmienione przez okres, w którym postanowienia tych umów są tymczasowo utrzymane w mocy.

Możliwie jak najszybciej, a w każdym przypadku przed wygaśnięciem umów, o których mowa w akapicie pierwszym, Rada przyjmuje w każdym z przypadków, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, stosowne decyzje dotyczące kontynuacji działalności połowowej wynikającej z tych umów, włączając w to możliwość przedłużenia obowiązywania niektórych umów na okresy nieprzekraczające roku.

9.   Chorwacja odstępuje od wszelkich umów o wolnym handlu zawartych z państwami trzecimi, w tym również od zmienionej Środkowoeuropejskiej umowy o wolnym handlu (CEFTA).

W zakresie, w jakim umowy między Chorwacją, z jednej strony, a jednym państwem trzecim lub większą ich liczbą, z drugiej strony, nie są zgodne z zobowiązaniami wynikającymi z niniejszego Aktu, Chorwacja podejmuje wszystkie odpowiednie działania w celu wyeliminowania stwierdzonych niezgodności. Jeżeli Chorwacja będzie miała trudności w dostosowywaniu umowy zawartej z jednym państwem trzecim lub większą ich liczbą, odstąpi ona od tej umowy.

Chorwacja podejmuje wszystkie środki niezbędne do zapewnienia, aby od dnia przystąpienia spełnione były obowiązki określone w niniejszym ustępie.

10.   Na warunkach określonych w niniejszym Akcie Chorwacja przystępuje do umów wewnętrznych zawartych przez obecne Państwa Członkowskie w celu wprowadzenia w życie umów, o których mowa w ustępach 2 i 4.

11.   Chorwacja podejmuje w razie konieczności odpowiednie środki, aby dostosować swój status w ramach organizacji międzynarodowych i umów międzynarodowych, których stroną jest również Unia lub inne Państwa Członkowskie, do praw i obowiązków wynikających z przystąpienia Chorwacji do Unii.

Chorwacja odstępuje w szczególności od umów międzynarodowych i występuje z międzynarodowych organizacji w dziedzinie rybołówstwa, których stroną lub członkiem jest również Unia, chyba że członkostwo Chorwacji jest związane z kwestiami innymi niż rybołówstwo.

Chorwacja przyjmuje wszystkie środki niezbędne do zapewnienia, aby od dnia przystąpienia spełnione były obowiązki określone w niniejszym ustępie.

Artykuł 7

1.   O ile niniejszy Akt nie stanowi inaczej, jego postanowienia nie mogą zostać zawieszone, zmienione ani uchylone w sposób inny niż według procedury zmiany Traktatów określonej w Traktatach pierwotnych.

2.   Przyjęte przez instytucje akty, do których odnoszą się postanowienia przejściowe ustanowione w niniejszym Akcie, zachowują swój status prawny; w szczególności w dalszym ciągu stosowane są procedury zmiany tych aktów.

3.   Postanowienia niniejszego Aktu, których celem lub skutkiem jest uchylenie lub zmiana aktów przyjętych przez instytucje, o ile postanowienia te nie mają charakteru przejściowego, mają taki sam status prawny jak przepisy, które są przez nie uchylane lub zmieniane, oraz podlegają tym samym zasadom, co te przepisy.

Artykuł 8

Przy stosowaniu Traktatów pierwotnych i aktów przyjętych przez instytucje obowiązują, w ramach środków przejściowych, odstępstwa przewidziane w niniejszym Akcie.

CZĘŚĆ DRUGA

DOSTOSOWANIA W TRAKTATACH

TYTUŁ I

POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE

Artykuł 9

W Protokole w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, załączonym do TUE, TFUE i Traktatu EWEA, wprowadza się następujące zmiany:

1)

artykuł 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Gdy co trzy lata następuje częściowe odnowienie składu sędziowskiego, dotyczy ono czternastu sędziów.”;

2)

artykuł 48 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 48

Sąd składa się z 28 sędziów.”.

Artykuł 10

W Protokole w sprawie Statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego, załączonym do TUE i TFUE, wprowadza się następujące zmiany:

1)

artykuł 4 ustęp 1 akapit pierwszy:

a)

zdanie wprowadzające otrzymuje brzmienie:

„1.   Kapitał Banku wynosi 233 247 390 000 EUR, subskrybowany przez Państwa Członkowskie następująco:”;

b)

między pozycją dotyczącą Rumunii a pozycją dotyczącą Słowacji dodaje się pozycję w brzmieniu:

„Chorwacja

854 400 000”;

2)

artykuł 9 ustęp 2 akapity pierwszy, drugi i trzeci otrzymują brzmienie:

„2.   Rada Dyrektorów składa się z dwudziestu dziewięciu dyrektorów i dziewiętnastu zastępców.

Dyrektorów mianuje Rada Gubernatorów na okres pięciu lat, jeden jest nominowany przez każde Państwo Członkowskie, a jeden jest nominowany przez Komisję.

Zastępcy dyrektorów są mianowani przez Radę Gubernatorów na okres pięciu lat w następujący sposób:

dwóch zastępców wyznacza Republika Federalna Niemiec,

dwóch zastępców wyznacza Republika Francuska,

dwóch zastępców wyznacza Republika Włoska,

dwóch zastępców wyznacza Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej,

jednego zastępcę wyznaczają za wspólnym porozumieniem Królestwo Hiszpanii i Republika Portugalska,

jednego zastępcę wyznaczają za wspólnym porozumieniem Królestwo Belgii i Wielkie Księstwo Luksemburga oraz Królestwo Niderlandów,

dwóch zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Królestwo Danii, Republika Grecka, Irlandia i Rumunia,

dwóch zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Republika Estońska, Republika Łotewska, Republika Litewska, Republika Austrii, Republika Finlandii i Królestwo Szwecji,

czterech zastępców wyznaczają za wspólnym porozumieniem Republika Bułgarii, Republika Czeska, Republika Chorwacji, Republika Cypryjska, Republika Węgierska, Republika Malty, Rzeczpospolita Polska, Republika Słowenii i Republika Słowacka,

jednego zastępcę wyznacza Komisja.”.

Artykuł 11

Artykuł 134 ustęp 2 akapit pierwszy Traktatu EWEA dotyczący składu Komitetu Naukowo-Technicznego otrzymuje brzmienie:

„2.   Komitet składa się z czterdziestu dwóch członków mianowanych przez Radę po konsultacji z Komisją.”.

TYTUŁ II

POZOSTAŁE DOSTOSOWANIA

Artykuł 12

W artykule 64 ustęp 1 TFUE dodaje się zdanie w brzmieniu:

„W stosunku do ograniczeń istniejących na mocy prawa krajowego w Chorwacji odnośną datą jest 31 grudnia 2002 roku.”.

Artykuł 13

Artykuł 52 ustęp 1 TUE otrzymuje brzmienie:

„1.   Traktaty stosuje się do Królestwa Belgii, Republiki Bułgarii, Republiki Czeskiej, Królestwa Danii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estońskiej, Irlandii, Republiki Greckiej, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Chorwacji, Republiki Włoskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Królestwa Niderlandów, Republiki Austrii, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Słowenii, Republiki Słowackiej, Republiki Finlandii, Królestwa Szwecji oraz Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.”.

Artykuł 14

1.   Artykuł 55 ustęp 1 TUE otrzymuje brzmienie:

„1.   Niniejszy Traktat został sporządzony w jednym oryginalnym egzemplarzu w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są na równi autentyczne. Zostaje on złożony do depozytu w archiwum rządu Republiki Włoskiej, który przekaże uwierzytelniony odpis każdemu z rządów pozostałych Państw-Sygnatariuszy.”;

2.   Artykuł 225 akapit drugi Traktatu EWEA otrzymuje brzmienie:

„Na mocy traktatów o przystąpieniu teksty niniejszego Traktatu w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim i węgierskim są również autentyczne.”.

CZĘŚĆ TRZECIA

POSTANOWIENIA STAŁE

Artykuł 15

Akty wymienione w załączniku III dostosowuje się w sposób określony w tym załączniku.

Artykuł 16

Środki wymienione w załączniku IV stosuje się na warunkach określonych w tym załączniku.

Artykuł 17

Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może wprowadzić dostosowania do postanowień niniejszego Aktu dotyczących wspólnej polityki rolnej, które mogą okazać się niezbędne w wyniku zmiany przepisów Unii.

CZĘŚĆ CZWARTA

POSTANOWIENIA TYMCZASOWE

TYTUŁ I

ŚRODKI PRZEJŚCIOWE

Artykuł 18

Środki wymienione w załączniku V stosuje się w odniesieniu do Chorwacji na warunkach określonych w tym załączniku.

TYTUŁ II

POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE

Artykuł 19

1.   Na zasadzie odstępstwa od artykułu 2 Protokołu w sprawie postanowień przejściowych, załączonego do TUE, TFUE i Traktatu EWEA, oraz na zasadzie odstępstwa od maksymalnej liczby miejsc przewidzianej w artykule 14 ustęp 2 akapit pierwszy TUE, zwiększa się liczbę członków Parlamentu Europejskiego o 12 członków z Chorwacji, w celu uwzględnienia przystąpienia Chorwacji, na okres od dnia przystąpienia do zakończenia kadencji Parlamentu Europejskiego w latach 2009–2014.

2.   Na zasadzie odstępstwa od artykułu 14 ustęp 3 TUE Chorwacja przeprowadzi przed dniem przystąpienia wybory ad hoc do Parlamentu Europejskiego, w których w powszechnych wyborach bezpośrednich zostaną wybrani członkowie Parlamentu Europejskiego w liczbie określonej w ustępie 1 niniejszego artykułu, zgodnie z przepisami unijnego dorobku prawnego. Jednakże jeżeli przystąpienie nastąpi w terminie krótszym niż sześć miesięcy przed kolejnymi wyborami do Parlamentu Europejskiego, członkowie Parlamentu Europejskiego reprezentujący obywateli Chorwacji mogą zostać wyznaczeni przez narodowy parlament Chorwacji spośród jego członków, pod warunkiem że osoby te zostały wybrane w powszechnych wyborach bezpośrednich.

Artykuł 20

Artykuł 3 ustęp 3 Protokołu w sprawie postanowień przejściowych, załączonego do TUE, TFUE i Traktatu EWEA, otrzymuje brzmienie:

„3.   Bez uszczerbku dla artykułu 235 ustęp 1 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, do 31 października 2014 roku nadal obowiązują następujące postanowienia:

Jeżeli przyjęcie aktu przez Radę Europejską i Radę wymaga większości kwalifikowanej, głosy członków ważone są następująco:

Belgia

12

Bułgaria

10

Republika Czeska

12

Dania

7

Niemcy

29

Estonia

4

Irlandia

7

Grecja

12

Hiszpania

27

Francja

29

Chorwacja

7

Włochy

29

Cypr

4

Łotwa

4

Litwa

7

Luksemburg

4

Węgry

12

Malta

3

Niderlandy

13

Austria

10

Polska

27

Portugalia

12

Rumunia

14

Słowenia

4

Słowacja

7

Finlandia

7

Szwecja

10

Zjednoczone Królestwo

29

W przypadku gdy na mocy Traktatów akty muszą być przyjęte na wniosek Komisji, do ich przyjęcia wymagane jest co najmniej 260 głosów »za«, oddanych przez większość członków. W innych przypadkach do przyjęcia decyzji wymagane jest co najmniej 260 głosów »za«, oddanych przez co najmniej dwie trzecie członków.

W przypadku gdy akt jest przyjmowany przez Radę Europejską lub przez Radę większością kwalifikowaną, członek Rady Europejskiej lub Rady może zażądać sprawdzenia, czy Państwa Członkowskie stanowiące większość kwalifikowaną reprezentują co najmniej 62 % ogółu ludności Unii. Jeżeli okaże się, że warunek ten nie został spełniony, akt nie zostaje przyjęty.”.

Artykuł 21

1.   Obywatel Chorwacji zostaje mianowany na stanowisko członka Komisji na okres od dnia przystąpienia do dnia 31 października 2014 r. Nowego członka Komisji mianuje Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, za wspólnym porozumieniem z przewodniczącym Komisji, po konsultacji z Parlamentem Europejskim oraz zgodnie z kryteriami określonymi w artykule 17 ustęp 3 akapit drugi TUE.

2.   Mandat członka mianowanego zgodnie z ustępem 1 wygasa w tym samym czasie, co mandaty członków sprawujących tę funkcję w dniu przystąpienia.

Artykuł 22

1.   Mandaty sędziego Trybunału Sprawiedliwości i sędziego Sądu pochodzących z Chorwacji mianowanych w dniu jej przystąpienia zgodnie z artykułem 19 ustęp 2 akapit trzeci TUE wygasają, odpowiednio, w dniu 6 października 2015 roku i w dniu 31 sierpnia 2013 roku.

2.   W sprawach zawisłych przed Trybunałem Sprawiedliwości i przed Sądem w dniu przystąpienia, w których postępowanie ustne rozpoczęło się przed tym dniem, pełny skład Trybunału Sprawiedliwości i Sądu oraz skład ich izb są takie, jak przed dniem przystąpienia; w sprawach tych stosowane są regulaminy obowiązujące w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia.

Artykuł 23

1.   Na zasadzie odstępstwa od artykułu 301 akapit pierwszy TFUE, określającego maksymalną liczbę członków Komitetu Ekonomiczno–Społecznego, artykuł 7 Protokołu w sprawie postanowień przejściowych, załączonego do TUE, TFUE i Traktatu EWEA, otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Do czasu wejścia w życie decyzji, o której mowa w artykule 301 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, miejsca członków w Komitecie Ekonomiczno-Społecznym rozdzielone są w następujący sposób:

Belgia

12

Bułgaria

12

Republika Czeska

12

Dania

9

Niemcy

24

Estonia

7

Irlandia

9

Grecja

12

Hiszpania

21

Francja

24

Chorwacja

9

Włochy

24

Cypr

6

Łotwa

7

Litwa

9

Luksemburg

6

Węgry

12

Malta

5

Niderlandy

12

Austria

12

Polska

21

Portugalia

12

Rumunia

15

Słowenia

7

Słowacja

9

Finlandia

9

Szwecja

12

Zjednoczone Królestwo

24”

2.   W celu uwzględnienia przystąpienia Chorwacji liczba członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zostaje tymczasowo zwiększona do 353 na okres od dnia przystąpienia do końca kadencji, w trakcie której Chorwacja przystąpi do Unii, lub do czasu wejścia w życie decyzji, o której mowa w artykule 301 akapit drugi TFUE, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

3.   Jeżeli decyzja, o której mowa w artykule 301 akapit drugi TFUE, zostanie przyjęta przed dniem przystąpienia, na zasadzie odstępstwa od artykułu 301 akapit pierwszy TFUE określającego maksymalną liczbę członków Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Chorwacja tymczasowo będzie mogła wyznaczyć stosowną liczbę członków do końca kadencji, w trakcie której państwo to przystąpi do Unii.

Artykuł 24

1.   Na zasadzie odstępstwa od artykułu 305 akapit pierwszy TFUE określającego maksymalną liczbę członków Komitetu Regionów, artykuł 8 Protokołu w sprawie postanowień przejściowych, załączonego do TUE, TFUE i Traktatu EWEA, otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 8

Do czasu wejścia w życie decyzji, o której mowa w artykule 305 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, miejsca członków w Komitecie Regionów rozdzielone są w następujący sposób:

Belgia

12

Bułgaria

12

Republika Czeska

12

Dania

9

Niemcy

24

Estonia

7

Irlandia

9

Grecja

12

Hiszpania

21

Francja

24

Chorwacja

9

Włochy

24

Cypr

6

Łotwa

7

Litwa

9

Luksemburg

6

Węgry

12

Malta

5

Niderlandy

12

Austria

12

Polska

21

Portugalia

12

Rumunia

15

Słowenia

7

Słowacja

9

Finlandia

9

Szwecja

12

Zjednoczone Królestwo

24”

2.   W celu uwzględnienia przystąpienia Chorwacji liczba członków Komitetu Regionów zostaje tymczasowo zwiększona do 353 na okres od dnia przystąpienia do końca kadencji, w trakcie której Chorwacja przystąpi do Unii, lub do wejścia w życie decyzji, o której mowa w artykule 305 akapit drugi TFUE, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

3.   Jeżeli decyzja, o której mowa w artykule 305 akapit drugi TFUE, zostanie przyjęta przed dniem przystąpienia, na zasadzie odstępstwa od artykułu 305 akapit pierwszy TFUE, określającego maksymalną liczbę członków Komitetu Regionów Chorwacja tymczasowo będzie mogła wyznaczyć stosowną liczbę członków do końca kadencji, w trakcie której państwo to przystąpi do Unii.

Artykuł 25

Kadencja dyrektora Rady Dyrektorów Europejskiego Banku Inwestycyjnego nominowanego przez Chorwację i mianowanego w chwili przystąpienia, zgodnie z artykułem 9 ustęp 2 akapit drugi Protokołu w sprawie Statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego, kończy się wraz z zakończeniem dorocznego posiedzenia Rady Gubernatorów, podczas którego będzie przeprowadzana analiza sprawozdania rocznego za rok budżetowy 2017.

Artykuł 26

1.   Nowi członkowie komitetów, grup, agencji lub innych organów, które zostały utworzone na podstawie Traktatów pierwotnych lub aktów instytucji, są mianowani na warunkach i zgodnie z procedurami mianowania członków tych komitetów, grup, agencji lub innych organów. Mandaty nowo mianowanych członków wygasają w tym samym czasie co mandaty członków sprawujących tę funkcję w dniu przystąpienia.

2.   Skład komitetów, grup, agencji lub innych organów, które zostały utworzone na podstawie Traktatów pierwotnych lub aktów instytucji i których liczba członków jest stała niezależnie od liczby Państw Członkowskich, zostaje całkowicie odnowiony w dniu przystąpienia, chyba że mandaty obecnych członków wygasają w ciągu 12 miesięcy od przystąpienia.

TYTUŁ III

POSTANOWIENIA FINANSOWE

Artykuł 27

1.   Od dnia przystąpienia Chorwacja dokona wpłaty następującej kwoty odpowiadającej jej udziałowi w kapitale wpłacanym na kapitał subskrybowany określony w artykule 4 Statutu Europejskiego Banku Inwestycyjnego:

Chorwacja

42 720 000 EUR

Wkład ten zostanie wpłacony w ośmiu równych ratach, których termin płatności przypada na 30 listopada 2013 roku, 30 listopada 2014 roku, 30 listopada 2015 roku, 31 maja 2016 roku, 30 listopada 2016 roku, 31 maja 2017 roku, 30 listopada 2017 roku i 31 maja 2018 roku.

2.   Chorwacja dokona wpłaty w ośmiu równych ratach, których termin płatności przypada w dniach wskazanych w ustępie 1, przeznaczonej na kapitał zapasowy i rezerwy równoważne kapitałowi zapasowemu, jak również na kwoty, które mają jeszcze zostać przeznaczone na kapitał zapasowy i rezerwy, obejmujące bilans rachunku zysków i strat na koniec miesiąca poprzedzającego przystąpienie, wykazane przez Europejski Bank Inwestycyjny w bilansie, kwot odpowiadających następującemu udziałowi procentowemu w kapitale zapasowym i rezerwach:

Chorwacja

0,368 %

3.   Kapitał i wpłaty, o których mowa w ustępach 1 i 2, są wnoszone przez Chorwację w gotówce w euro, o ile, w drodze odstępstwa, Rada Gubernatorów Europejskiego Banku Inwestycyjnego jednomyślnie nie postanowi inaczej.

4.   Liczby dotyczące Chorwacji, o których mowa w ustępie 1 i artykule 10 punkt 1, mogą zostać dostosowane na mocy decyzji organów zarządzających Europejskiego Banku Inwestycyjnego przyjętej na podstawie najnowszych ostatecznych danych na temat PKB opublikowanych przez Eurostat przed przystąpieniem.

Artykuł 28

1.   Chorwacja wpłaci następującą kwotę na rzecz Funduszu Badawczego Węgla i Stali, o którym mowa w decyzji 2002/234/EWWiS przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w Radzie z dnia 27 lutego 2002 r. w sprawie skutków finansowych wygaśnięcia Traktatu EWWiS oraz w sprawie Funduszu Badawczego Węgla i Stali (6):

(EUR, według cen bieżących)

Chorwacja

494 000.

2.   Wkład do Funduszu Badawczego Węgla i Stali zostanie wpłacony w czterech ratach, począwszy od roku 2015, płatnych w następujący sposób, w każdym przypadku pierwszego roboczego dnia pierwszego miesiąca każdego roku:

2015: 15 %,

2016: 20 %,

2017: 30 %,

2018: 35 %.

Artykuł 29

1.   Od dnia przystąpienia chorwackie jednostki wdrażające zarządzają zamówieniami, przyznawaniem dotacji i płatnościami w ramach przedakcesyjnej pomocy finansowej w ramach komponentu dotyczącego pomocy w okresie przejściowym i rozwoju instytucjonalnego oraz komponentu dotyczącego współpracy transgranicznej instrumentu pomocy przedakcesyjnej (IPA), ustanowionego na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. (7), w odniesieniu do środków finansowych przydzielonych przed przystąpieniem, z wyłączeniem transgranicznych programów chorwacko-węgierskich i chorwacko-słoweńskich, oraz w odniesieniu do pomocy w ramach instrumentu przejściowego, o którym mowa w artykule 30.

Komisja w drodze stosownej decyzji odstąpi od kontroli ex ante nad procedurami udzielania zamówień i przyznawania dotacji, po upewnieniu się o skutecznym działaniu systemu zarządzania i kontroli, którego to dotyczy, zgodnie z kryteriami i warunkami określonymi w artykule 56 ustęp 2 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (8) oraz w artykule 18 rozporządzenia Komisji (WE) nr 718/2007 wdrażającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (9).

Jeśli decyzja Komisji o odstąpieniu od kontroli ex ante nie została podjęta przed dniem przystąpienia, wszelkie umowy podpisane między dniem przystąpienia a datą przyjęcia decyzji Komisji nie kwalifikują się do objęcia przedakcesyjną pomocą finansową ani pomocą w ramach instrumentu przejściowego, o którym mowa w akapicie pierwszym.

2.   Zobowiązania budżetowe podjęte przed dniem przystąpienia w ramach przedakcesyjnej pomocy finansowej i w ramach instrumentu przejściowego, o których mowa w ustępie 1, w tym do zawarcia i rejestracji późniejszych indywidualnych zobowiązań prawnych i płatności, dokonanych po przystąpieniu, nadal regulowane są zasadami mającymi zastosowanie do przedakcesyjnych instrumentów finansowych; zobowiązania te będą przypisywane odpowiednim rozdziałom budżetowym aż do zamknięcia programów i projektów, których to dotyczy.

3.   Postanowienia dotyczące wykonywania zobowiązań budżetowych wynikających z porozumień finansowych w sprawie przedakcesyjnej pomocy finansowej, o której mowa w ustępie 1 akapit pierwszy, oraz komponentu IPA dotyczącego rozwoju obszarów wiejskich, związane z decyzjami finansowymi podjętymi przed przystąpieniem, będą nadal mieć zastosowanie po dniu przystąpienia. Porozumienia te są regulowane zasadami mającymi zastosowanie do przedakcesyjnych instrumentów finansowych. Niezależnie od powyższego, procedury zamówień publicznych rozpoczęte po przystąpieniu są przeprowadzane zgodnie z odpowiednimi dyrektywami Unii.

4.   Zobowiązania dotyczące funduszy przedakcesyjnych przeznaczonych na pokrycie wydatków administracyjnych, o których mowa w artykule 44, mogą być zaciągane w ciągu pierwszych dwóch lat po przystąpieniu. W przypadku kosztów audytu i oceny, zobowiązania dotyczące funduszy przedakcesyjnych mogą być zaciągane przez okres do pięciu lat po przystąpieniu.

Artykuł 30

1.   W pierwszym roku po przystąpieniu Unia przekazuje Chorwacji tymczasową pomoc finansową (zwaną dalej „instrumentem przejściowym”), mającą na celu rozwój i wzmocnienie zdolności administracyjnych i wymiaru sprawiedliwości w celu wprowadzenia w życie i egzekwowania prawa Unii, jak również w celu promowania wzajemnej wymiany najlepszych praktyk. Pomoc ta przeznaczona jest na finansowanie projektów w zakresie rozwoju instytucjonalnego oraz ograniczonych pomocniczych inwestycji na małą skalę.

2.   Pomoc ma na celu zaspokojenie ciągłej potrzeby wzmacniania zdolności instytucjonalnych w niektórych dziedzinach poprzez działania, które nie mogą być finansowane w ramach funduszy strukturalnych lub funduszy dotyczących rozwoju obszarów wiejskich.

3.   W przypadku projektów związanych ze współpracą dwustronną (twinning) pomiędzy administracjami publicznymi prowadzonych w celu rozwoju instytucjonalnego nadal stosuje się procedurę zapraszania do składania wniosków poprzez sieć punktów kontaktowych w Państwach Członkowskich.

4.   Środki na zobowiązania przydzielone w ramach instrumentu przejściowego dla Chorwacji wynoszą w 2013 roku w cenach bieżących ogółem 29 mln EUR z przeznaczeniem na działania wynikające z priorytetów krajowych i horyzontalnych.

5.   Decyzja w sprawie pomocy w ramach instrumentu przejściowego i realizacja tej pomocy powinny następować zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1085/2006 lub na podstawie innych przepisów technicznych niezbędnych do korzystania z instrumentu przejściowego, które przyjmie Komisja.

6.   Szczególną uwagę zwraca się na zapewnienie właściwego uzupełniania się środków z tego instrumentu z przewidywanym wsparciem z Europejskiego Funduszu Społecznego na rzecz reform administracyjnych i budowania zdolności instytucyjnych.

Artykuł 31

1.   Niniejszym tworzy się instrument finansowy Schengen (zwany dalej „tymczasowym instrumentem finansowym Schengen”) jako tymczasowy instrument pomocy dla Chorwacji od dnia przystąpienia do końca roku 2014 w celu finansowania na nowych zewnętrznych granicach Unii działań wprowadzających w życie dorobek Schengen oraz dotyczących kontroli na granicach zewnętrznych.

2.   W okresie od dnia 1 lipca 2013 roku do dnia 31 grudnia 2014 roku udostępnia się Chorwacji następujące kwoty (według cen bieżących) w formie płatności ryczałtowych w ramach tymczasowego instrumentu finansowego Schengen:

(w milionach EUR, według cen bieżących)

 

2013

2014

Chorwacja

40

80

3.   Kwota za rok 2013 zostanie wypłacona Chorwacji w dniu 1 lipca 2013 roku, a kwota za rok 2014 zostanie udostępniona w pierwszym dniu roboczym po dniu 1 stycznia 2014 roku.

4.   Płatności ryczałtowe zostaną wykorzystane w ciągu trzech lat od otrzymania pierwszej płatności. Chorwacja przedstawi – nie później niż sześć miesięcy po zakończeniu tego trzyletniego okresu – kompleksowe sprawozdanie z ostatecznego wykonania płatności w ramach tymczasowego instrumentu finansowego Schengen wraz z oświadczeniem zawierającym uzasadnienie wydatków. Wszelkie niewykorzystane środki lub nieuzasadnione wydatki zostaną odzyskane przez Komisję.

5.   Komisja może przyjąć wszelkie przepisy techniczne niezbędne do funkcjonowania tymczasowego instrumentu finansowego Schengen.

Artykuł 32

1.   Niniejszym tworzy się instrument przepływu środków pieniężnych (dalej zwany „tymczasowym instrumentem przepływu środków pieniężnych”) jako tymczasowy instrument pomocy dla Chorwacji od dnia przystąpienia do końca 2014 roku w celu usprawnienia przepływu środków pieniężnych w budżecie krajowym.

2.   W okresie od dnia 1 lipca 2013 roku do dnia 31 grudnia 2014 roku udostępnia się Chorwacji następujące kwoty (według cen bieżących) w formie płatności ryczałtowych w ramach tymczasowego instrumentu przepływu środków pieniężnych:

(w milionach EUR, według cen bieżących)

 

2013

2014

Chorwacja

75

28,6

3.   Kwota na każdy rok zostanie podzielona na równe raty miesięczne, płatne pierwszego dnia roboczego każdego miesiąca.

Artykuł 33

1.   W 2013 roku dla Chorwacji zostanie zarezerwowana w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności kwota 449,4 mln EUR (według cen bieżących) w środkach na zobowiązania.

2.   Jedna trzecia kwoty, o której mowa w ustępie 1, jest zarezerwowana na Fundusz Spójności.

3.   W okresie objętym następnymi ramami finansowymi kwoty, które mają zostać udostępnione Chorwacji w środkach na zobowiązania w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności oblicza się na podstawie mającego w tym czasie zastosowanie unijnego dorobku prawnego. Kwoty te zostaną dostosowane zgodnie z następującym harmonogramem stopniowego zwiększania:

70 % w 2014 roku,

90 % w 2015 roku,

100 % od 2016 roku.

4.   Wprowadza się również dostosowanie mające zapewnić – w zakresie, w jakim pozwoli na to nowy unijny dorobek prawny – wzrost środków dla Chorwacji w 2014 roku w wysokości 233 % kwoty przydzielonej na rok 2013, a w 2015 roku – w wysokości 300 % kwoty przydzielonej na 2013 rok.

Artykuł 34

1.   Całkowita kwota, która ma zostać udostępniona Chorwacji w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego w 2013 roku, wynosi 8,7 mln EUR (według cen bieżących) w środkach na zobowiązania.

2.   Płatności zaliczkowe w ramach Europejskiego Funduszu Rybackiego wyniosą 25 % całkowitej kwoty, o której mowa w ustępie 1, i zostaną wypłacone w jednej racie.

3.   W okresie objętym następnymi ramami finansowymi kwoty, które mają zostać udostępnione Chorwacji w środkach na zobowiązania oblicza się na podstawie mającego w tym czasie zastosowanie unijnego dorobku prawnego. Kwoty te dostosowuje się zgodnie z następującym harmonogramem stopniowego zwiększania:

70 % w 2014 roku,

90 % w 2015 roku,

100 % od 2016 roku.

4.   Wprowadza się również dostosowanie mające zapewnić – w zakresie, w jakim pozwoli na to nowy unijny dorobek prawny – wzrost środków dla Chorwacji w 2014 roku w wysokości 233 % kwoty przydzielonej na rok 2013, a w 2015 roku – w wysokości 300 % kwoty przydzielonej na 2013 rok.

Artykuł 35

1.   Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (10) nie ma zastosowania do Chorwacji podczas całego okresu programowania 2007–2013.

W roku 2013 Chorwacji przydziela się kwotę 27,7 mln EUR (według cen bieżących) w ramach komponentu dotyczącego rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w artykule 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 1085/2006.

2.   W załączniku VI przedstawiono tymczasowe dodatkowe środki na rzecz rozwoju obszarów wiejskich przeznaczone dla Chorwacji.

3.   Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, przyjąć przepisy niezbędne do stosowania załącznika VI. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą określoną w artykule 90 ustęp 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w związku z artykułem 13 ustęp 1 litera b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (11), lub zgodnie z odpowiednią procedurą określoną w mającym zastosowanie ustawodawstwie.

4.   Rada, stanowiąc na wniosek Komisji oraz po konsultacji z Parlamentem Europejskim, wprowadza wszelkie dostosowania w załączniku VI – tam, gdzie to konieczne – w celu zapewnienia spójności z przepisami dotyczącymi rozwoju obszarów wiejskich.

TYTUŁ IV

POZOSTAŁE POSTANOWIENIA

Artykuł 36

1.   Komisja dokładnie monitoruje wszystkie zobowiązania podjęte przez Chorwację podczas negocjacji akcesyjnych, w tym również zobowiązania, które muszą zostać zrealizowane przed dniem przystąpienia lub z dniem przystąpienia. Działania monitorujące Komisji polegają na regularnym sporządzaniu aktualizowanych tabel monitorowania, prowadzeniu dialogu w ramach Układu o stabilizacji i stowarzyszeniu między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Chorwacji, z drugiej strony (zwany dalej „układem o stabilizacji i stowarzyszeniu”) (12), prowadzeniu misji wzajemnej oceny, realizacji przedakcesyjnego programu gospodarczego, sporządzaniu notyfikacji fiskalnych, a w razie potrzeby – kierowaniu do władz chorwackich pism zawierających wczesne ostrzeżenie. Jesienią 2011 roku Komisja przedstawi Radzie i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie z postępów. Jesienią 2012 roku, Komisja przedstawi Radzie i Parlamentowi Europejskiemu kompleksowe sprawozdanie z monitorowania. W trakcie monitorowania Komisja, w stosownych przypadkach, uwzględnia także uwagi Państw Członkowskich i organizacji międzynarodowych oraz organizacji społeczeństwa obywatelskiego.

W swoich działaniach monitorujących Komisja skupia się w szczególności na zobowiązaniach podjętych przez Chorwację w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i praw podstawowych (załącznik VII), w tym również na monitorowaniu stałego osiągania postępów w zakresie reformy i skuteczności sądownictwa, bezstronnego rozpatrywania spraw dotyczących zbrodni wojennych oraz zwalczania korupcji.

Ponadto w swoich działaniach monitorujących Komisja skoncentruje się na dziedzinie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w tym również na monitorowaniu wdrażania i egzekwowania unijnych wymogów w zakresie zarządzania granicami zewnętrznymi, współpracy policyjnej, walki z przestępczością zorganizowaną oraz współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach cywilnych i karnych, a także na zobowiązaniach w dziedzinie polityki konkurencji, w tym restrukturyzacji przemysłu stoczniowego (załącznik VIII) i sektora stalowego (załącznik IX).

Aż do momentu przystąpienia Chorwacji Komisja będzie przygotowywać co sześć miesięcy oceny zobowiązań podjętych przez Chorwację w tych dziedzinach; oceny te będą stanowić integralną część jej regularnych tabeli monitorowania i sprawozdań.

2.   Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, może przyjąć wszystkie odpowiednie środki, jeśli w procesie monitorowania wskazane zostaną kwestie problematyczne. Środki te utrzymuje się nie dłużej niż jest to absolutnie niezbędne, a w każdym przypadku w momencie efektywnego rozstrzygnięcia tych kwestii Rada uchyla te środki, stanowiąc zgodnie z tą samą procedurą.

Artykuł 37

1.   Jeżeli przed upływem okresu do trzech lat po przystąpieniu w jakimkolwiek sektorze gospodarki pojawią się trudności, które są poważne i mogą się utrzymywać lub mogłyby spowodować poważne pogorszenie sytuacji gospodarczej danego obszaru, Chorwacja może zwrócić się o zezwolenie na podjęcie środków ochronnych w celu naprawienia sytuacji i dostosowania danego sektora do gospodarki rynku wewnętrznego.

W takich samych okolicznościach każde z obecnych Państw Członkowskich może zwrócić się o zezwolenie na podjęcie środków ochronnych w odniesieniu do Chorwacji.

2.   Na wniosek zainteresowanego państwa Komisja w ramach procedury nadzwyczajnej określa środki ochronne, które uważa za niezbędne, wskazując warunki i zasady mające do nich zastosowanie.

W razie poważnych trudności gospodarczych i na wyraźny wniosek zainteresowanego Państwa Członkowskiego, Komisja podejmuje działania w ciągu pięciu dni roboczych od otrzymania wniosku wraz ze stosownymi informacjami. Podjęte w ten sposób środki stosuje się ze skutkiem natychmiastowym, biorąc pod uwagę interesy wszystkich zainteresowanych stron; środki te nie mogą pociągać za sobą konieczności przeprowadzania kontroli granicznych.

3.   Środki dopuszczone na mocy niniejszego artykułu mogą obejmować odstępstwa od zasad zawartych w TUE, TFUE i w niniejszym Akcie, w takim zakresie i na takie okresy, jakie są absolutnie niezbędne do realizacji celów danego środka ochronnego. Pierwszeństwo przyznaje się środkom, które możliwie najmniej zakłócają funkcjonowanie rynku wewnętrznego.

Artykuł 38

Jeżeli Chorwacja nie wywiąże się z zobowiązań podjętych w ramach negocjacji akcesyjnych, w tym zobowiązań w ramach którejkolwiek z polityk sektorowych dotyczących działalności gospodarczej o skutku transgranicznym, powodując tym samym poważne naruszenie funkcjonowania rynku wewnętrznego lub zagrożenie interesów finansowych Unii lub bezpośrednie ryzyko wystąpienia takiego naruszenia lub zagrożenia, Komisja może, przed upływem okresu do trzech lat po przystąpieniu przyjmować odpowiednie środki na uzasadniony wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy.

Środki te muszą być proporcjonalne, a pierwszeństwo przyznaje się środkom, które możliwie najmniej zakłócają funkcjonowanie rynku wewnętrznego, w stosownym zaś przypadku – pierwszeństwo przyznaje się istniejącym sektorowym mechanizmom ochronnym. Środki ochronne stosowane na mocy niniejszego artykułu nie mogą stanowić środka arbitralnej dyskryminacji ani ukrytych ograniczeń w handlu między Państwami Członkowskimi. Na klauzulę ochronną można się powołać także przed dniem przystąpienia na podstawie wyników monitorowania, a przyjęte środki wchodzą w życie w dniu przystąpienia, chyba że przewidziano w nich termin późniejszy. Środki te utrzymuje się w mocy nie dłużej niż jest to absolutnie niezbędne, a w każdym przypadku zostaną one uchylone w momencie zrealizowania danego zobowiązania. Mogą one jednak być stosowane po upływie okresu, o którym mowa w akapicie pierwszym, dopóty, dopóki dane zobowiązania nie zostaną wykonane. W odpowiedzi na postępy poczynione przez Chorwację w wypełnianiu swoich zobowiązań Komisja może odpowiednio dostosować środki. W odpowiednim czasie przed uchyleniem środków ochronnych Komisja informuje Radę i w pełni uwzględnia wszelkie uwagi Rady w tym zakresie.

Artykuł 39

Jeżeli w Chorwacji wystąpią poważne braki lub jakiekolwiek bezpośrednie ryzyko wystąpienia takich braków w transpozycji lub w postępach we wprowadzaniu w życie aktów przyjętych przez instytucje zgodnie z tytułem V części trzeciej TFUE, a także aktów przyjętych przez instytucje zgodnie z tytułem VI TUE lub zgodnie z tytułem IV części trzeciej Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony, Komisja może – na uzasadniony wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy i po przeprowadzeniu konsultacji z Państwami Członkowskimi – przez upływem okresu do trzech lat po dniu przystąpienia przyjmować odpowiednie środki, określając warunki i zasady mające do nich zastosowanie.

Środki te mogą przybierać formę czasowego zawieszenia stosowania stosownych przepisów i decyzji w stosunkach między Chorwacją a jakimkolwiek innym Państwem Członkowskim lub Państwami Członkowskimi, bez uszczerbku dla kontynuacji ścisłej współpracy wymiarów sprawiedliwości. Na klauzulę ochronną można się powołać także przed dniem przystąpienia na podstawie wyników monitorowania, a przyjęte środki wchodzą w życie w dniu przystąpienia, chyba że przewidziano w nich termin późniejszy. Środki te utrzymuje się nie dłużej niż jest to absolutnie niezbędne, a w każdym przypadku zostają one uchylone w chwili uzupełnienia braków. Mogą one jednak być stosowane po upływie okresu, o którym mowa w akapicie pierwszym, dopóty, dopóki utrzymują się te braki. W związku z postępami poczynionymi przez Chorwację w uzupełnianiu stwierdzonych braków Komisja może odpowiednio dostosować środki po konsultacji z Państwami Członkowskimi. W odpowiednim czasie przed uchyleniem środków ochronnych Komisja informuje Radę i w pełni uwzględnia wszelkie uwagi Rady w tym zakresie.

Artykuł 40

W celu uniknięcia zakłócenia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego, egzekwowanie przepisów krajowych Chorwacji w trakcie okresów przejściowych, o których mowa w załączniku V, nie może prowadzić do wprowadzenia kontroli granicznych pomiędzy Państwami Członkowskimi.

Artykuł 41

Jeżeli dla ułatwienia przejścia z systemu istniejącego w Chorwacji na system wynikający z zastosowania wspólnej polityki rolnej na warunkach określonych w niniejszym Akcie, niezbędne są środki przejściowe, Komisja przyjmuje takie środki zgodnie z procedurą, o której mowa w artykule 195 ustęp 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (13), w związku z artykułem 13 ustęp 1 litera b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (14) lub też zgodnie ze stosowną procedurą określoną w mającym zastosowanie ustawodawstwie. Środki te mogą zostać przyjęte w okresie trzech lat od dnia przystąpienia, a ich stosowanie jest ograniczone do tego okresu. Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, może przedłużyć ten okres.

W razie potrzeby, środki przejściowe, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą być przyjmowane również przed dniem przystąpienia. Środki te są przyjmowane przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, lub – jeżeli mają wpływ na instrumenty pierwotnie przyjęte przez Komisję – są one przyjmowane przez Komisję zgodnie z procedurami wymaganymi do przyjęcia danych instrumentów.

Artykuł 42

Jeżeli środki przejściowe są niezbędne do ułatwienia przejścia z systemu istniejącego w Chorwacji na system wynikający z zastosowania unijnych przepisów weterynaryjnych, fitosanitarnych oraz w zakresie bezpieczeństwa żywności, Komisja przyjmuje takie środki zgodnie ze stosowną procedurą określoną w mającym zastosowanie ustawodawstwie. Takie środki mogą zostać przyjęte przez okres trzech lat od dnia przystąpienia, a ich stosowanie jest ograniczone do tego okresu.

Artykuł 43

Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, określa warunki, na których:

a)

można odstąpić od wymogu składania wywozowej deklaracji skróconej w odniesieniu do produktów, o których mowa w artykule 28 ustęp 2 TFUE, opuszczających terytorium Chorwacji w celu tranzytu przez terytorium Bośni i Hercegowiny w Neum („korytarz Neum”);

b)

można odstąpić od wymogu składania przywozowej deklaracji skróconej w odniesieniu do produktów objętych zakresem litery a), gdy są ponownie wprowadzane na terytorium Chorwacji, po tranzycie przez terytorium Bośni i Hercegowiny w Neum.

Artykuł 44

Komisja może przyjąć wszystkie odpowiednie środki, aby zapewnić utrzymanie w Chorwacji niezbędnego personelu statutowego przez maksymalny okres 18 miesięcy po przystąpieniu. W tym okresie urzędnicy, pracownicy zatrudnieni na czas określony i pracownicy kontraktowi powołani na stanowiska w Chorwacji przed przystąpieniem, którzy mają pozostać na stanowiskach w tym państwie po dniu przystąpienia, korzystają z takich samych warunków finansowych i materialnych, jakie miały do nich zastosowanie przed przystąpieniem zgodnie z regulaminem pracowniczym urzędników Wspólnot Europejskich i warunkami zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, określonymi w rozporządzeniu Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 (15). Wydatki administracyjne, w tym wynagrodzenia dla innego niezbędnego personelu, są pokrywane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

CZĘŚĆ PIĄTA

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE WPROWADZENIA W ŻYCIE NINIEJSZEGO AKTU

TYTUŁ I

DOSTOSOWANIA W REGULAMINACH INSTYTUCJI ORAZ W ZASADACH DOTYCZĄCYCH KOMITETÓW I W REGULAMINACH KOMITETÓW

Artykuł 45

Zgodnie ze stosownymi procedurami przewidzianymi w Traktatach pierwotnych instytucje wprowadzają w swoich regulaminach dostosowania, które są niezbędne z uwagi na przystąpienie.

Dostosowania w zasadach dotyczących komitetów ustanowionych na mocy Traktatów pierwotne oraz w ich regulaminach, które są niezbędne z uwagi na przystąpienie, wprowadza się możliwie najszybciej po przystąpieniu.

TYTUŁ II

STOSOWANIE AKTÓW INSTYTUCJI

Artykuł 46

Zgodnie z Traktatami pierwotnymi uznaje się, że od momentu przystąpienia Chorwacja jest jednym z adresatów dyrektyw i decyzji w rozumieniu artykułu 288 TFUE. Z wyjątkiem dyrektyw i decyzji, które weszły w życie zgodnie z artykułem 297 ustęp 1 akapit trzeci i artykułem 297 ustęp 2 akapit drugi TFUE, uznaje się, że Chorwacji notyfikowano takie dyrektywy i decyzje z dniem przystąpienia.

Artykuł 47

1.   Chorwacja wprowadza w życie środki niezbędne do osiągnięcia, od dnia przystąpienia, zgodności z przepisami dyrektyw i decyzji w rozumieniu artykułu 288 TFUE, chyba że w niniejszym Akcie przewidziano inny termin. Chorwacja informuje Komisję o tych środkach do dnia przystąpienia lub, gdy ma to nastąpić później, w terminie przewidzianym w tym celu w niniejszym Akcie.

2.   W zakresie, w jakim zmiany w dyrektywach w rozumieniu artykułu 288 TFUE wprowadzone niniejszym Aktem wymagają wprowadzenia zmian w przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych obecnych Państw Członkowskich, państwa te wprowadzają w życie środki niezbędne do osiągnięcia – od dnia przystąpienia Chorwacji – zgodności ze zmienionymi dyrektywami, chyba że w niniejszym Akcie przewidziano inny termin. Informują one Komisję o tych środkach do dnia przystąpienia lub, gdy ma to nastąpić później, w terminie przewidzianym w tym celu w niniejszym Akcie.

Artykuł 48

Zgodnie z artykułem 33 Traktatu EWEA, w terminie trzech miesięcy od przystąpienia Chorwacja informuje Komisję o przepisach ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych służących zapewnieniu na terytorium tego państwa ochrony zdrowia pracowników i społeczeństwa przed zagrożeniem wynikającym z promieniowania jonizującego.

Artykuł 49

Na należycie uzasadniony wniosek przedłożony Komisji przez Chorwację nie później niż w dniu przystąpienia, Rada, stanowiąc na wniosek Komisji, lub – w przypadku gdy pierwotny akt został przyjęty przez Komisję – Komisja, mogą przyjąć środki przewidujące tymczasowe odstępstwa od aktów przyjętych przez instytucje między dniem 1 lipca 2011 roku a dniem przystąpienia. Środki te są przyjmowane zgodnie z zasadami głosowania obowiązującymi przy przyjmowania aktu, w odniesieniu do którego wystąpiono o tymczasowe odstępstwo. W przypadku gdy odstępstwa takie zostaną przyjęte po dniu przystąpienia, mogą być one stosowane od dnia przystąpienia.

Artykuł 50

W przypadku gdy akty instytucji przyjęte przed dniem przystąpienia wymagają dostosowań w związku z przystąpieniem, a niezbędne dostosowania nie zostały przewidziane w niniejszym Akcie lub załącznikach do niego, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, lub – w przypadku, gdy pierwotny akt został przyjęty przez Komisję – Komisja, przyjmują w tym celu niezbędne akty. W przypadku gdy akty te zostaną przyjęte po dniu przystąpienia, mogą być one stosowane od dnia przystąpienia.

Artykuł 51

O ile w niniejszym Akcie nie przewidziano inaczej, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, przyjmuje środki niezbędne do wprowadzenia w życie postanowień niniejszego Aktu.

Artykuł 52

Teksty aktów instytucji przyjęte przed przystąpieniem i sporządzone przez te instytucje w języku chorwackim są autentyczne od dnia przystąpienia na takich samych warunkach jak teksty sporządzone w obecnych językach urzędowych. Zostaną one opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jeśli w ten sposób zostały opublikowane teksty w obecnych językach urzędowych.

TYTUŁ III

POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Artykuł 53

Załączniki I–IX, dodatki do nich oraz protokół stanowią integralną część niniejszego Aktu.

Artykuł 54

Rząd Republiki Włoskiej przekaże rządowi Republiki Chorwacji uwierzytelnioną kopię Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, jak również traktatów je zmieniających lub uzupełniających, w tym Traktatu dotyczącego przystąpienia Królestwa Danii, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Traktatu dotyczącego przystąpienia Republiki Greckiej, Traktatu dotyczącego przystąpienia Królestwa Hiszpanii i Republiki Portugalskiej, Traktatu dotyczącego przystąpienia Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji, Traktatu dotyczącego przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz Traktatu dotyczącego przystąpienia Republiki Bułgarii i Rumunii w językach: angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim.

Teksty Traktatów, o których mowa w akapicie pierwszym, sporządzone w języku chorwackim, załącza się do niniejszego Aktu. Teksty te są autentyczne na takich samych warunkach jak teksty tych Traktatów, sporządzone w obecnych językach urzędowych.

Artykuł 55

Uwierzytelnione odpisy umów międzynarodowych złożonych w archiwum Sekretariatu Generalnego Rady zostaną przekazane rządowi Republiki Chorwacji przez Sekretarza Generalnego.


(1)  Dz.U. L 114 z 30.4.2002, s. 6.

(2)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 3.

(3)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 27, Dz.U. L 287 z 28.10.2005, s. 4 oraz Dz.U. L 168M z 21.6.2006, s. 33.

(4)  Dz.U. L 287 z 4.11.2010, s. 3.

(5)  Dz.U. L 1 z 3.1.1994, s. 3.

(6)  Dz.U. L 79 z 22.3.2002, s. 42.

(7)  Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 82.

(8)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.

(9)  Dz.U. L 170 z 29.6.2007, s. 1.

(10)  Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1, oraz Dz.U. L 286M z 4.11.2010, s. 26.

(11)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

(12)  Dz.U. L 26 z 28.1.2005, s. 3.

(13)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(14)  Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

(15)  Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.

ZAŁĄCZNIK I

Wykaz konwencji i protokołów, do których Republika Chorwacji przystąpi z dniem przystąpienia (o którym mowa w artykule 3 ustęp 4 Aktu przystąpienia)

1.

Konwencja z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Dz.U. L 225 z 20.8.1990, s. 10)

Konwencja z dnia 21 grudnia 1995 r. w sprawie przystąpienia Republiki Austrii, Republiki Finlandii i Królestwa Szwecji do Konwencji w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Dz.U. C 26 z 31.1.1996, s. 1)

Protokół z dnia 25 maja 1999 r. zmieniający Konwencję z dnia 23 lipca 1990 r. w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Dz.U. C 202 z 16.7.1999, s. 1)

Konwencja z dnia 8 grudnia 2004 r. w sprawie przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Konwencji w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w przypadku korekty zysków przedsiębiorstw powiązanych (Dz.U. C 160 z 30.6.2005, s. 1)

2.

Konwencja z dnia 26 lipca 1995 r. sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej, o ochronie interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 316 z 27.11.1995, s. 49)

Protokół z dnia 27 września 1996 r. sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej do Konwencji w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 313 z 23.10.1996, s. 2)

Protokół z dnia 29 listopada 1996 r. sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie wykładni w trybie prejudycjalnym przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich Konwencji w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U. C 151 z 20.5.1997, s. 2)

Protokół drugi z dnia 19 czerwca 1997 r. do Konwencji w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, sporządzony na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. C 221 z 19.7.1997, s. 12)

3.

Konwencja z dnia 26 maja 1997 r. sporządzona na podstawie artykułu K.3 ustęp 2 litera c) Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie zwalczania korupcji urzędników Wspólnot Europejskich i urzędników państw członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. C 195 z 25.6.1997, s. 2)

4.

Konwencja z dnia 18 grudnia 1997 r. sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej w sprawie pomocy wzajemnej i współpracy między administracjami celnymi (Dz.U. C 24 z 23.1.1998, s. 2)

5.

Konwencja z dnia 17 czerwca 1998 r. sporządzona na podstawie artykułu K.3 Traktatu o Unii Europejskiej o zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych (Dz.U. C 216 z 10.7.1998, s. 2)

6.

Konwencja z dnia 29 maja 2000 r. ustanowiona przez Radę zgodnie z art. 34 Traktatu o Unii Europejskiej o pomocy prawnej w sprawach karnych pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej (Dz.U. C 197 z 12.7.2000, s. 3)

Protokół z dnia 16 października 2001 r. ustanowiony przez Radę zgodnie z art. 34 Traktatu o Unii Europejskiej do Konwencji o pomocy prawnej w sprawach karnych między państwami członkowskimi Unii Europejskiej (Dz.U. C 326 z 21.11.2001, s. 2)

ZAŁĄCZNIK II

Wykaz przepisów dorobku Schengen w postaci, w jakiej zostały włączone w ramy Unii Europejskiej, oraz akty na nim oparte lub w inny sposób z nim związane, które staną się wiążące dla Republiki Chorwacji i będą miały w tym państwie zastosowanie od dnia przystąpienia (o którym mowa w artykule 4 ustęp 1 Aktu przystąpienia)

1.

Układ między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach z dnia 14 czerwca 1985 r. (1)

2.

Następujące postanowienia Konwencji wykonawczej podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach oraz jej Aktu końcowego i powiązanych wspólnych deklaracji (2), zmienionej przez niektóre akty wymienione w punkcie 8 niniejszego załącznika:

Artykuł 1 w zakresie, w jakim dotyczy postanowień niniejszego punktu; artykuł 26; artykuł 39; artykuły 44–49 (z wyjątkiem artykułu 47 ustęp 4 i artykułu 49 litera a)), artykuł 51, artykuły 54–58; artykuł 62 ustęp 3; artykuły 67–69; artykuły 71 i 72; artykuły 75 i 76; artykuł 82; artykuł 91; artykuły 126–130 w zakresie, w jakim dotyczą postanowień niniejszego punktu; oraz artykuł 136; wspólne deklaracje 1 i 3 Aktu końcowego.

3.

Następujące postanowienia umów w sprawie przystąpienia do Konwencji wykonawczej podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, ich aktów końcowych i powiązanych deklaracji, zmienionych przez niektóre akty wymienione w punkcie 8 poniżej:

a)

Umowa podpisana dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia Królestwa Danii:

artykuł 5 ustęp 2 i artykuł 6,

b)

Umowa podpisana dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia Republiki Finlandii:

artykuł 5,

Deklaracja Rządu Republiki Finlandii w sprawie Wysp Alandzkich w części III Aktu końcowego,

c)

Umowa podpisana dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia Królestwa Szwecji:

artykuł 5.

4.

Następujące umowy i porozumienia oparte na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związane:

Umowa z dnia 18 maja 1999 r. zawarta przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotycząca włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, wraz z załącznikami do niej, jej Aktem końcowym, deklaracjami i wymianą listów załączonymi do niego, zatwierdzona decyzją Rady 1999/439/WE (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 35)

Umowa z dnia 30 czerwca 1999 r. zawarta przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii w sprawie ustanowienia praw i zobowiązań między Irlandią i Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z jednej strony, a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii z drugiej strony, w obszarach dorobku Schengen, które stosują się do tych państw, zatwierdzona decyzją Rady 2000/29/WE (Dz.U. L 15 z 20.1.2000, s. 1)

Umowa między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, podpisana dnia 26 października 2004 r. i zatwierdzona decyzją Rady 2008/146/WE i decyzją Rady 2008/149/WSiSW (Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1 i s. 50)

Protokół między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, podpisany dnia 28 lutego 2008 r. oraz zatwierdzony decyzją Rady 2011/349/UE i decyzją Rady 2011/350/UE (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 1 i s. 19)

Porozumienie między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii i Królestwem Norwegii w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, w tym załączona do niego Wspólna deklaracja, podpisane dnia 1 lutego 2007 r. i zatwierdzone decyzją Rady 2007/511/WE (Dz.U. L 188 z 20.7.2007, s. 15)

Porozumienie między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu, z drugiej strony, w sprawie warunków uczestnictwa tych państw w działaniach Europejskiej Agencji Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej, podpisane dnia 30 września 2009 r. i zatwierdzone decyzją Rady 2010/490/UE (Dz.U. L 243 z 16.9.2010, s. 2)

Umowa między Wspólnotą Europejską a Republiką Islandii, Królestwem Norwegii, Konfederacją Szwajcarską oraz Księstwem Liechtensteinu w sprawie przepisów uzupełniających mających zastosowanie do Funduszu Granic Zewnętrznych na lata 2007–2013, w tym załączone do niej deklaracje, podpisana dnia 19 marca 2010 r. i zatwierdzona decyzją Rady 2011/305/UE (Dz.U. L 137 z 25.5.2011, s. 1) (3)

5.

Przepisy następujących decyzji (zob. Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 1) Komitetu Wykonawczego utworzonego na mocy Konwencji wykonawczej podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, zmienione przez niektóre akty wymienione w punkcie 8 niniejszego załącznika:

SCH/Com-ex (93) 10 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. dotycząca deklaracji Ministrów i Sekretarzy Stanu

SCH/Com-ex (93) 14 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 14 grudnia 1993 r. w sprawie poprawy praktycznej współpracy sądowej w zakresie zwalczania handlu narkotykami

SCH/Com-ex (94) 16 rev Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 listopada 1994 r. w sprawie uzyskiwania wspólnych pieczęci wjazdu i wyjazdu

SCH/Com-ex (94) 28 rev Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie zaświadczenia przewidzianego w art. 75 do celów przewożenia środków odurzających i substancji psychotropowych

SCH/Com-ex (94) 29 rev 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 22 grudnia 1994 r. w sprawie wprowadzenia w życie Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 19 czerwca 1990 r.

SCH/Com-ex (95) 21 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 20 grudnia 1995 r. w sprawie szybkiej wymiany między państwami Schengen statystycznych i szczególnych danych dotyczących możliwych wadliwych działań na granicach zewnętrznych

SCH/Com-ex (98) 1 rev 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 21 kwietnia 1998 r. w sprawie działań grupy roboczej w zakresie, w jakim dotyczy postanowień punktu 2 niniejszego załącznika

SCH/ Com-ex (98) 26 def Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 września 1998 r. ustanawiająca Stały Komitet ds. Oceny i Wprowadzania w Życie Dorobku Schengen

SCH/Com-ex (98) 37 def 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 27 października 1998 r. w sprawie przyjęcia środków do walki z nielegalną imigracją w zakresie, w jakim dotyczy postanowień punktu 2 niniejszego załącznika

SCH/Com-ex (98) 52 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie podręcznika transgranicznej współpracy policji w zakresie, w jakim dotyczy postanowień punktu 2 niniejszego załącznika

SCH/Com-ex (98) 59 rev Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 16 grudnia 1998 r. w sprawie skoordynowanego rozmieszczania doradców ds. dokumentów

SCH/Com-ex (99) 1 rev 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie sytuacji związanej z narkotykami

SCH/Com-ex (99) 6 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie dorobku Schengen odnoszącego się do telekomunikacji

SCH/Com-ex (99) 7 rev 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie oficerów łącznikowych

SCH/Com-ex (99) 8 rev 2 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących wynagradzania informatorów

SCH/Com-ex (99) 10 Decyzja Komitetu Wykonawczego z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie nielegalnego handlu bronią palną.

6.

Następujące deklaracje (zob. Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 1) Komitetu Wykonawczego utworzonego na mocy Konwencji wykonawczej podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach w zakresie, w jakim dotyczą postanowień punktu 2 niniejszego załącznika:

SCH/Com-ex (96) decl 6 rev 2 Deklaracja Komitetu Wykonawczego z dnia 26 czerwca 1996 r. w sprawie ekstradycji

SCH/Com-ex (97) decl 13 rev 2 Deklaracja Komitetu Wykonawczego z dnia 9 lutego 1998 r. w sprawie uprowadzania małoletnich.

7.

Następujące decyzje (zob. Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 1) Centralnej Grupy utworzonej na mocy Konwencji wykonawczej podpisanej w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r. do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, w zakresie w jakim dotyczą postanowień punktu 2 niniejszego załącznika:

SCH/C (98) 117 Decyzja Centralnej Grupy z dnia 27 października 1998 r. w sprawie przyjęcia środków do walki z nielegalną imigracją

SCH/C (99) 25 Decyzja Centralnej Grupy z dnia 22 marca 1999 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących wynagradzania informatorów.

8.

Następujące akty oparte na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związane:

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiające jednolity formularz wizowy (Dz.U. L 164 z 14.7.1995, s. 1)

Decyzja Rady 1999/307/WE z dnia 1 maja 1999 r. ustanawiająca szczegółowe warunki włączenia sekretariatu Schengen do Sekretariatu Generalnego Rady (Dz.U. L 119 z 7.5.1999, s. 49)

Decyzja Rady 1999/435/WE z dnia 20 maja 1999 r. dotycząca definicji dorobku Schengen do celów określenia, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej, podstawy prawnej dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 1)

Decyzja Rady 1999/436/WE z dnia 20 maja 1999 r. określająca, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej, podstawę prawną dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 17)

Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31)

Decyzja Rady 1999/848/WE z dnia 13 grudnia 1999 r. w sprawie pełnego stosowania dorobku Schengen w Grecji (Dz.U. L 327 z 21.12.1999, s. 58)

Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43)

Decyzja Rady 2000/586/WSiSW z dnia 28 września 2000 r. ustanawiająca procedurę zmiany art. 40 ust. 4 i 5, art. 41 ust. 7 i art. 65 ust. 2 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz.U. L 248 z 3.10.2000, s. 1)

Decyzja Rady 2000/777/WE z dnia 1 grudnia 2000 r. w sprawie stosowania dorobku Schengen w Danii, Finlandii, Szwecji oraz w Islandii i Norwegii (Dz.U. L 309 z 9.12.2000, s. 24)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu (Dz.U. L 81 z 21.3.2001, s. 1)

Dyrektywa Rady 2001/51/WE z dnia 28 czerwca 2001 r. uzupełniająca postanowienia art. 26 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. (Dz.U. L 187 z 10.7.2001, s. 45)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 333/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. w sprawie jednolitego wzoru formularza, na którym umieszcza się wizę, wydawanego przez państwo członkowskie osobom posiadającym dokumenty podróży, które nie są uznane przez państwo członkowskie sporządzające formularz (Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 4)

Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiające jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich (Dz.U. L 157 z 15.6.2002, s. 1)

Decyzja ramowa Rady 2002/946/WSiSW z dnia 28 listopada 2002 r. w sprawie wzmocnienia systemu karnego w celu zapobiegania ułatwianiu nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu (Dz.U. L 328 z 5.12.2002, s. 1)

Dyrektywa Rady 2002/90/WE z dnia 28 listopada 2002 r. definiująca ułatwianie nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu (Dz.U. L 328 z 5.12.2002, s. 17)

Decyzja Rady 2003/170/WSiSW z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie wspólnego wykorzystywania oficerów łącznikowych oddelegowanych za granicę przez organy ścigania państw członkowskich (Dz.U. L 67 z 12.3.2003, s. 27)

Decyzja Rady 2003/725/WSiSW z dnia 2 października 2003 r. zmieniająca postanowienia art. 40 ust. 1 i 7 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz.U. L 260 z 11.10.2003, s. 37)

Dyrektywa Rady 2003/110/WE z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie pomocy w przypadkach tranzytu do celów deportacji drogą powietrzną (Dz.U. L 321 z 6.12.2003, s. 26)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 377/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie utworzenia sieci oficerów łącznikowych ds. imigracji (Dz.U. L 64 z 2.3.2004, s. 1)

Dyrektywa Rady 2004/82/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie zobowiązania przewoźników do przekazywania danych pasażerów (Dz.U. L 261 z 6.8.2004, s. 24)

Decyzja Rady 2004/573/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie organizacji wspólnych lotów w celu wydalenia z terytorium dwóch lub więcej państw członkowskich, obywateli państw trzecich, którzy podlegają indywidualnemu nakazowi wydalenia (Dz.U. L 261 z 6.8.2004, s. 28)

Decyzja Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) (Dz.U. L 213 z 15.6.2004, s. 5, oraz Dz.U. L 142M z 30.5.2006, s. 60)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1, oraz Dz.U. L 153 M z 7.6.2006, s. 136)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2252/2004 z dnia 13 grudnia 2004 r. w sprawie norm dotyczących zabezpieczeń i danych biometrycznych w paszportach i dokumentach podróży wydawanych przez państwa członkowskie (Dz.U. L 385 z 29.12.2004, s. 1, oraz Dz.U. L 153M z 7.6.2006, s. 375)

Decyzja Rady 2004/926/WE z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie wprowadzenia w życie części dorobku Schengen przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Dz.U. L 395 z 31.12.2004, s. 70)

Decyzja Rady nr 2005/267/WE z dnia 16 marca 2005 r. ustanawiająca bezpieczną internetową sieć informowania i koordynacji dla służb imigracyjnych państw członkowskich (Dz.U. L 83 z 1.4.2005, s. 48, oraz Dz.U. L 159M z 13.6.2006, s. 288)

Rozporządzenie (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1), z wyjątkiem artykułu 1 zdanie pierwsze i artykułu 5 ustęp 4 litera a), tytułu III oraz tych przepisów tytułu II i załączników do rozporządzenia, które odnoszą się do systemu informacyjnego Schengen (SIS)

Decyzja ramowa Rady 2006/960/WSiSW z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie uproszczenia wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. L 386 z 29.12.2006, s. 89)

Rozporządzenie (WE) nr 1931/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające przepisy dotyczące małego ruchu granicznego na zewnętrznych granicach lądowych państw członkowskich i zmieniające postanowienia Konwencji z Schengen (Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 1), z wyjątkiem artykułu 4 litera b) i artykułu 9 litera c)

Decyzja Rady 2007/471/WE z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie stosowania przepisów dorobku Schengen dotyczących systemu informacyjnego Schengen w Republice Czeskiej, Republice Estońskiej, Republice Łotewskiej, Republice Litewskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republice Słowenii i Republice Słowackiej (Dz.U. L 179 z 7.7.2007, s. 46)

Rozporządzenie (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiające mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy oraz zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 w odniesieniu do tego mechanizmu i określające uprawnienia i zadania zaproszonych funkcjonariuszy (Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 30), z wyjątkiem przepisów artykułu 6 ustępy 8 i 9 w zakresie, w jakim dotyczą dostępu do systemu informacyjnego Schengen

Decyzja Rady 2007/801/WE z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie pełnego stosowania przepisów dorobku Schengen w Republice Czeskiej, Republice Estońskiej, Republice Łotewskiej, Republice Litewskiej, Republice Węgierskiej, Republice Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republice Słowenii i Republice Słowackiej (Dz.U. L 323 z 8.12.2007, s. 34)

Decyzja Rady 2008/421/WE z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie stosowania w Konfederacji Szwajcarskiej przepisów dorobku prawnego Schengen dotyczących systemu informacyjnego Schengen (Dz.U. L 149 z 7.6.2008, s. 74)

Artykuł 6 decyzji Rady 2008/633/WSiSW z dnia 23 czerwca 2008 r. w sprawie dostępu wyznaczonych organów państw członkowskich i Europolu do Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) do celów jego przeglądania, w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom, ich wykrywania i ścigania (Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 129)

Decyzja Rady 2008/903/WE z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie pełnego stosowania przepisów dorobku Schengen w Konfederacji Szwajcarskiej (Dz.U. L 327 z 5.12.2008, s. 15)

Decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/115/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie wspólnych norm i procedur stosowanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do powrotów nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich (Dz.U. L 348 z 24.12.2008, s. 98)

Artykuł 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (Dz.U. L 243 z 15.9.2009, s. 1)

Decyzja Rady 2010/252/UE z dnia 26 kwietnia 2010 r. uzupełniająca kodeks graniczny Schengen w odniesieniu do ochrony granic morskich w kontekście współpracy operacyjnej koordynowanej przez Europejską Agencję ds. Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych Państw Członkowskich Unii Europejskiej (Dz.U. L 111 z 4.5.2010, s. 20)

Decyzja Rady 2010/365/UE z dnia 29 czerwca 2010 r. w sprawie stosowania w Republice Bułgarii i w Rumunii przepisów dorobku Schengen związanych z systemem informacyjnym Schengen (Dz.U. L 166 z 1.7.2010, s. 17).


(1)  Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 13.

(2)  Dz.U. L 239 z 22.9.2000, s. 19.

(3)  Do czasu zawarcia tej umowy, tylko w zakresie, w jakim jest ona tymczasowo stosowana.

ZAŁĄCZNIK III

Wykaz, o którym mowa w artykule 15 Aktu przystąpienia: dostosowania aktów przyjętych przez instytucje

1.   SWOBODNY PRZEPŁYW USŁUG

32005 L 0036: dyrektywa 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 22):

a)

artykuł 23 ustęp 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Bez uszczerbku dla art. 43(b), każde z państw członkowskich uznaje dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji lekarza, uprawniający do podejmowania działalności zawodowej lekarza posiadającego podstawowy poziom wykształcenia medycznego i lekarza specjalisty, pielęgniarki odpowiedzialnej za opiekę ogólną, lekarza dentysty, wyspecjalizowanego lekarza dentysty, lekarza weterynarii, położnej, farmaceuty i architekta, uzyskany przez obywateli państw członkowskich i wydany przez byłą Jugosławię, lub których kształcenie rozpoczęło się:

a)

w przypadku Słowenii – przed dniem 25 czerwca 1991 r. oraz

b)

w przypadku Chorwacji – przed dniem 8 października 1991 r.,

w przypadku gdy organy wymienionych państw członkowskich poświadczą, że taki dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji ma taką samą moc prawną na terytorium tych państw, jak dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji wydawane przez te organy, a w odniesieniu do architektów, jak dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji przyporządkowane tym państwom członkowskim w załączniku VI pkt 6, w odniesieniu do podejmowania i wykonywania działalności zawodowej lekarza posiadającego podstawowy poziom wykształcenia medycznego, lekarza specjalisty, pielęgniarki odpowiedzialnej za opiekę ogólną, lekarza dentysty, wyspecjalizowanego lekarza dentysty, lekarza weterynarii, położnej, farmaceuty w zakresie rodzajów działalności, o których mowa w art. 45 ust. 2, oraz architekta w zakresie rodzajów działalności, o których mowa w art. 48.

Do takiego poświadczenia musi zostać dołączone zaświadczenie wydane przez te same organy, stwierdzające, że dane osoby faktycznie i zgodnie z prawem wykonywały danego rodzaju działalność przez co najmniej trzy kolejne lata w okresie pięciu lat poprzedzających wydanie zaświadczenia.”;

b)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 43(b)

Przepisy dotyczące praw nabytych w dziedzinie położnictwa nie mają zastosowania do następujących rodzajów kwalifikacji uzyskanych w Chorwacji przed 1 lipca 2013 r.: viša medicinska sestra ginekološko–opstetričkog smjera (starsza pielęgniarka wyspecjalizowana w zakresie położnictwa i ginekologii), medicinska sestra ginekološko-opstetričkog smjera (pielęgniarka wyspecjalizowana w zakresie położnictwa i ginekologii), viša medicinska sestra primaljskog smjera (starsza pielęgniarka uprawniona do wykonywania czynności położnej), medicinska sestra primaljskog smjera (pielęgniarka uprawniona do wykonywania czynności położnej), ginekološko-opstetrička primalja (położna wyspecjalizowana w zakresie położnictwa i ginekologii) i primalja (położna).”.

2.   PRAWO WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ

I.   WSPÓLNOTOWY ZNAK TOWAROWY

32009 R 0207: rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78 z 24.3.2009, s. 1):

artykuł 165 ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Od dnia przystąpienia Bułgarii, Republiki Czeskiej, Estonii, Chorwacji, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Rumunii, Słowenii i Słowacji (zwanych dalej »nowym państwem członkowskim« / »nowymi państwami członkowskimi«), wspólnotowy znak towarowy zarejestrowany lub zgłoszony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przed dniami ich przystąpienia ulega rozszerzeniu na terytorium tych państw członkowskich, tak aby wywierał taki sam skutek w całej Wspólnocie.”.

II.   DODATKOWE ŚWIADECTWA OCHRONNE

1.

31996 R 1610: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1610/96 z dnia 23 lipca 1996 r. dotyczące stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla środków ochrony roślin (Dz.U. L 198 z 8.8.1996, s. 30):

a)

w artykule 19a dodaje się literę w brzmieniu:

„m)

na każdy środek ochrony roślin chroniony ważnym patentem podstawowym, dla którego pierwsze zezwolenie na wprowadzenie do obrotu jako środka ochrony roślin zostało uzyskane po dniu 1 stycznia 2003 r., można wydać świadectwo w Chorwacji, pod warunkiem że wniosek o to świadectwo został złożony w ciągu sześciu miesięcy od dnia przystąpienia.”;

b)

artykuł 20 ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do dodatkowych świadectw ochronnych wydanych zgodnie z przepisami krajowymi Republiki Czeskiej, Estonii, Chorwacji, Cypru, Łotwy, Litwy, Malty, Polski, Rumunii, Słowenii i Słowacji przed dniem ich przystąpienia.”.

2.

32009 R 0469: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009 z dnia 6 maja 2009 r. dotyczące dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 1):

a)

w artykule 20 dodaje się literę w brzmieniu:

„m)

na każdy produkt leczniczy chroniony ważnym patentem podstawowym, dla którego pierwsze pozwolenie na dopuszczenie do obrotu jako produktu leczniczego zostało uzyskane po dniu 1 stycznia 2003 r., można wydać świadectwo w Chorwacji, pod warunkiem że wniosek o to świadectwo został złożony w ciągu sześciu miesięcy od dnia przystąpienia.”;

b)

artykuł 21 ustęp 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do dodatkowych świadectw ochronnych wydanych zgodnie z przepisami krajowymi Republiki Czeskiej, Estonii, Chorwacji, Cypru, Łotwy, Litwy, Malty, Polski, Rumunii, Słowenii i Słowacji przed dniem ich przystąpienia.”.

III.   WZORY WSPÓLNOTOWE

32002 R 0006: rozporządzenie Rady (WE) nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. L 3 z 5.1.2002, s. 1):

artykuł 110a ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Od dnia przystąpienia Bułgarii, Republiki Czeskiej, Estonii, Chorwacji, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Rumunii, Słowenii i Słowacji (zwanych dalej »nowym państwem członkowskim«/»nowymi państwami członkowskimi«), wspólnotowy wzór chroniony lub zgłoszony zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przed dniem ich przystąpienia ulega rozszerzeniu na terytorium tych państw członkowskich, tak aby wywierał taki sam skutek w całej Wspólnocie.”.

3.   USŁUGI FINANSOWE

32006 L 0048: dyrektywa 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (wersja przeredagowana) (Dz.U. L 177 z 30.6.2006, s. 1):

w artykule 2 po pozycji dotyczącej Francji dodaje się pozycję w brzmieniu:

„—

w Chorwacji: »kreditne unije« oraz »Hrvatska banka za obnovu i razvitak«,”.

4.   ROLNICTWO

1.

31991 R 1601: rozporządzenie Rady (EWG) nr 1601/91 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiające ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych (Dz.U. L 149 z 14.6.1991, s. 1):

w załączniku II po nazwie geograficznej „Nürnberger Glühwein” dodaje się pozycję w brzmieniu:

„Samoborski bermet”.

2.

32007 R 1234: rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1):

a)

w artykule 66 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4a.   W przypadku Chorwacji ustanawia się specjalną rezerwę restrukturyzacyjną zgodnie z załącznikiem IX pkt 2. Rezerwa ta zostanie uwolniona od dnia 1 kwietnia pierwszego roku stosowania kwot po przystąpieniu, w takim zakresie, w jakim w latach 2008–2012 w Chorwacji zmniejszy się wykorzystanie mleka i przetworów mlecznych na potrzeby gospodarstwa.

Komisja decyduje o uwolnieniu rezerwy i jej podziału na kwotę dostaw i sprzedaży bezpośredniej zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2, na podstawie oceny sprawozdania przedłożonego przez Chorwację do dnia 31 grudnia 2013 r. W sprawozdaniu tym szczegółowo omówione zostaną wyniki i tendencje trwającego obecnie procesu restrukturyzacji w sektorze mleczarskim Chorwacji, a w szczególności przejście od produkcji na potrzeby gospodarstwa do produkcji rynkowej.”;

b)

w artykule 103k ustęp 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do Chorwacji w roku budżetowym 2013. Chorwacja przedstawi Komisji projekt pięcioletniego programu wsparcia na okres programowania obejmujący lata 2014–2018.”;

c)

w załączniku III część II, punkt 13 otrzymuje brzmienie:

„13.

„rafineria przemysłowa” oznacza zakład produkcyjny:

którego jedyną działalnością jest rafinacja surowego cukru trzcinowego pochodzącego z importu

lub

który dokonał w roku gospodarczym 2004/2005 rafinacji surowego cukru trzcinowego pochodzącego z importu w ilości co najmniej 15 000 ton. Do celów niniejszego tiret, w przypadku Chorwacji mowa o roku gospodarczym 2007/2008.”;

d)

załącznik VI otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK VI

KWOTY KRAJOWE I REGIONALNE

począwszy od roku gospodarczego 2010/2011

(w tonach)

Państwa członkowskie lub regiony

Cukier

Izoglukoza

Syrop inulinowy

Belgia

676 235,0

114 580,2

0

Bułgaria

0

89 198,0

 

Republika Czeska

372 459,3

 

 

Dania

372 383,0

 

 

Niemcy

2 898 255,7

56 638,2

 

Irlandia

0

 

 

Grecja

158 702,0

0

 

Hiszpania

498 480,2

53 810,2

 

Francja

(metropolitarna)

3 004 811,15

 

0

Francuskie departamenty zamorskie

432 220,05

 

 

Chorwacja

192 877,0

 

 

Włochy

508 379,0

32 492,5

 

Łotwa

0

 

 

Litwa

90 252,0

 

 

Węgry

105 420,0

220 265,8

 

Niderlandy

804 888,0

0

0

Austria

351 027,4

 

 

Polska

1 405 608,1

42 861,4

 

Portugalia

(kontynentalna)

0

12 500,0

 

Region Autonomiczny Azorów

9 953,0

 

 

Rumunia

104 688,8

0

 

Słowenia

0

 

 

Słowacja

112 319,5

68 094,5

 

Finlandia

80 999,0

0

 

Szwecja

293 186,0

 

 

Zjednoczone Królestwo

1 056 474,0

0

 

OGÓŁEM

13 529 618,20

690 440,8

0”;

e)

w załączniku IX punkt 1 po pozycji dotyczącej Francji dodaje się pozycję w brzmieniu:

„Państwo członkowskie

2008/09

2009/10

2010/11

2011/12

2012/13

2013/14

2014/15

Chorwacja

 

 

 

 

 

765 000

765 000”;

f)

w załączniku IX punkt 2 tabela otrzymuje brzmienie:

„Państwo członkowskie

Tony

Bułgaria

39 180

Chorwacja

15 000

Rumunia

188 400”;

g)

w załączniku X po pozycji dotyczącej Francji dodaje się pozycję w brzmieniu:

„Chorwacja

40,70”;

h)

w załączniku Xb dodaje się tabelę w brzmieniu:

(w tysiącach EUR)

„Rok budżetowy

2013

2014

2015

2016

począwszy od 2017 r.

HR

0

11 885

11 885

11 885

10 832”;

i)

w dodatku do załącznika XIb punkt 2 dodaje się literę w brzmieniu:

„h)

w Chorwacji: obszary uprawy winorośli położone w następujących subregionach: Moslavina, Prigorje-Bilogora, Plešivica, Pokuplje oraz Zagorje-Međimurje.”;

j)

w dodatku do załącznika XIb punkt 3 dodaje się literę w brzmieniu:

„h)

w Chorwacji: obszary uprawy winorośli położone w następujących subregionach: Hrvatsko Podunavlje oraz Slavonija.”;

k)

w dodatku do załącznika XIb punkt 4 dodaje się literę w brzmieniu:

„g)

w Chorwacji: obszary uprawy winorośli położone w następujących subregionach: Hrvatska Istra, Hrvatsko primorje, Dalmatinska zagora, Sjeverna Dalmacija oraz Srednja i Južna Dalmacija.”.

3.

32008 R 0110: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16):

a)

w artykule 20 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4.   Termin przedkładania dokumentacji technicznej, o którym mowa w ust. 1, ma także zastosowanie w odniesieniu do chorwackich oznaczeń geograficznych wymienionych w załączniku III.”;

b)

w załączniku III punkt 9 dodaje się następujące oznaczenia geograficzne:

 

„Hrvatska loza

Chorwacja

 

Hrvatska stara šljivovica

Chorwacja

 

Slavonska šljivovica

Chorwacja”;

c)

w załączniku III punkt 32 dodaje się następujące oznaczenie geograficzne:

 

„Hrvatski pelinkovac

Chorwacja”;

d)

w załączniku III dodaje się punkt w brzmieniu:

„39.

Maraschino/ Marrasquino/ Maraskino;

Zadarski maraschino

Chorwacja”;

e)

w załączniku III w kategorii produktów „pozostałe napoje spirytusowe” dodaje się następujące oznaczenie geograficzne:

 

„Hrvatska travarica

Chorwacja”.

4.

32009 R 0073: rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16):

a)

artykuł 2 litera g) otrzymuje brzmienie:

„g)

»nowe państwa członkowskie« oznaczają Bułgarię, Republikę Czeską, Estonię, Chorwację, Cypr, Łotwę, Litwę, Węgry, Maltę, Polskę, Rumunię, Słowenię i Słowację;”;

b)

w artykule 6 ustęp 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2.   Państwa członkowskie inne niż nowe państwa członkowskie zapewniają, aby grunty, które były trwałymi użytkami zielonymi w dniu przewidzianym na złożenie wniosków o pomoc obszarową na rok 2003, pozostały trwałymi użytkami zielonymi. Nowe państwa członkowskie, oprócz Bułgarii, Chorwacji i Rumunii, zapewniają, aby grunty będące trwałymi użytkami zielonymi w dniu 1 maja 2004 r. pozostały trwałymi użytkami zielonymi. Bułgaria i Rumunia zapewniają, aby grunty, które były trwałymi użytkami zielonymi w dniu 1 stycznia 2007 r., pozostały trwałymi użytkami zielonymi. Chorwacja zapewnia, aby grunty, które były trwałymi użytkami zielonymi w dniu 1 lipca 2013 r., pozostały trwałymi użytkami zielonymi.”;

c)

artykuł 33 ustęp 1 litera b) podpunkt (iv) otrzymuje brzmienie:

„(iv)

zgodnie z art. 47 ust. 2, art. 57a i 59, art. 64 ust. 2 akapit trzeci, art. 65 i art. 68 ust. 4 lit. c).”;

d)

w artykule 51 ustęp 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Chorwacja może podjąć decyzję o skorzystaniu z możliwości przewidzianych w art. 52 i art. 53 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. O decyzji tej powiadamia Komisję do dnia 15 lipca 2013 r.”;

e)

w artykule 51 ustęp 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa od akapitu drugiego, w przypadku Chorwacji pułap ten jest określany na podstawie pułapów krajowych przedstawionych w art. 104 ust. 4 i art. 112 ust. 5 odpowiednio w odniesieniu do płatności z tytułu mięsa baraniego i koziego oraz w odniesieniu do płatności z tytułu wołowiny i cielęciny, o których mowa w art. 52 i 53, z uwzględnieniem harmonogramu wprowadzania płatności bezpośrednich określonego w art. 121.”;

f)

w artykule 52 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, Chorwacja może zatrzymać do 50 % kwoty wynikającej z pułapu, o którym mowa w art. 51 ust. 2 akapit trzeci niniejszego rozporządzenia, w celu dokonania, w ujęciu rocznym, dodatkowych płatności na rzecz rolników.”;

g)

w artykule 53 ustęp 1 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, Chorwacja może zatrzymać w całości lub w części kwotę wynikającą z pułapu, o którym mowa w art. 51 ust. 2 akapit trzeci niniejszego rozporządzenia, w celu dokonania, w ujęciu rocznym, dodatkowej płatności na rzecz rolników.”;

h)

tytuł rozdziału 3 w tytule III otrzymuje brzmienie:

i)

tytuł artykułu 55 otrzymuje brzmienie:

„Wprowadzenie systemu płatności jednolitej w państwach członkowskich, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej, oraz w Chorwacji”;

j)

w artykule 55 ustęp 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.   O ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej, niniejszy tytuł ma zastosowanie do nowych państw członkowskich, które zastosowały system jednolitej płatności obszarowej przewidziany w tytule V rozdział 2, oraz do Chorwacji.”;

k)

w artykule 57 ustęp 1 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji zmniejszenie to nie przekracza 20 % rocznego pułapu, zgodnie z tabelą 3 zawartą w załączniku VIII.”;

l)

w artykule 57 ustęp 3 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Wykorzystanie rezerwy krajowej w Chorwacji jest uzależnione od zgody Komisji wydanej w drodze aktu wykonawczego, bez udziału komitetu, o którym mowa w art. 141. Komisja analizuje w szczególności kwestię istnienia jakiegokolwiek krajowego systemu płatności bezpośrednich mającego zastosowanie przed dniem przystąpienia oraz warunki, na jakich system ten jest stosowany. Do dnia 15 lipca 2013 r. Chorwacja prześle Komisji wniosek o zgodę na wykorzystanie rezerwy krajowej.”;

m)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 57a

Specjalna krajowa rezerwa na płatności dla rolników, których grunty oczyszczono z min w celu przywrócenia na nich działalności rolniczej w Chorwacji

1.   Chorwacja utworzy specjalną krajową rezerwę na płatności dla rolników, których grunty oczyszczono z min w celu przywrócenia na nich działalności rolniczej, która będzie wykorzystywana do celów przydzielania – w okresie dziesięciu lat po przystąpieniu, zgodnie z obiektywnymi kryteriami i w taki sposób, aby zapewnić równe traktowanie rolników oraz uniknąć wystąpienia zakłóceń na rynku i zakłóceń konkurencji – uprawnień do płatności dla rolników, których grunty oczyszczono z min w celu przywrócenia na nich działalności rolniczej.

2.   Grunty kwalifikujące się do uzyskania uprawnień do płatności na mocy niniejszego artykułu nie kwalifikują się do uzyskania uprawnień do płatności na mocy art. 59 i 61.

3.   Wartość uprawnień do płatności ustanowionych na mocy niniejszego artykułu nie przekracza wartości uprawnień do płatności ustanowionych odpowiednio zgodnie z art. 59 i 61.

4.   Maksymalna kwota przydzielona na rzecz specjalnej krajowej rezerwy na płatności dla rolników, których grunty oczyszczono z min w celu przywrócenia na nich działalności rolniczej wynosi 9 600 000 EUR i jest objęta harmonogramem wprowadzania płatności bezpośrednich zawartym w art. 121. Maksymalne kwoty w poszczególnych latach są następujące:

(w tysiącach EUR)

Chorwacja

2013

2014

2015

2016

2017

2018

2019

2020

2021

2022

Maksymalna kwota na rzecz specjalnej krajowej rezerwy na płatności dla rolników, których grunty oczyszczono z min w celu przywrócenia na nich działalności rolniczej

2 400

2 880

3 360

3 840

4 800

5 760

6 720

7 680

8 640

9 600

5.   W pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej Chorwacja może przydzielić uprawnienia do płatności rolnikom z tytułu gruntów, które oczyszczono z min, zgłoszonych przez rolników we wnioskach o pomoc złożonych w pierwszym roku wdrażania systemu płatności jednolitej i przywróconych do działalności rolniczej między dniem 1 stycznia 2005 r. a dniem 31 grudnia 2012 r.

6.   W latach 2013–2022 uprawnienia do płatności przydziela się rolnikom z tytułu gruntów, które oczyszczono z min, zgłoszonych przez rolników w danym roku, pod warunkiem że takie grunty zostały przywrócone do działalności rolniczej w poprzednim roku kalendarzowym i że Komisja została o nich powiadomiona zgodnie z ust. 9.

7.   Aby zapewnić odpowiednie wykorzystanie unijnych środków finansowych, Komisja – zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2 – dokonuje zmiany pułapu określonego w tabeli 3 zawartej w załączniku VIII, tak aby dodać do tego pułapu kwoty pochodzące ze specjalnej krajowej rezerwy na oczyszczanie z min przydzielone do dnia 31 grudnia 2022 r.

8.   Wszystkie grunty zgłoszone do celów niniejszego artykułu muszą być zgodne z definicją kwalifikującego się hektara przewidzianą w art. 34 ust. 2.

9.   Chorwacja zgłasza Komisji, do dnia 15 lipca 2013 r., powierzchnię gruntów kwalifikujących się zgodnie z ust. 5 i podaje zarówno powierzchnię gruntów kwalifikujących się do wsparcia zgodnie z art. 59, jak i gruntów kwalifikujących się do wsparcia zgodnie z art. 61. Powiadomienie to zawiera również informację na temat odpowiednich pul środków budżetowych i niewykorzystanych kwot. Począwszy od 2014 roku powiadomienie zawierające te same informacje przekazuje się Komisji nie później niż 31 stycznia każdego roku; obejmuje ono poprzedni rok kalendarzowy i wyszczególnia grunty przywrócone do działalności rolniczej i odpowiednie pule środków budżetowych.

10.   Wszystkie zaminowane i rozminowane grunty, z tytułu których rolnicy mogą otrzymywać uprawnienia do płatności ze specjalnej krajowej rezerwy na oczyszczanie z min, do dnia 31 grudnia 2012 r. zostają spisane w zintegrowanym systemie administracji i kontroli utworzonym zgodnie z tytułem II rozdział 4.”;

n)

w artykule 59 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„4.   Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 141 ust. 2, przyjmuje zasady wstępnego przydzielania uprawnień do płatności w Chorwacji.”;

o)

w artykule 61 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji daty, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a) i b), to 30 czerwca 2011 r.”;

p)

w artykule 69 ustęp 1 akapit pierwszy dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Do dnia przystąpienia Chorwacja może podjąć decyzję, aby od pierwszego roku wdrażania systemu płatności jednolitych przewidzianego w art. 59 ust. 2 wykorzystywać do 10 % pułapu krajowego, o którym mowa w art. 40, zgodnie z tabelą 3 zawartą w załączniku VIII.”;

q)

w artykule 69 ustęp 9 akapit pierwszy, po literze a) dodaje się literę w brzmieniu:

„aa)

określonych dla roku 2022 w przypadku Chorwacji;”;

r)

artykuł 104 ustęp 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Zastosowanie mają następujące pułapy krajowe:

Państwa członkowskie

Pułap krajowy

Bułgaria

2 058 483

Republika Czeska

66 733

Dania

104 000

Estonia

48 000

Hiszpania

19 580 000

Francja

7 842 000

Chorwacja

542 651

Cypr

472 401

Łotwa

18 437

Litwa

17 304

Węgry

1 146 000

Polska

335 880

Portugalia

2 690 000

Rumunia

5 880 620

Słowenia

84 909

Słowacja

305 756

Finlandia

80 000

Ogółem

41 273 174”;

s)

w artykule 112 ustęp 5 po pozycji dotyczącej Francji dodaje się pozycję w brzmieniu:

„Chorwacja

105 270”;

t)

artykuł 121 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 121

Wprowadzenie płatności bezpośrednich

W nowych państwach członkowskich, oprócz Bułgarii, Chorwacji i Rumunii, płatności bezpośrednie wprowadza się zgodnie z następującym harmonogramem przyrostów wyrażonych jako odsetek mającego wówczas zastosowanie poziomu takich płatności w państwach członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie:

60 % w 2009 roku,

70 % w 2010 roku,

80 % w 2011 roku,

90 % w 2012 roku,

100 % od 2013 roku.

W Bułgarii i Rumunii płatności bezpośrednie wprowadza się zgodnie z następującym harmonogramem przyrostów wyrażonych jako odsetek mającego wówczas zastosowanie poziomu takich płatności w państwach członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie:

35 % w 2009 roku,

40 % w 2010 roku,

50 % w 2011 roku,

60 % w 2012 roku,

70 % w 2013 roku,

80 % w 2014 roku,

90 % w 2015 roku,

100 % od 2016 roku.

W Chorwacji płatności bezpośrednie wprowadza się zgodnie z następującym harmonogramem przyrostów wyrażonych jako odsetek mającego wówczas zastosowanie poziomu takich płatności w państwach członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie:

25 % w 2013 roku,

30 % w 2014 roku,

35 % w 2015 roku,

40 % w 2016 roku,

50 % w 2017 roku,

60 % w 2018 roku,

70 % w 2019 roku,

80 % w 2020 roku,

90 % w 2021 roku,

100 % od 2022 roku.”;

u)

w artykule 132 ustęp 2, po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego lit. a) i b) Chorwacja może uzupełniać płatności bezpośrednie do 100 % poziomu mającego zastosowanie w państwach członkowskich innych niż nowe państwa członkowskie.”;

v)

w załączniku VII, po pozycji dotyczącej Francji dodaje się pozycję w brzmieniu:

„Chorwacja

100

1”;

w)

w załączniku VIII dodaje się tabelę w brzmieniu:

Tabela 3  (1)

Państwo członkowskie

2013

2014

2015

2016

2017

2018

2019

2020

2021

2022

Chorwacja

93 250

111 900

130 550

149 200

186 500

223 800

261 100

298 400

335 700

373 000

5.   RYBOŁÓWSTWO

1.

32002 R 2371: rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59):

w załączniku I dodaje się następujące elementy:

„11.   WODY PRZYBRZEŻNE CHORWACJI (2)

Obszar geograficzny

Państwo członkowskie

Gatunek

Znaczenie lub szczegółowa charakterystyka

12 mil ograniczone do obszaru morskiego podlegającego zwierzchnictwu Chorwacji, na północ od równoleżnika 45°10' N wzdłuż zachodniego wybrzeża Istrii, od zewnętrznej granicy wód terytorialnych Chorwacji, gdzie równoleżnik ten styka się z zachodnim wybrzeżem Istrii (przylądek Grgatov rt Funtana)

Słowenia

Przydenne i małe gatunki pelagiczne, w tym sardynki i sardele

100 ton dla maksymalnej liczby 25 statków rybackich, w tym 5 statków rybackich wyposażonych we włoki


12.   WODY PRZYBRZEŻNE SŁOWENII (3)

Obszar geograficzny

Państwo członkowskie

Gatunek

Znaczenie lub szczegółowa charakterystyka

12 mil ograniczone do obszaru morskiego podlegającego zwierzchnictwu Słowenii, na północ od równoleżnika 45°10' N wzdłuż zachodniego wybrzeża Istrii, od zewnętrznej granicy wód terytorialnych Chorwacji, gdzie równoleżnik ten styka się z zachodnim wybrzeżem Istrii (przylądek Grgatov rt Funtana)

Chorwacja

Przydenne i małe gatunki pelagiczne, w tym sardynki i sardele

100 ton dla maksymalnej liczby 25 statków rybackich, w tym 5 statków rybackich wyposażonych we włoki

2.

32006 R 1198: rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. L 223 z 15.8.2006, s. 1):

a)

w artykule 27 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5.   EFR może uczestniczyć w finansowaniu systemu indywidualnych premii na rzecz rybaków, którzy będą korzystać z systemu dostępu do wód określonego w części 11 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, zmienionego Aktem przystąpienia Chorwacji. System może być stosowany wyłącznie w latach 2014–2015 lub – gdyby nastąpiło to wcześniej – do dnia pełnego wykonania orzeczenia arbitrażowego wynikającego z umowy o arbitraż między Rządem Republiki Słowenii a Rządem Republiki Chorwacji, podpisanej w Sztokholmie w dniu 4 listopada 2009 r.”;

b)

artykuł 29 ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 w regionach najbardziej oddalonych i w przypadku peryferyjnych wysp greckich oraz chorwackich wysp: Dugi otok, Vis, Mljet i Lastovo, pomoc może być przyznawana wszystkim przedsiębiorstwom.”;

c)

artykuł 35 ustęp 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 w regionach najbardziej oddalonych i w przypadku peryferyjnych wysp greckich oraz chorwackich wysp: Dugi otok, Vis, Mljet i Lastovo, pomoc może być przyznawana wszystkim przedsiębiorstwom.”;

d)

w artykule 53 ustęp 9 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„9.   Jeżeli operacje finansowane z EFR dotyczą peryferyjnych wysp greckich, które znajdują się w gorszej sytuacji ze względu na swoje odległe położenie, oraz regionów najbardziej oddalonych, a także chorwackich wysp: Dugi otok, Vis, Mljet i Lastovo, pułap wkładu z EFR dla każdej osi priorytetowej podwyższa się o nie więcej niż 10 punktów procentowych w regionach objętych celem Konwergencja oraz o nie więcej niż 35 punktów procentowych w regionach nieobjętych celem Konwergencja.”;

e)

tabela w załączniku II lit. a) otrzymuje brzmienie:

 

Grupa 1

Grupa 2

Grupa 3

Grupa 4

„Regiony objęte celem Konwergencja oraz peryferyjne wyspy greckie, a także chorwackie wyspy: Dugi otok, Vis, Mljet i Lastovo

A ≤ 100 %

B ≥ 0 %

A ≤ 40 %

B ≥ 60 % (4)  (5)

A ≤ 80 %

B ≥ 20 %

A ≤ 60 %

B ≥ 40 % (6)

Regiony nieobjęte celem Konwergencja

A ≤ 100 %

B ≥ 0 %

A ≤ 40 %

B ≥ 60 % (4)  (5)

A ≤ 60 %

B ≥ 40 %

A ≤ 40 %

B ≥ 60 % (6)

Regiony najbardziej oddalone

A ≤ 100 %

B ≥ 0 %

A ≤ 50 %

B ≥ 50 % (4)  (5)

A ≤ 80 %

B ≥ 20 %

A ≤ 75 %

B ≥ 25 %

f)

w załączniku II litera a) podtytuł „Grupa 2” akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W związku ze stosowaniem (*) i (**) w przypadku gdy EFR finansuje operacje, o których mowa w art. 25 ust. 3, na rzecz statków rybackich służących do rybactwa przybrzeżnego na niewielką skalę, wskaźniki (B) dla grupy 2 będą:

dla regionów objętych celem Konwergencja, peryferyjnych wysp greckich i chorwackich wysp: Dugi otok, Vis, Mljet i Lastovo, oraz regionów nieobjętych celem Konwergencja – równe lub większe niż 60 punktów procentowych (B ≥ 60 %),

oraz

dla regionów najbardziej oddalonych – równe lub większe niż 50 punktów procentowych (B ≥ 50 %).”.

6.   PODATKI

1.

32006 L 0112: dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1):

w artykule 287 dodaje się punkt w brzmieniu:

„(19)

Chorwacja: 35 000 EUR.”.

2.

32008 L 0118: dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 12):

artykuł 46 ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Bez uszczerbku dla art. 32 państwa członkowskie, o których nie ma mowy w art. 2 ust. 2 akapity trzeci i czwarty dyrektywy 92/79/EWG, mogą – w przypadku papierosów, które można wwozić na ich terytorium bez płacenia dalszych podatków akcyzowych – od dnia 1 stycznia 2014 r. stosować ograniczenie ilościowe wynoszące nie mniej niż 300 sztuk w odniesieniu do papierosów wwiezionych z państwa członkowskiego stosującego, zgodnie z art. 2 ust. 2 akapity trzeci i czwarty tej dyrektywy, niższe podatki akcyzowe niż podatki wynikające z jej art. 2 ust. 2 akapit pierwszy.

Państwa członkowskie, o których mowa w art. 2 ust. 2 akapity trzeci i czwarty dyrektywy 92/79/EWG, które nakładają podatek akcyzowy w wysokości co najmniej 77 EUR za 1 000 papierosów, niezależnie od średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży, od dnia 1 stycznia 2014 r. mogą stosować ograniczenie ilościowe wynoszące nie mniej niż 300 sztuk w odniesieniu do papierosów wwiezionych na ich terytorium bez płacenia dalszych podatków akcyzowych z państwa członkowskiego stosującego niższy podatek akcyzowy zgodnie z art. 2 ust. 2 akapit trzeci tej dyrektywy.

Państwa członkowskie, które stosują ograniczenie ilościowe zgodnie z akapitami pierwszym i drugim niniejszego ustępu, informują o tym Komisję. Mogą one przeprowadzać niezbędne kontrole, pod warunkiem że kontrole te nie będą miały wpływu na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.”.

7.   POLITYKA REGIONALNA I KOORDYNACJA INSTRUMENTÓW STRUKTURALNYCH

1.

32006 R 1083: rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25):

a)

w artykule 15 ustęp 4 w akapicie drugim dodaje się zdanie w brzmieniu:

„W odniesieniu do Chorwacji, dniem tej weryfikacji będzie 31 grudnia 2017 r.”;

b)

w artykule 18 ustęp 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1.   Dostępne zasoby przeznaczone na zobowiązania funduszy w okresie 2007–2013 wynoszą 308 417 037 817 EUR według cen z 2004 r., zgodnie z rocznym podziałem przedstawionym w załączniku I.”.

c)

artykuł 19 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 19

Zasoby na cel Konwergencja

Całkowite zasoby na cel Konwergencja wynoszą 81,56 % zasobów, o których mowa w art. 18 ust. 1 (tzn.: kwota 251 529 800 379 EUR) i zostają rozdzielone między poszczególne komponenty w następujący sposób:

a)

70,50 % (tj. kwota 177 324 921 223 EUR) na finansowanie, o którym mowa w art. 5 ust. 1, z zastosowaniem do celów obliczenia indykatywnego podziału środków według państw członkowskich kryteriów: liczby kwalifikowalnej ludności, zamożności regionu, zamożności kraju oraz stopy bezrobocia;

b)

4,98 % (tzn.: kwota 12 521 289 405 EUR) na wsparcie przejściowe i specjalnego przeznaczenia, o którym mowa w art. 8 ust. 1, z zastosowaniem do celów obliczenia indykatywnego podziału środków według państw członkowskich kryteriów: liczby kwalifikowalnej ludności, zamożności regionu, zamożności kraju oraz stopy bezrobocia;

c)

23,23 % (tzn.: kwota 58 433 589 750 EUR) na finansowanie, o którym mowa w art. 5 ust. 2, z zastosowaniem do celów obliczenia indykatywnego podziału środków według państw członkowskich kryteriów: liczby ludności, zamożności kraju oraz powierzchni;

d)

1,29 % (tzn.: kwota 3 250 000 000 EUR) na wsparcie przejściowe i specjalnego przeznaczenia, o którym mowa w art. 8 ust. 3.”;

d)

w artykule 20 część wstępna otrzymuje brzmienie:

„Całkowite zasoby na cel Konkurencyjność regionalna i zatrudnienie wynoszą 15,93 % zasobów, o których mowa w art. 18 ust. 1 (tzn.: kwota 49 127 784 318 EUR), i zostają rozdzielone między poszczególne komponenty w następujący sposób:”;

e)

w artykule 21, ustępy 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   Całkowite zasoby na cel Europejska współpraca terytorialna wynoszą 2,52 % zasobów, o których mowa w art. 18 ust. 1 (tzn.: kwota 7 759 453 120 EUR), i – z wyłączeniem kwoty, o której mowa w pkt 22 załącznika II – zostają rozdzielone między poszczególne komponenty w następujący sposób:

a)

73,86 % (tzn.: kwota 5 583 386 893 EUR) na finansowanie współpracy transgranicznej, o której mowa w art. 7 ust. 1, z zastosowaniem do celów obliczenia indykatywnego podziału środków według państw członkowskich kryterium liczby kwalifikowalnej ludności;

b)

20,95 % (tzn.: kwota 1 583 594 654 EUR) na finansowanie współpracy transnarodowej, o której mowa w art. 7 ust. 2, z zastosowaniem do celów obliczenia indykatywnego podziału środków według państw członkowskich kryterium liczby kwalifikowalnej ludności;

c)

5,19 % (tzn.: kwota 392 471 574 EUR) na finansowanie współpracy międzyregionalnej, sieci współpracy i wymiany doświadczeń, o których mowa w art. 7 ust. 3.

2.   Wkład EFRR w programy transgraniczne i programy dotyczące basenów morskich w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa, jak również w programy transgraniczne w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1085/2006 wynosi 817 691 234 EUR według wskazań każdego zainteresowanego państwa członkowskiego, która to kwota zostaje odliczona od ich alokacji na podstawie ust. 1 lit. a). Te wkłady EFRR nie podlegają realokacji między zainteresowane państwa członkowskie.”;

f)

w artykule 22 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego Chorwacja może rozdzielić swoją alokację finansową w ramach celu Europejska współpraca terytorialna pomiędzy trzy komponenty, o których mowa w art. 21 ust. 1 lit. a)–c), z myślą o osiągnięciu wysokiego poziomu wydajności i uproszczenia.”;

g)

artykuł 23 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 23

Zasoby przeznaczone na rezerwę wykonania

Trzy procent zasobów, o których mowa w art. 19 lit. a) i b) oraz art. 20, może zostać alokowane przez państwa członkowskie, z wyjątkiem Chorwacji, zgodnie z art. 50.”;

h)

w artykule 28 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w ustępie 1 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji narodowe strategiczne ramy odniesienia obejmują okres od dnia przystąpienia do dnia 31 grudnia 2013 r.”;

(ii)

w ustępie 2 po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„Chorwacja przekazuje Komisji swoje narodowe strategiczne ramy odniesienia w terminie trzech miesięcy od dnia przystąpienia.”;

i)

w artykule 29 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5.   Ustępy 1–4 nie mają zastosowania do Chorwacji.”;

j)

w artykule 32 ustęp 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji Komisja przyjmie decyzję zatwierdzającą program operacyjny, który ma być finansowany w okresie programowania 2007–2013, nie później niż w dniu 31 grudnia 2013 r. Chorwacja uwzględni w tym programie operacyjnym wszelkie uwagi zgłoszone przez Komisję oraz przedłoży go Komisji nie później niż trzy miesiące od dnia przystąpienia.”;

k)

w artykule 33 ustęp 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji programy operacyjne przyjęte przed dniem przystąpienia mogą zostać poddane przeglądowi jedynie w celu lepszego dostosowania do niniejszego rozporządzenia.”;

l)

w artykule 49 ustęp 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji ocena ex post programów operacyjnych zostaje zakończona do dnia 31 grudnia 2016 r.”;

m)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 51a

Artykuły 50 i 51 nie mają zastosowania do Chorwacji.”;

n)

artykuł 53 ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Dla programów operacyjnych w ramach celu Europejska współpraca terytorialna, w których co najmniej jeden uczestnik należy do państwa członkowskiego, którego średni PKB na mieszkańca w okresie 2001–2003 wynosił poniżej 85 % średniej UE–25 w tym samym okresie, lub dla takich programów, w których Chorwacja jest państwem uczestniczącym, wkład EFRR nie przekracza 85 % kwalifikowalnych wydatków. Dla wszystkich innych programów operacyjnych wkład EFRR nie przekracza 75 % kwalifikowalnych wydatków współfinansowanych z EFRR.”;

o)

w artykule 56 ustęp 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji wydatki są kwalifikowalne do wsparcia z funduszy pomiędzy początkową datą kwalifikowalności wydatków, określoną zgodnie z instrumentami przyjętymi na mocy rozporządzenia (WE) nr 1085/2006, a dniem 31 grudnia 2016 r. Jednakże w przypadku programów operacyjnych przyjętych po przystąpieniu, wydatki są kwalifikowalne do wsparcia z funduszy od dnia przystąpienia, chyba że w decyzji w sprawie danego programu operacyjnego przewidziano późniejszą datę.”;

p)

w artykule 56 ustęp 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Niezależnie od szczególnych przepisów dotyczących kwalifikowalności zawartych w artykule 105a, kryteria ustalone przez komitet monitorujący dla programów operacyjnych dotyczących Chorwacji nie mają zastosowania do działań, w odniesieniu do których decyzję zatwierdzającą przyjęto przed dniem przystąpienia, i które stanowiły część instrumentów przyjętych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1085/2006.”;

q)

w artykule 62 ustęp 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w literze c) po akapicie pierwszym dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji instytucja audytowa programu operacyjnego przedkłada Komisji – w terminie trzech miesięcy od dnia przystąpienia – aktualizację rocznego planu pracy w zakresie audytów, o którym mowa w art. 29 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 718/2007 z dnia 12 czerwca 2007 r. wdrażającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 ustanawiającego instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (7).

(ii)

w literze d) podpunkt (i) dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji pierwsze roczne sprawozdanie audytowe, obejmujące okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 czerwca 2013 r. przedkładane jest do dnia 31 grudnia 2013 r. Kolejne sprawozdania, obejmujące okresy od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r., od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2015 r. i od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 czerwca 2016 r., przedkładane są Komisji – odpowiednio – do dnia 31 grudnia 2014 r., do dnia 31 grudnia 2015 r. i do dnia 31 grudnia 2016 r. Informacje dotyczące audytów przeprowadzonych po dniu 1 lipca 2016 r. zostają włączone do końcowego sprawozdania audytowego, stanowiącego uzupełnienie deklaracji zamknięcia, o której mowa w lit. e);”;

(iii)

w literze e) dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji deklaracja zamknięcia, wraz z końcowym sprawozdaniem audytowym, przedkładana jest Komisji do dnia 31 marca 2018 r.”;

r)

w artykule 67 ustęp 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji instytucja zarządzająca przesyła końcowe sprawozdanie z realizacji programu operacyjnego do dnia 31 marca 2018 r.”;

s)

w artykule 71 wprowadza się następujące zmiany:

a)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.   Niezależnie od ust. 1, możliwie jak najszybciej po dniu przystąpienia, lub, nie później niż przed dokonaniem przez Komisję jakichkolwiek płatności, Chorwacja przedkłada Komisji opis systemów obejmujący elementy określone w lit. a) i b) tego ustępu.”;

b)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a.   Ust. 2 stosuje się odpowiednio do Chorwacji. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2 akapit pierwszy, uznaje się za przyjęte na tych samych warunkach co warunki określone w ust. 2 akapit pierwszy. Takie przyjęcie stanowi jednak warunek wstępny przyznania płatności zaliczkowej, o której mowa w art. 82.”;

t)

w artykule 75 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a.   W przypadku Chorwacji odpowiednie zobowiązania budżetowe w ramach EFRR, Funduszu Spójności i EFS za rok 2013 podejmowane są na podstawie decyzji, o której mowa w art. 28 ust. 3, zanim Komisja podejmie jakąkolwiek decyzję w sprawie zmiany przyjętego programu operacyjnego. Decyzja, o której mowa w art. 28 ust. 3, stanowi decyzję w sprawie finansowania w rozumieniu art. 75 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 dla każdego zobowiązania budżetowego na rzecz Chorwacji.”;

u)

w artykule 78 ustęp 2 litera c) dodaje się zdanie w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji zaliczki pokrywane są przez wydatki opłacone przez beneficjentów podczas realizacji projektu i są uzasadnione opłaconymi fakturami lub dokumentami księgowymi o równorzędnej wartości dowodowej nie później niż trzy lata po roku dokonania płatności zaliczki lub w dniu 31 grudnia 2016 r., w zależności od tego, który z tych terminów jest wcześniejszy; w przeciwnym przypadku następna deklaracja wydatków zostaje odpowiednio skorygowana.”;

v)

w artykule 82 dodaje się ustęp 1a w brzmieniu:

„1a.   W przypadku Chorwacji, po przyjęciu sprawozdania, zgodnie z art. 71 ust. 2a, i po podjęciu odpowiednich zobowiązań budżetowych, zgodnie z art. 75 ust. 1a, jednorazowa płatność zaliczkowa na okres 2007–2013 zostaje wypłacona w jednej racie; będzie ona stanowić 30 % wkładu do programu operacyjnego z funduszy strukturalnych i 40 % wkładu z Funduszu Spójności.”;

w)

w artykule 89 ustęp 1 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji wniosek o płatność, zawierający dokumenty wymienione w lit. a) ppkt (i)–(iii), przesyła się do dnia 31 marca 2018 r.”;

x)

w artykule 93 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1–3 w odniesieniu do Chorwacji Komisja stosuje określony w ust. 1 mechanizm anulowania zobowiązań zgodnie z następującym harmonogramem:

(i)

termin dla wszelkich otwartych zobowiązań z 2010 roku to 31 grudnia 2013 r.;

(ii)

termin dla wszelkich otwartych zobowiązań z 2011 roku to 31 grudnia 2014 r.;

(iii)

termin dla wszelkich otwartych zobowiązań z 2012 roku to 31 grudnia 2015 r.;

(iv)

jakakolwiek część zobowiązań z 2013 roku, która pozostaje otwarta na dzień 31 grudnia 2016 r., ulega automatycznemu anulowaniu, jeżeli Komisja nie otrzymała dopuszczalnego wniosku o płatność z tytułu tych zobowiązań do dnia 31 marca 2018 r.”;

y)

w artykule 95 po akapicie drugim dodaje się akapit w brzmieniu:

„Na zasadzie odstępstwa od akapitów pierwszego i drugiego, w przypadku Chorwacji bieg terminów, o których mowa w art. 93 ust. 3a, ulega wstrzymaniu na warunkach określonych w akapicie pierwszym niniejszego artykułu odnoszących się do kwoty dotyczącej odnośnych operacji.”;

z)

w artykule 98 ustęp 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W przypadku Chorwacji uwolnione w ten sposób zasoby funduszy mogą być ponownie wykorzystane przez Chorwację do dnia 31 grudnia 2016 r.”;

za)

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 105a

Przepisy szczególne związane z przystąpieniem Chorwacji

1.   Programy i duże projekty, które w dniu przystąpienia Chorwacji zostały zatwierdzone na mocy rozporządzenia (WE) nr 1085/2006 i których realizacja nie została do tego dnia zakończona, uznaje się za zatwierdzone przez Komisję na mocy niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem programów zatwierdzonych w ramach komponentów, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) i e) rozporządzenia (WE) nr 1085/2006.

Ponadto wyłączone są również następujące programy objęte komponentem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1085/2006:

a)

program współpracy transgranicznej w ramach IPA: »Adriatyk«;

b)

program transgraniczny »Chorwacja – Bośnia i Hercegowina«;

c)

program transgraniczny »Chorwacja – Czarnogóra«;

d)

program transgraniczny »Chorwacja – Serbia«.

Bez uszczerbku dla ust. 2–7, do tych operacji i dużych projektów mają zastosowanie przepisy regulujące realizację operacji i dużych projektów zatwierdzonych na mocy niniejszego rozporządzenia.

2.   Wszelkie procedury udzielania zamówień związane z operacjami w ramach programów lub związane z dużymi projektami, o których mowa w ust. 1, i które w dniu przystąpienia były już przedmiotem zaproszenia do składania ofert opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, prowadzone są zgodnie z zasadami określonymi w tym zaproszeniu do składania ofert. Nie stosuje się art. 165 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.

Wszelkie procedury udzielania zamówień związane z operacjami w ramach programów lub związane z dużymi projektami, o których mowa w ust. 1, i które w dniu przystąpienia nie były jeszcze przedmiotem zaproszenia do składania ofert opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, prowadzone są zgodnie z Traktatami lub aktami przyjętymi na mocy Traktatów, a także zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia.

Operacje inne niż te, o których mowa w akapitach pierwszym i drugim, oraz w odniesieniu do których wszczęto procedurę zaproszenia do składania wniosków zgodnie z art. 158 rozporządzenia Komisji (WE) nr 718/2007 lub w odniesieniu do których do właściwych organów złożono stosowne wnioski przed dniem przystąpienia i które mogły być zakontraktowane dopiero po tym dniu, są realizowane zgodnie z warunkami i zasadami kwalifikowalności ogłoszonymi w stosownym zaproszeniu do składania wniosków lub uprzednio przekazanymi potencjalnym beneficjentom.

3.   Płatności dokonane przez Komisję w ramach programów, o których mowa w ust. 1, uznawane są za wsparcie z funduszy na mocy niniejszego rozporządzenia i księgowane na koncie najwcześniej otwartego zobowiązania, w tym zobowiązań w ramach IPA.

Każda część zobowiązań podjętych przez Komisję w ramach programów, o których mowa w ust. 1, nadal otwarta w dniu przystąpienia, jest – od dnia przystąpienia – regulowana zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

4.   W odniesieniu do operacji zatwierdzonych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1085/2006, w przypadku których przed dniem przystąpienia udzielono zgody lub zostały podpisane odpowiednie umowy o udzielenie dotacji z beneficjentami końcowymi, zasady dotyczące kwalifikowalności wydatków zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 718/2007 lub w oparciu o to rozporządzenie nadal mają zastosowanie, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, w odniesieniu do których Komisja podejmie decyzję na wniosek Chorwacji.

Zasada dotycząca kwalifikowalności określona w akapicie pierwszym ma również zastosowanie do dużych projektów, o których mowa w ust. 1, w przypadku których przed dniem przystąpienia podpisano umowy dwustronne w sprawie projektu.

5.   W przypadku Chorwacji wszelkie odniesienia do funduszy, określonych w art. 1 akapit drugi, są rozumiane jako obejmujące również instrument pomocy przedakcesyjnej ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1085/2006.

6.   Szczególne terminy mające zastosowanie do Chorwacji stosują się również do następujących programów transgranicznych objętych komponentem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1085/2006, w których to programach Chorwacja jest państwem uczestniczącym:

a)

program transgraniczny »Węgry – Chorwacja«; oraz

b)

program transgraniczny »Słowenia – Chorwacja«.

Szczególne terminy mające zastosowanie do Chorwacji na mocy niniejszego rozporządzenia nie stosują się do programów operacyjnych objętych komponentem transnarodowym i międzyregionalnym w ramach celu Europejska współpraca terytorialna, w których to programach Chorwacja jest państwem uczestniczącym.

7.   Jeżeli jakiekolwiek środki są niezbędne do ułatwienia przejścia Chorwacji z systemu obowiązującego przed przystąpieniem na system wynikający z zastosowania niniejszego artykułu, Komisja przyjmuje wymagane środki.”.

zb)

załącznik I otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK I

Roczny podział środków na zobowiązania w latach 2007–2013

(o których mowa w art. 18)

(w euro, ceny z 2004 r.)

2007

2008

2009

2010

2011

2012

2013

42 863 000 000

43 318 000 000

43 862 000 000

43 860 000 000

44 073 000 000

44 723 000 000

45 718 037 817”

zc)

w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w punkcie 5 dodaje się litery w brzmieniu:

„c)

w przypadku Chorwacji środki przeznaczone na finansowanie współpracy transgranicznej wyniosą 7 028 744 EUR według cen z 2004 r.;

d)

w przypadku Chorwacji środki przeznaczone na finansowanie współpracy transnarodowej wyniosą 1 874 332 EUR według cen z 2004 r.”;

(ii)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„7a.

W odniesieniu do Chorwacji maksymalny poziom przesunięć z funduszy wyniesie 3,5240 % jej PKB.”;

(iii)

dodaje się ustęp w brzmieniu:

„9a.

W odniesieniu do Chorwacji sporządzane przez Komisję obliczenia PKB będą oparte na statystykach i prognozach opublikowanych w maju 2011 roku.”;

zd)

załącznik III otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK III

Pułapy mające zastosowanie do poziomów współfinansowania

(o których mowa w art. 53)

Kryteria

Państwa członkowskie

EFRR i EFS

Wielkość procentowa kwalifikowalnych wydatków

Fundusz Spójności

Wielkość procentowa kwalifikowalnych wydatków

1.

Państwa członkowskie, których średni PKB na mieszkańca w latach 2001–2003 wyniósł poniżej 85 % średniej UE–25 w tym samym okresie

Bułgaria, Republika Czeska, Estonia, Grecja, Chorwacja, Cypr, Łotwa, Litwa, Węgry, Malta, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowenia i Słowacja

85 % dla celów Konwergencja oraz Konkurencyjność regionalna i zatrudnienie

85 %

2.

Państwa członkowskie inne niż określone w pkt 1, kwalifikujące się do systemu przejściowego Funduszu Spójności na dzień 1 stycznia 2007 r.

Hiszpania

80 % dla celu Konwergencja w regionach objętych mechanizmem phasing-in w ramach celu Konkurencyjność regionalna i zatrudnienie

50 % dla celu Konkurencyjność regionalna i zatrudnienie w regionach nieobjętych mechanizmem phasing-in

85 %

3.

Państwa członkowskie inne niż określone w pkt 1 i 2

Belgia, Dania, Niemcy, Francja, Irlandia, Włochy, Luksemburg, Niderlandy, Austria, Finlandia, Szwecja i Zjednoczone Królestwo

75 % dla celu Konwergencja

4.

Państwa członkowskie inne niż wymienione w pkt 1 i 2

Belgia, Dania, Niemcy, Francja, Irlandia, Włochy, Luksemburg, Niderlandy, Austria, Finlandia, Szwecja i Zjednoczone Królestwo

50 % dla celu Konkurencyjność regionalna i zatrudnienie

5.

Regiony najbardziej oddalone, o których mowa w art. 349 TFUE, korzystające z dodatkowych środków dla tych regionów przewidzianych w pkt 20 załącznika II

Hiszpania, Francja i Portugalia

50 %

6.

Regiony najbardziej oddalone, o których mowa w art. 349 TFUE

Hiszpania, Francja i Portugalia

85 % dla celów Konwergencja i Konkurencyjność regionalna i zatrudnienie

—”

2.

32006 R 1084: rozporządzenie Rady (WE) nr 1084/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające Fundusz Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1164/94 (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 79):

dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 5a

Przepisy szczególne związane z przystąpieniem Chorwacji

1.   Środki, które w dniu przystąpienia Chorwacji były przedmiotem decyzji Komisji w sprawie przyznania pomocy na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1267/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego Instrument Przedakcesyjnej Polityki Strukturalnej (8) oraz których wdrożenie nie zostało zakończone przed tą datą, są uznawane za zatwierdzone przez Komisję na mocy niniejszego rozporządzenia.

Bez uszczerbku dla ust. 2–5, do środków, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, mają zastosowanie przepisy regulujące wdrażanie działań zatwierdzonych na mocy niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

2.   Wszelkie procedury udzielania zamówień związane ze środkami, o których mowa w ust. 1, i które w dniu przystąpienia były już przedmiotem zaproszenia do składania ofert opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, prowadzone są zgodnie z zasadami określonymi w tym zaproszeniu do składania ofert. Nie ma zastosowania art. 165 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (9).

Wszelkie procedury udzielania zamówień związane ze środkami, o których mowa w ust. 1, i które w dniu przystąpienia nie były jeszcze przedmiotem zaproszenia do składania ofert opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, prowadzone są zgodnie z Traktatami lub aktami przyjętymi na mocy Traktatów oraz zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

3.   Płatności dokonane przez Komisję w ramach środków, o których mowa w ust. 1, uznawane są za wsparcie z funduszy na mocy niniejszego rozporządzenia.

Płatności dokonane przez Komisję w ramach środków, o których mowa w ust. 1, są księgowane na koncie najwcześniej otwartego zobowiązania podjętego w pierwszej kolejności na mocy rozporządzenia (WE) nr 1267/1999, a następnie na mocy niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (WE) nr 1083/2006.

Warunki dotyczące płatności przejściowych lub salda końcowego są takie same jak warunki określone w art. D ust. 2 lit. b)–d) i ust. 3–5 w załączniku II do rozporządzenia (WE) nr 1164/94.

4.   W przypadku środków, o których mowa w ust. 1, zasady dotyczące kwalifikowalności wydatków na mocy rozporządzenia (WE) nr 1267/1999 lub zasady specjalnie ustanowione w stosownych umowach w sprawie finansowania nadal mają zastosowanie, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków, w odniesieniu do których Komisja podejmie decyzję na wniosek Chorwacji.

5.   Jeżeli jakiekolwiek środki są niezbędne do ułatwienia przejścia Chorwacji z systemu obowiązującego przed przystąpieniem na system wynikający z zastosowania niniejszego artykułu, Komisja przyjmuje niezbędne środki.

8.   ŚRODOWISKO

1.

32003 L 0087: dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32):

a)

w artykule 9 akapit pierwszy dodaje się zdanie w brzmieniu:

„W związku z przystąpieniem Chorwacji liczba wydawanych w całej Wspólnocie uprawnień zostanie zwiększona jedynie o liczbę uprawnień, które Chorwacja sprzeda na aukcji zgodnie z art. 10 ust. 1”;

b)

w załączniku IIa po pozycji dotyczącej Hiszpanii dodaje się pozycję w brzmieniu:

„Chorwacja

26 %”.

2.

32009 D 0406: decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 136.):

w załączniku II po pozycji dotyczącej Francji dodaje się pozycję w brzmieniu:

„Chorwacja

11 %”.


(1)  Pułapy obliczone z uwzględnieniem harmonogramu przyrostów przewidzianego w art. 121.”.

(2)  Wyżej wspomniany system ma zastosowanie od momentu pełnego wykonania orzeczenia arbitrażowego wynikającego z umowy o arbitraż między Rządem Republiki Słowenii a Rządem Republiki Chorwacji, podpisanej w Sztokholmie w dniu 4 listopada 2009 r.

(3)  Wyżej wspomniany system ma zastosowanie od momentu pełnego wykonania orzeczenia arbitrażowego wynikającego z umowy o arbitraż między Rządem Republiki Słowenii a Rządem Republiki Chorwacji, podpisanej w Sztokholmie w dniu 4 listopada 2009 r.”.

(4)  W przypadku operacji, o których mowa w art. 25 ust. 3, wskaźniki (B) dla grupy 2 są podwyższane o 20 punktów procentowych. Wskaźniki (A) są odpowiednio obniżane.

(5)  W przypadku operacji, o których mowa w art. 26 ust. 2 (inwestycje na statkach w rozumieniu art. 25 na rzecz statków rybackich służących do rybactwa przybrzeżnego na niewielką skalę), wskaźniki (B) dla grupy 2 mogą zostać obniżone o 20 punktów procentowych. Wskaźniki (A) są odpowiednio podwyższane.

(6)  W przypadku operacji, o których mowa w art. 29 i 35, podejmowanych przez przedsiębiorstwa nieobjęte zakresem definicji zawartej w art. 3 lit. f), zatrudniające mniej niż 750 pracowników lub posiadające obrót niższy niż 200 mln EUR, wskaźniki (B) są podwyższane o 30 punktów procentowych w regionach objętych celem Konwergencja, z wyjątkiem peryferyjnych wysp greckich, a także chorwackich wysp: Dugi otok, Vis, Mljet i Lastovo, a w regionach nieobjętych celem Konwergencja są podwyższane o 20 punktów procentowych. Wskaźniki (A) są odpowiednio obniżane.”;

(7)  Dz.U. L 170 z 29.6.2007, s. 1.”;

(8)  Dz.U. L 161 z 26.6.1999, s. 73.

(9)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.”.

ZAŁĄCZNIK IV

Wykaz, o którym mowa w artykule 16 Aktu przystąpienia: pozostałe postanowienia stałe

1.   PRAWO WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej część trzecia tytuł II „Swobodny przepływ towarów”

MECHANIZM SZCZEGÓLNY

W przypadku Chorwacji posiadacz patentu lub dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktu leczniczego, lub osoba korzystająca z takiego patentu lub świadectwa, zgłoszonych w jednym z państw członkowskich w czasie, gdy takiej ochrony nie można było uzyskać w Chorwacji, może powoływać się na prawa przyznane na mocy tego patentu lub dodatkowego świadectwa ochronnego, aby zapobiec przywozowi tego produktu do państwa członkowskiego lub państw członkowskich, w których dany produkt jest chroniony patentem lub dodatkowym świadectwem ochronnym, oraz wprowadzeniu go do obrotu na ich terytorium, nawet w przypadku gdy produkt ten został wprowadzony do obrotu w Chorwacji po raz pierwszy przez posiadacza lub za jego zgodą.

Każda osoba zamierzająca przywieźć produkt leczniczy, objęty zakresem akapitu pierwszego, do państwa członkowskiego, w którym jest on chroniony patentem lub dodatkowym świadectwem ochronnym, lub wprowadzić ten produkt do obrotu na terytorium tego państwa, wykazuje wobec właściwych organów we wniosku dotyczącym tego przywozu, że posiadacz lub osoba korzystająca z takiej ochrony została powiadomiona z miesięcznym wyprzedzeniem.

2.   POLITYKA KONKURENCJI

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej część trzecia tytuł VII rozdział 1 „Reguły konkurencji”

1.

Następujące programy pomocowe i pomoc indywidualna wprowadzone w życie w Chorwacji przed dniem przystąpienia i mające nadal zastosowanie po tym dniu uznaje się w momencie przystąpienia za istniejącą pomoc w rozumieniu artykułu 108 ustęp 1 TFUE:

a)

środki pomocowe wprowadzone w życie przed dniem 1 marca 2002 roku;

b)

środki pomocowe wymienione w dodatku do niniejszego załącznika;

c)

środki pomocowe, które przed dniem przystąpienia zostały ocenione przez Chorwacką Agencję ds. Konkurencji i które zostały przez nią uznane za zgodne z unijnym dorobkiem prawnym i w odniesieniu do których Komisja, zgodnie z procedurą przewidzianą w ustępie 2, nie zgłosiła sprzeciwu w związku z istnieniem poważnych wątpliwości co do zgodności tych środków z rynkiem wewnętrznym.

Wszystkie środki mające nadal zastosowanie po dniu przystąpienia, które stanowią pomoc państwa i które nie spełniają określonych powyżej warunków, uznaje się w momencie przystąpienia za nową pomoc do celów stosowania artykułu 108 ustęp 3 TFUE.

Powyższe postanowienia nie mają zastosowania do pomocy na rzecz działalności związanej z produkcją, przetwarzaniem lub wprowadzaniem do obrotu produktów wymienionych w załączniku I do TUE i TFUE.

2.

W zakresie, w jakim Chorwacja zamierza przedstawić Komisji do zbadania środek pomocowy w ramach procedury opisanej w ustępie 1 litera c), przekazuje ona regularnie Komisji:

a)

wykaz istniejących środków pomocowych, które zostały ocenione przez Chorwacką Agencję ds. Konkurencji i które zostały przez nią uznane za zgodne z unijnym dorobkiem prawnym; oraz

b)

wszelkie pozostałe informacje, które są istotne dla oceny zgodności środka pomocowego, który ma zostać zbadany,

zgodnie ze stosownym formatem sprawozdawczości określonym przez Komisję.

Jeżeli Komisja nie wyrazi sprzeciwu wobec istniejącego środka pomocowego, w związku z poważnymi wątpliwościami co do jego zgodności z rynkiem wewnętrznym, w ciągu trzech miesięcy od dnia otrzymania kompletnej informacji dotyczącej tego środka pomocowego lub od dnia otrzymania oświadczenia Chorwacji, w którym informuje ona Komisję, że uznaje przekazane informacje za kompletne, ponieważ żądane dodatkowe informacje nie są dostępne lub zostały już przekazane, uważa się, że Komisja nie zgłosiła sprzeciwu w tym zakresie.

Wszystkie środki pomocowe zgłoszone Komisji przed dniem przystąpienia, zgodnie z procedurą opisaną w ustępie 1 litera c), podlegają tej procedurze niezależnie od faktu, że w okresie badania Chorwacja stała się już członkiem Unii.

3.

Decyzję Komisji o wyrażeniu sprzeciwu wobec środka pomocowego, w rozumieniu ustępu 1 litera c), uznaje się za decyzję o wszczęciu formalnej procedury dochodzenia w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (1) (obecnie artykułu 108 TFUE).

Jeżeli taka decyzja zostanie podjęta przed dniem przystąpienia, staje się ona skuteczna dopiero z dniem przystąpienia.

3.   ROLNICTWO

a)   Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, część trzecia tytuł III „Rolnictwo i rybołówstwo”

1.

Zapasy publiczne utrzymywane przez Chorwację w dniu jej przystąpienia i wynikające z polityki wspierania rynku stosowanej przez Chorwację zostają przejęte przez Unię według wartości wynikającej z zastosowania artykułu 4 ustęp 1 litera d) i załącznika VIII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 884/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w odniesieniu do finansowania przez Europejski Fundusz Rolniczy Gwarancji (EFRG) środków interwencyjnych w postaci składowania w magazynach państwowych i księgowania transakcji składowania w magazynach państwowych przez agencje płatnicze państw członkowskich (2). Zapasy te są przejmowane jedynie pod warunkiem, że w Unii przeprowadza się interwencję publiczną w zakresie odnośnych produktów i że zapasy te odpowiadają wymogom interwencji unijnej.

2.

Chorwacja jest obciążana płatnościami do budżetu ogólnego Unii Europejskiej z tytułu wszelkich zapasów, zarówno prywatnych, jak i publicznych, znajdujących się w swobodnym obrocie w Chorwacji w dniu przystąpienia, przekraczających poziom, który może być uważany za normalne przeniesienie zapasów.

Kwota płatności ustalana jest na poziomie, który odzwierciedla koszty związane ze skutkami nadmiernych zapasów na rynkach produktów rolnych.

Poziom nadmiernych zapasów jest określony dla każdego produktu z uwzględnieniem cech każdego produktu i odnośnych rynków lub ustawodawstwa Unii mającego zastosowanie do tego produktu.

3.

Zapasy, o których mowa w ustępie 1, odejmuje się od wielkości przekraczającej normalne przeniesienie zapasów.

4.

Komisja wprowadza i stosuje uzgodnienia opisane w punktach 1–3 zgodnie z procedurą określoną w artykule 41 ustęp 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (3) lub, w stosownych przypadkach, zgodnie z procedurą, o której mowa w artykule 195 ustęp 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, lub właściwą procedurą komitetową określoną w mającym zastosowanie ustawodawstwie.

b)   Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej część trzecia tytuł VII rozdział 1 „Reguły konkurencji”

Bez uszczerbku dla procedur dotyczących istniejącej pomocy określonych w artykule 108 TFUE, systemy pomocy i pomoc indywidualna przyznawana w odniesieniu do działalności związanej z wytwarzaniem produktów wymienionych w załączniku I do TUE i TFUE, z wyjątkiem produktów rybołówstwa i produktów pochodnych, lub związanej z handlem tymi produktami, wprowadzone w życie w Chorwacji przed dniem przystąpienia i nadal stosowane po tym dniu, uznaje się za pomoc istniejącą w rozumieniu artykułu 108 ustęp 1 TFUE, z zastrzeżeniem następujących warunków:

Komisja zostaje powiadomiona o środkach pomocowych w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia. Powiadomienie to zawiera informację na temat podstaw prawnych każdego ze środków. W przypadku istniejących środków pomocowych oraz planów udzielenia lub zmiany pomocy, o których Komisja została powiadomiona przed dniem przystąpienia, za datę powiadomienia Komisji uznaje się dzień przystąpienia. Komisja publikuje wykaz tych środków pomocowych.

Takie środki pomocowe uznaje się za pomoc „istniejącą” w rozumieniu artykułu 108 ustęp 1 TFUE przez okres trzech lat od dnia przystąpienia.

W okresie trzech lat od dnia przystąpienia w razie potrzeby Chorwacja zmieni te środki pomocy w celu zapewnienia zgodności z wytycznymi stosowanymi przez Komisję. Po tym okresie wszelką pomoc, która jest niezgodna z tymi wytycznymi, uznaje się za nową pomoc.

4.   RYBOŁÓWSTWO

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej część trzecia tytuł VII rozdział 1 „Reguły konkurencji”

Bez uszczerbku dla procedur dotyczących istniejącej pomocy określonych w artykule 108 TFUE, systemy pomocy i pomoc indywidualna przyznawana w odniesieniu do działalności związanej z wytwarzaniem produktów rybołówstwa i produktów pochodnych, wymienionych w załączniku I do TUE i TFUE, lub związanej z handlem tymi produktami, wprowadzone w życie w Chorwacji przed dniem przystąpienia i nadal stosowane po tym dniu, uznaje się za pomoc istniejącą w rozumieniu artykułu 108 ustęp 1 TFUE, z zastrzeżeniem następujących warunków::

Komisja zostaje powiadomiona o środkach pomocowych w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia. Powiadomienie to zawiera informację na temat podstaw prawnych każdego ze środków. W przypadku istniejących środków pomocowych oraz planów udzielenia lub zmiany pomocy, o których Komisja została powiadomiona przed dniem przystąpienia, za datę powiadomienia Komisji uznaje się dzień przystąpienia. Komisja publikuje wykaz tych środków pomocowych.

Takie środki pomocowe uznaje się za pomoc „istniejącą” w rozumieniu artykułu 108 ustęp 1 TFUE przez okres trzech lat od dnia przystąpienia.

W okresie trzech lat od dnia przystąpienia w razie potrzeby Chorwacja zmieni te środki pomocowe w celu zapewnienia zgodności z wytycznymi stosowanymi przez Komisję. Po tym okresie wszelką pomoc, która jest niezgodna z tymi wytycznymi, uznaje się za nową pomoc.

5.   UNIA CELNA

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej część trzecia tytuł II „Swobodny przepływ towarów” rozdział 1 „Unia celna”

31992 R 2913: rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1).

31993 R 2454: rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1).

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 i rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 mają zastosowanie do Chorwacji z zastrzeżeniem następujących postanowień szczególnych:

DOWÓD UNIJNEGO STATUSU TOWARÓW (HANDEL W RAMACH ROZSZERZONEJ UNII)

1.

Niezależnie od artykułu 20 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 towary, które w dniu przystąpienia są czasowo składowane lub też mają przeznaczenie celne lub są objęte jedną z procedur celnych, o których mowa w artykule 4 punkt 15 litera b) i punkt 16 litery b)–h) tego rozporządzenia w rozszerzonej Unii, lub też które są w trakcie transportu w rozszerzonej Unii po dokonaniu formalności eksportowych, są zwolnione z ceł i innych środków celnych przy zgłaszaniu do dopuszczenia ich do swobodnego obrotu w rozszerzonej Unii pod warunkiem przedłożenia jednego z następujących dokumentów:

a)

dowodu preferencyjnego pochodzenia, prawidłowo wystawionego lub sporządzonego przed dniem przystąpienia, zgodnie z układem o stabilizacji i stowarzyszeniu;

b)

jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego status unijny, o którym mowa w artykule 314c rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93;

c)

karnetu ATA wystawionego przed dniem przystąpienia w jednym z obecnych państw członkowskich lub w Chorwacji.

2.

Do celów wystawiania dowodów, o których mowa w punkcie 1 litera b), w odniesieniu do sytuacji w dniu przystąpienia oraz w uzupełnieniu przepisów artykułu 4 ustęp 7 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 pojęcie „towary wspólnotowe” oznacza towary:

całkowicie uzyskane na terytorium Chorwacji na takich samych warunkach co warunki przewidziane w artykule 23 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, bez udziału towarów przywiezionych z innych państw lub terytoriów;

przywiezione z państw lub terytoriów innych niż Chorwacja oraz dopuszczone do swobodnego obrotu w tym państwie; lub

uzyskane lub wyprodukowane w Chorwacji z towarów, o których mowa jedynie w drugim tiret, albo z towarów, o których mowa w pierwszym i drugim tiret.

3.

W celu weryfikacji dowodów, o których mowa w punkcie 1 litera a), zastosowanie mają przepisy dotyczące definicji „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej na mocy układu o stabilizacji i stowarzyszeniu. Wnioski o późniejszą weryfikację tych dowodów są przyjmowane przez właściwe organy celne obecnych państw członkowskich i Chorwacji przez okres trzech lat od daty wystawienia lub sporządzenia dowodu pochodzenia i mogą być składane przez te organy przez okres trzech lat po przyjęciu dowodu pochodzenia dołączonego do zgłoszenia do swobodnego obrotu.

DOWÓD PREFERENCYJNEGO POCHODZENIA (HANDEL Z PAŃSTWAMI TRZECIMI, W TYM Z TURCJĄ W RAMACH UMÓW PREFERENCYJNYCH DOTYCZĄCYCH ROLNICTWA, WĘGLA I WYROBÓW STALOWYCH)

4.

Bez uszczerbku dla możliwości zastosowania jakiegokolwiek środka wynikającego ze wspólnej polityki handlowej, dowód pochodzenia prawidłowo wystawiony przez państwa trzecie lub sporządzony w ramach umów preferencyjnych zawartych przez Chorwację z tymi państwami trzecimi jest akceptowany w Chorwacji, pod warunkiem że:

a)

uzyskanie takiego pochodzenia uprawnia do stosowania preferencji taryfowych na podstawie preferencyjnych środków taryfowych zawartych w umowach lub uzgodnieniach, które Unia zawarła z państwami trzecimi lub grupami państw trzecich lub przyjęła wobec państw trzecich lub grup państw trzecich, o czym mowa w artykule 20 ustęp 3 litery d) i e) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92;

b)

dowód pochodzenia oraz dokumenty przewozowe zostały wystawione lub sporządzone nie później niż w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia; oraz

c)

dowód pochodzenia zostanie przedstawiony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia.

W przypadku gdy towary zostały zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w Chorwacji przed dniem przystąpienia, dowód pochodzenia wystawiony lub sporządzony z mocą wsteczną na podstawie umów preferencyjnych obowiązujących w Chorwacji w dniu dopuszczenia do obrotu może być również przyjęty w Chorwacji, pod warunkiem że taki dowód pochodzenia zostanie przedstawiony organom celnym w terminie czterech miesięcy od dnia przystąpienia.

5.

Chorwacja jest upoważniona do utrzymania w mocy zezwoleń nadających status „upoważnionego eksportera” udzielonych w ramach umów zawartych z państwami trzecimi, pod warunkiem że:

a)

takie postanowienie jest również przewidziane w umowach lub uzgodnieniach, które Unia zawarła z państwami trzecimi lub grupami państw trzecich lub przyjęła wobec państw trzecich lub grup państw trzecich przed dniem przystąpienia; oraz

b)

upoważnieni eksporterzy stosują reguły pochodzenia przewidziane w tych umowach lub uzgodnieniach.

Nie później niż rok od dnia przystąpienia Chorwacja zastąpi te zezwolenia nowymi zezwoleniami, wystawionymi na warunkach określonych w ustawodawstwie Unii.

6.

Do celów weryfikacji dowodów, o których mowa w punkcie 4, zastosowanie mają postanowienia dotyczące definicji „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej zawarte w odpowiednich umowach lub uzgodnieniach. Wnioski o późniejszą weryfikację tych dowodów są przyjmowane przez właściwe organy celne obecnych państw członkowskich i Chorwacji przez okres trzech lat po wystawieniu lub sporządzeniu dowodu pochodzenia i mogą być składane przez te organy przez okres trzech lat po przyjęciu dowodu pochodzenia dołączonego do zgłoszenia do swobodnego obrotu.

7.

Bez uszczerbku dla możliwości zastosowania jakiegokolwiek środka wynikającego ze wspólnej polityki handlowej, dowód pochodzenia wystawiony lub sporządzony z mocą wsteczną przez państwa trzecie w ramach preferencyjnych umów lub uzgodnień zawartych przez Unię z tymi państwami lub przyjętych przez Unię w odniesieniu do tych państw trzecich jest przyjmowany w Chorwacji w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu towarów, które w dniu przystąpienia są w trakcie transportu albo czasowo składowane w składzie celnym lub w wolnym obszarze celnym w jednym z tych państw trzecich lub w Chorwacji, pod warunkiem że Chorwacja nie była – w chwili wystawiania dokumentów przewozowych – związana obowiązującą umową o wolnym handlu z państwem trzecim w odniesieniu do danych produktów oraz pod warunkiem że:

a)

uzyskanie takiego pochodzenia uprawnia do stosowania preferencji taryfowych na podstawie preferencyjnych środków taryfowych zawartych w umowach lub uzgodnieniach, które Unia zawarła z państwami trzecimi lub grupami państw trzecich lub przyjęła wobec państw trzecich lub grup państw trzecich, o czym mowa w artykule 20 ustęp 3 litery d) i e) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92;

b)

dokumenty przewozowe zostały wystawione nie później niż w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia; oraz

c)

dowód pochodzenia wystawiony lub sporządzony z mocą wsteczną zostanie przedstawiony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia.

8.

Do celów weryfikacji dowodów, o których mowa w punkcie 7, zastosowanie mają postanowienia dotyczące definicji „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej zawarte w odpowiednich umowach lub uzgodnieniach.

DOWÓD STATUSU TOWARÓW NA MOCY PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH SWOBODNEGO OBROTU PRODUKTAMI PRZEMYSŁOWYMI W RAMACH UNII CELNEJ UE Z TURCJĄ

9.

Dowody pochodzenia prawidłowo wystawione przez Turcję lub Chorwację lub sporządzone w ramach preferencyjnych umów handlowych stosowanych między tymi państwami i przewidujących zakaz zwrotów ceł lub zwalniania z nich w odniesieniu do danych towarów są przyjmowane w tych państwach jako dowód statusu towaru na mocy przepisów dotyczących swobodnego obrotu produktami przemysłowymi, określonych w decyzji nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie wprowadzania w życie ostatniego etapu unii celnej (4) (zwanej dalej „decyzją nr 1/95”), pod warunkiem że:

a)

dowód pochodzenia oraz dokumenty przewozowe zostały wystawione lub sporządzone nie później niż w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia; oraz

b)

dowód pochodzenia zostanie przedłożony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia.

W przypadku gdy towary zostały zgłoszone do dopuszczenia do swobodnego obrotu w Turcji lub Chorwacji przed dniem przystąpienia w ramach preferencyjnych umów handlowych, o których mowa w akapicie pierwszym, dowód pochodzenia wystawiony lub sporządzony z mocą wsteczną na podstawie tych umów może także być przyjęty, pod warunkiem że zostanie przedstawiony organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia.

10.

Do celów weryfikacji dowodu, o którym mowa w punkcie 9, zastosowanie mają postanowienia dotyczące definicji „produktów pochodzących” oraz metod współpracy administracyjnej zawarte w odpowiednich umowach preferencyjnych. Wnioski o późniejszą weryfikację tych dowodów są przyjmowane przez właściwe organy celne obecnych państw członkowskich i Chorwacji przez okres trzech lat po dniu wystawienia lub sporządzenia dowodu pochodzenia i mogą być składane przez te organy przez okres trzech lat po przyjęciu dowodu pochodzenia dołączonego do zgłoszenia do swobodnego obrotu.

11.

Bez uszczerbku dla możliwości zastosowania jakiegokolwiek środka wynikającego ze wspólnej polityki handlowej, świadectwo przewozowe A.TR wystawione na mocy przepisów dotyczących swobodnego obrotu produktami przemysłowymi, określonych w decyzji nr 1/95, jest przyjmowane w Chorwacji w celu dopuszczenia do swobodnego obrotu towarów, które w dniu przystąpienia są w trakcie transportu po dokonaniu formalności eksportowych w Unii lub Turcji lub są czasowo składowane lub są objęte jedną z procedur celnych, o których mowa w artykule 4 punkt 16 litery b)–h) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 w Turcji lub w Chorwacji, pod warunkiem że:

a)

w odniesieniu do danych towarów nie przedstawiono żadnego dowodu pochodzenia, o którym mowa w punkcie 9;

b)

towary spełniają warunki stosowania przepisów dotyczących swobodnego obrotu produktami przemysłowymi;

c)

dokumenty przewozowe zostały wystawione nie później niż w dniu poprzedzającym dzień przystąpienia; oraz

d)

świadectwo przewozowe A.TR zostanie przedstawione organom celnym w okresie czterech miesięcy od dnia przystąpienia.

12.

Do celów weryfikacji świadectw przewozowych A.TR, o których mowa w punkcie 11, zastosowanie mają przepisy dotyczące wystawiania świadectw przewozowych A.TR oraz metod współpracy administracyjnej zgodnie z decyzją nr 1/2006 Komitetu Współpracy Celnej WE–Turcja z dnia 26 lipca 2006 r. określającą szczegółowe zasady stosowania decyzji nr 1/95 Rady Stowarzyszenia WE–Turcja (5).

PROCEDURY CELNE

13.

Rozpoczęte przed przystąpieniem czasowe składowanie i procedury celne, o których mowa w artykule 4 punkt 16 litery b)–h) rozporządzenia (EWG) nr 2913/92, zostają zakończone lub zamknięte na warunkach określonych w ustawodawstwie Unii.

W przypadku gdy zakończenie lub zamknięcie powoduje powstanie długu celnego, kwota należności celnych przywozowych do zapłacenia oznacza kwotę obowiązującą w chwili, gdy powstał dług celny zgodnie ze wspólną taryfą celną, a zapłaconą kwotę uznaje się za zasoby własne Unii.

14.

Procedury dotyczące składów celnych, o których mowa w artykułach 84–90 i 98–113 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 oraz artykułach 496–535 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93, mają zastosowanie do Chorwacji z zastrzeżeniem następujących postanowień szczególnych:

w przypadku gdy wysokość długu celnego jest ustalona w oparciu o rodzaj przywożonych towarów, a zgłoszenie o objęciu ich procedurą zostało przyjęte przed dniem przystąpienia, klasyfikacja taryfowa, ilość, wartość celna oraz pochodzenie przywożonych towarów w chwili objęcia ich procedurą wynikają z przepisów mających zastosowanie w Chorwacji w dniu przyjęcia zgłoszenia przez organy celne.

15.

Procedury dotyczące uszlachetniania czynnego, o których mowa w artykułach 84–90 i 114–129 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 oraz artykułach 496–523 i 536–550 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93, mają zastosowanie do Chorwacji z zastrzeżeniem następujących postanowień szczególnych:

w przypadku gdy wysokość długu celnego jest ustalona w oparciu o rodzaj przywożonych towarów, a zgłoszenie o objęciu ich procedurą zostało przyjęte przed dniem przystąpienia, klasyfikacja taryfowa, ilość, wartość celna oraz pochodzenie przywożonych towarów w chwili objęcia ich procedurą wynikają z przepisów mających zastosowanie w Chorwacji w dniu przyjęcia zgłoszenia przez organy celne;

w przypadku gdy zakończenie tej procedury powoduje powstanie długu celnego, w celu zachowania równości pomiędzy posiadaczami pozwoleń mającymi siedzibę w obecnych państwach członkowskich a posiadaczami pozwoleń mającymi siedzibę w Chorwacji, od należności celnych przywozowych należnych zgodnie z warunkami ustawodawstwa Unii są płacone odsetki wyrównawcze od dnia przystąpienia;

jeżeli zgłoszenie o objęciu procedurą uszlachetniania czynnego zostało przyjęte w ramach systemu ceł zwrotnych, zwrotu cła zgodnie z warunkami ustawodawstwa Unii dokonuje Chorwacja na swój koszt, w przypadku gdy dług celny, w odniesieniu do którego złożono wniosek o zwrot, powstał przed dniem przystąpienia.

16.

Procedury dotyczące odprawy czasowej, określone w artykułach 84–90 i 137–144 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 oraz w artykułach 496–523 i 553–584 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93, mają zastosowanie do Chorwacji z zastrzeżeniem następujących postanowień szczególnych:

w przypadku gdy wysokość długu celnego jest ustalona w oparciu o rodzaj przywożonych towarów, a zgłoszenie o objęciu ich procedurą zostało przyjęte przed dniem przystąpienia, klasyfikacja taryfowa, ilość, wartość celna oraz pochodzenie przywożonych towarów w chwili objęcia ich procedurą wynikają z przepisów mających zastosowanie w Chorwacji w dniu przyjęcia zgłoszenia przez organy celne;

w przypadku gdy zakończenie tej procedury powoduje powstanie długu celnego, w celu zachowania równości pomiędzy posiadaczami pozwoleń mającymi siedzibę w obecnych państwach członkowskich a posiadaczami pozwoleń mającymi siedzibę w Chorwacji, od należności celnych przywozowych należnych zgodnie z warunkami ustawodawstwa Unii są płacone odsetki wyrównawcze od dnia przystąpienia.

17.

Procedury dotyczące uszlachetniania biernego, określone w artykułach 84–90 i 145–160 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 oraz w artykułach 496–523 i 585–592 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93, mają zastosowanie do Chorwacji z zastrzeżeniem następujących postanowień szczególnych:

artykuł 591 akapit 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 stosuje się odpowiednio do czasowego wywozu towarów, które zostały czasowo wywiezione z Chorwacji przed dniem przystąpienia.

POZOSTAŁE POSTANOWIENIA

18.

Udzielone przez Chorwację przed dniem przystąpienia pozwolenia na stosowanie procedur celnych, o których mowa w artykule 4 punkt 16 litery d), e) i g), lub status upoważnionych przedsiębiorców, o którym mowa w artykule 5a ustęp 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, są ważne do upływu terminu ich ważności lub przez rok od dnia przystąpienia, w zależności od tego, która data jest wcześniejsza.

19.

Procedury dotyczące powstania długu celnego, księgowania oraz pokrycia należności po zwolnieniu towarów, określone w artykułach 201–232 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 oraz artykułach 859–876a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93, mają zastosowanie do Chorwacji z zastrzeżeniem następujących postanowień szczególnych:

odzyskiwanie należności jest prowadzone zgodnie z warunkami ustawodawstwa Unii. Jednak w przypadku gdy dług celny powstał przed dniem przystąpienia, odzyskiwanie należności jest prowadzone przez Chorwację, na jej rzecz, zgodnie z warunkami obowiązującymi w Chorwacji przed przystąpieniem.

20.

Procedury dotyczące zwrotu i umorzenia należności celnych, określone w artykułach 235–242 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 oraz artykułach 877–912 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93, mają zastosowanie do Chorwacji z zastrzeżeniem następujących postanowień szczególnych:

zwrotu i umorzenia należności celnych dokonuje się zgodnie z warunkami ustawodawstwa Unii. Jednak w przypadku gdy należności celne, których dotyczy wniosek o zwrot lub umorzenie, odnoszą się do długu celnego, który powstał przed dniem przystąpienia, zwrotu i umorzenia należności dokonuje Chorwacja, na swój koszt, zgodnie z warunkami obowiązującymi w Chorwacji przed przystąpieniem.


(1)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

(2)  Dz.U. L 171 z 23.6.2006, s. 35 oraz Dz.U. L 326 M z 10.12.2010, s. 70.

(3)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1.

(4)  Dz.U. L 35 z 13.2.1996, s. 1.

(5)  Dz.U. L 265 z 26.9.2006, s. 18.

Dodatek do ZAŁĄCZNIKA IV

Wykaz istniejących środków pomocowych, o których mowa w punkcie 1 litera b) istniejącego mechanizmu pomocy określonego w sekcji 2 („Polityka konkurencji”)

Uwaga:

Środki pomocowe wymienione w niniejszym dodatku należy uznać za istniejącą pomoc wyłącznie do celów stosowania istniejącego mechanizmu pomocy, określonego w sekcji 2 w stopniu, w jakim objęte są one zakresem jego punktu 1.

Numer rejestracyjny

Tytuł (oryginał)

Data zatwierdzenia przez Chorwacką Agencję ds. Konkurencji

Czas trwania

Państwo członkowskie

Nr

Rok

HR

1

2011

Zakon o slobodnim zonama (NN 44/96, 92/05 i 85/08)

17.6.2008

31.12.2016

HR

3

2011

Zakon o Hrvatskoj radioteleviziji (NN 137/10)

21.10.2010

Nieograniczony

HR

4

2011

Odluka o otvorenosti Zračne luke Osijek d.o.o. u razdoblju od 2009. do 2013. godine, od 20. veljače 2009. i 24. travnja 2009

25.5.2009

31.12.2013

HR

5

2011

Program financiranja nakladništva od 2011. do 2013

10.2.2011

31.12.2013

HR

6

2011

Naknadno odobrenje državnih potpora poduzetniku Rockwool Adriatic d.o.o.

30.12.2010

31.12.2015

HR

9

2011

Zakon o znanstvenoj djelatnosti i visokom obrazovanju

(NN 123/03, 198/03, 105/04, 174/04, 46/07)

1.2.2007

31.12.2014

HR

10

2011

Odluka o obvezi otvorenosti Zračne luke Rijeka d.o.o. za javni zračni promet u razdoblju od 2010. do 2014., od 25. siječnja 2010. i 3. studenoga 2010

10.3.2011

31.12.2014

ZAŁĄCZNIK V

Wykaz, o którym mowa w artykule 18 Aktu przystąpienia: środki przejściowe

1.   SWOBODNY PRZEPŁYW TOWARÓW

32001 L 0083: dyrektywa 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 67):

Na zasadzie odstępstwa od wymogów dotyczących jakości, bezpieczeństwa i skuteczności określonych w dyrektywie 2001/83/WE, pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktów leczniczych, które nie są objęte zakresem artykułu 3 ustęp 1 rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. ustanawiającego wspólnotowe procedury wydawania pozwoleń dla produktów leczniczych stosowanych u ludzi i do celów weterynaryjnych i nadzoru nad nimi oraz ustanawiającego Europejską Agencję Leków (1) i które znajdują się w wykazie (w dodatku A do niniejszego załącznika, w wersji przekazanej przez Chorwację), wydane na mocy prawa chorwackiego przed dniem przystąpienia, pozostają ważne do momentu ich odnowienia zgodnie z unijnym dorobkiem prawnym lub przez okres do czterech lat od dnia przystąpienia, w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.

Pozwolenia na dopuszczenie do obrotu objęte tym odstępstwem nie podlegają wzajemnemu uznawaniu w państwach członkowskich, dopóki produkty te nie zostaną dopuszczone do obrotu zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE.

Krajowe pozwolenia na dopuszczenie do obrotu wydane na mocy prawa krajowego przed przystąpieniem i nieobjęte niniejszym odstępstwem oraz każde nowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu musi – od dnia przystąpienia – być zgodne z dyrektywą 2001/83/WE.

2.   SWOBODNY PRZEPŁYW OSÓB

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

31996 L 0071: dyrektywa 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotycząca delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.U. L 18 z 21.1.1997, s. 1).

32004 L 0038: dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, zmieniająca rozporządzenie (EWG) nr 1612/68 i uchylająca dyrektywy 64/221/EWG, 68/360/EWG, 72/194/EWG, 73/148/EWG, 75/34/EWG, 75/35/EWG, 90/364/EWG, 90/365/EWG i 93/96/EWG (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 77).

32011 R 0492: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 492/2011 z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Unii (Dz.U. L 141 z 27.5.2011, s. 1).

1.

Artykuł 45 i artykuł 56 akapit pierwszy TFUE mają w pełni zastosowanie – w odniesieniu do swobodnego przepływu pracowników oraz swobody świadczenia usług związanych z czasowym przepływem pracowników, określonym w artykule 1 dyrektywy 96/71/WE – między Chorwacją, z jednej strony, a każdym z obecnych państw członkowskich, z drugiej strony, z zastrzeżeniem postanowień przejściowych określonych w punktach 2–13.

2.

Na zasadzie odstępstwa od artykułów 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011 i do zakończenia okresu dwóch lat po dniu przystąpienia, obecne państwa członkowskie będą stosować środki krajowe lub środki wynikające z umów dwustronnych regulujące dostęp obywateli chorwackich do rynków pracy w tych państwach. Obecne państwa członkowskie mogą nadal stosować takie środki do zakończenia okresu pięciu lat po dniu przystąpienia.

Obywatele chorwaccy pracujący legalnie w jednym z obecnych państw członkowskich w dniu przystąpienia, którzy zostali dopuszczeni do rynku pracy tego państwa członkowskiego na nieprzerwany okres 12 miesięcy lub dłuższy, będą korzystać z dostępu do rynku pracy tego państwa członkowskiego, lecz nie będą korzystać z dostępu do rynku pracy innych państw członkowskich stosujących środki krajowe.

Obywatele chorwaccy dopuszczeni do rynku pracy jednego z obecnych państw członkowskich po przystąpieniu na nieprzerwany okres 12 miesięcy lub dłuższy również korzystają z tych samych praw.

Obywatele chorwaccy, o których mowa w akapitach drugim i trzecim, tracą prawa, o których mowa w tych akapitach, jeżeli z własnej woli opuszczą rynek pracy danego obecnego państwa członkowskiego.

Obywatele chorwaccy pracujący legalnie w jednym z obecnych państw członkowskich w dniu przystąpienia lub w okresie stosowania środków krajowych, którzy zostali dopuszczeni do rynku pracy tego państwa członkowskiego na okres krótszy niż 12 miesięcy, nie korzystają z praw, o których mowa w akapitach drugim i trzecim.

3.

Przed upływem okresu dwóch lat następującego po dniu przystąpienia Rada dokona przeglądu funkcjonowania środków przejściowych określonych w punkcie 2 na podstawie sprawozdania przedstawionego przez Komisję.

Po zakończeniu tego przeglądu, ale nie później niż pod koniec okresu dwóch lat następującego po dniu przystąpienia, obecne państwa członkowskie zgłaszają Komisji, czy będą nadal stosować środki krajowe lub środki wynikające z umów dwustronnych, czy też od tego czasu będą stosować artykuły 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011. W przypadku braku takiego zgłoszenia stosuje się artykuły 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011.

4.

Na wniosek Chorwacji można przeprowadzić kolejny jeden przegląd. Zastosowanie będzie miała procedura, o której mowa w punkcie 3, i zostanie ona zakończona w terminie sześciu miesięcy od otrzymania wniosku Chorwacji.

5.

Państwo członkowskie, które utrzymuje w mocy środki krajowe lub środki wynikające z umów dwustronnych, może po upływie pięcioletniego okresu, o którym mowa w punkcie 2 – w przypadku zaistnienia poważnych zakłóceń na rynku pracy lub groźby ich wystąpienia oraz po zgłoszeniu Komisji – nadal stosować te środki do zakończenia okresu siedmiu lat po dniu przystąpienia. W przypadku braku takiego zgłoszenia stosuje się artykuły 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011.

6.

W okresie siedmiu lat po dniu przystąpienia te państwa członkowskie, w których na mocy punktów 3, 4 lub 5 do obywateli chorwackich mają zastosowanie artykuły 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011 i które do celów monitorowania wydają w tym okresie pozwolenia na pracę obywatelom chorwackim, wydają je automatycznie.

7.

Te państwa członkowskie, w których na mocy punktów 3, 4, lub 5 do obywateli chorwackich mają zastosowanie artykuły 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011, mogą do zakończenia okresu siedmiu lat następującego po dniu przystąpienia stosować procedury określone w akapitach drugim i trzecim niniejszego ustępu.

W przypadku gdy w państwie członkowskim, o którym mowa w akapicie pierwszym, na krajowym rynku pracy występują lub przewidywane są zakłócenia, które mogą stanowić poważne zagrożenie dla poziomu życia lub poziomu zatrudnienia w danym regionie lub zawodzie, to państwo członkowskie informuje o tym Komisję i pozostałe państwa członkowskie i przekazuje im wszystkie stosowne informacje. Na podstawie tych informacji państwo członkowskie może wystąpić do Komisji o stwierdzenie, że stosowanie artykułów 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011 zostaje całkowicie lub częściowo zawieszone w celu unormowania sytuacji w tym regionie lub w tym zawodzie. Komisja podejmuje decyzję w sprawie zawieszenia, jego czasu trwania i zakresu nie później niż w terminie dwóch tygodni po otrzymaniu takiego wniosku oraz powiadamia Radę o podjęciu takiej decyzji. W terminie dwóch tygodni od podjęcia decyzji przez Komisję każde państwo członkowskie może wystąpić do Rady o uchylenie lub zmianę tej decyzji. Rada rozpatruje taki wniosek w terminie dwóch tygodni, stanowiąc większością kwalifikowaną.

Państwo członkowskie, o którym mowa w akapicie pierwszym, może w pilnych i wyjątkowych przypadkach zawiesić stosowanie artykułów 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011, po czym przekazuje Komisji zgłoszenie ex post wraz z uzasadnieniem.

8.

Tak długo, jak stosowanie artykułów 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011 jest zawieszone na mocy punktów 2–5 i punktu 7, artykuł 23 dyrektywy 2004/38/WE stosuje się w Chorwacji w odniesieniu do obywateli obecnych państw członkowskich, a w obecnych państwach członkowskich w odniesieniu do obywateli chorwackich, na następujących warunkach, w zakresie, w jakim dotyczy to prawa członków rodziny pracowników do podjęcia zatrudnienia:

współmałżonek pracownika oraz ich zstępni poniżej 21 roku życia lub pozostający na utrzymaniu pracownika, zamieszkujący legalnie z pracownikiem na terytorium państwa członkowskiego w dniu przystąpienia, uzyskują z dniem przystąpienia natychmiastowy dostęp do rynku pracy tego państwa członkowskiego. Postanowienia tego nie stosuje się do członków rodziny pracownika legalnie dopuszczonego do rynku pracy tego państwa członkowskiego na okres krótszy niż 12 miesięcy;

współmałżonek pracownika oraz ich zstępni poniżej 21 roku życia lub pozostający na utrzymaniu pracownika, zamieszkujący legalnie z pracownikiem na terytorium państwa członkowskiego od daty późniejszej niż dzień przystąpienia, lecz w okresie stosowania ustanowionych powyżej postanowień przejściowych, uzyskują dostęp do rynku pracy danego państwa członkowskiego po upływie co najmniej 18 miesięcy zamieszkania w tym państwie członkowskim lub począwszy od trzeciego roku następującego po dniu przystąpienia, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

Postanowienia te pozostają bez uszczerbku dla korzystniejszych środków krajowych lub korzystniejszych środków wynikających z umów dwustronnych.

9.

W zakresie, w jakim przepisy dyrektywy 2004/38/WE zastępujące przepisy dyrektywy Rady 68/360/EWG z dnia 15 października 1968 r. w sprawie zniesienia ograniczeń w przemieszczaniu się i pobycie pracowników Państw Członkowskich i ich rodzin we Wspólnocie (2) nie mogą zostać oddzielone od przepisów rozporządzenia (UE) nr 492/2011, których stosowanie jest odroczone na mocy punktów 2–5 oraz 7 i 8, Chorwacja i obecne państwa członkowskie mogą odstąpić od stosowania tych przepisów w zakresie niezbędnym do stosowania punktów 2–5 oraz 7 i 8.

10.

W każdym przypadku, gdy środki krajowe lub środki wynikające z umów dwustronnych są stosowane przez obecne państwa członkowskie na mocy postanowień przejściowych ustanowionych powyżej, Chorwacja może utrzymać w mocy równoważne środki w odniesieniu do obywateli danego państwa członkowskiego lub danych państw członkowskich.

11.

Każde obecne państwo członkowskie stosujące środki krajowe zgodnie z punktami 2–5 oraz 7–9 może wprowadzić, zgodnie z prawem krajowym, szerszy zakres swobody przepływu pracowników niż istniejący w dniu przystąpienia, włączając w to pełny dostęp do rynku pracy. Od trzeciego roku następującego po dniu przystąpienia każde obecne państwo członkowskie stosujące środki krajowe może w każdej chwili podjąć decyzję o stosowaniu zamiast nich artykułów 1–6 rozporządzenia (UE) nr 492/2011. Komisja jest informowana o każdej takiej decyzji.

12.

W celu zaradzenia poważnym zakłóceniom lub groźbie ich wystąpienia w określonych wrażliwych sektorach usług na rynkach pracy Niemiec i Austrii, które to zakłócenia lub groźba ich wystąpienia mogą pojawić się w niektórych regionach w wyniku transgranicznego świadczenia usług, określonego w artykule 1 dyrektywy 96/71/WE, Niemcy i Austria – tak długo jak stosują na mocy ustanowionych powyżej postanowień przejściowych środki krajowe lub środki wynikające z umów dwustronnych dotyczących swobodnego przepływu pracowników chorwackich – mogą po zgłoszeniu Komisji odstąpić od stosowania artykułu 56 akapit pierwszy TFUE w celu ograniczenia – w kontekście świadczenia usług przez przedsiębiorstwa mające siedzibę w Chorwacji – czasowego przepływu pracowników, których prawo do podjęcia pracy w Niemczech i Austrii podlega środkom krajowym.

Wykaz usług, do których może mieć zastosowanie powyższe odstępstwo, jest następujący:

w Niemczech:

Sektor

Kod NACE (3), chyba że wskazano inaczej

Budownictwo, w tym działalność pokrewna