EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 01994L0011-20130701

Consolidated text: Dyrektywa 94/11/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 marca 1994 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania materiałów używanych w głównych częściach składowych obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom

ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/1994/11/2013-07-01

1994L0011 — PL — 01.07.2013 — 003.001


Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

►B

DYREKTYWA 94/11/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 23 marca 1994 r.

w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania materiałów używanych w głównych częściach składowych obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom

(Dz.U. L 100, 19.4.1994, p.37)

zmienione przez:

 

 

Dziennik Urzędowy

  No

page

date

►M1

DYREKTYWA RADY 2006 /96/WE z dnia 20 listopada 2006 r.

  L 363

81

20.12.2006

►M2

DYREKTYWA RADY 2013/15/UE z dnia 13 maja 2013 r.

  L 158

172

10.6.2013


zmienione przez:

►A1

  L 236

33

23.9.2003




▼B

DYREKTYWA 94/11/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

z dnia 23 marca 1994 r.

w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich odnoszących się do etykietowania materiałów używanych w głównych częściach składowych obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom



PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 100a,

uwzględniając wniosek Komisji ( 1 ),

uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego ( 2 ),

stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 189b Traktatu,

a także mając na uwadze, co następuje:

w niektórych Państwach Członkowskich istnieją przepisy w sprawie etykietowania obuwia, które mają na celu ochronę i informowanie konsumentów, a także zabezpieczenie uzasadnionych interesów branży;

rozbieżności między takimi przepisami mogą prowadzić do tworzenia przeszkód w wymianie handlowej we Wspólnocie, naruszając tym samym funkcjonowanie rynku wewnętrznego;

w celu uniknięcia problemów związanych ze stosowaniem różnych systemów należy precyzyjnie określić elementy wspólnego systemu etykietowania obuwia;

rezolucja Rady z dnia 9 listopada 1989 r. w sprawie przyszłych priorytetów nowej polityki ochrony konsumentów ( 3 ) wzywa do podjęcia wysiłków w celu poprawy przekazywania konsumentom informacji o produktach;

zarówno w interesie konsumentów, jak i branży leży wprowadzenie systemu ograniczającego ryzyko nadużyć poprzez wskazanie rodzaju materiałów wykorzystywanych w głównych częściach składowych obuwia;

w rezolucji Rady z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie przyszłych działań w zakresie etykietowania produktów w interesie konsumentów ( 4 ), etykietowanie uznaje się za ważny środek uzyskiwania lepszej informacji i przejrzystości dla konsumentów oraz zagwarantowania harmonijnego funkcjonowania rynku wewnętrznego;

harmonizacja ustawodawstwa krajowego jest właściwą metodą usuwania tych barier w wolnym handlu. Cel ten nie może być osiągnięty w zadowalającym stopniu przez poszczególne Państwa Członkowskie. Niniejsza dyrektywa określa tylko te wymogi, które są niezbędne dla swobodnego przepływu produktów, do których ma zastosowanie,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:



Artykuł 1

1.  Niniejsza dyrektywa dotyczy etykietowania materiałów używanych w głównych częściach składowych obuwia przeznaczonego do sprzedaży konsumentom.

Do celów niniejszej dyrektywy „obuwie” oznaczać będzie wszelkie artykuły posiadające podeszwy, przeznaczone do ochrony lub okrycia stopy, w tym części sprzedawane osobno, określone w załączniku I.

Niewyczerpujący wykaz produktów objętych niniejszą dyrektywą znajduje się w załączniku II.

Następujące kategorie obuwia wyłącza się z zakresu dyrektywy:

 używane, znoszone obuwie,

 obuwie ochronne objęte dyrektywą 89/686/EWG ( 5 ),

 obuwie objęte dyrektywą 76/769/EWG ( 6 ),

 obuwie zabawkowe.

2.  Informacje o elementach składowych obuwia przekazuje się za pomocą etykiet, w sposób określony w art. 4.

i) Etykietowanie dostarcza informacji odnoszących się do trzech części obuwia określonych w załączniku I, tj.:

a) przyszwy;

b) podbicia i wkładek do butów; oraz

c) zewnętrznej podeszwy.

ii) Elementy składowe obuwia wskazuje się w sposób określony w art. 4 na podstawie piktogramów lub pisemnych wskazówek dla poszczególnych materiałów tak, jak to zostało przewidziane w załączniku I.

iii) W przypadku przyszwy klasyfikację materiałów ustala się na podstawie przepisów zawartych w art. 4 ust. 1 oraz w załączniku I, nie uwzględniając w niej takich dodatków i wzmocnień, jak: łaty przy kostce, obszywki, ozdoby, klamerki, języki, wzmocnienia przy dziurkach na sznurówki ani innych podobnych dodatków.

iv) W przypadku zewnętrznej podeszwy klasyfikacja opiera się na objętości zawartych w niej materiałów, zgodnie z art. 4.

Artykuł 2

1.  Państwa Członkowskie podejmą wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia, że obuwie wprowadzone do obrotu spełnia wymogi w zakresie etykietowania określone w niniejszej dyrektywie, bez uszczerbku dla innych odnośnych przepisów wspólnotowych.

2.  Jeśli obuwie niespełniające wymogów dotyczących etykietowania zostanie wprowadzone do obrotu, właściwe Państwo Członkowskie podejmuje odpowiednie działania, w sposób określony w jego ustawodawstwie krajowym.

Artykuł 3

Bez uszczerbku dla innych odnośnych przepisów wspólnotowych, Państwa Członkowskie nie będą zakazywać ani utrudniać wprowadzania do obrotu obuwia, które spełnia wymogi dotyczące etykietowania określone w niniejszej dyrektywie, stosując niezharmonizowane przepisy krajowe regulujące zasady etykietowania niektórych typów obuwia lub obuwia w ogóle.

Artykuł 4

1.  Etykiety dostarczają informacji o materiale, ustalonej zgodnie z załącznikiem I, który stanowi przynajmniej 80 % powierzchni przyszwy, podbicia i wkładek do butów oraz przynajmniej 80 % objętości zewnętrznej podeszwy. Jeśli żaden z materiałów nie stanowi 80 %, należy podać informacje o dwóch głównych materiałach stosowanych jako elementy składowe obuwia.

2.  Wymienione informacje umieszcza się na obuwiu. Producent lub jego upoważniony przedstawiciel, prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty, może wybrać piktogramy albo pisemne wskazówki w języku lub językach, które mogą zostać ustalone, zgodnie z Traktatem, przez Państwo Członkowskie, w którym następuje wprowadzenie do obrotu, w sposób określony w załączniku I. Państwa Członkowskie zapewnią w swych przepisach krajowych, by konsumenci byli właściwie informowani o znaczeniu tych piktogramów, zapewniając jednocześnie, by takie przepisy nie tworzyły barier celnych.

3.  Do celów niniejszej dyrektywy etykietowanie obejmuje również umieszczanie wymaganych informacji na przynajmniej jednym bucie z każdej pary. Mogą one zostać umieszczone przez nadruk, nalepienie, wytłoczenie lub przy użyciu etykiety.

4.  Etykiety muszą być widoczne, umieszczone w sposób trwały i łatwo dostępne, a rozmiary piktogramów muszą być odpowiednio duże, by ułatwić zrozumienie zawartych w nich informacji. Etykiety nie mogą wprowadzać konsumenta w błąd.

5.  Producent lub jego upoważniony przedstawiciel, prowadzący działalność gospodarczą na terytorium Wspólnoty, jest odpowiedzialny za dołączanie etykiety oraz za rzetelność informacji w niej zawartej. Jeśli ani producent, ani jego upoważniony przedstawiciel nie prowadzą działalności gospodarczej na terytorium Wspólnoty, zobowiązana do tego jest osoba odpowiedzialna za wprowadzenie tego obuwia po raz pierwszy na rynek Wspólnoty. Sprzedawca zobowiązany jest zapewnić, że sprzedawane przez niego obuwie posiada właściwą etykietę określoną w niniejszej dyrektywie.

Artykuł 5

Jeśli będzie to potrzebne, informacjom wymaganym na mocy niniejszej dyrektywy mogą towarzyszyć dodatkowe informacje opisowe. Państwa Członkowskie nie mogą jednak zakazywać ani utrudniać wprowadzania do obrotu obuwia spełniającego wymogi niniejszej dyrektywy, zgodnie z art. 3.

Artykuł 6

1.  Państwa Członkowskie przyjmą i opublikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 23 września 1995 r. i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.

2.  Państwa Członkowskie będą stosować przepisy określone w ust. 1, począwszy od dnia 23 marca 1996 r. Zapasy fakturowane lub dostarczone do sprzedawców przed tą datą nie będą podlegały wspomnianym przepisom do dnia 23 września 1997 r.

3.  Po przyjęciu wymienionych środków przez Państwa Członkowskie, zawierać one będą odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie to będzie towarzyszyć ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia ustanawiane są przez Państwa Członkowskie.

4.  Komisja przedłoży Radzie w terminie trzech lat od rozpoczęciu stosowania niniejszej dyrektywy sprawozdanie, w którym dokona oceny i uwzględni wszelkie trudności, które mogły zostać napotkane przez podmioty gospodarcze przy wdrażaniu przepisów niniejszej dyrektywy i przedstawi, jeśli będzie to potrzebne, stosowne propozycje zmian.

Artykuł 7

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.




ZAŁĄCZNIK 1

1.   Definicja i odpowiadające jej piktogramy lub pisemne wskazówki dotyczące określonej części obuwia



 

Piktogramy

Pisemne wskazówki

a)  Przyszwa

Jest to zewnętrzna strona elementu strukturalnego przyczepionego do zewnętrznej podeszwy.

image

F Tige

D Obermaterial

IT Tomaia

NL Bovendeel

EN Upper

DK Overdel

GR ΕΠΑΝΩ ΜΕΡΟΣ

ES Empeine

P Parte superior

►A1  

CZ Vrch

EST Pealne

LV Virsa

LT Viršus

HU Felsőrész

M Wiċċ

PL Wierzch

SI Zgornji del

SK Vrch

 ◄ ►M1  

BG лицева част

RO Față

 ◄ ►M2  

HR Gornjište

 ◄

b)  Podbicie i wkładki do butów

Są to: podbicie przyszwy oraz brandzel, stanowiące wnętrze obuwia.

image

F Doublure et semelle de propreté

D Futter und Decksohle

IT Fodera e Sottopiede

NL Voering en inlegzool

EN Lining and sock

DK Foring og bindsål

GR ΦΟΔΡΕΣ

ES Forro y plantilla

P Forro e Palmilha

►A1  

CZ Podšívka a stélka

EST Vooder ja sisetald

LV Odere un ieliekamā saistzole

LT Pamušalas ir įklotė

HU Bélés és fedőtalpbélés

M Inforra u suletta

PL Podszewka z wyściółką

SI Podloga in vložek (steljka)

SK Podšívka a stielka

 ◄ ►M1  

BG подплата и стелка

RO Căptușeală și acoperiș de branț

 ◄ ►M2  

HR Podstava i uložna tabanica

 ◄

c)  Zewnętrzna podeszwa

Jest to spodnia część artykułu obuwniczego podlegająca ścieraniu podczas noszenia i przytwierdzona do przyszwy.

image

F Semelle extérieure

D Laufsohle

IT Suola esterna

NL Buitenzool

EN Outer sole

DK Ydersål

GR ΣΟΛΑ

ES Suela

P Sola

►A1  

CZ Podešev

EST Välistald

LV Ārējā zole

LT Padas

HU Járótalp

M Pett ta' barra

PL Spód

SI Podplat

SK Podošva

 ◄ ►M1  

BG външно ходило

RO Talpă exterioară

 ◄ ►M2  

HR Potplat (donjište)

 ◄

2.   Definicja i odpowiednie piktogramy materiałów



 

Piktogramy

Pisemne wskazówki

a)  i) Skóra wyprawiona

Termin ogólny dla skór surowych oraz skór z oryginalną strukturą włóknistą, mniej lub bardziej nienaruszoną, wygarbowanych w celu zabezpieczenia ich przed butwieniem. Włos lub wełna mogą, ale nie muszą zostać usunięte. Skóra wyprawiona jest również produkowana ze skóry surowej lub skóry, która została podzielona na warstwy lub części, przed lub po garbowaniu. Jeśli jednak wygarbowana skóra surowa lub skóra podzielona na warstwy lub części, są rozkładane mechanicznie i/lub chemicznie na części włókniste, mniejsze kawałki lub proszek, a następnie wytwarza się z nich arkusze lub inne formy z użyciem lub bez użycia kombinacji środków wiążących, takie arkusze lub formy nie będą skórą wyprawioną. Jeśli skóra wyprawiona posiada pokrycie powierzchni, niezależnie od tego, jak zostało nałożone lub przyklejone wykończenie, takie warstwy powierzchniowe nie mogą być grubsze niż 0,15 mm. Zatem, niniejsza dyrektywa obejmuje wszystkie skóry wyprawione, bez uszczerbku dla innych przepisów prawnych, np. Konwencji waszyngtońskiej.Jeśli termin „skóra pełnolicowa” zostanie użyty w dodatkowej, nieobowiązkowej informacji tekstowej określonej w art. 5, stosować się będzie do skóry wyprawionej posiadającej oryginalne lico, odsłonięte po usunięciu naskórka lub takiej, z której nie usunięto żadnej powierzchni poprzez bufowanie, opalanie lub dwojenie.

image

F Cuir

D Leder

IT Cuoio

NL Leder

EN Leather

DK Læder

GR ΔΕΡΜΑ

ES Cuero

P Couros e peles curtidas

►A1  

CZ Useň

EST Nahk

LV Āda

LT Oda

HU Bőr

M Ġilda

PL Skóra

SI Usnje

SK Useň

 ◄ ►M1  

BG кожа

RO Piei cu față naturală

 ◄ ►M2  

HR Koža

 ◄

a)  ii) Skóra wyprawiona powlekana

Skóra wyprawiona, której pokrycie powierzchni nie przekracza jednej trzeciej całkowitej grubości produktu, ale przekracza 0,15 mm.

image

F Cuir enduit

D Beschichtetes Leder

IT Cuoio rivestito

NL Gecoat leder

EN Coated leather

DK Overtrukket læder

GR ΕΠΕΝΔΕΔΥΜΕΝΟ ΔΕΡΜΑ

ES Cuero untado

P Couro revestido

►A1  

CZ Povrstvená useň

EST Kaetud nahk

LV Pārklāta āda

LT Padengta oda

HU Bevonatos bőr

M Ġilda miksija

PL Skóra pokryta

SI Krito usnje

SK Povrstvená useň

 ◄ ►M1  

BG кожа с покритие

RO Piei cu față corectată

 ◄ ►M2  

HR Koža korigiranog lica

 ◄

b)  Naturalne materiały tekstylne oraz syntetyczne lub materiały z włókniny

„Wyroby włókiennicze” oznaczać będą wszelkie produkty objęte dyrektywą 71/307/EWG i zmianami do niej.

image

F Textile

D Textil

IT Tessili

NL Textiel

EN Textile

DK Tekstil-materialer

GR ΥΦΑΣΜΑ

ES Textil

P Téxteis

►A1  

CZ Textilie

EST Tekstiil

LV Tekstilmateriāls

LT Tekstilė

HU Textil

M Tessut

PL Materiał włókienniczy

SI Tekstil

SK Textil

 ◄ ►M1  

BG текстил

RO Textile

 ◄ ►M2  

HR Tekstil

 ◄

c)  Wszelkie inne materiały

image

F Autres matériaux

D Sonstiges Material

IT Altre materie

NL Overige materialen

EN Other materials

DK Andre materialer

GR ΑΛΛΑ ΥΛΙΚΑ

ES Otros materiales

P Outros materiais

►A1  

CZ Ostatní materiály

EST Teised materjalid

LV Citi materiāli

LT Kitos medžiagos

HU Egyéb anyag

M Materjal ieħor

PL Inny materiał

SI Drugi materiali

SK Iný materiál

 ◄ ►M1  

BG всички други материали

RO Alte materiale

 ◄ ►M2  

HR Drugi materijali

 ◄




ZAŁĄCZNIK II

PRZYKŁADY OBUWIA OBJĘTEGO NINIEJSZĄ DYREKTYWĄ

„Obuwie” obejmuje asortyment od sandałów z przyszwami składającymi się z regulowanych sznurówek lub wstążek do butów sięgających do ud, których przyszwa pokrywa łydkę i udo. Wśród zawartych tu produktów znajdują się zatem:

i) buty na płaskim lub wysokim obcasie do użytku w pomieszczeniach zamkniętych oraz obuwie wyjściowe;

ii) buty do kostek, kamasze, buty do kolan oraz buty sięgające do ud;

iii) sandały różnych typów, espadryle (buty z płóciennymi przyszwami oraz podeszwami z plecionego materiału roślinnego), obuwie do tenisa, buty biegowe oraz inne buty sportowe, sandały kąpielowe oraz inne obuwie sezonowe;

iv) specjalne obuwie sportowe przeznaczone do uprawiania sportu, które posiada kolce, korki, oporniki, klamry, paski itp. lub ma możliwość ich przytwierdzenia oraz buty do łyżew, buty narciarskie, buty do biegów narciarskich, buty zapaśnicze, buty bokserskie oraz buty kolarskie. Włącza się tu również artykuły złożone z obuwia i łyżwy lub łyżworolki;

v) baletki;

vi) obuwie wyprodukowane z pojedynczego kawałka materiału, w szczególności poprzez modelowanie gumy lub plastiku, ale z wyłączeniem artykułów jednorazowego użytku z kruchego materiału (papieru, warstwy plastiku itp. bez podeszew);

vii) kalosze nakładane na inne obuwie, które w niektórych przypadkach nie posiada obcasów;

viii) obuwie jednorazowego użytku z podeszwami, generalnie przeznaczone do użycia tylko raz;

ix) obuwie ortopedyczne.

W celu zachowania jednolitości oraz jasności i z zastrzeżeniem przepisów zawartych w opisie produktów objętych niniejszą dyrektywą, produkty objęte działem 64 Nomenklatury Scalonej („CN”), mogą, generalnie być uznane za objęte niniejszą dyrektywą.



( 1 ) Dz.U. C 74 z 25.3.1992, str. 10.

( 2 ) Dz.U. C 287 z 4.11.1992, str. 36.

( 3 ) Dz.U. C 294 z 22.11.1989, str. 1.

( 4 ) Dz.U. C 110 z 20.4.1993, str. 3.

( 5 ) Dz.U. L 399 z 30.12.1989, str. 18.

( 6 ) Dz.U. L 262 z 27.9.1976, str. 201.

Top