Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document L:2018:208:FULL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej, L 208, 17 sierpnia 2018


Display all documents published in this Official Journal
 

ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 208

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 61
17 sierpnia 2018


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/1145 z dnia 7 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891 w odniesieniu do organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1146 z dnia 7 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 606/2009 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń

9

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/1147 z dnia 10 sierpnia 2018 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 5070)  ( 1 )

38

 

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2018/1148 z dnia 10 sierpnia 2018 r. w sprawie kwalifikowania rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub w pełni gwarantowanych przez Republikę Grecką i uchylająca decyzję (UE) 2016/1041 (EBC/2018/21)

91

 

 

ZALECENIA

 

*

Zalecenie Komisji (UE) 2018/1149 z dnia 10 sierpnia 2018 r. w sprawie niewiążących wytycznych dotyczących identyfikacji obszarów dotkniętych konfliktami i obszarów wysokiego ryzyka oraz innych czynników ryzyka w łańcuchu dostaw na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/821

94

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

17.8.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 208/1


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2018/1145

z dnia 7 czerwca 2018 r.

zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891 w odniesieniu do organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 37,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/891 (2) stanowi uzupełnienie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 (3) wprowadziło zmiany do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w szczególności w odniesieniu do pomocy dla organizacji producentów działających w sektorze owoców i warzyw. W związku z tym rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891 powinno uwzględniać zmiany w odpowiednich przepisach rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

(2)

Przepisy dotyczące krajowej pomocy finansowej w sektorze owoców i warzyw należy zaktualizować.

(3)

Należy wyjaśnić przepisy dotyczące przypadków, w których producenci, będący członkami organizacji producentów, powinni mieć prawo do sprzedawania pewnego odsetka swych produktów niezależnie od organizacji producentów, o ile status organizacji producentów dopuszcza taką możliwość i jest to zgodne z wymogami państwa członkowskiego. Należy doprecyzować próg sprzedaży poza organizacją producentów.

(4)

Nowe środki w zakresie coachingu między organizacjami producentów i na zasilenie funduszy wspólnego inwestowania w ramach programów operacyjnych powinny kwalifikować się do unijnego wsparcia finansowego.

(5)

Państwa członkowskie mogą nadal zapewniać krajową pomoc finansową z budżetu krajowego organizacjom producentów w regionach Unii, gdzie stopień zorganizowania jest szczególnie niski. W związku z tym w celu uniknięcia zakłóceń rynku wewnętrznego w Unii należy określić warunki, na jakich krajowa pomoc finansowa może być przyznawana w sektorze owoców i warzyw, jak również metodę obliczania stopnia zorganizowania producentów, o którym mowa w art. 34 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

(6)

Przepisy dotyczące kwalifikowalności niektórych inwestycji do pomocy finansowej Unii wymagają wyjaśnienia.

(7)

W odniesieniu do kwalifikowalności działań do unijnej pomocy finansowej należy doprecyzować kwalifikujące się i niekwalifikujące się działania związane z promocją i komunikacją, w tym akcje i działania mające na celu dywersyfikację i konsolidację na rynkach owoców i warzyw, ukierunkowane na zapobieganie sytuacjom kryzysowym lub stosowane w okresie kryzysu.

(8)

Należy uprościć przepisy odnoszące się do rocznych sprawozdań dotyczących organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów, w tym międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów oraz funduszy operacyjnych, programów operacyjnych i planów uznawania. Muszą one umożliwić Komisji odpowiednie monitorowanie sektora.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2017/891.

(10)

W celu zapewnienia sprawnego przejścia od istniejących wymagań, środków i działań ustanowionych w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/891 do nowych, przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, należy ustanowić przepisy przejściowe.

(11)

Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia wejścia w życie rozporządzenia (UE) 2017/2393. Aby państwa członkowskie i podmioty gospodarcze miały czas na dostosowanie się do nowych zasad, przepisy dotyczące krajowej pomocy finansowej, wskaźników i monitorowania powinny jednak mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2019 r.,

(12)

Warunki stosowania nowych środków i działań, które kwalifikują się do objęcia unijną pomocą finansową na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, powinny być stosowane od dnia rozpoczęcia stosowania zmian do tego rozporządzenia wprowadzonych rozporządzeniem (UE) 2017/2393, aby organizacjom producentów i ich członkom zapewnić stabilność rynkową (zwłaszcza z uwagi na fakt, że te środki dotyczą głównie zarządzania w sytuacjach kryzysowych i zapobiegania kryzysom) oraz aby umożliwić im pełne korzystanie z nowych środków. W celu zabezpieczenia uzasadnionych oczekiwań organizacje producentów mogą zdecydować się na kontynuację trwających programów operacyjnych na podstawie przepisów obowiązujących w momencie zatwierdzenia programów lub na zmianę swych programów operacyjnych, by móc skorzystać z nowych środków i działań kwalifikujących się do pomocy finansowej Unii, jak określono w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/891

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/891 wprowadza się następujące zmiany:

1)

art. 2 lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

»międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów« oznacza każde zrzeszenie organizacji producentów, w którym przynajmniej jedna ze zrzeszonych organizacji lub stowarzyszeń znajduje się na terytorium innego państwa członkowskiego niż główna siedziba tego zrzeszenia;”;

2)

art. 12 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 12

Wprowadzanie produktów do obrotu poza organizacją producentów

1.   Jeżeli statut grupy producentów na to zezwala i jeżeli jest to zgodne z warunkami określonymi przez dane państwo członkowskie i daną grupę producentów, jej członkowie będący producentami mogą:

a)

sprzedawać produkty bezpośrednio w gospodarstwach lub poza nimi konsumentom na ich własne potrzeby;

b)

wprowadzać do obrotu — we własnym zakresie lub za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację producentów — produkty, których ilości lub wartość mają charakter marginalny w porównaniu do wielkości produkcji zbywalnej danego produktu ich własnej organizacji;

c)

wprowadzać do obrotu – we własnym zakresie lub za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację producentów, produkty, które ze względu na ich charakter lub ze względu na ograniczoną wielkość produkcji lub wartości producentów będących członkami, zwykle nie są objęte działalnością handlową danej organizacji producentów.

2.   Odsetek produkcji, jaką członkowie będący producentami wprowadzają do obrotu poza organizacją producentów, jak określono w ust. 1, nie przekracza 25 % wielkości lub wartości produkcji zbywalnej każdego członka będącego producentem.

Państwa członkowskie mogą jednak ustanowić niższy niż określony w akapicie pierwszym odsetek produkcji, jaką członkowie będący producentami mogą wprowadzać do obrotu poza organizacją producentów. Państwa członkowskie mogą zwiększyć ten odsetek do 40 % w przypadku produktów objętych rozporządzeniem Rady (WE) nr 834/2007 (*1) lub gdy członkowie będący producentami wprowadzają do obrotu swoją produkcję za pośrednictwem innej organizacji producentów wyznaczonej przez ich własną organizację producentów.

(*1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1).”;"

3)

art. 22 ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10.   W przypadku gdy obniżenie wielkości produkcji spowodowane jest klęską żywiołową, zjawiskiem klimatycznym, chorobami zwierząt lub roślin bądź inwazjami szkodników, odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia otrzymane w związku z ubezpieczeniem zbiorów, o którym mowa w rozdziale III sekcja 7, lub działania o równoznacznym charakterze, którymi zarządza organizacja producentów lub producenci będący jej członkami w odniesieniu do wyżej wymienionych przyczyn, mogą zostać włączone do wartości produkcji sprzedanej.”;

4)

art. 30 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Organizacje producentów lub zrzeszenia organizacji producentów, którym przyznano wsparcie przewidziane w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub w art. 19 rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 (*2), mogą realizować w tym samym czasie program operacyjny, pod warunkiem że dane państwo członkowskie dopilnowuje, by beneficjenci otrzymywali wsparcie na dane działanie jedynie w ramach jednego systemu.

(*2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznające niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U. L 193 z 1.7.2014, s. 1).”;"

5)

art. 31 ust. 6 akapit drugi zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Inwestycje, w tym inwestycje na mocy umów leasingu, mogą być finansowane z funduszu operacyjnego w ramach jednej kwoty lub w ratach zatwierdzonych w ramach programu operacyjnego.”;

6)

rozdział III tytuł II sekcja 3 otrzymuje brzmienie:

Sekcja 3

Wsparcie związane z funduszami wspólnego inwestowania

Artykuł 40

Wsparcie związane z funduszami wspólnego inwestowania

1.   Państwa członkowskie przyjmują szczegółowe przepisy dotyczące wsparcia na rzecz kosztów administracyjnych poniesionych na utworzenie funduszy wspólnego inwestowania i uzupełnienie środków funduszy wspólnego inwestowania, o których mowa w art. 33 ust. 3 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

2.   Wsparcie kosztów administracyjnych utworzenia funduszy wspólnego inwestowania, o których mowa w ust. 1, obejmuje zarówno pomoc finansową Unii, jak i wkład organizacji producentów. Łączna kwota wsparcia nie przekracza 5 %, 4 % lub 2 % wkładu organizacji producentów na rzecz funduszu wspólnego inwestowania odpowiednio w pierwszym, drugim i trzecim roku jego funkcjonowania.

3.   Organizacja producentów może otrzymać wsparcie na koszty administracyjne na utworzenie funduszy wspólnego inwestowania, o których mowa w ust. 1, tylko raz i wyłącznie w ciągu pierwszych trzech lat funkcjonowania funduszu wspólnego inwestowania. Jeżeli organizacja producentów zwraca się o wsparcie dopiero w drugim lub trzecim roku funkcjonowania funduszu wspólnego inwestowania, wsparcie wynosi odpowiednio 4 % lub 2 % wkładu organizacji producentów na rzecz funduszu wspólnego inwestowania w drugim i trzecim roku jego funkcjonowania.

4.   Państwa członkowskie mogą określić pułapy kwot, które organizacje producentów mogą otrzymać na wsparcie związane z kosztami administracyjnymi funduszy wspólnego inwestowania.”;

7)

w tytule II rozdział III dodaje się sekcję 8 w brzmieniu:

Sekcja 8

Wsparcie związane z coachingiem

Artykuł 51a

Wdrażanie środków w zakresie coachingu

1.   Do celów art. 33 ust. 3 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 do wsparcia w zakresie coachingu kwalifikują się następujące środki:

a)

wymiana najlepszych praktyk dotyczących środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego, o których mowa w art. 33 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, pomagająca uznanej organizacji producentów, grupom producentów lub producentom indywidualnym korzystać z doświadczeń z wdrażania środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego;

b)

wspieranie tworzenia nowych organizacji producentów, łączenia istniejących lub umożliwianie producentom indywidualnym wstępowania do już istniejących organizacji producentów;

c)

tworzenie możliwości nawiązywania kontaktów między dostawcami i odbiorcami usług coachingu na potrzeby poprawy efektywności kanałów sprzedaży w celu zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania nimi.

2.   Dostawcą usług coachingu jest zrzeszenie organizacji producentów lub organizacja producentów. Beneficjentem wsparcia na środki w zakresie coachingu jest dostawca usług coachingu.

3.   Odbiorcą usług coachingu jest uznana organizacja producentów lub grupa producentów działająca w regionie, w którym przez trzy kolejne lata poprzedzające realizację programu operacyjnego stopień zorganizowania wynosił poniżej 20 %.

Producenci indywidualni, osoby lub grupy niebędące członkami organizacji producentów lub ich zrzeszeń mogą być odbiorcami usług coachingu, nawet jeśli prowadzą działalność w regionie, w którym stopień zorganizowania wynosi powyżej 20 %.

4.   Wydatki na coaching stanowią część środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego programów operacyjnych, o których mowa w art. 33 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Koszty kwalifikowalne związane z coachingiem wymieniono w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.

Wszystkie koszty określone w załączniku III są wypłacane dostawcy usług coachingu.

5.   Środki w zakresie coachingu nie podlegają outsourcingowi.”;

8)

art. 52 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 52

Warunki udzielania krajowej pomocy finansowej

1.   Na potrzeby art. 35 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 stopień zorganizowania producentów w danym regionie państwa członkowskiego oblicza się na podstawie wartości owoców i warzyw wyprodukowanych w danym regionie i wprowadzanych do obrotu przez:

a)

uznane organizacje producentów i zrzeszenia organizacji producentów; oraz

b)

grupy producentów uznane zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz organizacje producentów i grupy producentów uznane zgodnie z art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

Do celów obliczeń wartość, o której mowa w akapicie pierwszym, dzieli się przez łączną wartość owoców i warzyw wyprodukowanych w danym regionie.

2.   Wartość owoców i warzyw wyprodukowanych w danym regionie oraz wprowadzonych do obrotu przez organizacje, zrzeszenia i grupy, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy lit. a) i b), obejmuje jedynie te produkty, w odniesieniu do których wspomniane organizacje, zrzeszenia i grupy zostały uznane. Art. 22 stosuje się odpowiednio.

Do obliczenia łącznej wartości owoców i warzyw wyprodukowanych w danym regionie stosuje się odpowiednio metodę określoną w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 138/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (*3).

3.   Jedynie owoce i warzywa wyprodukowane w regionie, o którym mowa w ust. 4, są objęte krajową pomocą finansową.

4.   Państwa członkowskie określają regiony jako odrębne części swojego terytorium zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami, takimi jak ich cechy agronomiczne i gospodarcze oraz ich potencjał rolniczy lub potencjał w zakresie produkcji owoców i warzyw, lub ich strukturę instytucjonalną albo administracyjną oraz w odniesieniu do których dostępne są dane w celu obliczenia stopnia zorganizowania producentów, o którym mowa w ust. 1.

Regiony zdefiniowane przez państwo członkowskie nie mogą być zmienione przez co najmniej pięć lat, chyba że taka zmiana jest obiektywnie uzasadniona, w szczególności przyczynami, które nie są związane z obliczaniem stopnia zorganizowania producentów w danym regionie lub regionach.

5.   Przed przyznaniem krajowej pomocy finansowej państwa członkowskie zgłaszają Komisji wykaz regionu(-ów) spełniających kryteria, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz wysokość krajowej pomocy finansowej przyznanej organizacjom producentów w tych regionach.

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o każdej zmianie regionu(-ów), spełniających kryteria, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

(*3)  Rozporządzenie (WE) nr 138/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 grudnia 2003 r. dotyczące rachunków gospodarczych dla rolnictwa we Wspólnocie (Dz.U. L 33 z 5.2.2004, s. 1).”;"

9)

art. 56 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 56

Wskaźniki

1.   Programy operacyjne i strategie krajowe są przedmiotem monitorowania i oceny, które mają na celu ocenę postępów w realizacji wyznaczonych celów programów operacyjnych oraz ich wydajności i skuteczności w odniesieniu do tych celów.

2.   Postęp, wydajność i skuteczność, o których mowa w ust. 1, są oceniane przez cały czas realizacji programu operacyjnego na podstawie wskaźników określonych w sekcji 4 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892, dotyczącej działań i środków wdrażanych przez uznane organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów i międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów oraz grupy producentów w ramach programów operacyjnych.”;

10)

w art. 57 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 2 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

dostarczenia informacji w celu spełnienia wymogów dotyczących sprawozdawczości.”;

b)

w ust. 3 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W ramach oceny postępy dokonane w odniesieniu do ogólnych celów programu bada się na podstawie wskaźników określonych w sekcji 4 załącznika II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892”;

(ii)

akapit ostatni otrzymuje brzmienie:

„Sprawozdanie z oceny dołączane jest do odpowiedniego sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 21 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892.”;

11)

w załącznikach II, III i V wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Przepisy przejściowe

Nie naruszając przepisów art. 34 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, program operacyjny zatwierdzony na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 (4) lub rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 przed dniem 20 stycznia 2018 r. obowiązuje nadal aż do jego zakończenia zgodnie z warunkami mającymi zastosowanie przed dniem 1 stycznia 2018 r.

Na wniosek organizacji producentów lub zrzeszenia organizacji producentów, państwo członkowskie może jednak zatwierdzić zmiany programu operacyjnego zatwierdzonego na podstawie rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 lub rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 przed dniem 20 stycznia 2018 r. Zmiany te są zgodne z wymogami rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 zmienionego rozporządzeniem (UE) 2017/2393, rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 zmienionego art. 1 niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892 zmienionego rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/1146 (5).

Artykuł 3

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

Jednak art. 1 pkt 8, 9 i 10 oraz pkt 3 załącznika stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 czerwca 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz.U. L 138 z 25.5.2017, s. 4).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 z dnia 13 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), (UE) nr 1306/2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania, (UE) nr 1307/2013 ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej, (UE) nr 1308/2013 ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz (UE) nr 652/2014 ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (Dz.U. L 350 z 29.12.2017, s. 15).

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1).

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1146 z dnia 7 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 606/2009 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (zob. s. 9 niniejszego Dziennika Urzędowego).


ZAŁĄCZNIK

W załącznikach do rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w załączniku II wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 20 otrzymuje brzmienie:

„20.

Działania zlecone przez organizacje producentów lub ich zrzeszenia poza Unią, z wyjątkiem przypadków, gdy promocja jest realizowana poza Unią zgodnie z art. 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892.”;

b)

dodaje się pkt 21 w brzmieniu:

„21.

Kredyty eksportowe związane z akcjami i działaniami mającymi na celu dywersyfikację i konsolidację na rynkach owoców i warzyw, w ramach zapobiegania sytuacjom kryzysowym bądź w okresie kryzysu.”;

2)

w załączniku III dodaje się pkt 12, 13 i 14 w brzmieniu:

„12.

Koszty coachingu w ramach środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego programów operacyjnych.

Kosztami kwalifikowalnymi w ramach tego środka są:

a)

koszty organizacji i realizacji usług coachingu oraz

b)

koszty podróży, zakwaterowania i diet dziennych dostawcy usług coachingu.

13.

Koszty związane z negocjowaniem, wykonaniem i zarządzaniem protokołami fitosanitarnymi państw trzecich na terytorium Unii, jeżeli są ponoszone przez organizację producentów lub zrzeszenie organizacji producentów w ramach środków zapobiegania sytuacjom kryzysowym i zarządzania kryzysowego, o których mowa w art. 33 ust. 3 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, z wyjątkiem zwrotu kosztów poniesionych przez państwa trzecie.

14.

Koszty związane ze środkami promocyjnymi i komunikacyjnymi, o których mowa w art. 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892. Koszty kwalifikowalne w ramach tych środków to koszty związane z organizacją imprez promocyjnych i informacyjnych oraz udziałem w nich, w tym działania PR, kampanie promocyjne i informacyjne, mogące przyjmować formę udziału w imprezach, targach i wystawach o znaczeniu krajowym, unijnym i międzynarodowym. Koszty związane z usługami doradztwa technicznego są kwalifikowalne, jeżeli są niezbędne do zorganizowania tych wydarzeń lub kampanii promocyjnych i informacyjnych lub uczestnictwa w nich.”;

3)

załącznik V otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK V

Informacje, które mają być zawarte w sprawozdaniu rocznym państw członkowskich, o którym mowa w art. 54 lit. b)

Wszystkie informacje dotyczą roku kalendarzowego objętego sprawozdaniem. Obejmują też informacje dotyczące przeprowadzonych kontroli oraz zastosowanych kar administracyjnych w odniesieniu do tego okresu. W odniesieniu do informacji, które zmieniają się w ciągu roku, sprawozdanie roczne powinno odzwierciedlać stan na dzień 31 grudnia roku, którego ono dotyczy.

CZĘŚĆ A — INFORMACJE DOTYCZĄCE ZARZĄDZANIA RYNKIEM

1.

Informacje administracyjne:

a)

zmiany w przepisach krajowych przyjęte w celu wykonania postanowień tytułu I rozdziału II sekcji 3 oraz tytułu II rozdziału III sekcji 1, 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

b)

zmiany w odniesieniu do krajowej strategii na rzecz zrównoważonych programów operacyjnych, obowiązującej w odniesieniu do programów operacyjnych.

2.

Informacje dotyczące organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów:

a)

łączna liczba zatwierdzonych/zawieszonych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów. Ponadto:

(i)

w odniesieniu do zrzeszeń organizacji producentów: liczba członków organizacji producentów;

(ii)

w odniesieniu do międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów: liczba organizacji producentów będących ich członkami i informacja, w których państwach członkowskich członkowie ci mają siedzibę główną;

b)

łączna liczba organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów, którym cofnięto zatwierdzenie. Ponadto w odniesieniu do międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów: liczba organizacji będących ich członkami i informację, w których państwach członkowskich członkowie ci mają siedzibę główną;

c)

ogólna liczba połączeń organizacji (z uwzględnieniem łącznej liczby, liczby nowych organizacji oraz nowych numerów identyfikacyjnych);

d)

liczba członków (ogółem i z podziałem na osoby prawne, osoby fizyczne i producentów owoców i warzyw);

e)

łączna liczba organizacji/grup posiadających program operacyjny/plan dochodzenia do uznania (z podziałem na uznane, zawieszone i w trakcie łączenia);

f)

część produkcji, jaką stanowią produkty przeznaczone na rynek produktów świeżych (ze wskazaniem ich wartości i ilości);

g)

część produkcji, jaką stanowią produkty przeznaczone do przetwórstwa (ze wskazaniem ich wartości i ilości);

h)

obszar objęty produkcją owoców i warzyw.

3.

Informacje związane z wydatkami:

a)

wydatki odnoszące się do: organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów (w podziale na fundusz operacyjny, zamknięty fundusz operacyjny i krajową pomoc finansową);

b)

całkowite rzeczywiste wydatki na programy operacyjne dla organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów (w podziale na działania i środki związane z celami tych podmiotów);

c)

całkowite rzeczywiste wydatki dla grup producentów;

d)

wycofania produktów z podziałem na ich kategorie (wielkość, całkowite wydatki, kwota pomocy finansowej UE i miejsca przeznaczenia (bezpłatna dystrybucja, kompostowanie, przemysł przetwórczy itd.)).

4.

Informacje dotyczące monitorowania programów operacyjnych oraz planów dochodzenia do uznania:

a)

wskaźniki odnoszące się do organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów (w podziale na działania i środki związane z celami tych podmiotów);

b)

wskaźniki w odniesieniu do grup producentów.

CZĘŚĆ B — INFORMACJE DO CELÓW ROZLICZENIA RACHUNKÓW

Informacje dotyczące przeprowadzonych kontroli oraz zastosowanych kar administracyjnych:

a)

kontrole przeprowadzone przez państwo członkowskie: informacje na temat skontrolowanych podmiotów oraz daty kontroli;

b)

liczba kontroli,

c)

wyniki kontroli,

d)

zastosowane kary administracyjne.

”.

17.8.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 208/9


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1146

z dnia 7 czerwca 2018 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 606/2009 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 38, art. 182 ust. 1 i 4 oraz art. 223,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (2), w szczególności jego art. 62 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/892 (3) ustanowiono zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw. Rozporządzenie (UE) nr 1308/2013 – zwłaszcza w odniesieniu do pomocy w sektorze owoców i warzyw – zmieniono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 (4). W związku z tym rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892 powinno uwzględniać zmiany w odpowiednich przepisach rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

(2)

Należy zaktualizować przepisy wykonawcze dotyczące krajowej pomocy finansowej w sektorze owoców i warzyw.

(3)

Należy określić szczegółowe zasady zwiększania limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w państwach członkowskich, w których organizacje producentów wprowadzają do obrotu mniej niż 20 % wyprodukowanych owoców i warzyw zgodnie z art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, a przede wszystkim należy ustanowić szczegółowe zasady obliczania stopnia zorganizowania producentów w państwie członkowskim, tak aby składanie wniosków o pomoc i weryfikacja warunków zwiększenia limitu przebiegały spójnie w całej Unii.

(4)

Ponadto należy sprecyzować, że promocja produktów jako środek antykryzysowy obejmuje dywersyfikację i konsolidację rynków owoców i warzyw.

(5)

Należy uprościć przepisy dotyczące sprawozdań rocznych na temat organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów, w tym organizacji międzynarodowych, oraz grup producentów, a także funduszy operacyjnych, programów operacyjnych i planów dochodzenia do uznania. Te sprawozdania powinny umożliwić Komisji odpowiednie monitorowanie sektora.

(6)

Należy sprecyzować warunki stosowania należności celnych przywozowych, o których mowa w art. 182 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i które mogą mieć zastosowanie do przywozu określonych owoców i warzyw.

(7)

Jeżeli zrzeszenie organizacji producentów lub międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów realizuje program operacyjny, państwa członkowskie powinny zapewnić, aby nie dochodziło do podwójnego finansowania oraz aby prowadzono odpowiednie kontrole w przypadku działań realizowanych zarówno na szczeblu zrzeszenia organizacji producentów, jak i na szczeblu członków tych organizacji producentów, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013.

(8)

Należy zaktualizować załączniki I oraz II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892, aby uprościć część A sprawozdania rocznego państw członkowskich i wspólne wskaźniki wydajności oraz aby usunąć wspólne wskaźniki wyjściowe.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/892.

(10)

W części I sekcja A pkt 3 w załączniku VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 nałożono na państwa członkowskie obowiązek powiadamiania Komisji o wszelkich zwiększeniach limitu określonego w pkt 2 wspomnianej sekcji. Aby ustanowić szczegółowe zasady przedkładania Komisji tych informacji, należy zmienić rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 (5).

(11)

Niniejsze rozporządzenie należy stosować od dnia rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2017/2393. Przepisy dotyczące sprawozdawczości należy jednak stosować od dnia 1 stycznia 2019 r., aby państwa członkowskie i podmioty gospodarcze miały dość czasu na wdrożenie zmian wprowadzonych w niniejszym rozporządzeniu. Aby zapewnić stosowanie zmian w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013, elastyczność dla organizacji producentów wprowadzoną dzięki nowym środkom i działaniom w przepisach przejściowych należy stosować z mocą wsteczną tak, aby zbiegło się to z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) 2017/2393.

(12)

Warunki stosowania nowych środków i działań, które kwalifikują się do objęcia unijną pomocą finansową na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, powinny być stosowane od dnia rozpoczęcia stosowania zmian do tego rozporządzenia wprowadzonych rozporządzeniem (UE) 2017/2393, aby organizacjom producentów i ich członkom zapewnić stabilność rynkową (zwłaszcza z uwagi na fakt, że te środki dotyczą głównie zarządzania w sytuacjach kryzysowych i zapobiegania kryzysom) oraz aby umożliwić im pełne korzystanie z nowych środków. Aby chronić uzasadnione oczekiwania, organizacje producentów mogą nadal realizować programy operacyjne zgodnie z wcześniejszymi ramami prawnymi albo mogą zmienić swoje programy operacyjne, by skorzystać z nowych środków i działań, które kwalifikują się do objęcia unijną pomocą finansową na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/892

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2017/892 wprowadza się następujące zmiany:

1)

dodaje się art. 8a w brzmieniu:

„Artykuł 8a

Wprowadzenie zwiększenia limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 %

1.   Zwiększenie limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w przypadku programu operacyjnego lub części programu operacyjnego uznanej organizacji producentów, o której mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przyznaje się, jeżeli:

a)

warunki, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, są spełnione w każdym roku realizacji programu operacyjnego oraz – z zastrzeżeniem procedury, o której mowa w art. 9 ust. 2 lit. g) niniejszego rozporządzenia:

b)

organizacja producentów wniosła o to w momencie przedkładania swego programu operacyjnego.

2.   Na potrzeby zwiększenia limitu unijnej pomocy finansowej z 50 % do 60 % w przypadku programu operacyjnego lub jego części, odsetek produkcji owoców i warzyw sprzedanej przez organizacje producentów, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oblicza się dla każdego roku trwania programu operacyjnego jako część wartości produkcji sprzedanej przez organizacje producentów w danym państwie członkowskim w stosunku do łącznej wartości produkcji owoców i warzyw sprzedanej w danym państwie członkowskim w okresie odniesienia określonym w art. 23 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891.

Państwa członkowskie, które stosują metodę alternatywną określoną w art. 23 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891, obliczają jednak odsetek produkcji owoców i warzyw sprzedanej przez organizacje producentów, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, dla każdego roku trwania programu operacyjnego jako część wartości produkcji sprzedanej przez organizacje producentów w danym państwie członkowskim w stosunku do łącznej wartości produkcji owoców i warzyw sprzedanej w danym państwie członkowskim w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym pomoc zatwierdzono na mocy art. 8 niniejszego rozporządzenia.

3.   Państwa członkowskie powiadamiają organizację producentów o zatwierdzonej kwocie pomocy, w tym o kwocie zwiększenia przyznanego na podstawie art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, najpóźniej do dnia 15 grudnia roku poprzedzającego realizację programu operacyjnego, jak określono w art. 8 niniejszego rozporządzenia.

4.   W czasie trwania programu operacyjnego państwa członkowskie co rok sprawdzają, czy spełniono warunki zwiększenia limitu pomocy finansowej Unii z 50 % do 60 %, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.”;

2)

art. 4 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

opis sytuacji wyjściowej w oparciu – w odpowiednich przypadkach – o wskaźniki wymienione w załączniku II tabela 4.1;”;

3)

art. 9 ust. 6 i 7 otrzymuje brzmienie:

„6.   Organizacje producentów składają wniosek o przyznanie pomocy w państwie członkowskim, w którym zostały uznane, w odniesieniu do działań realizowanych na poziomie organizacji producentów. Jeżeli organizacje producentów należą do międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, przedstawiają państwu członkowskiemu, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów, kopię wniosku.

7.   Międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów składa wniosek o przyznanie pomocy w państwie członkowskim, w którym znajduje się jego siedziba, w odniesieniu do działań realizowanych na poziomie międzynarodowego zrzeszenia. Państwa członkowskie zapewniają, by nie wystąpiło ryzyko podwójnego finansowania.”;

4)

art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie przyjmują przepisy dotyczące warunków, które muszą spełniać środki promocyjne i komunikacyjne – w tym działania dotyczące dywersyfikacji i konsolidacji rynków owoców i warzyw – niezależnie od tego, czy te środki dotyczą zapobiegania kryzysom czy zarządzania w sytuacjach kryzysowych. Przepisy te muszą pozwalać na szybkie stosowanie tych środków w razie potrzeby.

Główny cel tych środków musi polegać na zwiększaniu konkurencyjności produktów sprzedawanych przez organizacje producentów i ich zrzeszenia w przypadku poważnych zakłóceń na rynku, utraty ufności konsumenckiej lub w razie innych podobnych problemów.

Cele szczegółowe środków promocyjnych i komunikacyjnych wdrażanych przez organizacje producentów i ich zrzeszenia to:

a)

propagowanie wiedzy o jakości produktów rolnych wytwarzanych w Unii oraz o wysokich normach jakości stosowanych w tej produkcji w Unii;

b)

wzrost konkurencyjności i spożycia produktów rolnych i określonych produktów przetworzonych wytwarzanych w Unii oraz propagowanie wiedzy o ich jakości zarówno w Unii, jak i poza jej granicami;

c)

propagowanie wiedzy o unijnych systemach jakości zarówno w Unii, jak i poza jej granicami;

d)

zwiększenie udziału w rynku produktów rolnych i określonych produktów przetworzonych wytwarzanych w Unii, ze szczególnym uwzględnieniem rynków w państwach trzecich o najwyższym potencjale wzrostu; oraz

e)

wkład w przywrócenie normalnych warunków rynkowych na rynku Unii w przypadku poważnych zakłóceń na rynku, utraty ufności konsumenckiej lub innych podobnych problemów.”;

5)

uchyla się rozdział III;

6)

art. 21 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 21

Informacje i sprawozdania roczne grup producentów, organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz sprawozdania roczne państw członkowskich

Na wniosek właściwego organu państwa członkowskiego grupy producentów utworzone zgodnie z art. 125e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, uznane organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów, międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów i grupy producentów przedstawiają wszelkie odpowiednie informacje konieczne do sporządzenia sprawozdania rocznego, o którym mowa w art. 54 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/891. Strukturę sprawozdania rocznego określono w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Państwa członkowskie wprowadzają środki niezbędne do uzyskania informacji dotyczących liczby członków, wielkości i wartości produkcji sprzedanej w przypadku tych organizacji producentów, które nie przedłożyły programów operacyjnych. Organizacje producentów i grupy producentów, o których mowa w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zobowiązane są do podania liczby członków oraz wielkości i wartości produkcji sprzedanej.”;

7)

art. 33 ust. 3 i 4 otrzymuje brzmienie:

„3.   Państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów:

a)

ponosi ogólną odpowiedzialność za organizowanie kontroli w odniesieniu do działań w ramach programu operacyjnego zrealizowanych na poziomie międzynarodowego zrzeszenia organizacji producentów i w odniesieniu do funduszu operacyjnego tego międzynarodowego zrzeszenia, a także za stosowanie kar administracyjnych w przypadku, gdy przeprowadzane kontrole wykazują, że zobowiązania nie zostały spełnione, oraz

b)

zapewnia koordynację kontroli i płatności w odniesieniu do działań w ramach programów operacyjnych zrealizowanych poza terytorium państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedziba międzynarodowego zrzeszenia.

4.   Działania w ramach programów operacyjnych muszą być zgodne z przepisami krajowymi i strategią krajową państwa członkowskiego, w którym złożono wniosek o przyznanie pomocy zgodnie z art. 9 ust. 6 i 7.

Środki środowiskowe i fitosanitarne oraz środki zapobiegania kryzysom i środki zarządzania w sytuacjach kryzysowych podlegają przepisom państwa członkowskiego, w którym te środki i działania są faktycznie wdrażane.”;

8)

art. 39 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Dodatkowa należność celna przywozowa, o której mowa w art. 182 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, może być stosowana w odniesieniu do produktów oraz w okresach wymienionych w załączniku VII do tego rozporządzenia. Dodatkową należność przywozową stosuje się, jeśli ilość dowolnych produktów wprowadzonych do obrotu w dowolnym okresie obowiązywania określonym w tym załączniku przekracza wielkość progową dla tego produktu, chyba że ten przywóz prawdopodobnie nie spowoduje zakłóceń na rynku Unii albo skutki dodatkowej należności przywozowej byłyby nieproporcjonalne do zamierzonego celu.”;

9)

załączniki I oraz II zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zmiana rozporządzenia (WE) nr 606/2009

W rozporządzeniu (WE) nr 606/2009 dodaje się art. 12a w brzmieniu:

„Artykuł 12a

Zgłaszanie decyzji państw członkowskich o zezwoleniu na zwiększenie naturalnej zawartości alkoholu

1.   Państwa członkowskie, które postanowiły skorzystać z możliwości zezwolenia na zwiększenia naturalnej objętościowej zawartości alkoholu na podstawie części I sekcja A pkt 3 załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, zgłaszają to Komisji przed przyjęciem tej decyzji. W zgłoszeniu państwa członkowskie podają wartości procentowe, o które zwiększono limity określone w części I sekcja A pkt 2 załącznika VIII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, oraz regiony i odmiany objęte decyzją, jak również przedkładają dane i dowody wskazujące na to, że warunki klimatyczne w odnośnych regionach są wyjątkowo niekorzystne.

2.   Decyzje należy zgłaszać zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 (*1) i rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/1185 (*2).

3.   Komisja powiadamia o zgłoszeniu organy pozostałych państw członkowskich za pośrednictwem systemu informacyjnego wprowadzonego przez Komisję.

Artykuł 3

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

Art. 1 pkt 5, 6 i 9 stosuje się jednak od dnia 1 stycznia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 czerwca 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/892 z dnia 13 marca 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz.U. L 138 z 25.5.2017, s. 57).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2393 z dnia 13 grudnia 2017 r. zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), (UE) nr 1306/2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania, (UE) nr 1307/2013 ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej, (UE) nr 1308/2013 ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz (UE) nr 652/2014 ustanawiające przepisy w zakresie zarządzania wydatkami odnoszącymi się do łańcucha żywnościowego, zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt oraz dotyczącymi zdrowia roślin i materiału przeznaczonego do reprodukcji roślin (Dz.U. L 350 z 29.12.2017, s. 15).

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 606/2009 z dnia 10 lipca 2009 ustanawiające niektóre szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich, praktyk enologicznych i obowiązujących ograniczeń (Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK I

Struktura i treść strategii krajowej na rzecz zrównoważonych programów operacyjnych, o której mowa w art. 2

1.   Czas trwania strategii krajowej

Do ustalenia przez państwo członkowskie.

2.   Analiza sytuacji pod kątem mocnych i słabych stron oraz pod kątem potencjału rozwoju, strategia wybrana w tym zakresie oraz uzasadnienie wybranych priorytetów, o których mowa w art. 36 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

2.1.   Analiza sytuacji

Opis bieżącej sytuacji w sektorze owoców i warzyw, z wykorzystaniem danych ilościowych, podkreślający mocne i słabe strony, różnice, potrzeby i rozbieżności, a także potencjał rozwoju w oparciu o odnośne wskaźniki określone w załączniku II tabela 4.1. Opis ten musi dotyczyć co najmniej:

wyników osiąganych w sektorze owoców i warzyw, w tym: mocnych i słabych stron sektora, jego konkurencyjności oraz potencjału rozwoju organizacji producentów,

skutków dla środowiska (wpływów, zagrożeń i korzyści) powodowanych przez produkcję owoców i warzyw, w tym najważniejszych tendencji.

2.2.   Strategia wybrana w zakresie mocnych i słabych stron.

Opis najważniejszych obszarów, w których oczekuje się, że interwencja przyniesie maksymalną wartość dodaną:

związek celów ustanowionych w odniesieniu do programów operacyjnych, oczekiwanych wyników i zakres, w jakim mogą one zostać realnie osiągnięte,

wewnętrzna spójność strategii, istnienie wzajemnie wzmacniających się interakcji i potencjalnych konfliktów lub sprzeczności między celami operacyjnymi poszczególnych wybranych działań,

komplementarność i zgodność wybranych działań z innymi krajowymi lub regionalnymi działaniami, działaniami wspieranymi z funduszy unijnych, a zwłaszcza ze środkami w zakresie rozwoju obszarów wiejskich i z programami promocyjnymi,

oczekiwane wyniki i oddziaływanie w porównaniu z sytuacją wyjściową oraz ich wkład w realizację celów unijnych.

2.3.   Wpływ poprzedniej strategii krajowej (w stosownym przypadku)

Opis wyników i wpływu programów operacyjnych zrealizowanych w niedalekiej przeszłości.

3.   Cele programów operacyjnych oraz wskaźniki wydajności, o których mowa w art. 36 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Opis rodzajów działań wybranych jako kwalifikujące się do wsparcia (otwarty wykaz), celów, możliwych do zweryfikowania wartości docelowych i wskaźników umożliwiających ocenę postępów w realizacji tych celów, ich efektywności i skuteczności.

3.1.   Wymogi dotyczące wszystkich lub kilku rodzajów działań

Państwa członkowskie zapewniają, by wszystkie działania włączone do strategii krajowej i do ram krajowych były możliwe do sprawdzenia i kontrolowania. W przypadku gdy w wyniku oceny przeprowadzanej podczas realizacji programów operacyjnych stwierdzone zostanie, że wymogi dotyczące sprawdzania i kontrolowania nie są spełnione, dane działania należy odpowiednio zmienić lub skreślić z programu. W przypadku gdy pomocy udziela się według standardowych stawek ryczałtowych lub stawek jednostkowych, państwa członkowskie zapewniają, aby odpowiednie obliczenia były adekwatne i dokładne oraz określone z wyprzedzeniem na podstawie rzetelnych, sprawiedliwych i weryfikowalnych obliczeń. Działania na rzecz ochrony środowiska muszą być zgodne z wymogami określonymi w art. 33 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Państwa członkowskie wprowadzają gwarancje, przepisy i kontrole w celu zagwarantowania, że działania wybrane jako kwalifikujące się do wsparcia nie uzyskują również wsparcia z innego odpowiedniego instrumentu wspólnej polityki rolnej, w szczególności w ramach programów na rzecz rozwoju obszarów wiejskich i programów promocyjnych, lub z innego programu krajowego lub regionalnego. Skuteczne środki ochronne przyjęte w zastosowaniu art. 33 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w celu ochrony środowiska przed ewentualnymi wzmożonymi zagrożeniami ze strony inwestycji wspieranych w ramach programów operacyjnych oraz kryteria kwalifikowalności przyjęte zgodnie z art. 36 ust. 1 tego rozporządzenia w celu zagwarantowania, że inwestycje w gospodarstwach indywidualnych wspierane w ramach programów operacyjnych uwzględniają cele określone w art. 191 TFUE oraz w ramach siódmego unijnego programu działań w zakresie środowiska.

3.2.   Informacje szczegółowe wymagane w odniesieniu do poszczególnych rodzajów działań ukierunkowanych na osiągniecie celów ustanowionych lub określonych w art. 33 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (wypełnić wyłącznie w przypadku wybranych rodzajów działań).

3.2.1.   Nabywanie środków trwałych

rodzaje inwestycji kwalifikujących się do wsparcia,

inne formy nabywania kwalifikujące się do wsparcia, np. wynajem, leasing,

szczegółowe informacje na temat warunków kwalifikowalności do wsparcia.

3.2.2.   Inne działania

opis rodzajów działań kwalifikujących się do wsparcia,

szczegółowe informacje na temat warunków kwalifikowalności do wsparcia.

4.   Wyznaczenie właściwych organów i podmiotów odpowiedzialnych

Wyznaczenie przez dane państwo członkowskie krajowego organu odpowiedzialnego za zarządzanie strategią krajową, jej monitorowanie i ocenę.

5.   Opis systemów monitorowania i oceny

Wskaźniki wydajności ustanowione przez strategie krajowe muszą obejmować wskaźniki ustanowione w art. 4 i wymienione w załączniku II tabela 4.1. W stosownych przypadkach strategia krajowa określa dodatkowe wskaźniki odzwierciedlające krajowe lub regionalne potrzeby, warunki i cele swoiste dla danych krajowych programów operacyjnych.

5.1.   Ocena programów operacyjnych i zobowiązania sprawozdawcze organizacji producentów, o których mowa w art. 36 ust. 2 lit. d) i e) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

Opis wymogów i procedur w zakresie monitorowania i oceny związanych z programami operacyjnymi, w tym zobowiązań sprawozdawczych organizacji producentów.

5.2.   Monitorowanie i ocena strategii krajowej

Opis wymogów i procedur w zakresie monitorowania i oceny związanych ze strategią krajową.

„ZAŁĄCZNIK II

Sprawozdanie roczne Część A

STRUKTURA SPRAWOZDANIA ROCZNEGO – CZĘŚĆ A

Niniejsze formularze stanowią część A sprawozdania rocznego, które właściwe organy państw członkowskich muszą przedłożyć Komisji Europejskiej do dnia 15 listopada każdego roku następującego po roku kalendarzowym objętym sprawozdaniem.

Podstawę formularzy stanowią wymogi sprawozdawcze określone w art. 54 lit. b) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/891 i w załączniku V do tego rozporządzenia, w którym ustanowiono szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw.

1.   Informacje administracyjne

Tabela 1.1.

Zmiany w prawodawstwie krajowym przyjętym w celu wdrożenia tytułu I rozdział II sekcja 3 oraz tytułu II rozdział III sekcje 1, 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (w odniesieniu do sektora owoców i warzyw)

Tabela 1.2.

Zmiany dotyczące strategii krajowej na rzecz zrównoważonych programów operacyjnych, mające zastosowanie do programów operacyjnych

2.   Informacje dotyczące organizacji producentów, międzynarodowych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów, międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów i grup producentów

Tabela 2.1.

Organizacje producentów

Tabela 2.2.

Międzynarodowe organizacje producentów

Tabela 2.3.

Zrzeszenia organizacji producentów

Tabela 2.4.

Międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów

Tabela 2.5.

Grupy producentów

3.   Informacje dotyczące wydatków

Tabela 3.1.

Wydatki dotyczące organizacji producentów, międzynarodowych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów

Tabela 3.2.

Wydatki ogółem w ramach programów operacyjnych przeznaczone na organizacje producentów, międzynarodowe organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów i międzynarodowe zrzeszenia organizacji producentów

Tabela 3.3.

Wydatki ogółem na grupy producentów

Tabela 3.4.

Wycofanie

4.   Monitorowanie programów operacyjnych/planów dochodzenia do uznania

Tabela 4.1.

Wskaźniki dotyczące organizacji producentów i międzynarodowych organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i międzynarodowych zrzeszeń organizacji producentów

Tabela 4.2.

Wskaźniki dotyczące grup producentów

Uwagi

Skróty

Wspólna organizacja rynków produktów rolnych

CMO

Grupa producentów

PG

Organizacja producentów

PO

Międzynarodowa organizacja producentów

TPO

Zrzeszenie organizacji producentów

APO

Międzynarodowe zrzeszenie organizacji producentów

TAPO

Fundusz operacyjny

OF

Program operacyjny

OP

Wartość produkcji sprzedanej

VMP

Państwo członkowskie

MS

Kody państw

Nazwa państwa (język źródłowy)

Nazwa skrócona (język polski)

Kod

Belgique/België

Belgia

BE

България (*1)

Bułgaria

BG

Česká republika

Republika Czeska

CZ

Danmark

Dania

DK

Deutschland

Niemcy

DE

Eesti

Estonia

EE

Éire/Ireland

Irlandia

IE

Ελλάδα (*1)

Grecja

EL

España

Hiszpania

ES

France

Francja

FR

Italia

Włochy

IT

Κύπρος (*1)

Cypr

CY

Latvija

Łotwa

LV

Lietuva

Litwa

LT

Luxembourg

Luksemburg

LU

Magyarország

Węgry

HU

Malta

Malta

MT

Nederland

Niderlandy

NL

Österreich

Austria

AT

Polska

Polska

PL

Portugal

Portugalia

PT

Republika Hrvatska

Chorwacja

HR

România

Rumunia

RO

Slovenija

Słowenia

SI

Slovensko

Słowacja

SK

Suomi/Finland

Finlandia

FI

Sverige

Szwecja

SE

United Kingdom

Zjednoczone Królestwo

UK

Kody regionów

Vlaams Gewest

BE2

Région Wallonne

BE3

Państwo członkowskie, które preferuje podział regionalny, może skorzystać z możliwości wskazania odpowiedniego regionu na stronie tytułowej każdej sekcji oraz na początku każdej tabeli.

Kod (ID) PO, TPO, APO, TAPO oraz PG

Kod każdej/każdego PO, TPO, APO, TAPO lub PG jest NIEPOWTARZALNY. Jeżeli danej/danemu PO, TPO, APO, TAPO lub PG cofnięto uznanie, nie należy już nigdy stosować odnośnego kodu.

Wartości pieniężne

Wszystkie wartości pieniężne należy podać w euro, z wyjątkiem tych państw członkowskich, które stosują walutę krajową. Rubryka „WALUTA KRAJOWA” znajduje się na GÓRZE tabeli.

Waluta

 

W tej rubryce należy podać kod stosowanej waluty krajowej.

 

KOD

Euro

EUR

Funt szterling

GBP

Punkt kontaktowy

Państwo członkowskie:

 

Rok:

 

Region:

 

 

 


Organizacja

Nazwa

 

Adres pocztowy

 

Osoba odpowiedzialna za kontakty (1)

Nazwisko

 

Imię

 

Stanowisko

 

E-mail

 

Telefon służbowy

 

Faks służbowy

 

Osoba odpowiedzialna za kontakty (2)

Nazwisko

 

Imię

 

Stanowisko

 

E-mail

 

Telefon służbowy

 

Faks służbowy

 

Sprawozdanie roczne – Część A

Państwo członkowskie:

 

Rok:

 

Region:

 

 

 

SEKCJA 1

INFORMACJE ADMINISTRACYJNE

Tabela 1.1.   Zmiany w prawodawstwie krajowym przyjętym w celu wdrożenia tytułu I rozdział II sekcja 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 (w odniesieniu do sektora owoców i warzyw)

Prawodawstwo krajowe

Tytuł

Publikacja w Dz.U. państwa członkowskiego

Link

 

 

 


Tabela 1.2.   Zmiany dotyczące strategii krajowej na rzecz zrównoważonych programów operacyjnych, mające zastosowanie do programów operacyjnych

Strategia krajowa

Zmiany dotyczące strategii krajowej  (1)

Link

 

 

Sprawozdanie roczne – Część A

Państwo członkowskie:

 

Rok:

 

Region:

 

 

 

SEKCJA 2

INFORMACJE DOTYCZĄCE PO, TPO, APO, TAPO ORAZ PG

Tabela 2.1.   Organizacje producentów

Łączna liczba uznanych PO

 

Łączna liczba zawieszonych PO

 

Łączna liczba PO, którym cofnięto uznanie

 

Łączna liczba PO, które połączono z inną/innym PO/APO/TPO/TAPO lub większą ich liczbą

Łączna liczba odnośnych PO

 

Łączna liczba nowych PO/APO/TPO/TAPO

 

Nowe numery ID

 

Liczba członków PO

Ogółem

 

Osoby prawne

 

Osoby fizyczne

 

Liczba producentów owoców i/lub warzyw

 

Łączna liczba PO, które realizują program operacyjny

uznane PO

 

zawieszone PO

 

PO objęte połączeniem

 

Część produktów przeznaczona na rynek produktów świeżych

Wartość

 

Wielkość (w tonach)

 

Część produktów przeznaczona do przetworzenia

Wartość

 

Wielkość (w tonach)

 

Łączny obszar produkcji owoców i warzyw (w ha)  (*2)

 


Tabela 2.2.   Mię dzynarodowe organizacje producentów  (2)

Łączna liczba uznanych TPO

 

 

Liczba członków PO

 

 

wykaz MS, w których członkowie PO mają siedzibę

 

Łączna liczba zawieszonych TPO

 

 

Liczba członków PO

 

 

wykaz MS, w których członkowie PO mają siedzibę

 

Łączna liczba TPO, którym cofnięto uznanie

 

 

Liczba członków PO

 

 

wykaz MS, w których członkowie PO mają siedzibę

 

Łączna liczba TPO, które połączono z inną/innym TPO/TAPO lub większą ich liczbą

Łączna liczba odnośnych TPO

 

Łączna liczba nowych TPO/TAPO

 

Nowe numery ID

 

Liczba członków TPO

Ogółem

 

Osoby prawne

 

Osoby fizyczne

 

Liczba producentów owoców i/lub warzyw

 

Łączna liczba TPO, które realizują program operacyjny

uznane TPO

z całym OP

 

z częściowym OP

 

zawieszone TPO

z całym OP

 

z częściowym OP

 

TPO objęte połączeniem

z całym OP

 

z częściowym OP

 

Część produktów przeznaczona na rynek produktów świeżych

Wartość

 

Wielkość (w tonach)

 

Część produktów przeznaczona do przetworzenia

Wartość

 

Wielkość (w tonach)

 

Łączny obszar produkcji owoców i warzyw (w ha)  (*3)

 


Tabela 2.3.   Zrzeszenia organizacji producentów  (3)

Łączna liczba uznanych APO

 

 

Liczba członków PO

 

Łączna liczba zawieszonych APO

 

 

Liczba członków PO

 

Łączna liczba APO, którym cofnięto uznanie

 

 

Liczba członków PO

 

Łączna liczba APO, które połączono z innym TPO/TAPO lub większą ich liczbą

Łączna liczba odnośnych APO

 

Łączna liczba nowych APO/TAPO

 

Nowe numery ID

 

Liczba członków APO

Ogółem

 

Osoby prawne

 

Osoby fizyczne

 

Liczba producentów owoców i/lub warzyw

 

Łączna liczba APO, które realizują program operacyjny

uznane APO

z całym OP

 

z częściowym OP

 

zawieszone APO

z całym OP

 

z częściowym OP

 

APO objęte połączeniem

z całym OP

 

z częściowym OP

 

Część produktów przeznaczona na rynek produktów świeżych

Wartość

 

Wielkość (w tonach)

 

Część produktów przeznaczona do przetworzenia

Wartość

 

Wielkość (w tonach)

 

Łączny obszar produkcji owoców i warzyw (w ha)  (*4)

 


Tabela 2.4.   Międzynarodowe zrzeszenia organizacji producent ów  (4)

Łączna liczba uznanych TAPO

 

 

Liczba członków PO/TPO/APO

 

 

Wykaz MS, w których członkowie PO/TPO/APO mają siedzibę

 

Łączna liczba zawieszonych TAPO

 

 

Liczba członków PO/TPO/APO

 

 

Wykaz MS, w których członkowie PO/TPO/APO mają siedzibę

 

Łączna liczba TAPO, którym cofnięto uznanie

 

 

Liczba członków PO/TPO/APO

 

 

Wykaz MS, w których członkowie PO/TPO/APO mają siedzibę

 

Łączna liczba TAPO, które połączono z innym TAPO lub większą ich liczbą

Łączna liczba odnośnych TAPO

 

Łączna liczba nowych TAPO

 

Nowe numery ID

 

Liczba członków TAPO

Ogółem

 

Osoby prawne

 

Osoby fizyczne

 

Liczba producentów owoców i/lub warzyw

 

Łączna liczba TAPO, które realizują program operacyjny

uznane TAPO

z całym OP

 

z częściowym OP

 

zawieszone TAPO

z całym OP

 

z częściowym OP

 

TAPO objęte połączeniem

z całym OP

 

z częściowym OP

 

Część produktów przeznaczona na rynek produktów świeżych

Wartość

 

Wielkość (w tonach)

 

Część produktów przeznaczona do przetworzenia

Wartość

 

Wielkość (w tonach)

 

Łączny obszar produkcji owoców i warzyw (w ha)  (*5)

 


Tabela 2.5.   Grupy producentów

Łączna liczba uznanych PG

 

Łączna liczba zawieszonych PG

 

Łączna liczba PG, którym cofnięto uznanie

 

Łączna liczba PG, które stały się PO

 

Łączna liczba PG, które połączono z inną PG lub większą ich liczbą

Łączna liczba odnośnych PG

 

Łączna liczba nowych PG

 

Nowe numery ID

 

Liczba członków PG

Ogółem

 

Osoby prawne

 

Osoby fizyczne

 

Liczba producentów owoców i/lub warzyw

 

Część produktów przeznaczona na rynek produktów świeżych

Wartość

 

Wielkość (w tonach)

 

Część produktów przeznaczona do przetworzenia

Wartość

 

Wielkość (w tonach)

 

Łączny obszar produkcji owoców i warzyw (w ha)  (*6)

 

Sprawozdanie roczne – Część A

Państwo członkowskie:

 

Rok:

 

Region:

 

 

 

SEKCJA 3

INFORMACJE DOTYCZĄCE WYDATKÓW

Tabela 3.1.   Wydatki związane z PO, TPO, APO i TAPO

 

Wszystkie PO

Wszystkie TPO

Wszystkie APO

Wszystkie TAPO

Fundusz operacyjny

Zatwierdzone ogółem

 

 

 

 

Kwota wkładu finansowego organizacji i/lub członków organizacji

 

 

 

 

Kwota unijnej pomocy finansowej

 

 

 

 

Zamknięty fundusz operacyjny

Wydatki ogółem

 

 

 

 

Kwota wkładu finansowego członków organizacji

 

 

 

 

Kwota unijnej pomocy finansowej

 

 

 

 

Krajowa pomoc finansowa

Kwota faktycznie wypłaconej krajowej pomocy finansowej

 

 

Szacunkowa kwota faktycznie wypłaconej krajowej pomocy finansowej do zwrotu przez UE

 

Wykaz regionów objętych pomocą zgodnie z art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

 

Wartość produkcji sprzedanej (obliczona zgodnie z art. 22 rozporządzenia (UE) 2017/891)

 

 

 

 

(Dane w EUR lub walucie krajowej)

Tabela 3.2.   Faktyczne wydatki ogółem z programów operacyjnych na PO, TPO, APO oraz TAPO

Działania/środki

(art. 2 lit. f) oraz g) rozporządzenia (UE) 2017/891)

Cele

Art. 33 ust. 1 i 3 oraz art. 152 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Faktyczne wydatki ogółem (w EUR lub walucie krajowej)

Wszystkie PO

Wszystkie TPO

Wszystkie APO

Wszystkie TAPO

Inwestycje

Planowanie produkcji

 

 

 

 

Poprawa jakości produktów

 

 

 

 

Podwyższenie wartości handlowej produktów

 

 

 

 

Środki ochrony środowiska

 

 

 

 

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

 

 

 

 

Badania

 

 

 

 

Badania i produkcja eksperymentalna

Planowanie produkcji

 

 

 

 

Poprawa jakości produktów

 

 

 

 

Podwyższenie wartości handlowej produktów

 

 

 

 

Środki ochrony środowiska

 

 

 

 

Systemy jakości (unijne i krajowe) oraz środki związane z poprawą jakości

Poprawa jakości produktów

 

 

 

 

Promocja i komunikacja

Podwyższenie wartości handlowej produktów

 

 

 

 

Promocja produktów

 

 

 

 

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

 

 

 

 

Szkolenia i wymiana najlepszych praktyk

Planowanie produkcji

 

 

 

 

Poprawa jakości produktów

 

 

 

 

Podwyższenie wartości handlowej produktów

 

 

 

 

Środki ochrony środowiska

 

 

 

 

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

 

 

 

 

Usługi doradcze i pomoc techniczna

Planowanie produkcji

 

 

 

 

Poprawa jakości produktów

 

 

 

 

Podwyższenie wartości handlowej produktów

 

 

 

 

Środki ochrony środowiska

 

 

 

 

Produkcja ekologiczna

Środki ochrony środowiska

 

 

 

 

Integrowana produkcja

 

 

 

 

Poprawa wykorzystania zasobów wodnych lub zarządzania tymi zasobami, w tym oszczędność i odprowadzanie wody

 

 

 

 

Działania służące utrzymaniu dobrego stanu gleby

 

 

 

 

Działania służące tworzeniu lub utrzymywaniu siedlisk sprzyjających różnorodności biologicznej lub utrzymywaniu krajobrazu, w tym ochrona cech historycznych

 

 

 

 

Działania sprzyjające oszczędności energii (z wyłączeniem transportu)

 

 

 

 

Działania związane ze zmniejszeniem wytwarzania odpadów oraz z poprawą gospodarki odpadami

 

 

 

 

Transport

 

 

 

 

Marketing

 

 

 

 

Ustanowienie funduszy wspólnego inwestowania

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

 

 

 

 

Uzupełnianie funduszy wspólnego inwestowania

 

 

 

 

Ponowne nasadzanie sadów

 

 

 

 

Wycofanie z rynku

 

 

 

 

Bezpłatna dystrybucja

 

 

 

 

Inne

 

 

 

 

Zielone zbiory

 

 

 

 

Niezbieranie plonów

 

 

 

 

Ubezpieczenie zbiorów

 

 

 

 

Coaching

 

 

 

 

Koszty administracyjne

Planowanie produkcji

 

 

 

 

Poprawa jakości produktów

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Środki ochrony środowiska

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Badania

Inne

Planowanie produkcji

 

 

 

 

Poprawa jakości produktów

 

 

 

 

Podwyższenie wartości handlowej produktów

 

 

 

 

Środki ochrony środowiska

 

 

 

 

Uwaga:

w rozporządzeniu (UE) nr 1308/2013 przewidziano następujące cele:

Planowanie produkcji     art. 33 ust. 1 lit. a) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (i), (ii) oraz (xi)

Poprawa jakości produktów     art. 33 ust. 1 lit. b) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (i), (iv) oraz (vi)

Podwyższenie wartości handlowej produktów     art. 33 ust. 1 lit. c) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (i), (ii), (iii), (iv), (ix) oraz (xi)

Promocja produktów     art. 33 ust. 1 lit. d) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (vi) oraz (ix)

Środki ochrony środowiska     art. 33 ust. 1 lit. e) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (iii), (iv), (v), (vii) oraz (viii)

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych     art. 33 ust. 1 lit. f), art. 33 ust. 3 lit. a) oraz art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (iv) oraz (xi)

Badania     art. 152 ust. 1 lit. c) ppkt (iv)


Tabela 3.3.   Faktyczne wydatki ogółem na grupy producentów

 

Faktyczne wydatki ogółem na wszystkie PG

(w EUR lub walucie krajowej)

Inwestycje dotyczące PG

Inwestycje wymagane do uzyskania uznania dla PG

 

kwota unijnej pomocy finansowej

 

kwota pomocy finansowej MS

 

kwota składki członkowskiej PG

 


Tabela 3.4.   Wycofanie

 

Wielkość roczna ogółem

(w tonach)

Wydatki ogółem

(w EUR lub walucie krajowej)

Kwota pomocy finansowej UE

Bezpłatna dystrybucja

(w tonach)

Kompostowanie

(w tonach)

Przemysł przetwórczy

(w tonach)

Inne przeznaczenie

(w tonach)

Produkty z załącznika IV do rozporządzenia (UE) 2017/891

Kalafiory

 

 

 

 

 

 

 

Pomidory

 

 

 

 

 

 

 

Jabłka

 

 

 

 

 

 

 

Winogrona

 

 

 

 

 

 

 

Morele

 

 

 

 

 

 

 

Nektaryny

 

 

 

 

 

 

 

Brzoskwinie

 

 

 

 

 

 

 

Gruszki

 

 

 

 

 

 

 

Bakłażany

 

 

 

 

 

 

 

Melony

 

 

 

 

 

 

 

Arbuzy

 

 

 

 

 

 

 

Pomarańcze

 

 

 

 

 

 

 

Mandarynki

 

 

 

 

 

 

 

Klementynki

 

 

 

 

 

 

 

Mandarynki satsuma

 

 

 

 

 

 

 

Cytryny

 

 

 

 

 

 

 

Pozostałe produkty

 

 

 

 

 

 

 

 

Ogółem

 

 

 

 

 

 

 

 

Sprawozdanie roczne – Część A

Państwo członkowskie:

 

Rok:

 

Region:

 

 

 

SEKCJA 4

MONITOROWANIE PROGRAMÓW OPERACYJNYCH

Wskaźniki dotyczące działań podejmowanych przez uznane organizacje producentów, zrzeszenia organizacji producentów, międzynarodowe organizacje i grupy producentów w ramach programu operacyjnego/planu dochodzenia do uznania niekoniecznie obejmują wszystkie czynniki, które mogą wywierać wpływ na wyniki, rezultaty i oddziaływanie danego programu operacyjnego/planu dochodzenia do uznania. W związku z tym informacje dostarczone przy pomocy wskaźników należy interpretować w świetle informacji na temat ilości i jakości związanych z innymi kluczowymi czynnikami przyczyniającymi się do powodzenia lub niepowodzenia w realizacji programu/planu.

Jeżeli przy obliczaniu wskaźników państwa członkowskie stosują próby, wraz ze sprawozdaniem rocznym muszą podać służbom Komisji liczebność próby, jej reprezentatywność i inne elementy składowe.

Tabela 4.1.   Wskaźniki dotyczące PO, TPO, APO i TAPO

Działania/środki

(art. 2 lit. f) oraz g) rozporządzenia (UE) 2017/891)

Cele

Art. 33 ust. 1 i 3 oraz art. 152 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013

Wskaźniki

Wszystkie PO

Wszystkie TPO

Wszystkie APO

Wszystkie TAPO

Inwestycje (5)

Planowanie produkcji

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Wartość ogółem

 

 

 

 

Poprawa jakości produktów

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Wartość ogółem

 

 

 

 

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Wartość ogółem

 

 

 

 

Łączna wartość produkcji sprzedanej/Łączna wielkość produkcji sprzedanej (w EUR lub walucie krajowej/kg)

 

 

 

 

Środki ochrony środowiska

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Wartość ogółem

 

 

 

 

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Wartość ogółem

 

 

 

 

Badania

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Wartość ogółem

 

 

 

 

Badania i produkcja eksperymentalna

Planowanie produkcji

Wartość ogółem

 

 

 

 

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Poprawa jakości produktów

Wartość ogółem

 

 

 

 

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Wartość ogółem

 

 

 

 

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Środki ochrony środowiska

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Wartość ogółem

 

 

 

 

Systemy jakości (unijne i krajowe) (6) oraz środki związane z poprawą jakości

Poprawa jakości produktów

Obszar ChNP/ChOG/GTS (7) (w ha)

 

 

 

 

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Wielkość (w tonach)

 

 

 

 

Promocja i komunikacja (8)

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba kampanii promocyjnych

 

 

 

 

Promocja produktów

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba kampanii promocyjnych

 

 

 

 

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba kampanii promocyjnych

 

 

 

 

Szkolenia i wymiana najlepszych praktyk

Planowanie produkcji

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba działań

 

 

 

 

Poprawa jakości produktów

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba działań

 

 

 

 

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba działań

 

 

 

 

Środki ochrony środowiska

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba działań

 

 

 

 

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba działań

 

 

 

 

Usługi doradcze i pomoc techniczna

Planowanie produkcji

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba działań

 

 

 

 

Poprawa jakości produktów

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba działań

 

 

 

 

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba działań

 

 

 

 

Środki ochrony środowiska

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba działań

 

 

 

 

Produkcja ekologiczna

Środki ochrony środowiska

Obszar ekologicznej produkcji owoców lub warzyw (w ha)

 

 

 

 

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Integrowana produkcja

Obszar integrowanej produkcji owoców i/lub warzyw (w ha)

 

 

 

 

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Poprawa wykorzystania zasobów wodnych lub zarządzania tymi zasobami, w tym oszczędność i odprowadzanie wody

Obszar produkcji owoców i warzyw, na którym zmniejszono wykorzystanie wody (w ha)

 

 

 

 

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Różnica w objętości (w m3)

(n – 1/n)

 

 

 

 

Działania służące utrzymaniu dobrego stanu gleby

Obszar produkcji owoców i warzyw zagrożony erozją gleby, na którym stosowane są środki służące zapobieganiu erozji (w ha)  (9)

 

 

 

 

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Różnica w stosowaniu nawozów na hektar (w tonach/ha)

(n – 1/n)

 

 

 

 

Działania służące tworzeniu lub utrzymywaniu siedlisk sprzyjających różnorodności biologicznej lub utrzymywaniu krajobrazu, w tym ochrona cech historycznych

Obszar, na którym realizowane są działania przyczyniające się do ochrony siedlisk i różnorodności biologicznej (w ha)

 

 

 

 

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Działania sprzyjające oszczędności energii (z wyłączeniem transportu)

Obszar produkcji owoców i warzyw, na którym zmniejszono wykorzystanie energii (w ha)

 

 

 

 

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Różnica w zużyciu energii

(n – 1/n)

 

Paliwa stałe

(w tonach/wielkość produkcji sprzedanej)

 

 

 

 

Paliwa płynne

(w l/wielkość produkcji sprzedanej)

 

 

 

 

Gaz

(w m3/wielkość produkcji sprzedanej)

 

 

 

 

Energia elektryczna

(w kWh/wielkość produkcji sprzedanej)

 

 

 

 

Działania związane ze zmniejszeniem wytwarzania odpadów oraz z poprawą gospodarki odpadami

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Różnica w pojemności odpadów (w m3/wielkość produkcji sprzedanej)

(n – 1/n)

 

 

 

 

Różnica w pojemności opakowań (w m3/wielkość produkcji sprzedanej)

(n – 1./n)

 

 

 

 

Transport

Różnica w zużyciu energii

(n – 1./n):

 

 

 

 

Paliwa płynne

(w l/wielkość produkcji sprzedanej)

 

 

 

 

Gaz

(w m3/wielkość produkcji sprzedanej)

 

 

 

 

Energia elektryczna

(w kWh/wielkość produkcji sprzedanej)

 

 

 

 

Marketing

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Liczba działań

 

 

 

 

Ustanowienie funduszy wspólnego inwestowania (10)

Zapobieganie kryzysom i zarządzanie w sytuacjach kryzysowych

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Uzupełnianie funduszy wspólnego inwestowania (11)

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Ponowne nasadzanie sadów

Odnośne obszary (w ha)

 

 

 

 

Wycofanie z rynku (11)

Liczba podjętych działań

 

 

 

 

Zielone zbiory (12)

Liczba podjętych działań

 

 

 

 

Odnośny obszar (w ha)

 

 

 

 

Niezbieranie plonów (12)

Liczba podjętych działań

 

 

 

 

Odnośny obszar (w ha)

 

 

 

 

Ubezpieczenie zbiorów

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Coaching

Liczba podjętych działań

 

 

 

 

Inne

Planowanie produkcji

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Poprawa jakości produktów

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Podwyższenie wartości handlowej produktów

Liczba gospodarstw

 

 

 

 

Środki ochrony środowiska

Liczba gospodarstw

 

 

 

 


Tabela 4.2.   Wskaźniki dotyczące grup producentów

 

Wskaźnik

Liczba

Inwestycje dotyczące PG

Inwestycje wymagane do uzyskania uznania dla PG

Liczba członków PG

 

Liczba PG, które uznano za PO

 


(*1)  Transliteracja na alfabet łaciński: България = Bulgaria; Ελλάδα = Elláda; Κύπρος = Kýpros.

(1)  Krótki opis zmian wprowadzonych w strategii krajowej w ciągu roku sprawozdawczego.

(*2)  z wyjątkiem grzybów

(2)  Tabela dotyczy państw członkowskich, w których TPO mają siedzibę

Łączny obszar oznacza obszary uprawiane przez członków TPO, czyli: PO, plantatorów należących do PO będących członkami TPO oraz plantatorów będących członkami TPO

(*3)  z wyjątkiem grzybów

(3)  Tabela dotyczy państw członkowskich, w których APO mają siedzibę

Łączny obszar oznacza obszary uprawiane przez członków APO, czyli: PO i plantatorów należących do PO będących członkami APO

(*4)  z wyjątkiem grzybów

(4)  Tabela dotyczy państw członkowskich, w których TAPO mają siedzibę

Łączny obszar oznacza obszary uprawiane przez członków TAPO, czyli: PO i plantatorów należących do PO będących członkami TAPO

(*5)  z wyjątkiem grzybów

(*6)  z wyjątkiem grzybów

(5)  W tym inwestycje nieprodukcyjne związane z realizacją zobowiązań podjętych na podstawie programu operacyjnego.

(6)  Chodzi o zbiór szczegółowych zobowiązań dotyczących metod produkcji a), których przestrzeganie podlega weryfikacji przez niezależny organ kontrolny, oraz b), których wynikiem jest produkt końcowy, którego jakość (i) w sposób znaczący przewyższa handlową jakość produktów w zakresie zdrowia publicznego, zdrowia roślin i ochrony środowiska naturalnego oraz (ii) odpowiada bieżącym lub przewidywanym możliwościom rynkowym. Proponowane główne rodzaje „systemów jakości” obejmują: a) certyfikowaną produkcję ekologiczną; b) chronione oznaczenia geograficzne i chronione nazwy pochodzenia, c) certyfikowaną integrowaną produkcję, d) prywatne certyfikowane systemy jakości produktu.

(7)  chronione nazwy pochodzenia/chronione oznaczenia geograficzne/gwarantowana tradycyjna specjalność

(8)  Każdy dzień kampanii promocyjnej/komunikacyjnej liczy się jako jedno działanie.

(9)  „Zagrożony erozją gleby” oznacza każdy obszar działki o nachyleniu przekraczającym 10 %, bez względu na to, czy w odniesieniu do niego zostały podjęte działania zapobiegające erozji (np. przykrywanie gleby, płodozmian itp.). Jeśli dostępne są odpowiednie informacje, państwo członkowskie może w zamian stosować następującą definicję: „zagrożony erozją gleby” oznacza każdy obszar działki, na którym przewidywana utrata gleby jest szybsza niż tempo naturalnego procesu glebotwórczego, bez względu na to, czy w odniesieniu do niego zostały podjęte działania zapobiegające erozji (np. przykrywanie gleby, płodozmian itp.).

(10)  Działania dotyczące ustanawiania/uzupełniania różnych funduszy wspólnego inwestowania liczą się jako odrębne działania.

(11)  Wycofanie z rynku tego samego produktu w różnych okresach roku i wycofanie z rynku różnych produktów liczą się jako odrębne działania. Każda operacja wycofania danego produktu z rynku liczy się jako jedno działanie.

(12)  Zielone zbiory i niezbieranie różnych produktów liczą się jako odrębne działania. Zielone zbiory i niezbieranie tego samego produktu liczą się jako jedno działanie, niezależnie od tego, ile dni trwa, ile gospodarstw uczestniczy w tym działaniu i ile działek lub hektarów zostało nimi objętych.


DECYZJE

17.8.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 208/38


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/1147

z dnia 10 sierpnia 2018 r.

ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE

(notyfikowana jako dokument nr C(2018) 5070)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (1), w szczególności jej art. 13 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) służą jako odniesienie przy ustalaniu warunków pozwolenia w przypadku instalacji objętych zakresem rozdziału II dyrektywy 2010/75/UE, zaś właściwe organy powinny określać dopuszczalne wartości emisji dzięki którym w normalnych warunkach eksploatacji emisje nie przekroczą poziomów powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami określonymi w konkluzjach dotyczących BAT.

(2)

W dniu 19 grudnia 2017 r. ustanowione decyzją Komisji z dnia 16 maja 2011 r. (2) forum złożone z przedstawicieli państw członkowskich, zainteresowanych branż i organizacji pozarządowych działających na rzecz ochrony środowiska przekazało Komisji swoją opinię na temat proponowanej treści dokumentów referencyjnych BAT w odniesieniu do przetwarzania odpadów. Opinia ta jest publicznie dostępna.

(3)

Konkluzje dotyczące BAT zawarte w załączniku do niniejszej decyzji stanowią kluczowy element tego dokumentu referencyjnego BAT.

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 75 ust. 1 dyrektywy 2010/75/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przyjmuje się najlepsze dostępne techniki (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów określone w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 sierpnia 2018 r.

W imieniu Komisji

Karmenu VELLA

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17.

(2)  Decyzja Komisji z dnia 16 maja 2011 r. ustanawiająca forum wymiany informacji na podstawie art. 13 dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych (Dz.U. C 146 z 17.5.2011, s. 3).


ZAŁĄCZNIK

KONKLUZJE DOTYCZĄCE NAJLEPSZYCH DOSTĘPNYCH TECHNIK (BAT) W ODNIESIENIU DO PRZETWARZANIA ODPADÓW

ZAKRES

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT odnoszą się do następujących rodzajów działalności wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2010/75/UE:

5.1.

Unieszkodliwianie lub odzyskiwanie odpadów niebezpiecznych o wydajności przekraczającej 10 ton dziennie obejmujące co najmniej jeden z następujących rodzajów działalności:

a)

obróbka biologiczna;

b)

obróbka fizyczno-chemiczna;

c)

mielenie lub mieszanie przed poddaniem innemu rodzajowi działań wyszczególnionych w pkt 5.1 i 5.2 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE;

d)

przepakowanie przed poddaniem innemu rodzajowi działań wyszczególnionych w pkt 5.1 i 5.2 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE;

e)

odzysk/regeneracja rozpuszczalników;

f)

recykling/odzysk materiałów nieorganicznych innych niż metale lub związki metali;

g)

regeneracja kwasów lub zasad;

h)

odzyskiwanie składników stosowanych w celu ograniczenia zanieczyszczeń;

i)

odzyskiwanie składników z katalizatorów;

j)

powtórna rafinacja oleju lub inne sposoby ponownego wykorzystania oleju.

5.3.

a)

Unieszkodliwianie odpadów innych niż niebezpieczne o wydajności przekraczającej 50 ton dziennie obejmujące co najmniej jeden z następujących rodzajów działalności, z wyjątkiem działalności ujętej w dyrektywie Rady 91/271/EWG (1):

(i)

obróbka biologiczna;

(ii)

obróbka fizyczno-chemiczna;

(iii)

obróbka wstępna odpadów przeznaczonych do spalenia lub współspalenia;

(iv)

obróbka popiołów;

(v)

obróbka w strzępiarkach odpadów metalowych, w tym zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pojazdów wycofanych z eksploatacji i ich części.

b)

Odzysk, lub kombinacja odzysku i unieszkodliwiania, odpadów innych niż niebezpieczne o wydajności przekraczającej 75 ton dziennie z wykorzystaniem następujących działań i z wyłączeniem działań objętych przepisami dyrektywy 91/271/EWG:

(i)

obróbka biologiczna;

(ii)

obróbka wstępna odpadów przeznaczonych do spalenia lub współspalenia;

(iii)

obróbka popiołów;

(iv)

obróbka w strzępiarkach odpadów metalowych, w tym zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pojazdów wycofanych z eksploatacji i ich części.

Jeżeli jedynym rodzajem działalności związanej z obróbką odpadów jest fermentacja beztlenowa, próg wydajności dla tej działalności wynosi 100 ton dziennie.

5.5.

Czasowe magazynowanie odpadów niebezpiecznych, nieujętych w pkt 5.4 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE w oczekiwaniu na działalność ujętą w pkt 5.1, 5.2, 5.4 i 5.6 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE o całkowitej pojemności przekraczającej 50 ton, z wyjątkiem czasowego magazynowania w oczekiwaniu na zbiórkę w miejscu wytworzenia odpadów.

6.11.

Oczyszczanie ścieków nieobjętych dyrektywą 91/271/EWG i pochodzących z instalacji służącej do prowadzenia rodzajów działalności, o których mowa w pkt 5.1, 5.3 lub 5.5 wymienionych powyżej.

Odnosząc się do niezależnie prowadzonego oczyszczania ścieków nieobjętego wspomnianą powyżej dyrektywą 91/271/EWG, niniejsze konkluzje dotyczące BAT obejmują również łączne oczyszczanie ścieków z różnych źródeł, jeśli źródłem głównego ładunku zanieczyszczeń są rodzaje działalności określone w pkt 5.1, 5.3 lub 5.5 wymienionych powyżej.

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT nie obejmują następujących rodzajów działalności:

Retencja powierzchniowa.

Unieszkodliwianie lub recykling zwierząt padłych lub odpadów zwierzęcych objętych opisem działalności w pkt 6.5 załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE, gdy wchodzi to w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do rzeźni i przetwórstwa produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego (SA).

Przetwarzanie obornika w gospodarstwie, gdy wchodzi to w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do intensywnego chowu drobiu lub świń (IRPP).

Bezpośredni odzysk (tj. bez wstępnego przetwarzania) odpadów, jako substytutu surowców w instalacjach służących do prowadzenia działań ujętych w innych konkluzjach dotyczących BAT, np.:

Bezpośredni odzysk ołowiu (np. z baterii), cynku lub soli glinu lub odzysk metali z katalizatorów. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do przemysłu metali nieżelaznych (NFM).

Przetwarzanie papieru do recyklingu. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do produkcji masy celulozowej, papieru i tektury (PP).

Wykorzystanie odpadów jako paliwa/surowca w piecach cementowych. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do produkcji cementu, wapna i tlenku magnezu (CLM).

Spalanie, współspalanie, piroliza i zgazowanie odpadów. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do spalania odpadów (WI) lub konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (LCP).

Składowanie odpadów. Jest objęte dyrektywą Rady 1999/31/WE (2). W szczególności podziemne trwałe i długoterminowe magazynowania (≥ 1 rok przed unieszkodliwianiem, ≥ 3 lata przed odzyskiem) objęte są dyrektywą 1999/31/WE.

Remediacja in situ zanieczyszczonej gleby (tj. gleby niepochodzącej z wykopów).

Obróbka żużla i popiołów paleniskowych. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do spalania odpadów (WI) lub konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (LCP).

Wytapianie złomu i materiałów zawierających metale. Działalność ta może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do przemysłu metali nieżelaznych (NFM), konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do produkcji żelaza i stali (IS) lub konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do sektora kuźni i odlewni (SF).

Regeneracja zużytych kwasów i zasad, jeżeli wchodzi to w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do przetwarzania metali żelaznych.

Spalanie paliw w przypadku gdy nie powoduje ono powstawania gorących gazów, które wchodzą w bezpośredni kontakt z odpadami. Tego rodzaju działalność może wchodzić w zakres stosowania konkluzji dotyczących BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (LCP) lub być objęta dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2193 (3).

Inne konkluzje dotyczące BAT oraz dokumenty referencyjne, które mogą być istotne dla rodzajów działalności objętych niniejszymi konkluzjami dotyczącymi BAT, dotyczą:

ekonomii i wzajemnych powiązań pomiędzy różnymi komponentami środowiska (ECM),

emisji z magazynowania (EFS),

efektywności energetycznej (ENE),

monitorowania emisji do powietrza i wody z instalacji IED (ROM),

produkcji cementu, wapna i tlenku magnezu (CLM),

wspólnych systemów oczyszczania ścieków i gazów odlotowych/systemów zarządzania w sektorze chemicznym (CWW),

intensywnego chowu drobiu lub świń (IRPP).

Niniejsze konkluzje dotyczące BAT zastosuje się bez uszczerbku dla odpowiednich przepisów prawodawstwa UE, np. hierarchii postępowania z odpadami.

DEFINICJE

Do celów niniejszych konkluzji BAT zastosowanie mają następujące definicje:

Zastosowany termin

Definicja

Pojęcia ogólne

Emisje zorganizowane

Emisje substancji zanieczyszczających do środowiska przez wszelkiego rodzaju kanały, rury, kominy itp. Obejmuje to również emisje z otwartych biofiltrów.

Pomiar ciągły

Pomiar z wykorzystaniem „automatycznego systemu pomiarowego” zainstalowanego na stałe w zakładzie.

Poświadczenie czystości

Pisemny dokument dostarczony przez wytwórcę/posiadacza odpadów poświadczający, że puste odpady opakowaniowe (np. beczki, pojemniki) są czyste z punktu widzenia kryteriów przyjmowania.

Emisje rozproszone

Emisje nieskanalizowane (np. pył, związki organiczne, odór), które mogą pochodzić ze źródeł „obszarowych” (np. zbiorników) lub źródeł „punktowych” (np. kołnierzy rur). Obejmuje to również emisje z kompostowania pryzmy na świeżym powietrzu.

Zrzut bezpośredni

Zrzut do odbiornika wodnego bez dalszego oczyszczania ścieków.

Wskaźniki emisji

Liczby, które można pomnożyć przez znane dane, takie jak dane dotyczące zespołu urządzeń/procesu lub dane dotyczące przepustowości w celu oszacowania emisji.

Istniejący zespół urządzeń

Zespół urządzeń, który nie jest nowym zespołem urządzeń.

Spalanie gazu w pochodni

Wysokotemperaturowe utlenianie w celu spalania palnych składników gazów odlotowych z procesów przemysłowych z otwartym ogniem. Spalanie gazu w pochodni jest wykorzystywane głównie do celów spalania gazów palnych ze względów bezpieczeństwa lub w przypadku warunków eksploatacyjnych odbiegających od normalnych.

Popioły lotne

Cząstki pochodzące z komory spalania lub uformowane w strumieniu spalin, przenoszone w gazach spalinowych.

Emisje niezorganizowane

Emisje rozproszone ze źródeł punktowych.

Odpady niebezpieczne

Odpady niebezpieczne zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 2 dyrektywy 2008/98/WE.

Zrzut pośredni

Zrzut, który nie jest zrzutem bezpośrednim.

Odpady płynne ulegające biodegradacji

Odpady pochodzenia biologicznego o stosunkowo wysokiej zawartości wody (np. zawartość separatorów tłuszczu, osady organiczne, odpady gastronomiczne).

Znacząca modernizacja zespołu urządzeń

Istotna zmiana pod względem konstrukcji lub technologii zespołu urządzeń połączona z wprowadzeniem istotnych korekt w procesie lub technikach redukcji emisji i w powiązanych urządzeniach lub z ich wymianą.

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie

Przetwarzanie mieszanych odpadów stałych łączące przetwarzanie mechaniczne z przetwarzaniem biologicznym, takim jak przetwarzanie tlenowe lub przetwarzanie beztlenowe.

Nowy zespół urządzeń

Zespół urządzeń pierwotnie dopuszczony do użytkowania na terenie zakładu po opublikowaniu niniejszych konkluzji dotyczących BAT lub całkowita wymiana zespołu urządzeń po opublikowaniu niniejszych konkluzji dotyczących BAT.

Odpady z przetworzenia

Przetworzone odpady opuszczające zakład przetwarzania odpadów.

Odpady półpłynne

Osad, który nie płynie swobodnie.

Pomiar okresowy

Pomiar w określonych odstępach czasu z zastosowaniem metod ręcznych lub automatycznych.

Odzysk

Odzysk zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 15 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (4).

Powtórna rafinacja

Przetwarzanie oleju odpadowego w celu przekształcenia go w olej bazowy.

Regeneracja

Przetwarzanie i procesy mające na celu głównie doprowadzenie przetwarzanych materiałów (np. zużytego węgla aktywnego lub zużytego rozpuszczalnika) do stanu, w którym będzie się ponownie nadawał do podobnego zastosowania.

Obiekt wrażliwy

Obszar wymagający szczególnej ochrony, taki jak:

obszary mieszkalne,

obszary, na których człowiek prowadzi działalność (np. obszary sąsiadujące z miejscami pracy, szkołami, przedszkolami, obszarami rekreacyjnymi, szpitalami lub placówkami opiekuńczo-pielęgnacyjnymi).

Retencja powierzchniowa

Odprowadzanie odpadów płynnych lub szlamu do dołów, stawów osadowych, lagun itp.

Przetwarzanie odpadów kalorycznych

Przetwarzanie odpadów drzewnych, oleju odpadowego, odpadowych tworzyw sztucznych, rozpuszczalników odpadowych itp. w celu uzyskania paliwa lub uzyskania lepszych właściwości kalorycznych.

VFC

Lotne (wodoro)fluorowęglowodory: LZO składające się z węglowodorów fluorowanych, w szczególności chlorofluorowęglowodorów (CFC), wodorochlorofluorowęglowodorów (HCFC) i wodorofluorowęglowodrów (HFC).

VHC

Lotne węglowodory: LZO składające się w całości z wodoru i węgla (np. etan, propan, izobutan, cyklopentan).

LZO

Lotne związki organiczne zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 45 dyrektywy 2010/75/UE.

Posiadacz odpadów

Posiadacz odpadów zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 6 dyrektywy 2008/98/WE.

Odpady dostarczone do przetworzenia

Odpady dostarczane do przetworzenia w zakładzie przetwarzania odpadów.

Odpady płynne na bazie wody

Odpady składające się z odpadów ciekłych, kwasów/zasad lub osadów nadających się do pompowania (np. emulsje, kwasy odpadowe, wodne odpady morskie), które nie są odpadami płynnymi ulegającymi biodegradacji.

Zanieczyszczenia/parametry

AOX

Adsorbowalne związki chloroorganiczne, wyrażone jako Cl, obejmują adsorbowalne organiczne związki chloru, bromu i jodu.

Arsen

Arsen, wyrażony jako As, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki arsenu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

BZT

Biochemiczne zapotrzebowanie na tlen. Ilość tlenu potrzebna do biochemicznego utlenienia materii organicznej lub nieorganicznej do dwutlenku węgla w okresie pięciu (BZT5) lub siedmiu (BZT7) dni.

Kadm

Kadm, wyrażony jako Cd, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki kadmu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

CFC

Chlorofluorowęglowodory: LZO składające się z węgla, chloru i fluoru.

Chrom

Chrom, wyrażony jako Cr, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki chromu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

Sześciowartościowy chrom

Sześciowartościowy chrom, wyrażony jako Cr(VI), obejmuje wszystkie związki chromu, w których chrom jest na VI stopniu utleniania.

ChZT

Chemiczne zapotrzebowanie na tlen. Ilość tlenu potrzebna do całkowitego utlenienia chemicznego materii organicznej do dwutlenku węgla. ChZT jest wskaźnikiem stężenia masy związków organicznych.

Miedź

Miedź, wyrażona jako Cu, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki miedzi, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

Cyjanek

Wolny cyjanek wyrażony jako CN-.

Pył

Całkowita masa cząstek stałych (w powietrzu).

HOI

Indeks oleju węglowodorowego. Suma związków, których ekstrakcję można przeprowadzić przy pomocy rozpuszczalnika węglowodorowego (w tym węglowodory alifatyczne, alicykliczne, aromatyczne lub aromatyczne z podstawioną grupą alkilową, o długich lub rozgałęzionych łańcuchach).

HCl

Wszystkie nieorganiczne gazowe związki chloru wyrażone jako HCl.

HF

Wszystkie nieorganiczne gazowe związki fluoru wyrażone jako HF.

H2S

Siarkowodór. Nie obejmuje siarczku karbonylu i tioalkoholi.

Ołów

Ołów, wyrażony jako Pb, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki ołowiu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

Rtęć

Rtęć, wyrażona jako Hg, obejmuje rtęć elementarną oraz wszystkie nieorganiczne i organiczne związki rtęci, w postaci gazowej, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

NH3

Amoniak.

Nikiel

Nikiel, wyrażony jako Ni, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki niklu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

Stężenie odorów

Liczba europejskich jednostek zapachowych (ouE) w jednym metrze sześciennym w warunkach znormalizowanych, mierzona metodą olfaktometrii dynamicznej zgodnie z normą EN 13725.

PCB

Polichlorowany bifenyl.

Dioksynopodobne PCB

Polichlorowane bifenyle wymienione w rozporządzenie Komisji (WE) nr 199/2006 (5).

PCDD/F

Polichlorowana dibenzo-p-dioksyna/furan(y).

PFOA

Kwas perfluorooktanowy.

PFOS

Kwas perfluorooktanosulfonowy.

Indeks fenolowy

Suma związków fenolowych wyrażona jako stężenie fenolu i mierzona zgodnie z normą EN ISO 14402.

OWO

Ogólny węgiel organiczny, wyrażony jako C (w wodzie); obejmuje wszystkie związki organiczne.

Azot ogólny

Azot ogólny, wyrażony jako N, obejmuje amoniak wolny i azot amonowy (NH4–N), azot azotynowy (NO2–N) i azot azotanowy (NO3–N) oraz azot związany organicznie.

Fosfor ogólny

Fosfor ogólny, wyrażony jako P, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki fosforu, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

TSS

Zawiesina ogólna. Masa całkowita zawiesiny ogólnej (w wodzie) mierzona metodą filtracji przez sączki z włókna szklanego i metodą grawimetryczną.

Całkowite LZO

Całkowita zawartość lotnych związków organicznych wyrażona jako C (w powietrzu).

Cynk

Cynk, wyrażony jako Zn, obejmuje wszystkie nieorganiczne i organiczne związki cynku, rozpuszczone lub połączone w cząstki.

Do celów niniejszych konkluzji dotyczących BAT zastosowanie mają następujące akronimy:

Akronim

Definicja

EMS

System zarządzania środowiskowego

EoLVs

Pojazd wycofany z eksploatacji (zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 2 dyrektywy 2000/53/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6))

Filtr HEPA

Wysokosprawny filtr powietrza

DPPL

Duży pojemnik do przewozu luzem

LDAR

Wykrywanie nieszczelności i naprawa

LEV

System lokalnej wentylacji wyciągowej

TZO

Trwałe zanieczyszczenia organiczne (wymienione w rozporządzeniu (WE) nr 850/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (7))

WEEE

Zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny (zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/19/UE (8))

UWAGI OGÓLNE

Najlepsze dostępne techniki

Techniki wymienione i opisane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT nie mają ani nakazowego, ani wyczerpującego charakteru. Dopuszcza się stosowanie innych technik, o ile zapewniają one co najmniej równoważny poziom ochrony środowiska.

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT mają ogólne zastosowanie.

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) w odniesieniu do emisji do powietrza

O ile nie stwierdzono inaczej, poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT–AEL) dla emisji do powietrza podane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT odnoszą się do stężeń (masa wyemitowanej substancji w objętości gazu odlotowego) w następujących warunkach znormalizowanych: w suchym gazie o temperaturze 273,15 K i pod ciśnieniem 101,3 kPa, bez korekty pod kątem zawartości tlenu, oraz wyrażonych wμg/Nm (3) lub mg/Nm (3).

W odniesieniu do okresów uśrednienia poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami dla emisji do powietrza zastosowanie mają następujące definicje.

Rodzaj pomiaru

Okres uśrednienia

Definicja

Ciągły

Średnia dobowa

Średnia z okresu jednej doby na podstawie ważnych średnich wartości godzinnych lub półgodzinnych.

Okresowy

Średnia z okresu pobierania próbek

Średnia wartość uzyskana na podstawie trzech kolejnych pomiarów, z których każdy trwa co najmniej 30 minut (9).

W przypadku gdy stosowany jest pomiar ciągły, poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami mogą być wyrażane jako średnie dobowe.

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) dla emisji do wody

O ile nie stwierdzono inaczej, poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT–AEL) dla emisji do wody, podane w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT odnoszą się do stężeń (masa wyemitowanych substancji na objętość wody) wyrażonych w μg/l lub mg/l.

O ile nie stwierdzono inaczej, okresy uśrednienia związane z poziomami emisji powiązanymi z najlepszymi dostępnymi technikami odnoszą się do jednego z dwóch następujących przypadków:

w przypadku zrzutu ciągłego – do średnich dobowych, czyli 24-godzinnych próbek zbiorczych pobranych proporcjonalnie do przepływu,

w przypadku zrzutu partiami – wartości średnie w trakcie uwalniania, pobierane jako zbiorcze próbki proporcjonalne do przepływu lub jako próbka chwilowa pobrana przed zrzutem, pod warunkiem że ścieki oczyszczone są odpowiednio wymieszane i jednorodne.

Można wykorzystywać zbiorcze próbki proporcjonalnie do czasu, pod warunkiem że wykazano wystarczającą stabilność przepływu.

Wszystkie poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami dla emisji do wody stosuje się w punkcie, w którym emisja opuszcza instalację.

Skuteczność redukcji

Obliczanie średniej skuteczności redukcji emisji, o którym mowa w niniejszych konkluzjach dotyczących BAT (zob. tabela 6.1) nie obejmuje w przypadku ChZT i OWO początkowych etapów przetwarzania mających na celu oddzielenie objętościowej zawartości organicznej od wodnych odpadów płynnych, takich jak proces parowania i kondensacji, rozbijanie emulsji lub rozdzielanie faz.

1.   OGÓLNE KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT

1.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 1. Aby poprawić ogólną efektywność środowiskową, w ramach BAT należy zapewniać wdrażanie i przestrzeganie systemu zarządzania środowiskowego zawierającego w sobie wszystkie następujące cechy:

I.

zaangażowanie kierownictwa, w tym kadry kierowniczej wyższego szczebla;

II.

określenie przez kierownictwo polityki ochrony środowiska, która obejmuje ciągłe doskonalenie efektywności środowiskowej instalacji;

III.

planowanie i ustalenie niezbędnych procedur, celów i zadań w powiązaniu z planami finansowymi i inwestycjami;

IV.

wdrożenie procedur ze szczególnym uwzględnieniem:

a)

struktury i odpowiedzialności;

b)

rekrutacji, szkoleń, świadomości i kompetencji;

c)

komunikacji;

d)

zaangażowania pracowników;

e)

dokumentacji;

f)

wydajnej kontroli procesu;

g)

programów obsługi technicznej;

h)

gotowości na sytuacje awaryjne i reagowania na nie;

i)

zapewnienia zgodności z przepisami dotyczącymi środowiska;

V.

sprawdzanie efektywności i podejmowanie działań korygujących, ze szczególnym uwzględnieniem:

a)

monitorowania i pomiarów (zob. również sprawozdanie referencyjne JRC dotyczące monitorowania emisji do powietrza i wody przez instalacje określone w dyrektywie w sprawie emisji przemysłowych – ROM);

b)

działań naprawczych i zapobiegawczych;

c)

prowadzenia rejestrów;

d)

niezależnego (jeżeli jest to możliwe) audytu wewnętrznego lub zewnętrznego w celu określenia, czy system zarządzania środowiskowego jest zgodny z zaplanowanymi ustaleniami oraz czy jest właściwie wdrożony i utrzymywany;

VI.

przegląd systemu zarządzania środowiskowego przeprowadzany przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla pod kątem stałej przydatności systemu, jego prawidłowości i skuteczności;

VII.

śledzenie rozwoju czystszych technologii;

VIII.

uwzględnienie – na etapie projektowania nowego zespołu urządzeń i przez cały okres jego eksploatacji – skutków dla środowiska wynikających z likwidacji zespołu urządzeń na etapie projektowania nowej instalacji;

IX.

regularne stosowanie sektorowej analizy porównawczej;

X.

zarządzanie strumieniem odpadów (zob. BAT 2);

XI.

wykaz strumieni ścieków i gazów odlotowych (zob. BAT 3);

XII.

plan zarządzania pozostałościami (zob. opis w sekcji 6.5);

XIII.

plan zarządzania w przypadku awarii (zob. opis w sekcji 6.5);

XIV.

plan zarządzania odorami (zob. BAT 12);

XV.

plan zarządzania hałasem i wibracjami (zob. BAT 17).

Zastosowanie

Zakres (np. poziom szczegółowości) oraz charakter systemu zarządzania środowiskowego (np. znormalizowany lub nie) będzie zasadniczo odnosić się do charakteru, skali i złożoności instalacji oraz do zasięgu wpływu takiej instalacji na środowisko (określanego również przez rodzaj i ilość przetwarzanych odpadów).

BAT 2. W celu poprawy ogólnej efektywności środowiskowej zespołu urządzeń w ramach BAT należy stosować wszystkie poniższe techniki.

Technika

Opis

a.

Opracowanie i wdrożenie procedur charakterystyki odpadów i procedur poprzedzających ich odbiór

Procedury te mają na celu zapewnienie technicznej (i prawnej) przydatności czynności przetwarzania odpadów w przypadku poszczególnych odpadów przed ich przybyciem do zakładu. Obejmują one procedury gromadzenia informacji o odpadach dostarczonych do przetworzenia i mogą obejmować pobieranie próbek i charakterystykę odpadów w celu uzyskania wystarczającej wiedzy na temat składu odpadów. Procedury poprzedzające odbiór odpadów są oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów.

b.

Opracowanie i wdrożenie procedur odbioru

Procedury odbioru mają na celu potwierdzenie charakterystyki odpadów określonej na etapie poprzedzającym odbiór. Procedury te umożliwiają określenie elementów, które należy zweryfikować przy przybyciu odpadów do zakładu, a także kryteria odbioru i odmowy odbioru odpadów. Mogą one obejmować pobieranie próbek, inspekcję i analizę odpadów. Procedury odbioru odpadów są oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów.

c.

Opracowanie i wdrożenie systemu śledzenia oraz wykazu odpadów

System śledzenia oraz wykaz odpadów mają na celu śledzenie lokalizacji i ilości odpadów w zakładzie. Wykaz ten zawiera wszystkie informacje wygenerowane w wyniku zastosowania procedur poprzedzających odbiór (np. data przybycia do zakładu i niepowtarzalny numer referencyjny odpadów, informacje o poprzednim(-ich) posiadacz(-ach) odpadów, wyniki analizy poprzedzającej odbiór oraz analizy odbioru, planowana ścieżka przetwarzania, rodzaj i ilość odpadów przechowywanych w zakładzie, w tym wszystkie zidentyfikowane zagrożenia), odbioru, magazynowania, przetwarzania lub przenoszenia poza zakład. System śledzenia odpadów jest oparty na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów.

d.

Opracowanie i wdrożenie systemu zarządzania jakością odpadów z przetworzenia

Przedmiotowa technika obejmuje opracowanie i wdrożenie systemu zarządzania jakością produktu w celu zapewnienia zgodności odpadów z przetworzenia uzyskanych w wyniku przetwarzania odpadów z oczekiwaniami, na przykład na podstawie istniejących norm EN. System zarządzania pozwala również monitorować i optymalizować efektywność przetwarzania odpadów i w tym celu może obejmować analizę przepływu odpowiednich elementów w całym procesie przetwarzania odpadów. Wykorzystanie analizy przepływu materiałów jest oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów.

e.

Zapewnienie segregacji odpadów

Odpady są trzymane oddzielnie w zależności od ich właściwości, aby umożliwić łatwiejsze i bezpieczniejsze dla środowiska magazynowanie i przetwarzanie. Segregacja odpadów polega na fizycznym oddzieleniu odpadów oraz na procedurach umożliwiających określenie czasu i miejsca przechowywania odpadów.

f.

Zapewnienie zgodności odpadów przed zmieszaniem lub sporządzeniem mieszanki odpadów

Zgodność jest zapewniana dzięki zbiorowi środków weryfikacyjnych i testów w celu wykrycia wszelkich niepożądanych lub potencjalnie niebezpiecznych reakcji chemicznych (np. polimeryzacji, powstawania gazu, reakcji egzotermicznej, rozkładu, krystalizacji, strącania) między odpadami podczas mieszania, łączenia lub wykonywania innych czynności związanych z przetwarzaniem. Testy zgodności są oparte na ryzyku, wziąwszy pod uwagę np. niebezpieczne właściwości odpadów, ryzyko stwarzane przez odpady pod względem bezpieczeństwa procesowego, bezpieczeństwa pracy i skutków dla środowiska, a także informacje dostarczone przez poprzedniego(-ich) posiadacza(-y) odpadów.

g.

Sortowanie dostarczanych odpadów stałych

Sortowanie dostarczanych odpadów stałych (10) ma na celu zapobieganie przedostawaniu się niepożądanego materiału do kolejnych procesów przetwarzania odpadów. Może ono polegać na:

ręcznym oddzielaniu na podstawie badania wzrokowego,

oddzielaniu metali żelaznych, metali nieżelaznych lub wszystkich metali,

oddzielaniu optycznym, np. z wykorzystaniem spektroskopii w bliskiej podczerwieni lub systemów RTG,

separacja densymetryczna, np. za pomocą klasyfikacji powietrznej, w separatorach flotacyjno-sedymentacyjnych, na stołach wibracyjnych,

oddzielaniu na podstawie wielkości metodą przesiewania.

BAT 3. W celu łatwiejszego ograniczenia emisji do wody i powietrza w ramach BAT należy ustanowić i prowadzić wykaz strumieni ścieków i gazów odlotowych, jako część systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1), obejmujący wszystkie następujące elementy:

(i)

informacje dotyczące charakterystyki odpadów, które mają zostać przetworzone, oraz procesów przetwarzania odpadów, w tym:

a)

uproszczone schematy sekwencji procesów pokazujące pochodzenie emisji;

b)

opisy technik zintegrowanych z procesem oraz metod oczyszczania ścieków/gazów odlotowych u źródła, w tym ich skuteczności;

(ii)

informacje na temat cech charakterystycznych ścieków, takie jak:

a)

wartości średnie i zmienność przepływu, pH, temperatury i konduktywności;

b)

średnie stężenie i wartości ładunków danych substancji i ich zmienność (np. ChZT/OWO, formy azotu, fosfor, metale, sole, substancje priorytetowe/mikrozanieczyszczenia);

c)

dane dotyczące bioeliminacji (np. BZT, stosunek BZT do ChZT, test Zahn-Wellensa, biologiczny potencjał inhibicyjny (np. inhibicja osadu czynnego)) (zob. BAT 52);

(iii)

informacje na temat cech charakterystycznych strumieni gazów odlotowych, takie jak:

a)

wartości średnie i zmienność przepływu oraz temperatury;

b)

średnie stężenie i wartości ładunków danych substancji i ich zmienność (np. związków organicznych, TZO, takich jak PCB);

c)

palność, górna i dolna granica palności, reaktywność;

d)

obecność innych substancji mogących wpływać na układ oczyszczania gazu odlotowego lub bezpieczeństwo zespołu urządzeń (np. tlenu, azotu, pary wodnej, pyłu).

Zastosowanie

Zakres (np. poziom szczegółowości) oraz charakter wykazu będzie zasadniczo odnosić się do charakteru, skali i złożoności instalacji oraz do zasięgu jej ewentualnego wpływu na środowisko (uwarunkowanego również rodzajem i ilością przetwarzanych odpadów).

BAT 4. Aby ograniczyć ryzyko środowiskowe związane z magazynowaniem odpadów, w ramach BAT należy stosować wszystkie poniższe techniki.

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Zoptymalizowane miejsce magazynowania

Obejmuje to następujące techniki:

miejsce magazynowania jest usytuowane możliwie jak najdalej z technicznego i ekonomicznego punktu widzenia od obiektów wrażliwych, cieków wodnych itp.,

miejsce magazynowania jest usytuowane w taki sposób, aby wyeliminować lub zminimalizować zbędne postępowanie z odpadami na terenie zakładu (np. dwukrotne lub wielokrotne postępowanie z tymi samymi odpadami lub niepotrzebnie wydłużone odległości przemieszczania na terenie zakładu).

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

b.

Odpowiednia pojemność magazynowania

Wdrażane są środki w celu uniknięcia gromadzenia odpadów, takie jak:

wyraźnie ustalona i nie przekraczana maksymalna pojemność magazynowania odpadów, wziąwszy pod uwagę charakterystykę odpadów (np. w odniesieniu do ryzyka pożaru) i zdolność przetwarzania,

ilość przechowywanych odpadów jest regularnie monitorowana pod kątem maksymalnej dopuszczalnej pojemności magazynowania,

wyraźnie ustalony maksymalny czas składowania odpadów.

Możliwość ogólnego stosowania.

c.

Bezpieczna obsługa miejsca magazynowania

Obejmuje to takie środki, jak:

sprzęt używany do załadunku, rozładunku i magazynowania odpadów jest wyraźnie udokumentowany i oznakowany,

odpady wrażliwe na ciepło, światło, powietrze, wodę itp. są zabezpieczone przed takimi warunkami otoczenia,

pojemniki i beczki nadają się do danego zastosowania i są przechowywane w bezpieczny sposób.

d.

Wydzielony obszar do magazynowania i postępowania z opakowanymi odpadami niebezpiecznymi

W stosownych przypadkach do magazynowania i postępowania z opakowanymi odpadami niebezpiecznymi wykorzystuje się obszar specjalnie przeznaczony do tego celu.

BAT 5. Aby ograniczyć ryzyko środowiskowe związane z postępowaniem i przemieszczaniem odpadów, BAT polega na opracowaniu i wdrożeniu procedur postępowania i przemieszczania

Opis

Procedury postępowania i przemieszczania mają na celu zapewnienie bezpiecznego postępowania z odpadami i przemieszczania ich w odpowiednie miejsce magazynowania lub przetwarzania. Obejmują one następujące elementy:

postępowaniem z odpadami i przemieszczaniem odpadów zajmuje się kompetentny personel,

postępowanie z odpadami i przemieszczanie odpadów są należycie dokumentowane, zatwierdzane przed wykonaniem i weryfikowane po wykonaniu,

stosuje się środki mające na celu zapobieganie, wykrywanie i ograniczanie wycieków,

podczas mieszania lub łączenia odpadów (np. odsysanie pylących/sproszkowanych odpadów) stosuje się eksploatacyjne i konstrukcyjne środki ostrożności.

Procedury postępowania z odpadami i ich przemieszczania opierają się na ryzyku, wziąwszy pod uwagę prawdopodobieństwo awarii i incydentów oraz ich skutki dla środowiska.

1.2.   Monitorowanie

BAT 6. W przypadku istotnych emisji do wody określonych w wykazie ścieków (zob. BAT 3), w ramach BAT należy monitorować kluczowe parametry procesu (np. przepływ ścieków, pH, temperaturę, konduktywność, BZT) w kluczowych lokalizacjach (np. w miejscu dopływu do instalacji oczyszczania wstępnego lub odpływu z tej instalacji, w miejscu dopływu do instalacji oczyszczania końcowego, w miejscu, w którym emisja opuszcza instalację).

BAT 7. W ramach BAT należy monitorować emisje do wody co najmniej z podaną poniżej częstotliwością i zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN są niedostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej.

Substancja/parametr

Normy

Proces przetwarzania odpadów

Minimalna częstotliwość monitorowania (11)  (12)

Monitorowanie powiązane z

Ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX) (13)  (14)

EN ISO 9562

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

BAT 20

Benzen, toluen, etylobenzen, ksylen (BTEX) (13)  (14)

EN ISO 15680

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz w miesiącu

Chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) (15)  (16)

Brak dostępnej normy EN

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody

Raz w miesiącu

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Wolny cyjanek (CN) (13)  (14)

Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 14403-1 oraz -2)

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Indeks oleju węglowodorowego (HOI) (14)

EN ISO 9377-2

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w miesiącu

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Arsen (As), kadm (Cd), chrom (Cr), miedź (Cu), nikiel (Ni), ołów (Pb), cynk (Zn) (13)  (14)

Dostępne różne normy EN (np. EN ISO 11885, EN ISO 17294-2, EN ISO 15586)

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w miesiącu

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych

Regeneracja zużytych rozpuszczalników

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Mangan (Mn) (13)  (14)

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Sześciowartościowy chrom (Cr(VI)) (13)  (14)

Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 10304-3, EN ISO 23913)

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Rtęć (Hg) (13)  (14)

Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 17852, EN ISO 12846)

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w miesiącu

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych

Regeneracja zużytych rozpuszczalników

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

PFOA (13)

Brak dostępnej normy EN

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów

Raz na sześć miesięcy

PFOS (13)

Indeks fenolowy (16)

EN ISO 14402

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Raz w miesiącu

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Azot ogólny (16)

EN 12260, EN ISO 11905-1

Biologiczne przetwarzanie odpadów

Raz w miesiącu

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Ogólny węgiel organiczny (OWO) (15)  (16)

EN 1484

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody

Raz w miesiącu

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Fosfor ogólny (16)

Dostępne różne normy EN (tj. EN ISO 15681-1 i -2, EN ISO 6878, EN ISO 11885)

Biologiczne przetwarzanie odpadów

Raz w miesiącu

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

Zawiesina ogólna (16)

EN 872

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody

Raz w miesiącu

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Raz dziennie

BAT 8. W ramach BAT należy monitorować emisje zorganizowane do powietrza co najmniej z podaną poniżej częstotliwością i zgodnie z normami EN. Jeżeli normy EN są niedostępne, w ramach BAT należy stosować normy ISO, normy krajowe lub inne międzynarodowe normy zapewniające uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej.

Substancja/parametr

Normy

Proces przetwarzania odpadów

Minimalna częstotliwość monitorowania (17)

Monitorowanie powiązane z

Bromowane związki opóźniające zapłon (18)

Brak dostępnej normy EN

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w roku

BAT 25

CFC

Brak dostępnej normy EN

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Raz na sześć miesięcy

BAT 29

Dioksynopodobne PCB

EN 1948-1, -2 i -4 (19)

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach (18)

Raz w roku

BAT 25

Dekontaminacja sprzętu zawierającego PCB

Raz na trzy miesiące

BAT 51

Pył

EN 13284-1

Mechaniczne przetwarzanie odpadów

Raz na sześć miesięcy

BAT 25

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

BAT 34

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych

BAT 41

Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i wydobytej, zanieczyszczonej gleby

BAT 49

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

BAT 50

HCl

EN 1911

Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i gleby wydobytej z terenó w zanieczyszczonych (18)

Raz na sześć miesięcy

BAT 49

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody (18)

BAT 53

HF

Brak dostępnej normy EN

Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i gleby wydobytej z terenów zanieczyszczonych (18)

Raz na sześć miesięcy

BAT 49

Hg

EN 13211

Przetwarzanie WEEE zawierającego rtęć

Raz na trzy miesiące

BAT 32

H2S

Brak dostępnej normy EN

Biologiczne przetwarzanie odpadów (20)

Raz na sześć miesięcy

BAT 34

Metale i metaloidy z wyjątkiem rtęci

(np. As, Cd, Co, Cr, Cu, Mn, Ni, Pb, Sb, Se, Tl, V) (18)

EN 14385

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w roku

BAT 25

NH3

Brak dostępnej normy EN

Biologiczne przetwarzanie odpadów (20)

Raz na sześć miesięcy

BAT 34

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych (18)

Raz na sześć miesięcy

BAT 41

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody (18)

BAT 53

Stężenie odorów

EN 13725

Biologiczne przetwarzanie odpadów (21)

Raz na sześć miesięcy

BAT 34

PCDD/F (18)

EN 1948-1, -2 i -3 (19)

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz w roku

BAT 25

Całkowite LZO

EN 12619

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Raz na sześć miesięcy

BAT 25

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Raz na sześć miesięcy

BAT 29

Mechaniczne przetwarzanie odpadów kalorycznych (18)

Raz na sześć miesięcy

BAT 31

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

Raz na sześć miesięcy

BAT 34

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych (18)

Raz na sześć miesięcy

BAT 41

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

BAT 44

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

BAT 45

Regeneracja zużytych rozpuszczalników

BAT 47

Termiczne przetwarzanie zużytego węgla aktywnego, katalizatorów odpadowych i wydobytej, zanieczyszczonej gleby

BAT 49

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

BAT 50

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody (18)

BAT 53

Dekontaminacja sprzętu zawierającego PCB (22)

Raz na trzy miesiące

BAT 51

BAT 9. W ramach BAT należy monitorować co najmniej raz w roku emisje rozproszone związków organicznych do powietrza powstające w wyniku regeneracji zużytych rozpuszczalników, dekontaminacji sprzętu zawierającego TZO przy użyciu rozpuszczalników oraz fizyczno-chemicznego przetwarzania rozpuszczalników w celu uzyskania lepszych właściwości kalorycznych, stosując jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

Technika

Opis

a

Pomiar

Metody detekcji LZO, optyczne obrazowanie gazów, przenikanie promieniowania słonecznego lub absorpcja różnicowa. Zob. opisy w sekcji 6.2.

b

Wskaźniki emisji

Obliczanie emisji na podstawie wskaźników emisji weryfikowane okresowo pomiarami (np. raz na dwa lata).

c

Bilans masy

Obliczanie emisji rozproszonych za pomocą bilansu masy z uwzględnieniem wkładu rozpuszczalnika, emisji zorganizowanych do powietrza, emisji do wody, rozpuszczalnika w produkcie uzyskanym w wyniku procesu i pozostałościach procesu (np. destylacji).

BAT 10. W ramach BAT należy okresowo monitorować emisje odorów.

Opis

Emisje odorów można monitorować zgodnie z:

normami EN (np. olfaktometria dynamiczna zgodnie z normą EN 13725 w celu określenia stężenia odoru lub normą EN 16841-1 lub -2 w celu określenia ekspozycji na odór),

normami ISO, normami krajowymi lub innymi międzynarodowymi normami zapewniającymi uzyskanie danych o równoważnej jakości naukowej w przypadku stosowania alternatywnych metod, w przypadku których niedostępne są normy EN (np. oszacowanie wpływu odorów).

Częstotliwość monitorowania określa się w planie zarządzania odorami (zob. BAT 12).

Zastosowanie

Zastosowanie ogranicza się do przypadków, w których oczekuje się, że w obiektach wrażliwych odczuwana będzie lub zostanie uzasadniona dokuczliwość odorów.

BAT 11. W ramach BAT monitoruje się roczne zużycie wody, energii i surowców, a także roczne wytwarzanie pozostałości i ścieków, z częstotliwością co najmniej raz w roku.

Opis

Monitorowanie obejmuje bezpośrednie pomiary, obliczenia lub rejestrację, np. za pomocą odpowiednich liczników lub faktur. Monitorowanie jest prowadzone na najbardziej odpowiednim poziomie (np. na poziomie procesu lub zakładu/instalacji) i uwzględnia wszelkie istotne zmiany w zakładzie/instalacji.

1.3.   Emisje do powietrza

BAT 12. W celu zapobiegania występowaniu emisji odorów lub, jeżeli jest to niemożliwe, ich ograniczenia, w ramach BAT należy opracować i wdrożyć plan zarządzania odorami, stanowiący część systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1) i obejmujący wszystkie poniższe elementy, oraz dokonywać jego regularnych przeglądów:

protokół zawierający działania i harmonogram,

protokół monitorowania odorów określony w BAT 10,

protokół reagowania na stwierdzone przypadki wystąpienia odorów, np. skargi,

program zapobiegania występowaniu odorów i ich ograniczania, mający na celu określenie ich źródeł; określenie udziału poszczególnych źródeł oraz wdrożenie środków zapobiegawczych lub ograniczających.

Zastosowanie

Zastosowanie ogranicza się do przypadków, w których oczekuje się, że w obiektach wrażliwych odczuwana będzie lub zostanie uzasadniona dokuczliwość odorów.

BAT 13. W celu zapobiegania emisjom odorów lub, jeżeli jest to niemożliwe, ich ograniczenia w ramach BAT należy stosować jedną z następujących technik lub ich kombinację:

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Minimalizowanie czasu magazynowania

Zminimalizowanie czasu magazynowania odpadów (potencjalnie) wydzielających odór w magazynach lub systemach obsługi (np. rurach, zbiornikach, pojemnikach), w szczególności w warunkach beztlenowych. W stosownych przypadkach wprowadza się odpowiednie przepisy dotyczące przyjmowania sezonowych szczytowych ilości odpadów.

Możliwość zastosowania wyłącznie do systemów otwartych.

b.

Stosowanie przetwarzania chemicznego

Stosowanie chemikaliów w celu niszczenia związków zapachowych lub ograniczenia ich powstawania (np. utlenianie lub wytrącanie siarkowodoru).

Nie ma możliwości zastosowania, jeśli może utrudnić uzyskanie pożądanej jakości odpadów z przetworzenia.

c.

Optymalizacja przetwarzania tlenowego

W przypadku przetwarzania tlenowego odpadów płynnych na bazie wody może ona polegać na:

stosowaniu czystego tlenu,

usuwaniu piany w zbiornikach,

częstej obsłudze technicznej systemu napowietrzania.

W przypadku przetwarzania tlenowego odpadów innych niż odpady płynne na bazie wody zob. BAT 36.

Możliwość ogólnego stosowania.

BAT 14. W celu zapobiegania emisjom rozproszonym do powietrza, w szczególności pyłu, związków organicznych i odorów, lub, jeżeli jest to niemożliwe, ich ograniczenia, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację poniższych technik.

W zależności od ryzyka, jakie stwarzają odpady pod względem emisji rozproszonych do powietrza, BAT 14d jest szczególnie istotna.

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Minimalizowanie liczby ewentualnych źródeł emisji rozproszonych

Obejmuje to następujące techniki:

odpowiednia konstrukcja układu rurociągów (np. zminimalizowanie długości rurociągów, zmniejszenie liczby kołnierzy i zaworów, stosowanie spawanych łączników i rur),

preferowanie przepływu grawitacyjnego zamiast pomp,

ograniczenie wysokości spadku materiału,

ograniczenie prędkości ruchu kołowego,

wykorzystanie barier wiatrowych.

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Dobór i stosowanie sprzętu o wysokim poziomie integralności

Obejmuje to następujące techniki:

zawory z podwójnym uszczelnieniem dławicowym lub równie skuteczne urządzenia,

uszczelki o wysokim poziomie integralności (takie jak uszczelki spiralnie zwijane, połączenia pierścieniowe) do zastosowań o krytycznym znaczeniu,

pompy/sprężarki/mieszalniki wyposażone w mechaniczne uszczelnienia zamiast uszczelnienia dławicowego,

pompy/sprężarki/mieszalniki napędzane magnetycznie,

odpowiednie otwory dla elastycznego przewodu serwisowego, szczypców do przebijania, głowic wiertarskich, np. podczas odgazowywania WEEE zawierającego VFC i/lub VHC.

Możliwość zastosowania może być ograniczona w przypadku istniejących zespołów urządzeń ze względu na wymagania eksploatacyjne.

c.

Zapobieganie korozji

Obejmuje to następujące techniki:

odpowiedni wybór materiałów budowlanych,

nakładanie okładziny lub powłoki w przypadku sprzętu i malowanie rur inhibitorami korozji.

Możliwość ogólnego stosowania.

d.

Ograniczenie rozprzestrzeniania, gromadzenie i przetwarzanie emisji rozproszonych

Obejmuje to następujące techniki:

przechowywanie, obróbka i przetwarzanie odpadów i materiałów, które mogą generować emisje rozproszone, w zamkniętych budynkach lub obudowanych urządzeniach (np. taśmach przenośnikowych),

utrzymywanie odpowiedniego ciśnienia w obudowanych urządzeniach lub budynkach,

gromadzenie i kierowanie emisji do odpowiedniego systemu redukcji emisji (zob. sekcja 6.1) za pomocą systemu wyciągów powietrznych lub systemów zasysania powietrza umieszczonych w pobliżu źródeł emisji.

Wykorzystanie obudowanych urządzeń lub budynków może być ograniczone względami bezpieczeństwa, takimi jak ryzyko wybuchu lub obniżenie stężenia tlenu.

Wykorzystanie obudowanych urządzeń lub budynków może być również ograniczone objętością odpadów.

e.

Nawilżanie

Nawilżanie potencjalnych źródeł rozproszonych emisji pyłów (np. składowiska odpadów, obszarów ruchu kołowego i otwartych procesów obsługi) za pomocą wody lub mgły wodnej.

Możliwość ogólnego stosowania.

f.

Obsługa techniczna

Obejmuje to następujące techniki:

zapewnienie dostępu do urządzeń, w których mogą potencjalnie występować nieszczelności,

regularne kontrolowanie sprzętu ochronnego, takiego jak kurtyny paskowe, drzwi szybkobieżne.

Możliwość ogólnego stosowania.

g.

Czyszczenie terenów, na których przetwarzane i magazynowane są odpady.

Obejmuje to takie techniki, jak regularne czyszczenie całego terenu, na którym przetwarzane są odpady (hale, obszary ruchu kołowego, magazyny itp.), taśm przenośnikowych, sprzętu i pojemników.

Możliwość ogólnego stosowania.

h.

Program wykrywania i eliminowania nieszczelności (LDAR)

Zob. sekcja 6.2. W przypadku gdy przewiduje się emisje związków organicznych, należy opracować i wdrożyć program LDAR na zasadach podejścia opartego na ryzyku, wziąwszy pod uwagę w szczególności konstrukcję zespołu urządzeń oraz ilość i charakter danych związków organicznych.

Możliwość ogólnego stosowania.

BAT 15. W ramach BAT spalanie gazu w pochodni należy stosować wyłącznie ze względów bezpieczeństwa lub w przypadku warunków eksploatacyjnych odbiegających od normalnych (np. przy rozruchu i wyłączaniu), wykorzystując obie poniższe techniki.

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Właściwa konstrukcja zespołu urządzeń

Obejmuje to zapewnienie systemu odzysku gazu z wystarczającą wydajnością i wykorzystywanie zaworów bezpieczeństwa o wysokim poziomie integralności.

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

W istniejących zespołach urządzeń można zmodernizować system odzysku gazu.

b.

Zarządzanie zespołem urządzeń

Obejmuje to bilansowanie systemu gazowego i stosowanie zaawansowanej kontroli procesu.

Możliwość ogólnego stosowania.

BAT 16. Aby ograniczyć emisje do powietrza pochodzące z pochodni w przypadkach, w których spalanie gazu w pochodni jest nieuniknione, w ramach BAT należy stosować obie poniższe techniki.

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Prawidłowa konstrukcja urządzeń do spalania gazu w pochodni

Optymalizacja wysokości i ciśnienia, wspomaganie parą, powietrzem lub gazem, rodzaj końcówek pochodni itp. w celu umożliwienia bezdymnego i skutecznego działania oraz zapewnienia efektywnego spalania nadwyżek gazów.

Możliwość ogólnego stosowania w nowych pochodniach. W przypadku istniejących zespołów urządzeń możliwość zastosowania może być ograniczona, np. ze względu na czas obsługi technicznej.

b.

Monitorowanie i rejestrowanie danych w ramach zarządzania pochodniami

Obejmuje to ciągłe monitorowanie ilości gazu doprowadzanego do spalania w pochodni. Może to obejmować oszacowanie innych parametrów (np. składu strumienia gazu, ciepło zawarte w gazie, współczynnik wspomagania, prędkość, natężenie przepływu gazów odlotowych, emisje zanieczyszczeń (np. NOx, CO, węglowodorów), hałas). Rejestrowanie przypadków spalania gazu w pochodni zwykle obejmuje czas trwania i liczbę przypadków oraz pozwala na ilościowe określenie emisji i potencjalne zapobieganie spalaniu gazu w pochodni w przyszłości.

Możliwość ogólnego stosowania.

1.4.   Hałas i wibracje

BAT 17. W celu zapobiegania występowaniu emisji hałasu i wibracjom lub, jeżeli jest to niemożliwe, ich ograniczenia, w ramach BAT należy opracować, wdrożyć i dokonywać regularnych przeglądów planu zarządzania hałasem i wibracjami w ramach systemu zarządzania środowiskowego (zob. BAT 1), który obejmuje wszystkie następujące elementy:

I.

protokół zawierający odpowiednie działania i harmonogram;

II.

protokół monitorowania hałasu i wibracji;

III.

protokół reagowania na stwierdzone przypadki wystąpienia hałasu i wibracji, np. skargi;

IV.

program ograniczania hałasu i wibracji mający na celu identyfikację źródeł, pomiar lub oszacowanie narażenia na hałas i wibracje, określenie udziału poszczególnych źródeł i wdrożenie środków zapobiegawczych lub ograniczających.

Zastosowanie

Zastosowanie ogranicza się do przypadków, w których przewiduje się, że w obiektach wrażliwych odczuwana będzie lub zostanie uzasadniona dokuczliwość hałasu lub wibracji.

BAT 18. W celu zapobiegania emisjom hałasu i wibracjom lub, jeżeli jest to niemożliwe, ich ograniczenia, w ramach BAT należy stosować jedną z następujących technik lub ich kombinację.

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Właściwa lokalizacja urządzeń i budynków

Poziomy hałasu można ograniczyć, zwiększając odległość między źródłem emisji a odbiornikiem, wykorzystując budynki jako ekrany chroniące przed hałasem oraz zmieniając umiejscowienie wejść i wyjść do budynków.

W przypadku istniejących zespołów urządzeń przenoszenie sprzętu i wyjść lub wejść do budynków może być ograniczone z powodu braku miejsca lub nadmiernych kosztów.

b.

Środki operacyjne

Obejmuje to następujące techniki:

(i)

kontrola i konserwacja urządzeń;

(ii)

w miarę możliwości, zamykanie drzwi i okien na terenach zamkniętych;

(iii)

obsługa urządzeń przez doświadczony personel;

(iv)

w miarę możliwości, unikanie przeprowadzania hałaśliwej działalności w nocy;

(v)

zapewnienie ograniczenia emisji hałasu podczas czynności związanych z konserwacją, ruchem kołowym, postępowaniem z odpadami i przetwarzaniem ich.

Możliwość ogólnego stosowania.

c.

Mało hałaśliwy sprzęt

Może to obejmować silniki napędu bezpośredniego, sprężarki, pompy i pochodnie.

d.

Sprzęt służący do kontroli hałasu i wibracji

Obejmuje to następujące techniki:

(i)

reduktory hałasu;

(ii)

izolacja akustyczna i wytłumienie wibracji urządzeń;

(iii)

obudowanie hałaśliwych urządzeń;

(iv)

zastosowanie izolacji dźwiękoszczelnej budynków.

Zastosowanie może być ograniczone ze względu na brak miejsca (w przypadku istniejących zespołów urządzeń).

e.

Redukcja hałasu

Rozchodzenie się hałasu można ograniczyć dzięki umieszczeniu barier między źródłami emisji a odbiornikami (na przykład chroniących przed hałasem ścian, wałów i budynków).

Zastosowanie tylko w przypadku istniejących zespołów urządzeń, ponieważ konstrukcja nowych zespołów urządzeń powinna sprawić, że technika ta stanie się zbędna. W przypadku istniejących zespołów urządzeń umieszczenie barier może być ograniczone ze względu na brak miejsca.

W przypadku mechanicznej obróbki odpadów metalowych w strzępiarkach ma to zastosowanie w ramach ograniczeń związanych z ryzykiem deflagracji w strzępiarkach.

1.5.   Emisje do wody

BAT 19. Aby zoptymalizować zużycie wody, zmniejszyć ilość wytwarzanych ścieków oraz aby zapobiec lub, jeżeli nie jest to wykonalne, aby ograniczyć emisje do gleby i wody, w ramach BAT należy stosować odpowiednią kombinację poniższych technik.

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Gospodarka wodna

Zużycie wody optymalizuje się, stosując środki, które mogą obejmować:

plany oszczędzania wody (np. ustalanie celów pod względem oszczędności wody, schematów przepływu i bilansów masy wody),

optymalizację wykorzystania wody do czyszczenia (np. czyszczenie na sucho zamiast polewania wodą z węża, sterowanie uruchamianiem wszystkich urządzeń myjących),

ograniczanie zużycia wody do wytwarzania próżni (np. stosowanie pomp z pierścieniem cieczowym w przypadku cieczy o wysokiej temperaturze wrzenia).

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Recyrkulacja wody

Ścieki zawraca się do obiegu w obrębie zespołu urządzeń, w razie potrzeby po oczyszczeniu. Stopień recyrkulacji jest uwarunkowany bilansem wodnym zespołu urządzeń, zawartością zanieczyszczeń (np. związków zapachowych) lub charakterystyka ścieków (np. zawartość substancji biogennych).

Możliwość ogólnego stosowania.

c.

Powierzchnia nieprzepuszczalna

W zależności od ryzyka, jakie stwarzają odpady pod względem zanieczyszczenia gleby lub wody, zapewniona jest nieprzepuszczalność dla cieczy na całej powierzchni obszaru przetwarzania odpadów (np. miejsca odbioru odpadów, postępowania z nimi, ich magazynowania, przetwarzania i wysyłki).

Możliwość ogólnego stosowania.

d.

Techniki ograniczania prawdopodobieństwa przelewów i awarii zbiorników i pojemników oraz ich wpływu

W zależności od rodzajów ryzyka stwarzanego przez ciecze zawarte w zbiornikach i pojemnikach pod względem zanieczyszczenia gleby lub wody, obejmuje to takie techniki, jak:

czujniki przelewów,

rury przelewowe kierowane do uszczelnionego systemu odwadniania (tj. odpowiedniego wtórnego uszczelnionego systemu lub innego pojemnika),

zbiorniki na ciecze znajdujące się w odpowiednim wtórnym uszczelnionym systemie; objętość zwykle ustala się tak, aby pomieścić we wtórnym systemie uszczelniającym wycieki spowodowane utratą szczelności największego zbiornika,

odcinanie dopływu do zbiorników, pojemników i wtórnego odizolowanego systemu (np. zamykanie zaworów).

Możliwość ogólnego stosowania.

e.

Zadaszenie obszarów magazynowania i przetwarzania odpadów

W zależności od zagrożeń stwarzanych przez odpady w zakresie zanieczyszczenia gleby lub wody, odpady magazynuje się i przetwarza na obszarach zadaszonych, aby zapobiec kontaktowi z wodą deszczową, a tym samym zminimalizować objętość zanieczyszczonych wód opadowych.

Zastosowanie może być ograniczone w przypadku magazynowania lub przetwarzania dużych ilości odpadów (np. mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach).

f.

Segregacja ścieków

Każdy rodzaj ścieków (np. spływ powierzchniowy wód opadowych, woda procesowa) zbiera się i traktuje osobno, w oparciu o zawartość zanieczyszczeń i kombinację technik oczyszczania. W szczególności niezanieczyszczone ścieki oddziela się od ścieków, które wymagają oczyszczania.

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

Możliwość ogólnego stosowania w istniejących zespołach urządzeń w ramach ograniczeń związanych z układem systemu zbierania wody.

g.

Odpowiednia infrastruktura odwadniająca

Obszar przetwarzania odpadów jest podłączony do infrastruktury odwadniającej.

Wody deszczowe z obszarów przetwarzania i magazynowania gromadzi się w infrastrukturze odwadniającej wraz z wodą do czyszczenia, sporadycznymi wyciekami itp. i w zależności od zawartości zanieczyszczeń zawraca się ją do obiegu lub odprowadza do dalszego oczyszczania.

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

Możliwość ogólnego stosowania w istniejących zespołach urządzeń w ramach ograniczeń związanych z układem systemu odwadniania.

h.

Przepisy dotyczące projektowania i konserwacji umożliwiające wykrycie i naprawę wycieków

Regularne monitorowanie pod kątem potencjalnych wycieków opiera się na ocenie ryzyka, a w razie potrzeby naprawia się urządzenia.

Minimalizuje się wykorzystanie elementów podziemnych. W przypadku gdy wykorzystuje się elementy podziemne oraz w zależności od rodzaju ryzyka stwarzanego przez odpady zawarte w tych elementach pod względem zanieczyszczenia gleby lub wody wprowadzony zostaje wtórny system uszczelniający elementów podziemnych.

Stosowanie elementów naziemnych ma ogólne zastosowanie w nowych zespołach urządzeń. Może być jednak ograniczone przez ryzyko zamarznięcia.

Instalacja wtórnego systemu uszczelniającego może mieć ograniczony zakres w przypadku istniejących zespołów urządzeń.

i.

Odpowiednia pojemność zbiornika buforowego

Na podstawie podejścia opartego na ryzyku (np. uwzględniając rodzaj zanieczyszczeń, skutki dalszego oczyszczania ścieków i środowisko przyjmujące) zapewnia się odpowiednią pojemność zbiornika buforowego ścieków powstałych w warunkach innych niż normalne warunki eksploatacji.

Zrzut ścieków z tego zbiornika buforowego jest możliwy tylko po wdrożeniu odpowiednich środków (np. monitorowania, przetwarzania, ponownego użycia).

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń.

W przypadku istniejących zespołów urządzeń możliwość zastosowania może być ograniczona ze względu na dostępną przestrzeń oraz układ systemu odprowadzania wody.

BAT 20. Aby ograniczyć emisje do wody, w ramach BAT należy oczyszczać wodę, stosując odpowiednią kombinację poniższych technik.

Technika (23)

Typowe docelowe substancje zanieczyszczające

Zastosowanie

Oczyszczanie wstępne i pierwotne, np.

a.

Wyrównywanie

Wszystkie substancje zanieczyszczające

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Neutralizacja

Kwasy, zasady

c.

Oddzielanie fizyczne, np. kraty, sita, piaskowniki, separatory tłuszczów, rozdzielanie faz oleju i wody lub osadniki wstępne

Ogólnie ciała stałe, zawiesiny ciał stałych, olej/tłuszcz

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie, np.

d.

Adsorpcja

Ulegające adsorpcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, np. węglowodory, rtęć, AOX

Możliwość ogólnego stosowania.

e.

Destylacja/rektyfikacja

Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji lub inhibitory zanieczyszczeń, które można destylować, np. niektóre rozpuszczalniki

f.

Strącanie

Ulegające strącaniu, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. metale, fosfor

g.

Utlenianie chemiczne

Ulegające utlenianiu, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. azotyny, cyjanki

h.

Redukcja chemiczna

Ulegające redukcji, rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń, np. sześciowartościowy chrom (Cr(VI))

i.

Odparowanie

Rozpuszczalne zanieczyszczenia

j.

Wymiana jonowa

Rozpuszczone, nieulegające biodegradacji substancje zanieczyszczające lub inhibitory zanieczyszczeń w postaci jonów, np. metale

k.

Odpędzanie

Dające się wyeliminować zanieczyszczenia, np. siarkowodór (H2S), amoniak (NH3), niektóre ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX), węglowodory

Przetwarzanie biologiczne, np.

l.

Proces osadu czynnego

Związki organiczne ulegające biodegradacji

Możliwość ogólnego stosowania.

m.

Bioreaktor membranowy

Usuwanie azotu

n.

Nitryfikacja/denitryfikacja, gdy przetwarzanie obejmuje przetwarzanie biologiczne.

Azot ogólny, amoniak

Nitryfikacji nie można stosować w przypadku wysokiego stężenia chlorków (np. ponad 10 g/l) i w przypadku gdy obniżenie stężenia chlorków przed nitryfikacją nie byłoby uzasadnione korzyściami dla środowiska. Nitryfikacja nie ma zastosowania, gdy temperatura ścieków jest niska (np. poniżej 12 °C).

Usuwanie substancji stałych, np.

o.

Koagulacja i flokulacja

Zawiesiny ciał stałych oraz metale zawarte w pyle

Możliwość ogólnego stosowania.

p.

Sedymentacja

q.

Filtracja (np. filtrowanie przez piasek, mikrofiltracja, ultrafiltracja)

r.

Flotacja


Tabela 6.1

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AELs) w odniesieniu do zrzutów bezpośrednich do odbiornika wodnego

Substancja/parametr

BAT-AEL (24)

Proces przetwarzania odpadów, do którego BAT-AEL ma zastosowanie

Ogólny węgiel organiczny (OWO) (25)

10–60 mg/l

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody

10–100 mg/l (26)  (27)

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Chemiczne zapotrzebowanie na tlen (ChZT) (25)

30–180 mg/l

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów oprócz oczyszczania odpadów płynnych na bazie wody

30–300 mg/l (26)  (27)

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Zawiesina ogólna

5–60 mg/l

Wszystkie sposoby przetwarzania odpadów

Indeks oleju węglowodorowego (HOI)

0,5–10 mg/l

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Azot ogólny (N ogólny)

1–25 mg/l (28)  (29)

Biologiczne przetwarzanie odpadów

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

10–60 mg/l (28)  (29)  (30)

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Fosfor ogólny (P ogólny)

0,3–2 mg/l

Biologiczne przetwarzanie odpadów

1–3 mg/l (27)

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Indeks fenolowy

0,05–0,2 mg/l

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

0,05–0,3 mg/l

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Wolny cyjanek (CN-) (31)

0,02–0,1 mg/l

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX) (31)

0,2–1 mg/l

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Metale i metaloidy (31)

Arsen (wyrażony jako As)

0,01–0,05 mg/l

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych

Regeneracja zużytych rozpuszczalników

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Kadm (wyrażony jako Cd)

0,01–0,05 mg/l

Chrom (wyrażony jako Cr)

0,01–0,15 mg/l

Miedź (wyrażona jako Cu)

0,05–0,5 mg/l

Ołów (wyrażony jako Pb)

0,05–0,1 mg/l (32)

Nikiel (wyrażony jako Ni)

0,05–0,5 mg/l

Rtęć (wyrażona jako Hg)

0,5–5 μg/l

Cynk (wyrażony jako Zn)

0,1–1 mg/l (33)

Arsen (wyrażony jako As)

0,01–0,1 mg/l

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Kadm (wyrażony jako Cd)

0,01–0,1 mg/l

Chrom (wyrażony jako Cr)

0,01–0,3 mg/l

Sześciowartościowy chrom (wyrażany jako Cr(VI))

0,01–0,1 mg/l

Miedź (wyrażona jako Cu)

0,05–0,5 mg/l

Ołów (wyrażony jako Pb)

0,05–0,3 mg/l

Nikiel (wyrażony jako Ni)

0,05–1 mg/l

Rtęć (wyrażona jako Hg)

1–10 μg/l

Cynk (wyrażony jako Zn)

0,1–2 mg/l

Powiązany monitoring opisano w BAT 7.

Tabela 6.2

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AELs) w odniesieniu do zrzutów pośrednich do odbiornika wodnego

Substancja/parametr

BAT-AEL (34)  (35)

Proces przetwarzania odpadów, do którego BAT-AEL ma zastosowanie

Indeks oleju węglowodorowego (HOI)

0,5–10 mg/l

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Wolny cyjanek (CN-) (36)

0,02–0,1 mg/l

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Ulegające adsorpcji związki chloroorganiczne (AOX) (36)

0,2–1 mg/l

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Metale i metaloidy (36)

Arsen (wyrażony jako As)

0,01–0,05 mg/l

Mechaniczna obróbka odpadów metalowych w strzępiarkach

Przetwarzanie WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Mechaniczno-biologiczne przetwarzanie odpadów

Powtórna rafinacja oleju odpadowego

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów kalorycznych

Fizyczno-chemiczne przetwarzanie odpadów stałych lub półpłynnych

Regeneracja zużytych rozpuszczalników

Płukanie wodą wydobytej, zanieczyszczonej gleby

Kadm (wyrażony jako Cd)

0,01–0,05 mg/l

Chrom (wyrażony jako Cr)

0,01–0,15 mg/l

Miedź (wyrażona jako Cu)

0,05–0,5 mg/l

Ołów (wyrażony jako Pb)

0,05–0,1 mg/l (37)

Nikiel (wyrażony jako Ni)

0,05–0,5 mg/l

Rtęć (wyrażona jako Hg)

0,5–5 μg/l

Cynk (wyrażony jako Zn)

0,1–1 mg/l (38)

Arsen (wyrażony jako As)

0,01–0,1 mg/l

Oczyszczanie odpadów płynnych na bazie wody

Kadm (wyrażony jako Cd)

0,01–0,1 mg/l

Chrom (wyrażony jako Cr)

0,01–0,3 mg/l

Sześciowartościowy chrom (wyrażany jako Cr(VI))

0,01–0,1 mg/l

Miedź (wyrażona jako Cu)

0,05–0,5 mg/l

Ołów (wyrażony jako Pb)

0,05–0,3 mg/l

Nikiel (wyrażony jako Ni)

0,05–1 mg/l

Rtęć (wyrażona jako Hg)

1–10 μg/l

Cynk (wyrażony jako Zn)

0,1–2 mg/l

Powiązany monitoring opisano w BAT 7.

1.6.   Emisje powstające w wyniku awarii i incydentów

BAT 21. Aby zapobiec skutkom awarii i incydentów dla środowiska lub je ograniczyć, w ramach BAT należy stosować wszystkie poniższe techniki w ramach planu zarządzania w przypadku awarii (zob. BAT 1).

Technika

Opis

a.

Środki ochrony

Obejmują one takie środki, jak:

ochrona zespołu urządzeń przed czynami dokonanymi w złym zamiarze,

system ochrony przeciwpożarowej i przeciwwybuchowej, obejmujący sprzęt do zapobiegania, wykrywania i gaszenia,

dostępność i sprawność odpowiedniego sprzętu sterującego w sytuacjach nadzwyczajnych.

b.

Zarządzanie emisjami powstającymi w wyniku incydentów/awarii

Ustanawia się procedury i wprowadza techniczne przepisy dotyczące zarządzania (pod względem możliwego ograniczenia) emisjami powstającymi w wyniku awarii i incydentów, takimi jak emisje z wycieków, wody gaśniczej lub zaworów bezpieczeństwa.

c.

System rejestracji i oceny incydentów/awarii

Obejmuje to następujące techniki:

rejestr/dziennik służący do prowadzenia ewidencji wszystkich awarii, incydentów, zmian procedur i wyników inspekcji,

procedury identyfikacji, reagowania i uczenia się na podstawie takich incydentów i awarii.

1.7.   Efektywne wykorzystanie materiałów

BAT 22. Aby zapewnić efektywne wykorzystanie materiałów, w ramach BAT należy zastępować materiały odpadami.

Opis

Odpady wykorzystuje się zamiast innych materiałów do przetwarzania odpadów (np. do regulacji pH stosuje się zasady lub kwasy odpadowe, jako spoiwa używa się popiołów lotnych).

Zastosowanie

Niektóre ograniczenia pod względem możliwości zastosowania wynikają z ryzyka zanieczyszczenia spowodowanego obecnością zanieczyszczeń (np. metali ciężkich, TZO, soli, patogenów) w odpadach, które zastępują inne materiały. Kolejne ograniczenie stanowi zgodność odpadów zastępujących inne materiały z odpadami dostarczonymi do przetworzenia (zob. BAT 2).

1.8.   Efektywność energetyczna

BAT 23. Aby zapewnić efektywne zużycie energii, w ramach BAT należy stosować obie poniższe techniki.

Technika

Opis

a.

Plan racjonalizacji zużycia energii

Plan racjonalizacji zużycia energii obejmuje definiowanie i obliczanie określonego zużycia energii w ramach działania (lub działań), ustalanie kluczowych wskaźników skuteczności działania w skali rocznej (na przykład konkretne zużycie energii wyrażone w kWh/tonę przetwarzanych odpadów) oraz planowanie okresowych celów usprawniania i powiązanych działań. Plan dostosowuje się do specyfiki przetwarzania odpadów pod względem przeprowadzonych procesów, przetwarzanych strumieni odpadów itp.

b.

Rejestr bilansu energetycznego

Rejestr bilansu energetycznego zapewnia podział zużycia i wytwarzania energii (w tym wywozu) według rodzaju źródła (tj. energii elektrycznej, gazu, konwencjonalnych paliw ciekłych, konwencjonalnych paliw stałych i odpadów). Obejmuje on:

(i)

informacje o zużyciu energii pod względem dostarczanej energii;

(ii)

informacje o energii oddawanej z instalacji na zewnątrz;

(iii)

informacje o przepływie energii (np. wykresy Sankeya lub bilanse energetyczne) pokazujące, w jaki sposób energia jest wykorzystywana w całym procesie technologicznym.

Rejestr bilansu energetycznego dostosowuje się do specyfiki przetwarzania odpadów pod względem przeprowadzonych procesów, przetwarzanych strumieni odpadów itp.

1.9.   Ponowne wykorzystanie opakowań

BAT 24. Aby ograniczyć ilość odpadów wysyłanych do unieszkodliwiania, w ramach BAT należy zmaksymalizować ponowne wykorzystanie opakowań w ramach planu zarządzania pozostałościami (zob. BAT 1).

Opis

Opakowania (beczki, pojemniki, DPPL, palety itp.) wykorzystuje się ponownie do przechowywania odpadów, jeżeli są w dobrym stanie i dostatecznie czyste, w zależności od wyniku kontroli kompatybilności substancji w nich umieszczanych (w kolejnych przypadkach wykorzystania). W razie potrzeby opakowanie wysyła się w celu odpowiedniej obróbki przed ponownym wykorzystaniem (np. odtworzenie, czyszczenie).

Zastosowanie

Niektóre ograniczenia dotyczące zastosowania wynikają z ryzyka zanieczyszczenia odpadów powodowanego przez ponownie wykorzystywane opakowanie.

2.   KONKLUZJE DOTYCZĄCE BAT W ODNIESIENIU DO MECHANICZNEGO PRZETWARZANIA ODPADÓW

O ile nie stwierdzono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w sekcji 2 mają zastosowanie do mechanicznego przetwarzania odpadów, gdy nie jest ono połączone z przetwarzaniem biologicznym, a dodatkowo do ogólnych konkluzji dotyczących BAT w sekcji 1.

2.1.   Ogólne konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do mechanicznego przetwarzania odpadów

2.1.1.   Emisje do powietrza

BAT 25. Aby ograniczyć emisje do powietrza pyłów oraz metali zawartych w pyle, PCDD/F i dioksynopodobnych PCB, w ramach BAT należy stosować BAT 14d oraz jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Cyklon

Zob. sekcja 6.1.

Cyklony są stosowane głównie jako separatory wstępne pyłu gruboziarnistego.

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Filtr tkaninowy

Zob. sekcja 6.1.

Może nie mieć zastosowania do kanałów wywiewnych bezpośrednio podłączonych do strzępiarki, gdy nie można złagodzić wpływu deflagracji na filtr tkaninowy (np. za pomocą zaworów bezpieczeństwa).

c.

Oczyszczanie na mokro

Zob. sekcja 6.1.

Możliwość ogólnego stosowania.

d.

Wtrysk wody do strzępiarki

Odpady przeznaczone do rozdrobnienia są zwilżane w następstwie wtryskiwania wody do strzępiarki. Ilość wtryskiwanej wody reguluje się w zależności od ilości rozdrabnianych odpadów (którą można monitorować poprzez ilość energii zużytej przez silnik strzępiarki).

Gazy odlotowe, które zawierają pozostałości pyłu, kieruje się do cyklonu (cyklonów) lub płuczki gazowej mokrej.

Ma zastosowanie wyłącznie w przypadku ograniczeń wynikających z lokalnych warunków (np. niską temperaturą, suszą).


Tabela 6.3

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) w odniesieniu do zorganizowanych emisji pyłów do powietrza z mechanicznego przetwarzania odpadów

Parametr

Jednostka

BAT-AEL

(Średnia z okresu pobierania próbek)

Pył

mg/Nm3

2–5 (39)

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

2.2.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do mechanicznej obróbki odpadów metalowych w strzępiarkach

O ile nie określono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do mechanicznej obróbki odpadów metalowych w strzępiarkach, oprócz BAT 25.

2.2.1.   Ogólna efektywność środowiskowa

BAT 26. W celu poprawy ogólnej efektywności środowiskowej i aby zapobiec emisjom spowodowanym przez awarie i incydenty, w ramach BAT należy stosować BAT 14 g oraz wszystkie poniższe techniki:

a)

wdrożenie szczegółowej procedury inspekcji odpadów belowanych przed rozdrabnianiem;

b)

usuwanie niebezpiecznych przedmiotów ze strumienia odpadów dostarczonych do przetworzenia i ich bezpieczne magazynowanie (np. butli z gazem, nieoczyszczonych pojazdów wycofanych z eksploatacji, nieoczyszczonego WEEE, przedmiotów skażonych PCB lub rtęcią, przedmiotów radioaktywnych);

c)

przetwarzanie pojemników tylko w przypadku gdy dołączono do nich poświadczenie czystości.

2.2.2.   Deflagracje

BAT 27. Aby zapobiec deflagracjom i ograniczyć emisje w przypadkach, w których dochodzi do deflagracji, w ramach BAT należy stosować technikę a. oraz jedną z poniższych technik b. i c. lub obie te techniki.

Technika

Opis

Zastosowanie

a.

Plan zarządzania deflagracją

Obejmuje on:

program redukcji deflagracji opracowany w celu rozpoznawania źródeł i wdrażania środków zapobiegających deflagracji, np. kontroli odpadów dostarczonych do przetworzenia opisanej w BAT 26a, usuwania niebezpiecznych przedmiotów opisanego w BAT 26b,

przegląd historycznych przypadków deflagracji i środków zaradczych oraz upowszechnianie wiedzy na temat deflagracji,

protokół reagowania na przypadki wystąpienia deflagracji.

Możliwość ogólnego stosowania.

b.

Klapy bezpieczeństwa

Klapy bezpieczeństwa instaluje się w celu zmniejszenia fal ciśnienia pochodzących z deflagracji, które w przeciwnym razie spowodowałyby poważne uszkodzenia i późniejsze emisje.

c.

Rozdrabnianie wstępne

Zastosowanie strzępiarki wolnobieżnej zainstalowanej przed główną strzępiarką

Możliwość ogólnego stosowania w nowych zespołach urządzeń, w zależności od dostarczanego materiału.

Zastosowanie w przypadku znaczących modernizacji zespołu urządzeń, w którym stwierdzono znaczną liczbę deflagracji.

2.2.3.   Efektywność energetyczna

BAT 28. Aby zapewnić efektywne zużycie energii, w ramach BAT, należy zapewnić stabilność podawania odpadów do strzępiarki.

Opis

Podawanie odpadów do strzępiarki wyrównuje się, unikając zakłóceń lub przeciążania instalacji podawania odpadów, które mogą prowadzić do niepożądanych przestojów i rozruchów strzępiarki.

2.3.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do przetwarzania WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

O ile nie określono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do przetwarzania WEEE zawierającego VFC i/lub VHC, oprócz BAT 25.

2.3.1.   Emisje do powietrza

BAT 29. Aby zapobiec emisjom związków organicznych do powietrza lub, gdy jest to niewykonalne, ograniczyć je, w ramach BAT należy stosować BAT 14d, BAT 14h, a także technikę a. oraz jedną z poniższych technik b. i c. lub obie te techniki.

Technika

Opis

a.

Zoptymalizowane usuwanie i wychwytywanie czynników chłodniczych i olejów

Wszystkie czynniki chłodnicze i oleje są usuwane z WEEE zawierającego VFC i/lub VHC i usuwane przez system próżniowego odsysania (np. uzyskując eliminację czynnika chłodniczego na poziomie co najmniej 90 %). Czynniki chłodnicze oddziela się od olejów, a oleje odgazowuje.

Ilość oleju pozostającego w sprężarce redukuje się do minimum (aby olej nie kapał ze sprężarki).

b.

Kondensacja kriogeniczna

Gazy odlotowe zawierające związki organiczne, takie jak VFC/VHC, odprowadza się do instalacji kondensacji kriogenicznej, gdzie zostają skroplone (zob. opis w sekcji 6.1). Skroplony gaz jest składowany w naczyniach ciśnieniowych do celów dalszego przetwarzania.

c.

Adsorpcja

Gazy odlotowe zawierające związki organiczne, takie jak VFC/VHC, wprowadza się do systemów adsorpcyjnych (zob. opis w sekcji 6.1). Zużyty węgiel aktywny regeneruje się za pomocą podgrzanego powietrza pompowanego do filtra w celu desorpcji związków organicznych. Następnie gazy odlotowe z regeneracji są sprężane i chłodzone w celu skroplenia związków organicznych (w niektórych przypadkach za pomocą kondensacji kriogenicznej). Skroplony gaz przechowuje się następnie w naczyniach ciśnieniowych. Pozostałe gazy odlotowe z etapu sprężania są zwykle odprowadzane z powrotem do systemu adsorpcyjnego w celu zminimalizowania emisji VFC/VHC.


Tabela 6.4

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) w odniesieniu do zorganizowanych emisji całkowitego LZO i CFC do powietrza z przetwarzania WEEE zawierającego VFC i/lub VHC

Parametr

Jednostka

BAT-AEL

(Średnia z okresu pobierania próbek)

Całkowite LZO

mg/Nm3

3–15

CFC

mg/Nm3

0,5–10

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

2.3.2.   Wybuchy

BAT 30. Aby zapobiec emisjom spowodowanym przez wybuchy podczas przetwarzania WEEE zawierającego VFC i/lub VHC, w ramach BAT należy stosować jedną z poniższych technik.

Technika

Opis

a.

Obojętna atmosfera

Wstrzykując gaz obojętny (np. azot), obniża się stężenie tlenu (na przykład do 4 % obj.) w zamkniętym urządzeniu (np. w zamkniętych strzępiarkach, kruszarkach, kolektorach pyłu i piany).

b.

Wymuszona wentylacja

Stosując wymuszoną wentylację, obniża się stężenie węglowodoru w zamkniętym sprzęcie (np. w zamkniętych strzępiarkach, kruszarkach, kolektorach pyłu i piany) do poziomu < 25 % dolnej granicy wybuchowości.

2.4.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do mechanicznego przetwarzania odpadów kalorycznych

Oprócz BAT 25, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do mechanicznego przetwarzania odpadów kalorycznych, objętych pkt 5.3 lit. a) ppkt (iii) i pkt 5.3 lit. b) ppkt (ii) załącznika I do dyrektywy 2010/75/UE.

2.4.1.   Emisje do powietrza

BAT 31. Aby ograniczyć emisje związków organicznych do powietrza, w ramach BAT należy stosować BAT 14d oraz jedną z poniższych technik lub ich kombinację.

Technika

Opis

a.

Adsorpcja

Zob. sekcja 6.1.

b.

Filtr biologiczny

c.

Utlenianie termiczne

d.

Oczyszczanie na mokro


Tabela 6.5

Poziomy emisji powiązane z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) w odniesieniu do zorganizowanych emisji całkowitego LZO do powietrza z mechanicznego przetwarzania odpadów kalorycznych

Parametr

Jednostka

BAT-AEL

(Średnia z okresu pobierania próbek)

Całkowite LZO

mg/Nm3

10–30 (40)

Powiązany monitoring opisano w BAT 8.

2.5.   Konkluzje dotyczące BAT w odniesieniu do mechanicznego przetwarzania WEEE zawierającego rtęć

O ile nie określono inaczej, konkluzje dotyczące BAT przedstawione w niniejszej sekcji mają zastosowanie do mechanicznego przetwarzania WEEE zawierającego rtęć, oprócz BAT 25.

2.5.1.   Emisje do powietrza

BAT 32. Aby ograniczyć emisje rtęci do powietrza, w ramach BAT należy zbierać emisje rtęci u źródła, odprowadzać je do instalacji redukujących emisje i prowadzić odpowiedni monitoring.

Opis

Obejmuje to wszystkie następujące środki:

sprzęt stosowany do przetwarzania WEEE zawierającego rtęć jest zamknięty, pod ciśnieniem ujemnym i podłączony do lokalnego systemu wentylacji wyciągowej,

gazy odlotowe z procesów przetwarza się przy użyciu technik odpylania, takich jak cyklony, filtry tkaninowe i filtry HEPA, a następnie poddaje adsorpcji na węglu aktywnym (zob. sekcja 6.1),

monitoruje się wydajność procesu przetwarzania gazów odlotowych,