Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Summaries of EU Legislation

Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (do 2017 r.)

Go to the summaries’ table of contents

SURVEY: Tell us what you think about the summaries!

Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (do 2017 r.)

 

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Rozporządzenie (WE) nr 861/2007 – w sprawie europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń

JAKIE SĄ CELE ROZPORZĄDZENIA?

  • W rozporządzeniu wprowadzono europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń.
  • Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń ma za zadanie uproszczenie i przyspieszenie transgranicznych postępowań spornych dotyczących drobnych roszczeń konsumenckich i gospodarczych oraz ograniczenie kosztów.
  • Zasadniczo stanowi postępowanie pisemne niewymagające fizycznej obecności w sądzie. Sąd może jednak zdecydować o przeprowadzeniu rozprawy.
  • Przedmiot roszczenia (w momencie doręczenia do sądu) nie może przekraczać 2000 EUR.
  • Zapewnia, że wyroki są uznawane i wprowadzane w życie w innych państwach Unii Europejskiej (UE) bez potrzeby stwierdzania wykonalności.
  • Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń stanowi alternatywę dla rozwiązań prawnych krajów UE. Jest to postępowanie fakultatywne.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zakres

  • Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń ma zastosowanie w przypadku, gdy przynajmniej jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w kraju UE innym niż państwo członkowskie sądu rozpatrującego sprawę.
  • Może być stosowane do dochodzenia roszczeń cywilnych i gospodarczych. Nie ma ono zastosowania do spraw podatkowych, celnych lub administracyjnych ani do spraw dotyczących odpowiedzialności państwa za działania w wykonywaniu władzy publicznej (acta iure imperii), jak również między innymi do:
    • stanu cywilnego, zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych oraz przedstawicielstwa ustawowego osób fizycznych (tj. ludzi),
    • kwestii prawa rodzinnego,
    • postępowań upadłościowych,
    • ubezpieczeń społecznych,
    • sądownictwa polubownego,
    • prawa pracy,
    • najmu lub dzierżawy nieruchomości, z wyłączeniem powództw dotyczących roszczeń pieniężnych,
    • naruszenia prywatności i dóbr osobistych (np. zniesławienia).

Procedura

Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń nie wymaga obecności prawnika i przebiega w następujący sposób.

Składanie pozwu

  • Pozew składa się bezpośrednio do właściwego sądu w postaci formularza (formularza A – zawarty w załącznikach rozporządzenia), podając szczegóły pozwu, żądane sumy itd. W przypadku gdy powództwo jest poza zakresem europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń, sąd powiadamia o tym fakcie powoda; jeżeli ten nie zaniecha wycofania, sąd postępuje zgodnie z prawem procesowym danego kraju.

Korekta lub uzupełnianie formularza pozwu

  • W przypadku gdy powód nie podał wystarczających informacji, wysyłany jest drugi formularz (formularz B) z prośbą o uzupełnienie brakujących danych w określonym terminie. Wniosek zostaje odrzucony, jeżeli powód nie wypełni żądania sądu w terminie lub gdy roszczenie jest oczywiście bezzasadne lub niedopuszczalne.

Zawiadamianie pozwanego

  • Po otrzymaniu kompletnego pozwu sąd przygotowuje standardowy formularz odpowiedzi (formularz C), który musi zostać wysłany do pozwanego w ciągu 14 dni, wraz z kopią pozwu i dokumentów uzupełniających. Musi się to odbyć drogą pocztową, a doręczenie ma być poświadczone potwierdzeniem odbioru; jeżeli jest to niemożliwe, można zastosować inne metody doręczenia.

Odpowiedź pozwanego

  • Pozwany musi odpowiedzieć w ciągu 30 dni od daty otrzymania formularza odpowiedzi. W ciągu 14 dni od otrzymania powyższej odpowiedzi sąd przesyła jej kopię oraz kopię wszelkich istotnych dokumentów uzupełniających powodowi.
  • Każde powództwo wzajemne złożone przez pozwanego (na formularzu A) doręczane jest powodowi, który ma 30 dni na odpowiedź. Jeżeli wartość przedmiotu sporu w sprawie z powództwa wzajemnego przekracza 2000 EUR, roszczenia dochodzone z powództwa głównego, a także roszczenia dochodzone z powództwa wzajemnego są rozpatrywane zgodnie z prawem obowiązującym w kraju, w którym prowadzone jest postępowanie.

Postanowienia i terminy

  • Sąd musi wydać orzeczenie w ciągu 30 dni od otrzymania odpowiedzi od pozwanego (lub powoda, w przypadku gdy złożono powództwo wzajemne). Sąd może zażądać przedstawienia dodatkowych informacji w terminie 30 dni lub przeprowadzić postępowanie dowodowe, lub wezwać strony na rozprawę (patrz niżej), która również odbywa się w terminie 30 dni od wezwania. W powyższych przypadkach sąd również wydaje orzeczenie w ciągu 30 dni, jednak od momentu otrzymania wymaganych informacji lub przeprowadzenia rozprawy.
  • Jeżeli strony nie odpowiedzą w wymaganym terminie, sąd nadal wydaje orzeczenie. Na żądanie dowolnej strony sąd wydaje zaświadczenie o orzeczeniu w celu ułatwienia transgranicznego egzekwowania prawa (bezpłatnie), wykorzystując formularz D.

Rozprawa

  • Rozprawa odbywa się jedynie w przypadku, gdy wymaga tego sytuacja lub na wniosek jednej ze stron. Wniosek może zostać odrzucony, jeżeli rozprawa nie jest konieczna do rzetelnego przeprowadzenia sprawy. Rozprawa może być przeprowadzona w drodze konferencji wideo lub za pośrednictwem innych środków łączności.

Postępowanie dowodowe

  • Sąd określa zakres postępowania dowodowego niezbędny do wydania orzeczenia oraz dopuszcza określone środki dowodowe, przy wykorzystaniu najprostszych i najmniej uciążliwych metod.

Wykonalność orzeczenia

  • Orzeczenie nie może zostać ponownie zbadane pod względem merytorycznym w kraju UE wykonania.
  • Zgodnie z prawem państwa, w którym wykonuje się orzeczenie, strona dochodząca wykonania przedstawia oryginalny egzemplarz orzeczenia i certyfikatu (formularz D) przetłumaczony na język państwa wykonania. Żadne zabezpieczenie, gwarancja lub kaucja nie są wymagane od powoda z tego tytułu, że jest cudzoziemcem lub nie ma miejsca zamieszkania ani miejsca pobytu w kraju UE wykonania. Powód nie jest zobowiązany do posiadania przedstawiciela ani adresu pocztowego w państwie członkowskim wykonania poza osobami posiadającymi uprawnienia w zakresie postępowania egzekucyjnego.

Odmowa wykonania

  • Sąd w państwie wykonania może, na wniosek pozwanego, odmówić wykonania orzeczenia, jeżeli:
    • roszczeń nie można pogodzić z wcześniejszym orzeczeniem dotyczącym tych samych stron i wydanym w tej samej sprawie,
      • wcześniejsze orzeczenie zostało wydane w kraju UE wykonania lub spełnia warunki niezbędne do uznania go w tym kraju oraz
      • niemożność pogodzenia nie była i nie mogła być podniesiona w formie zarzutu w postępowaniu sądowym w państwie członkowskim, w którym wydano orzeczenie w ramach europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń.
  • Jeżeli strona kwestionuje orzeczenie wydane w ramach europejskiego postępowania w sprawie drobnych roszczeń, państwo wykonania może ograniczyć postępowanie wykonawcze do środków zabezpieczających, uzależnić wykonanie od złożenia określonego zabezpieczenia lub w niektórych przypadkach zawiesić postępowanie wykonawcze.

Środki odwoławcze

  • Odwołanie od orzeczenia jest możliwe w przypadku, gdy jest ono zgodne z prawem państwa, w którym znajduje się sąd rozpatrujący sprawę.

Ponowne zbadanie

  • Pozwany może wnioskować o odwołanie do właściwego sądu, w którym wydano orzeczenie, w przypadku gdy:
    • pozew lub wezwanie na rozprawę zostały doręczone bez potwierdzenia osobistego odbioru przez tę stronę i doręczenie nie nastąpiło w czasie wystarczającym dla umożliwienia pozwanemu przygotowania się do obrony bez jego winy, lub
    • pozwany nie miał możliwości wniesienia odpowiedzi na pozew z powodu siły wyższej, bez jego winy.
  • W powyższych przypadkach wymaga się od niego niezwłocznego podjęcia działań. Jeżeli ponowne zbadanie orzeczenia jest uzasadnione, pierwotne orzeczenie zostaje uchylone.
  • Sąd nie zobowiązuje stron do dokonywania oceny prawnej powództwa. W razie potrzeby sąd informuje strony o kwestiach proceduralnych i w odpowiednich przypadkach dąży do osiągnięcia ugody pomiędzy stronami.

Języki i tłumaczenia

  • Pozew, odpowiedzi, jakiekolwiek powództwa wzajemne, opisy dokumentów uzupełniających, istotne dokumenty itp. muszą być złożone w języku sądu.

Koszty

  • Koszty postępowania ponosi strona przegrywająca. Sąd nie zasądza na rzecz strony wygrywającej kosztów, które były zbędne lub nieproporcjonalne do wartości przedmiotu sporu.

Poprawka

Rozporządzenie (UE) 2015/2421 zmienia rozporządzenie (WE) nr 861/2007. Zmiana obowiązuje od dnia 14 stycznia 2017 r.

Rozporządzenie nie ma zastosowania w Danii.

OD KIEDY ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?

Ma ono zastosowanie od dnia 1 stycznia 2009 r. z wyjątkiem przepisów, na mocy których kraje UE są zobowiązane do informowania Komisji o kwestiach związanych z jurysdykcją, środkach komunikacji i środkach odwoławczych (art. 25), które weszły w życie dnia 1 stycznia 2008 r.

GŁÓWNY DOKUMENT

Rozporządzenie (WE) nr 861/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiające europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń (Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 1–22)

Kolejne poprawki do rozporządzenia (WE) nr 861/2007 zostały wprowadzone do tekstu podstawowego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.

DOKUMENTY POWIĄZANE

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2421 z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 861/2007 ustanawiające europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń oraz rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (Dz.U. L 341 z 24.12.2015, s. 1–13)

Ostatnia aktualizacja: 04.04.2018

Top