EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Korzystanie z treści online w całej UE

Korzystanie z treści online w całej UE

 

STRESZCZENIE DOKUMENTU:

Rozporządzenie (UE) 2017/1128 – przenoszenie w UE usług online w zakresie treści

JAKIE SĄ CELE ROZPORZĄDZENIA?

Ma ono na celu zapewnienie, że abonenci korzystający w swoim państwie UE z usług online w zakresie treści, które umożliwiają dostęp np. do filmów, wydarzeń sportowych, książek elektronicznych, gier wideo i muzyki, mają do nich dostęp podczas czasowej obecności w innych państwach UE.

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Dostawca usług online w zakresie treści musi umożliwić abonentom odwiedzającym inne państwo UE dostęp do świadczonej przez siebie odpłatnie usługi w taki sam sposób, jak w ich państwie zamieszkania. Może tu chodzić o usługi wideo na żądanie (np. Netflix, HBO Go, Amazon Prime, Mubi lub Chili TV), usługi telewizji internetowej (np. Viaplay sieci Viasat, Now TV sieci Sky lub Voyo), usługi przesyłania strumieniowego muzyki (np. Spotify, Deezer lub Google Music) lub o internetowe platformy dostępu do gier internetowych (np. Steam lub Origin). W innych państwach UE dostawca musi zapewnić dostęp:

  • do tych samych treści,
  • w tym samym zakresie i na tej samej liczbie urządzeń,
  • dla tej samej liczby użytkowników,
  • z tym samym zakresem funkcjonalności, oraz
  • bez dodatkowych opłat.

Nie istnieje obowiązek zapewnienia podobnej jakości, chyba że dostawca i abonent uzgodnili inaczej, natomiast jakość nie może być celowo obniżana, a abonent musi zostać powiadomiony o jakości dostarczania usługi przed rozpoczęciem jej świadczenia.

Usługa świadczona w innym państwie UE będzie traktowana tak, jak gdyby była świadczona w państwie UE zamieszkania abonenta.

Przy zakończeniu obowiązywania umowy oraz przy jej przedłużaniu dostawca w sposób uzasadniony i skuteczny weryfikuje państwo UE zamieszkania abonenta, wykorzystując w tym celu maksymalnie dwa z następujących źródeł informacji:

  • dowód tożsamości lub inny ważny dokument tożsamości stwierdzający państwo UE zamieszkania abonenta;
  • szczegóły płatności dotyczące abonenta;
  • miejsce instalacji urządzenia wykorzystywanego do świadczenia usługi;
  • opłacanie opłat licencyjnych, np. abonamentu radiowo-telewizyjnego;
  • umowy o usługi dostępu do internetu, świadczenie usług telefonicznych lub inne podobne umowy łączące abonenta z państwem UE;
  • rejestracja na liście wyborczej, jeśli taka informacja jest publicznie dostępna;
  • opłacanie podatków lokalnych, jeśli taka informacja jest publicznie dostępna;
  • rachunek za media publiczne łączący abonenta z państwem UE;
  • adres na fakturze lub adres pocztowy;
  • oświadczenie abonenta potwierdzające jego adres w państwie UE;
  • sprawdzenie adresu protokołu internetowego w celu ustalenia, w obrębie jakiego państwa UE abonent uzyskuje dostęp do usługi online w zakresie treści.

Dostawca nie udostępnia swojej usługi w innym państwie UE, jeśli abonent nie dostarczy informacji pozwalających dostawcy zweryfikować państwo członkowskie zamieszkania abonenta. Przetwarzanie danych osobowych jest proporcjonalne do osiągnięcia zamierzonego celu oraz odbywa się zgodnie z dyrektywami 95/46/WE i 2002/58/WE.

Podmioty praw mogą zezwolić na korzystanie z oferowanych przez siebie treści bez weryfikacji państwa UE zamieszkania, a ponadto mogą cofnąć takie zezwolenie pod warunkiem zachowania rozsądnego terminu powiadomienia dostawcy. Umowa między podmiotem praw a dostawcą nie może ograniczać tej możliwości cofnięcia zezwolenia. Postanowienia umów między abonentem, dostawcą lub podmiotami praw, które są sprzeczne z niniejszym rozporządzeniem, są bezskuteczne.

W przypadku świadczenia usługi nieodpłatnej, dostawca może umożliwić abonentom czasowo obecnym w państwie UE dostęp do usługi i korzystanie z niej, jeśli ich państwo UE zamieszkania zostało zweryfikowane zgodnie z przepisami rozporządzenia.

Komisja Europejska przedstawia sprawozdanie dotyczące stosowania rozporządzenia w świetle rozwoju sytuacji pod względem prawnym, technicznym i ekonomicznym. Sprawozdanie to, które może zawierać wnioski ustawodawcze, należy złożyć do dnia 2 kwietnia 2021 r. Uwzględnia się w nim ocenę stosowania środków weryfikacji oraz dokonuje oceny konieczności przeglądu, poświęcając szczególną uwagę wpływowi rozporządzenia na małe przedsiębiorstwa oraz na ochronę danych osobowych.

OD KIEDY ROZPORZĄDZENIE MA ZASTOSOWANIE?

Rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 1 kwietnia 2018 r.

KONTEKST

Możliwość uzyskiwania dostępu do usług online w zakresie treści podczas podróży pojawia się wkrótce po tym, jak konsumenci w UE zaczęli korzystać z nowych zasad roamingu w ramach unijnej strategii jednolitego rynku cyfrowego. Począwszy od dnia 15 czerwca 2017 r. osoby podróżujące okazjonalnie mają dostęp – na terenie całej UE – do usług komórkowej łączności danych po cenach krajowych pod warunkiem przestrzegania zasady uczciwego korzystania.

Więcej informacji:

GŁÓWNY DOKUMENT

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1128 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie transgranicznego przenoszenia na rynku wewnętrznym usług online w zakresie treści (Dz.U. L 168 z 30.6.2017, s. 1–11)

Kolejne zmiany rozporządzenia (UE) 2017/1128 zostały włączone do tekstu podstawowego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.

DOKUMENTY POWIĄZANE

Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Strategia jednolitego rynku cyfrowego dla Europy (COM(2015) 192 final z 6.5.2015)

Ostatnia aktualizacja: 07.02.2018

Top