EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 110e53a8-5a23-11ed-92ed-01aa75ed71a1

Consolidated text: Rozporządzenie Rady (UE) nr 359/2011 z dnia 12 kwietnia 2011 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie

02011R0359 — PL — 17.10.2022 — 016.001


Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 359/2011

z dnia 12 kwietnia 2011 r.

dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie

(Dz.U. L 100 z 14.4.2011, s. 1)

zmienione przez:

 

 

Dziennik Urzędowy

  nr

strona

data

 M1

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 1002/2011 z dnia 10 października 2011 r.

  L 267

1

12.10.2011

►M2

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 264/2012 z dnia 23 marca 2012 r.

  L 87

26

24.3.2012

►M3

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 1245/2012 z dnia 20 grudnia 2012 r.

  L 352

15

21.12.2012

►M4

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 206/2013 z dnia 11 marca 2013 r.

  L 68

9

12.3.2013

 M5

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 517/2013 z dnia 13 maja 2013 r.

  L 158

1

10.6.2013

 M6

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 371/2014 z dnia 10 kwietnia 2014 r.

  L 109

9

12.4.2014

►M7

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2015/548 z dnia 7 kwietnia 2015 r.

  L 92

1

8.4.2015

►M8

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2016/556 z dnia 11 kwietnia 2016 r.

  L 96

3

12.4.2016

 M9

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2017/685 z dnia 11 kwietnia 2017 r.

  L 99

10

12.4.2017

 M10

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2018/565 z dnia 12 kwietnia 2018 r.

  L 95

1

13.4.2018

 M11

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2019/560 z dnia 8 kwietnia 2019 r.

  L 98

1

9.4.2019

 M12

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1163 z dnia 5 lipca 2019 r.

  L 182

33

8.7.2019

►M13

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2020/510 z dnia 7 kwietnia 2020 r.

  L 113

1

8.4.2020

►M14

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2021/584 z dnia 12 kwietnia 2021 r.

  L 124I

1

12.4.2021

►M15

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2021/587 z dnia 12 kwietnia 2021 r.

  L 125

1

13.4.2021

►M16

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2022/592 z dnia 11 kwietnia 2022 r.

  L 114

37

12.4.2022

►M17

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/595 z dnia 11 kwietnia 2022 r.

  L 114

60

12.4.2022

►M18

ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2022/1955 z dnia 17 października 2022 r.

  L 269I

1

17.10.2022




▼B

ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 359/2011

z dnia 12 kwietnia 2011 r.

dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, podmiotom i organom w związku z sytuacją w Iranie



Artykuł 1

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) 

„środki finansowe” oznaczają aktywa finansowe i wszelkiego rodzaju korzyści ekonomiczne, w tym między innymi:

(i) 

gotówkę, czeki, roszczenia pieniężne, weksle trasowane, przekazy pieniężne i inne instrumenty płatnicze;

(ii) 

depozyty złożone w instytucjach finansowych lub innych podmiotach, salda na rachunkach, wierzytelności i zobowiązania dłużne;

(iii) 

papiery wartościowe i papiery dłużne w obrocie publicznym lub niepublicznym, w tym akcje i udziały, certyfikaty papierów wartościowych, obligacje, weksle, warranty, skrypty dłużne i kontrakty na instrumenty pochodne;

(iv) 

odsetki, dywidendy lub inne przychody z aktywów oraz wartości narosłe z aktywów lub wygenerowane przez te aktywa;

(v) 

kredyty, prawa do potrącenia, gwarancje, gwarancje właściwego wykonania umów lub inne zobowiązania finansowe;

(vi) 

akredytywy, konosamenty, umowy sprzedaży;

(vii) 

dokumenty poświadczające posiadanie udziałów w funduszach lub środkach finansowych;

b) 

„zamrożenie środków finansowych” oznacza zapobieganie wszelkim ruchom tych środków, ich przenoszeniu, zmianom, wykorzystaniu, udostępnianiu lub dokonywaniu nimi transakcji w jakikolwiek sposób, który powodowałby jakąkolwiek zmianę ich wielkości, wartości, lokalizacji, własności, posiadania, charakteru, przeznaczenia lub inną zmianę, która umożliwiłaby korzystanie z nich, w tym zarządzanie portfelem;

c) 

„zasoby gospodarcze” oznaczają wszelkiego rodzaju aktywa, rzeczowe i niematerialne, ruchome i nieruchome, które nie są środkami finansowymi, ale mogą być użyte do pozyskania środków finansowych, towarów lub usług;

d) 

„zamrożenie zasobów gospodarczych” oznacza zapobieganie wykorzystywaniu tych zasobów do uzyskiwania środków finansowych, towarów lub usług w jakikolwiek sposób, w tym między innymi poprzez ich sprzedaż, wynajem lub obciążanie ich hipoteką;

e) 

„terytorium Unii” oznacza wszystkie terytoria państw członkowskich, do których stosuje się Traktat, na warunkach określonych w tym Traktacie, w tym ich przestrzeń powietrzną.

▼M2

Artykuł 1a

►M3  1. ◄   

Zakazuje się:

a) 

sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, sprzętu, który mógłby zostać użyty do represji wewnętrznych, wymienionego w załączniku III – niezależnie od tego, czy sprzęt ten pochodzi z Unii – przeznaczonego dla jakichkolwiek osób, podmiotów lub organów w Iranie lub do użytku w tym państwie;

b) 

udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, jakimkolwiek osobom, podmiotom lub organom w Iranie lub do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych ze sprzętem, który mógłby zostać użyty do represji wewnętrznych, wymienionym w załączniku III;

c) 

udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanej ze sprzętem, który mógłby zostać użyty do represji wewnętrznych, wymienionym w załączniku III, w tym w szczególności udzielania dotacji, pożyczek i ubezpieczania kredytów eksportowych na potrzeby jakiejkolwiek sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu takich produktów, lub na potrzeby udzielania związanej z tym pomocy technicznej osobom, podmiotom lub organom w Iranie lub do użytku w tym państwie;

d) 

świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest obejście zakazów, o których mowa w lit. a), b) i c).

▼M3

2.  
W drodze odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państw członkowskich, wskazane w załączniku II, mogą zezwolić – na warunkach, jakie uznają za stosowne – na sprzedaż, dostawę, przekazywanie lub eksport sprzętu, który mógłby zostać użyty w celu represji wewnętrznych, wskazanego w załączniku III, pod warunkiem że sprzęt ten jest wykorzystywany wyłącznie w celu ochrony personelu Unii i jej państw członkowskich w Iranie, lub zezwolić na świadczenie pomocy techniczej lub usług pośrednictwa lub zapewnienie finansowania lub pomocy finansowej, o których mowa w ust. 1 lit. b) i c), związanych z takim sprzętem.

▼M2

Artykuł 1b

1.  
Zakazuje się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub wywozu - bezpośrednio lub pośrednio - sprzętu, technologii lub oprogramowania określonych w załączniku IV, niezależnie od tego, czy pochodzą one z Unii, jakimkolwiek osobom, podmiotom lub organom w Iranie lub do użytku w tym państwie, chyba że właściwy organ danego państwa członkowskiego, wskazany na stronach internetowych wymienionych w załączniku II, wydał na to wcześniej zezwolenie.
2.  
Właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II, nie wydają jakiegokolwiek zezwolenia na mocy ust. 1, jeżeli mają uzasadnione powody, aby stwierdzić, że odnośne wyposażenie, technologia lub oprogramowanie byłyby stosowane przez rząd, organy publiczne, przedsiębiorstwa i urzędy Iranu, lub jakiekolwiek osoby lub podmioty działające w ich imieniu lub na ich zlecenie, do monitorowania lub przechwytywania połączeń internetowych lub telefonicznych w Iranie.
3.  
Załącznik IV obejmuje sprzęt, technologię lub oprogramowanie, które mogą być wykorzystywane do monitorowania lub przechwytywania połączeń internetowych lub telefonicznych.
4.  
Odnośne państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na mocy niniejszego artykułu w terminie czterech tygodni po wydaniu zezwolenia.

Artykuł 1c

1.  

Zakazuje się:

a) 

świadczenia, bezpośrednio lub pośrednio, jakimkolwiek osobom, podmiotom lub organom w Iranie lub do użytku w tym państwie, pomocy technicznej lub usług pośrednictwa związanych ze sprzętem, technologią i oprogramowaniem określonymi w załączniku IV, lub związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, konserwacją i użytkowaniem sprzętu i technologii określonych w załączniku IV, lub z dostarczaniem, instalacją, obsługą lub aktualizacją jakiegokolwiek oprogramowania określonego w załączniku IV;

b) 

udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanych ze sprzętem, technologią i oprogramowaniem wyszczególnionymi w załączniku IV, jakimkolwiek osobom, podmiotom lub organom w Iranie lub do użytku w tym państwie;

c) 

świadczenia jakichkolwiek usług jakiegokolwiek rodzaju w zakresie monitorowania lub przechwytywania połączeń telekomunikacyjnych lub internetowych, rządowi, organom, przedsiębiorstwom i urzędom publicznym Iranu lub jakimkolwiek osobom lub podmiotom działającym w ich imieniu lub na ich zlecenie, lub na ich bezpośrednią lub pośrednią korzyść; oraz

d) 

świadomego i umyślnego udziału w jakichkolwiek działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a), b) lub c);

chyba że właściwy organ danego państwa członkowskiego, wskazany na stronach internetowych wymienionych w załączniku II, wydał na to wcześniej zezwolenie, zgodnie art. 1b ust. 2.

2.  
Na użytek ust. 1 lit. c), „usługi w zakresie monitorowania lub przechwytywania połączeń telekomunikacyjnych lub internetowych” oznaczają te usługi, które umożliwiają – w szczególności przy użyciu sprzętu, technologii lub oprogramowania określonych w załączniku IV – dostęp do oraz dostarczanie przychodzących oraz wychodzących przekazów telekomunikacyjnych podmiotu, a także powiązanych z telefonią danych, w celu ich wydobycia, rozkodowania, zapisu, przetwarzania, analizy i przechowywania lub jakiekolwiek inne powiązane działania.

▼B

Artykuł 2

1.  
Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do wymienionych w załączniku I osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów, będące w ich posiadaniu, dyspozycji lub pod ich kontrolą.
2.  
Żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych nie udostępnia się, bezpośrednio ani pośrednio, wymienionym w załączniku I osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom ani na ich rzecz.
3.  
Zakazuje się świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest bezpośrednie lub pośrednie ominięcie środków, o których mowa w ust. 1 i 2.

Artykuł 3

1.  
W załączniku I znajduje się wykaz osób, które zgodnie z art. 2 ust. 1 decyzji 2011/235/WPZiB zostały przez Radę wskazane jako odpowiedzialne za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie, oraz powiązanych z tymi osobami osób, podmiotów lub organów.
2.  
Załącznik I zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie danych osób, podmiotów i organów.
3.  
W załączniku I podaje się również, jeśli są dostępne, informacje niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów i organów. W odniesieniu do osób fizycznych, informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportu i dokumentu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do osób prawnych, podmiotów i organów, informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.

Artykuł 4

1.  

W drodze odstępstwa od art. 2 właściwe organy państw członkowskich, wymienione w załączniku II, mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

a) 

niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku I oraz członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym opłat za środki spożywcze, najem lub kredyt hipoteczny, leki i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

b) 

przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;

c) 

przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub usług związanych z rutynowym prowadzeniem lub utrzymaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub

d) 

niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że dane państwo członkowskie poinformowało wszystkie pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed wydaniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać wydane.

2.  
Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na podstawie ust. 1.

Artykuł 5

1.  

W drodze odstępstwa od art. 2 właściwe organy państw członkowskich, wymienione w załączniku II, mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

a) 

wspomniane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed datą umieszczenia w załączniku I osoby, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 2, lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tą datą;

b) 

wspomniane środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za uzasadnione w takim orzeczeniu, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach ustawowych i wykonawczych regulujących prawa osób posiadających takie roszczenia;

c) 

zastaw nie został ustanowiony ani orzeczenie wydane na korzyść osoby, podmiotu lub organu wymienionego w załączniku I; oraz

d) 

uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

2.  
Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na podstawie ust. 1.

Artykuł 6

1.  

Artykuł 2 ust. 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach z tytułu:

a) 

odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub

b) 

płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą umieszczenia w załączniku I osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, o których mowa w art. 2;

pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody oraz płatności zostaną również zamrożone zgodnie z art. 2 ust. 1.

2.  
Artykuł 2 ust. 2 nie uniemożliwia instytucjom finansowym lub kredytowym w Unii zasilania zamrożonych rachunków środkami finansowymi przekazywanymi im na rachunek umieszczonej w wykazie osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, pod warunkiem że wszelkie kwoty dodatkowe na takim rachunku zostaną również zamrożone. Instytucja finansowa lub kredytowa niezwłocznie powiadamia właściwy organ o takich transakcjach.

Artykuł 7

W drodze odstępstwa od art. 2 i pod warunkiem że płatność dokonywana przez osobę, podmiot lub organ wymieniony w załączniku I jest należna na mocy umowy lub porozumienia zawartego przez daną osobę, podmiot lub organ lub zobowiązania je obciążającego, zanim ta osoba, podmiot lub organ zostały wskazane, właściwe organy państw członkowskich, wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku II, mogą zezwolić, na warunkach, jakie uznają za stosowne, na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) 

właściwy organ ustalił, że:

(i) 

środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane do dokonania płatności przez osobę, podmiot lub organ wymienione w załączniku I; oraz

(ii) 

dokonanie płatności nie narusza przepisów art. 2 ust. 2; oraz

b) 

dane państwo członkowskie co najmniej dwa tygodnie przed wydaniem zezwolenia powiadomiło pozostałe państwa członkowskie i Komisję o takim ustaleniu i o swoim zamiarze wydania zezwolenia.

Artykuł 8

1.  
Osoby fizyczne lub prawne albo podmioty lub organy lub ich dyrektorzy lub pracownicy, którzy zamrażają środki finansowe i zasoby gospodarcze lub odmawiają ich udostępnienia, w dobrej wierze i z przekonaniem, że działanie takie jest zgodne z niniejszym rozporządzeniem, nie ponoszą z tego tytułu żadnej odpowiedzialności, chyba że dowiedziono, że środki finansowe i zasoby gospodarcze zostały zamrożone lub zatrzymane na skutek niedbalstwa.
2.  
Zakaz zawarty w art. 2 ust. 2 nie skutkuje jakąkolwiek odpowiedzialnością osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, które udostępniły środki finansowe lub zasoby gospodarcze, jeżeli nie wiedziały one i nie miały uzasadnionego powodu do przypuszczenia, że ich działania mogą naruszyć ten zakaz.

Artykuł 9

1.  

Bez uszczerbku dla mających zastosowanie przepisów dotyczących sprawozdawczości, poufności i tajemnicy zawodowej osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy:

a) 

przekazują niezwłocznie wszelkie informacje, które ułatwiłyby przestrzeganie przepisów niniejszego rozporządzenia, takie jak dane dotyczące rachunków i kwot zamrożonych zgodnie z art. 2, właściwemu organowi państwa członkowskiego, w którym wspomniane osoby fizyczne i prawne, podmioty i organy mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, wskazanemu na stronach internetowych wymienionych w załączniku II, oraz Komisji, bezpośrednio lub za pośrednictwem państw członkowskich; oraz

b) 

współpracują ze wspomnianym właściwym organem przy weryfikacji tych informacji.

2.  
Wszelkie informacje dostarczone lub otrzymane zgodnie z niniejszym artykułem są wykorzystywane jedynie do celów, dla których je dostarczono lub otrzymano.

Artykuł 10

Państwa członkowskie i Komisja niezwłocznie powiadamiają się wzajemnie o środkach przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i wymieniają wszelkie stosowne, dostępne im informacje w związku z niniejszym rozporządzeniem, w szczególności informacje dotyczące naruszeń, trudności w egzekwowaniu oraz orzeczeń wydanych przez sądy krajowe.

Artykuł 11

Komisja jest upoważniona do zmiany załącznika II na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie.

Artykuł 12

1.  
W przypadku gdy Rada podejmie decyzję o objęciu osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu środkami, o których mowa w art. 2 ust. 1, wprowadza ona stosowne zmiany w załączniku I.
2.  
Rada powiadamia o swojej decyzji, w tym o uzasadnieniu umieszczenia w wykazie, daną osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie, podmiotowi lub organowi zgłoszenie uwag.
3.  
W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę, podmiot lub organ.
4.  
Wykaz znajdujący się w załączniku I poddawany jest przeglądowi jest regularnie, co najmniej raz na 12 miesięcy.

Artykuł 13

1.  
Państwa członkowskie określają zasady dotyczące sankcji mających zastosowanie w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i przyjmują wszelkie środki niezbędne do zapewnienia ich wdrożenia. Ustanowione sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
2.  
Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych zasadach niezwłocznie po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia oraz powiadamiają ją o wszelkich późniejszych zmianach.

Artykuł 14

Adres i inne dane kontaktowe Komisji na potrzeby powiadamiania, informowania lub innego sposobu przekazywania jej informacji w przypadkach, w których wymaga tego niniejsze rozporządzenie, wskazane są w załączniku II.

Artykuł 15

Niniejsze rozporządzenie stosuje się:

a) 

na terytorium Unii, w tym w granicach jej przestrzeni powietrznej;

b) 

na pokładach wszystkich statków powietrznych lub wodnych podlegających jurysdykcji jednego z państw członkowskich;

c) 

wobec każdej osoby będącej obywatelem jednego z państw członkowskich, przebywającej na terytorium Unii lub poza nim;

d) 

wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu zarejestrowanego lub utworzonego na mocy prawa państwa członkowskiego;

e) 

wobec każdej osoby prawnej, podmiotu lub organu w odniesieniu do wszelkiego rodzaju działalności gospodarczej prowadzonej całkowicie lub częściowo na terytorium Unii.

Artykuł 16

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.




ZAŁĄCZNIK I

Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 2 ust. 1



Osoby

 

Imię i nazwisko

Dane osobowe

Powody

Data umieszczenia w wykazie

▼M16

1.

AHMADI-MOQADDAM Esmail

Miejsce urodzenia: Teheran (Iran)

Data urodzenia: 1961

Płeć: mężczyzna

Dyrektor Uniwersytetu i Wyższego Instytutu Badań nad Obronnością od 20 września 2021 r. Były starszy doradca ds. bezpieczeństwa przy szefie Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych. Dowódca Irańskiej Policji Narodowej od 2005 r. do pierwszych miesięcy 2015 r. Również szef irańskiej cyberpolicji (podmiot umieszczony w wykazie UE) od stycznia 2011 r. do pierwszych miesięcy 2015 r. Dowodzone przez niego siły przeprowadziły brutalne ataki na pokojowe protesty oraz brutalny nocny atak na akademiki uniwersytetu w Teheranie w dniu 15 czerwca 2009 r. Były szef irańskiej centrali zajmującej się wspieraniem narodu jemeńskiego.

12.4.2011

▼M13

2.

ALLAHKARAM Hossein

Miejsce urodzenia: Najafabad (Nadżafabad) (Iran)

Data urodzenia: 1945

Płeć: mężczyzna

Szef Rady ds. Koordynacji w Ansar-e Hezbollah – rada ds. koordynacji i były generał Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC). Współzałożyciel Ansar-e Hezbollah. Te siły paramilitarne były odpowiedzialne za skrajną przemoc podczas ataków na studentów i uniwersytety w latach 1999, 2002 i 2009.

Nadal odgrywa ważną rolę w organizacji, która jest gotowa dopuszczać się naruszeń praw człowieka w stosunku do ludności, takich jak propagowanie agresywnych działań wobec kobiet z powodu wyboru ubioru.

12.4.2011

3.

ARAGHI (ERAGHI) Abdollah

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: generał brygady

Generał brygady w IRGC. Szef Departamentu Bezpieczeństwa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych. Były zastępca dowódcy sił lądowych IRGC. Ponosi bezpośrednią i osobistą odpowiedzialność za tłumienie protestów przez całe lato 2009 r.

12.4.2011

▼M15

4.

FAZLI Ali

Płeć: mężczyzna

Stopień: generał brygady

Były szef Imam Hossein Cadet College (Szkoły Kadetów im. Imama Husajna) (2018 – czerwiec 2020 r.). Były zastępca dowódcy sił Basidż (2009–2018), dowódca oddziałów IRGC Seyyed al-Shohada, prowincja Tehran (Teheran) (do lutego 2010 r.). Oddziały Seyyed al-Shohada odpowiadają za bezpieczeństwo w prowincji Tehran (Teheran) i odegrały kluczową rolę w stosowaniu brutalnych represji wobec demonstrantów w 2009 r.

12.4.2011

▼M8 —————

▼M13

6.

JAFARI Mohammad-Ali (alias »Aziz Jafari«)

Miejsce urodzenia: Yazd (Jazd) (Iran)

Data urodzenia: 1.9.1957

Płeć: mężczyzna

Dyrektor bazy społeczno-kulturalnej Hazrat-e Baqiatollah. Były dowódca IRGC (wrzesień 2007 r. – kwiecień 2019 r.). IRGC i baza Sarollah dowodzona przez generała Mohammada-Alego (Aziza) Jafariego odegrała kluczową rolę w nielegalnym zakłóceniu wyborów prezydenckich w 2009 r., aresztowaniu i zatrzymaniu działaczy politycznych, jak również w starciach z demonstrantami na ulicach.

12.4.2011

7.

KHALILI Ali

Płeć: mężczyzna

Generał IRGC, odgrywa ważną rolę w bazie Sarollah. Podpisał pismo wysłane do Ministerstwa Zdrowia w dniu 26 czerwca 2009 r. zakazujące wydawania dokumentacji lub historii medycznej osobom rannym lub hospitalizowanym w trakcie wydarzeń po wyborach.

12.4.2011

▼M15

8.

MOTLAGH Bahram Hosseini

Płeć: mężczyzna

Członek kadry nauczycielskiej Uniwersytetu im. Hosseina (strażników Rewolucji). Były szef dowództwa armii i Akademii Sztabu Generalnego (DAFOOS). Były dowódca oddziałów IRGC Seyyed al-Shohada, prowincja Tehran (Teheran). Oddziały Seyyed al-Shohada odegrały kluczową rolę w organizowaniu tłumienia protestów w 2009 r.

12.4.2011

▼M13

9.

NAQDI Mohammad-Reza

Miejsce urodzenia: Najaf (Nadżaf) (Irak)

Data urodzenia: ok. 1952 r.

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: generał brygady

Zastępca koordynatora Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC). Były zastępca dowódcy IRGC do spraw kulturalnych i społecznych. Były dowódca sił Basidż (2009–2016). Jako dowódca sił Basidż w IRGC Naqdi był odpowiedzialny za nadużycia popełniane przez te siły pod koniec 2009 r., w tym za brutalną reakcję na protesty podczas święta Aszura w grudniu 2009 r., które zakończyły się 15 ofiarami śmiertelnymi i aresztowaniem setek demonstrantów lub współuczestniczył w tych nadużyciach. Przed mianowaniem na dowódcę sił Basidż w październiku 2009 r., Naqdi był szefem jednostki wywiadu sił Basidż odpowiedzialnej za przesłuchania osób aresztowanych w trakcie zamieszek po wyborach.

12.4.2011

10.

RADAN Ahmad-Reza

Miejsce urodzenia: Isfahan (Iran)

Data urodzenia: 1963

Płeć: mężczyzna

Kieruje Centrum Studiów Strategicznych irańskich organów ścigania (podmiot powiązany z National Police (Policją Narodową)). Zastępca dowódcy Irańskiej Policji Narodowej do czerwca 2014 r. Jako zastępca dowódcy National Police (Policji Narodowej) od 2008 r. Radan był odpowiedzialny za działania sił policyjnych skierowane przeciwko demonstrantom, takie jak pobicia, zabójstwa oraz niesłuszne aresztowania i pozbawienie wolności. Obecnie dowódca IRGC odpowiedzialny za szkolenie irackich sił „antyterrorystycznych”.

12.4.2011

▼M15

11.

RAJABZADEH Azizollah

Płeć: mężczyzna

Dowódca Urban Order Headquarters (Komendy Głównej Straży Miejskiej) od 2014 r. Były szef Tehran Disaster Mitigation Organisation (Teherańskiej Organizacji na rzecz Łagodzenia Skutków Klęsk Żywiołowych) (2010–2013). Jako dowódca teherańskiej policji (do stycznia 2010 r.) był odpowiedzialny za brutalne ataki policji na demonstrantów i studentów. Jako dowódca organów ścigania w aglomeracji teherańskiej był najwyższym rangą oskarżonym w sprawie o nadużycia w ośrodku detencyjnym w Kahrizak w grudniu 2009 r.

12.4.2011

▼M13

12.

SAJEDI-NIA Hossein

Płeć: mężczyzna

Zastępca dowódcy operacji policyjnych. Były dowódca teherańskiej policji, były zastępca dowódcy Iran’s National Police (Irańskiej Policji Narodowej) odpowiedzialny za operacje policyjne. Odpowiada za koordynację z ramienia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych działań w zakresie represjonowania w stolicy Iranu.

12.4.2011

13.

TAEB Hossein

Miejsce urodzenia: Tehran (Teheran) (Iran)

Data urodzenia: 1963

Płeć: mężczyzna

Szef organizacji wywiadowczej IRGC od października 2009 r. Jego zakres obowiązków rozszerzono w maju 2019 r. wraz z połączeniem Office of the Deputy of Strategic Intelligence (Biura Zastępcy Szefa Wywiadu Strategicznego) IRGC i Intelligence Organization (Organizacji Wywiadowczej) IRGC. Dowódca sił Basidż do października 2009 r. Siły pod jego zwierzchnictwem uczestniczyły w masowych pobiciach, zabójstwach, zatrzymaniach i torturowaniu uczestników pokojowych manifestacji.

12.4.2011

14.

SHARIATI Seyeed Hassan

Płeć: mężczyzna

Doradca i członek 28. wydziału Sądu Najwyższego. Były prezes sądu w Mashhadzie (Meszhedzie) do września 2014 r. Procesy pod jego nadzorem były prowadzone grupowo i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych, oraz w oparciu o zeznania zdobyte pod naciskiem i w wyniku tortur. Wyroki egzekucji były wydawane zbiorowo, co oznacza, że wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur dotyczących sprawiedliwego procesu.

12.4.2011

▼M15

15.

DORRI-NADJAFABADI Ghorban-Ali

Miejsce urodzenia: Nadżafabad (Iran)

Data urodzenia: 3.12.1950

Płeć: mężczyzna

Członek Assembly of Experts (Zgromadzenia Ekspertów) oraz przedstawiciel najwyższego przywódcy w prowincji Markazi (centralnej) oraz prezes Supreme Administrative Court (Najwyższego Sądu Administracyjnego). Prokurator generalny Iranu do września 2009 r., jak również były minister ds. wywiadu za czasów prezydenta Chatamiego. Jako prokurator generalny Iranu nakazał po pierwszej fali protestów powyborczych przeprowadzenie procesów pokazowych, które następnie nadzorował i podczas których odmawiano oskarżonym możliwości korzystania z przysługujących im praw, w tym prawa dostępu do adwokata.

12.4.2011

▼M15 —————

▼M13

17.

SOLTANI Hodjatoleslam Seyed Mohammad

Płeć: mężczyzna

Szef Organizacji Propagandy Islamskiej w prowincji Khorasan-Razavi (Chorasan-e_Razawi). Sędzia Mashhad Revolutionary Court (Sądu Rewolucyjnego w Meszhedzie) (do 2013 r.). Procesy, w których orzekał, były prowadzone w trybie zaocznym i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych. Wyroki egzekucji były wydawane zbiorowo, co oznacza, że wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur dotyczących sprawiedliwego procesu.

12.4.2011

18.

HEYDARIFAR Ali-Akbar

Płeć: mężczyzna

Były sędzia Tehran Revolutionary Court (Sądu Rewolucyjnego w Teheranie). Uczestniczył w procesach demonstrantów. Był przesłuchiwany w sądzie w sprawie nadużyć, do których doszło w Kahrizak. W 2009 r. walnie przyczynił się do wydawania nakazów zatrzymania i skierowania zatrzymanych do Kahrizak Detention Centre (ośrodka detencyjnego w Kahrizak). W listopadzie 2014 r. władze irańskie oficjalnie potwierdziły, że był współodpowiedzialny za śmierć tych więźniów.

12.4.2011

▼M15

19.

JAFARI- DOLATABADI Abbas

Miejsce urodzenia: Yazd (Jazd) (Iran)

Data urodzenia: 1953

Płeć: mężczyzna

Doradca Supreme Disciplinary Court for Judges (Najwyższego Sądu Dyscyplinarnego dla Sędziów) (od 29 kwietnia 2019 r.). Były prokurator generalny Teheranu (sierpień 2009 r. – kwiecień 2019 r.). Urząd Dolatabadiego skazał dużą liczbę demonstrantów, w tym osoby, które brały udział w protestach podczas święta Aszura w grudniu 2009 r. Dolatabadi nakazał zamknięcie biura Karroubiego we wrześniu 2009 r. oraz aresztowanie kilku polityków – zwolenników reform, a w czerwcu 2010 r. zakazał działalności dwóch politycznych partii reformatorskich. Jego prokuratura stawiała demonstrantom zarzut Muharebeh, czyli nienawiści w stosunku do Boga, co pociąga za sobą wyrok śmierci, a także odmawiała należytego procesu osobom, którym groził wyrok śmierci. Namierzała również i aresztowała reformatorów, działaczy na rzecz praw człowieka, a także przedstawicieli mediów, co stanowiło jeden z elementów szeroko zakrojonej akcji tłumienia opozycji politycznej.

W październiku 2018 r. Dolatabadi ogłosił w mediach, że czterech zatrzymanych irańskich aktywistów działających na rzecz środowiska ma zostać oskarżonych o sianie zepsucia na ziemi, czyli przestępstwo, które zagrożone jest karą śmierci.

12.4.2011

▼M16

20.

MOGHISSEH Mohammad (alias NASSERIAN)

Płeć: mężczyzna

Sędzia Sądu Najwyższego od listopada 2020 r. Były przewodniczący wydziału 28. Sądu Rewolucyjnego w Teheranie. Uważany również za osobę odpowiedzialną za skazywanie członków społeczności bahaistów. Zajmował się sprawami związanymi z sytuacją po wyborach. Wydał wieloletnie wyroki więzienia podczas niesprawiedliwych procesów działaczy społecznych i politycznych oraz dziennikarzy, a także kilka wyroków śmierci na demonstrantów i działaczy społecznych i politycznych.

12.4.2011

21.

MOHSENI-EJEI Gholam-Hossein

Miejsce urodzenia: Ejiyeh (Iran)

Data urodzenia: ok. 1956

Płeć: mężczyzna

Szef wymiaru sprawiedliwości od lipca 2021 r. Członek Rady Doraźnej. Prokurator generalny Iranu od września 2009 r. do 2014 r. Były zastępca szefa sądownictwa (od 2014 r. do lipca 2021 r.) oraz rzecznik sądów (w latach 2010–2019). Minister ds. wywiadu w latach 2005–2009. W czasie sprawowania urzędu ministra ds. wywiadu podczas wyborów w 2009 r. agenci wywiadu pod jego dowództwem byli odpowiedzialni za zatrzymywanie i torturowanie setek działaczy, dziennikarzy, dysydentów i polityków – zwolenników reform oraz wymuszanie pod naciskiem fałszywego przyznania się przez nich do winy. Ponadto politycy byli zmuszani do składania fałszywych zeznań podczas niemożliwych do wytrzymania przesłuchań, które obejmowały tortury, nadużycia, szantaż oraz zastraszanie członków rodzin.

12.4.2011

22.

MORTAZAVI Said (alias MORTAZAVI Saeed)

Miejsce urodzenia: Meybod, Yazd (Jazd) (Iran)

Data urodzenia: 1967

Płeć: mężczyzna

Szef systemu opieki społecznej w latach 2011–2013. Prokurator generalny Teheranu do sierpnia 2009 r. Jako prokurator generalny Teheranu wydał ogólny nakaz zatrzymania setek działaczy, dziennikarzy i studentów. W styczniu 2010 r. śledztwo parlamentarne wykazało, że był on bezpośrednio odpowiedzialny za zatrzymanie trzech więźniów, którzy następnie zmarli w areszcie. W sierpniu 2010 r. został zawieszony w sprawowaniu funkcji po przeprowadzeniu przez irański sąd dochodzenia w sprawie jego odpowiedzialności za śmierć trzech mężczyzn zatrzymanych z jego polecenia po wyborach.

W listopadzie 2014 r. władze irańskie oficjalnie potwierdziły, że był współodpowiedzialny za śmierć tych więźniów. 19 sierpnia 2015 r. został uniewinniony przez Sąd Najwyższy Iranu od zarzutów w związku z torturowaniem i śmiercią trzech młodych mężczyzn w ośrodku zatrzymań w Kahrizak w 2009 r. Skazany na karę pozbawienia wolności w 2017 r., uwolniony we wrześniu 2019 r. W sierpniu 2021 r. Sąd Najwyższy Iranu wydał orzeczenie w pełni popierające Saida Mortazaviego, uchylające poprzedni wyrok skazujący go na dwa lata pozbawienia wolności.

12.4.2011

▼M13

23.

PIR-ABASSI Abbas

Płeć: mężczyzna.

Sędzia izby karnej. Były sędzia, Tehran Revolutionary Court (Sąd Rewolucyjny w Teheranie), 26. wydział. Odpowiadał za sprawy związane z sytuacją po wyborach. Wydawał wieloletnie wyroki więzienia podczas niesprawiedliwych procesów przeciwko działaczom na rzecz praw człowieka, a także wydał kilka wyroków śmierci na demonstrantów.

12.4.2011

24.

MORTAZAVI Amir

Płeć: mężczyzna

Zastępca szefa Wydziału Spraw Społecznych i Zapobiegania Przestępczości w sądzie w prowincji Khorasan-Razavi (Chorasan-e Razawi). Zastępca prokuratora w Mashhadzie (Meszhedzie) co najmniej do 2015 r. Procesy, w których oskarżał, były prowadzone w trybie zaocznym i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych. Wyroki egzekucji były wydawane zbiorowo, co oznacza, że wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur dotyczących sprawiedliwego procesu.

12.4.2011

▼M16

25.

SALAVATI Abdolghassem

Płeć: mężczyzna

Od 2019 r. sędzia 4. wydziału Sądu Specjalnego ds. Przestępstw Finansowych. Były przewodniczący wydziału 15. Sądu Rewolucyjnego w Teheranie. Sędzia wykonawczy w Trybunale w Teheranie. Odpowiedzialny za sprawy związane z sytuacją po wyborach, był sędzią, który przewodniczył procesom pokazowym latem 2009 r.; skazał na śmierć dwóch monarchistów, wobec których toczyły się procesy pokazowe. Wydał wieloletnie wyroki więzienia na ponad stu więźniów politycznych, działaczy na rzecz praw człowieka oraz demonstrantów.

Z doniesień wynika, że w 2018 r. nadal wydawał podobne wyroki, nie przestrzegając w należyty sposób procedur dotyczących sprawiedliwego procesu.

12.4.2011

▼M13

26.

SHARIFI Malek Adjar (alias: SHARIFI Malek Ajdar)

Płeć: mężczyzna

Sędzia Sądu Najwyższego, prezes 43. wydziału. Były prezes sądu w prowincji East Azerbaidjan (Azerbejdżan Wschodni). Był odpowiedzialny za proces Sakineh Mohammadi-Ashtiani.

12.4.2011

▼M16 —————

▼M16

28.

YASAGHI Ali-Akbar

Płeć: mężczyzna

Sędzia Sądu Najwyższego, prezes 13. wydziału. Zastępca prezesa zarządu Fundacji Setad-e Dieh. Przewodniczący Sądu Rewolucyjnego w Meszhedzie (w latach 2001–2011). Procesy, w których orzekał, były prowadzone w trybie zaocznym i na posiedzeniach niejawnych, bez przestrzegania podstawowych praw oskarżonych. Wyroki w sprawie egzekucji były wydawane zbiorowo (prawie 550 wyroków między latem 2009 a latem 2011 r.), co oznacza, że wyroki śmierci były wydawane bez należytego przestrzegania procedur dotyczących sprawiedliwego procesu.

12.4.2011

▼M13

29.

BOZORGNIA Mostafa

Płeć: mężczyzna

Szef oddziału 350 w więzieniu w Evinie (Ewinie). Często zezwalał na niewspółmierną przemoc wobec więźniów.

12.4.2011

▼M16

30.

ESMAILI Gholam-Hossein (alias ESMAILI Gholam Hossein)

Płeć: mężczyzna

Szef kancelarii prezydenta Iranu Ebrahima Raisiego od sierpnia 2021 r. Rzecznik sądownictwa od kwietnia 2019 r. do lipca 2021 r. Były prezes sądu w Teheranie. Były szef irańskiej organizacji więziennictwa. W ramach swoich uprawnień współuczestniczył w masowych zatrzymaniach demonstrantów politycznych oraz w tuszowaniu nadużyć, których dopuszczano się w systemie więziennictwa.

12.4.2011

▼M13

31.

SEDAQAT (alias Sedaghat) Farajollah

Płeć: mężczyzna

Sekretarz pomocniczy General Prison Administration (Generalnej Administracji Penitencjarnej) w Teheranie. Naczelnik więzienia w Evinie (Ewinie), Teheran, do października 2010 r., w którym to okresie miały miejsce przypadki tortur. Był strażnikiem i wielokrotnie zastraszał więźniów i wywierał na nich naciski.

12.4.2011

32.

ZANJIREI Mohammad-Ali

Płeć: mężczyzna

Starszy doradca szefa i zastępca szefa Iran’s Prisons Organisation (Irańskiej Organizacji Więziennictwa), odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w stosunku do więźniów. Kierował systemem, w którym dochodziło do nadużyć w stosunku do więźniów oraz do tortur i do nieludzkiego/poniżającego traktowania i w którym warunki panujące w więzieniach były bardzo złe.

12.4.2011

▼M16

33.

ABBASZADEH- MESHKINI, Mahmoud

Płeć: mężczyzna

Poseł do parlamentu (od lutego 2020 r.) i przewodniczący parlamentarnej Komisji ds. Bezpieczeństwa Narodowego i Spraw Zagranicznych. Były doradca irańskiej Wysokiej Rady ds. Praw Człowieka (do 2019 r.). Były sekretarz Wysokiej Rady ds. Praw Człowieka. Były gubernator prowincji Ilam. Były dyrektor polityczny w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Jako szef komitetu powołanego na mocy art. 10 ustawy o działalności partii i grup politycznych odpowiadał za udzielanie zezwoleń na demonstracje i inne imprezy publiczne oraz za rejestrowanie partii politycznych.

W 2010 r. zawiesił działalność dwóch reformatorskich partii politycznych powiązanych z Musawim: Frontu Udziału w Islamskim Iranie i Organizacji Mudżahedinów Islamskiej Rewolucji. Od 2009 r. konsekwentnie i stale zakazywał organizowania jakichkolwiek zgromadzeń pozarządowych, odmawiając tym samym konstytucyjnego prawa do protestów. Doprowadziło to do aresztowań wielu pokojowych demonstrantów z pogwałceniem wolności zgromadzeń.

W 2009 r. nie wydał również zezwolenia na zorganizowanie przez opozycję ceremonii żałobnej upamiętniającej osoby, które zginęły podczas protestów dotyczących wyborów prezydenckich.

10.10.2011

▼M15

34.

AKBARSHAHI Ali-Reza

Płeć: mężczyzna

Były dyrektor generalny irańskiego sztabu ds. zwalczania narkotyków (również: Anti-Narcotics Headquarters (Sztab Antynarkotykowy)). Były dowódca teherańskiej policji. Dowodzone przez niego siły policyjne były odpowiedzialne za stosowanie bezprawnej przemocy wobec podejrzanych podczas zatrzymań i tymczasowych aresztowań. Teherańska policja uczestniczyła również w atakach na domy studenckie uniwersytetu teherańskiego w czerwcu 2009 r., kiedy to według komisji irańskiego parlamentu (Majlis) ponad 100 studentów odniosło rany z rąk policji i sił Basidż. Do 2018 r. szef policji kolejowej.

10.10.2011

▼M16

35.

AKHARIAN Hassan

Płeć: mężczyzna

Od 2015 r. szef oddziału 5., odpowiedzialny za osadzonych w odosobnieniu w umieszczonym w wykazie UE więzieniu Shahr w Rajaee; poprzednio dyrektor oddziału 1 w więzieniu Shahr w Rajaee, Karadż do lipca 2010 r. Kilku byłych więźniów oskarżyło go o stosowanie tortur oraz o wydawanie rozkazów o nieudzielaniu więźniom pomocy medycznej. Według transkrypcji zeznania jednego z więźniów Shahr był on dotkliwie bity przez wszystkich strażników za pełną wiedzą Hassana Akhariana. Zgłoszono również co najmniej jeden przypadek brutalnego traktowania i śmierci więźnia, Mohsena Beikvanda, znajdującego się pod dozorem Hassana Akhariana. Mohsen Beikvand zmarł we wrześniu 2010 r. Z wiarygodnych doniesień innych więźniów wynika, że został zabity na polecenie Hassana Akhariana.

10.10.2011

36.

AVAEE Seyyed Ali-Reza (alias: AVAEE Seyyed Alireza, AVAIE Alireza)

Miejsce urodzenia: Dezful (Iran)

Data urodzenia: 20.5.1956

Płeć: mężczyzna

Minister sprawiedliwości do 25 sierpnia 2021 r. Były dyrektor specjalnego biura śledczego. Do lipca 2016 r. wiceminister spraw wewnętrznych i przewodniczący rejestru publicznego. Doradca Sądu Dyscyplinarnego dla sędziów w kwietniu 2014 r. Były prezes sądu w Teheranie. Jako prezes sądu w Teheranie był odpowiedzialny za naruszenia praw człowieka, niesłuszne aresztowania, pozbawienie więźniów przysługujących im praw i dużą liczbę egzekucji.

10.10.2011

▼M13

37.

BANESHI Jaber

Płeć: mężczyzna

Od listopada 2011 r. przewodniczący 22. wydziału Appeals Court of Shiraz (Sądu Apelacyjnego w Szirazie). Prokurator w Shirazie (Szirazie) (do października 2011 r.). Prokurator w sprawie ataku bombowego w Shirazie (Szirazie) w 2008 r. Reżim wykorzystał tę sprawę do tego, aby skazać na śmierć osoby z nią niezwiązane. Wnosił o zastosowanie kary śmierci i innych surowych kar przeciwko mniejszościom, stanowiących, między innymi, naruszenie praw człowieka w zakresie prawa do sprawiedliwego procesu i zakazu arbitralnego zatrzymania.

10.10.2011

▼M16 —————

▼M15

39.

GANJI Mostafa Barzegar

Płeć: mężczyzna

Dyrektor generalny ds. inspekcji, nadzoru i oceny funkcjonowania sądów od czerwca 2020 r. Były prokurator generalny w Qom (Kom) (w latach 2008–2017) i były szef Directorate General for Prisons (Dyrekcji Generalnej ds. Więziennictwa). Był odpowiedzialny za arbitralne zatrzymania i maltretowanie kilkudziesięciu sprawców przestępstw w Qom (Kom). Uczestniczył w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu sądowego, co przyczyniło się do nadmiernego i zwiększonego stosowania kary śmierci oraz gwałtownego wzrostu liczby egzekucji w latach 2009/2010.

10.10.2011

40.

HABIBI Mohammad Reza

Płeć: mężczyzna

Prezes Sądu w Isfahanie. Były prokurator generalny w Isfahanie. Były szef biura Ministerstwa Sprawiedliwości w Yazd (Jazd). Były zastępca prokuratora w Isfahanie. Uczestniczył w procesach, odmawiając oskarżonym prawa do sprawiedliwego procesu – jak w przypadku Abdollaha Fathiego, który został stracony w maju 2011 r., po tym jak podczas procesu w marcu 2010 r. Habibi nie dał mu prawa do bycia wysłuchanym i nie uwzględnił jego problemów związanych ze zdrowiem psychicznym. Oznacza to, że uczestniczył on w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu, przyczyniając się do gwałtownego wzrostu liczby egzekucji w 2011 r.

10.10.2011

▼M16 —————

▼M7 —————

▼M13

43.

JAVANI Yadollah

Płeć: mężczyzna

Zastępca dowódcy IRGC do spraw politycznych. Wielokrotnie usiłował tłumić wolność słowa i wypowiedzi, wydając publiczne oświadczenia, w których popierał aresztowania i karanie demonstrantów i osób o odmiennych poglądach. Był jednym z pierwszych urzędników wysokiego szczebla, którzy w 2009 r. zażądali aresztowania Moussaviego, Karroubiego i Khatamiego. Popierał stosowanie praktyk, które naruszają prawo do sprawiedliwego procesu, takich jak publiczne przyznanie się do winy, i ujawniał treść przesłuchań przed rozpoczęciem procesu. Ze zgromadzonych dowodów wynika również, że akceptował stosowanie siły wobec demonstrantów oraz że jako ważny członek IRGC najprawdopodobniej wiedział o stosowaniu brutalnych metod przesłuchania w celu wymuszenia przyznania się do winy.

10.10.2011

▼M15

44.

JAZAYERI Massoud

Płeć: mężczyzna

Stopień: generał brygady

Doradca ds. kultury szefa połączonych sztabów Irańskich Sił Zbrojnych od kwietnia 2018 r. W połączonych sztabach irańskich Sił Zbrojnych generał brygady Massoud Jazayeri był zastępcą dyrektora ds. kultury i mediów (stanowisko znane również jako State Defence Publicity HQ (Państwowa Dyrekcja Informacyjna ds. Obronności)). Jako zastępca szefa sztabu aktywnie uczestniczył w tłumieniu protestów w 2009 r. W wywiadzie dla dziennika Kayhan ostrzegł, że udało się zidentyfikować wielu demonstrantów w Iranie i poza nim i że odpowiednie siły zajmą się nimi w stosownym czasie.

Otwarcie wzywał do represjonowania ośrodków mediów zagranicznych i irańskiej opozycji. W 2010 roku zwrócił się do rządu o uchwalenie surowszych przepisów wobec Irańczyków, którzy współpracują z zagranicznymi mediami.

10.10.2011

45.

JOKAR Mohammad Saleh

Miejsce urodzenia: Yazd (Jazd) (Iran)

Data urodzenia: 1957

Płeć: mężczyzna

Poseł do parlamentu prowincji Yazd (Jazd). Były przedstawiciel Strażników Rewolucji ds. parlamentarnych. W latach 2011–2016 deputowany z prowincji Yazd (Jazd) i członek parlamentarnej Komisji ds. Bezpieczeństwa Narodowego i Polityki Zagranicznej. Były dowódca studenckich sił Basidż. Pełniąc tę funkcję, aktywnie uczestniczył w tłumieniu protestów oraz indoktrynowaniu dzieci i młodzieży w celu dalszego ograniczania wolności słowa i swobody wypowiadania odmiennych opinii. Jako członek parlamentarnej Committee for National Security (Komisji ds. Bezpieczeństwa Narodowego i Polityki Zagranicznej) publicznie popierał represjonowanie osób sprzeciwiających się działaniom rządu.

10.10.2011

▼M16

46.

KAMALIAN Behrouz (alias: Hackers Brain, Behrooz_Ice)

Miejsce urodzenia: Teheran (Iran)

Data urodzenia: 1983

Płeć: mężczyzna

Szef cybergrupy „Ashiyaneh” powiązanej z irańskim reżimem. Zajmująca się bezpieczeństwem cyfrowym grupa „Ashiyaneh”, założona przez Behrouza Kamaliana, jest odpowiedzialna za liczne cyberataki wymierzone zarówno w krajowych przeciwników i w krajowych zwolenników reform, jak i w instytucje zagraniczne. Reżim korzystał z pomocy tej grupy przy przeprowadzaniu działań wymierzonych w opozycję, podczas których dochodziło w 2009 r. do wielu poważnych naruszeń praw człowieka. Zarówno Kamalian, jak i cybergrupa „Ashiyaneh” prowadzili działania co najmniej do grudnia 2021 r.

10.10.2011

47.

KHALILOLLAHI Moussa (alias: KHALILOLLAHI Mousa, ELAHI Mousa Khalil)

Miejsce urodzenia: Tabriz (Iran)

Data urodzenia: 1963

Płeć: mężczyzna

Szef wymiaru sprawiedliwości w prowincji Azerbejdżan Wschodni. Były prokurator w Tabrizie w latach 2010–2019. Uczestniczył w sprawie Sakineha Mohammadiego-Ashtianiego, brał także udział w poważnych naruszeniach prawa do rzetelnego procesu sądowego.

10.10.2011

▼M15

48.

MAHSOULI Sadeq (alias: MAHSULI, Sadeq)

Miejsce urodzenia: Oroumieh (Urmia) (Iran)

Data urodzenia: 1959/1960

Płeć: mężczyzna

Zastępca sekretarza generalnego Paydari Front (Front Paydariego) (Front of Islamic Stability). Były doradca byłego prezydenta Mahmuda Ahmadineżada, były członek Expediency Council (Rady Doraźnej) oraz były zastępca dowódcy Perseverance Front (Frontu Stabilności Rewolucji Islamskiej). Minister ds. opieki społecznej i zabezpieczenia społecznego w latach 2009–2011. Minister spraw wewnętrznych (do sierpnia 2009 r.). Jako minister spraw wewnętrznych Mahsouli sprawował dowództwo nad wszystkimi siłami policyjnymi, agentami sił bezpieczeństwa i tajnymi agentami Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Kierowane przez niego siły dopuściły się ataków na domy studenckie uniwersytetu teherańskiego w dniu 14 czerwca 2009 r. i stosowały tortury wobec studentów w piwnicach ministerstwa (niesławne piwnice na poziomie 4). Wobec innych protestantów dopuszczono się poważnych nadużyć w Kahrizak Detention Centre (ośrodku detencyjnym w Kahrizak), prowadzonym przez policję podlegającą Mahsouliemu.

10.10.2011

▼M13

49.

MALEKI Mojtaba

Płeć: mężczyzna

Zastępca szefa Ministerstwa Sprawiedliwości w prowincji Khorasan-Razavi (Chorasan-e Razawi). Były prokurator w Kermanshah (Kermanszah). Odgrywał rolę w wydawaniu dużej liczby wyroków śmierci w Iranie, w tym również był prokuratorem w procesach siedmiu więźniów skazanych za handel narkotykami, którzy zostali powieszeni tego samego dnia – 3 stycznia 2010 r. w centralnym więzieniu w Kermanshah (Kermanszah).

10.10.2011

50.

OMIDI Mehrdad (alias: Reza; OMIDI Reza)

Płeć: mężczyzna

Szef sekcji VI policji, wydział śledczy. Były szef Intelligence Services (wywiadu) irańskiej policji. Były szef Head of the Computer Crimes Unit (Jednostki ds. Cyberprzestępczości) w irańskiej policji. Był odpowiedzialny za tysiące śledztw i aktów oskarżenia skierowanych przeciwko zwolennikom reform i przeciwnikom politycznym wykorzystującym internet. Był zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka w związku z represjami wobec osób, które występowały w obronie własnych uzasadnionych praw, w tym wolności słowa, podczas demonstracji Green Movement (Irańskiej Wiosny) w 2009 r. i w okresie późniejszym.

10.10.2011

51.

SALARKIA Mahmoud

Płeć: mężczyzna.

Były dyrektor teherańskiego klubu piłkarskiego „Persepolis”

Były szef Petrol and Transport Commission (Komisji ds. Paliwa i Transportu) miasta Teheran. Zastępca prokuratora generalnego Teheranu do spraw więziennictwa podczas represji w 2009 roku. Jako zastępca prokuratora generalnego Teheranu do spraw więziennictwa bezpośrednio odpowiadał za wiele nakazów aresztowania wydanych wobec niewinnych, pokojowych protestujących osób i działaczy. Z wielu raportów obrońców praw człowieka wynika, że praktycznie wszystkie aresztowane osoby były z jego rozkazu przetrzymywane w izolacji, bez możliwości kontaktu z adwokatem lub rodziną, bez postawienia zarzutów przez okresy różnej długości, często w warunkach równoznacznych z wymuszonym zaginięciem. Rodziny tych osób często nie były powiadamiane o ich aresztowaniu. Obecnie pracuje jako prawnik.

10.10.2011

52.

KHODAEI SOURI Hojatollah

Miejsce urodzenia: Selseleh (Selsele) (Iran)

Data urodzenia: 1964

Płeć: mężczyzna.

Członek National Security and Foreign Policy Committee (Komisji Bezpieczeństwa Narodowego i Polityki Zagranicznej). Deputowany z prowincji Lorestan. Członek parlamentarnej Commission for Foreign and Security Policy (Komisji ds. Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa). Szef więzienia w Evinie (Ewinie) (do 2012 r.). Gdy Souri był szefem więzienia, powszechne było tam stosowanie tortur. Na oddziale 209 przetrzymywano wielu aktywistów w związku z ich pokojową działalnością przeciwko rządowi.

10.10.2011

▼M16

53.

TALA Hossein (alias: TALA Hosseyn)

Miejsce urodzenia: Teheran (Iran)

Data urodzenia: 1969

Płeć: mężczyzna

Burmistrz miasta Eslamshahr do 2020 r. Były parlamentarzysta irański. Były gubernator generalny (Farmandar) prowincji Tehran do września 2010 r., odpowiedzialny za interwencję sił policji, a więc za tłumienie demonstracji. W grudniu 2010 r. otrzymał nagrodę w uznaniu roli, jaką pełnił podczas represji, które miały miejsce po wyborach.

10.10.2011

▼M15

54.

TAMADDON Morteza (alias: TAMADON Morteza)

Miejsce urodzenia: Shahr Kord-Isfahan (Iran)

Data urodzenia: 1959

Płeć: mężczyzna

Były szef Public Security Council (Rady Bezpieczeństwa Publicznego) prowincji Tehran (Teheran). Były gubernator generalny prowincji Tehran (Teheran) z ramienia IRGC. Jako gubernator i szef Rady Bezpieczeństwa Publicznego prowincji Teheran ponosił ogólną odpowiedzialność za wszystkie działania represyjne podejmowane przez IRGC w prowincji Teheran, w tym tłumienie protestów politycznych od czerwca 2009 r. Obecnie członek zarządu Khajeh Nasireddin Tusi University of Technology (Politechniki imienia Chadżego Nasreddina Tusiego).

10.10.2011

▼M16

55.

ZEBHI Hossein

Płeć: mężczyzna

Pierwszy zastępca doradcy ds. sądownictwa i sędzia Sądu Najwyższego (szef wydziału 41. Sądu Najwyższego, zajmującego się głównie przestępstwami przeciwko bezpieczeństwu i narkotykami). Zastępca prokuratora generalnego Iranu (w latach 2007–2015). Pełniąc tę funkcję, był odpowiedzialny za sprawy wniesione do sądu po protestach powyborczych w 2009 r., rozpatrywane z naruszeniem praw człowieka. Pełniąc tę funkcję, akceptował nadmiernie surowe kary za przestępstwa związane z narkotykami.

10.10.2011

56.

BAHRAMI Mohammad-Kazem

Płeć: mężczyzna

Do kwietnia 2021 r. prezes sądu administracyjnego. Uczestniczył w stosowaniu represji wobec uczestników pokojowych demonstracji w 2009 r. jako szef sekcji sądowej Sił Zbrojnych.

10.10.2011

▼M13

57.

HAJMOHAM-MADI Aziz (alias Aziz Hajmohammadi, Noorollah Azizmohammadi)

Miejsce urodzenia: Tehran (Teheran) (Iran)

Data urodzenia: 1948

Płeć: mężczyzna

Sędzia sądu karnego w prowincji Tehran (Teheran). W sądownictwie pracuje od 1971 r.; prowadził wiele spraw przeciwko demonstrantom, m.in. sprawę Abdola-Rezy Ghanbariego, wykładowcy aresztowanego w styczniu 2010 r. i skazanego na karę śmierci za działalność polityczną.

10.10.2011

58.

BAGHERI Mohammad-Bagher

Płeć: mężczyzna.

Sędzia Sądu Najwyższego od grudnia 2015 r. Były wiceprzewodniczący administracji sądowej prowincji South Khorasan (Chorasan Południowy), odpowiedzialny za zapobieganie przestępczości. W czerwcu 2011 r. zatwierdził 140 wyroków śmierci wykonanych między marcem 2010 r. a marcem 2011 r.; oprócz tego według doniesień w tym samym czasie w prowincji South Khorasan (Chorasan Południowy) wykonano około stu innych egzekucji, bez powiadamiania adwokatów ani rodzin skazanych. Oznacza to, że uczestniczył w poważnym naruszeniu prawa do rzetelnego procesu, przyczyniając się do dużej liczby wyroków śmierci.

10.10.2011

59.

BAKHTIARI Seyyed Morteza

Miejsce urodzenia: Mashhad (Meszhed) (Iran);

data urodzenia: 1952

Płeć: mężczyzna

Przewodniczący Imam Khomeini Relief Foundation (Fundacji Dobroczynnej Imama Chomejniego) (od lipca 2019 r.). Były zastępca kustosza sanktuarium Imama Rezy. Były urzędnik Special Clerical Tribunal (Specjalnego Trybunału dla Duchownych). Były minister sprawiedliwości (w latach 2009–2013). W okresie, w którym pełnił funkcję ministra sprawiedliwości, warunki pobytu w więzieniach w Iranie pogorszyły się – były znacznie poniżej przyjętych standardów międzynarodowych; powszechne było także znęcanie się nad więźniami. Ponadto odgrywał kluczową rolę w grożeniu diasporze irańskiej i jej zastraszaniu poprzez ogłoszenie utworzenia specjalnego sądu, który prowadziłby sprawy dotyczące Irańczyków żyjących poza terytorium kraju. Nadzorował także egzekucje – których liczba w Iranie gwałtownie wzrosła – w tym tajne egzekucje nieogłaszane przez rząd oraz egzekucje za przestępstwa związane z narkotykami.

10.10.2011

▼M16

60.

HOSSEINI Dr Mohammad (alias HOSSEYNI, Dr Seyyed Mohammad; Seyed, Sayyed i Sayyid)

Miejsce urodzenia: Rafsanjan, Kerman (Iran)

Data urodzenia: 23.7.1961

Płeć: mężczyzna

Od sierpnia 2021 r. wiceprzewodniczący do spraw parlamentarnych u prezydenta Ebrahima Raisiego. Doradca byłego prezydenta Mahmuda Ahmadineżada i rzecznik radykalnego ugrupowania politycznego YEKTA. Minister Kultury i Nauk Islamskich (w latach 2009–2013). Były członek IRGC (Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej), uczestniczył w represjonowaniu dziennikarzy.

10.10.2011

▼M13

61.

MOSLEHI Heydar (alias: MOSLEHI Heidar; MOSLEHI Haidar);

Miejsce urodzenia: Isfahan (Iran)

Data urodzenia: 1956

Płeć: mężczyzna

Przedstawiciel Ideological-Political Bureau (Biura Ideologiczno-Politycznego) głównodowodzącego Sił Zbrojnych Iranu (od 2018 r.). Były doradca Sądu Najwyższego w IRGC. Szef organizacji publikującej materiały na temat roli duchownych w czasie wojny. Były minister ds. wywiadu (lata 2009–2013). Za jego kierownictwa Ministerstwo ds. Wywiadu kontynuowało praktyki szeroko zakrojonego arbitralnego pozbawiania wolności i prześladowania demonstrantów i dysydentów. Ministerstwo ds. Wywiadu prowadzi sekcję 209 w więzieniu w Evinie (Ewinie), gdzie przetrzymywano wielu aktywistów w związku z ich pokojową działalnością przeciwko rządowi. Śledczy z Ministerstwa ds. Wywiadu bili więźniów przetrzymywanych w sekcji 209, znęcali się nad nimi psychiczne oraz wykorzystywali ich seksualnie.

10.10.2011

▼M16

62.

ZARGHAMI Ezzatollah

Miejsce urodzenia: Dezful (Iran)

Data urodzenia: 22.7.1959

Płeć: mężczyzna

Minister kultury, rzemiosła i turystyki od 25 sierpnia 2021 r. Członek Najwyższej Rady ds. Cyberprzestrzeni oraz Rady ds. Rewolucji Kulturalnej od 2014 r. Były szef Radia i Telewizji Islamskiej Republiki Iranu (IRIB) (do listopada 2014 r.). Jako szef IRIB odpowiadał za wszystkie decyzje programowe. IRIB transmitowała wymuszone przyznanie się do winy osób zatrzymanych oraz szereg procesów pokazowych w sierpniu 2009 r. i grudniu 2011 r. Stanowi to jawne pogwałcenie międzynarodowych przepisów dotyczących prawa do sprawiedliwego i rzetelnego procesu sądowego.

23.3.2012

▼M15

63.

TAGHIPOUR Reza

Miejsce urodzenia: Maragheh (Iran);

Data urodzenia: 1957

Płeć: mężczyzna

Poseł do 11. parlamentu irańskiego (w okręgu wyborczym w Teheranie). Członek Supreme Cyberspace Council (Najwyższej Rady ds. Cyberprzestrzeni). Były członek rady miasta Teheranu. Były minister informacji i łączności (2009–2012).

Jako minister informacji był jednym z najwyższych rangą urzędników odpowiedzialnych za cenzurę i kontrolę działalności w internecie, a także wszelkich rodzajów komunikowania się (w szczególności telefonii komórkowej). Podczas przesłuchań osób zatrzymanych z powodów politycznych prowadzący przesłuchania wykorzystują dane osobowe zatrzymanych, ich prywatną pocztę i wiadomości. Kilkakrotnie od wyborów prezydenckich w 2009 r. oraz podczas ulicznych demonstracji blokowano rozmowy oraz wysyłanie wiadomości tekstowych przez telefony komórkowe, zagłuszano sygnały telewizji satelitarnej, a miejscami uniemożliwiano lub przynajmniej spowalniano łączność internetową.

23.3.2012

▼M16

64.

KAZEMI Toraj

Płeć: mężczyzna

Do czerwca 2020 r. szef komendy cyberpolicji na aglomerację teherańską; instytucja ta wpisana jest do wykazu UE. Pełniąc tę funkcję, ogłosił rekrutację hakerów rządowych, by zwiększyć kontrolę nad informacjami w internecie i atakować „niebezpieczne” strony internetowe.

23.3.2012

65.

LARIJANI Sadeq

Miejsce urodzenia: Najaf (Nadżaf) (Irak)

Data urodzenia: 1960 r. lub sierpień 1961 r.

Płeć: mężczyzna

Szef Rady Doraźnej od 29 grudnia 2018 r. Były członek Rady Strażników (do września 2021 r.). Były szef sądownictwa (2009–2019). Zgoda i podpis szefa sądownictwa wymagane są w przypadku każdej kary qisas (polegającej na odwecie), hodoud (za przestępstwa przeciwko Bogu) oraz ta’zirat (za przestępstwa przeciwko państwu). Obejmuje to wyroki pociągające za sobą karę śmierci, chłosty oraz amputacji. W związku z tym Sadeq Larijani osobiście podpisał liczne wyroki śmierci stojące w sprzeczności z normami międzynarodowymi, w tym wyroki śmierci przez ukamienowanie, egzekucje przez powieszenie, egzekucje nieletnich oraz publiczne egzekucje, np. przez powieszenie więźniów na moście w obecności wielotysięcznego tłumu. Oznacza to, że przyczynił się do dużej liczby egzekucji. Ponadto wyrażał zgodę na kary cielesne, takie jak amputacje czy wypalenie skazanym oczu kwasem. Od czasu objęcia urzędu przez Sadeqa Larijaniego wyraźnie wzrosła liczba arbitralnych aresztowań działaczy politycznych, obrońców praw człowieka i przedstawicieli mniejszości. Sadeq Larijani ponosi również odpowiedzialność za to, że podczas postępowania sądowego w Iranie systemowo łamane jest prawo do rzetelnego procesu sądowego.

23.3.2012

▼M15

66.

MIRHEJAZI Ali

Płeć: mężczyzna

Należy do najbliższych współpracowników najwyższego przywódcy, jest jedną z osób odpowiedzialnych za opracowanie sposobu tłumienia protestów stosowanego od 2009 r.; jest także powiązany z osobami odpowiadającymi za tłumienie protestów.

Odpowiadał również za opracowanie sposobu tłumienia protestów społecznych stosowanego w grudniu 2017/2018 i w listopadzie 2019 r.

23.3.2012

67.

SAEEDI Ali

Płeć: mężczyzna

Szef biura ideologii politycznej najwyższego przywódcy. Były przedstawiciel najwyższego przywódcy w Korpusie Strażników Rewolucji Islamskiej (Pasdaran) (1995–2020); wcześniej cała jego kariera związana była z instytucjami wojskowymi, a dokładnie z wywiadem Pasdaran. Ta oficjalna funkcja sprawiła, że jest on ważnym funkcjonariuszem przekazującym aparatowi represji Pasdaranu rozkazy z biura najwyższego przywódcy.

23.3.2012

▼M13

68.

RAMIN Mohammad–Ali

Miejsce urodzenia: Dezful (Iran)

Data urodzenia: 1954

Płeć: mężczyzna

Sekretarz generalny World Holocaust Foundation (Światowej Fundacji ds. Holokaustu) ustanowionej w 2006 r. podczas International Conference to Review the Global Vision of the Holocaust (Międzynarodowej Konferencji na rzecz Zrewidowania Postrzegania Holokaustu na Świecie): Ramin był odpowiedzialny za organizację konferencji z ramienia rządu irańskiego. Do grudnia 2013 r. jako wiceminister ds. prasy był główną osobą odpowiedzialną za cenzurę; bezpośrednio odpowiada za zamknięcie licznych organów prasy reformatorskiej (Etemad, Etemad-e Melli, Shargh itd.), zamknięcie niezależnego związku zawodowego dziennikarzy oraz zastraszanie lub aresztowanie dziennikarzy.

23.3.2012

▼M16

69.

MORTAZAVI Seyyed Solat

Miejsce urodzenia: Farsan, Tchar Mahal-o-Bakhtiari (Południe) – (Iran)

Data urodzenia: 1967

Płeć: mężczyzna

Od 5 września 2021 r. wiceprzewodniczący do spraw wykonawczych Iranu i szef gabinetu prezydenta. Od 16 września 2019 r. do września 2021 r. szef oddziału Fundacji Mostazafan zajmującego się nieruchomościami, zarządzanego bezpośrednio przez najwyższego przywódcę Chameneiego. Do listopada 2019 r. dyrektor teherańskiego oddziału fundacji Astan Qods Razavi. Były burmistrz Mashhadu (Meszhedu), drugiego co do wielkości miasta Iranu, w którym regularnie przeprowadzane są egzekucje publiczne. Były wiceminister spraw wewnętrznych odpowiedzialny za sprawy polityczne, powołany w 2009 r. Pełniąc tę funkcję, odpowiadał za kierowanie represjami w stosunku do osób wypowiadających się w obronie swoich uzasadnionych praw, w tym wolności słowa. Został później mianowany szefem Irańskiej Komisji Wyborczej podczas wyborów parlamentarnych w 2012 r. i wyborów prezydenckich w 2013 r.

23.3.2012

▼M7 —————

▼M8 —————

▼M7 —————

▼M15

73.

FARHADI Ali

Płeć: mężczyzna

Wiceprzewodniczący Inspectorate of Legal Affairs and Public Inspection (Inspektoratu do Spraw Prawnych i Inspekcji Publicznej) Ministerstwa Sprawiedliwości w Teheranie. Były prokurator w Karaju (Karadżu). Odpowiedzialny za przypadki poważnych naruszeń praw człowieka, w tym również był prokuratorem w procesach, w których wydawano wyrok kary śmierci. W czasie gdy wykonywał obowiązki prokuratora, przeprowadzono w regionie Karaju (Karadż) dużą liczbę egzekucji.

23.3.2012

▼M16

74.

REZVANMA-NESH Ali

Płeć: mężczyzna

Zastępca prokuratora w prowincji Karadż, region Alborz w latach 2010–2016. Odpowiedzialny za przypadki poważnych pogwałceń praw człowieka: m.in. był współodpowiedzialny za dokonanie egzekucji osoby nieletniej.

23.3.2012

▼M13

75.

RAMEZANI Gholamhossein

Płeć: mężczyzna

Od 2011 r. szef wywiadu Ministerstwa Obrony; od listopada 2009 r. do marca 2011 r.: dowódca wywiadu Pasdarany; od marca 2008 r. do listopada 2009 r.: zastępca dowódcy wywiadu Pasdaranu; od kwietnia 2006 r. do marca 2008 r.: szef Wydziału Ochrony i Wywiadu Pasdaranu. Zaangażowany w tłumienie wolności wypowiedzi, m.in. powiązany z osobami odpowiedzialnymi za aresztowania blogerów/dziennikarzy w 2004 r.; według doniesień uczestniczył w tłumieniu protestów po wyborach w 2009 r.

23.3.2012

76.

SADEGHI Mohamed

Płeć: mężczyzna

Pułkownik i wiceszef wywiadu technicznego i internetowego IRGC, odpowiada również za centrum analiz i walki z przestępczością zorganizowaną w ramach Pasdaranu. Odpowiedzialny za aresztowanie i torturowanie blogerów/dziennikarzy.

23.3.2012

77.

JAFARI Reza

Data urodzenia: 1967

Płeć: mężczyzna

Doradca Disciplinary Court for Judges (Sądu Dyscyplinarnego dla Sędziów) (od 2012 r.). Członek Committee for Determining Criminal Web Content (Komitetu ds. Rozpoznawania Kryminalnych Treści w Sieci), organu odpowiedzialnego za cenzurowanie stron internetowych i mediów społecznościowych. Były szef specjalnego organu ds. ścigania cyberprzestępczości (w latach 2007–2012). Był odpowiedzialny za tłumienie wolności wypowiedzi, m.in. przez aresztowania, zatrzymania i postępowania karne wymierzone przeciwko blogerom i dziennikarzom. Osoby aresztowane za domniemane cyberprzestępstwa były maltretowane oraz sądzone w niesprawiedliwym procesie sądowym.

23.3.2012

78.

RESHTE-AHMADI Bahram

Płeć: mężczyzna

Sędzia sądu powszechnego północnego Teheranu. Były urzędnik nadzorujący prokuraturę teherańską. Zastępca szefa Office of Prison Affairs (Urzędu do Spraw Penitencjarnych) w prowincji Tehran (Teheran). Były zastępca prokuratora w Teheranie do 2013 r. Kierował prokuraturą w Evinie (Ewinie). Był odpowiedzialny za odmowę uznania praw obrońców praw człowieka i więźniów politycznych, w tym prawa do odwiedzin i innych praw przysługujących więźniom.

23.3.2012

▼M16

79.

RASHIDI AGHDAM, Ali Ashraf

Płeć: mężczyzna

Zastępca dyrektora ds. opieki zdrowotnej, karania i edukacji w więzieniach w Teheranie. Były szef więzienia w Evin (2012–2015). Pod jego kierownictwem warunki w więzieniu pogorszyły się i pojawiły się doniesienia o coraz częstszym złym traktowaniu więźniów. W październiku 2012 r. dziewięć więźniarek rozpoczęło strajk głodowy, protestując przeciwko naruszaniu ich praw i brutalnemu traktowaniu ich przez strażników.

12.3.2013

80.

KIASATI Morteza

Płeć: mężczyzna

Sędzia wydziału 54. Sądu Rewolucyjnego dla Teheranu i wydziału 4. Sądu Rewolucyjnego w Ahwazie; wydał wyrok śmierci na czterech arabskich więźniów politycznych: Tahę Heidariana, Abbasa Heidariana, Abda al-Rahmana Heidariana (trzech braci) oraz Alego Sharifiego. Zostali oni aresztowani, poddani torturom i powieszeni bez rzetelnego procesu sądowego. O tych przypadkach oraz o braku rzetelnego procesu sądowego wspomniano w sprawozdaniu specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. praw człowieka w Iranie z dnia 13 września 2012 r. oraz w sprawozdaniu Sekretarza Generalnego ONZ na temat Iranu z dnia 22 sierpnia 2012 r.

12.3.2013

▼M13

81.

MOUSSAVI Seyed Mohammad Bagher

Płeć: mężczyzna

Sędzia 2. wydziału Ahwaz Revolutionary Court (Sądu Rewolucyjnego w Ahwazie); 17 marca 2012 r. wydał wyrok śmierci na pięciu arabskich mieszkańców Ahwazu: Mohammada Alego Amouriego, Hashema Sha’baniego Amouriego, Hadiego Rashediego, Sayeda Jabera Alboshokę i Sayeda Mokhtara Alboszokę za „działania wymierzone w bezpieczeństwo narodowe” oraz „nienawiść w stosunku do Boga”. Wyroki zostały podtrzymane przez irański Sąd Najwyższy w dniu 9 stycznia 2013 r. Tych pięć osób aresztowano na ponad rok bez postawienia zarzutów, torturowano je i skazano bez rzetelnego procesu sądowego.

12.3.2013

▼M15

82.

SARAFRAZ, Mohammad (Dr) (alias: Haj-agha Sarafraz)

Miejsce urodzenia: Teheran (Iran)

Data urodzenia: w przybliż. 1963

Miejsce zamieszkania: Teheran

Płeć: mężczyzna

Były członek Supreme Cyberspace Council (Najwyższej Rady ds. Cyberprzestrzeni). Były szef Islamic Republic of Iran Broadcasting (IRIB) (Radia i Telewizji Islamskiej Republiki Iranu) (2014–2016). Były prezes irańskiego państwowego przedsiębiorstwa medialnego IRIB World Service oraz Press TV odpowiedzialny za wszystkie decyzje programowe. Blisko związany z państwowym aparatem bezpieczeństwa. Pod jego kierownictwem Press TV oraz IRIB współpracowały z irańskimi służbami bezpieczeństwa i prokuratorami, nadając wymuszone wyznania zatrzymanych, również zeznanie kanadyjskiego dziennikarza i reżysera pochodzenia irańskiego, Maziara Bahariego, w cotygodniowym programie Iran Today. Niezależny organ nadzoru mediów OFCOM nałożył na Press TV grzywnę w wysokości 100 000  GBP za wyemitowanie w 2011 r. wymuszonego zeznania Bahariego, które sfilmowano w więzieniu. Sarafraz powiązany jest zatem z naruszaniem prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu sądowego.

12.3.2013

▼M16

83.

JAFARI Asadollah

Płeć: mężczyzna

Prokurator generalny w Isfahanie. Podczas zajmowania tego stanowiska nakazał brutalne pacyfikacje demonstrantów, którzy wyszli na ulice w listopadzie 2021 r., aby zaprotestować przeciwko niedoborom wody. Według niektórych doniesień Jafari ogłosił utworzenie specjalnego urzędu w celu prowadzenia dochodzeń dotyczących aresztowanych demonstrantów.

Jako były prokurator prowincji Mazandaran, Jafari domagał się kary śmierci w prowadzonych przez siebie sprawach, w wyniku czego doszło do wielu egzekucji, w tym egzekucji publicznych, w okolicznościach, w których orzeczenie kary śmierci było sprzeczne z międzynarodowymi prawami człowieka, w tym ze względu na nieproporcjonalność i zbytnią surowość kary. Był również odpowiedzialny za bezprawne aresztowania i naruszenia praw wyznawców bahaizmu, od aresztowania po przetrzymywanie ich w izolacji w ośrodku zatrzymań służb wywiadu.

12.3.2013

▼M15

84.

EMADI, Hamid Reza (alias: Hamidreza Emadi)

Miejsce urodzenia: Hamedan (Iran)

Data urodzenia: w przybliż. 1973

Miejsce zamieszkania: Teheran

Miejsce pracy: centrala Press TV, Teheran

Płeć: mężczyzna

Dyrektor redakcji informacyjnej Press TV. Były starszy producent w Press TV.

Odpowiedzialny za produkcję i emisję wymuszonych zeznań zatrzymanych, również dziennikarzy, działaczy politycznych oraz przedstawicieli mniejszości kurdyjskiej i arabskiej, a także za naruszanie uznanych na całym świecie praw do rzetelnego i sprawiedliwego procesu sądowego. Niezależny organ nadzoru nad mediami OFCOM nałożył na Press TV grzywnę w wysokości 100 000  GBP za wyemitowanie w 2011 r. wymuszonego zeznania kanadyjskiego dziennikarza i reżysera pochodzenia irańskiego, Maziara Bahariego, które sfilmowano w więzieniu. Organizacje pozarządowe donoszą o innych przypadkach wymuszonych zeznań transmitowanych przez Press TV. Emadi powiązany jest zatem z naruszeniami prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu sądowego.

12.3.2013

▼M13

85.

HAMLBAR Rahim

Płeć: mężczyzna

Sędzia 1. wydziału Tabriz Revolutionary Court (Sądu Rewolucyjnego w Tebrizie). Odpowiedzialny za surowe wyroki wymierzone w przedstawicieli mniejszości azerskiej oraz działaczy organizacji broniących praw pracowniczych, których oskarżono o szpiegostwo, działania wymierzone w bezpieczeństwo narodowe, propagandę przeciwko reżimowi irańskiemu oraz znieważanie przywódcy Iranu. W jednej z głośnych spraw sądził 20 ochotników pomagających w usuwaniu skutków trzęsienia ziemi (które nastąpiło w Iranie w sierpniu 2012 r.) i skazał ich na pozbawienie wolności za próby pomocy ofiarom trzęsienia ziemi. Sąd uznał ratowników za winnych „organizowania się i zmowy w celu popełnienia przestępstw wymierzonych w bezpieczeństwo narodowe”.

12.3.2013

▼M15

86.

MUSAVI-TABAR, Seyyed Reza

Miejsce urodzenia: Jahrom (Iran)

Data urodzenia: 1964

Płeć: mężczyzna

Były naczelnik Revolutionary Prosecution of Shiraz (Prokuratury Rewolucyjnej w Szirazie). Odpowiedzialny za bezprawne aresztowania i złe traktowanie działaczy politycznych, dziennikarzy, obrońców praw człowieka, bahaitów i więźniów sumienia, których nękano, torturowano, przesłuchiwano i którym odmawiano dostępu do adwokatów i rzetelnego procesu sądowego. Musavi-Tabar podpisywał nakazy sądowe w niesławnym Ośrodku Detencyjnym nr 100 (więzienie dla mężczyzn), w tym nakaz zatrzymania bahaitki Rahy Sabet i przetrzymywania jej przez trzy lata w izolacji.

12.3.2013

87.

KHORAMABADI, Abdolsamad

Płeć: mężczyzna

Zastępca dyrektora ds. nadzoru sądowego (od 13 października 2018 r.). Były przewodniczący Commission to Determine the Instances of Criminal Content (Komisji Wyjaśniającej Przypadki Szerzenia Kryminalnych Treści), organizacji rządowej zajmującej się cenzurą internetu i cyberprzestępczością. Pod jego kierownictwem komisja stworzyła definicję „cyberprzestępstwa” na podstawie kilku niejasnych przesłanek, zgodnie z którymi nielegalne są tworzenie i publikowanie treści uznawanych przez reżim za niewłaściwe. Odpowiadał za represjonowanie i blokowanie od września 2012 r. licznych witryn internetowych opozycji, gazet elektronicznych, blogów, witryn internetowych organizacji pozarządowych broniących praw człowieka, a także Google’a i Gmaila. Wraz z komisją aktywnie przyczynił się do śmierci blogera Sattara Beheshtiego, który zmarł w więzieniu w listopadzie 2012 roku. Komisja, której przewodniczył, jest zatem bezpośrednio odpowiedzialna za systemowe naruszenia praw człowieka, szczególnie poprzez zakazywanie działalności poszczególnych witryn internetowych i blokowanie obywatelom dostępu do nich oraz niekiedy przez blokowanie dostępu do całego internetu.

12.3.2013

▼M14

88.

SOLEIMANI Gholamreza

Miejsce urodzenia: Farsan (Iran)

Data urodzenia: 1343 r. (wg irańskiego kalendarza hidżri), 1964 lub 1965 r. (wg kalendarza gregoriańskiego)

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: dowódca organizacji Basidż w ramach Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC)

Gholamreza Soleimani jest dowódcą organizacji Basidż. Organizacja Basidż użyła ostrej amunicji do tłumienia protestów, które miały miejsce w listopadzie 2019 r. w Iranie, przez co zginęli lub odnieśli rany bezbronni demonstranci i inni cywile w wielu miastach w całym kraju. Jako dowódca organizacji Basidż Gholamreza Soleimani ponosi odpowiedzialność za brutalne stłumienie protestów i poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

12.4.2021

89.

SALAMI Hossein (alias SALAMI Hussain)

Miejsce urodzenia: Vaneshan, Golpajegan (Iran)

Data urodzenia: 1339 r. (wg irańskiego kalendarza hidżri), 1960 lub 1961 r. (wg kalendarza gregoriańskiego)

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: głównodowodzący Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC)

Stopień: generał dywizji

Hossein Salami jest głównodowodzącym IRGC, w tym milicji Basidż, od kwietnia 2019 r. oraz członkiem Rady Bezpieczeństwa Narodowego. Regularne siły zbrojne IRGC oraz milicja Basidż użyły ostrej amunicji do tłumienia protestów, które miały miejsce w listopadzie 2019 r. w Iranie, przez co zginęli lub odnieśli rany bezbronni demonstranci i inni cywile w wielu miastach w całym kraju. Jako członek Rady Bezpieczeństwa Narodowego Hossein Salami brał udział w posiedzeniach, których wynikiem było wydanie rozkazów użycia ostrej amunicji do tłumienia protestów, które miały miejsce w listopadzie 2019 r. Z tego względu Hossein Salami ponosi odpowiedzialność za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

12.4.2021

90.

KARAMI Hassan

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: dowódca jednostek specjalnych irańskich sił policyjnych

Hassan Karami jest dowódcą jednostek specjalnych irańskich sił policyjnych. Jednostki specjalne użyły ostrej amunicji do tłumienia protestów, które miały miejsce w listopadzie 2019 r. w Iranie, przez co zginęli lub odnieśli rany bezbronni demonstranci i inni cywile w wielu miastach w całym kraju. Jako dowódca jednostek specjalnych, które spowodowały śmierć lub obrażenia bezbronnych demonstrantów i innych cywilów, Hassan Karami ponosi odpowiedzialność za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

12.4.2021

91.

PAKPOUR Mohammad (alias PAKPUR Mohammad)

Miejsce urodzenia: Arak (Iran)

Data urodzenia: 1340 r. (wg irańskiego kalendarza hidżri), 1961 r. (wg kalendarza gregoriańskiego)

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: głównodowodzący sił lądowych Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC)

Stopień: generał brygady

Mohammad Pakpour jest głównodowodzącym sił lądowych IRGC od marca 2010 r. Siły lądowe IRGC użyły ostrej amunicji do tłumienia protestów, które miały miejsce w listopadzie 2019 r. w Iranie, przez co zginęli lub odnieśli rany bezbronni demonstranci i inni cywile w wielu miastach w całym kraju. Jako głównodowodzący sił lądowych IRGC, które użyły ostrej amunicji wobec bezbronnych demonstrantów i innych cywilów, Mohammad Pakpour ponosi odpowiedzialność za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

12.4.2021

92.

ASHTARI Hossein

Miejsce urodzenia: Isfahan (inne nazwy: Esfahan, Ispahan)

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: głównodowodzący irańskich sił policyjnych

Hossein Ashtari jest głównodowodzącym irańskich sił policyjnych od marca 2015 r. oraz członkiem Rady Bezpieczeństwa Narodowego. W skład sił policyjnych wchodzą jednostki Emdad i jednostki specjalne. Regularne irańskie siły policyjne, jednostki Emdad i jednostki specjalne użyły ostrej amunicji do tłumienia protestów, które miały miejsce w listopadzie 2019 r. w Iranie, przez co zginęli lub odnieśli rany bezbronni demonstranci i inni cywile w wielu miastach w całym kraju. Jako członek Rady Bezpieczeństwa Narodowego Hossein Ashtari brał udział w posiedzeniach, których wynikiem było wydanie rozkazów użycia ostrej amunicji do tłumienia protestów, które miały miejsce w listopadzie 2019 r. Z tego względu Hossein Ashtari ponosi odpowiedzialność za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

12.4.2021

93.

ZIAEI Gholamreza

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: były dyrektor więzienia Evin; były dyrektor innych ośrodków detencyjnych

Między lipcem 2019 r. a czerwcem 2020 r. Gholamreza Ziaei był dyrektorem więzienia Evin; w trakcie sprawowania przez niego tego stanowiska już ciężkie warunki w tym zakładzie jeszcze się pogorszyły. Więźniarkom odmawiano kontaktu telefonicznego z dziećmi. Więźniom politycznym odmawiano cotygodniowych odwiedzin krewnych, były one dozwolone jedynie co dwa miesiące. W trakcie protestów w 2009 r. Gholamreza Ziaei kierował ośrodkiem detencyjnym w Kahrizak; w zakładzie tym co najmniej pięciu zatrzymanych, którzy zostali aresztowani w związku z masowymi protestami ulicznymi w Teheranie w 2009 r., zmarło wskutek tortur. W latach 2017–2019, przed objęciem kierownictwa w więzieniu Evin w Teheranie, Gholamreza Ziaei był dyrektorem więzienia Rajaee Shahr w Karadżu, na zachód od Teheranu, w którym miały miejsce liczne protesty więźniów politycznych przeciwko maltretowaniu i nieludzkim warunkom życia.

12.4.2021

94.

SHAHVARPOUR Hassan

Miejsce urodzenia: Safi Abad, na południe od Dezful, Chuzestan (Iran)

Płeć: mężczyzna

Nr paszportu: 2001624001 (nr krajowego dowodu osobistego)

Stanowisko: dowódca korpusu w Vali Asr (prowincja Chuzestan) będącego częścią Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC)

Stopień: generał brygady

Jako dowódca IRGC w Chuzestanie od 2009 r., Hassan Shahvarpour jest odpowiedzialny za dowodzenie siłami, które użyły karabinów maszynowych przeciwko demonstrantom i innym cywilom w mieście Bandar-e Mahszahr w trakcie protestów w listopadzie 2019 r. Siły IRGC pod jego dowództwem zabiły 148 osób – z pojazdów opancerzonych został otwarty ogień z karabinów maszynowych do otoczonych, uciekających demonstrantów, którzy próbowali się ukryć na pobliskich bagnach.

12.4.2021

▼M16

95.

VASEGHI Leyla (alias VASEQI Layla, VASEGHI Leila, VASEGHI Layla)

Miejsce urodzenia: Sari, prowincja Mazandaran (Iran)

Data urodzenia: Data urodzenia: 1352 r. (wg irańskiego kalendarza hidżri), 1972 lub 1973 r. (wg kalendarza gregoriańskiego)

Płeć: kobieta

Stanowisko: była gubernator Ghods i przewodnicząca miejskiej Rady Bezpieczeństwa

Jako gubernator Ghods i przewodnicząca miejskiej Rady Bezpieczeństwa od września 2019 r. do listopada 2021 r., Leyla Vaseghi wydała policji i pozostałym siłom zbrojnym rozkaz użycia ostrej amunicji w trakcie protestów w listopadzie 2019 r., przez co zginęli lub odnieśli rany nieuzbrojeni demonstranci i inni cywile. Jako gubernator Ghods i przewodnicząca miejskiej Rady Bezpieczeństwa Leyla Vaseghi ponosi odpowiedzialność za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

12.4.2021

▼M18

96.

ROSTAMI CHESHMEH GACHI Mohammed (alias ROSTAMI, Mohammad)

محمد گچی چشمه رستمی

(alias محمد رستمی)م

Miejsce urodzenia: Kermanshah (Kermenszah) (Iran)

Data urodzenia: 1976 lub 1977

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Nr krajowego dowodu tożsamości: 111936 (Iran)

Nr identyfikacji: 13821 (Iran)

Stanowisko: szef Irańskiej Policji Obyczajowej

Mohammad Rostami Cheshmeh Gachi jest szefem Irańskiej Policji Obyczajowej. Od początków roku 2014 do początków roku 2019 był szefem Policji Bezpieczeństwa Publicznego w mieście Kermanszah i zajmował wysokie stanowiska w irańskiej policji wywiadowczej.

Policja Obyczajowa jest częścią Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego i stanowi specjalną jednostkę policyjną, która egzekwuje surowe zasady ubioru kobiet, w tym przymusowe noszenie hidżabu. Policja Obyczajowa stosuje nielegalne środki siłowe wobec kobiet nieprzestrzegających irańskich przepisów o hidżabie, przemoc seksualną i przemoc na tle płciowym, arbitralne aresztowania i zatrzymania, nadmierną przemoc i tortury.

W dniu 13 września 2022 r. Policja Obyczajowa arbitralnie aresztowała w Teheranie 22-letnią Mahsę Amini za rzekomo niewłaściwe noszenie hidżabu. Następnie zabrała ją do siedziby Policji Obyczajowe na „lekcję edukacyjno-orientacyjną”. Według wiarygodnych doniesień i relacji świadków Mahsa Amini była brutalnie bita i maltretowana w więzieniu, co doprowadziło do jej hospitalizacji i jej śmierci w dniu 16 września 2022 r. Przemocowe postępowanie Policji Obyczajowej nie ogranicza się do tego jednego przypadku i jest szeroko udokumentowane.

Jako szef Irańskiej Policji Obyczajowej, Rostami odpowiada za jej działania. Odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

97.

RAHIMI Hossein

حسین رحیمی

Miejsce urodzenia: osada Dodhak, Mahalat, Prowincja Centralna (Iran)

Data urodzenia: 1964

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stopień: generał brygady

Stanowisko: szef Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Teheranie

Generał brygady Hossein Rahimi jest szefem Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Teheranie od dnia 7 sierpnia 2017 r.

Reakcja Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego na protesty we wrześniu 2022 r. była szczególnie ostra. Nadmierne stosowanie przez te organy przemocy wobec demonstrantów doprowadziło do śmierci licznych osób.

Jako szef Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Teheranie Rahimi odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

98.

ABDI Abbas

عبدى عباس

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stopień: pułkownik

Stanowisko: szef Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w okręgu Diwandarre

Pułkownik Abbas Abdi jest szefem Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w okręgu Diwandarre.

Reakcja Irańskich organów Ochrony Porządku Publicznego na protesty we wrześniu 2022 r. w Diwandarre była szczególnie ostra. Nadmierne stosowanie przez te organy przemocy wobec demonstrantów doprowadziło do śmierci licznych osób.

Jako szef Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Diwandarre Abdi odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

99.

MIRZAEI Haj Ahmad (alias MIRZAEI Hajahmad; MIRZAYI Hajj Ahmad)

حاج احمد میرزایی

Miejsce urodzenia: Tehran (Iran)

Data urodzenia: 9 lutego 1957 r.

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Nr identyfikacji: 4268935215 (Iran)

Stopień: pułkownik

Stanowisko: szef Irańskiej Policji Obyczajowej w Teheranie

Pułkownik Haj Ahmed Mirzaei jest szefem teherańskiego oddziału Irańskiej Policji Obyczajowej od 2018 r.

Policja Obyczajowa jest częścią Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego i stanowi specjalną jednostkę policyjną, która egzekwuje surowe zasady ubioru kobiet, w tym przymusowe noszenie hidżabu. Policja Obyczajowa stosuje nielegalne środki siłowe wobec kobiet nieprzestrzegających irańskich przepisów o hidżabie, przemoc seksualną i przemoc na tle płciowym, arbitralne aresztowania i zatrzymania, nadmierną przemoc i tortury.

W dniu 13 września 2022 r. Policja Obyczajowa arbitralnie aresztowała w Teheranie 22-letnią Mahsę Amini za rzekomo niewłaściwe noszenie hidżabu. Następnie zabrała ją do siedziby Policji Obyczajowe na „lekcję edukacyjno-orientacyjną”. Według wiarygodnych doniesień i relacji świadków Mahsa Amini została brutalnie pobita i była maltretowana w więzieniu, co doprowadziło do jej hospitalizacji i jej śmierci w dniu 16 września 2022 r. Przemocowe postępowanie Policji Obyczajowej nie ogranicza się do tego jednego przypadku i jest szeroko udokumentowane.

Jako szef Policji Obyczajowej w Teheranie Mirzaei odpowiada za jej działania w Teheranie, w tym w jej siedzibie, gdzie Mahsa Amini była bita i maltretowana. Odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

100.

ZAREPOUR Issa

عیسی زارع پور

Miejsce urodzenia: Eslamabad-e Gharb, Prowincja Kermanshah (Iran)

Data urodzenia: 1980

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: minister technologii informacyjno-komunikacyjnych

Issa Zarepour jest ministrem technologii informacyjno-komunikacyjnych od dnia 25 sierpnia 2021 r.

Ze względu na swoje stanowisko odegrał kluczową rolę w decyzji rządu irańskiego, by systematycznie naruszać wolność opinii i wypowiedzi narodu irańskiego poprzez nakładanie restrykcji na dostęp do internetu podczas protestów, które nastąpiły po śmierci 22-letniej Mahsy Amini w dniu 16 września 2022 r.

Decyzja ta dodatkowo pomniejszyła już i tak bardzo ograniczone pole działania podmiotów społeczeństwa obywatelskiego w Iranie – w tym obrońców praw człowieka – by gromadzić obiektywne informacje i przekazywać je sobie nawzajem i światu zewnętrznemu.

Blokada internetu miała negatywne skutki pod względem możliwości korzystania z praw człowieka w Iranie zarówno bezpośrednie (a mianowicie wpływ na wolność opinii i wypowiedzi oraz na dostępność obiektywnych informacji), jak i pośrednie (większe ryzyko nieudokumentowanych naruszeń praw człowieka, a przez to ograniczenie rozliczalności za te naruszenia).

Jako minister technologii informacyjno-komunikacyjnych Zarepour odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

101.

SEPEHR Mohammad-Hossein

محمدحسین سپهر

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: dowódca Irańskiej Centralnej Bazy Szkoleniowej Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych

Mohammad-Hossein Sepehr jest dowódcą Irańskiej Centralnej Bazy Szkoleniowej Sztabu Sił Zbrojnych w Teheranie. Jest członkiem Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) oraz Sił Oporu Basidż (ochotniczej organizacji paramilitarnej działającej pod auspicjami IRGC i mającej oddziały w całym Iranie).

Sephehr nadzoruje szkolenie pacyfikacyjne dla irańskich sił bezpieczeństwa i popiera represyjną postawę względem demonstrantów.

Odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

102.

SAFARI Sayd Ali

صفرى سید علی

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stopień: pułkownik

Stanowisko: szef Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Saqqez

Pułkownik Sayd Ali Safari jest szefem Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Saqqez.

Reakcja tych organów na protesty we wrześniu 2022 r. w Saqqez była szczególnie ostra. Nadmierne stosowanie przez te organy przemocy wobec demonstrantów doprowadziło do śmierci licznych osób.

Jako szef Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Saqqez Safari odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

103.

ADYANI Seyed Alireza (alias ADIANI Hojjat al-Islam Seyyed Alireza)

ادیانی سید علیرضا

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: szef biura ideologiczno-politycznego Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego

Seyed Alireza Adyani jest szefem biura ideologiczno-politycznego Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego.

Adyani odpowiada za formułowanie i wdrażanie zasad interwencji sił policji. Stwierdził, że Irańskie Organy Ochrony Porządku Publicznego muszą działać „praktycznie” i „skutecznie” względem przeciwników i wychwalał Policję Obyczajową za „intensywne” wykonywanie obowiązków.

Irańskie Organy Ochrony Porządku Publicznego zastosowały masową przemoc wobec demonstrantów, w tym wobec osób protestujących po śmierci Mahsy Amini.

Adyani odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

104.

AZADI Ali

آزادى علی

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stopień: zastępca generała brygady

Funkcja: szef Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Kurdystanie

Zastępca generała brygady Ali Azadi jest szefem Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Kurdystanie od 2019 r.

Podczas pacyfikowania protestów we wrześniu 2022 r. organy pod jego dowództwem strzelały do demonstrantów w Kurdystanie, zabiły lub raniły liczne osoby.

Azadi odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

105.

SHALIKAR Mohammed Zaman

شالیکار محمد زمان

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stopień: pułkownik

Funkcja: szef Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Babolu, Mazandaranie

Pułkownik Mohammed Zaman Shalikar jest szefem Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Babolu, Mazandaranie od 2021 r.

Podczas demonstracji, które nastąpiły po śmierci Mahsy Amini we wrześniu 2022 r., siły pod jego dowództwem raniły i zabijały demonstrantów w Babolu, Mazandaranie.

Odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

106.

HEIDARI Salman

حیدرى سلمان

Obywatelstwo: irańskie

Płeć: mężczyzna

Stopień: pułkownik

Funkcja: szef Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Bukanie

Pułkownik Salman Heidari jest szefem Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Bukanie.

Reakcja tych organów na protesty we wrześniu 2022 r. w Bukanie była szczególnie ostra. Nadmierne stosowanie przez te organy przemocy wobec demonstrantów doprowadziło do śmierci przynajmniej jednego dziecka oraz obrażeń licznych osób.

Jako szef Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego w Bukanie Heidari odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

▼M4



Podmioty

 

Nazwa

Informacje identyfikujące

Powody

Data umieszczenia w wykazie

▼M15

1.

Cyberpolicja

Siedziba: Teheran (Iran)

Strona internetowa:http://www. cyberpolice.ir

Irańska cyberpolicja, założona w styczniu 2011 r., jest wydziałem Policji Islamskiej Republiki Iranu, a jej komendantem jest Vahid Majid. Jej komendantem od momentu założenia do początku 2015 r. był Esmail Ahmadi-Moqaddam (umieszczony w wykazie). Ahmadi-Moqaddam podkreślał, że cyberpolicja będzie zwalczać ugrupowania antyrewolucyjne i dysydenckie, które w 2009 r. korzystały z internetowych sieci społecznościowych w celu wywołania protestów przeciwko reelekcji prezydenta Mahmuda Ahmadineżada. W styczniu 2012 r. cyberpolicja wydała nowe wytyczne dla kafejek internetowych, zgodnie z którymi ich użytkownicy muszą podawać dane osobowe, a właściciele kafejki zobowiązani są je przechowywać przez sześć miesięcy, wraz z wykazem odwiedzonych przez danego użytkownika stron. Zgodnie z przepisami właściciele kafejek muszą też zainstalować kamery telewizji przemysłowej i przechowywać nagrania z nich przez sześć miesięcy. Te nowe przepisy mogą przyczynić się do stworzenia rejestru, dzięki któremu władze będą mogły tropić działaczy lub inne osoby uznane za zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego.

W czerwcu 2012 r. irańskie media podały, że cyberpolicja przeprowadzi akcję wymierzoną w wirtualne sieci prywatne (VPN). W dniu 30 października 2012 r. cyberpolicja aresztowała – bez nakazu – blogera Sattara Beheshtiego za „działalność wymierzoną w bezpieczeństwo narodowe, prowadzoną w sieciach społecznościowych i na Facebooku”. Beheshti krytykował na swoim blogu irański rząd. Został znaleziony martwy w swojej celi w dniu 3 listopada 2012 r.; podejrzewa się, że jego śmierć jest wynikiem torturowania przez cyberpolicję. Cyberpolicja jest odpowiedzialna za liczne aresztowania administratorów Telegram Group w związku z ogólnokrajowymi protestami z listopada 2019 r.

12.3.2013

▼M14

2.

Więzienie Evin

Adres: Tehran Province, Tehran, District 2, Dasht-e Behesht (Iran)

Więzienie Evin to ośrodek detencyjny, w którym przetrzymywani są więźniowie polityczni i w którym od lat czy nawet dziesięcioleci wielokrotnie dochodziło do poważnych naruszeń praw człowieka, w tym tortur. Uczestnicy protestów z listopada 2019 r. byli i przynajmniej niektórzy nadal są przetrzymywani w więzieniu Evin jako więźniowie polityczni. Więźniowie w tym zakładzie są pozbawiani podstawowych praw procesowych i są niekiedy przetrzymywani w celach izolacyjnych lub przeludnionych, w których panują złe warunki higieniczne. Istnieją szczegółowe doniesienia o torturach fizycznych i psychicznych. Zatrzymanym odmawia się kontaktu z rodziną i prawnikami, a także odpowiedniego leczenia.

12.4.2021

3.

Więzienie Fashafouyeh (inne nazwy: główny zakład karny aglomeracji teherańskiej, więzienie Hasanabad-e Qom, więzienie aglomeracji teherańskiej)

Adres: Tehran Province, Hasanabad, Bijin Industrial Zone, Tehran, Qom Old Road (Iran)

Nr tel. +98 21 5625 8050

Więzienie Fashafouyeh to ośrodek detencyjny przeznaczony pierwotnie dla sprawców przestępstw związanych z narkotykami; od niedawna przebywają w nim także więźniowie polityczni, którzy niekiedy zmuszani są do dzielenia celi z osobami uzależnionymi od narkotyków. Warunki życia i warunki higieniczne są bardzo złe i nie pozwalają na zaspokajanie podstawowych potrzeb, takich jak czysta woda pitna. W trakcie protestów w listopadzie 2019 r. w więzieniu Fashafouyeh przetrzymywano wielu demonstrantów, także nieletnich. Z doniesień wynika, że uczestnicy protestów z listopada 2019 r. byli w tym zakładzie poddawani torturom i nieludzko traktowani, np. zadawano im rany oblewając wrzątkiem i odmawiano leczenia. Według raportu Amnesty International dotyczącego tłumienia protestów z listopada 2019 r. w więzieniu Fashafouyeh obok dorosłych przetrzymywano zaledwie 15-letnie dzieci. Trzech spośród uczestników protestów z listopada 2019 r., przebywających obecnie w więzieniu Fashafouyeh, zostało skazanych na śmierć przez sąd w Teheranie.

12.4.2021

4.

Więzienie Rajaee Shahr (inne nazwy: więzienie Rajai Shahr, Rajaishahr, Raja’i Shahr, Reja’i Shahr, Rajayi Shahr, więzienie Gorhardasht, więzienie Gohar Dasht)

Adres: Alborz Province, Karaj, Gohardasht, Moazzen Blvd (Iran)

Nr tel. +98 26 3448 9826

Od czasów rewolucji islamskiej w 1979 r. więzienie Rajaee Shahr znane jest z pozbawiania więźniów politycznych i więźniów sumienia praw człowieka, w tym poddawania ich brutalnym torturom fizycznym i psychicznym, a także przeprowadzania masowych egzekucji bez rzetelnego procesu sądowego. W następstwie protestów z listopada 2019 r. w zakładzie tym znęcano się brutalnie nad setkami zatrzymanych, w tym dziećmi. Istnieją wiarygodne doniesienia o licznych przypadkach tortur i innych form okrutnego karania, w tym przypadkach dotyczących nieletnich.

12.4.2021

▼M18

5.

Iran’s Morality Police (Irańska Policja Obyczajowa) (alias

Gasht-e-Ershad, Islamic Guidance Patrol (Islamski Patrol Korekcyjny)/Guidance Patrols (Patrole Korekcyjne))

غشتى إرشاد

Adres: Vozara Street, corner of 25th Street, District 6, Tehran (Iran)

Policja Obyczajowa jest częścią Irańskich Organów Ochrony Porządku Publicznego i stanowi specjalną jednostkę policyjną, która egzekwuje surowe zasady ubioru kobiet, w tym przymusowe noszenie hidżabu. Policja Obyczajowa stosuje nielegalne środki siłowe wobec kobiet nieprzestrzegających irańskich przepisów o hidżabie, przemoc seksualną i przemoc na tle płciowym, arbitralne aresztowania i zatrzymania, nadmierną przemoc i tortury.

W dniu 13 września 2022 r. Policja Obyczajowa arbitralnie aresztowała w Teheranie 22-letnią Mahsę Amini za rzekomo niewłaściwe noszenie hidżabu. Następnie zabrała ją do siedziby Policji Obyczajowe na „lekcję edukacyjno-orientacyjną”. Według wiarygodnych doniesień i relacji świadków Mahsa Amini była brutalnie bita i maltretowana w więzieniu, co doprowadziło do jej hospitalizacji i jej śmierci w dniu 16 września 2022 r. Przemocowe postępowanie Policji Obyczajowej nie ogranicza się do tego jednego przypadku i jest szeroko udokumentowane.

Policja Obyczajowa odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

6.

Basij Resistance Force (Siły Oporu Basidż)

(alias Basij-e Mostazafan)

بسیج مستضعفین

 

Siły Oporu Basidż to ochotnicza organizacja paramilitarna działająca pod auspicjami Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej i mająca oddziały w całym Iranie.

Reakcja organów bezpieczeństwa na protesty we wrześniu 2022 r. w Iranie była szczególnie ostra i spowodowała śmierć wielu osób. Siły Oporu Basidż są jedną z sił wysłaną przez rząd do tłumienia protestów. Siły Oporu Basidż raniły lub zabiły licznych demonstrantów.

Siły Oporu Basidż odpowiadają zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

7.

Cyber Defense Command of the Islamic Revolutionary Guard Corps (Dowództwo Cyberobrony Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej)

قرارگاه دفاع سایبرى

Adres: Tehran (Iran)

Tel. +98 26 3448 9826

Dowództwo Cyberobrony Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej monitoruje strony internetowe, e-maile oraz działania internetowe osób uważanych za opozycjonistów.

Podczas protestów we wrześniu 2022 r. w Iranie Dowództwo Cyberobrony odegrało aktywną role w represyjnych działaniach rządu irańskiego, m.in. poprzez identyfikowanie i aresztowanie demonstrantów.

Dowództwo Cyberobrony odpowiada zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

8.

Law Enforcement Forces of the Islamic Republic of Iran (Irańskie Organy Ochrony Porządku Publicznego) (alias NAJA; FARAJA)

فرماندهی انتظامی جمهورى اسلامی ایران

Adres: Tehran (Iran)

Irańskie Organy Ochrony Porządku Publicznego to mundurowa służba policji.

Rażące i poważne naruszenia praw człowieka prze te organy (jak np. masowe strzelanie ostrą amunicją do pokojowych demonstrantów, w tym do dzieci) zostały szeroko udokumentowane, odkąd w połowie września 2022 r. rozpoczęły się protesty w związku ze śmiercią Mahsy Amini. Organy te zabiły ponad 70 demonstrantów oraz poważnie raniły setki osób, w tym dzieci. Od początku demonstracji siły policyjne zatrzymują też arbitralnie licznych obrońców praw człowieka i dziennikarzy.

Irańskie Organy Ochrony Porządku Publicznego odpowiadają zatem za poważne naruszenia praw człowieka w Iranie.

17.10.2022

▼M2




ZAŁĄCZNIK II

Strony internetowe zawierające informacje o właściwych organach oraz adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji Europejskiej

▼M17

BELGIA

https://diplomatie.belgium.be/en/policy/policy_areas/peace_and_security/sanctions

BUŁGARIA

https://www.mfa.bg/en/EU-sanctions

CZECHY

www.financnianalytickyurad.cz/mezinarodni-sankce.html

DANIA

http://um.dk/da/Udenrigspolitik/folkeretten/sanktioner/

NIEMCY

https://www.bmwi.de/Redaktion/DE/Artikel/Aussenwirtschaft/embargos-aussenwirtschaftsrecht.html

ESTONIA

https://vm.ee/et/rahvusvahelised-sanktsioonid

IRLANDIA

https://www.dfa.ie/our-role-policies/ireland-in-the-eu/eu-restrictive-measures/

GRECJA

http://www.mfa.gr/en/foreign-policy/global-issues/international-sanctions.html

HISZPANIA

https://www.exteriores.gob.es/es/PoliticaExterior/Paginas/SancionesInternacionales.aspx

FRANCJA

http://www.diplomatie.gouv.fr/fr/autorites-sanctions/

CHORWACJA

https://mvep.gov.hr/vanjska-politika/medjunarodne-mjere-ogranicavanja/22955

WŁOCHY

https://www.esteri.it/it/politica-estera-e-cooperazione-allo-sviluppo/politica_europea/misure_deroghe/

CYPR

https://mfa.gov.cy/themes/

ŁOTWA

http://www.mfa.gov.lv/en/security/4539

LITWA

http://www.urm.lt/sanctions

LUKSEMBURG

https://maee.gouvernement.lu/fr/directions-du-ministere/affaires-europeennes/organisations-economiques-int/mesures-restrictives.html

WĘGRY

https://kormany.hu/kulgazdasagi-es-kulugyminiszterium/ensz-eu-szankcios-tajekoztato

MALTA

https://foreignandeu.gov.mt/en/Government/SMB/Pages/SMB-Home.aspx

NIDERLANDY

https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/internationale-sancties

AUSTRIA

https://www.bmeia.gv.at/themen/aussenpolitik/europa/eu-sanktionen-nationale-behoerden/

POLSKA

https://www.gov.pl/web/dyplomacja/sankcje-miedzynarodowe

https://www.gov.pl/web/diplomacy/international-sanctions

PORTUGALIA

https://www.portaldiplomatico.mne.gov.pt/politica-externa/medidas-restritivas

RUMUNIA

http://www.mae.ro/node/1548

SŁOWENIA

http://www.mzz.gov.si/si/omejevalni_ukrepi

SŁOWACJA

https://www.mzv.sk/europske_zalezitosti/europske_politiky-sankcie_eu

FINLANDIA

https://um.fi/pakotteet

SZWECJA

https://www.regeringen.se/sanktioner

Adres, na który należy przesyłać powiadomienia do Komisji Europejskiej:

European Commission

Directorate-General for Financial Stability, Financial Services and Capital Markets Union (DG FISMA)

Rue de Spa/Spastraat 2

B-1049 Brussels, Belgia

E-mail: relex-sanctions@ec.europa.eu

▼M2




ZAŁĄCZNIK III

Wykaz sprzętu, który mógłby zostać użyty do represji wewnętrznych, o którym mowa w art. 1a

1. 

Broń palna, amunicja i powiązany osprzęt:

1.1 

broń palna nieobjęta pozycjami ML 1 i ML 2 wspólnego wykazu uzbrojenia;

1.2 

amunicja przeznaczona specjalnie do broni palnej wymienionej w pkt 1.1 i specjalnie do niej zaprojektowane części;

1.3 

celowniki do broni nieobjęte wspólnym wykazem uzbrojenia.

2. 

Bomby i granaty nieobjęte wspólnym wykazem uzbrojenia.

3. 

Następujące pojazdy:

3.1 

pojazdy wyposażone w armatki wodne, specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane do celów tłumienia zamieszek;

3.2 

pojazdy specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane tak, aby mogły służyć jako rażące prądem tarcze;

3.3 

pojazdy specjalnie zaprojektowane lub zmodyfikowane w celu usuwania barykad, również sprzęt budowlany wyposażony w środki ochrony balistycznej;

3.4 

pojazdy specjalnie zaprojektowane do transportu lub przekazywania więźniów lub aresztantów;

3.5 

pojazdy specjalnie zaprojektowane do rozmieszczania przenośnych zapór;

3.6 

elementy pojazdów wyszczególnionych w pkt 3.1–3.5 specjalnie zaprojektowane do kontroli zamieszek.

Uwaga 1   Pozycja ta nie obejmuje pojazdów specjalnie zaprojektowanych do celów przeciwpożarowych.

Uwaga 2   Do celów pozycji 3.5 pojęcie „pojazdy” obejmuje przyczepy.

4. 

Substancje wybuchowe i powiązany sprzęt:

4.1 

sprzęt i urządzenia specjalnie zaprojektowane do wywoływania eksplozji przez użycie środków elektrycznych i nieelektrycznych, w tym: urządzenia zapłonowe, detonatory, zapalniki, pobudzacze, lont detonujący oraz specjalnie zaprojektowane do nich komponenty; z wyjątkiem sprzętu i urządzeń zaprojektowanych do określonych celów handlowych, których działanie polega na uruchomieniu środkami wybuchowymi innego sprzętu lub urządzenia, którego funkcja nie polega na wywoływaniu eksplozji (np. układy uruchamiające poduszki powietrzne w samochodach, ochronniki przepięciowe oraz urządzenia uruchamiające przeciwpożarowe instalacje tryskaczowe);

4.2 

ładunki wybuchowe do cięcia liniowego nieobjęte wspólnym wykazem uzbrojenia;

4.3 

inne materiały wybuchowe nieobjęte wspólnym wykazem uzbrojenia i powiązane substancje:

a. 

amatol;

b. 

nitroceluloza (zawierająca więcej niż 12,5 % azotu);

c. 

nitroglikol;

d. 

tetraazotan pentaerytrytolu (PETN);

e. 

chlorek pikrylu;

f. 

2,4,6-trinitrotoluen (TNT).

5. 

Sprzęt ochronny nieobjęty pozycją ML 13 wspólnego wykazu uzbrojenia:

5.1 

kamizelki kuloodporne zapewniające ochronę balistyczną lub ochronę przed pchnięciem nożem;

5.2 

hełmy zapewniające ochronę przed pociskami lub przed odłamkami, hełmy używane do ochrony w trakcie zamieszek, tarcze i tarcze balistyczne.

Uwaga: Pozycja ta nie obejmuje:

— 
sprzętu zaprojektowanego specjalnie do celów sportowych;
— 
sprzętu zaprojektowanego specjalnie do celów bezpieczeństwa pracy.
6. 

Symulatory inne niż objęte pozycją ML 14 wspólnego wykazu uzbrojenia, przeznaczone do szkoleń w posługiwaniu się bronią palną oraz specjalnie do nich zaprojektowane oprogramowanie.

7. 

Sprzęt noktowizyjny i termowizyjny oraz wzmacniacze obrazu, inne niż objęte wspólnym wykazem uzbrojenia.

8. 

Drut ostrzowy.

9. 

Noże wojskowe, noże bojowe i bagnety o długości ostrza przekraczającej 10 cm.

10. 

Urządzenia produkcyjne zaprojektowane specjalnie na potrzeby produktów wyszczególnionych w niniejszym wykazie.

11. 

Specjalna technologia do opracowywania, produkcji i stosowania produktów wyszczególnionych w niniejszym wykazie.




ZAŁĄCZNIK IV

Sprzęt, technologia i oprogramowanie, o których mowa w art. 1b i 1c

Uwaga ogólna

Niezależnie od treści niniejszego załącznika, nie ma on zastosowania do:

a) 

sprzętu, technologii lub oprogramowania, które są wyszczególnione w załączniku I do rozporządzenia Rady (WE) 428/2009 ( 1 ) lub we wspólnym wykazie uzbrojenia; lub

b) 

oprogramowania, które jest zaprojektowane do samodzielnej instalacji przez użytkownika bez konieczności dalszej znacznej pomocy ze strony sprzedawcy i które jest ogólnie dostępne dla ludności w punktach sprzedaży detalicznej, bez ograniczeń, poprzez:

(i) 

bezpośrednie transakcje sprzedaży;

(ii) 

transakcje realizowane na zamówienie pocztowe;

(iii) 

transakcje zawierane drogą elektroniczną; lub

(iv) 

transakcje realizowane na zamówienie telefoniczne; lub

c) 

oprogramowanie, które jest własnością publiczną.

Kategorie A, B, C, D i E nawiązują do kategorii, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 428/2009.

Sprzęt, technologia i oprogramowanie, o których mowa w art. 1b, to:

A. 

Wykaz sprzętu

— 
sprzęt do wnikliwej inspekcji pakietów (deep packet inspection),
— 
sprzęt do przechwytywania w sieci, w tym Interception Management Systems (IMS), oraz sprzęt Data Retention Link Intelligence,
— 
sprzęt do monitorowania częstotliwości radiowych,
— 
sprzęt do zagłuszania połączeń sieciowych i satelitarnych,
— 
sprzęt do zdalnej infekcji,
— 
sprzęt do rozpoznawania/przetwarzania mowy,
— 
sprzęt do przechwytywania i nadzorowania: IMSI ( 2 ), MSISDN ( 3 ), IMEI ( 4 ), TMSI ( 5 ),
— 
sprzęt do taktycznego przechwytywania i nadzorowania SMS ( 6 ) /GSM ( 7 ) /GPS ( 8 ) /GPRS ( 9 ) /UMTS ( 10 ) /CDMA ( 11 ) /PSTN ( 12 ),
— 
sprzęt do przechwytywania i nadzorowania informacji: DHCP ( 13 ), SMTP ( 14 ), GTP ( 15 ),
— 
sprzęt do identyfikowania i wychwytywania wzorców,
— 
zdalny sprzęt śledczy i autoryzacyjny,
— 
sprzęt do rozpoznawania treści (semantic processing engine),
— 
sprzęt do łamania protokołów szyfrujących WEP i WPA,
— 
sprzęt do przechwytywania i monitorowania do protokołów zastrzeżonych i standardowych VoIP.
B. 

Niewykorzystany.

C. 

Niewykorzystany.

D. 

„Oprogramowanie” do „rozwoju”, „produkcji” lub „użytkowania” sprzętu wyszczególnionego w kategorii A powyżej.

E. 

„Technologia” do „rozwoju”, „produkcji” lub „użytkowania” sprzętu wyszczególnionego w kategorii A powyżej.

Sprzęt, technologia i oprogramowanie należące do tych kategorii są objęte zakresem niniejszego załącznika tylko w zakresie, w jakim mieszczą się w ogólnym opisie „systemy do przechwytywania i monitorowania połączeń internetowych, telefonicznych i satelitarnych”.

Na użytek niniejszego załącznika „monitorowanie” oznacza nabywanie, ekstrakcję, dekodowanie, rejestrowanie, przetwarzanie, analizowanie i archiwizowanie treści połączenia lub danych sieciowych.



( 1 ) Rozporządzenie Rady (WE) nr 428/2009 z dnia 5 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli wywozu, transferu, pośrednictwa i tranzytu w odniesieniu do produktów podwójnego zastosowania (Dz.U. L 134 z 29.5.2009, s. 1).

( 2 ) IMSI oznacza International Mobile Subscriber Identity. Jest to niepowtarzalny kod identyfikacyjny przypisany każdemu urządzeniu telefonii komórkowej. Jest na stałe umieszczony w karcie SIM i pozwala tę kartę zidentyfikować w sieci GSM lub UMTS.

( 3 ) MSISDN oznacza Mobile Subscriber Integrated Services Digital Network Number. Jest to niepowtarzalny numer identyfikacyjny abonamentu w sieci komórkowej GSM lub UMTS. Mówiąc prościej, jest to telefoniczny numer karty SIM w telefonie komórkowym. Identyfikuje on zatem (podobnie jak IMSI) abonenta sieci komórkowej (ale w przeciwieństwie do IMSI, służy do ukierunkowywania rozmów do abonenta).

( 4 ) IMEI oznacza International Mobile Equipment Identity. Jest to zwykle niepowtarzalny numer identyfikacyjny telefonów komórkowych GSM, WCDMA i IDEN oraz niektórych telefonów satelitarnych. Zwykle widnieje wydrukowany w kieszeni na baterię. Przy użyciu numeru IMEI (ale także IMSI i MSISDN) można prowadzić podsłuch połączeń.

( 5 ) TMSI oznacza Temporary Mobile Subscriber Identity. Jest to numer identyfikacyjny najczęściej przesyłany między telefonem a siecią.

( 6 ) SMS oznacza Short Message System.

( 7 ) GSM oznacza Global System for Mobile Communications.

( 8 ) GPS oznacza Global Positioning System.

( 9 ) GPRS oznacza General Package Radio Service.

( 10 ) UMTS oznacza Universal Mobile Telecommunication System.

( 11 ) CDMA oznacza Code Division Multiple Access.

( 12 ) PSTN oznacza Public Switch Telephone Networks (publiczna komutowana sieć telefoniczna).

( 13 ) DHCP oznacza Dynamic Host Configuration Protocol (protokół dynamicznego konfigurowania węzłów).

( 14 ) SMTP oznacza Simple Mail Transfer Protocol.

( 15 ) GTP oznacza GPRS Tunneling Protocol.

Top