Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62018CN0223

Sprawa C-223/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 17 stycznia 2018 r. w sprawie T-68/16, Deichmann SE / Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej wniesione w dniu 27 marca 2018 r. przez Deichmann SE

OJ C 249, 16.7.2018, p. 3–4 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

201806290261986482018/C 249/062232018CJC24920180716PL01PLINFO_JUDICIAL201803273423

Sprawa C-223/18 P: Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 17 stycznia 2018 r. w sprawie T-68/16, Deichmann SE / Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej wniesione w dniu 27 marca 2018 r. przez Deichmann SE

Top

C2492018PL330120180327PL00063342

Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 17 stycznia 2018 r. w sprawie T-68/16, Deichmann SE / Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej wniesione w dniu 27 marca 2018 r. przez Deichmann SE

(Sprawa C-223/18 P)

2018/C 249/06Język postępowania: angielski

Strony

Wnoszący odwołanie: Deichmann SE (przedstawiciel: C. Onken, Rechtsanwältin)

Druga strona postępowania: Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej; Munich, SL

Żądania wnoszącego odwołanie

uchylenie wyroku Sądu z dnia 17 stycznia 2018 r. w sprawie T-68/17;

stwierdzenie nieważności decyzji Czwartej Izby Odwoławczej EUIPO z dnia 4 grudnia 2015 r. w sprawie R 2345/2014-4;

tytułem żądania ewentualnego przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd;

obciążenie drugiej strony postępowania oraz interwenienta kosztami postępowania w pierwszej instancji i postępowania odwoławczego.

Zarzuty i główne argumenty

Wnoszący odwołanie podnosi, że sporna decyzja narusza art. 51 ust. 1 lit. a) oraz art. 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (obecnie art. 58 ust. 1 lit. a) oraz art. 18 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 ( 1 ) z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej w kilku aspektach. W szczególności Sąd błędnie ustalił znaczenie terminu „znak towarowy” użytego w art. 51 ust. 1 lit. a) oraz w art. 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego.

(1)

Po pierwsze, Sąd błędnie ocenił znaczenie oraz skutki prawne ustalenia, z jakim rodzajem znaku towarowego ma do czynienia. Błędnie przyjął, że nie ma znaczenia, czy sporny znak towarowy został uznany za graficzny znak towarowy, czy pozycyjny znak towarowy. Jednakże różnica między poszczególnymi znakami towarowymi ma znaczący wpływ na ich istotę, jak również sposób ich używania. Używanie spornego znaku towarowego w charakterze graficznego znaku towarowego zasadniczo różni się od sposobu, w jaki byłby on używany w charakterze pozycyjnego znaku towarowego.

(2)

Po drugie, Sąd nie ustalił prawidłowo istoty spornego znaku towarowego, lecz uznał, że on znakiem pozycyjnym i tak go potraktował. Sporny znak towarowy jest znakiem graficznym, gdyż jako taki został zgłoszony i zarejestrowany, przy czym nie przedstawiono wobec niego żadnego opisu, czy też zastrzeżenia, które mogłyby sugerować, że jest inaczej. Samo użycie przerywanych linii nie oznacza jeszcze, że graficzny znak towarowy jest znakiem pozycyjnym.

(3)

W rezultacie Sąd błędnie przyjął, że Munich S.L. wykazała rzeczywiste używanie jej znaku poprzez przedstawienie sprzedawanego przez nią obuwia, na którego boku widnieją dwie przecinające się linie. Tego rodzaju używanie może być uznane jedynie za używanie pozycyjnego znaku towarowego, nie zaś za używanie graficznego znaku towarowego takiego jak znak towarowy będący przedmiotem niniejszego sporu.


( 1 ) Dz.U. 2017, L 154, s. 1.

Top