EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62016TN0738

Sprawa T-738/16: Skarga wniesiona w dniu 25 października 2016 r. – La Quadrature du Net i in./Komisja

OJ C 6, 9.1.2017, p. 39–39 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

9.1.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 6/39


Skarga wniesiona w dniu 25 października 2016 r. – La Quadrature du Net i in./Komisja

(Sprawa T-738/16)

(2017/C 006/49)

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: La Quadrature du Net (Paryż, Francja), French Data Network (Amiens), Fédération des Fournisseurs d’Accès à Internet Associatifs (Fédération FDN) (Amiens) (przedstawiciel: adwokat H. Roy)

Strona pozwana: Komisja Europejska

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

uznanie decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/1250 z dnia 12 lipca 2016 r. za sprzeczną z art. 7, 8 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej;

stwierdzenie nieważności tej decyzji.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi skarżące podnoszą cztery zarzuty.

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „kartą”) ze względu na uogólniony charakter gromadzenia danych dopuszczonego uregulowaniem Stanów Zjednoczonych. Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/1250 z dnia 12 lipca 2016 r., przyjęta na mocy dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, w sprawie adekwatności ochrony zapewnianej przez tarczę prywatności UE-USA (zwana dalej „zaskarżoną decyzją”) dokonała takiego naruszenia, jako że nie zawiera stwierdzenia, że uregulowanie Stanów Zjednoczonych powoduje w szczególności naruszenie zasadniczej istoty prawa podstawowego do poszanowania życia prywatnego zagwarantowanego w art. 7 karty.

2.

Zarzut drugi dotyczący naruszenia karty w zakresie, w jakim w zaskarżonej decyzji niesłusznie stwierdzono, że tarcza prywatności UE-USA zapewnia stopień ochrony praw podstawowych merytorycznie równoważny stopniowi gwarantowanemu w Unii pomimo braku ograniczenia dopuszczonych przez uregulowanie Stanów Zjednoczonych działań do tego, co absolutnie konieczne.

3.

Zarzut trzeci dotyczący naruszenia karty z uwagi na to, że w zaskarżonej decyzji nie wzięto pod uwagę tego, że uregulowanie Stanów Zjednoczonych nie przewiduje skutecznej skargi, i pomimo tego uchybienia stwierdzono wyżej wspomnianą równoważność ochrony.

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia karty ze względu na to, że w zaskarżonej decyzji stwierdzono w sposób oczywiście błędny, że tarcza prywatności UE-USA zapewnia ochronę równoważną ochronie gwarantowanej w Unii, i to pomimo tego, że uregulowanie Stanów Zjednoczonych nie przewiduje niezależnej kontroli.


Top