Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 62014TN0435

Sprawa T-435/14: Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2014 r. – Tose’e Ta’avon Bank przeciwko Radzie

OJ C 253, 4.8.2014, p. 59–60 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

4.8.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 253/59


Skarga wniesiona w dniu 9 czerwca 2014 r. – Tose’e Ta’avon Bank przeciwko Radzie

(Sprawa T-435/14)

2014/C 253/80

Język postępowania: francuski

Strony

Strona skarżąca: Tose’e Ta’avon Bank (Teheran, Iran) (przedstawiciel: adwokat J.M. Thouvenin)

Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej

Żądania

Strona skarżąca wnosi do Sądu o:

stwierdzenie nieważności wydanej przez Radę decyzji o utrzymaniu sankcji nałożonej na stronę skarżącą, wymienionej w ogłoszeniu z dnia 15 marca 2014 r.;

uznanie, że nie stosuje się do niej rozporządzenie Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r.;

uznanie, że nie stosuje się do niej decyzja Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r.;

obciążenie Rady kosztami postępowania.

Zarzuty i główne argumenty

Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi pięć zarzutów.

1.

Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia prawa, jako że podstawa przyjęta dla utrzymania środków ograniczających wobec strony skarżącej nie widnieje wśród powodów, które umożliwiają stronie pozwanej przyjęcie środków ograniczających.

2.

Zarzut drugi dotyczący błędu faktycznego stanowiącego oczywisty błąd w ocenie, jako że strona skarżąca nie jest zarządzana przez państwo irańskie i nie udziela finansowego wsparcia rządowi Iranu.

3.

Zarzut trzeci dotyczący braku uzasadnienia.

4.

Zarzut czwarty dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności i prawa własności.

5.

Zarzut piąty dotyczący niezgodności z prawem rozporządzenia nr 267/2012 (1) i decyzji 2010/413 (2), w wykonaniu których została wydana zaskarżona decyzja, jako że, po pierwsze, zostały one przyjęte z naruszeniem obowiązku uzasadnienia określonego w art. 296 TFUE i z naruszeniem art. 215 TFUE, a po drugie, ich odpowiednie przepisy, na podstawie których zostały utrzymane środki ograniczające nałożone na stronę skarżącą, naruszają traktaty i Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej.


(1)  Rozporządzenie Rady (UE) nr 267/2012 z dnia 23 marca 2012 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (UE) nr 961/2010 (Dz.U. L 88, s. 1 ).

(2)  Decyzja Rady 2010/413/WPZiB z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylająca wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195, s. 39).


Top