EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52018SC0265

DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW Towarzyszący dokumentowi: Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ujawniania informacji dotyczących zrównoważonych inwestycji i ryzyka dla zrównoważonego rozwoju oraz w sprawie zmiany dyrektywy (UE) 2016/2341 Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wskaźników referencyjnych niskoemisyjności i wskaźników referencyjnych pozytywnego wpływu na emisyjność

SWD/2018/265 final

Bruksela, dnia24.5.2018

SWD(2018) 265 final

DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI

STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW

Towarzyszący dokumentowi:

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ujawniania informacji dotyczących zrównoważonych inwestycji i ryzyka dla zrównoważonego rozwoju oraz w sprawie zmiany dyrektywy (UE) 2016/2341

Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wskaźników referencyjnych niskoemisyjności i wskaźników referencyjnych pozytywnego wpływu na emisyjność

{COM(2018) 353 final}

{SEC(2018) 257 final}

{SWD(2018) 264 final}
{COM(2018) 354 final}
{COM(2018) 355 final}


Streszczenie oceny skutków

Ocena skutków wniosków w sprawie zrównoważonego finansowania

A. Zasadność działań

Jak uzasadniono ten wybór lub jego brak? Na czym polega problem?

Przyjmując paryskie porozumienie w sprawie zmian klimatu oraz agendę ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030, rządy na całym świecie obrały drogę bardziej zrównoważonego rozwoju naszej planety i gospodarki. Unia Europejska jest liderem w tej dziedzinie i w związku z tym w marcu 2018 r. przyjęła plan działania na rzecz zrównoważonego wzrostu gospodarczego, określający następujące cele: (i) ukierunkowanie przepływów kapitału na zrównoważone inwestowanie; (ii) zarządzanie ryzykiem finansowym wynikającym z wyzwań środowiskowych; oraz (iii) wspieranie przejrzystości i podejścia długoterminowego w działalności finansowej i gospodarczej. Działania, które zostały ocenione w ramach niniejszej oceny skutków i zapowiedziane we wspomnianym planie działania, są częścią szerszej i bardziej dalekosiężnej strategii na rzecz stworzenia prawdziwie zrównoważonej gospodarki europejskiej. Działania te przyczynią się do realizacji celów określonych w planie działania poprzez rozwiązanie następujących problemów:

1.inwestorzy instytucjonalni, podmioty zarządzające aktywami, doradcy inwestycyjni i dystrybutorzy ubezpieczeń („odpowiednie podmioty”) nie mają zachęt do uwzględniania czynników z zakresu ochrony środowiska, polityki społecznej i ładu korporacyjnego (ang. Environment, Social and Governance, „ESG”) w swoich procesach inwestycyjnych i doradczych, zwłaszcza z powodu braku jasności i spójności prawodawstwa UE w tej dziedzinie;

2.inwestorzy detaliczni ponoszą wysokie koszty wyszukiwania w celu a) ustalenia, co stanowi zrównoważone inwestycje, oraz b) oceny, w jakim stopniu czynniki ESG są uwzględniane w produktach finansowych dostępnych na rynku.

Jaki jest cel inicjatywy?

Niniejsza inicjatywa obejmuje następujące cele szczegółowe:

1.zapewnienie jasności i spójnego podejścia we wszystkich sektorach i państwach członkowskich w odniesieniu do uwzględniania czynników ESG przez odpowiednie podmioty w swoich procesach inwestycyjnych/doradczych;

2.zwiększenie przejrzystości wobec inwestorów detalicznych poprzez poprawę wymogów dotyczących ujawniania informacji dotyczących ESG;

3.zapewnienie jasności co do tego, czym są zrównoważone inwestycje, poprzez a) utworzenie unijnych ram określających warunki ustalania zrównoważenia środowiskowego inwestycji – taki system klasyfikacji, który ma zostać utworzony na poziomie UE (nazywany również systematyką), zapewni uczestnikom rynku jasność co do tego, które rodzaje działalności są „ekologiczne” lub „zrównoważone”, oraz b) utworzenie nowej kategorii wskaźnika referencyjnego niskoemisyjności i wskaźnika referencyjnego pozytywnego wpływu na emisyjność w oparciu o rzetelną metodykę, które to wskaźniki pomogą inwestorom w porównywaniu śladu węglowego ich inwestycji.

Na czym polega wartość dodana podjęcia działań na poziomie UE? 

Większość podmiotów finansowych, na które wpłynie przedmiotowa inicjatywa, prowadzi w UE działalność o zasięgu transgranicznym. Właśnie dlatego prawodawstwo mające zastosowanie do tych podmiotów rynkowych jest w głównej mierze zharmonizowane na szczeblu UE. Działania na poziomie UE zmierzające do uwzględniania czynników ESG w procesie podejmowania decyzji inwestycyjnych/procesie doradztwa, zwiększenia przejrzystości wobec inwestorów detalicznych i zapewnienia jasności co do charakteru inwestycji zrównoważonych środowiskowo zagwarantują spójność, zmniejszą rozdrobnienie oraz poprawią funkcjonowanie jednolitego rynku. Działania na poziomie UE są potrzebne, aby zrealizować wspólne cele UE w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz cele zrównoważonego rozwoju określone na poziomie światowym.

B. Rozwiązania

Jakie warianty legislacyjne i nielegislacyjne rozważono? Czy wskazano preferowany wariant? Jak uzasadniono ten wybór lub jego brak? 

Przedmiotowa ocena skutków obejmuje cztery działania. Po rozważeniu – dla każdego z tych działań – zarówno wariantów legislacyjnych, jak i nielegislacyjnych określono następujące warianty preferowane:

1. Obowiązki inwestorów

Podmioty zarządzające aktywami, zakłady ubezpieczeń, dystrybutorzy ubezpieczeń, instytucje pracowniczych programów emerytalnych, doradcy inwestycyjni i indywidualni zarządzający portfelami zostaną zobowiązani do uwzględniania czynników ESG w procesie podejmowania decyzji inwestycyjnych i procesie doradztwa w ramach swoich obowiązków inwestorów. Zapewni to jasność i spójność na rynku oraz pozwoli uwzględnić kwestie zrównoważonego rozwoju w procesach podejmowania decyzji inwestycyjnych i procesach doradztwa tych instytucji finansowych, w szczególności w odniesieniu do zarządzania ryzykiem.

2. Ujawnianie informacji

Odpowiednie podmioty będą musiały również ujawnić, w jaki sposób wypełniają wspomniane obowiązki. Oprócz tego podmioty zarządzające aktywami i inwestorzy instytucjonalni, którzy twierdzą, że realizują cele w zakresie zrównoważonego rozwoju, będą musieli wykazać zgodność swoich inwestycji z tymi celami. Pozwoli to zwiększyć przejrzystość wobec inwestorów detalicznych, zapewnić porównywalność produktów oraz zniechęcić do prowadzenia pseudoekologicznego marketingu.

3. Jednolity unijny system klasyfikacji („systematyka”):

Preferowany wariant wprowadzi na szczeblu UE jednolite kryteria pozwalające ustalić, czy dana działalność gospodarcza jest zrównoważona pod względem środowiskowym. Proponuje się, aby Komisja następnie określiła działalności kwalifikujące się jako zrównoważone w oparciu o doradztwo tworzonej właśnie grupy ekspertów technicznych ds. zrównoważonego finansowania. Powinno to zapewnić podmiotom gospodarczym i inwestorom jasność w kwestii tego, którą działalność można uznać za ekologiczną/zrównoważoną, aby ułatwić im podejmowanie decyzji inwestycyjnych. Jest to pierwszy istotny krok w ramach działań na rzecz ukierunkowania inwestycji na zrównoważone rodzaje działalności.

4. Wskaźniki referencyjne

Preferowany wariant oznaczałby wprowadzenie dwóch nowych kategorii wskaźnika referencyjnego niskoemisyjności i wskaźnika referencyjnego pozytywnego wpływu na emisyjność. Zdefiniowane zostałyby zharmonizowane normy minimalne dotyczące metodyki stosowanej do opracowania tych wskaźników referencyjnych. Dzięki temu propagowane byłyby standardy rynkowe odzwierciedlające ślad węglowy przedsiębiorstw. W ten sposób inwestorzy, którzy chcą zainwestować w strategie niskoemisyjności, otrzymają wiarygodne narzędzie.

Jak kształtuje się poparcie dla poszczególnych wariantów? 

Odpowiedzi otrzymane w ramach konsultacji publicznych na temat obowiązków inwestorów w znacznej mierze popierają interwencję na poziomie UE, ponieważ takie obowiązki zapewniłyby podmiotom finansowym spójność i jasność w kwestii wymogów. Jeśli chodzi o ujawnianie informacji, większość uczestników rynku potwierdziła, że powinni oni ujawniać, w jak sposób uwzględniają czynniki zrównoważonego rozwoju w procesie podejmowania decyzji inwestycyjnych. Większość zainteresowanych stron, które przekazały swoje opinie Komisji, zgodziła się co do tego, że systematyka na szczeblu UE pomogłaby im w wypełnianiu obowiązków inwestorów oraz w uwzględnieniu czynników ESG w procesach podejmowania decyzji inwestycyjnych.

C. Skutki wdrożenia preferowanego wariantu

Jakie korzyści przyniesie wdrożenie preferowanego wariantu lub – jeśli go nie wskazano – głównych wariantów? 

Poprzez zwiększenie ogólnej przejrzystości różne działania przyczynią się do zmniejszenia asymetrii informacji między inwestorami detalicznymi, pośrednikami finansowymi i podmiotami oferującymi indeks. Przedmiotowa inicjatywa zmniejszy obecne rozdrobnienie rynku, zwłaszcza w odniesieniu do metod określania działalności/inwestycji zrównoważonych środowiskowo. Taka zwiększona przejrzystość i harmonizacja zwiększą wiarygodność i atrakcyjność oraz zaufanie do produktów finansowych uwzględniających czynniki ESG, jak również pobudzą innowacje w zakresie strategii inwestycyjnych i projektowania takich produktów finansowych. Omawiane działania pomogą również w uwzględnieniu zrównoważonego rozwoju w zarządzaniu ryzykiem oraz – w połączeniu z innymi środkami przewidzianymi w planie działania – doprowadzą do rozwoju europejskiego rynku zrównoważonego finansowania. Ogólnie rzecz ujmując, omawiane działania przyczynią się do przekierowania przepływów kapitału w stronę zrównoważonych inwestycji i tym samym do realizacji celu polegającego na wspieraniu zrównoważonej gospodarki. Wesprze to daleko idącą transformację w zakresie zrównoważonego rozwoju, przewidzianą w politykach ochrony środowiska, które już obowiązują na poziomie UE i w poszczególnych państwach członkowskich.

Jakie są koszty wdrożenia preferowanego wariantu lub – jeśli go nie wskazano – głównych wariantów? 

Oczekuje się, że koszty uwzględniania czynników ESG w procesie podejmowania decyzji inwestycyjnych i procesie doradztwa oraz koszty poszerzenia zakresu ujawniania informacji dotyczących ESG, które będą musiały ponieść odpowiednie podmioty, pozostaną stosunkowo ograniczone, jeśli wymienione działania będą realizowane w standardowy sposób. Dla instytucji finansowych, które już opracowały systematykę, zastosowanie systematyki unijnej może wiązać się z kosztami – chociaż prawdopodobnie będą one niższe niż koszty związane z utrzymaniem własnej systematyki lub zastosowaniem wielu różnych rodzajów systematyki, a w każdym razie niższe niż korzyści oczekiwane w związku z zastosowaniem systematyki unijnej. Dla podmiotów oferujących indeks utworzenie nowych kategorii wskaźnika referencyjnego niskoemisyjności i wskaźnika referencyjnego pozytywnego wpływu na emisyjność pociągnie za sobą ograniczone koszty, ponieważ zapewni normy minimalne dotyczące metodyki opracowania tych wskaźników referencyjnych.

Jakie będą skutki dla przedsiębiorstw, MŚP i mikroprzedsiębiorstw?

Preferowane warianty pośrednio wpłyną na przedsiębiorstwa jako emitentów papierów wartościowych poprzez zachęcanie ich do ujawniania dodatkowych informacji na temat ESG, niezbędnych dla pośredników finansowych i inwestorów. Od 2018 r. dyrektywa w sprawie ujawniania informacji niefinansowych już nakłada na duże spółki giełdowe oraz na banki nienotowane na giełdzie i zakłady ubezpieczeń obowiązek ujawniania istotnych informacji na temat zrównoważonego rozwoju. Dla emitentów niepodlegających zakresowi tej dyrektywy (w tym MŚP) zachęta do ujawniania dodatkowych informacji będzie wiązać się z kosztami. Niemniej jednak takie ujawnianie informacji powinno również umożliwić tym emitentom dostęp do dodatkowych inwestorów oraz zmniejszyć koszt kapitału.

Czy przewiduje się znaczące skutki dla budżetów i administracji krajowych?

Nie przewiduje się znaczących skutków dla budżetów i administracji krajowych, ponieważ: (i) w bardzo dużym stopniu wymogi prawne będą musiały zostać wdrożone przez uczestników rynku oraz (ii) wymogi w zakresie monitorowania będą ograniczone.

Czy wystąpią inne znaczące skutki? 

Główne skutki zostały już opisane w sekcji dotyczącej korzyści.

D. Działania następcze

Kiedy nastąpi przegląd przyjętej polityki?

Ocena ex post jest przewidziana pięć lat po wdrożeniu przedmiotowych środków; ma służyć, między innymi, ocenie skuteczności i efektywności środków pod kątem realizacji celów przedstawionych w niniejszej ocenie skutków oraz podjęciu decyzji o ewentualnej konieczności wprowadzenia nowych środków lub zmian. Komisja zmierzy postępy na podstawie ogólnych kluczowych wskaźników efektywności w odniesieniu do poszczególnych działań przewidzianych w ramach niniejszej inicjatywy.

Top