Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 52009IP0127

Budowa wspólnej przestrzeni lotniczej z Izraelem Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie budowy wspólnej przestrzeni lotniczej z Izraelem (2008/2136 (INI))

OJ C 87E , 1.4.2010, p. 126–127 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

1.4.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

CE 87/126


Czwartek, 12 marca 2009 r.
Budowa wspólnej przestrzeni lotniczej z Izraelem

P6_TA(2009)0127

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 marca 2009 r. w sprawie budowy wspólnej przestrzeni lotniczej z Izraelem (2008/2136 (INI))

2010/C 87 E/22

Parlament Europejski,

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 9 listopada 2007 r. zatytułowany „Budowa wspólnej przestrzeni lotniczej z Izraelem” (COM(2007)0691),

uwzględniając rezolucję z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie rozwoju wspólnotowej polityki zewnętrznej w zakresie lotnictwa (1),

uwzględniając art. 45 Regulaminu,

uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki (A6–0090/2009),

A.

mając na uwadze, że skuteczne zawarcie kompleksowych umów lotniczych wymaga zgodności uregulowań, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa, ochrony, konkurencji, pomocy państwa, środowiska oraz praw pracowniczych,

B.

mając na uwadze, że w trakcie negocjowania kompleksowej umowy o transporcie lotniczym z Izraelem Komisja musi odwoływać się do doświadczeń i informacji państw członkowskich oraz innych zainteresowanych stron, a także angażować je przed negocjacjami, w ich trakcie oraz po ich zakończeniu,

C.

mając na uwadze, że Izrael stanowi najważniejszy rynek lotniczy na Bliskim Wschodzie o dużym potencjale rozwojowym, a także uwzględniając jego strategiczne położenie jako mostu między Europą a Bliskim Wschodem oraz regionami położonymi dalej,

1.

z zadowoleniem przyjmuje rozpoczęcie negocjacji z Izraelem w sprawie kompleksowej umowy o transporcie lotniczym;

2.

podkreśla znaczenie tej umowy w zakresie stworzenia warunków do rozszerzenia wspólnej przestrzeni lotniczej;

3.

podkreśla, że umowa nie powinna ograniczać poziomu dostępu do rynku osiągniętego już na mocy obowiązujących umów dwustronnych;

4.

zaznacza, że umowa powinna być zrównoważona pod względem dostępu do rynku, a ponadto otwarcie rynku powinno być stopniowe, wzajemne i trwałe;

5.

podkreśla, że otwarcie rynku musi zawsze następować po osiągnięciu zgodności przepisów w zakresie bezpieczeństwa, ochrony, środowiska, pomocy państwa i prawa konkurencji, a prawa pracownicze i stopień liberalizacji muszą się wiązać z poziomem równych reguł gry osiągniętym w tych obszarach;

6.

zauważa, że w przypadku długich i średnich szlaków lotniczych sektor lotniczy stanowi najszybszy sposób połączeń między krajami, miejscami i ludźmi i pozostanie w przyszłości najbardziej atrakcyjnym środkiem transportu pod względem prędkości i kosztów;

7.

dostrzega istotny wkład sektora lotniczego w tworzenie miejsc pracy zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio, zwłaszcza poprzez łączenie miejsc na świecie, w których nie są obecnie dostępne inne konkurencyjne środki transportu; zachęca jednak do wykorzystywania i rozwijania intermodalności i innych środków transporu;

8.

dostrzega pewien negatywny wpływ sektora lotniczego na środowisko, w szczególności jako źródła hałasu i znacznego udziału w emisjach zanieczyszczeń; uważa zatem za kwestię zasadniczą, aby umowa przewidywała możliwość podejmowania działań w ramach Unii Europejskiej w zakresie kwestii środowiskowych w celu łagodzenia wpływu sektora lotniczego na wodę, jakość powietrza i poziomy hałasu;

9.

podkreśla, że umowa powinna przewidywać rygorystyczne przepisy dotyczące bezpieczeństwa i ochrony transportu lotniczego;

10.

zaznacza, że negocjacje należy prowadzić w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, które dzięki niezbędnemu doświadczeniu mogą wspierać takie negocjacje;

11.

wzywa Komisję do zagwarantowania pełnego informowania Parlamentu oraz wszystkich zainteresowanych stron oraz konsultacji z nimi w trakcie negocjacji;

12.

zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.


(1)  Dz.U. C 287 E z 24.11.2006, s. 84.


Top