EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32022R0229

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/229 z dnia 7 stycznia 2022 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1675 uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez dodanie Burkiny Faso, Kajmanów, Haiti, Jordanii, Mali, Maroka, Filipin, Senegalu i Sudanu Południowego do tabeli w pkt I załącznika oraz wykreślenie z tej tabeli Bahamów, Botswany, Ghany, Iraku i Mauritiusa (Tekst mający znaczenie dla EOG)

C/2021/4335

OJ L 39, 21.2.2022, p. 4–10 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, GA, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

Legal status of the document In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2022/229/oj

21.2.2022   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 39/4


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/229

z dnia 7 stycznia 2022 r.

zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1675 uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez dodanie Burkiny Faso, Kajmanów, Haiti, Jordanii, Mali, Maroka, Filipin, Senegalu i Sudanu Południowego do tabeli w pkt I załącznika oraz wykreślenie z tej tabeli Bahamów, Botswany, Ghany, Iraku i Mauritiusa

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (1), w szczególności jej art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Unia musi zapewnić skuteczną ochronę integralności i właściwego funkcjonowania swojego systemu finansowego i rynku wewnętrznego przed praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu. W związku z tym dyrektywa (UE) 2015/849 stanowi, że Komisja powinna identyfikować państwa, które mają strategiczne braki w swoich systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu („AML/CFT”), które to braki stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii.

(2)

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/1675 (2) wskazano państwa trzecie wysokiego ryzyka mające strategiczne braki. Rozporządzenie to powinno być w stosownych odstępach czasu poddawane przeglądowi w świetle postępów poczynionych przez te państwa trzecie wysokiego ryzyka w usuwaniu strategicznych braków w ich systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Komisja powinna uwzględnić w swoich ocenach nowe informacje pochodzące od organizacji międzynarodowych i podmiotów ustanawiających stosowne standardy, takie jak informacje zawarte w dokumentach wydanych przez Grupę Specjalną ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF).

(3)

Z uwagi na wysoki poziom integracji międzynarodowego systemu finansowego, bliskie powiązania między podmiotami gospodarczymi, znaczny wolumen transakcji transgranicznych zawieranych z podmiotami z Unii i przez podmioty z Unii, a także stopień otwarcia rynku uznaje się, że każde zagrożenie dla międzynarodowego systemu finansowego związane z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu stanowi również zagrożenie dla systemu finansowego Unii.

(4)

Zgodnie z kryteriami określonymi w dyrektywie (UE) 2015/849 Komisja wzięła pod uwagę najnowsze dostępne informacje, w szczególności najnowsze dokumenty FATF pt. „Public Statement”, prowadzony przez FATF wykaz pt. „Jurisdictions under Increased Monitoring” oraz sprawozdania Grupy ds. Przeglądu Współpracy Międzynarodowej funkcjonującej w ramach FATF dotyczące ryzyka stwarzanego przez poszczególne państwa trzecie, zgodnie z art. 9 ust. 4 dyrektywy (UE) 2015/849.

(5)

W lutym 2021 r. Burkina Faso podjęła polityczne zobowiązanie na wysokim szczeblu do współpracy z FATF oraz z Międzyrządową Grupą ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy w Afryce Zachodniej (fr. Groupe Intergouvernemental d’Action contre le Blanchiment d’Argent en Afrique de l’Ouest, GIABA) mające na celu zwiększenie skuteczności swojego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Od czasu sfinalizowania w 2019 r. dotyczącego tego państwa sprawozdania z wzajemnej oceny (mutual evaluation report, MER) Burkina Faso poczyniła postępy w zakresie szeregu zaleconych w MER działań (mających na celu poprawę zgodności technicznej oraz efektywności), w tym przez przyjęcie w grudniu 2020 r. krajowej strategii na rzecz przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Burkina Faso będzie pracować nad wdrożeniem swojego planu działania, w tym przez: 1) przyjęcie i wdrożenie mechanizmów monitorowania działań realizowanych w ramach strategii krajowej; 2) ubieganie się o wzajemną pomoc prawną (mutual legal assistance, MLA) oraz inne formy współpracy międzynarodowej zgodnie ze swoim profilem ryzyka; 3) wzmocnienie zdolności w zakresie zasobów wszystkich organów nadzoru w obszarze AML/CFT i wdrożenie opartego na analizie ryzyka nadzoru nad instytucjami finansowymi i wyznaczonymi przedsiębiorstwami i zawodami niefinansowymi; 4) zapewnienie kompleksowych i aktualnych informacji podstawowych oraz informacji o beneficjentach rzeczywistych oraz zaostrzenie systemu sankcji za naruszenia wymogów dotyczących przejrzystości; 5) zwiększenie różnorodności zgłoszeń dotyczących transakcji podejrzanych; 6) poprawę sytuacji pod względem zasobów ludzkich w jednostkach analityki finansowej (FIU) przez zatrudnienie dodatkowego personelu, zapewnienie dodatkowych szkoleń oraz zwiększenie budżetu; 7) prowadzenie szkoleń dla organów ścigania, prokuratorów i innych właściwych organów; 8) wykazanie, że organy publiczne traktują konfiskatę mienia jako cel polityki; 9) zwiększenie zdolności organów ścigania i organów prokuratorskich zaangażowanych w walkę z finansowaniem terroryzmu oraz wsparcia dla tych organów, zgodnie z krajową strategią przeciwdziałania finansowaniu terroryzmu; oraz 10) wdrożenie skutecznego systemu ukierunkowanych sankcji finansowych w odniesieniu do finansowania terroryzmu i finansowania proliferacji, jak również opartego na analizie ryzyka systemu monitorowania organizacji nienastawionych na zysk i nadzoru nad tymi organizacjami. Na tej podstawie Burkinę Faso należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(6)

W lutym 2021 r. Kajmany podjęły na wysokim szczeblu polityczne zobowiązanie do współpracy z FATF oraz z Caribbean Financial Action Task Force (CFATF) mające na celu zwiększenie skuteczności swojego systemu AML/CFT. Kajmany powinny kontynuować prace nad realizacją swojego planu działania w celu wyeliminowania strategicznych braków, w tym przez: 1) nakładanie adekwatnych i skutecznych sankcji w przypadkach, gdy odpowiednie strony (w tym osoby prawne) nie przekazują stosownych, dokładnych i aktualnych informacji o beneficjentach rzeczywistych zgodnie z tymi wymogami; oraz 2) wykazanie, że prowadzą dochodzenia i postępowania w odniesieniu do wszystkich rodzajów spraw dotyczących prania pieniędzy zgodnie z profilem ryzyka jurysdykcji oraz że takie dochodzenia i postępowania skutkują nakładaniem odstraszających, skutecznych i proporcjonalnych sankcji. Na tej podstawie Kajmany należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(7)

W czerwcu 2021 r. Haiti podjęło na wysokim szczeblu polityczne zobowiązanie do współpracy z FATF oraz z CFATF mające na celu zwiększenie skuteczności swojego systemu AML/CFT. Haiti będzie pracować nad wdrożeniem swojego planu działania, w tym przez: 1) opracowanie procesu oceny ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu oraz rozpowszechnianie swoich ustaleń; 2) ułatwianie wymiany informacji z odpowiednimi zagranicznymi partnerami; 3) usunięcie braków technicznych w swoich ramach prawnych i regulacyjnych, które utrudniają wdrożenie środków zapobiegawczych w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, oraz wdrożenie opartego na analizie ryzyka nadzoru w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w odniesieniu do wszystkich instytucji finansowych i wyznaczonych przedsiębiorstw i zawodów niefinansowych uznawanych za stwarzające wyższe ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu; 4) zapewnienie terminowego przechowywania i udostępniania informacji podstawowych oraz informacji o beneficjentach rzeczywistych; 5) zapewnienie lepszego wykorzystania wywiadu finansowego i innych istotnych informacji przez właściwe organy do zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu; 6) usunięcie braków technicznych w zwalczaniu prania pieniędzy oraz wykazanie, że organy identyfikują, badają i prowadzą postępowania w odniesieniu do przypadków prania pieniędzy w sposób zgodny z profilem ryzyka Haiti; 7) wykazanie większej liczby identyfikacji, wykrywania i odzyskiwania korzyści pochodzących z przestępstw; 8) usunięcie braków technicznych w zwalczaniu finansowania terroryzmu oraz w zakresie ukierunkowanych sankcji finansowych; 9) prowadzenie odpowiedniego, opartego na analizie ryzyka monitorowania organizacji nienastawionych na zysk narażonych na zagrożenia związane z finansowaniem terroryzmu bez zakłócania legalnej działalności organizacji nienastawionych na zysk lub zniechęcania do prowadzenia takiej działalności. Na tej podstawie Haiti należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

(8)

W październiku 2021 r. Jordania podjęła polityczne zobowiązanie na wysokim szczeblu do współpracy z FATF i Grupą Specjalną dla Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (ang. Middle East and North Africa Financial Action Task Force, MENAFATF) mające na celu zwiększenie skuteczności swojego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Od czasu przyjęcia w listopadzie 2019 r. sprawozdania z wzajemnej oceny Jordania poczyniła postępy w zakresie szeregu zaleconych w nim działań mających na celu poprawę jej systemu, w tym przez zakończenie jej krajowej oceny ryzyka. Jordania będzie prowadzić prace nad wdrożeniem swojego planu działania FATF przez: 1) zakończenie i rozpowszechnienie ocen ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu w odniesieniu do organizacji nienastawionych na zysk, osób prawnych i aktywów wirtualnych; 2) poprawę opartego na analizie ryzyka nadzoru oraz stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji za nieprzestrzeganie przepisów; 3) prowadzenie szkoleń i programów działań informacyjnych wśród wyznaczonych przedsiębiorstw i zawodów niefinansowych w zakresie ich obowiązków dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, w szczególności w odniesieniu do składania zgłoszeń dotyczących transakcji podejrzanych; 4) utrzymywanie wyczerpujących i aktualnych informacji podstawowych oraz informacji o beneficjentach rzeczywistych w odniesieniu do osób prawnych i porozumień prawnych; 5) prowadzenie dochodzeń i postępowań w odniesieniu do przypadków prania pieniędzy, w tym poprzez równoległe dochodzenia finansowe, w odniesieniu do przestępstw źródłowych zgodnie z ryzykiem określonym przez krajowy organ regulacyjny; 6) nałożenie obowiązku prawnego dotyczącego konfiskaty narzędzi służących lub przeznaczonych do użycia w przestępstwach związanych z praniem pieniędzy; 7) opracowanie i wdrożenie ram prawnych i instytucjonalnych dotyczących ukierunkowanych sankcji finansowych; oraz 8) opracowanie i wdrożenie opartego na analizie ryzyka podejścia do nadzoru nad sektorem organizacji nienastawionych na zysk w celu zapobiegania nadużyciom do celów finansowania terroryzmu. Na tej podstawie Jordanię należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

(9)

W październiku 2021 r. Mali podjęło polityczne zobowiązanie na wysokim szczeblu do współpracy z FATF oraz z GIABA mające na celu zwiększenie skuteczności swojego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Od czasu przyjęcia w listopadzie 2019 r. sprawozdania z wzajemnej oceny Mali poczyniło postępy w zakresie szeregu zaleconych w nim działań mających na celu poprawę systemu Mali, w tym przez przyjęcie swojej krajowej oceny ryzyka. Mali rozpocznie pracę nad wdrożeniem swojego planu działania FATF przez: 1) rozpowszechnianie wyników krajowego organu regulacyjnego wśród wszystkich odpowiednich zainteresowanych stron, w tym poprzez prowadzenie działań informacyjnych w sektorach o najwyższym ryzyku; 2) opracowanie i rozpoczęcie wdrażania opartego na analizie ryzyka podejścia w odniesieniu do nadzoru w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w odniesieniu do wszystkich instrumentów finansowych i wyznaczonych przedsiębiorstw i zawodów niefinansowych obarczonych wyższym ryzykiem oraz wykazanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji za nieprzestrzeganie przepisów; 3) przeprowadzenie kompleksowej oceny ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu związanego ze wszystkimi rodzajami osób prawnych; 4) zwiększenie zdolności jednostek analityki finansowej i organów ścigania oraz zacieśnienie ich współpracy w zakresie wykorzystywania wywiadu finansowego; 5) zapewnienie udziału odpowiednich właściwych organów w prowadzeniu dochodzeń i postępowań w sprawach dotyczących prania pieniędzy; 6) wzmocnienie zdolności właściwych organów odpowiedzialnych za prowadzenie dochodzeń i postępowań w sprawach dotyczących finansowania terroryzmu; 7) ustanowienie ram prawnych i procedur wdrażania ukierunkowanych sankcji finansowych; oraz 8) wdrożenie opartego na analizie ryzyka podejścia do nadzoru nad sektorem organizacji nienastawionych na zysk w celu zapobiegania nadużyciom do celów finansowania terroryzmu. Na tej podstawie Mali należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

(10)

W lutym 2021 r. Maroko podjęło polityczne zobowiązanie na wysokim szczeblu do współpracy z FATF oraz z MENAFATF mające na celu zwiększenie skuteczności swojego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Maroko podjęło działania na rzecz usprawnienia swojego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, w tym poprzez zapewnienie jednostce analityki finansowej zasobów finansowych i ludzkich w celu zwiększenia zdolności analitycznych, tak by wypełnić podstawowy mandat w zakresie analizy operacyjnej i strategicznej. Maroko powinno kontynuować prace nad realizacją swojego planu działania w celu wyeliminowania strategicznych braków, w tym poprzez: 1) ulepszenie nadzoru opartego na analizie ryzyka oraz podejmowanie działań naprawczych i stosowanie skutecznych, proporcjonalnych i odstraszających sankcji za nieprzestrzeganie przepisów; 2) zapewnienie odpowiednich, dokładnych i zweryfikowanych informacji o beneficjentach rzeczywistych, w tym informacji dotyczących osób prawnych i zagranicznych porozumień prawnych; 3) zwiększenie różnorodności zgłoszeń dotyczących podejrzanych transakcji; 4) ustalenie priorytetów w zakresie identyfikacji oraz prowadzenia dochodzeń i postępowań w odniesieniu do wszystkich rodzajów prania pieniędzy zgodnie z krajowym profilem ryzyka; oraz 5) monitorowanie i skuteczne nadzorowanie wywiązywania się przez instytucje finansowe oraz wyznaczone przedsiębiorstwa i zawody niefinansowe z obowiązków dotyczących ukierunkowanych sankcji finansowych. Na tej podstawie Maroko należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(11)

W czerwcu 2021 r. Filipiny podjęły polityczne zobowiązanie na wysokim szczeblu do współpracy z FATF i Grupą Azji i Pacyfiku ds. Prania Pieniędzy (ang. Asia/Pacific Group on Money Laundering, APG) mające na celu zwiększenie skuteczności swojego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Od tego czasu Filipiny podjęły kroki w celu usprawnienia swojego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu poprzez opracowanie i wdrożenie wytycznych dotyczących wykreślania z wykazu i odmrażania aktywów na potrzeby ukierunkowanych sankcji finansowych związanych z finansowaniem proliferacji. Filipiny będą pracować nad wdrożeniem swojego planu działania, w tym poprzez: 1) wykazanie istnienia skutecznego, opartego na analizie ryzyka nadzoru nad wyznaczonymi przedsiębiorstwami i zawodami niefinansowymi; 2) wykazanie, że organy nadzoru stosują środki kontroli w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w celu ograniczenia ryzyka związanego z pośrednikami w kasynach; 3) wdrożenie nowych wymogów rejestracyjnych dla MVTS i nałożenie sankcji na niezarejestrowanych i nielegalnych operatorów usług przekazu pieniężnego; 4) zwiększenie i usprawnienie dostępu organów ścigania do informacji dotyczących podmiotów gospodarczych oraz podjęcie kroków w celu zapewnienia, aby informacje dotyczące podmiotów gospodarczych były dokładne i aktualne; 5) wykazanie wzrostu wykorzystania wywiadu finansowego oraz zwiększenia liczby dochodzeń i postępowań karnych w sprawie prania pieniędzy zgodnie z profilem ryzyka; 6) wykazanie większej liczby przypadków identyfikacji oraz prowadzenia dochodzeń i postępowań w sprawach dotyczących finansowania terroryzmu; 7) wykazanie, że zastosowano odpowiednie środki w odniesieniu do sektora organizacji nienastawionych na zysk (w tym niezarejestrowanych organizacji nienastawionych na zysk) bez zakłócania legalnej działalności organizacji nienastawionych na zysk oraz (8) zwiększenie skuteczności ukierunkowanych ram sankcji finansowych zarówno w odniesieniu do finansowania terroryzmu, jak i finansowania proliferacji. Na tej podstawie Filipiny należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

(12)

W lutym 2021 r. Senegal podjął na wysokim szczeblu polityczne zobowiązanie do współpracy z FATF oraz z GIABA mające na celu zwiększenie skuteczności swojego systemu AML/CFT. Senegal powinien kontynuować prace nad realizacją swojego planu działania w celu wyeliminowania strategicznych braków, w tym przez: 1) zapewnienie – w drodze szkoleń i działań informacyjnych – spójnego zrozumienia ryzyk dotyczących prania pieniędzy i finansowania terroryzmu (w szczególności w przypadku wyznaczonych przedsiębiorstw i zawodów niefinansowych) wśród wszystkich właściwych organów; 2) ubieganie się o wzajemną pomoc prawną (MLA) oraz inne formy współpracy międzynarodowej zgodnie ze swoim profilem ryzyka; 3) zapewnienie odpowiedniego i skutecznego nadzoru nad instytucjami finansowymi oraz wyznaczonymi przedsiębiorstwami i zawodami niefinansowymi; 4) zapewnienie aktualnych i kompleksowych informacji o beneficjentach rzeczywistych oraz zaostrzenie systemu sankcji za naruszenia wymogów dotyczących przejrzystości; 5) kontynuację zwiększania zasobów ludzkich jednostki analityki finansowej w celu zapewnienia utrzymania przez nią skutecznych zdolności w zakresie analizy operacyjnej; 6) wykazanie, że stale i skutecznie podejmowane są wysiłki na rzecz wzmocnienia mechanizmów wykrywania oraz wzmocnienia zdolności do prowadzenia dochodzeń i postępowań w odniesieniu do przestępstw w obszarze prania pieniędzy, zgodnie z profilem ryzyka Senegalu; 7) ustanowienie kompleksowych i ustandaryzowanych strategii i procedur dotyczących identyfikowania, śledzenia, zajmowania i konfiskaty dochodów z przestępstwa i narzędzi przestępstwa zgodnie z profilem ryzyka Senegalu; 8) polepszenie zrozumienia przez organy ryzyk związanych z finansowaniem terroryzmu oraz zwiększenie zdolności organów ścigania i organów prokuratorskich zaangażowanych w walkę z finansowaniem terroryzmu oraz wsparcia dla tych organów, zgodnie z krajową strategią przeciwdziałania finansowaniu terroryzmu z 2019 r.; oraz 9) wdrożenie skutecznego systemu ukierunkowanych sankcji finansowych w odniesieniu do finansowania terroryzmu i finansowania proliferacji, jak również opartego na analizie ryzyka systemu monitorowania organizacji nienastawionych na zysk i nadzoru nad tymi organizacjami. Na tej podstawie Senegal należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie AML/CFT.

(13)

W czerwcu 2021 r. Sudan Południowy podjął polityczne zobowiązanie na wysokim szczeblu do współpracy z FATF mające na celu zwiększenie skuteczności swojego systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Sudan Południowy będzie pracować nad wdrożeniem swojego planu działania, w tym poprzez: 1) ubieganie się o członkostwo w Grupie ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy w Afryce Wschodniej i Południowej (ang. Eastern & Southern Africa Anti-Money Laundering Group, ESAAMLG) i zobowiązanie się do poddania się wzajemnej ocenie przez ESAAMLG lub inny organ oceniający; 2) przeprowadzenie kompleksowego przeglądu ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (z 2012 r.), przy wsparciu partnerów międzynarodowych, w tym pomocy technicznej, w celu spełnienia standardów FATF; 3) wyznaczenie organu lub organów odpowiedzialnych za koordynację krajowych ocen ryzyka prania pieniędzy i finansowania terroryzmu; 4) przystąpienie do konwencji wiedeńskiej z 1988 r., konwencji z Palermo z 2000 r. i konwencji z 1999 r. w sprawie finansowania terroryzmu i ich wdrażanie; 5) odpowiednie ustrukturyzowanie i uprawnienie właściwych organów do wdrażania opartego na analizie ryzyka podejścia do nadzoru w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w odniesieniu do instytucji finansowych; 6) opracowanie kompleksowych ram prawnych w celu gromadzenia i weryfikacji dokładności informacji o beneficjentach rzeczywistych w odniesieniu do osób prawnych; 7) uruchomienie w pełni funkcjonującej i niezależnej jednostki analityki finansowej; 8) ustanowienie i wdrożenie ram prawnych i instytucjonalnych w celu wprowadzenia ukierunkowanych sankcji finansowych zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych w sprawie terroryzmu i finansowania proliferacji; oraz (9) rozpoczęcie wdrażania ukierunkowanego, opartego na analizie ryzyka nadzoru i monitorowania organizacji nienastawionych na zysk narażonych na zagrożenia związane z finansowaniem terroryzmu. Na tej podstawie Sudan Południowy należy zgodnie z art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 uznać za państwo mające strategiczne braki w swoim systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

(14)

Zgodnie z najnowszymi stosownymi informacjami Komisja doszła w swojej analizie do wniosku, że za jurysdykcje państw trzecich mające strategiczne braki w swoich systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, które to braki stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii, należy uznać Burkinę Faso, Kajmany, Haiti, Jordanię, Mali, Maroko, Filipiny, Senegal i Sudan Południowy, zgodnie z kryteriami określonymi w art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849. Przyjęto do wiadomości, że każde z tych państw przedstawiło podjęte na wysokim szczeblu pisemne zobowiązanie polityczne do usunięcia stwierdzonych braków oraz opracowało wspólnie z FATF plan działania.

(15)

Na potrzeby aktualizacji załącznika do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1675 niezbędne jest, aby Komisja prowadziła stały monitoring państw trzecich i oceniała zmiany w zakresie ram prawnych i instytucjonalnych obowiązujących w państwach trzecich, uprawnień ich właściwych organów i stosowanych przez nie procedur, jak również skuteczność ich systemów AML/CFT.

(16)

Komisja jest gotowa do udzielania pomocy technicznej, w stosownych przypadkach, państwom trzecim wymienionym w załączniku do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1675, aby pomóc im w usunięciu stwierdzonych strategicznych braków.

(17)

Komisja dokonała przeglądu postępów poczynionych w eliminowaniu strategicznych braków państw wymienionych w rozporządzeniu (UE) 2016/1675, które zostały usunięte z wykazu przez FATF w czerwcu lub październiku 2021 r. lub poddane przeglądowi przez Komisję w oparciu o zmienioną metodykę identyfikacji państw trzecich wysokiego ryzyka, na podstawie nowych wymogów dyrektywy (UE) 2015/849, zmienionej dyrektywą (UE) 2018/843 (3). Komisja zakończyła przegląd postępów poczynionych przez Bahamy, Botswanę, Ghanę, Irak i Mauritius.

(18)

W ocenie Komisji stwierdzono, że Bahamy wyeliminowały strategiczne braki w swoim systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu zidentyfikowane przez Komisję zgodnie z jej metodyką identyfikowania państw trzecich wysokiego ryzyka. Bahamy wprowadziły ostatnio szereg środków w celu wzmocnienia swoich ram przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, a w szczególności w odniesieniu do aspektów dotyczących przejrzystości swojego systemu beneficjentów rzeczywistych. Środki te odnoszą się do dodatkowych kryteriów określonych przez Komisję. Komisja będzie nadal współpracować z FATF i CFATF w celu monitorowania rozwoju systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu na Bahamach.

(19)

W ocenie Komisji stwierdzono, że Irak poczynił wystarczające postępy w eliminowaniu strategicznych braków w swoim systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu zidentyfikowanych przez Komisję zgodnie z jej metodyką identyfikowania państw trzecich wysokiego ryzyka. Irak wprowadził ostatnio szereg środków w celu wzmocnienia swoich ram przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Środki te stanowią odpowiedź na zastrzeżenia wyrażone przez Komisję we wstępnej ocenie. Komisja będzie nadal współpracować z FATF i MENAFATF w celu monitorowania ewolucji systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w Iraku.

(20)

FATF z zadowoleniem przyjęła znaczne postępy poczynione przez Botswanę, Ghanę i Mauritius pod względem ulepszenia ich systemów przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz stwierdziła, że państwa te ustanowiły ramy prawne i regulacyjne mające na celu wywiązanie się ze zobowiązań podjętych przez nie w planie działania dotyczącym usunięcia strategicznych braków stwierdzonych przez FATF. W związku z tym Botswana, Ghana i Mauritius nie są już objęte procesem monitorowania przez FATF w ramach prowadzonego przez nią bieżącego globalnego procesu analizy zgodności z wymogami w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Botswana, Ghana i Mauritius będą nadal współpracować z podobnymi do FATF organami regionalnymi w celu dalszego ulepszenia swoich systemów przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

(21)

W swojej analizie Komisja stwierdziła, że obecnie Bahamy, Botswana, Ghana, Irak i Mauritius nie wykazują już strategicznych braków w swoich systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, jeśli chodzi o dostępne informacje. Bahamy, Botswana, Ghana, Irak i Mauritius zwiększyły skuteczność swoich systemów przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz usunęły powiązane braki techniczne, aby wypełnić zobowiązania zawarte w ich planach działania dotyczące strategicznych braków stwierdzonych przez FATF oraz dodatkowych kryteriów lub kwestii budzących obawy określonych wstępnie przez Komisję.

(22)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1675,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1675, w tabeli w punkcie „I. Państwa trzecie wysokiego ryzyka, które przedstawiły pisemne zobowiązanie polityczne na wysokim szczeblu do usunięcia stwierdzonych braków i opracowały wspólnie z FATF plan działania”, dodaje się następujące wiersze:

„Burkina Faso

Kajmany

Haiti

Jordania

Mali

Maroko

Filipiny

Senegal

Sudan Południowy”

Artykuł 2

W załączniku do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1675, w tabeli w punkcie „I. Państwa trzecie wysokiego ryzyka, które przedstawiły pisemne zobowiązanie polityczne na wysokim szczeblu do usunięcia stwierdzonych braków i opracowały wspólnie z FATF plan działania”, dodaje się następujące wiersze:

„Bahamy

Botswana

Ghana

Irak

Mauritius”

Artykuł 3

W załączniku do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1675 tabela w punkcie „I. Państwa trzecie wysokiego ryzyka, które przedstawiły pisemne zobowiązanie polityczne na wysokim szczeblu do usunięcia stwierdzonych braków i opracowały wspólnie z FATF plan działania” otrzymuje brzmienie:

„Nr

Państwo trzecie wysokiego ryzyka

1

Afganistan

2

Barbados

3

Burkina Faso

4

Kambodża

5

Kajmany

6

Haiti

7

Jamajka

8

Jordania

9

Mali

10

Maroko

11

Mjanma/Birma

12

Nikaragua

13

Pakistan

14

Panama

15

Filipiny

16

Senegal

17

Sudan Południowy

18

Syria

19

Trynidad i Tobago

20

Uganda

21

Vanuatu

22

Jemen

23

Zimbabwe”

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 stycznia 2022 r.

W imieniu Komisji

Mairead MCGUINNESS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1675 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez wskazanie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki (Dz.U. L 254 z 20.9.2016, s. 1).

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/843 z dnia 30 maja 2018 r. zmieniająca dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz zmieniająca dyrektywy 2009/138/WE i 2013/36/UE (Dz.U. L 156 z 19.6.2018, s. 43).


Top