EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32020D0135

Decyzja Rady (UE) 2020/135 z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Tekst mający znaczenie dla EOG)

XT/21105/2018/REV/3

OJ L 29, 31.1.2020, p. 1–6 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, GA, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2020/135/oj

31.1.2020   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 29/1


DECYZJA RADY (UE) 2020/135

z dnia 30 stycznia 2020 r.

w sprawie zawarcia Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 50 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 21 października 2019 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2019/1750 (1) zmieniającą decyzję Rady (UE) 2019/274 (2) w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (zwanej dalej „Umową”).

(2)

Umowa powinna zostać zatwierdzona w imieniu Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

(3)

Wszelkie odniesienia do Unii w niniejszej decyzji należy rozumieć jako obejmujące Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

(4)

W dniu wejścia w życie Umowy, w wyniku wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii, automatycznie wygasają mandaty wszystkich członków instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii mianowanych, powołanych lub wybranych w związku z członkostwem Zjednoczonego Królestwa w Unii.

(5)

Należy określić zasady reprezentowania Unii we Wspólnym Komitecie i specjalnych komitetach ustanowionych Umową. Jak przewidziano w art. 17 ust. 1 TUE Komisja ma reprezentować Unię i przedstawiać jej stanowiska określone przez Radę zgodnie z Traktatami. Rada ma pełnić swoje funkcje określania polityki i koordynacji jak przewidziano w art. 16 ust. 1 TUE poprzez ustalanie stanowisk, jakie mają zostać zajęte w imieniu Unii w ramach wspólnego Komitetu i specjalnych komitetów. Ponadto, w przypadku gdy Wspólny Komitet zostanie wezwany do przyjęcia aktów mających skutki prawne, stanowiska, jakie mają zostać zajęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie, mają być określane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Sześć miesięcy przed rozpoczęciem stosowania art. 5 Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej do Umowy o wystąpieniu, warunki uczestnictwa państw członkowskich w posiedzeniach Wspólnego Komitetu i specjalnych komitetów zostaną poddane przeglądowi, z uwzględnieniem nowej sytuacji wynikającej z tego stanu rzeczy.

(6)

Przypomina się, że w protokole Rady Europejskiej z dnia 25 listopada 2018 r. zawarto szereg deklaracji. Zgodnie z deklaracją dotyczącą Umowy o wystąpieniu oraz deklaracją politycznej, w przypadku gdyby Unia miała zająć we Wspólnym Komitecie stanowisko odnoszące się do przedłużenia okresu przejściowego, Rada będzie działać zgodnie z wytycznymi Rady Europejskiej, a każda decyzja o przedłużeniu okresu przejściowego będzie uwzględniać wypełnienie przez Zjednoczone Królestwo obowiązków wynikających z Umowy, w tym jej protokołów. W tym protokole Rady Europejskiej zawarto dwie inne deklaracje Rady Europejskiej oraz Komisji: deklarację interpretacyjną w sprawie art. 184 umowy o wystąpieniu oraz deklarację w sprawie zakresu terytorialnego przyszłych umów.

(7)

W przypadku gdyby Unia miała zająć stanowisko we Wspólnym Komitecie, Rada i Komisja muszą respektować deklaracje zawarte w protokole Rady Europejskiej z dnia 25 listopada 2018 r.

(8)

Parlament Europejski ma być natychmiast i w pełni informowany, jak przewidziano w art. 218 ust. 10 TFUE, zgodnie z praktycznymi ustaleniami dotyczącymi współpracy, które umożliwią mu pełne wykonywanie jego prerogatyw zgodnie z Traktatami.

(9)

W każdym przypadku gdy od Unii wymagane jest działanie w celu przestrzegania postanowień Umowy, takie działanie ma być podjęte zgodnie z postanowieniami Traktatów i przy poszanowaniu ograniczeń kompetencji powierzonych każdej instytucji. Do obowiązków Komisji należy zatem przekazywanie Zjednoczonemu Królestwu informacji lub notyfikacji wymaganych w Umowie, z wyjątkiem przypadków, w których Umowa wskazuje inne instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii, oraz konsultowanie się ze Zjednoczonym Królestwem w określonych sprawach, a także zapraszanie przedstawicieli Zjednoczonego Królestwa do udziału w konsultacjach lub negocjacjach międzynarodowych jako część delegacji Unii. Do obowiązków Komisji należy też reprezentowanie Unii przed organem arbitrażowym w razie przekazania sporu do arbitrażu zgodnie z art. 170 Umowy. Zgodnie z zasadą lojalnej współpracy, o której mowa w art. 4 ust. 3 TUE, Komisja ma się uprzednio skonsultować z Radą, na przykład poprzez zaprezentowanie jej głównych tez opinii Unii, jakie zamierza przedstawić organowi arbitrażowemu, oraz poprzez uwzględnienie uwag Rady. Z tego samego względu do Komisji powinno należeć dokonanie uzgodnień administracyjnych ze Zjednoczonym Królestwem, takich jak uzgodnienia, o których mowa w art. 134 Umowy.

(10)

W oświadczeniu do protokołu posiedzenia Rady z dnia 29 stycznia 2018 r. Komisja zapowiedziała, że po konsultacji z Radą wyda wytyczne dotyczące spójnego stosowania art. 128 ust. 5 Umowy.

(11)

Zgodnie z art. 129 ust. 4 Umowy w okresie przejściowym Zjednoczone Królestwo może negocjować, podpisywać i ratyfikować umowy międzynarodowe w imieniu własnym w obszarach należących do wyłącznej kompetencji Unii, pod warunkiem że takie umowy nie wejdą w życie ani nie będą stosowane w okresie przejściowym, chyba że Unia wyrazi na to zgodę. Konieczne jest określenie warunków i procedur udzielania takiej zgody. Zważywszy na polityczne znaczenie decyzji w sprawie wyrażenia zgody właściwe jest przekazanie Radzie uprawnień do wyrażania takiej zgody w drodze aktów wykonawczych, na wniosek Komisji.

(12)

W odrębnych protokołach do Umowy zawarto postanowienia dotyczące szczególnej sytuacji Irlandii/Irlandii Północnej, stref suwerennych na Cyprze oraz Gibraltaru. Z uwagi na ewentualną potrzebę zawarcia przez Irlandię, Republikę Cypryjską i Królestwo Hiszpanii dwustronnych umów ze Zjednoczonym Królestwem, na ile może to być konieczne do zapewnienia należytego funkcjonowania uzgodnień przewidzianych w tych protokołach, konieczne jest określenie warunków i procedur udzielania zezwoleń tym państwom członkowskim na negocjowanie i zawieranie takich dwustronnych umów, jeżeli dotyczą one obszarów należących do wyłącznej kompetencji Unii. Zważywszy na polityczne znaczenie decyzji w sprawie udzielenia takich zezwoleń właściwe jest przekazanie Radzie uprawnień do ich przyjmowania w drodze aktów wykonawczych, na wniosek Komisji.

(13)

Zgodnie z art. 18 ust. 1 i 4 Umowy przyjmujące państwa członkowskie mają obowiązek wydania obywatelom Zjednoczonego Królestwa, członkom ich rodzin i innym osobom objętym zakresem tytułu II części drugiej Umowy dokumentu poświadczającego ich status pobytu zgodnie z Umową. Zgodnie z art. 26 Umowy państwo członkowskie miejsca pracy ma wydać obywatelom Zjednoczonego Królestwa, którzy posiadają prawa jako pracownicy przygraniczni na podstawie Umowy, dokument poświadczający ich status pracownika przygranicznego na podstawie Umowy. Aby zapewnić jednolite warunki wykonania tych postanowień w Unii, w celu ułatwienia uznawania takich dokumentów, w szczególności przez organy kontroli granicznej, oraz w celu zapobiegania, za pomocą zaawansowanych zabezpieczeń, podrabianiu i przerabianiu takich dokumentów, należy przekazać Komisji uprawnienia wykonawcze do określenia okresu ważności, formatu takich dokumentów oraz ich specyfikacji technicznych, a także wspólnego oświadczenia, które ma być zawarte w dokumentach wydawanych na podstawie art. 18 i 26 Umowy, wskazującego, że zostały one wydane zgodnie z Umową. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (3). W tym celu Komisję powinien wspomagać komitet ustanowiony w art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 1683/95 (4). W razie konieczności takie akty wykonawcze mogą obejmować właściwe środki, w celu zapobiegania podrabianiu i przerabianiu takich dokumentów. W takim przypadku środki te należy udostępniać jedynie wyznaczonym przez państwa członkowskie podmiotom odpowiedzialnym za druk oraz osobom odpowiednio upoważnionym przez państwa członkowskie lub Komisję. Takie akty wykonawcze powinny pozostawać bez uszczerbku dla wszelkich specjalnych uzgodnień, jakie Irlandia może na mocy Umowy dokonać ze Zjednoczonym Królestwem w odniesieniu do przepływu osób we wspólnej strefie podróżowania.

(14)

Zgodnie z art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej art. 50 TUE stosuje się do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

(15)

Zgodnie z art. 50 ust. 4 TUE Zjednoczone Królestwo nie bierze udziału w obradach Rady dotyczących niniejszej decyzji ani w jej przyjęciu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym w imieniu Unii i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej zatwierdza się Umowę o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

Tekst Umowy jest dołączony do niniejszej decyzji.

Wszelkie odniesienia do Unii w niniejszej decyzji rozumie się jako odniesienia obejmujące Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

Artykuł 2

1.   Komisja reprezentuje Unię we Wspólnym Komitecie i w specjalnych komitetach, przewidzianych w art. 164 i 165 Umowy, a także we wszystkich innych specjalnych komitetach, które mogą zostać utworzone zgodnie z art. 164 ust. 5 lit. b) Umowy.

Jedno państwo członkowskie lub większa ich liczba mogą wnioskować o to, by przedstawicielowi Komisji towarzyszył, jako część delegacji Unii, przedstawiciel tego państwa członkowskiego lub tych państw członkowskich na posiedzeniu Wspólnego Komitetu lub specjalnych komitetów, w przypadku gdy konkretne kwestie, które mają być omawiane na tym posiedzeniu są przedmiotem szczególnego zainteresowania tego państwa członkowskiego lub tych państw członkowskich. W szczególności Irlandia, Republika Cypryjska i Królestwo Hiszpanii mogą wnioskować o to, aby przedstawicielowi Komisji towarzyszył:

a)

przedstawiciel Irlandii na posiedzeniach komitetu do spraw związanych z wdrożeniem Protokołu w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej, gdy sprawy te są specyficzne dla Irlandii/Irlandii Północnej;

b)

przedstawiciel Republiki Cypryjskiej na posiedzeniach komitetu do spraw związanych z wdrożeniem Protokołu dotyczącego stref suwerennych na Cyprze;

c)

przedstawiciel Królestwa Hiszpanii na posiedzeniach komitetu do spraw związanych z wdrożeniem Protokołu w sprawie Gibraltaru.

2.   Aby Rada była w stanie w pełni wykonywać swoje funkcje określania polityki, koordynacji i podejmowania decyzji zgodnie z Traktatami, w szczególności poprzez ustalanie stanowisk, jakie mają zostać zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu i specjalnych komitetów, Komisja zapewnia, by Rada otrzymywała wszystkie informacje i dokumenty związane z każdym posiedzeniem Wspólnego Komitetu, z każdym posiedzeniem specjalnych komitetów lub z każdym aktem przyjętym w drodze procedury pisemnej, odpowiednio wcześniej przed takim posiedzeniem lub zastosowaniem tej procedury pisemnej.

Rada jest też we właściwym czasie informowana o obradach i wynikach posiedzeń Wspólnego Komitetu, posiedzeń specjalnych komitetów i procedury pisemnej oraz otrzymuje projekty protokołów i wszystkie dokumenty związane z takimi posiedzeniami lub procedurą.

3.   Parlament Europejski musi być w stanie w pełni wykonywać swoje prerogatywy instytucjonalne na wszystkich etapach tego procesu zgodnie z Traktatami.

4.   W okresie pierwszych pięciu lat po wejściu w życie Umowy Komisja co roku składa sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie dotyczące wdrożenia i stosowania Umowy, w szczególności jej części drugiej.

Artykuł 3

1.   Rada może wyrazić zgodę na związanie się przez Zjednoczone Królestwo, w imieniu własnym, umową międzynarodową, która ma wejść w życie lub ma być stosowana w okresie przejściowym, w obszarze należącym do wyłącznej kompetencji Unii. Taka zgoda może zostać udzielona tylko pod warunkiem że:

a)

Zjednoczone Królestwo wykazało istnienie szczególnego interesu związanego z wejściem w życie lub stosowaniem danej umowy międzynarodowej już w okresie przejściowym;

b)

dana umowa międzynarodowa jest zgodna z prawem Unii mającym zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie zgodnie z art. 127 Umowy i jest zgodna z zobowiązaniami, o których mowa w art. 129 ust. 1 Umowy; oraz

c)

wejście w życie lub stosowanie danej umowy międzynarodowej w okresie przejściowym nie będzie zagrażać osiągnięciu celu działań zewnętrznych Unii w danym obszarze, ani w inny sposób nie zaszkodzi interesom Unii.

2.   Zgoda udzielona na podstawie ust. 1 może być uzależniona od włączenia do danej umowy międzynarodowej lub wyłączenia z niej dowolnych postanowień, bądź może być uzależniona od zawieszenia stosowania dowolnych postanowień tej umowy, jeżeli jest to konieczne dla spełnienia warunków określonych w ust. 1.

3.   Zjednoczone Królestwo powiadamia Komisję o swoim zamiarze związania się, w imieniu własnym, umową międzynarodową, która ma wejść w życie lub ma być stosowana w okresie przejściowym, w obszarze należącym do wyłącznej kompetencji Unii. Komisja niezwłocznie informuje Radę o powiadomieniu przez Zjednoczone Królestwo, że zamierza ono związać się, w imieniu własnym, daną umową międzynarodową.

4.   Rada przyjmuje decyzje, o których mowa w ust. 1, w drodze aktów wykonawczych, na wniosek Komisji. Wniosek Komisji zawiera ocenę spełnienia warunków, o których mowa w ust. 1. Jeżeli informacje przekazane przez Zjednoczone Królestwo nie wystarczą do dokonania takiej oceny, Komisja może zwrócić się o dodatkowe informacje.

5.   Rada informuje Parlament Europejski o wszelkich decyzjach podjętych na podstawie ust. 1.

Artykuł 4

1.   Na należycie uzasadniony wniosek odpowiednio Irlandii, Republiki Cypryjskiej lub Królestwa Hiszpanii Rada może zezwolić tym państwom członkowskim na negocjowanie umów dwustronnych ze Zjednoczonym Królestwem w obszarach należących do wyłącznej kompetencji Unii. Takie zezwolenie może zostać udzielone tylko pod warunkiem że:

a)

dane państwo członkowskie przedstawiło informacje świadczące o tym, że taka umowa jest konieczna do należytego funkcjonowania uzgodnień określonych, odpowiednio, w Protokole w sprawie Irlandii/Irlandii Północnej, Protokole dotyczącym stref suwerennych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej na Cyprze i Protokole w sprawie Gibraltaru oraz że dana umowa jest zgodna z zasadami i celami Umowy;

b)

na podstawie informacji przedstawionych przez państwo członkowskie wydaje się, że planowana umowa jest zgodna z prawem Unii; oraz

c)

planowana umowa nie będzie zagrażać osiągnięciu celu działań zewnętrznych Unii w danym obszarze ani w inny sposób nie zaszkodzi interesom Unii.

2.   Zezwolenie udzielone na podstawie ust. 1 może być uzależnione od włączenia do danej umowy lub wyłączenia z niej dowolnych postanowień, bądź może być uzależnione od zawieszenia stosowania dowolnych postanowień tej umowy, jeżeli jest to konieczne do spełnienia warunków określonych w ust. 1.

3.   Zainteresowane państwo członkowskie powiadamia Komisję o zamiarze rozpoczęcia negocjacji ze Zjednoczonym Królestwem. Komisja niezwłocznie powiadamia o tym Radę. Zainteresowane państwo członkowskie przekazuje Komisji wszystkie informacje niezbędne do dokonania oceny, czy spełnione są warunki określone w ust. 1.

4.   Zainteresowane państwo członkowskie zaprasza Komisję do uważnego śledzenia negocjacji.

5.   Przed podpisaniem umowy dwustronnej państwo członkowskie powiadamia Komisję o wyniku negocjacji i przekazuje treść przyszłej umowy Komisji, która niezwłocznie informuje o tym Radę. Państwo członkowskie może wyrazić zgodę na to, by dana umowa dwustronna była dla niego wiążąca tylko w przypadku gdy zezwoliła mu na to Rada.

6.   Rada przyjmuje decyzje, o których mowa w ust. 1 i 5, w drodze aktów wykonawczych, na wniosek Komisji.

Wniosek Komisji zawiera ocenę spełnienia warunków określonych w ust. 1 i o których mowa w ust. 2. Jeżeli informacje przekazane przez państwo członkowskie nie są wystarczające do dokonania takiej oceny, Komisja może zwrócić się o dodatkowe informacje.

7.   W przypadku udzielenia przez Radę zezwolenia na podstawie ust. 1 i 5, dane państwo członkowskie powiadamia Komisję o wejściu w życie umowy dwustronnej oraz o wszelkich dalszych zmianach statusu tej umowy.

8.   Rada informuje Parlament Europejski o decyzjach podjętych na podstawie ust. 1 i 5.

Artykuł 5

Komisja określa, w drodze aktów wykonawczych, okres ważności, format i zabezpieczenia dokumentów wydawanych przez państwa członkowskie na podstawie art. 18 ust. 1 i 4 oraz art. 26 Umowy oraz wspólne oświadczenie, które ma być zawarte w takich dokumentach. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 6 niniejszej decyzji.

Artykuł 6

1.   Komisję wspomaga komitet ustanowiony w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1683/95 w odniesieniu do przyjmowania aktów wykonawczych, o których mowa w art. 5 niniejszej decyzji.

Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 7

Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii powiadomienia, o którym mowa w art. 185 Umowy.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 stycznia 2020 r.

W imieniu Rady

Przewodniczący

A. METELKO-ZGOMBIĆ


(1)  Decyzja Rady (UE) 2019/1750 z dnia 21 października 2019 r. zmieniająca decyzję (UE) 2019/274 w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. L 274I z 28.10.2019, s. 1)

(2)  Decyzja Rady (UE) 2019/274 z dnia 11 stycznia 2019 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz.U. L 47I z 19.2.2019, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1683/95 z dnia 29 maja 1995 r. ustanawiające jednolity formularz wizowy (Dz.U. L 164 z 14.7.1995, s. 1).


Top