(1)

W dniu 29 maja 2013 r., w następstwie przeglądu okresowego na podstawie art. 11 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem (UE) nr 502/2013 (2), Rada zmieniła rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 990/2011 (3) nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („istniejące środki”).

(2)

Tego samego dnia rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 501/2013 (4) Rada rozszerzyła wspomniane środki na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”) na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, z Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji („rozszerzone środki”).

(3)

W dniu 18 maja 2015 r. rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/776 (5) Komisja rozszerzyła wspomniane środki na przywóz rowerów pochodzących z ChRL na przywóz rowerów wysyłanych z Kambodży, Pakistanu i Filipin, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Kambodży, Pakistanu i Filipin.

(4)

Komisja otrzymała wniosek o zwolnienie ze środków antydumpingowych mających zastosowanie do przywozu rowerów pochodzących z ChRL rozszerzonych na przywóz rowerów wysyłanych z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgodnie z art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(5)

Wniosek został złożony w dniu 13 września 2016 r. przez Look Design System SA („wnioskodawca”), producenta eksportującego rowery w Tunezji („państwo, którego dotyczy postępowanie”).

(6)

Wnioskodawca twierdził, że nie jest powiązany z żadnymi eksporterami ani producentami w państwie, którego dotyczy postępowanie, którzy podlegają rozszerzonym środkom wprowadzonym w odniesieniu do rowerów.

(7)

Wnioskodawca twierdził również, że nie dokonywał wywozu rowerów do Unii Europejskiej w okresie sprawozdawczym objętym dochodzeniem, które doprowadziło do rozszerzenia nałożonych środków, czyli od dnia 1 września 2011 r. do dnia 31 sierpnia 2012 r. („pierwotny okres sprawozdawczy”).

(8)

Dodatkowo wnioskodawca twierdził, że nie dopuścił się obejścia obowiązujących środków.

(9)

Ponadto wnioskodawca przedstawił dowody na to, że dokonywał wywozu produktu objętego przeglądem do Unii Europejskiej w sierpniu 2016 r.

(10)

Po ustaleniu, że istnieją wystarczające dowody, aby wszcząć dochodzenie na podstawie art. 11 ust. 4 i art. 13 ust. 4 rozporządzenia podstawowego w celu zbadania możliwości przyznania wnioskodawcy zwolnienia z rozszerzonych środków, oraz umożliwieniu przedstawienia uwag zainteresowanym producentom unijnym, Komisja wszczęła, w drodze rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/777 (6), przegląd rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 501/2013 w odniesieniu do wnioskodawcy.

(11)

Rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/777 uchylono cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 501/2013 w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem, który jest wytwarzany i sprzedawany przez wnioskodawcę na wywóz do Unii. Równocześnie, zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, władzom celnym nakazano podjąć właściwe kroki celem rejestrowania tego przywozu.

(12)

Produktem objętym niniejszym przeglądem są rowery dwukołowe i pozostałe rowery (włączając trzykołowe wózki-rowery dostawcze, ale wyłączając rowery jednokołowe), bezsilnikowe, wysyłane z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, zgłoszone lub niezgłoszone jako pochodzące z Indonezji, Malezji, ze Sri Lanki i z Tunezji, objęte obecnie kodami CN ex 8712 00 30 i ex 8712 00 70 (kod TARIC 8712003010 i 8712007091).

(13)

Komisja oficjalnie powiadomiła o wszczęciu przeglądu przemysł unijny, wnioskodawcę oraz przedstawicieli państwa wywozu. Zainteresowanym stronom umożliwiono wyrażenie opinii na piśmie i ustnie.

(14)

Komisja przesłała wnioskodawcy formularz dotyczący zwolnienia i otrzymała odpowiedź w ustalonym terminie.

(15)

Komisja starała się zweryfikować wszelkie informacje uznane za niezbędne do stwierdzenia statusu nowego eksportera i rozpatrzenia wniosku o zwolnienie wnioskodawcy z rozszerzonych środków. Przeprowadzono wizytę weryfikacyjną w siedzibie wnioskodawcy w Tunezji.

(16)

Okres sprawozdawczy trwał od 1 kwietnia 2016 r. do 31 marca 2017 r., a okres objęty dochodzeniem trwał od 1 stycznia 2011 r. do 31 marca 2017 r., tj. przez okres właściwy do oceny skutków naprawczych środków.

(17)

Komisja zbadała, czy spełniono trzy warunki przyznawania statusu nowego eksportera zawarte w art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(18)

Dochodzenie potwierdziło, że przedsiębiorstwo nie dokonywało wywozu produktu objętego przeglądem podczas pierwotnego okresu sprawozdawczego, co spełnia pierwszy warunek. Wnioskodawca także wykazał, że nie ma żadnych związków, bezpośrednich czy pośrednich, z żadnym z producentów eksportujących w Tunezji, podlegających rozszerzonym środkom w odniesieniu do produktów objętych przeglądem, co spełnia drugi warunek. Ponadto dochodzenie wykazało, że wnioskodawca rozpoczął wywóz produktu objętego przeglądem do Unii dopiero po pierwotnym okresie sprawozdawczym, co spełnia trzeci warunek.

(19)

Komisja stwierdziła zatem, że przedsiębiorstwo należy uznać za „nowego eksportera” zgodnie z art. 11 ust. 4 rozporządzenia podstawowego i odpowiednio zbadać wniosek o zwolnienie.

(20)

Źródła surowców (części rowerowych) oraz koszty produkcji wnioskodawcy zostały zbadane w celu ustalenia, czy uczestniczył on w działalności montażowej zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(21)

Dochodzenie wykazało, że rowery wywożone do Unii w okresie sprawozdawczym nie zawierały części rowerowych pochodzących z ChRL. Części pochodziły głównie z innych państw, a surowce (części rowerowe) pochodzące z ChRL stanowiły mniej niż 60 % całkowitej wartości części zmontowanego produktu (test 60/40).

(22)

W związku z powyższym, ponieważ wnioskodawca spełnił wymogi testu 60/40, nie było obowiązku dokonania oceny, czy wartość dodana części wykorzystanych w trakcie montażu lub wykończenia przekracza 25 % kosztów produkcji. Nie wymagano także zbadania, czy efekty ochronne cła były osłabione w odniesieniu do cen lub ilości zmontowanych produktów podobnych i istnieją dowody na istnienie dumpingu przewidziane w art. 13 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

(23)

Ponadto nie znaleziono dowodów, które potwierdzałyby, że wnioskodawca nabył rowery z ChRL albo przeładował rowery wyprodukowane w Chinach do Unii.

(24)

Komisja uznała zatem, że wnioskodawca jest faktycznym producentem rowerów i nie jest powiązany z innymi producentami rowerów z siedzibą w ChRL. W związku z powyższym Komisja podjęła decyzję o zwolnieniu wnioskodawcy z rozszerzonych środków.

(25)

W świetle powyższych ustaleń rejestracja przywozu wprowadzona rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2017/777 powinna zostać zakończona bez pobierania ceł antydumpingowych z mocą wsteczną.

(26)

Zainteresowane strony poinformowano o zasadniczych faktach i okolicznościach, na podstawie których planowano zwolnić wnioskodawcę z rozszerzonych środków oraz odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 501/2013. Zainteresowane strony nie przekazały żadnych uwag, które mogłyby zmienić decyzję o przyznaniu wnioskodawcy zwolnienia z rozszerzonych środków.

(27)

Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią komitetu ustanowionego art. 15 ust. 1 rozporządzenia podstawowego,