Accept Refuse

EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32016R1675

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1675 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez wskazanie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki (Tekst mający znaczenie dla EOG)

C/2016/4180

OJ L 254, 20.9.2016, p. 1–4 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)

In force

ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2016/1675/oj

20.9.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 254/1


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2016/1675

z dnia 14 lipca 2016 r.

uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 przez wskazanie państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (1), w szczególności jej art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Unia musi zapewnić skuteczne mechanizmy ochrony całego rynku wewnętrznego w celu zwiększenia pewności prawa dla podmiotów gospodarczych oraz ogółu zainteresowanych podmiotów w odniesieniu do stosunków, jakie nawiązują one z jurysdykcjami państw trzecich. Integralność rynków finansowych oraz właściwe funkcjonowanie rynku wewnętrznego jako całości są poważnie zagrożone ze strony jurysdykcji, których systemy przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu wykazują strategiczne braki. Takie jurysdykcje o niewydajnych ramach prawnych i instytucjonalnych oraz niskich standardach w zakresie kontroli przepływu pieniędzy stanowią znaczące zagrożenie dla systemu finansowego Unii.

(2)

Wszystkie unijne podmioty zobowiązane na podstawie dyrektywy (UE) 2015/849 powinny stosować wzmocnione środki należytej staranności w odniesieniu do osób fizycznych lub podmiotów prawnych mających siedzibę w państwach trzecich wysokiego ryzyka, zapewniając tym samym równoważne wymogi wobec uczestników rynku w całej Unii.

(3)

Art. 9 dyrektywy (UE) 2015/849 ustanawia kryteria, w oparciu o które Komisja powinna przeprowadzać swoją ocenę, oraz upoważnia Komisję do zidentyfikowania państw trzecich wysokiego ryzyka oparciu o wspomniane kryteria.

(4)

Identyfikacja państw trzecich wysokiego ryzyka musi być oparta na jasnej i obiektywnej ocenie skupiającej się na zagadnieniu, czy dana jurysdykcja spełnia kryteria określone w dyrektywie (UE) 2015/849 pod kątem swoich ram prawnych i instytucjonalnych w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, uprawnień właściwych organów i procedur przez nie stosowanych do celów zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu, jak również skuteczności systemu zwalczania prania pieniędzy i finansowania terroryzmu w zakresie zwalczania ryzyka związanego z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu, na które narażone jest dane państwo.

(5)

Wszystkie ustalenia, na których opiera się decyzja Komisji o ujęciu danej jurysdykcji w wykazie państw trzecich wysokiego ryzyka, należy udokumentować za pomocą solidnych, wiarygodnych i aktualnych informacji.

(6)

Ważne jest, by Komisja w pełni uznała odnośne prace podjęte na szczeblu międzynarodowym w celu zidentyfikowania państw trzecich wysokiego ryzyka, w szczególności prace Grupy Specjalnej ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy („FATF”). W celu zapewnienia integralności globalnego systemu finansowego jest niezmiernie ważne, aby wykaz państw trzecich ustanowiony na szczeblu Unii był ściśle powiązany, w stosownych przypadkach, z wykazami uzgodnionymi na szczeblu międzynarodowym. Przez promowanie globalnego podejścia na poziomie międzynarodowym Unia przyczynia się do zwiększenia integralności finansowej na całym świcie oraz lepszej ochrony międzynarodowego systemu finansowego przed państwami wysokiego ryzyka. Takie globalne podejście ma służyć osiągnięciu równych warunków działania dla podmiotów zobowiązanych i uniknięciu wszelkich skutków mogących zakłócić międzynarodowy system finansowy.

(7)

Zgodnie z kryteriami określonymi w dyrektywie (UE) 2015/849 Komisja uwzględniła wszystkie dostępne specjalistyczne analizy czynników przyczyniających się do tego, że dane państwo lub jurysdykcja są szczególnie podatne na zjawisko prania pieniędzy, finansowania terroryzmu lub innej nielegalnej działalności finansowej. W szczególności Komisja uwzględniła w stosownych przypadkach, zgodnie z art. 9 ust. 4 dyrektywy (UE) 2015/849, najnowsze oświadczenie publiczne FATF, dokumenty FATF („Improving Global AML/CFT Compliance: on-going process”), sprawozdania FATF dotyczące przeglądu współpracy międzynarodowej, jak również sprawozdania z ocen wzajemnych przeprowadzonych przez FATF i podobne jej organy regionalne w odniesieniu do ryzyk stwarzanych przez poszczególne państwa trzecie.

(8)

Z uwagi na wysoki poziom integracji międzynarodowego systemu finansowego, bliskie powiązania między podmiotami gospodarczymi, dużą liczbę transakcji transgranicznych zawieranych z podmiotami z UE, a także stopień otwarcia rynku przyjmuje się, że każde zagrożenie dla międzynarodowego systemu finansowego związane z praniem pieniędzy lub finansowaniem terroryzmu stanowi również zagrożenie dla systemu finansowego UE.

(9)

Zgodnie z najnowszymi właściwymi informacjami Komisja doszła w swojej analizie do wniosku, że za jurysdykcje państw trzecich mające strategiczne braki w swoich systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i zwalczaniu terroryzmu, które to braki stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii, należy uznać Afganistan, Bośnię i Hercegowinę, Gujanę, Irak, Laotańską Republikę Ludowo-Demokratyczną, Syrię, Ugandę, Vanuatu i Jemen. Wymienione państwa przedstawiły pisemne zobowiązanie polityczne na wysokim szczeblu do usunięcia stwierdzonych braków i opracowały wraz z FATF plan działania, który pozwoli im spełnić wymogi określone w dyrektywie (UE) 2015/849.

(10)

Zgodnie z najnowszymi właściwymi informacjami Komisja doszła w swojej analizie również do wniosku, że za jurysdykcję państwa trzeciego mającą strategiczne braki w swoich systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i zwalczaniu terroryzmu, które to braki stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii, należy uznać Iran. Państwo to, wskazane w oświadczeniu publicznym FATF, przedstawiło zobowiązanie polityczne na wysokim szczeblu do usunięcia stwierdzonych braków i zdecydowało się poprosić o pomoc techniczną we wdrażaniu planu działania FATF, który pozwoli mu spełnić wymogi określone w dyrektywie (UE) 2015/849.

(11)

Zgodnie z najnowszymi właściwymi informacjami Komisja doszła w swojej analizie również do wniosku, że za jurysdykcję państwa trzeciego mającą strategiczne braki w swoim systemie przeciwdziałania praniu pieniędzy i zwalczaniu terroryzmu, które to braki stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii, należy uznać Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną (KRLD). Państwo to, wskazane w oświadczeniu publicznym FATF, jest źródłem ciągłego i znacznego ryzyka w zakresie prania pieniędzy i finansowania terroryzmu i wielokrotnie zaniechało usunięcia stwierdzonych uchybień.

(12)

Konieczne jest, aby Komisja zaprosiła wszystkie jurysdykcje państw trzecich zidentyfikowanych jako państwa wysokiego ryzyka do pełnej współpracy z nią samą oraz z organami międzynarodowymi w celu uzgodnienia i skutecznego wdrożenia środków korygujących strategiczne braki w ich krajowych systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

(13)

Na potrzeby aktualizacji wykazu państw trzecich wysokiego ryzyka mających strategiczne braki niezbędne jest, aby Komisja stale monitorowała zmiany w ocenie obowiązujących ram prawnych i instytucjonalnych państw trzecich, ocenie uprawnień ich właściwych organów i procedur przez nie stosowanych, jak również ocenie skuteczności ich systemów przeciwdziałania praniu pieniędzy i zwalczaniu terroryzmu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wykaz jurysdykcji państw trzecich mających strategiczne braki w swoich systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, które to braki stwarzają znaczące zagrożenia dla systemu finansowego Unii, („państwa trzecie wysokiego ryzyka”) znajduje się w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 lipca 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73.


ZAŁĄCZNIK

Państwa trzecie wysokiego ryzyka

I.   Państwa trzecie wysokiego ryzyka, które przedstawiły pisemne zobowiązanie polityczne na wysokim szczeblu do usunięcia stwierdzonych braków i opracowały wspólnie z FATF plan działania.

Nr

Państwo trzecie wysokiego ryzyka

1

Afganistan

2

Bośnia i Hercegowina

3

Gujana

4

Irak

5

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna

6

Syria

7

Uganda

8

Vanuatu

9

Jemen

II.   Państwa trzecie wysokiego ryzyka, które przedstawiły zobowiązanie polityczne na wysokim szczeblu do usunięcia stwierdzonych braków i zdecydowały się poprosić o pomoc techniczną we wdrażaniu planu działania FATF oraz zostały wskazane w oświadczeniu publicznym FATF.

Nr

Państwo trzecie wysokiego ryzyka

1

Iran

III.   Państwa trzecie wysokiego ryzyka, które są źródłem ciągłego i znacznego ryzyka w zakresie prania pieniędzy i finansowania terroryzmu i wielokrotnie zaniechały usunięcia stwierdzonych uchybień oraz zostały wskazane w oświadczeniu publicznym FATF.

Nr

Państwo trzecie wysokiego ryzyka

1

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna (KRLD)


Top