EUR-Lex Access to European Union law

Back to EUR-Lex homepage

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 32008D0381

2008/381/WE: Decyzja Rady z dnia 14 maja 2008 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Sieci Migracyjnej

OJ L 131, 21.5.2008, p. 7–12 (BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
Special edition in Croatian: Chapter 19 Volume 009 P. 275 - 280

In force: This act has been changed. Current consolidated version: 01/01/2014

ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2008/381/oj

21.5.2008   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 131/7


DECYZJA RADY

z dnia 14 maja 2008 r.

w sprawie ustanowienia Europejskiej Sieci Migracyjnej

(2008/381/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 66,

uwzględniając wniosek Komisji,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W roku 2003 Komisja rozpoczęła trzyletnie działania przygotowawcze służące ustanowieniu Europejskiej Sieci Migracyjnej („ESM”), która ma dostarczać Wspólnocie i jej państwom członkowskim obiektywnych, wiarygodnych i aktualnych danych migracyjnych.

(2)

W czerwcu 2003 r. na szczycie w Salonikach Rada Europejska, świadoma, jak ważna jest kontrola i analiza wielowymiarowego zjawiska migracji, z aprobatą odniosła się w swoich konkluzjach do ustanowienia ESM i oznajmiła, że rozważy możliwość ustanowienia stałej struktury w przyszłości.

(3)

W dniu 4 listopada 2004 r. Rada Europejska zatwierdziła wieloletni program wzmacniania przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, znany jako program haski, zgodnie z którym w dniu 1 maja 2004 r. miał rozpocząć się drugi etap realizacji wspólnej polityki azylowej, migracyjnej, wizowej i granicznej, oparty między innymi na ściślejszej praktycznej współpracy między państwami członkowskimi i usprawnionej wymianie informacji. W programie haskim stwierdzono, że „trwający rozwój europejskiej polityki azylowej i migracyjnej powinien opierać się na wspólnej analizie zjawisk migracyjnych we wszystkich ich aspektach. Wzmacnianie gromadzenia, dostarczania, wymiany i skutecznego korzystania z aktualnych informacji i danych na temat wszystkich istotnych zdarzeń migracyjnych ma kluczowe znaczenie”.

(4)

Pragnąc poznać opinie zainteresowanych stron na temat przyszłości ESM, Komisja przyjęła w dniu 28 listopada 2005 r. Zieloną księgę w sprawie przyszłości Europejskiej Sieci Migracji; w dokumencie tym, obok oceny działania ESM w pierwszych latach okresu przygotowawczego i na jej podstawie, omówiła między innymi przeznaczenie i przyszłą strukturę sieci.

(5)

Publiczne konsultacje wykazały, że większość zainteresowanych stron popiera dalsze istnienie ESM i intensyfikację jej działalności oraz utrzymanie jej pierwotnego celu, jakim jest dostarczenie aktualnych, obiektywnych, wiarygodnych i porównywalnych informacji o kwestiach migracyjnych i azylowych. Okazało się również, że większość zainteresowanych stron uważa, że ESM powinna pozostać związana z Komisją.

(6)

ESM nie powinna powielać działań, które prowadzi się w ramach istniejących aktów czy struktur Wspólnoty i których celem jest gromadzenie i wymiana informacji o migracji i azylu; istniejąc obok tych aktów i struktur, ESM powinna przynosić dodatkowe korzyści, wynikające zwłaszcza z rozległego zakresu jej zadań, zdecydowanego ukierunkowania na analizę, powiązania ze środowiskiem akademickim oraz powszechnego udostępniania wyników własnych prac.

(7)

Pośród istniejących aktów i struktur ważny punkt odniesienia dla działania Europejskiej Sieci Migracyjnej stanowi rozporządzenie (WE) nr 862/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej (2). Godne uwagi są także cenne prace przeprowadzone przez Ośrodek Informacji, Dyskusji i Wymiany Danych na temat Przekraczania Granic i Imigracji (CIREFI) oraz decyzja Rady 2005/267/WE z dnia 16 marca 2005 r. ustanawiająca bezpieczną internetową sieć informowania i koordynacji dla służb imigracyjnych państw członkowskich (3).

(8)

Aby osiągnąć swoje cele, ESM potrzebuje wsparcia ze strony krajowych punktów kontaktowych w każdym państwie członkowskim. Działalność krajowych punktów kontaktowych powinna być koordynowana na szczeblu wspólnotowym przez Komisję, wspieraną przez usługodawcę dysponującego odpowiednią wiedzą fachową, by organizować bieżące prace ESM, w tym system wymiany informacji.

(9)

Aby krajowe punkty kontaktowe dysponowały odpowiednią wiedzą fachową konieczną do zajmowania się wielowymiarową problematyką migracji i azylu, każdy z nich powinien mieć w swojej obsadzie przynajmniej trzech ekspertów, którzy są kompetentni – każdy z osobna lub razem jako grupa – w kształtowaniu polityki, prawie, badaniach i statystyce. Wspomniani eksperci mogą pochodzić z administracji państw członkowskich lub z dowolnej organizacji. Osoby wyznaczone do krajowego punktu kontaktowego powinny także dysponować łącznie odpowiednią wiedzą fachową w zakresie korzystania z technologii informacyjnych, tworzeniu systemów współpracy i sieci kontaktów z innymi krajowymi organizacjami i podmiotami oraz w pracy w wielojęzycznym środowisku na szczeblu europejskim.

(10)

Każdy krajowy punkt kontaktowy powinien ustanowić krajową sieć migracyjną zrzeszającą różne organizacje i osoby zajmujące się migracją i azylem – na przykład uniwersytety, instytuty badawcze i samych badaczy, organizacje rządowe, pozarządowe i międzynarodowe – i dającą wszystkim zainteresowanym stronom możliwość prezentowania opinii.

(11)

Komitet kierowniczy powinien udzielać ESM wskazówek politycznych, m.in. uczestnicząc w przygotowaniu i zatwierdzaniu rocznego programu działalności ESM.

(12)

Aby informacje opracowywane przez ESM w formie analiz i sprawozdań miały jak najszerszy odbiór, powinny one być udostępniane najbardziej zaawansowanymi technicznie kanałami, w tym poprzez przeznaczoną do tego celu stronę internetową.

(13)

Jeżeli jest to konieczne do osiągnięcia jej celów, ESM powinna móc nawiązywać współpracę z innymi podmiotami działającymi w dziedzinie migracji i azylu. Nawiązując tego rodzaju stosunki, należy szczególnie zadbać o dobry poziom współpracy z podmiotami w Danii, Islandii, Norwegii, Szwajcarii, w krajach kandydujących, krajach objętych europejską polityką sąsiedztwa oraz w Rosji.

(14)

ESM powinna być współfinansowana poprzez dotacje Komisji zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. ustanawiającym rozporządzenie finansowe mające zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (4).

(15)

W odniesieniu do systemu wymiany informacji stosowanego przez ESM należy uwzględnić dyrektywę 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych (5) oraz rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (6).

(16)

Zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo zgłosiło zamiar uczestnictwa w przyjęciu niniejszej decyzji.

(17)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, który jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz bez uszczerbku dla art. 4 tego protokołu, Irlandia nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje.

(18)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii, który jest załączony do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1.   Niniejszym ustanawia się Europejską Sieć Migracyjną („ESM”).

2.   Celem ESM jest zaspokajanie zapotrzebowania instytucji Wspólnoty oraz zapotrzebowania organów i instytucji państw członkowskich na informacje o migracji i azylu i w tym celu dostarcza aktualnych, obiektywnych, wiarygodnych i porównywalnych informacji o migracji i azylu, które pomogą kształtować politykę Unii Europejskiej w tych dziedzinach.

3.   ESM dostarcza także informacji z tych dziedzin ogółowi społeczeństwa.

Artykuł 2

Zadania

1.   Aby osiągnąć cel, o którym mowa w art. 1, ESM:

a)

gromadzi i wymienia aktualne i wiarygodne dane i informacje z wielu różnych źródeł;

b)

analizuje dane i informacje, o których mowa w lit. a), oraz przedstawia wyniki w przystępnej formie;

c)

we współpracy z innymi właściwymi organami UE przyczynia się do opracowania wskaźników i kryteriów, które zwiększą spójność informacji i pomogą Wspólnocie przygotować działania dotyczące statystyk migracyjnych;

d)

przygotowuje i publikuje okresowe sprawozdania na temat sytuacji migracyjnej i azylowej we Wspólnocie i w państwach członkowskich;

e)

tworzy i utrzymuje internetowy system wymiany informacji zapewniający dostęp do odpowiednich dokumentów i publikacji z dziedziny migracji i azylu;

f)

eksponuje swoją obecność i w tym celu udostępnia zgromadzone informacje i rozpowszechnia wyniki swoich prac, chyba że te informacje mają charakter poufny;

g)

koordynuje przepływ informacji i współpracuje z innymi odpowiednimi podmiotami europejskimi i międzynarodowymi.

2.   ESM zapewnia zgodność swoich działań z odpowiednimi aktami wspólnotowymi i ich koordynację z działaniami struktur zajmujących się migracją i azylem.

Artykuł 3

Elementy ESM

ESM obejmuje:

krajowe punkty kontaktowe wyznaczone przez państwa członkowskie,

Komisję.

Artykuł 4

Komitet kierowniczy

1.   Pracami ESM kieruje komitet kierowniczy, w którego skład wchodzą: po jednym przedstawicielu z każdego państwa członkowskiego i jeden przedstawiciel Komisji, wspomagany przez dwóch ekspertów naukowych.

2.   Przedstawiciel Komisji pełni rolę przewodniczącego komitetu kierowniczego.

3.   Każdy członek komitetu kierowniczego, w tym również przewodniczący, ma jeden głos. Decyzje podejmowane są większością dwóch trzecich oddanych głosów.

4.   Przedstawiciel Parlamentu Europejskiego może uczestniczyć w posiedzeniach komitetu kierowniczego jako obserwator.

5.   Komitet kierowniczy ma za zadanie w szczególności:

a)

na podstawie projektu przedstawionego przez przewodniczącego współprzygotowywać i zatwierdzać roczny program działalności ESM, w tym orientacyjną kwotę minimalnego i maksymalnego budżetu dla każdego krajowego punktu kontaktowego, która zapewnia pokrycie podstawowych kosztów poprawnego działania sieci zgodnie z art. 5;

b)

weryfikować postępy poczynione przez ESM i w razie potrzeby zalecać konieczne działania;

c)

co najmniej raz do roku dostarczać Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów zwięzłe sprawozdanie poświęcone bieżącym pracom sieci ESM i zawierające najważniejsze wnioski z jej analiz;

d)

określać najodpowiedniejsze formy współpracy strategicznej z innymi podmiotami zajmującymi się migracją i azylem oraz w razie konieczności zatwierdzać porozumienia administracyjne o takiej współpracy, o których mowa w art. 10;

e)

doradzać krajowym punktom kontaktowym, jak mogą usprawnić swoje działania, i pomagać im w podejmowaniu koniecznych kroków w przypadku wykrycia powtarzających się niedociągnięć w pracy krajowych punktów kontaktowych, które mogą mieć negatywny wpływ na pracę ESM.

6.   Komitet kierowniczy przyjmuje swój regulamin i na wniosek przewodniczącego zbiera się co najmniej dwa razy do roku.

Artykuł 5

Krajowe punkty kontaktowe

1.   Każde państwo członkowskie wyznacza jeden podmiot, który pełni funkcję jego krajowego punktu kontaktowego. Aby ułatwić pracę ESM i zapewnić realizację jej celów, państwa członkowskie uwzględniają w razie konieczności potrzebę koordynacji działań swojego przedstawiciela w komitecie kierowniczym z działaniami swojego krajowego punktu kontaktowego.

2.   W skład krajowego punktu kontaktowego wchodzi co najmniej trzech ekspertów. Jeden z nich, pełniący funkcję krajowego koordynatora, jest urzędnikiem lub pracownikiem wyznaczonego podmiotu. Pozostali eksperci mogą pochodzić z tego podmiotu lub z innych krajowych i międzynarodowych organizacji publicznych lub prywatnych mających siedzibę w tym państwie członkowskim.

3.   Eksperci krajowego punktu kontaktowego muszą dysponować wspólnie odpowiednią wiedzą fachową o problematyce azylu i migracji, w tym o kształtowaniu polityki, prawie, badaniach i statystyce.

4.   W terminie trzech miesięcy po wejściu w życie niniejszej decyzji państwa członkowskie informują Komisję, jacy eksperci wchodzą w skład ich krajowego punktu kontaktowego oraz w jaki sposób ich krajowy punkt kontaktowy spełnia wymogi określone w ust. 3.

5.   Krajowe punkty kontaktowe realizują zadania ESM na szczeblu krajowym, a w szczególności:

a)

dostarczają krajowych sprawozdań, w tym sprawozdań, o których mowa w art. 9;

b)

przekazują informacje krajowe na potrzeby systemu wymiany informacji, o którym mowa w art. 8;

c)

wypracowują zdolność wysyłania doraźnych zapytań oraz szybkiego odpowiadania na takie zapytania z innych punktów kontaktowych;

d)

tworzą krajowe sieci migracyjne, które obejmują szerokie spektrum organizacji i osób zajmujących się migracją i azylem oraz reprezentujących odpowiednie zainteresowane strony. Członkowie krajowych sieci migracyjnych mogą zostać poproszeni o udział w działaniach ESM, zwłaszcza w związku z art. 8 i 9.

6.   Eksperci każdego krajowego punktu kontaktowego spotykają się regularnie, aby omówić jego działalność, w tym by w razie potrzeby omówić ją z członkami odpowiednich krajowych sieci migracyjnych, o których mowa w ust. 5 lit. d), oraz by wymienić informacje o bieżących i przyszłych działaniach.

Artykuł 6

Koordynacja

1.   Komisja koordynuje prace ESM, m.in. zgodnie z art. 2 ust. 2, i zapewnia odpowiednie przełożenie priorytetów politycznych Wspólnoty w dziedzinie migracji i azylu na prace ESM.

2.   W zakresie organizacji prac ESM Komisję wspiera usługodawca wybrany w drodze przetargu. Usługodawca spełnia wymogi określone w art. 5 ust. 3 oraz wszelkie inne wymogi określone przez Komisję.

3.   Do zadań usługodawcy, wykonywanych pod nadzorem Komisji, należy między innymi:

a)

organizacja bieżącej działalności ESM;

b)

stworzenie systemu wymiany informacji, o którym mowa w art. 8, i administrowanie nim;

c)

koordynowanie napływu informacji z krajowych punktów kontaktowych;

d)

przygotowywanie posiedzeń, o których mowa w art. 7;

e)

opracowywanie zestawień, streszczeń sprawozdań i analiz, o których mowa w art. 9.

4.   Po zasięgnięciu opinii krajowych punktów kontaktowych i uzyskaniu zgody komitetu kierowniczego Komisja przyjmuje roczny program działalności ESM, kierując się ogólnym celem i zadaniami sieci określonymi w art. 1 i 2. W programie podane są cele oraz priorytety tematyczne. Komisja nadzoruje wykonanie rocznego programu działalności i regularnie składa komitetowi kierowniczemu sprawozdania na temat wykonania tego programu i rozwoju ESM.

5.   Za radą komitetu kierowniczego, o której mowa w art. 4 ust. 5 lit. e), Komisja podejmuje konieczne działania na podstawie umów o dotację, o których mowa w ust. 6.

6.   Na podstawie rocznego programu działalności ESM Komisja określa orientacyjne kwoty na dotacje i zlecenia w decyzji w sprawie finansowania, zgodnie z art. 75 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002.

7.   Komisja przyznaje dotacje operacyjne krajowym punktom kontaktowym, które spełniają wymogi określone w art. 5 ust. 2 i 3, na podstawie indywidualnych wniosków o dotacje składanych przez te punkty. Maksymalny udział Wspólnoty w finansowaniu wynosi 80 % całkowitych kosztów kwalifikowanych.

8.   Zgodnie z art. 113 ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 w przypadku ponowienia tych dotacji nie podlegają one stopniowemu zmniejszeniu.

Artykuł 7

Posiedzenia

1.   Członkowie ESM spotykają się zasadniczo co najmniej pięć razy w roku.

2.   Na posiedzeniach ESM każdy krajowy punkt kontaktowy jest reprezentowany przez co najmniej jednego ze swoich ekspertów. W spotkaniu uczestniczy nie więcej niż trzech przedstawicieli jednego krajowego punktu kontaktowego.

3.   Posiedzenia ESM zwołuje przedstawiciel Komisji, który również im przewodniczy.

4.   Okresowe posiedzenia ESM służą temu, by:

a)

krajowe punkty kontaktowe mogły wymienić informacje i doświadczenia dotyczące zwłaszcza działalności ESM;

b)

zweryfikować postępy prac ESM, w szczególności pod kątem przygotowywania sprawozdań i analiz, o których mowa w art. 9;

c)

wymieniać informacje i poglądy, zwłaszcza o strukturze dostępnych informacji, o których mowa w art. 8, ich organizacji, treści i dostępie do nich;

d)

istniało forum do omawiania praktycznych i prawnych problemów, z jakimi państwa członkowskie borykają się w dziedzinie migracji i azylu, a zwłaszcza do omawiania doraźnych zapytań, o których mowa w art. 5 ust. 5 lit. c);

e)

zasięgać opinii krajowych punktów kontaktowych podczas prac nad rocznym programem działalności ESM, o którym mowa w art. 6 ust. 4.

5.   Na posiedzenia ESM można zapraszać ekspertów i podmioty spoza grona członków tej sieci, jeżeli ich obecność uznaje się za pożądaną. Można też organizować wspólne posiedzenia z innymi sieciami lub organizacjami.

6.   Jeżeli działania, o których mowa w ust. 5, nie zostały zaplanowane w rocznym programie działalności ESM, należy je w odpowiednim terminie zgłosić krajowym punktom kontaktowym.

Artykuł 8

System wymiany informacji

1.   Zgodnie z niniejszym artykułem ustanawia się internetowy system wymiany informacji, dostępny przez stronę internetową przeznaczoną do tego celu.

2.   Treści podlegające wymianie w tym systemie są zasadniczo ogólnodostępne.

Bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (7) dostęp do poufnych informacji mają wyłącznie członkowie ESM.

3.   System wymiany informacji obejmuje co najmniej następujące elementy:

a)

dostęp do krajowych i wspólnotowych przepisów migracyjnych i azylowych, odnośnego orzecznictwa i odnośnych zmian w polityce;

b)

funkcją doraźnych zapytań, o których mowa w art. 5 ust. 5 lit. c);

c)

słownik tematyczny oraz glosariusz migracji i azylu;

d)

bezpośredni dostęp do wszystkich publikacji ESM, w tym sprawozdań i analiz wymienionych w art. 9, oraz do regularnie wydawanego biuletynu;

e)

wykaz badaczy i instytutów badawczych zajmujących się migracją i azylem.

4.   Aby zapewnić dostęp do informacji, o których mowa w ust. 3, ESM może w razie konieczności zamieszczać odnośniki do innych stron internetowych, z których dane informacje pochodzą.

5.   Strona internetowego systemu wymiany informacji ma ułatwiać dostęp do analogicznych przedsięwzięć służących informowaniu społeczeństwa o powiązanych dziedzinach oraz do stron z informacjami o sytuacji migracyjnej i azylowej w państwach członkowskich i państwach trzecich.

Artykuł 9

Sprawozdania i analizy

1.   Każdy krajowy punkt kontaktowy przedstawia co roku sprawozdanie na temat sytuacji migracyjnej i azylowej w swoim kraju, opisujące rozwój polityki w tej dziedzinie oraz zawierające dane statystyczne.

2.   Roczny program działalności obejmuje też inne analizy konkretnych kwestii migracyjnych i azylowych, przygotowywane według wspólnych specyfikacji przez każdy krajowy punkt kontaktowy i konieczne jako pomoc w kształtowaniu polityki.

Artykuł 10

Współpraca z innymi podmiotami

1.   ESM współpracuje z podmiotami w państwach członkowskich lub państwach trzecich, w tym z agencjami UE i organizacjami międzynarodowymi zajmującymi się migracją i azylem.

2.   Porozumienia administracyjne o współpracy określonej w ust. 1, wśród których w razie potrzeby mogą być porozumienia zawierane w imieniu Wspólnoty przez Komisję, zatwierdza komitet kierowniczy.

Artykuł 11

Środki budżetowe

Środki budżetowe na działalność, o której mowa w niniejszej decyzji, ujmuje się wśród rocznych środków budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Dostępne roczne środki finansowe zatwierdza organ budżetowy, uwzględniając limity przewidziane w ramach finansowych.

Artykuł 12

Wykonywanie budżetu

Komisja udziela wspólnotowego wsparcia finansowego zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002.

Artykuł 13

Przegląd

Najpóźniej trzy lata po wejściu niniejszej decyzji w życie, a następnie co trzy lata, Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów sprawozdanie na temat rozwoju ESM oparte na zewnętrznej, niezależnej ocenie. Do sprawozdania dołącza się w stosownych przypadkach wnioski dotyczące zmian.

Artykuł 14

Publikacja i data rozpoczęcia stosowania

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 15

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.

Sporządzono w Brukseli, dnia 14 maja 2008 r.

W imieniu Rady

A. BAJUK

Przewodniczący


(1)  Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 10 kwietnia 2008 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 23.

(3)  Dz.U. L 83 z 1.4.2005, s. 48.

(4)  Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1525/2007 (Dz.U. L 343 z 27.12.2007, s. 9).

(5)  Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, s. 1).

(6)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

(7)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.


Top