Choose the experimental features you want to try

This document is an excerpt from the EUR-Lex website

Document 02023D2287-20241016

Consolidated text: Decyzja Rady (WPZiB) 2023/2287 z dnia 23 października 2023 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Nigrze

ELI: http://data.europa.eu/eli/dec/2023/2287/2024-10-16

02023D2287 — PL — 16.10.2024 — 001.001


Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B

DECYZJA RADY (WPZiB) 2023/2287

z dnia 23 października 2023 r.

w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Nigrze

(Dz.U. L 2287 z 24.10.2023, s. 1)

zmieniona przez:

 

 

Dziennik Urzędowy

  nr

strona

data

►M1

DECYZJA RADY (WPZiB) 2024/2702 z dnia 14 października 2024 r.

  L 2702

1

15.10.2024




▼B

DECYZJA RADY (WPZiB) 2023/2287

z dnia 23 października 2023 r.

w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Nigrze



Artykuł 1

1.  

Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria oraz przejazdu przez ich terytoria umieszczonych w wykazie znajdującym się w załączniku osób fizycznych:

a) 

odpowiedzialnych za działania lub polityki zagrażające pokojowi, stabilności i bezpieczeństwu Nigru, lub bezpośrednio lub pośrednio zaangażowanych w takie działania lub polityki, wspierających je lub odnoszących z nich korzyści;

b) 

podważających porządek konstytucyjny w Nigrze;

c) 

których działania, polityki lub działalność podważa demokrację lub praworządność w Nigrze, w tym osób fizycznych odpowiedzialnych za arbitralne aresztowanie demokratycznie wybranych władz Nigru;

d) 

uczestniczących w planowaniu, kontrolowaniu lub popełnianiu w Nigrze czynów stanowiących poważne pogwałcenie lub naruszenie praw człowieka lub naruszenie międzynarodowego prawa humanitarnego, stosownie do przypadku;

e) 

powiązanych z osobami fizycznymi wskazanymi w lit. a)–d) niniejszego ustępu lub z osobami fizycznymi lub prawnymi wskazanymi w art. 2 ust. 1.

2.  
Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy wjazdu na swoje terytorium własnym obywatelom.
3.  

Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, gdy dane państwo członkowskie związane jest zobowiązaniem wynikającym z prawa międzynarodowego, mianowicie:

a) 

państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;

b) 

państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub pod jej auspicjami;

c) 

na mocy umowy wielostronnej przyznającej przywileje i immunitety; lub

d) 

zastosowanie ma Traktat pojednawczy z 1929 r. (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

4.  
Ust. 3 ma również zastosowanie w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
5.  
Rada jest należycie informowana o wszelkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 3 lub 4.
6.  
Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na podstawie ust. 1, w przypadku gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych oraz posiedzeniach, których promotorem lub gospodarzem jest Unia, lub posiedzeniach, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE – wówczas gdy prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio propagujący polityczne cele środków ograniczających, w tym wsparcie dla stabilności i przywrócenia porządku konstytucyjnego w Nigrze.
7.  
Państwa członkowskie mogą też przyznać zwolnienia ze środków nałożonych na podstawie ust. 1 w przypadku, gdy wjazd lub przejazd danej osoby jest niezbędny do przeprowadzenia postępowania sądowego.
8.  
Państwo członkowskie, zamierzające przyznać zwolnienie na podstawie ust. 6 lub 7 powiadamia o tym na piśmie Radę. Zwolnienie uważa się za przyznane, chyba że co najmniej jedno państwo członkowskie wniesie sprzeciw na piśmie w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy co najmniej jedno państwo członkowskie wniesie sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego zwolnienia.
9.  
W przypadku gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6, 7 lub 8 dane państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobie fizycznej umieszczonej w wykazie znajdującym się w załączniku, zezwolenie to dotyczy jedynie celu, w którym zostało ono tej osobie udzielone.

Artykuł 2

1.  

Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące, posiadane, przechowywane lub kontrolowane przez umieszczone w wykazie znajdującym się w załączniku osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy:

a) 

które są odpowiedzialne za działania lub polityki zagrażające pokojowi, stabilności i bezpieczeństwu Nigru, lub są bezpośrednio lub pośrednio zaangażowane w takie działania lub polityki, lub które wspierają je lub odnoszą z nich korzyści;

b) 

podważające porządek konstytucyjny w Nigrze;

c) 

których działania, polityki lub działalność podważa demokrację lub praworządność w Nigrze, w tym osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy odpowiedzialne za arbitralne aresztowanie demokratycznie wybranych władz Nigru;

d) 

biorące udział w planowaniu, kontrolowaniu lub popełnianiu w Nigrze czynów stanowiących poważne pogwałcenie lub naruszenie praw człowieka lub naruszenie międzynarodowego prawa humanitarnego, stosownie do przypadku;

e) 

powiązane z osobami fizycznymi lub prawnymi, podmiotami lub organami, o których mowa w lit. a)–d).

2.  
Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – umieszczonym w wykazie znajdującym się w załączniku osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom i organom, ani na ich rzecz, środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
3.  

Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lub 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:

a) 

niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób umieszczonych w wykazie znajdującym się w załączniku oraz członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym opłat za żywność, czynsz lub kredyt hipoteczny, leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

b) 

przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz na zwrot poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych;

c) 

przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;

d) 

niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję, co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia, o powodach, dla których uważa, że powinno zostać udzielone specjalne zezwolenie; lub

e) 

przedmiotem wpłaty na rachunek lub wypłaty z rachunku misji dyplomatycznej lub placówki konsularnej, lub organizacji międzynarodowej korzystającej z immunitetów na mocy prawa międzynarodowego, w zakresie, w jakim te wpłaty lub wypłaty są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznej lub placówki konsularnej lub organizacji międzynarodowej.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach udzielonych na podstawie niniejszego ustępu w terminie dwóch tygodni od udzielenia takiego zezwolenia.

4.  

Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

a) 

środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed dniem, w którym osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1, zostali umieszczeni w wykazie znajdującym się w załączniku, lub są przedmiotem orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub orzeczenia sądowego podlegającego egzekucji w danym państwie członkowskim przed tym dniem lub później;

b) 

środki finansowe lub zasoby gospodarcze będą wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub decyzją lub uznanych w takim orzeczeniu lub decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze dotyczące praw osób, którym takie roszczenia przysługują;

c) 

orzeczenie lub decyzja nie zostały wydane na rzecz osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu, którzy zostali umieszczeni w wykazie znajdującym się w załączniku; oraz

d) 

uznanie orzeczenia lub decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach udzielonych na podstawie niniejszego ustępu w terminie dwóch tygodni od udzielenia takiego zezwolenia.

5.  
Ust. 1 nie uniemożliwia osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi, wymienionym w wykazie w załączniku, dokonywania płatności należnej z tytułu umowy lub porozumienia zawartych przed datą umieszczenia takiej osoby fizycznej lub prawnej, takiego podmiotu lub takiego organu w wykazie w załączniku lub z tytułu zobowiązania powstałego przed tą datą, pod warunkiem że dane państwo członkowskie ustaliło, że płatności nie otrzymuje – bezpośrednio lub pośrednio – osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1.
6.  

Ust. 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach z tytułu:

a) 

odsetek i innych dochodów na tych rachunkach, pod warunkiem że takie odsetki lub inne dochody nadal podlegają środkom przewidzianym w ust. 1;

b) 

płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami przewidzianymi w ust. 1 i 2, pod warunkiem że takie płatności nadal podlegają środkom przewidzianym w ust. 1; lub

c) 

płatności należnych z tytułu orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych lub orzeczeń arbitrażowych wydanych w Unii lub wykonalnych w danym państwie członkowskim, pod warunkiem że takie płatności nadal podlegają środkom przewidzianym w ust. 1.

7.  

Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do przekazywania, przetwarzania lub wypłacania środków finansowych, innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych, ani do dostarczania towarów i świadczenia usług, niezbędnych do zapewnienia terminowego dostarczania pomocy humanitarnej lub do wspierania innych działań wspierających podstawowe potrzeby ludzkie, w przypadku gdy takiej pomocy dostarczają lub takie działania realizują:

a) 

Organizacja Narodów Zjednoczonych, w tym jej programy, fundusze oraz inne jednostki i organy, jak również jej wyspecjalizowane agencje i powiązane organizacje;

b) 

organizacje międzynarodowe;

c) 

organizacje humanitarne posiadające status obserwatora w Zgromadzeniu Ogólnym Narodów Zjednoczonych oraz członkowie tych organizacji humanitarnych;

d) 

dwustronnie lub wielostronnie finansowane organizacje pozarządowe uczestniczące w organizowanych przez ONZ programach pomocy humanitarnej, programach pomocy na rzecz uchodźców, innych apelach ONZ lub klastrach pomocy humanitarnej koordynowanych przez Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA);

e) 

organizacje i agencje, którym Unia wydała certyfikat partnerstwa humanitarnego lub które zostały certyfikowane lub uznane przez państwo członkowskie zgodnie z procedurami krajowymi;

f) 

wyspecjalizowane agencje państw członkowskich; lub

g) 

pracowników, beneficjentów, jednostki zależne lub partnerów wykonawczych podmiotów, o których mowa w lit. a)–f), w czasie i w zakresie, w jakim działają w takim charakterze.

8.  
W przypadkach nieobjętych ust. 7 i na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lub 2 niniejszego artykułu, właściwe organy danego państwa członkowskiego mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że przekazanie takich środków lub zasobów gospodarczych jest niezbędne do zapewnienia terminowego dostarczania pomocy humanitarnej lub do wspierania innych działań służących zaspokojeniu podstawowych potrzeb ludzkich.
9.  
W przypadku gdy właściwy organ w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania wniosku o udzielenie zezwolenia na podstawie ust. 8 nie wyda decyzji odmownej, nie zażąda przekazania informacji ani nie powiadomi o przedłużeniu terminu, zezwolenie to uważa się za udzielone.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach udzielonych na podstawie niniejszego artykułu, w terminie czterech tygodni od udzielenia takiego zezwolenia.

Artykuł 3

1.  
Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „Wysokim Przedstawicielem”), sporządza i zmienia wykaz w załączniku.
2.  
Rada przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 1, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie fizycznej lub prawnej, danemu podmiotowi lub danemu organowi bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając takiej osobie fizycznej lub prawnej, takiemu podmiotowi lub takiemu organowi przedstawienie uwag.
3.  
W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu decyzji, o której mowa w ust. 1, i odpowiednio informuje daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub dany organ.

Artykuł 4

1.  
Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 1 i 2.
2.  
W załączniku podaje się ewentualnie dostępne informacje konieczne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów. W przypadku osób fizycznych informacje takie mogą obejmować: imiona i nazwiska oraz pseudonimy, datę i miejsce urodzenia obywatelstwo; numer paszportu i numer dowodu tożsamości; płeć; adres, jeżeli jest znany; oraz funkcję lub zawód. W przypadku osób prawnych, podmiotów lub organów informacje takie mogą obejmować: nazwę; miejsce i datę rejestracji; numer rejestracji; oraz miejsce prowadzenia działalności.

Artykuł 5

1.  

Rada i Wysoki Przedstawiciel mogą przetwarzać dane osobowe w celu wykonywania swoich zadań wynikających z niniejszej decyzji, w szczególności:

a) 

w przypadku Rady: w celu przygotowywania i wprowadzania zmian do załącznika;

b) 

w przypadku Wysokiego Przedstawiciela: w celu przygotowywania zmian do załącznika.

2.  
Rada i Wysoki Przedstawiciel przetwarzają, w stosownych przypadkach, odpowiednie dane dotyczące przestępstw popełnionych przez umieszczone w wykazie osoby fizyczne oraz wyroków skazujących takie osoby lub środków bezpieczeństwa dotyczących takich osób, jedynie w zakresie, w jakim przetwarzanie to jest niezbędne do przygotowania załącznika.
3.  
Na potrzeby niniejszej decyzji Rada i Wysoki Przedstawiciel są wyznaczeni jako „administratorzy” w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 ( 1 ) w celu zapewnienia, aby zainteresowane osoby fizyczne mogły korzystać ze swoich praw zgodnie z tym rozporządzeniem.

Artykuł 6

Nie podlegają zaspokojeniu żadne roszczenia w związku z umową lub transakcją, na których wykonanie mają wpływ, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, środki nałożone na podstawie niniejszej decyzji, w tym roszczenia odszkodowawcze lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, zwłaszcza roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o spłatę obligacji, gwarancji lub zabezpieczenia, w szczególności gwarancji finansowej lub zabezpieczenia finansowego, w jakiejkolwiek formie, jeżeli z takimi roszczeniami wystąpiły:

a) 

wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy umieszczone w wykazie znajdującym się w załączniku;

b) 

osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a).

Artykuł 7

Zakazuje się świadomego lub umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów określonych w niniejszej decyzji.

Artykuł 8

Aby zapewnić maksymalne oddziaływanie środków określonych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do środków przewidzianych w niniejszej decyzji.

Artykuł 9

▼M1

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 24 października 2025 r..

▼B

Niniejsza decyzja jest przedmiotem stałego przeglądu. W stosownych przypadkach jej okres obowiązywania jest przedłużany lub jest ona zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.

Wyjątki, o których mowa w art. 2 ust. 7, 8 i 9, w odniesieniu do art. 2 ust. 1 i 2, poddawane są przeglądowi w regularnych odstępach czasu, co najmniej raz na 12 miesięcy, lub – w przypadku zasadniczej zmiany okoliczności – na pilny wniosek złożony przez państwo członkowskie, Wysokiego Przedstawiciela lub Komisję.

Artykuł 10

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.




ZAŁĄCZNIK

Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których mowa w art. 1 i 2

[…]



( 1 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

Top