This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document E2006C0313
EFTA Surveillance Authority Decision No 313/06/COL of 25 October 2006 amending, for the fifty-ninth time, the procedural and substantive rules in the field of State aid by introducing a new chapter 10.B — State aid to promote risk capital investment in small and medium-sized enterprises
Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 313/06/COL z dnia 25 października 2006 r. zmieniająca po raz pięćdziesiąty dziewiąty Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 10.B – Pomoc państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach
Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 313/06/COL z dnia 25 października 2006 r. zmieniająca po raz pięćdziesiąty dziewiąty Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 10.B – Pomoc państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach
Dz.U. L 184 z 16.7.2009, p. 18–34
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
No longer in force, Date of end of validity: 30/06/2014
16.7.2009 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 184/18 |
DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA
NR 313/06/COL
z dnia 25 października 2006 r.
zmieniająca po raz pięćdziesiąty dziewiąty Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 10.B – Pomoc państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach
URZĄD NADZORU EFTA (1),
uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61–63 oraz Protokół 26,
uwzględniając Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie ustanowienia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24 oraz art. 5 ust. 2 lit. b),
uwzględniając art. 1 części I Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale,
mając na uwadze, że zgodnie z art. 24 Porozumienia o nadzorze i Trybunale, Urząd nadaje skuteczność postanowieniom Porozumienia EOG dotyczącym pomocy państwa,
mając na uwadze, że zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) Porozumienia o nadzorze i Trybunale Urząd wydaje zawiadomienia lub wytyczne w kwestiach objętych Porozumieniem EOG, jeśli wspomniane porozumienie lub Porozumienie o nadzorze i Trybunale wyraźnie tak stanowi lub jeśli Urząd uznaje to za konieczne,
przywołując Zasady proceduralne i merytoryczne w dziedzinie pomocy państwa (4) przyjęte przez Urząd dnia 19 stycznia 1994 r. (5),
mając na uwadze, że dnia 19 lipca 2006 r. Komisja Wspólnot Europejskich (zwana dalej „Komisją”) przyjęła Wytyczne wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach (6),
mając na uwadze, że wspomniany komunikat ma również znaczenie dla Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
mając na uwadze, że należy zagwarantować jednolite stosowanie zasad EOG dotyczących pomocy państwa na całym Europejskim Obszarze Gospodarczym,
mając na uwadze, że zgodnie z pkt II części „OGÓLNE”, zamieszczonej na końcu załącznika XV do Porozumienia EOG, Urząd przyjmuje, po konsultacji z Komisją, akty prawne odpowiadające tym, które zostały przyjęte przez Komisję Europejską,
po konsultacji z Komisją Europejską,
odwołując się do konsultacji, które Urząd odbył z państwami EFTA, wysyłając do Islandii, Liechtensteinu i Norwegii listy w przedmiotowej sprawie, datowane 10 października 2006 r.,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Wytyczne w sprawie pomocy państwa zmienia się poprzez wprowadzenie nowego rozdziału 10.B w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach. Nowy rozdział zawarto w załączniku I do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Państwa EFTA zostają poinformowane o niniejszej decyzji listem, do którego załącza się egzemplarz niniejszej decyzji wraz z załącznikiem I. Państwa EFTA prosi się o wyrażenie zgody na proponowane odpowiednie środki określone we wspomnianym liście (zob. pkt 83–85 wytycznych).
Artykuł 3
Komisja zostaje poinformowana zgodnie z lit. d) Protokołu 27 do Porozumienia EOG poprzez przekazanie jej egzemplarza niniejszej decyzji wraz z załącznikiem.
Artykuł 4
Niniejsza decyzja, wraz z załącznikiem I, zostaje opublikowana w sekcji EOG oraz w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
Artykuł 5
Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny.
Sporządzono w Brukseli dnia 25 października 2006 r.
W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA
Bjørn T. GRYDELAND
Przewodniczący
Kristján A. STEFÁNSSON
Członek Kolegium
(1) Zwany dalej Urzędem.
(2) Zwane dalej „Porozumieniem EOG”.
(3) Zwane dalej „Porozumieniem o nadzorze i Trybunale”.
(4) Zwane dalej „wytycznymi w sprawie pomocy państwa”.
(5) Wytyczne w sprawie zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG oraz art. 1 Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd Nadzoru EFTA dnia 19 stycznia 1994 r., opublikowane w Dz.U. L 231 z 3.9.1994 oraz w Suplementcie EOG nr 32 z 3.9.1994. Wspomniane wytyczne zostały ostatnio zmienione dnia 19 kwietnia 2006 r. Zwane dalej „wytycznymi w sprawie pomocy państwa”.
(6) Dz.U. C 194 z 18.8.2006, s. 2.
ZAŁĄCZNIK
„10B. POMOC PAŃSTWA NA WSPIERANIE INWESTYCJI KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA W MAŁYCH I ŚREDNICH PRZEDSIĘBIORSTWACH
10B.1. WSTĘP
10B.1.1. KAPITAŁ PODWYŻSZONEGO RYZYKA JAKO CEL EOG
(1) |
Kapitał podwyższonego ryzyka odnosi się do finansowania kapitału spółek posiadających potencjał szybkiego wzrostu we wczesnych fazach rozwoju. Zapotrzebowanie na kapitał podwyższonego ryzyka zgłaszają zazwyczaj spółki posiadające potencjał szybkiego wzrostu, które nie mają dostatecznego dostępu do rynków kapitałowych, podczas gdy oferta kapitału podwyższonego ryzyka pochodzi od inwestorów gotowych podjąć wysokie ryzyko w zamian za potencjalnie wyższy od średniej zwrot z zainwestowanego kapitału. |
(2) |
Dnia 19 lipca 2006 r. Komisja Wspólnot Europejskich (zwana dalej »Komisją«) wydała Wytyczne wspólnotowe w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach (1). |
(3) |
Podstawę i tło dla nowych wytycznych Komisji w sprawie kapitału podwyższonego ryzyka stanowi uznanie, że poziom kapitału podwyższonego ryzyka dostępnego dla nowo powstałych innowacyjnych przedsiębiorstw jest zbyt niski. »Plan działania w zakresie pomocy państwa – Mniejsza i lepiej ukierunkowana pomoc państwa: mapa drogowa reformy pomocy państwa na lata 2005–2009« (»plan działania w zakresie pomocy państwa«) (2) został opublikowany przez Komisję w czerwcu 2005 r. W planie działania w zakresie pomocy państwa podkreślono znaczenie poprawy klimatu dla biznesu i ułatwienia szybkiego rozruchu nowych przedsiębiorstw. W tym kontekście w planie działania w zakresie pomocy państwa zawarto zapis o przeglądzie Komunikatu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka (3) w celu zaradzenia nieprawidłowościom w funkcjonowaniu rynku wpływającym na podaż kapitału podwyższonego ryzyka dla nowo powstałych przedsiębiorstw i młodych innowacyjnych małych i średnich przedsiębiorstw (»MŚP«), zwłaszcza poprzez zwiększenie elastyczności zasad zawartych w komunikacie »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka«. |
(4) |
Choć w EOG to rynek powinien zapewnić wystarczającą ilość kapitału podwyższonego ryzyka, na rynku kapitału podwyższonego ryzyka istnieje »luka kapitałowa«, będąca utrzymującą się niedoskonałością rynku, która sprawia, że podaż nie pokrywa popytu przy poziomie cen, który gotowe przyjąć są obydwie strony, co z kolei negatywnie oddziałuje na europejskie MŚP. Luka ta dotyczy przede wszystkim innowacyjnych przedsiębiorstw sektora zaawansowanych technologii, które powstały niedawno i posiadają potencjał szybkiego tempa wzrostu. Może ona oddziaływać również na szereg przedsiębiorstw o różnym stażu i reprezentujących różne sektory, które posiadają mniejszy potencjał wzrostu i nie są w stanie znaleźć źródeł finansowania projektów zakładających rozszerzanie działalności bez wykorzystania zewnętrznego kapitału podwyższonego ryzyka. |
(5) |
Istnienie luki kapitałowej może w pewnych ograniczonych okolicznościach usprawiedliwiać udzielanie pomocy państwa. Jeżeli wsparcie na rzecz podaży kapitału podwyższonego ryzyka zostanie dobrze ukierunkowane, może być skutecznym środkiem łagodzenia określonych nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku w tym obszarze i kredytowania kapitału prywatnego. |
(6) |
Niniejsze wytyczne zastępują rozdział 10A (4), »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka« wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa, ustanawiając warunki, na których pomoc państwa na rzecz inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka można uznać za zgodną z Porozumieniem EOG. Wytyczne wyjaśniają warunki istnienia pomocy na mocy postanowień art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG oraz kryteria, które stosować będzie Urząd, prowadząc ocenę zgodności środków kapitału podwyższonego ryzyka na mocy postanowień art. 61 ust. 3 Porozumienia EOG. |
10B.1.2. DOŚWIADCZENIE W DZIEDZINIE POMOCY PAŃSTWA DLA KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA
(7) |
Niniejsze wytyczne oparte są na wytycznych wspólnotowych w sprawie pomocy państwa na wspieranie inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka w małych i średnich przedsiębiorstwach, które przygotowano w kontekście doświadczeń zdobytych przy stosowaniu komunikatu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka, odpowiadającego wytycznym Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka (5). Uwzględniono również uwagi otrzymane przez Komisję, przedstawione przez państwa EOG oraz strony zainteresowane, w toku konsultacji publicznych na temat przeglądu komunikatu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka, na temat planu działania w zakresie pomocy państwa oraz na temat komunikatu w sprawie pomocy państwa na rzecz innowacyjności (6). Doświadczenie Komisji oraz uwagi przedstawione w trakcie konsultacji wykazały, że zasadniczo ustalenia komunikatu »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka« sprawdziły się w praktyce, ale wskazały również potrzebę zwiększenia elastyczności stosowania zasad oraz odpowiedniego ich dostosowania, aby odzwierciedlały zmienioną sytuację na rynku kapitału podwyższonego ryzyka. Ponadto z doświadczenia wynika, że w przypadku niektórych rodzajów inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka dokonywanych w niektórych dziedzinach nie zawsze możliwe było spełnienie warunków określonych w komunikacie »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka«, przez co w tych przypadkach kapitał podwyższonego ryzyka nie mógł otrzymać odpowiedniego wsparcia w ramach pomocy państwa. Ponadto doświadczenie pokazało również, że fundusze kapitału podwyższonego ryzyka, które uzyskały pomoc, wykazywały ogólnie niską rentowność. Urząd zgadza się ze wspomnianymi powyżej poglądami. |
(8) |
Aby rozwiązać te problemy, niniejsze wytyczne proponują w określonych warunkach bardziej elastyczne podejście, które pozwoli państwom EFTA na lepsze ukierunkowanie środków pomocy dla kapitału podwyższonego ryzyka względem wskazanej nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku. Niniejsze wytyczne przedstawiają również precyzyjne podejście gospodarcze stosowane przy ocenie zgodności z Porozumieniem EOG środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Na mocy wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka ocena zgodności programów opierała się na stosunkowo skomplikowanej analizie gospodarczej, skupiającej się na wielkości nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku oraz ukierunkowaniu środka pomocy. Tak więc wytyczne Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka odzwierciedlały już główne założenie precyzyjnego podejścia gospodarczego. Trzeba było jednak doprecyzować niektóre kryteria, aby zapewnić lepsze ukierunkowanie środków pomocy na konkretne nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku. Nowe wytyczne zawierają zwłaszcza elementy, które wspierają podejmowanie profesjonalnych decyzji inwestycyjnych motywowanych potencjalnym zyskiem, aby nadal zachęcać inwestorów prywatnych do prowadzenia wspólnych inwestycji ze skarbem państwa. Podjęto również wysiłki w celu zapewnienia jasności tam, gdzie – jak wykazało doświadczenie z komunikatem Komisji »Pomoc państwa a kapitał podwyższonego ryzyka« oraz wytycznymi Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka – było to konieczne. |
10B.1.3. TEST BILANSUJĄCY DLA POMOCY PAŃSTWA WSPIERAJĄCEJ INWESTYCJE KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA
10B.1.3.1. Plan działania w zakresie pomocy państwa i test bilansujący
(9) |
W planie działania w zakresie pomocy państwa Komisja podkreśliła wagę promowania podejścia gospodarczego przy prowadzeniu analiz pomocy państwa. Pozwala to zrównoważyć potencjalny pozytywny wpływ środka pomocy, w zakresie osiągania wspólnego celu, w stosunku do potencjalnego negatywnego wpływu środka w zakresie naruszania zasad konkurencji i handlu. Zgodnie z planem działania w zakresie pomocy państwa test bilansujący składa się z trzech etapów, z których pierwsze dwa odnoszą się do pozytywnego wpływu, a ostatni do wpływu negatywnego i otrzymanego bilansu oceny:
Test bilansujący ma analogiczne zastosowanie przy określaniu zasad pomocy państwa oraz przy ocenie przypadków wchodzących w ich zakres. |
10B.1.3.2. Nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku
(10) |
W oparciu o doświadczenie zebrane w zakresie stosowania przepisów dotyczących pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka Urząd uznał, że w EOG nie odnotowano występowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku kapitału podwyższonego ryzyka. Urząd przyznaje jednak, że istnieją luki rynkowe dotyczące niektórych rodzajów inwestycji na określonych etapach rozwoju przedsiębiorstw. Luki te powstają w wyniku niedopasowania podaży i popytu kapitału podwyższonego ryzyka i można je ogólnie opisać jako lukę kapitałową. |
(11) |
Zapewnienie finansowania kapitału, zwłaszcza na rzecz mniejszych przedsiębiorstw, stawia szereg wyzwań zarówno przed inwestorami, jak i przedsiębiorstwami, w które się inwestuje. Po stronie podaży, inwestorzy muszą dokonać ostrożnej analizy nie tylko dotyczącej oferowanego zabezpieczenia (jak w przypadku kredytodawców), ale również całej strategii biznesowej, aby ocenić szanse, że inwestycja przyniesie zysk, oraz ocenić związane z nią ryzyko. Inwestor musi mieć również możliwość monitorowania, czy kierownictwo przedsiębiorstwa prawidłowo wdraża strategię biznesową. Musi on również zaplanować i przeprowadzić strategię wyjścia, aby wygenerować dostosowany do ryzyka zwrot z inwestycji, sprzedając część kapitału własnego spółki, w którą inwestuje. |
(12) |
Po stronie popytu, przedsiębiorstwo musi zrozumieć korzyści i zagrożenia płynące z zewnętrznej inwestycji w kapitał, aby mogło przeprowadzić przedsięwzięcie i przygotować plany operacyjne, zabezpieczając odpowiednie środki i doradztwo. Z powodu braku kapitału wewnętrznego, zabezpieczenia koniecznego, aby uzyskać finansowanie dłużne, lub braku odpowiedniej historii kredytowej przedsiębiorstwo może doświadczyć znacznych ograniczeń w zakresie finansowania. Ponadto przedsiębiorstwo musi podzielić się kontrolą z inwestorem zewnętrznym, który oprócz prawa do części kapitału własnego może zazwyczaj wpływać na decyzje spółki. |
(13) |
W rezultacie dopasowanie podaży i popytu kapitału podwyższonego ryzyka może być niedostateczne, przez co poziom kapitału podwyższonego ryzyka dostępny na rynku jest zbyt niski, a przedsiębiorstwa nie uzyskują finansowania, mimo że dysponują cennym modelem działalności gospodarczej i przejawiają szanse wzrostu. Urząd uznaje, że główny powód nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dotyczącej rynków kapitału podwyższonego ryzyka, która szczególnie wpływa na dostęp do kapitału MŚP oraz przedsiębiorstw we wczesnej fazie rozwoju i która może usprawiedliwić interwencję państwa, wiąże się z niepełnymi lub niesymetrycznymi informacjami. Skutkiem niepełnych lub niesymetrycznych informacji mogą być:
|
10B.1.3.3. Stosowność instrumentu
(14) |
Urząd uznaje, że pomoc państwa na wsparcie środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka może stanowić odpowiedni instrument w ramach granic i warunków określonych w niniejszych wytycznych. Należy jednak pamiętać, że zapewnianie kapitału podwyższonego ryzyka jest przede wszystkim działalnością komercyjną, wiążącą się z podejmowaniem decyzji na zasadach rynkowych. W tym kontekście do podwyższenia poziomu udostępnianego kapitału podwyższonego ryzyka mogą również przyczynić się bardziej ogólne środki strukturalne, niestanowiące pomocy państwa, jak np.: środki wspierające kulturę przedsiębiorczości, wprowadzające bardziej neutralne opodatkowanie różnych form finansowania MŚP (np. nowego kapitału, zatrzymanych zysków i finansowania wierzycielskiego), przyczyniające się do integracji rynku i rozluźniające ograniczenia prawne, łącznie z ograniczeniami dotyczącymi inwestycji prowadzonych przez określone typy instytucji finansowych (np. fundusze emerytalne) oraz administracyjne procedury zakładania firm. |
10B.1.3.4. Efekt zachęty a konieczność
(15) |
Pomoc państwa na zapewnienie kapitału podwyższonego ryzyka musi wiązać się ze wzrostem netto dostępności kapitału podwyższonego ryzyka dla MŚP, zwłaszcza dzięki kredytowaniu inwestycji dokonywanych przez inwestorów prywatnych. Ryzyko »wypierania« lub braku efektu zachęty oznacza, że niektóre przedsiębiorstwa finansowane za pomocą środków wspieranych przez państwo mogłyby i tak uzyskać finansowanie na tych samych warunkach nawet w przypadku braku pomocy państwa. Istnieją dowody na występowanie tego rodzaju skutków, choć są one siłą rzeczy niepotwierdzone. W takich okolicznościach wykorzystanie zasobów publicznych jest nieefektywne. |
(16) |
Urząd jest zdania, że pomoc w postaci kapitału podwyższonego ryzyka, spełniająca warunki określone w niniejszych wytycznych, zapewni efekt zachęty. Potrzeba zapewniania zachęt zależy od wielkości nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku związanej z różnymi rodzajami środków i beneficjentów. Tak więc określono szereg kryteriów w odniesieniu do wielkości transz inwestycji na docelowe przedsiębiorstwo, stopnia zaangażowania inwestorów prywatnych oraz czynników związanych zwłaszcza z wielkością przedsiębiorstwa i etapem rozwoju, na którym odbywa się finansowanie. |
10B.1.3.5. Proporcjonalność pomocy
(17) |
Potrzeba zapewniania zachęt zależy od wielkości nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, związanej z różnymi rodzajami środków, beneficjentów i stadium rozwoju MŚP. Można uznać, że środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka jest dobrze opracowany, jeżeli wszystkie elementy pomocy są niezbędne, aby stworzyć zachęty do udostępniania kapitału MŚP znajdującym się w fazie zalążkowej, rozruchu lub we wczesnym stadium rozwoju. Pomoc państwa będzie nieefektywna, jeżeli przekroczy zakres pomocy koniecznej do pobudzenia większej podaży kapitału podwyższonego ryzyka. W celu ograniczenia pomocy do koniecznego minimum ważny jest znaczny udział prywatny oraz to, aby wspomagane inwestycje na rzecz docelowych MŚP były podyktowane dążeniem do osiągnięcia zysku i były zarządzane na zasadzie komercyjnej. |
10B.1.3.6. Negatywne skutki pomocy i ogólna równowaga
(18) |
Porozumienie EOG nakłada na Urząd obowiązek kontroli pomocy państwa udzielanej przez państwa EFTA. Dlatego Urząd musi zachować czujność, aby zapewniać dobre ukierunkowanie środków i zapobiegać poważnym naruszeniom zasad konkurencji. Podejmując decyzję, czy przeznaczenie funduszy publicznych na wspieranie kapitału podwyższonego ryzyka jest zgodne z Porozumieniem EOG, Urząd będzie w miarę możliwości ograniczać następujące kategorie ryzyka:
|
10B.1.4. KONTROLA POMOCY PAŃSTWA DLA KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA
(19) |
Zapewnianie przedsiębiorstwom finansowania z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka nie może być powiązane ze stosowanym podczas kontroli pomocy państwa tradycyjnym pojęciem »kosztów kwalifikowalnych«, które opiera się na określonych kosztach, w stosunku do których pomoc jest dozwolona, i z ustanawianiem maksymalnych intensywności pomocy. Wielość możliwych modeli środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka określonych przez państwa EFTA oznacza również, że Urząd nie jest w stanie określić sztywnych kryteriów określania, czy dane środki są zgodne z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Tak więc ocena kapitału podwyższonego ryzyka wiąże się z odejściem od tradycyjnego sposobu prowadzenia kontroli pomocy państwa. |
(20) |
Jednak, ponieważ wytyczne Urzędu w sprawie pomocy państwa i kapitału podwyższonego ryzyka sprawdziły się w praktyce w dziedzinie kapitału podwyższonego ryzyka, Urząd zdecydował się kontynuować i dalej rozwijać podejście określone w komunikacie i w wytycznych. |
10B.2. ZAKRES I DEFINICJE
10B.2.1. ZAKRES
(21) |
Niniejsze wytyczne odnoszą się jedynie do programów kapitału podwyższonego ryzyka skierowanych do małych i średnich przedsiębiorstw. Nie mają one stanowić podstawy prawnej stwierdzania zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków doraźnych mających na celu zapewnienie kapitału pojedynczym przedsiębiorstwom. |
(22) |
Żaden z zapisów niniejszych wytycznych nie może być wykorzystany do zakwestionowania zgodności środków pomocy państwa, które spełniają kryteria określone w innych wytycznych, programach ramowych lub rozporządzeniach przyjętych przez Urząd. |
(23) |
Urząd będzie przykładać szczególną uwagę do potrzeby zapobiegania stosowaniu niniejszych wytycznych w celu ominięcia przepisów ustanowionych w istniejących ramach, wytycznych i rozporządzeniach. |
(24) |
Środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka muszą jednoznacznie wykluczać udzielanie pomocy przedsiębiorstwom:
|
(25) |
Niniejsze wytyczne nie mają zastosowania do pomocy na rzecz działalności związanej z eksportem, zwłaszcza pomocy bezpośrednio uzależnionej od ilości eksportowanych towarów; nie dotyczą również zakładania i funkcjonowania sieci dystrybucyjnych lub innych wydatków bieżących związanych z działalnością eksportową, ani pomocy uzależnionej od stosowania towarów krajowych, a nie importowanych. |
10B.2.2. DEFINICJE
(26) |
Do celów niniejszych wytycznych stosuje się następujące definicje:
|
10B.3. ZASTOSOWANIE POSTANOWIEŃ ART. 61 UST. 1 W DZIEDZINIE KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA
10B.3.1. TEKSTY O ZASTOSOWANIU OGÓLNYM
(27) |
Istnieje już szereg tekstów opublikowanych przez Urząd, które zawierają interpretację dotyczącą kwestii, czy środki indywidualne mieszczą się w ramach definicji pomocy państwa i które mogą mieć zastosowanie w przypadku środków kapitału podwyższonego ryzyka. Są to m.in. wytyczne urzędu w sprawie udziałów znajdujących się w posiadaniu organów władzy publicznej (12), wytyczne Urzędu w sprawie zastosowania reguł pomocy państwa do środków dotyczących podatków bezpośrednich od osób prawnych (13) oraz wytyczne Urzędu w sprawie gwarancji państwa (14). Urząd będzie nadal stosować te teksty przy dokonywaniu oceny, czy środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka stanowią pomoc państwa. |
10B.3.2. OBECNOŚĆ POMOCY NA TRZECH POZIOMACH
(28) |
Środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka zakładają często złożone struktury stworzone w celu promowania tego rodzaju kapitału, gdyż organy publiczne stwarzają zachęty dla pewnej grupy podmiotów gospodarczych (inwestorów), aby ta dostarczyła funduszy innej grupie (docelowe MŚP). Nawet jeżeli intencją organów publicznych jest jedynie zapewnienie korzyści tej drugiej grupie, to w zależności od założeń rządzących danym środkiem z pomocy państwa mogą korzystać przedsiębiorstwa należące do jednej lub drugiej grupy, lub też do obu grup. Ponadto w większości przypadków za sprawą środka powstaje fundusz lub inne narzędzie inwestycyjne, które ma byt oddzielny od bytu inwestora oraz od przedsiębiorstw, w które się inwestuje. W takich przypadkach konieczne jest, aby rozważyć, czy fundusz lub narzędzie inwestycyjne można uznać za przedsiębiorstwo korzystające z pomocy państwa. |
(29) |
W tym kontekście finansowanie za pomocą środków, które nie stanowią zasobów państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG, uznaje się za finansowanie udzielane przez inwestorów prywatnych. Tak jest zwłaszcza w przypadku finansowania udzielanego przez Europejski Bank Inwestycyjny i Europejski Fundusz Inwestycyjny. |
(30) |
W celu stwierdzenia obecności pomocy państwa na poszczególnych poziomach Urząd weźmie pod uwagę następujące czynniki (15). |
(31) |
Pomoc dla inwestorów. W przypadku gdy dany środek pozwala inwestorom prywatnym na dokonanie inwestycji w kapitał lub z wykorzystaniem instrumentów quasi-kapitałowych w przedsiębiorstwo lub grupę przedsiębiorstw na warunkach korzystniejszych niż czynią to inwestorzy publiczni, lub gdyby przedsięwzięli taką inwestycję bez korzystania z takiego środka, wówczas uznaje się, że dla wspomnianych inwestorów prywatnych wynika z tego korzyść. Jak określono w sekcji 10B.4.2 niniejszych wytycznych, korzyść ta może przybrać różne postacie. Kwestia ta nie ulega zmianie nawet w przypadku, gdy pod wpływem danego środka inwestor prywatny przyznaje korzyść danemu przedsiębiorstwu lub danym przedsiębiorstwom. Jeśli natomiast warunki inwestycji byłyby możliwe do przyjęcia dla normalnego podmiotu gospodarczego w kontekście gospodarki rynkowej i braku jakiejkolwiek publicznej ingerencji, Urząd uzna, że inwestycja została dokonana na takich samych warunkach tak w przypadku inwestorów publicznych, jak i prywatnych, i stąd też nie stanowi pomocy państwa. Sytuację taką zakłada się w przypadku, gdy inwestorzy publiczni i prywatni dzielą dokładnie to samo ryzyko wzrostu (upside risk), jak i ryzyko spadku (downside risk) oraz te same korzyści, posiadają ten sam poziom podporządkowania, oraz gdy przynajmniej 50 % funduszy środka pochodzi od inwestorów prywatnych, którzy nie są związani z przedsiębiorstwami, w które inwestują. |
(32) |
Pomoc dla funduszu inwestycyjnego, narzędzia inwestycyjnego i/lub zarządcy. Urząd jest zasadniczo zdania, że fundusz inwestycyjny lub narzędzie inwestycyjne jest narzędziem pośrednim dla transferu pomocy do inwestorów lub przedsiębiorstw, w które się inwestuje, i że sam w sobie nie jest beneficjentem pomocy. Jednak środki, takie jak środki fiskalne lub inne środki łączące się z bezpośrednimi przelewami na rzecz narzędzia inwestycyjnego lub istniejącego funduszu z licznymi i różnymi inwestorami, mającego charakter niezależnego przedsiębiorstwa, mogą stanowić pomoc, chyba że inwestycja dokonywana jest na warunkach, które byłyby możliwe do przyjęcia dla normalnego podmiotu gospodarczego w kontekście gospodarki rynkowej i stąd też nie przedstawiałyby korzyści dla beneficjenta. Podobnie uznaje się, że pomoc dla zarządców funduszu lub przedsiębiorstwa zarządzającego funduszem występuje wtedy, gdy ich wynagrodzenie nie odzwierciedla w pełni poziomu aktualnego wynagrodzenia rynkowego w podobnych sytuacjach. Z drugiej strony zakłada się, że pomoc nie występuje, jeżeli zarządcy lub przedsiębiorstwo zarządzające zostali wybrani w drodze otwartej i przejrzystej procedury przetargu publicznego lub jeśli nie otrzymują od państwa jakichkolwiek innych korzyści. |
(33) |
Pomoc dla przedsiębiorstw będących inwestobiorcami. Zwłaszcza jeżeli pomoc jest obecna na poziomie inwestorów, narzędzia inwestycyjnego lub funduszu inwestycyjnego, w trybie normalnym Urząd uzna, że przynajmniej częściowo została przekazana przedsiębiorstwom docelowym, a zatem, że jest obecna także na ich poziomie. Tak się przedstawia sytuacja w przypadkach, gdzie decyzje inwestycyjne podejmowane są przez zarządców funduszu w oparciu o logikę czysto komercyjną. |
(34) |
We wszystkich przypadkach, gdy inwestycja jest dokonywana na warunkach, które byłyby możliwe do przyjęcia dla inwestora prywatnego w kontekście gospodarki rynkowej przy braku jakiejkolwiek ingerencji ze strony państwa, przedsiębiorstwa, w które zainwestowano, nie będą uznawane za beneficjentów pomocy. W tym celu Urząd rozpatrzy, czy takie decyzje inwestycyjne były podyktowane wyłącznie dążeniem do osiągnięcia zysku i oparte na rozsądnym planie operacyjnym i prognozach, jak również na jasnej i realistycznej strategii wyjścia. Pod uwagę brany będzie także mandat zarządcy lub przedsiębiorstwa zarządzającego w zakresie wyboru i inwestycji oraz udział procentowy i stopień zaangażowania inwestorów prywatnych. |
10B.3.3. KWOTY DE MINIMIS
(35) |
Jeżeli całe finansowanie w formie kapitału podwyższonego ryzyka udzielane jest beneficjentom pomocy de minimis w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 69/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis (16), wówczas finansowania nie uznaje się za objęte postanowieniami art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG. Stosowanie zasady de minimis w przypadku środków kapitału podwyższonego ryzyka jest utrudnione ze względu na trudności przy obliczaniu pomocy oraz przez fakt, że środki mogą stanowić pomoc nie tylko dla przedsiębiorstw docelowych, ale także dla innych inwestorów. Jednak wszędzie tam, gdzie wspomniane trudności mogą zostać przezwyciężone, zasada de minimis może być stosowana. Dlatego też, jeżeli program przewiduje wykorzystanie kapitału publicznego na rzecz poszczególnych przedsiębiorstw w okresie trzech lat jedynie do odnośnego progu de minimis, to pewne jest, że pomoc dla tych przedsiębiorstw lub inwestorów mieści się w przepisowych granicach. |
10B.4. OCENA ZGODNOŚCI POMOCY NA ZAPEWNIENIE KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA Z ART. 61 UST. 3 LIT. C) POROZUMIENIA EOG
10B.4.1. ZASADY OGÓLNE
(36) |
W rozumieniu art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG pomoc przeznaczona na wsparcie rozwoju niektórych rodzajów działalności gospodarczej może być traktowana jako zgodna z funkcjonowaniem Porozumienia EOG, w przypadku gdy nie zakłóca, w sposób sprzeczny ze wspólnym interesem, warunków wymiany handlowej. Urząd stwierdza taką zgodność środka pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka jedynie w przypadku, gdy w oparciu o test bilansujący opisany w sekcji 10B.1.3 stwierdzi, że środek pomocy prowadzi do zwiększenia podaży kapitału ryzyka, nie mając jednocześnie negatywnego wpływu na warunki transakcji na tyle, że byłoby to sprzeczne z interesem ogólnym. Niniejsza sekcja określa warunki, którymi kieruje się Urząd przy dokonywaniu oceny zgodności pomocy w postaci kapitału podwyższonego ryzyka z art. 61 ust. 3 lit. c) Porozumienia EOG. |
(37) |
W sytuacji gdy Urząd będzie dysponować kompletnym powiadomieniem wskazującym, że wszystkie warunki określone w niniejszej sekcji zostały spełnione, będzie on dążyć do przeprowadzenia szybkiej oceny pomocy w ramach terminów określonych w Protokole 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, dotyczącym funkcji i uprawnień Urzędu Nadzoru EFTA w dziedzinie pomocy państwa. W przypadku niektórych rodzajów środków, które nie spełniają wszystkich warunków opisanych w niniejszej sekcji, Urząd podejmie bardziej szczegółową ocenę środka wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka, jak opisano w sekcji 10B.5. |
(38) |
Tam, gdzie pomoc istnieje także na poziomie przedsiębiorstw docelowych i dostarczenie kapitału ryzyka związane jest z kosztami, które kwalifikują się do pomocy zgodnie z innymi przepisami, programem ramowym lub innymi wytycznymi, tekst takiego dokumentu może być zastosowany w celu rozpatrzenia kwestii, czy pomoc jest zgodna z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. |
10B.4.2. FORMA POMOCY
(39) |
Wybór formy środka pomocy leży zasadniczo w gestii danego państwa EFTA i ta zasada ma zastosowanie również w przypadku środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Jednak oceniając tego typu środki, Urząd będzie brał pod uwagę fakt, czy zachęcają one inwestorów rynkowych do dostarczania przedsiębiorstwom docelowym kapitału podwyższonego ryzyka i czy jest prawdopodobne, że ich wynikiem będą decyzje inwestycyjne podjęte na zasadzie komercyjnej (tzn. wynikającej z dążenia do osiągnięcia zysku), jak zostało to szerzej objaśnione w sekcji 10B.4.3. |
(40) |
Urząd uważa, że rodzaje środków zdolnych do osiągnięcia wyżej opisanego wyniku obejmują następujące elementy:
|
10B.4.3. WARUNKI ZGODNOŚCI
(41) |
Do zapewnienia, że zgodnie z tym, co zostało określone w sekcji 10B.1.3.4, dany środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka wiąże się z efektem zachęty i że istnieje konieczność pomocy, istotnych jest szereg wskaźników. Zakłada się, że pomoc państwa musi być ukierunkowana na konkretną nieprawidłowość w funkcjonowaniu rynku, której istnienie zostało dostatecznie udokumentowane. W tym celu niniejsze wytyczne określają zgodne z zasadą »bezpiecznej przystani« progi dla transz inwestycji w docelowe MŚP we wczesnych stadiach ich działalności gospodarczej. Ponadto w celu ograniczenia pomocy do koniecznego minimum ważne jest, aby wspomagane inwestycje na rzecz docelowych MŚP były podyktowane dążeniem do osiągnięcia zysku i były zarządzane na zasadzie komercyjnej. Urząd uzna, że oba elementy: zarówno efekt zachęty, jak i konieczność proporcjonalności pomocy, są obecne w ramach środka pomocy wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka oraz że ogólny bilans oceny jest dodatni wszędzie tam, gdzie spełnione są wszystkie następujące warunki. Środki obejmujące narzędzia inwestycyjne zostaną poddane ocenie zgodnie z sekcją 10B.5 niniejszych wytycznych, a nie na warunkach niniejszej sekcji. |
10B.4.3.1. Maksymalny poziom transz inwestycyjnych
(42) |
Środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka musi przewidywać, aby transze finansowania, w całości lub częściowo finansowane ze środków pomocy państwa, nie przekraczały 1,5 mln EUR na docelowe MŚP w okresie dwunastu miesięcy. |
10B.4.3.2. Ograniczenia finansowania w fazie zalążkowej, rozruchu i ekspansji
(43) |
W przypadku małych przedsiębiorstw, lub w przypadku średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach objętych pomocą, środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka nie może być stosowany do zapewniania finansowania po fazie rozszerzania działalności. W przypadku średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą środek ten nie może być stosowany do zapewniania finansowania po fazie rozruchu. |
10B.4.3.3. Przewaga kapitałowych i quasi-kapitałowych instrumentów inwestycyjnych
(44) |
Całkowity budżet środka pomocy wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka musi składać się co najmniej w 70 % z kapitałowych i quasi-kapitałowych instrumentów inwestycyjnych przeznaczonych dla docelowych MŚP. Oceniając charakter instrumentów tego rodzaju Urząd uwzględniać będzie ich istotę gospodarczą, a nie ich nazwę czy przypisaną przez inwestorów klasyfikację. Urząd uwzględni zwłaszcza ponoszony przez inwestora stopień ryzyka w działalności spółki docelowej, ponoszone przez inwestora potencjalne straty, przewagę wynagrodzenia uzależnionego od zysków nad stałym wynagrodzeniem oraz poziom podporządkowania inwestora w przypadku bankructwa firmy. Urząd może również uwzględnić klasyfikację instrumentów inwestycyjnych przewidzianą w stosownych przepisach prawa krajowego, przepisach wykonawczych, finansowych i rachunkowych, jeżeli są one spójne i przydatne do kwalifikacji. |
10B.4.3.4. Udział inwestorów prywatnych
(45) |
Co najmniej 50 % finansowania inwestycji przeprowadzonej w ramach środka pomocy wykorzystującego kapitał podwyższonego ryzyka musi pochodzić od prywatnych inwestorów, lub – w przypadku środków przeznaczonych dla MŚP znajdujących się na obszarach objętych pomocą – co najmniej 30 % finansowania. |
10B.4.3.5. Decyzje inwestycyjne podejmowane dla zysku
(46) |
Środek pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka musi gwarantować, że decyzje o inwestowaniu w przedsiębiorstwa docelowe są podejmowane dla osiągnięcia zysku. Tak jest w przypadku, gdy motywację dokonania inwestycji stanowi znaczny potencjał generowania zysku oraz stałe wspieranie przedsiębiorstw docelowych, aby ten cel osiągnąć. To kryterium jest uważane za spełnione, jeżeli wszystkie poniższe warunki zostały dotrzymane:
|
10B.4.3.6. Zarządzanie na zasadach rynkowych
(47) |
Zarządzanie środkiem pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka lub funduszem kapitału takiego rodzaju musi się odbywać na zasadach rynkowych. Zespół zarządzający musi się zachowywać jak menadżerowie sektora prywatnego, których celem jest optymalizacja zwrotu na rzecz ich inwestorów. To kryterium jest uważane za spełnione, jeżeli wszystkie poniższe warunki zostały dotrzymane:
|
10B.4.3.7. Specjalizacja branżowa
(48) |
Z uwagi na fakt, że wiele funduszy sektora prywatnego koncentruje się na konkretnych technologiach innowacyjnych lub nawet poszczególnych sektorach (takich jak opieka zdrowotna, technologie informatyczne, biotechnologia), Urząd może zgodzić się na podejście sektorowe w odniesieniu do środków wykorzystujących kapitał podwyższonego ryzyka, pod warunkiem że środki te wchodzą w zakres niniejszych wytycznych zgodnie z sekcją 10B.2.1. |
10B.5. ZGODNOŚĆ ŚRODKÓW POMOCY W CELU ZAPEWNIENIA KAPITAŁU PODWYŻSZONEGO RYZYKA PODDANA SZCZEGÓŁOWEJ OCENIE
(49) |
Niniejsza sekcja wytycznych ma zastosowanie do środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, które nie spełniają wszystkich warunków określonych w sekcji 10B.4. W odniesieniu do tych środków konieczne jest dokonanie bardziej szczegółowej oceny zgodności, w oparciu o test bilansujący opisany w sekcji 10B.1.3, ze względu na potrzebę ukierunkowania pomocy na określone nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, jak również ze względu na podwyższone ryzyko ewentualnego wypierania inwestorów prywatnych i zakłócenia konkurencji. |
(50) |
Analiza zgodności tych środków z funkcjonowaniem Porozumienia EOG dokonana zostanie w oparciu o szereg czynników pozytywnych i negatywnych. Żaden pojedynczy czynnik nie jest decydujący, ani też żadna ich kombinacja nie może zostać uznana sama w sobie za wystarczającą dla zapewnienia zgodności. W niektórych przypadkach możliwość uwzględnienia określonych czynników oraz przypisywana im waga mogą być uzależnione od rodzaju środka. |
(51) |
Państwa EFTA będą musiały przedstawić wszystkie czynniki oraz dokumenty, jakie uznają za przydatne do oceny danego środka. Wymagany zakres dokumentacji oraz ocena Urzędu zależeć będą od specyfiki każdego przypadku i będą proporcjonalne do stopnia nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku będącej przedmiotem działania oraz do ryzyka wyparcia inwestycji prywatnych. |
10B.5.1. ŚRODKI POMOCY PODDANE SZCZEGÓŁOWEJ OCENIE
(52) |
Wymienione poniżej rodzaje środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, niezgodne z jednym lub więcej niż jednym z warunków określonych w sekcji 10B.4, zostaną poddane bardziej szczegółowej ocenie, zważywszy na mniej oczywiste dowody na nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku oraz podwyższone ryzyko wyparcia inwestycji prywatnych lub zakłócenia konkurencji. a) Środki przewidujące transze inwestycyjne powyżej progu wynoszącego, zgodnie z zasadą »bezpiecznej przystani«, 1,5 mln EUR na docelowe MŚP w każdym okresie 12 miesięcy Urząd jest świadom, że rynek kapitału podwyższonego ryzyka oraz luka kapitałowa podlegają ciągłym zmianom, jak również tego, że nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dotykają przedsiębiorstwa w różnym stopniu w zależności od wielkości, etapu rozwoju działalności oraz przynależności do określonego sektora gospodarki. Dlatego też Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, przewidujących transze inwestycyjne powyżej progu 1,5 mln EUR na przedsiębiorstwo rocznie, o ile zostanie przedstawiona niezbędna dokumentacja nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku. b) Środki zapewniania finansowania na fazę rozszerzania działalności dla średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą Urząd przyznaje, że niektóre średnie przedsiębiorstwa znajdujące się na obszarach nieobjętych pomocą mogą borykać się z niedostatecznym dostępem do kapitału podwyższonego ryzyka, nawet w fazie rozszerzania działalności, pomimo dostępności finansowania dla przedsiębiorstw odnotowujących znaczące obroty i/lub ogólne saldo. Dlatego Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie w niektórych przypadkach zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków częściowo pokrywających fazę rozszerzania działalności średnich przedsiębiorstw, o ile zostanie przedstawiona niezbędna dokumentacja. c) Środki przewidujące inwestycje kontynuacyjne w przedsiębiorstwa docelowe, które już otrzymały zastrzyki kapitału stanowiącego pomoc na kolejne rundy finansowania, nawet powyżej ogólnych progów zgodnych z zasadą »bezpiecznej przystani«, oraz na finansowanie początkowego etapu rozwoju przedsiębiorstw Urząd jest świadom wagi inwestycji kontynuacyjnych w przedsiębiorstwa docelowe, które już otrzymały zastrzyki kapitału o charakterze pomocy na wczesnych etapach ich rozwoju, na dalsze rundy finansowania, przekraczających nawet maksymalne transze inwestycyjne zgodne z zasadą »bezpiecznej przystani«, oraz finansowania początkowego etapu rozwoju przedsiębiorstw aż do wyjścia z inwestycji początkowej. Może być to konieczne dla uniknięcia rozwodnienia kapitału publicznego w tych rundach finansowania przy jednoczesnym zapewnieniu przedsiębiorstwom docelowym kontynuacji finansowania, tak by zarówno inwestorzy publiczni, jak i prywatni mogli osiągnąć pełne korzyści z ryzykownych inwestycji. W tych warunkach oraz zważywszy na specyfikę docelowego sektora oraz docelowych przedsiębiorstw, Urząd jest gotów rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG inwestycji kontynuacyjnej, o ile kwota inwestycji jest zgodna z inwestycją początkową i wielkością funduszu. d) Środki przewidujące udział inwestorów prywatnych poniżej 50 % na obszarach nieobjętych pomocą i poniżej 30 % na obszarach objętych pomocą Poziom rozwoju rynku prywatnego kapitału podwyższonego ryzyka jest bardzo zróżnicowany w poszczególnych państwach EOG. W niektórych przypadkach państwo może mieć trudności ze znalezieniem inwestorów prywatnych i dlatego Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków z udziałem prywatnym poniżej progów określonych w sekcji 10B.4.3.4, jeżeli państwa EFTA przedłożą niezbędną dokumentację. Problem ten może być jeszcze poważniejszy w przypadku środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, podejmowanych w odniesieniu do MŚP na obszarach objętych pomocą. W tych sytuacjach, ze względu znaczne oddalenie od ośrodków, w których skoncentrowany jest kapitał podwyższonego ryzyka typu venture, mniejszą gęstość zaludnienia oraz większą niechęć inwestorów prywatnych do podejmowania ryzyka, przedsiębiorstwa mogą jeszcze bardziej odczuwać brak dostępnego kapitału. Te MŚP mogą także napotykać na takie trudności z popytem, jak trudności z przygotowaniem mającej szanse powodzenia koncepcji działalności gospodarczej gotowej na wchłonięcie inwestycji, mniejsze tradycje inwestowania na rynku kapitałowym oraz szczególną niechęć do utraty kontroli nad zarządzaniem przedsiębiorstwem w wyniku napływu kapitału podwyższonego ryzyka typu venture. e) Środki w celu zapewnienia kapitału zalążkowego małym przedsiębiorstwom, które mogą przewidywać (i) mniejszy udział ze strony inwestorów prywatnych bądź brak tego udziału; i/lub (ii) przewagę wierzycielskich instrumentów inwestycyjnych w przeciwieństwie do kapitałowych i quasi-kapitałowych instrumentów inwestycyjnych Nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dotykające przedsiębiorstw we wczesnej fazie rozwoju są wyraźniej odczuwalne ze względu na wysoki stopień ryzyka związanego z ewentualną inwestycją oraz potrzebą intensywnego wspierania przedsiębiorcy na tym kluczowym etapie. Odzwierciedleniem tego jest także niechęć lub niemal brak inwestorów prywatnych gotowych dostarczyć kapitał zalążkowy, co oznacza, że ryzyko wyparcia inwestorów prywatnych jest bardzo ograniczone lub nie występuje w ogóle. Ponadto możliwości zakłócenia konkurencji są ograniczone ze względu na znaczne oddalenie tych małych przedsiębiorstw od rynku. Takie przyczyny mogą uzasadniać bardziej przychylne stanowisko Urzędu w kwestii środków stosowanych w odniesieniu do fazy wczesnego rozwoju, także ze względu na niezwykle istotną rolę, jaką mogą one odegrać w stymulowaniu rozwoju i tworzeniu nowych miejsc pracy w EOG. f) Środki obejmujące w szczególności narzędzie inwestycyjne Narzędzie inwestycyjne może uprościć dopasowanie inwestorów i docelowych MŚP, i tym samym ułatwić tym ostatnim dostęp do kapitału podwyższonego ryzyka. W przypadku nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku związanych z przedsiębiorstwami, na które ukierunkowane jest działanie narzędzia inwestycyjnego, efektywność narzędzia może wymagać zastosowania zachęt finansowych. Na przykład inwestor może uznać, że rodzaj inwestycji, na które ukierunkowane jest narzędzie inwestycyjne, nie jest atrakcyjny w porównaniu z inwestowaniem większych transzy inwestycyjnych lub inwestycji w dłużej działające przedsiębiorstwa lub na bardziej ustabilizowanych rynkach, pomimo oczywistego potencjału generowania zysków przedsiębiorstw docelowych. Tak więc Urząd jest gotów rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków obejmujących narzędzie inwestycyjne pod warunkiem przedstawienia niezbędnej dokumentacji jasno określonej nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku. g) Koszty związane z pierwszym przeglądem przedsiębiorstw w celu dokonania inwestycji, ponoszone przed fazą kompleksowych badań przedinwestycyjnych (»koszty rozpoznania« – scouting costs) Fundusze kapitału podwyższonego ryzyka i ich zarządcy mogą ponieść tzw. »koszty rozpoznania« przy wyborze MŚP, przed fazą due dilligence (faza kompleksowych badań przedinwestycyjnych). Dotacje pokrywające część kosztów rozpoznania muszą zachęcać fundusze lub nimi zarządzających do przeprowadzenia szerzej zakrojonych działań »rozpoznawczych«, niż gdyby dotacji nie udzielono. Może to również być korzystne dla zainteresowanych MŚP, nawet jeżeli rozpoznanie nie doprowadzi do inwestycji, ponieważ umożliwia MŚP zdobycie doświadczenia w zakresie finansowania z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka. Takie przyczyny mogą uzasadniać bardziej przychylne stanowisko Urzędu w kwestii dotacji pokrywających część kosztów rozpoznania ponoszonych przez fundusze kapitału podwyższonego ryzyka lub nimi zarządzających, jeżeli spełnione są następujące warunki: koszty kwalifikowalne muszą ograniczać się do kosztów rozpoznania związanych z MŚP głównie w fazie zalążkowej lub fazie rozruchu, jeżeli koszty te nie prowadzą do inwestycji i nie obejmują prawnych i administracyjnych kosztów funduszy. Ponadto dotacja nie może przekraczać 50 % kosztów kwalifikowalnych. |
10B.5.2. POZYTYWNE SKUTKI POMOCY
10B.5.2.1. Istnienie i udokumentowanie nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku
(53) |
W przypadku środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, przewidujących transze inwestycyjne dla docelowych przedsiębiorstw wykraczające poza warunki określone w sekcji 10B.4, w szczególności te, które przewidują transze powyżej 1,5 mln EUR na docelowe MŚP w każdym okresie 12 miesięcy, inwestycje kontynuacyjne lub finansowanie fazy ekspansji na rzecz średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą oraz środki obejmujące narzędzie inwestycyjne, Urząd wymagać będzie dodatkowego udokumentowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku, będącej przedmiotem działania na każdym poziomie, na którym może występować pomoc, zanim uzna zgłoszony środek w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka za zgodny z funkcjonowaniem Porozumienia EOG. Dokumentacja taka musi być oparta na analizie wykazującej poziom »luki kapitałowej« w odniesieniu do przedsiębiorstw i sektorów, w których ma zostać zastosowany środek w celu zapewnienia kapitału ryzyka. Stosowne informacje dotyczą podaży kapitału podwyższonego ryzyka oraz kapitału na gromadzenie środków, jak również znaczenia branży kapitału podwyższonego ryzyka typu venture dla lokalnej gospodarki. Informacje takie najlepiej przedstawić dla okresów trzy- lub pięcioletnich poprzedzających zastosowanie środka oraz dla okresu przyszłego na podstawie rzetelnych prognoz, jeżeli są one dostępne. Dokumentacja do przedłożenia może również obejmować następujące elementy:
W przypadku środków podejmowanych w odniesieniu do MŚP znajdujących się na obszarach objętych pomocą stosowne informacje muszą zostać uzupełnione o wszelkie inne stosowne dokumenty potwierdzające specyfikę regionalną, która uzasadnia charakter przewidywanego środka. Istotne mogą być następujące elementy:
|
(54) |
Państwa EFTA mogą przedstawiać tę samą dokumentację kilkakrotnie, pod warunkiem że warunki rynkowe, których dotyczy, nie uległy zmianie. Urząd zastrzega sobie prawo kwestionowania ważności przedstawionej dokumentacji. |
10B.5.2.2. Stosowność instrumentu
(55) |
Istotnym elementem testu bilansującego jest to, czy i w jakim zakresie pomoc państwa w zakresie kapitału podwyższonego ryzyka może być uważana za odpowiedni instrument zachęcający do inwestycji prywatnego kapitału podwyższonego ryzyka. Ocena ta jest ściśle związana z oceną efektu zachęty oraz konieczności pomocy, jak określono w sekcji 10B.5.2.3. |
(56) |
Dokonując szczegółowej analizy, Urząd zwróci szczególną uwagę na wszelkie oceny wpływu proponowanego środka dokonane przez państwa EFTA. Jeżeli państwo EFTA rozważało inne rozwiązania i jeżeli korzyści wynikające z zastosowania instrumentu selektywnego w postaci pomocy państwa zostały stwierdzone i przedstawione Urzędowi, wówczas środki uznawane są za stosowny instrument. Urząd oceni także dokumentację innych podejmowanych środków lub środków, które zostaną podjęte w przyszłości w związku z »luką kapitałową«, a mianowicie oceny ex post oraz aspekty podaży i popytu ważne dla docelowego MŚP, by stwierdzić, jakie byłoby ich oddziaływanie z proponowanym środkiem w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. |
10B.5.2.3. Efekt zachęty oraz konieczność pomocy
(57) |
Efekt zachęty środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka odgrywa kluczową rolę w ocenie zgodności. Urząd uważa, że efekt zachęty występuje w przypadku środków spełniających wszystkie warunki wymienione w sekcji 10B.4. Jednak w przypadku środków, o których mowa w niniejszej sekcji, efekt zachęty staje się mniej oczywisty. Dlatego Urząd będzie także brać pod uwagę następujące kryteria dodatkowe, potwierdzające, że decyzje inwestycyjne podejmowane są w celu osiągnięcia zysku, a zarządzanie środkiem odbywa się na zasadach rynkowych. |
10B.5.2.3.1. Zarządzanie na zasadach rynkowych
(58) |
Poza warunkami określonymi w sekcji 10B.4.3.6, za czynnik pozytywny Urząd uznawać będzie powierzenie zarządzania środkiem w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka lub funduszem kapitału podwyższonego ryzyka specjalistom z sektora prywatnego lub innym niezależnym specjalistom, wybranym w drodze przejrzystej i otwartej procedury, najlepiej przetargu publicznego, posiadającym udokumentowane doświadczenie, w tym także w zakresie inwestycji na rynkach kapitałowych, najlepiej w sektorze (sektorach), do którego (których) kierowane są środki z funduszu, jak również orientację w kwestiach księgowych i prawnych istotnych z punktu widzenia inwestycji. |
10B.5.2.3.2. Istnienie komitetu inwestycyjnego
(59) |
Kolejnym pozytywnym elementem byłoby istnienie komitetu inwestycyjnego, niezależnego od zarządcy funduszu, złożonego z niezależnych ekspertów z sektora prywatnego, posiadających znaczące doświadczenie w sektorze docelowym. Istotna byłaby także obecność przedstawicieli inwestorów lub niezależnych ekspertów wybranych w drodze przejrzystej i otwartej procedury, najlepiej przetargu publicznego. Zadaniem ekspertów byłoby przedstawianie kadrze lub firmie zarządzającej analiz bieżącej i przewidywanej sytuacji rynkowej oraz badanie i zgłaszanie potencjalnych przedsiębiorstw docelowych, które mogą stanowić dobry przedmiot inwestycji. |
10B.5.2.3.3. Wartość środka/wielkość funduszu
(60) |
Za czynnik pozytywny Urząd uznawać będzie odpowiedniej wielkości budżet na inwestycje w docelowe MŚP, dostępny w ramach środka w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, pozwalający na wykorzystanie efektu skali w zarządzaniu funduszem oraz dywersyfikację ryzyka w oparciu o pulę odpowiedniej liczby inwestycji. Wielkość funduszu powinna gwarantować możliwość pokrycia wysokich kosztów transakcji lub późniejszych etapów finansowania w przedsiębiorstwach docelowych, przynoszących większe zyski. Wielkość funduszu będzie uznawana za czynnik pozytywny także z uwzględnieniem sektora docelowego oraz o ile ryzyko wyparcia inwestycji prywatnych i zakłócenia konkurencji zostanie zminimalizowane. |
10B.5.2.3.4. Obecność »aniołów biznesu«
(61) |
W przypadku środków ukierunkowanych na kapitał zalążkowy, z uwagi na większy stopień nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku dostrzegany w tej fazie, Urząd będzie odnosić się przychylnie do bezpośredniego lub pośredniego zaangażowania »aniołów biznesu« w inwestycje na etapie wczesnego rozwoju. W takich okolicznościach Urząd gotów jest rozważyć stwierdzenie zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków, nawet jeśli zakładają dominację instrumentów wierzycielskich, w tym wyższy stopień podporządkowania funduszy państwowych oraz prawo pierwszeństwa do udziału w zysku przysługującym »aniołom biznesu« lub wyższe wynagrodzenie za przekazanie przez nich kapitału, a także aktywne zaangażowanie w zarządzanie środkiem/funduszem i/lub przedsiębiorstwem docelowym. |
10B.5.2.4. Proporcjonalność
(62) |
Zgodność pomocy wymaga ograniczenia jej kwoty do niezbędnego minimum. Ten aspekt proporcjonalności można zapewnić w różny sposób, w zależności od formy danego środka. Jednak brak kontroli zabezpieczających przed nadmierną kompensacją inwestorów lub środek, w przypadku którego ryzyko straty ponosi wyłącznie sektor publiczny, a/lub korzyści odnoszą wyłącznie inni inwestorzy, nie zostaną uznane za zgodne z zasadą proporcjonalności. |
(63) |
Za aspekty wpływające pozytywnie na ocenę zgodności z zasadą proporcjonalności Urząd uznawać będzie poniższe elementy, ponieważ stanowią one przykłady praktyki wzorcowej.
|
10B.5.3. NEGATYWNE SKUTKI POMOCY
(64) |
W celu oceny zgodności z funkcjonowaniem Porozumienia EOG środków w celu zapewnienia kapitału ryzyka Urząd dokona zestawienia potencjalnych skutków negatywnych, takich jak zakłócenie konkurencji i ryzyko wyparcia inwestycji prywatnych, ze skutkami pozytywnymi. Potencjalnie skutki negatywne będą analizowane na każdym z trzech poziomów, na których może występować pomoc. Pomoc dla inwestorów oraz na rzecz narzędzi inwestycyjnych i funduszy inwestycyjnych może negatywnie wpłynąć na konkurencję na rynku kapitału podwyższonego ryzyka od strony podmiotów dostarczających tego kapitału. Pomoc udzielana przedsiębiorstwom docelowym może negatywnie wpływać na rynki produktów, na których przedsiębiorstwa te konkurują. |
10B.5.3.1. Wyparcie
(65) |
Na poziomie rynku kapitału podwyższonego ryzyka od strony podmiotów dostarczających tego kapitału, pomoc państwa może spowodować wyparcie inwestycji prywatnych. Może to ograniczyć efekt zachęty inwestorów prywatnych do przekazywania środków docelowym MŚP i zachęcić ich do oczekiwania na udzielenie przez państwo pomocy na takie inwestycje. Niebezpieczeństwo to jest tym większe, im wyższe są kwoty transz inwestycyjnych przekazywanych przedsiębiorstwom, im większe przedsiębiorstwo oraz im późniejszy etap działalności gospodarczej, ponieważ w takich okolicznościach stopniowo zwiększa się dostępność prywatnego kapitału podwyższonego ryzyka. |
(66) |
Dlatego Urząd będzie wymagał szczegółowego udokumentowania ryzyka wyparcia w przypadku środków przewidujących większe transze inwestycyjne dla docelowych MŚP, inwestycje kontynuacyjne lub finansowanie fazy ekspansji średnich przedsiębiorstw znajdujących się na obszarach nieobjętych pomocą lub środków o niskim udziale inwestorów prywatnych, jak również środków obejmujących narzędzie inwestycyjne. |
(67) |
Ponadto państwa EFTA będą musiały udokumentować, że nie istnieje ryzyko wyparcia, szczególnie w odniesieniu do docelowego segmentu, sektora lub struktury branży. |
(68) |
Istotne mogą być następujące elementy:
|
10B.5.3.2. Inne zakłócenia konkurencji
(69) |
Jest mało prawdopodobne, by na poziomie rynku, na którym obecne są docelowe MŚP – z uwagi na to, że w większości przypadków będą to firmy założone w niedalekiej przeszłości – miały one znaczącą siłę rynkową i żeby w związku z tym doszło do zakłócenia konkurencji. Nie można jednak wykluczyć, że środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka mogą wywołać skutek w postaci utrzymania na rynku nieefektywnych firm lub sektorów, które w innej sytuacji znikłyby. Ponadto nadmierne finansowanie nieefektywnych przedsiębiorstw z wykorzystaniem kapitału podwyższonego ryzyka mogłoby sztucznie podnieść ich wartość, zakłócając w ten sposób rynek kapitału podwyższonego ryzyka od strony podmiotów dostarczających tego kapitału, które musiałyby płacić wyższą cenę za kupno takich przedsiębiorstw. Pomoc kierowana do konkretnych sektorów może także przyczyniać się do utrzymywania produkcji w sektorach niekonkurencyjnych, podczas gdy pomoc kierowana do konkretnych regionów może przyczyniać się do nieefektywnego rozkładu czynników produkcji między regionami. |
(70) |
W dokonywanej przez siebie analizie tego ryzyka Urząd zbada w szczególności następujące czynniki:
|
10B.5.4. BILANSOWANIE I DECYZJA
(71) |
W świetle powyższych czynników pozytywnych i negatywnych Urząd rozważy skutki środka w celu zapewnienia kapitału ryzyka i stwierdzi, czy wynikające z niego zakłócenia mogą mieć negatywny wpływ na warunki transakcji na tyle, że byłoby to sprzeczne ze wspólnym interesem. Analiza w każdym przypadku opierać się będzie na ogólnej ocenie przewidywanego pozytywnego i negatywnego wpływu pomocy państwa. W tym celu Urząd nie będzie stosować kryteriów określonych w niniejszych wytycznych w sposób mechaniczny, lecz dokona ogólnej oceny ich względnej ważności. |
(72) |
Urząd może nie wnosić zastrzeżeń wobec zgłoszonego środka pomocy, nie wszczynając formalnego postępowania wyjaśniającego lub, po przeprowadzeniu formalnego postępowania wyjaśniającego określonego w art. 6 części II Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, zakończyć je decyzją zgodnie z art. 7 części II Protokołu 3. W przypadku podjęcia decyzji warunkowej w rozumieniu art. 7 ust. 4 części II Protokołu 3, zamykającej formalne postępowanie wyjaśniające, Urząd może, w celu ograniczenia ewentualnego zakłócenia konkurencji i zapewnienia proporcjonalności, załączyć następujące warunki:
|
10B.6. KUMULACJA
(73) |
Jeżeli kapitał przekazany przedsiębiorstwu docelowemu w ramach środka w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka wykorzystywany jest na finansowanie inwestycji początkowej lub pokrycie innych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą na mocy rozporządzeń o wyłączeniach grupowych, wytycznych, programów ramowych lub innych dokumentów dotyczących pomocy państwa, odpowiednie pułapy pomocy lub maksymalne kwoty kwalifikowalne będą zmniejszone ogólnie o 50 % oraz o 20 % w przypadku przedsiębiorstw docelowych znajdujących się na obszarach objętych pomocą w czasie pierwszych trzech lat od pierwszej inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka i do łącznej otrzymanej kwoty. To zmniejszenie nie ma zastosowania do intensywności pomocy udzielanej na podstawie wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa na badania i rozwój (17) lub innych zastępujących je zasad ramowych, bądź rozporządzenia o wyłączeniu grupowym w tej dziedzinie. |
10B.7. PRZEPISY KOŃCOWE
10B.7.1. MONITOROWANIE I SPRAWOZDAWCZOŚĆ
(74) |
Protokół 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale oraz decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie przepisów wykonawczych, o których mowa w art. 27 w części II Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, nakładają na państwa EFTA obowiązek przedkładania Urzędowi sprawozdań rocznych. |
(75) |
W odniesieniu do środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka sprawozdanie musi zawierać sumaryczną tabelę przedstawiającą podział inwestycji dokonanych przez fundusz lub dokonanych na podstawie środka pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, łącznie z wykazem wszystkich przedsiębiorstw będących beneficjentami środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Sprawozdanie musi zawierać również krótki opis działalności funduszy inwestycyjnych oraz szczegóły potencjalnych rozważanych transakcji, transakcji rzeczywiście przeprowadzonych oraz rentowności narzędzi inwestycyjnych wraz ze zbiorczymi informacjami na temat kwoty kapitału zebranej za pomocą narzędzia. Urząd może wystąpić o dodatkowe informacje dotyczące udzielonej pomocy, aby sprawdzić, czy spełnione zostały warunki zawarte w decyzji Urzędu zatwierdzającej środek pomocy. Sprawozdania roczne są zamieszczane na stronach internetowych Urzędu. |
(76) |
Ponadto Urząd uważa, że konieczne jest podjęcie dalszych środków dla poprawy przejrzystości pomocy państwa w EOG. Niezbędne wydaje się być zwłaszcza zapewnienie państwom EFTA, podmiotom gospodarczym, stronom zainteresowanym oraz samemu Urzędowi łatwego dostępu do pełnego tekstu wszystkich programów pomocy na rzecz kapitału podwyższonego ryzyka. |
(77) |
Cel ten można łatwo osiągnąć poprzez utworzenie wzajemnie powiązanych stron internetowych. Dlatego też analizując programy pomocy na rzecz kapitału podwyższonego ryzyka, Urząd będzie systematycznie wymagać od zainteresowanych państw EFTA zamieszczania pełnego tekstu ostatecznych wersji programów pomocy w Internecie oraz informowania Urzędu o adresie internetowym, pod którym można go znaleźć. Programu pomocy nie można stosować przed zamieszczeniem omawianych informacji w Internecie. |
(78) |
Państwa EFTA muszą prowadzić szczegółową dokumentację zawierającą informacje na temat wszystkich środków pomocy w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. Taka dokumentacja musi zawierać wszystkie informacje konieczne dla ustalenia, czy warunki określone w wytycznych zostały zachowane, w odniesieniu do wielkości transzy, wielkości przedsiębiorstwa (małe lub średnie), fazy rozwoju przedsiębiorstwa (faza zalążkowa, rozruchu lub rozszerzania działalności), branży działalności (najlepiej w formie czterocyfrowego kodu NACE – Ogólnej Klasyfikacji Działalności Gospodarczych we Wspólnotach Europejskich) oraz informacji dotyczących zarządzania funduszami i innych kryteriów wymienionych w niniejszych wytycznych. Informacje te muszą być przechowywane przez okres dziesięciu lat od dnia przyznania pomocy. Urząd zwróci się do państw EFTA o przedstawienie powyższych informacji, aby przeprowadzić ocenę wpływu niniejszych wytycznych po trzech latach od daty ich wejścia w życie. |
10B.7.2. WEJŚCIE W ŻYCIE I OKRES OBOWIĄZYWANIA
(79) |
Urząd będzie stosował niniejsze wytyczne od daty ich przyjęcia. Niniejsze wytyczne zastępują rozdział 10A wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa. |
(80) |
Niniejsze wytyczne obowiązywać będą do dnia 31 grudnia 2013 r. Po odbyciu konsultacji z państwami EFTA Urząd może przed tą datą wprowadzić do nich zmiany z uwagi na istotne względy dotyczące polityki konkurencji lub polityki w zakresie kapitału podwyższonego ryzyka, bądź też w celu uwzględnienia polityki EOG w innych dziedzinach lub zobowiązań międzynarodowych. Jeśli okaże się to pomocne, Urząd może również przedstawić dalsze wyjaśnienia dotyczące jego podejścia do określonych zagadnień. Urząd zamierza dokonać przeglądu niniejszych wytycznych po upływie trzech lat od czasu ich wejścia w życie. |
(81) |
Urząd będzie stosować niniejsze wytyczne w odniesieniu do wszystkich zgłoszonych środków w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka, względem których musi podjąć decyzję po przyjęciu wytycznych, nawet w przypadku, gdy dane środki zostały zgłoszone przed publikacją niniejszych wytycznych. |
(82) |
Zgodnie z zawiadomieniem Komisji w sprawie zasad oceny pomocy państwa niezgodnej z prawem (consecutio legis) (18), w przypadku pomocy niezgłoszonej Urząd będzie stosować:
|
10B.7.3. STOSOWNE ŚRODKI
(83) |
Urząd niniejszym proponuje państwom EFTA, na podstawie art. 1 ust. 1 części I Protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale, następujące stosowne środki dotyczące środków podejmowanych przez poszczególne państwa w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka. |
(84) |
Państwa EFTA powinny w razie konieczności dostosować podejmowane przez siebie środki w celu zapewnienia kapitału podwyższonego ryzyka dla zapewnienia ich zgodności z niniejszymi wytycznymi w terminie 12 miesięcy od przyjęcia niniejszych wytycznych. |
(85) |
Państwa EFTA wzywa się do wyrażenia wyraźnej i bezwarunkowej zgody na zaproponowane stosowne środki w ciągu dwóch miesięcy od daty przyjęcia niniejszych wytycznych. W przypadku braku odpowiedzi Urząd uzna, że dane państwo EFTA nie wyraża zgody na proponowane środki.” |
(1) Dz.U. C 194 z 18.8.2006, s. 2.
(2) COM(2005) 107 wersja ostateczna – SEC(2005) 795.
(3) Dz.U. C 235 z 21.8.2001, s. 3.
(4) Co do rozdziału 10A i jego zastosowania do pomocy niezgodnej z prawem, zob. pkt 82 niniejszego rozdziału.
(5) Rozdział 10A wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.
(6) COM(2005) 436 wersja ostateczna.
(7) Rozdział 16 wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.
(8) Do celów niniejszych wytycznych stosuje się definicje określone w wytycznych w sprawie pomocy państwa dla przemysłu stoczniowego, rozdział 24B wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.
(9) Do celów niniejszych wytycznych »węgiel« oznacza wysokiej, średniej i niskiej klasy węgiel kategorii A i B w rozumieniu międzynarodowej klasyfikacji ustanowionej przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ.
(10) Do celów niniejszych wytycznych stosuje się definicję określoną w załączniku I do wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej na lata 2007–2013, rozdział 25B wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.
(11) Dz.U. L 10 z 13.1.2001, s. 33. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 1040/2006 (Dz.U. L 187 z 8.7.2006, s. 8). Włączone do załącznika XV pkt 1f Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 80/2002.
(12) Rozdział 19 wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.
(13) Rozdział 17.B wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.
(14) Rozdział 17 wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.
(15) Należy jednak zauważyć, że jest bardziej prawdopodobne, że gwarancje udzielone przez państwo na rzecz inwestycji w kapitał podwyższonego ryzyka będą zawierały element pomocy dla inwestora, niż ma to miejsce w przypadku tradycyjnych gwarancji kredytowych, w przypadku których uważa się, że stanowią raczej pomoc dla pożyczkobiorcy niż pożyczkodawcy.
(16) Dz.U. L 10 z 13.1.2001, s. 30. Włączone do załącznika XV pkt 1e Porozumienia EOG decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 88/2002.
(17) Rozdział 14 wytycznych Urzędu w sprawie pomocy państwa.