20.10.2007   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 247/2

1)

Czy ustawodawca krajowy, korzystając z określonej w art. 5 ust. 3 dyrektywy Rady 85/73/EWG z dnia 29 stycznia 1985 r. zmienionej dyrektywą Rady 96/43/WE z dnia 26 czerwca 1996 r. oraz w załączniku A rozdział I pkt 4 lit. a) możliwości zwiększenia kwot ryczałtowych dla danych zakładów oraz określonej w pkt 4 lit. b) możliwości nakładania specjalnych opłat pokrywających faktyczne koszty, jest ściśle związany strukturą opłat przewidzianą w załączniku A rozdział I pkt 1 i 2a (podział na gatunki zwierząt, zwierzęta młode i dorosłe, waga tuszy itd.), czy też przy ustalaniu stawek opłat może on zróżnicować ich wysokość między inspekcjami jednostek uboju w wielkich zakładach a innymi inspekcjami, a ponadto również w ramach tych grup dokonać stopniowego degresywnego ustalenia stawki opłaty w zależności od liczby dokonanych ubojów, wyłącznie pod warunkiem, że odpowiada to faktycznym kosztom?

2)

Czy ustawodawca krajowy może na podstawie wspomnianych powyżej przepisów dotyczących uboju dokonywanego na wniosek posiadacza poza normalnymi godzinami uboju nałożyć procentowy dodatek do opłat pobieranych za inspekcje w normalnych godzinach uboju, jeżeli odpowiada to faktycznym kosztom dodatkowym, czy też koszty te powinny być zawarte w (zwiększonej) opłacie ryczałtowej dla wszystkich zobowiązanych do wniesienia opłaty?