20.5.2006   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 121/5

1)

Czy odmowa pracodawcy dotycząca zmiany lub przerwania okresu urlopu wychowawczego przyznanego pracownicy, uzasadniona nową ciążą, o której pracownica wiedziała przed rozpoczęciem urlopu wychowawczego, w zastosowaniu ugruntowanej wykładni przepisów krajowych, zgodnie z którą nowa ciąża zasadniczo nie jest niemożliwą do przewidzenia i uzasadnioną podstawą, w oparciu o którą można zmienić datę i okres urlopu wychowawczego, stanowi bezpośrednią lub pośrednią dyskryminację niezgodną z art. 2 dyrektywy 76/207/EWG (1) zmienionej dyrektywą 2002/73/WE (2)?

2)

Czy pracodawca może dostatecznie uzasadnić swoje zachowanie opisane w pkt 1 i stanowiące potencjalnie pośrednią dyskryminację z punktu widzenia powołanej dyrektywy tym, że zmiana organizacji pracy nauczycieli oraz ciągłość nauczania spowodowałyby zwyczajne problemy, a nie poważne zakłócenia lub tym, że pracodawca na podstawie przepisów krajowych byłby zobowiązany do wypłaty pracownikowi zatrudnionemu w zastępstwie nauczyciela przebywającego na urlopie wychowawczym odszkodowania z tytułu utraconego zarobku w przypadku powrotu do pracy nauczyciela w trakcie trwania urlopu wychowawczego?

3)

Czy dyrektywa Rady 92/85/EWG (3) w sprawie wprowadzenia środków służących wspieraniu poprawy w miejscu pracy bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły i pracownic karmiących piersią podlega zastosowaniu oraz — w razie odpowiedzi twierdzącej — czy zachowanie pracodawcy opisane w pkt 1 jest niezgodne z art. 8 i 11 tej dyrektywy, w przypadku gdy pracownica w razie kontynuowania urlopu wychowawczego traci uprawnienia do skorzystania ze świadczeń finansowych wynikających z urlopu macierzyńskiego związanego z pracą w sektorze publicznym?