—

stwierdzenie nieważności decyzji;

—

tytułem żądania ewentualnego stwierdzenie nieważności decyzji w zakresie w jakim dotyczy strony skarżącej;

—

tytułem dalszego żądania ewentualnego, uchylenie w całości lub w części grzywien nałożonych na stronę skarżącą na mocy art. 4 decyzji; oraz

—

obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą w niniejszym postępowaniu.

1.

Zarzut pierwszy, zgodnie z którym decyzja niezgodnie z prawem przypisuje odpowiedzialność skarżącej, mimo że Komisja nie skierowała i nie doręczyła skarżącej w sposób ważny decyzji o wskazaniu, z naruszeniem art. 33 aktu o usługach cyfrowych i zasady ustanowionej w art. 288 TFUE, zgodnie z którą decyzje są wiążące wyłącznie dla ich adresatów.

2.

Zarzut drugi, zgodnie z którym decyzja niezgodnie z prawem przypisuje odpowiedzialność skarżącej jako „dostawcy” X, interpretując pojęcie „dostawcy” jako obejmujące wszystkie osoby powiązane z dostawcą usługi pośredniej w charakterze bezpośredniego lub pośredniego akcjonariusza lub poprzez inne powiązania, takie jak utworzenie jednej jednostki gospodarczej, co jest sprzeczne z brzmieniem, kontekstem, genezą i zamierzonym celem aktu o usługach cyfrowych.

3.

Zarzut trzeci, zgodnie z którym decyzja niezgodnie z prawem przypisuje skarżącej odpowiedzialność w oparciu o doktrynę „jednej jednostki gospodarczej”. Po pierwsze, doktryna ta, jako wyjątek od podstawowych zasad własności, odpowiedzialności osobistej i domniemania niewinności, nie ma zastosowania w postępowaniach na podstawie aktu o usługach cyfrowych, a tym bardziej w przypadku braku jakiegokolwiek upoważnienia ustawodawczego, zgodnie z zasadami legalności, pewności prawa i proporcjonalności oraz zasadą, zgodnie z którą wyjątki należy interpretować w sposób zawężający. Po drugie, w decyzji błędnie zastosowano tę doktrynę nie wykazując, że E. Musk, X.AI Holdings, X Holdings oraz X Internet stanowią jedną jednostkę gospodarczą. Po trzecie, w każdym razie przypisanie w decyzji skarżącej odpowiedzialności za zachowanie odrębnych osób prawnych, w zakresie w jakim nie opiera się ono na nadużyciu formy organizacyjno-prawnej przedsiębiorstwa, narusza zasady własności, osobistej odpowiedzialności i domniemania niewinności oraz zasadę, zgodnie z którą wyjątki należy interpretować w sposób zawężający.

4.

Zarzut czwarty, zgodnie z którym Komisja naruszyła prawa skarżącej do obrony, rzetelnego procesu sądowego, dobrej administracji oraz istotne wymogi proceduralne poprzez: a) przyjęcie decyzji bez uprzedniego zgodnego z prawem powiadomienia skarżącej o zarzutach wysuniętych wobec niej; b) oparcie się w decyzji na dowodach, których Komisja nie przekazała wcześniej skarżącej; oraz c) odmowę zapewnienia skarżącej pełnego dostępu do akt sprawy.

5.

Zarzut piąty, zgodnie z którym decyzja narusza prawo, opierając się na niezgodnej z prawem wykładni art. 25 ust. 1 aktu o usługach cyfrowych, ponieważ: a) interpretuje i stosuje art. 25 z naruszeniem celu aktu o usługach cyfrowych polegającego na promowaniu wolności słowa i opiera się na błędnym scenariuszu kontrfaktycznym, b) rozszerza pojęcie „wolnych i świadomych decyzji” poza zakres przewidziany w art. 25 ust. 1 na potencjalne ogólne postrzeganie usługi przez użytkownika oraz c) narusza podstawową wolność skarżącej w zakresie prowadzenia przez nią działalności gospodarczej w EOG.

6.

Zarzut szósty, zgodnie z którym decyzja narusza prawo, opierając się na niezgodnej z prawem szerokiej wykładni art. 39 aktu o usługach cyfrowych nakładającej obowiązki dotyczące zakresu i sposobu prowadzenia repozytorium reklam, które nie są przewidziane w art. 39 aktu o usługach cyfrowych.

7.

Zarzut siódmy, zgodnie z którym decyzja narusza prawo, opierając się na niezgodnej z prawem szerokiej wykładni art. 40 ust. 12 aktu o usługach cyfrowych nakładającej obowiązki dotyczące zakresu i sposobu udzielania dostępu do danych badaczom, które nie są przewidziane w art. 40 ust. 12 aktu o usługach cyfrowych.

8.

Zarzut ósmy, zgodnie z którym decyzja narusza prawo, ponieważ nakłada na skarżącą grzywnę z naruszeniem istotnych wymogów proceduralnych oraz zasad regulujących nakładanie grzywien, ponieważ: a) nie spełnia obowiązku uzasadnienia, b) oblicza grzywnę na podstawie nieprawidłowych parametrów, c) nie uwzględnia nowego charakteru zarzucanego naruszenia oraz d) niezgodnie z prawem nakłada grzywnę na X.AI Holdings za okres naruszenia poprzedzający jej utworzenie.