—

uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;

—

stwierdzenie nieważności środka;

—

obciążenie strony pozwanej kosztami poniesionymi przez stronę skarżącą; oraz

—

zarządzenie jakiegokolwiek innego środka, który Sąd uzna za stosowny.

1.

Zarzut pierwszy dotyczący tego, że środek narusza rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 traktatu (zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie wyłączeń grupowych dla rolnictwa”), ponieważ stanowi odstępstwo od art. 4 ust. 2 załącznika I do tego rozporządzenia bez żadnej podstawy prawnej (pierwsza część zarzutu) oraz że analiza prawna Komisji na podstawie rozporządzenia w sprawie wyłączeń grupowych dla rolnictwa przewidziana tytułem ewentualnym stoi w sprzeczności z tym przepisem (druga część zarzutu).

2.

Zarzut drugi, zgodnie z którym środek narusza zasady pewności prawa (pierwsza część zarzutu) i ochrony uzasadnionych oczekiwań (druga część zarzutu).