1)

Artykuł 2 pkt 7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniającej dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającej dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

należy interpretować w ten sposób, że:

okoliczność, iż konsument jest wspierany – przed zawarciem umowy między tym konsumentem a przedsiębiorcą i w trakcie jej zawierania – przez innego, wybranego przez siebie przedsiębiorcę, który zainicjował kontakt między konsumentem a tym pierwszym przedsiębiorcą i który wywarł wpływ na istotne elementy treści tej umowy, nie ma znaczenia dla zakwalifikowania tej umowy jako „umowy zawieranej na odległość” w rozumieniu tego przepisu.

2)

Artykuł 2 pkt 7 dyrektywy 2011/83

należy interpretować w ten sposób, że:

w sytuacji gdy strony umowy, której nie można zakwalifikować jako „umowy zawieranej na odległość” w rozumieniu tego przepisu, zawierają, wyłącznie przy użyciu środków porozumiewania się na odległość, aneks do tej umowy dotyczący świadczeń dodatkowych o drugorzędnym znaczeniu w stosunku do świadczeń przewidzianych w tej umowie, aneks ten stanowi „umowę zawieraną na odległość” w rozumieniu wspomnianego przepisu, o ile spełnione są przewidziane w nim przesłanki.

3)

Dyrektywę 2011/83

należy interpretować w ten sposób, że:

w przypadku gdy konsument odstąpił od umowy zawieranej na odległość pod koniec terminu na odstąpienie od umowy przedłużonego zgodnie z art. 10 ust. 1 wspomnianej dyrektywy i w chwili, gdy świadczenia będące przedmiotem tej umowy, które nie podlegają zwrotowi, zostały już wykonane, przedsiębiorca może skutecznie podnosić, że konsument ten, ze względu na własne zachowanie, skorzystał z prawa do odstąpienia od umowy w sposób stanowiący nadużycie, jeżeli z całokształtu okoliczności wynika, po pierwsze, że skorzystanie przez konsumenta z prawa do odstąpienia od umowy nie odpowiada celom tej dyrektywy dotyczącym informowania konsumenta i bezpieczeństwa w transakcjach z przedsiębiorcą, a po drugie, że konsument poprzez swoje zachowanie zmierza do uzyskania w sposób stanowiący nadużycie korzyści ze szkodą dla przedsiębiorcy.