—

Strona skarżąca po pierwsze podnosi, że, nakazując zawieszenie, Komisja dopuściła się oczywistego błędu w ocenie oraz że czyniąc to, przekroczyła granice swoich uprawnień dyskrecjonalnych oraz jednocześnie naruszyła zasadę proporcjonalności

—

Strona skarżąca po drugie podnosi, że praktykę Komisji odnośnie do zawieszenia należy uznać za niespójną i że wynika niej nieprzestrzeganie zakazu wszelkiej dyskryminacji oraz naruszenie zasady równości traktowania.

—

Strona skarżąca po trzecie podnosi w szczególności, że jej zdaniem Komisja, nakazując zawieszenie, nie dopełniła obowiązku uzasadnienia.

—

Strona skarżąca podnosi w tej kwestii, że nakazanie przez Komisję zawieszenia narusza podstawowe gwarancje prawne, jak obowiązek lojalnej współpracy oraz prawo do skutecznego środka prawnego.

—

W tej kwestii strona skarżąca podnosi, że przyjmując decyzję o zawieszeniu, Komisja nie uwzględniła faktu, że w przypadku podatku określanego w drodze odwrotnego obciążenia organy węgierskie nie są w stanie zapobiec „przyznaniu” pomocy i dodaje, że decyzja Komisji zawiera sprzeczności w odniesieniu do przedmiotu zawieszenia. W konsekwencji Komisja nie zredagowała jasnej normy postępowania, a mimo to wymaga od organów węgierskich wykonania decyzji.