a

Czy termin „środki dotyczące integracji”, ujęty w art. 7 ust. 2 dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin (Dz.U. L 21, s. 12; sprostowanie Dz.U. 2012, L 71 [s. 55]), można interpretować w ten sposób, że właściwe organy państwa członkowskiego mogą wymagać od osoby należącej do rodziny członka rodziny rozdzielonej, by wykazała, że dysponuje ona znajomością języka urzędowego tego państwa członkowskiego na poziomie odpowiadającym poziomowi A1 europejskiego systemu opisu kształcenia językowego oraz podstawową wiedzą o społeczeństwie tego państwa członkowskiego, przed udzieleniem tej osobie zezwolenia na wjazd i pobyt?

b

Czy dla odpowiedzi na to pytanie ma znacznie – także w świetle kryterium proporcjonalności określonego w zielonej księdze Komisji Europejskiej z dnia 15 listopada 2011 r. (1) w sprawie prawa do łączenia rodzin – że regulacja krajowa obejmująca wymóg wspomniany w pytaniu 1.a przewiduje, iż o ile osoba należąca do rodziny nie wykazała, że ze względu na niepełnosprawność umysłową lub fizyczną trwale nie jest w stanie przystąpić do egzaminu z integracji obywatelskiej, wniosek o zezwolenie na wjazd i pobyt nie jest oddalany tylko w przypadku łącznego wystąpienia szczególnych okoliczności indywidualnych pozwalających na założenie, że osoba ta trwale nie jest w stanie uczynić zadość środkom dotyczącym integracji?