This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62013TN0327
Case T-327/13: Action brought on 4 June 2013 — Mallis and Malli v Commission and European Central Bank
Sprawa T-327/13: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2013 r. — Mallis i Malli przeciwko Komisji i Europejskiemu Bankowi Centralnemu.
Sprawa T-327/13: Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2013 r. — Mallis i Malli przeciwko Komisji i Europejskiemu Bankowi Centralnemu.
Dz.U. C 252 z 31.8.2013, p. 32–33
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
Dz.U. C 252 z 31.8.2013, p. 22–22
(HR)
31.8.2013 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 252/32 |
Skarga wniesiona w dniu 4 czerwca 2013 r. — Mallis i Malli przeciwko Komisji i Europejskiemu Bankowi Centralnemu.
(Sprawa T-327/13)
2013/C 252/54
Język postępowania: grecki
Strony
Strona skarżąca: Konstantinos Mallis (Larnaka, Cypr), Elli Malli (Larnaka, Cypr) (przedstawiciele: adwokaci E. Efstathiou, K. Efstathiou i K. Liasidou)
Strona pozwana: Europejski Bank Centralny i Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
— |
stwierdzenie dopuszczalności i zasadności skargi; |
— |
stwierdzenie nieważności decyzji Eurogrupy z dnia 25 marca 2013, która stała stwierdzenie nieważności decyzji Eurogrupy z dnia 25 marca 2013, która stała się ostateczna na podstawie decyzji prezesa banku centralnego Cypru jako przedstawiciela europejskiego systemu banków centralnych Europejskiego Banku Centralnego z dnia 29 marca 2013 r. KDP (kanonistiki diokitiki praxi, akt wykonawczy) 104/2013, w której postanowiono o „sprzedaży określonych produktów” Cyprus Popular Bank Public Co Ltd i która stanowi w istocie wspólną decyzję Europejskiego Banku Centralnego i Komisji Europejskie; |
— |
tytułem ewentualnym, stwierdzenie że wspomniana wyżej decyzja stanowi w istocie decyzję Europejskiego Banku Centralnego lub decyzję wydaną wspólnie z Komisją Europejską niezależnie od jej formy; |
— |
obciążenie Europejskiego Banku Centralnego lub Komisji Europejskiej kosztami niniejszego postępowania. |
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty
1) |
Zarzut pierwszy dotyczący tego, iż zaskarżona decyzja jest nieważna, ponieważ wykracza poza uprawnienia przyznane przez Traktat o Unii Europejskiej Europejskiemu Bankowi Centralnemu oraz Komisji Europejskiej w związku z czym te dwa organy wydały ją z przekroczeniem swych uprawnień. |
2) |
Zarzut drugi dotyczący tego, iż zaskarżona decyzja narusza prawo własności zagwarantowane w art. 1 protokołu 1 europejskiej Konwencji praw człowieka i przez art. 14 europejskiej Konwencji praw człowieka potwierdzone przez Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej. |
3) |
Zarzut trzeci dotyczący tego, iż zaskarżona decyzja jest oczywiście bezzasadna i pozbawiona podstawy prawnej oraz sprzeczna z zasadą proporcjonalności. |
4) |
Zarzut czwarty dotyczący tego, że zaskarżona decyzja jest ponadto sprzeczna z ogólnie przyjętymi zasadami prawnymi wynikającymi z prawa Unii Europejskiej oraz z zasadą wedle której nikt nie może powoływać się na własne uchybienie aby czerpać z niego korzyść lub zalegalizować niesłuszne lub bezprawne zachowanie. |