KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 30.7.2025

COM(2025) 435 final

2025/0246(COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie europejskich statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury, uchylające rozporządzenia (WE) nr 1921/2006, (WE) nr 762/2008, (WE) nr 216/2009, (WE) nr 217/2009 oraz (WE) nr 218/2009

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

{SEC(2025) 224 final} - {SWD(2025) 232 final} - {SWD(2025) 233 final}

UZASADNIENIE

Eurostat zapewnia europejską statystykę rybołówstwa 1 dotyczącą odłowu ryb, wyładunku, unijnej floty rybackiej i akwakultury, niezbędną do prowadzenia działań przez UE, od czasu powstania Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w latach 50. XX wieku. Statystyka ta jest obecnie objęta pięcioma aktami prawnymi z lat 90. XX wieku, które zmieniono w pierwszej dekadzie XXI wieku 2 . W odnośnych przepisach określono między innymi zmienne statystyczne, obszary połowowe objęte tymi przepisami 3 , okresy odniesienia, terminy przekazywania danych i kryteria jakości statystyk.

Odpowiednie, wiarygodne, kompleksowe i aktualne publiczne statystyki europejskie są niezbędne do opracowywania, wdrażania, monitorowania i oceny polityk Unii Europejskiej związanych z rybołówstwem. Statystyki te są potrzebne w szczególności do celów: (i) polityk w zakresie zachowania żywych zasobów morza: (ii) wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) 4 , w tym akwakultury; (iii) oraz polityk i przepisów UE w zakresie na przykład środowiska, przystosowania się do zmiany klimatu i łagodzenia zmiany klimatu, regionów, zdrowia publicznego, bezpieczeństwa żywności i Agendy 2030 Organizacji Narodów Zjednoczonych na rzecz zrównoważonego rozwoju. Statystyki te wykorzystuje się również do monitorowania wpływu rybołówstwa na gatunki wrażliwe i siedliska oraz wpływu akwakultury na jakość wody.

Europejska statystyka rybołówstwa służy za podstawę innych zbiorów danych, takich jak ramy gromadzenia danych 5 , oraz jest istotna dla zrównoważonej produkcji żywności, zwłaszcza w kontekście Europejskiego Zielonego Ładu.

W ostatnich latach w wyniku reform WPRyb i nowych inicjatyw UE powstało nowe zapotrzebowanie na dane. Ponadto wzrosła liczba administracyjnych źródeł danych i innych źródeł danych na potrzeby zestawiania statystyk dotyczących rybołówstwa. Oprócz tego przepływy danych dotyczących rybołówstwa z państw członkowskich do różnych jednostek organizacyjnych Komisji Europejskiej oraz do różnych organizacji międzynarodowych pokrywają się. Aby sprostać tym wyzwaniom, potrzebny jest nowy akt prawny.

Wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia w sprawie europejskich statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury ma na celu poprawę ich istotności poprzez skuteczniejsze zaspokajanie potrzeb użytkowników. Europejskie statystyki dotyczące rybołówstwa i akwakultury: (i) rozszerzają zakres statystyczny, na przykład o zakłady akwakultury ekologicznej i unijne zakłady akwakultury; (ii) zmniejszają ilość danych poufnych; oraz (iii) rozwiązują problemy związane z jakością zgłaszanych danych. Ponadto, zgodnie z priorytetem UE dotyczącym uproszczenia, europejskie statystyki dotyczące rybołówstwa i akwakultury zastępują pięć obowiązujących rozporządzeń jednym, oraz zmniejsza się w nim obciążenia administracyjne spoczywające na państwach członkowskich.

Kluczowym innowacyjnym aspektem europejskich statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury jest wykorzystanie istniejących baz danych, utworzonych na podstawie prawa Unii i dostępnych dla Komisji, do tworzenia publicznych statystyk europejskich dotyczących odłowu i unijnej floty rybackiej, co zmniejszy obciążenia administracyjne spoczywające na państwach członkowskich. Podejście to umożliwia również tworzenie nowych statystyk dotyczących odrzutów, połowów rekreacyjnych i wpływu odłowu na gatunki wrażliwe, bez dodatkowego obciążania respondentów.

Ponadto europejskie statystyki dotyczące rybołówstwa i akwakultury opracowano w taki sposób, aby uwzględnić wymogi dotyczące danych obowiązujące kluczowe organizacje międzynarodowe, takie jak Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) i Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), oraz regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem. Wniosek umożliwia Eurostatowi przekazywanie danych tym organizacjom w imieniu państw członkowskich, a tym samym ograniczenie powielania wysiłków i zmniejszenie obciążenia administracyjnego związanego z wieloma obowiązkami sprawozdawczymi.

Inicjatywa ta jest częścią programu REFIT 6 i ma na celu poprawę skuteczności podstawowych przepisów przy jednoczesnym zmniejszeniu związanych z tym obciążeń i kosztów. Szacowany całkowity koszt opracowania europejskiej statystyki rybołówstwa wynosi około 5,6 mln EUR rocznie dla 27 państw członkowskich i Komisji Europejskiej, z czego około 5 % ponosi Komisja Europejska. Wniosek ustawodawczy ma zmniejszyć koszty gromadzenia danych na temat odłowu o 1,2 mln EUR rocznie.

Europejskie statystyki dotyczące rybołówstwa i akwakultury są powiązane z innymi aktami prawnymi, takimi jak rozporządzenie w sprawie WPRyb, rozporządzenie w sprawie kontroli 7 , które niedawno zmieniono 8 , ramy gromadzenia danych 9 , unijny rejestr floty rybackiej 10 oraz rozporządzenie w sprawie produkcji ekologicznej 11 . Pojęcia i definicje stosowane we wniosku są spójne z pojęciami i definicjami zawartymi we wspomnianych powyżej aktach prawnych, co zapewnia spójne i kompleksowe ramy prawne dla statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury oraz polityki UE w tej dziedzinie. Aby zachować spójność i precyzję nowy wniosek ustawodawczy musi być ściśle zgodny z definicjami i metodykami określonymi w rozporządzeniu w sprawie kontroli.

Eurostat przekazuje również europejską statystykę rybołówstwa Europejskiemu Centrum Monitorowania Rynku Produktów Rybołówstwa i Akwakultury (EUMOFA) 12 , które jest usługą utworzoną przez DG MARE z myślą o dostarczaniu sektorowi rybołówstwa cotygodniowych, miesięcznych i rocznych informacji rynkowych w celu poprawy planowania i zwiększenia produkcji. Ponadto Eurostat dostarcza europejską statystykę rybołówstwa europejskiej sieci informacji i obserwacji środowiska morskiego (EMODNET) 13 , która jest długoterminową inicjatywą dotyczącą danych morskich finansowaną z Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego. EMODNET korzysta z danych dotyczących odłowu, wyładunku i akwakultury oraz udostępnia je w spójny i porównywalny sposób za pośrednictwem swojego internetowego portalu wizualizacji 14 .

W art. 338 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Traktat) 15 określono kompetencje UE do uchwalania środków w celu tworzenia statystyk, jeżeli jest to konieczne do wykonywania jej działań.

Publiczne statystyki europejskie mają zasadnicze znaczenie dla dokładnego i niezależnego monitorowania WPRyb, czyli obszaru polityki, w którym UE ma wyłączne kompetencje do zachowania żywych zasobów morza (art. 3 lit. d) Traktatu) oraz w którym jest uprawniona do przyjmowania środków dotyczących ustalania i przydziału wielkości dopuszczalnych połowów (art. 43 ust. 3 Traktatu). Takie statystyki mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia sprawiedliwego, efektywnego i skutecznego zarządzania zasobami rybnymi i przydziału zasobów rybnych oraz dla wspierania świadomego podejmowania decyzji we wszystkich państwach członkowskich.

Rybołówstwo jest naturalnym, odnawialnym i ruchomym źródłem pożywienia. W UE podlega ono wspólnej polityce, tj. WPRyb, oraz wspólnym przepisom przyjętym na szczeblu UE i stosowanym we wszystkich państwach członkowskich. Głównym celem WPRyb jest zapewnienie długoterminowego zrównoważonego charakteru rybołówstwa i akwakultury ze środowiskowego, gospodarczego i społecznego punktu widzenia, przy jednoczesnym zapewnieniu Europejczykom stabilnego źródła zdrowej i bogatej w składniki odżywcze żywności.

Wspólna polityka rybołówstwa musi nieodłącznie opierać się na porównywalnych, aktualnych i wysokiej jakości publicznych statystykach europejskich, co można zapewnić jedynie przez działania na szczeblu UE. Państwa członkowskie nie mogą tego osiągnąć, działając w odosobnieniu, lecz jedynie poprzez wspólne i skoordynowane podejście. Przepisy w zakresie europejskich statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury przewidują ogólnounijne ramy gromadzenia danych i dostarczania statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury przy użyciu pojęć i definicji zharmonizowanych we wszystkich państwach członkowskich. Określają one wspólne normy i metodyki, które nie tylko dają porównywalne wyniki potrzebne WPRyb i innym strategiom politycznym UE do celów zarządzania i analizy, ale także poprawiają skuteczność, aktualność i wiarygodność.

Ponadto istnienie unijnych ram prawnych zapewnia mechanizmy kontroli jakości i dostępność metadanych. Z tych powodów krajowi dostawcy europejskiej statystyki rybołówstwa i zainteresowane strony reprezentujące instytucje podkreślili znaczenie ogólnounijnej podstawy prawnej.

Proporcjonalność omówiono w sekcji 8 oceny skutków towarzyszącej niniejszemu wnioskowi. Wybrany instrument – nowe, usprawnione ramy prawne europejskiej statystyki rybołówstwa – stanowi adekwatną odpowiedź na potrzeby osiągnięcia celów i rozwiązania opisanych powyżej problemów. Był on konieczny, ponieważ zapewnia lepszy i bardziej elastyczny sposób zaspokajania potrzeb użytkowników niż mniej kompleksowa reforma legislacyjna i organizacyjna europejskiej statystyki rybołówstwa. Ponadto nowe usprawnione ramy prawne europejskiej statystyki rybołówstwa nie wykroczą poza to, co jest konieczne do modernizacji gromadzenia danych dotyczących odłowu, wyładunku, unijnej floty rybackiej i akwakultury.

Wybranym instrumentem jest nowe rozporządzenie ustanawiające usprawnione ramy prawne europejskich statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury. Wariant ten jest korzystniejszy niż dyrektywa lub instrumenty niewiążące, ponieważ wysokiej jakości publiczne statystyki europejskie, które są porównywalne we wszystkich państwach członkowskich, z istoty rzeczy wymagają dostosowania aspektów technicznych i przepisów dotyczących jakości. Zasadnicze znaczenie dla spełnienia tych wymogów ma rozporządzenie, które będzie zawierało przepisy wykonawcze i delegowane bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich. Takie podejście gwarantuje porównywalność między państwami członkowskimi, a jednocześnie zapewnia im elastyczność w odniesieniu do wyboru źródeł danych, o ile źródła te spełniają kryteria jakości określone w proponowanym rozporządzeniu.

Głównymi kategoriami zainteresowanych stron europejskiej statystyki rybołówstwa są:

·dostawcy danych, tj. rybacy, producenci akwakultury itp., którzy przekazują dane dotyczące rybołówstwa jako dane administracyjne (np. z dzienników połowowych i deklaracji wyładunkowych) albo w badaniach i spisach powszechnych;

·podmioty tworzące dane, tj. krajowe urzędy statystyczne i inne organy krajowe, które gromadzą i przetwarzają dane dotyczące rybołówstwa oraz zestawiają statystyki publiczne i przekazują je Eurostatowi i innym organizacjom;

·użytkownicy danych:

·użytkownicy instytucjonalni, czyli użytkownicy, którzy są bezpośrednio zaangażowani w kształtowanie polityki UE na szczeblu unijnym, międzynarodowym i krajowym, oraz krajowe instytuty badawcze powiązane z ramami gromadzenia danych;

·podmioty zajmujące się dystrybucją publicznych statystyk europejskich dotyczących rybołówstwa i akwakultury, które publicznie udostępniają informacje i produkty oparte na wiedzy bazujące na europejskiej statystyce rybołówstwa. Za podmioty zajmujące się redystrybucją uznaje się EMODNET i EUMOFA. Na szczeblu międzynarodowym FAO, OECD i Światowa Organizacja Handlu są użytkownikami instytucjonalnymi, a jednocześnie podmiotami zajmującymi się redystrybucją;

·inni użytkownicy profesjonalni, którzy wnoszą bezpośredni lub pośredni wkład w proces kształtowania polityki na szczeblu UE i wnoszą wartość dodaną do europejskiej statystyki rybołówstwa, na przykład przez analizy naukowe lub społeczno-gospodarcze. Są to między innymi unijne organizacje zawodowe ds. rybołówstwa, komitety doradcze, organizacje pozarządowe realizujące programy morskie, konwencje morskie, wyspecjalizowane media zajmujące się rybołówstwem, uniwersytety, instytuty badawcze, krajowe organizacje ds. rybołówstwa, prywatne organizacje z sektora akwakultury i indywidualne przedsiębiorstwa prywatne;

·społeczeństwo i media są stosunkowo mało zainteresowane statystykami dotyczącymi rybołówstwa i mają bardzo ograniczony wpływ.

·warsztaty z państwami członkowskimi na temat mocnych i słabych stron oraz szans i zagrożeń związanych z europejską statystyką rybołówstwa z punktu widzenia krajowych urzędów statystycznych;

·16 wywiadów pogłębionych z kluczowymi zainteresowanymi stronami, na przykład decydentami i podmiotami, które przyczyniają się do realizacji celów WPRyb, na temat tego, jak korzystają z europejskiej statystyki rybołówstwa oraz jakie są ich potrzeby i oczekiwania w tym zakresie. Głównymi zainteresowanymi stronami były podmioty zajmujące się redystrybucją (tj. organizacje, które zajmują się redystrybucją europejskiej statystyki rybołówstwa za pośrednictwem własnych baz danych i dodają informacje z innych krajów lub obszarów) oraz regularni użytkownicy profesjonalni (organizacje, które potrzebują europejskiej statystyki rybołówstwa do prowadzenia głównej działalności zawodowej);

·sześć krajowych analiz przykładów i jedną analizę przykładów dotyczącą akwakultury w poszczególnych krajach, aby zapewnić przeglądy i szczegółowe analizy różnych podejść do gromadzenia danych i współpracy. Celem analiz przykładów było przedstawienie przeglądu krajowych struktur gromadzenia danych w ramach europejskiej statystyki rybołówstwa oraz ich bardziej szczegółowa analiza. Stanowiły one również podstawę do zrozumienia, w jaki sposób w państwach członkowskich organizuje się różne formy współpracy w zakresie danych dotyczących rybołówstwa i w jaki sposób organizacje ze sobą współpracują. Ponadto analizy przykładów miały na celu zbadanie, w jaki sposób użytkownicy danych krajowych wykorzystują europejską statystykę rybołówstwa, oraz ocenę, czy europejska statystyka rybołówstwa zaspokajają ich potrzeby z perspektywy krajowej. Krajowe analizy przykładów przeprowadzono w Danii, Irlandii, Grecji, Francji, Włoszech i Polsce. Ponadto wyżej wymienione państwa, a także Niemcy, były objęte uzupełniającą przekrojową analizą przykładów dotycząca akwakultury, która koncentrowała się w szczególności na kwestii poufności danych;

·przeprowadzenie badania internetowego w formie ukierunkowanych konsultacji eksperckich, obejmującego ogólne i szczegółowe pytania dotyczące europejskiej statystyki rybołówstwa: jej użyteczności, łatwości użytkowania, kosztów gromadzenia danych, jakości statystycznej, wydajności, skuteczności i spójności. Odpowiedzi udzieliło 135 organizacji lub osób fizycznych spośród 353, z którymi się skontaktowano. Otrzymano odpowiedzi od 33 z 36 państw, z którymi się skontaktowano (w tym z państw członkowskich, państw EOG, krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących);

·konsultacje publiczne w celu zebrania informacji od użytkowników profesjonalnych, osób fizycznych i innych zainteresowanych stron na temat ich doświadczeń związanych z europejską statystyką rybołówstwa. Na kwestionariusz odpowiedziało 24 respondentów.

·Konsultacje z ogółem społeczeństwa: (i) koncentrowały się na tym, czy europejska statystyka rybołówstwa odpowiada potrzebom respondentów; oraz (ii) umożliwiły respondentom komentowanie i uszeregowanie celów oraz możliwych wariantów oceny skutków, a także przekazanie informacji zwrotnych na temat potencjalnych skutków tych wariantów. Otrzymano 15 odpowiedzi, a preferowanym wariantem okazały się nowe usprawnione ramy prawne.

·Konsultacje z ekspertami koncentrowały się na potrzebach w zakresie danych – otrzymano 35 odpowiedzi. Respondenci udzielili szczegółowych odpowiedzi dotyczących: (i) ich potrzeb w zakresie danych dotyczących odłowu, wyładunku i akwakultury; (ii) ich preferencji dotyczących częstotliwości i aktualności danych; oraz (iii) celów, do których wykorzystują europejską statystykę rybołówstwa (np. analizy rynku i identyfikowalności).

·Konsultacje z podmiotami tworzącymi dane odbyły się podczas dorocznego posiedzenia Grupy Dyrektorów ds. Statystyk Rolnictwa i Rybołówstwa (DGAS). Uczestniczyły w nich wszystkie państwa członkowskie i państwa EOG, a także niektóre kraje kandydujące i potencjalne kraje kandydujące. Celem było przeprowadzenie burzy mózgów na temat potencjalnych skutków proponowanych wariantów, zaproponowanie innych wariantów, uszeregowanie wariantów i wniesienie wkładu w ocenę skutków.

·kilka zorganizowanych spotkań, które przeprowadzono w 2022 i 2023 r. z pracownikami instytucji, organizacjami branżowymi, przedstawicielami państw członkowskich, producentami prywatnymi, organizacjami sektorowymi i naukowcami;

·kilka posiedzeń grupy roboczej Eurostatu ds. statystyk rybołówstwa i jedno specjalne posiedzenie DGAS w latach 2022 i 2023 r. miały kluczowe znaczenie dla wyboru wariantu najbardziej adekwatnego do zakładanych celów spośród różnych podejść technicznych oraz dla dopracowania procedur metodologicznych. W posiedzeniach tych uczestniczyli m.in. przedstawiciele inicjatywy Global Compact 17 i Europejskiego Stowarzyszenia Biomasy Alg 18 .

Komisja zgromadziła i wykorzystała różne formy zewnętrznej wiedzy eksperckiej wskazane w sekcji „Konsultacje z zainteresowanymi stronami” powyżej, aby kształtować i rozwijać przepisy regulujące europejską statystykę rybołówstwa. Kluczową rolę odegrały krajowe urzędy statystyczne, które wniosły swoją fachową wiedzę, aktywnie uczestnicząc w pracach grup roboczych właściwych dla danej dziedziny, grup zadaniowych i DGAS podczas regularnych posiedzeń. Posiedzenia te ułatwiły szeroko zakrojone dyskusje i wymianę poglądów.

W 2021 r. przeprowadzono ocenę skutków europejskiej statystyki rybołówstwa, która to ocena w dniu 4 czerwca 2021 r. uzyskała pozytywną opinię Rady ds. Kontroli Regulacyjnej 19 . Dokumenty te zostaną opublikowane wraz z wnioskiem ustawodawczym, a do tego czasu będą dostępne na żądanie.

Aby osiągnąć cele proponowanego rozporządzenia, rozważono cztery warianty:

1.scenariusz odniesienia, tj. kontynuację obecnej europejskiej statystyki rybołówstwa;

2.zaprzestanie prowadzenia europejskiej statystyki rybołówstwa;

3.nowe, usprawnione ramy prawne dotyczące europejskiej statystyki rybołówstwa.

4.nową podstawę prawną statystyk w dziedzinie akwakultury oraz zestawianie dostępnych statystyk rybołówstwa ze źródeł administracyjnych na poziomie UE, tj. wariant hybrydowy między wariantami 2 i 3, w którym zaprzestano by prowadzenia statystyk dotyczących wyładunku.

W świetle oceny skutków, wyników konsultacji i dyskusji z zainteresowanymi stronami preferowanym wariantem był wariant 3, tj. nowe, usprawnione ramy prawne europejskiej statystyki rybołówstwa. Preferowany wariant poparli główni użytkownicy danych: jednostki organizacyjne Komisji Europejskiej, OECD, FAO, Międzynarodowa Rada Badań Morza, kilka regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, zdecydowana większość krajowych organów statystycznych odpowiedzialnych za statystyki rybołówstwa w Europejskim Systemie Statystycznym (ESS) oraz większość respondentów biorących udział w konsultacjach.

Wariant ten najlepiej odpowiada celom programu REFIT, ponieważ przewiduje uproszczenie i przekształcenie pięciu aktów prawnych regulujących obecną europejską statystykę rybołówstwa w jedne spójne ramy prawne. Preferowany wariant umożliwia elastyczne dostosowanie wymogów statystycznych do zmieniających się potrzeb użytkowników związanych z opracowywaniem, wdrażaniem, monitorowaniem i oceną WPRyb oraz powiązanych unijnych polityk. Zastępuje on również obecne częściowo nieskoordynowane i powielone podejścia spójną strategią w całej Komisji oraz odnowioną architekturą europejskich statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury. Jest to ważne w odniesieniu do skutecznej realizacji polityki i efektywnego wykorzystania zasobów.

Ponadto wariant ten doprowadzi do zmniejszenia kosztów i obciążeń na kilka sposobów. Po pierwsze, ograniczy podwójne gromadzenie danych statystycznych dotyczących odłowu, ponieważ dane te mogą pochodzić bezpośrednio ze źródeł administracyjnych na poziomie UE. Zmniejszy to koszty administracyjne i koszty gromadzenia danych, oraz nakłady czasu ponoszone przez respondentów, tj. rybaków. Po drugie, europejskie statystyki dotyczące rybołówstwa i akwakultury są dostosowane do potrzeb FAO, OECD i regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem. Dzięki temu państwa członkowskie będą mogły zezwolić Eurostatowi na przekazywanie tym organizacjom danych w ich imieniu i za ich zgodą, co ograniczy wiele obowiązków sprawozdawczych. Po trzecie, po uproszczeniu struktury danych dotyczących akwakultury użytkownicy danych będą mieli dostęp do większej ilości danych, co spowoduje zmniejszenie ilości danych poufnych. Po czwarte, uproszczenie mechanizmów zgłaszania danych zmniejszy obciążenia dla dostawców danych i podmiotów tworzących dane.

Oczekuje się, że dzięki preferowanemu wariantowi europejska statystyka rybołówstwa będzie bardziej adekwatna, ponieważ nowe ramy prawne zostaną zaktualizowane w celu odzwierciedlenia nowych potrzeb użytkowników, takich jak:

·całkowity odłów, w tym odrzuty i połowy rekreacyjne, wraz z informacjami na temat gatunków wrażliwych;

·wyładunek unijnej floty rybackiej na całym świecie oraz wyładunek statków państw trzecich w portach UE;

·ekologiczny i regionalny wymiar akwakultury.

W coraz większym stopniu stają się potrzebne bardziej szczegółowe i aktualne statystyki europejskie, aby wspierać wdrażanie różnych inicjatyw Komisji, w tym planów działania na rzecz produkcji ekologicznej, zrównoważonej akwakultury, zrównoważonej niebieskiej gospodarki, rozwoju sektora alg, transformacji energetycznej w sektorze rybołówstwa i akwakultury oraz ochrony ekosystemów morskich.

Europejska statystyka rybołówstwa stanie się skuteczniejsza, ponieważ będzie nadal zapewniać istniejące korzyści (np. jako punkt kompleksowej obsługi dla wysokiej jakości porównywalnych statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury z długim szeregiem czasowym, które są dostępne dla wszystkich), jak również prostsze i bardziej usprawnione ramy prawne, które mogą lepiej integrować nowe potrzeby użytkowników i zaspokoić je. Ograniczenie podwójnej sprawozdawczości przez dostosowanie definicji i reorganizację przepływów danych zmniejszy również rozbieżności między różnymi źródłami danych, a tym samym zwiększy wiarygodność, dokładność i międzynarodową porównywalność europejskiej statystyki rybołówstwa.

Główne koszty bezpośrednie ponoszone przez zainteresowane strony dotyczą dostosowania systemów statystycznych i technicznych w ESS. Oczekuje się, że dzięki bardziej efektywnemu wykorzystaniu danych i uproszczeniu przepływu danych nowa podstawa prawna europejskiej statystyki rybołówstwa w perspektywie średnio- i długoterminowej przyniesie oszczędności kosztów w wysokości około 1,2 mln EUR rocznie (w oparciu o szacowany całkowity koszt opracowania europejskiej statystyki rybołówstwa wynoszący około 5,6 mln EUR rocznie dla 27 państw członkowskich i Komisji Europejskiej). Z tych oszczędności kosztów powinny skorzystać krajowe organy statystyczne, ponieważ część europejskiej statystyki rybołówstwa będzie zestawiana bezpośrednio na podstawie danych administracyjnych dotyczących WPRyb na poziomie UE, a wiele przepływów danych zostanie uproszczonych w jeden przepływ, obejmujący potrzeby na szczeblu unijnym i międzynarodowym.

Szacowany całkowity koszt opracowania europejskiej statystyki rybołówstwa wynosi około 5,6 mln EUR rocznie dla państw członkowskich i Komisji Europejskiej, z czego około 5 % ponosi Komisja Europejska. Szacowane roczne oszczędności kosztów w odniesieniu do danych dotyczących odłowu wynoszą 1,2 mln EUR, tj. 21 % całkowitych kosztów.

Koszty te stanowią 0,05 % rocznej wartości unijnej produkcji rybołówstwa i akwakultury, co jest wartością bardzo niską. Przyczyną tak niskich kosztów jest powszechne wykorzystanie dostępnych danych administracyjnych jako danych źródłowych do celów statystyk dotyczących odłowu, wyładunku i floty.

Państwa członkowskie ponoszą koszty tworzenia europejskiej statystyki rybołówstwa ze swoich budżetów, ponieważ krajowe urzędy statystyczne muszą wypełniać zobowiązania prawne UE w zakresie tej statystyki, a także regularnie dostosowywać swoje systemy do nowych lub zaktualizowanych przepisów.

Ponieważ europejska statystyka rybołówstwa jest rozporządzeniem statystycznym, które jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich, nie jest potrzebne specjalne wsparcie ani plan wdrażania.

W niniejszym wniosku ustawodawczym ustanawia się zintegrowane ramy dla zagregowanych europejskich statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury związanych z: (i) wydobywaniem żywych zasobów morza w ramach działalności połowowej i ich wprowadzaniem do obrotu; (ii) budową statków łowczych; oraz (iii) produkcją i budową zakładów akwakultury. We wniosku podkreśla się ponowne wykorzystywanie danych administracyjnych na szczeblu UE do zestawiania tych statystyk oraz ograniczenie powielania i pokrywania się przepływów danych w celu zmniejszenia obciążeń i kosztów ponoszonych przez krajowych dostawców i producentów danych.

W art. 1 po zdefiniowaniu przedmiotu i zakresu stosowania dane, które mają być gromadzone, podzielono na dwie główne dziedziny: rybołówstwo i akwakulturę. W ramach tych dziedzin przedstawiono tematy i tematy szczegółowe, które doprecyzowano w załączniku. W art. 2 i 3 przedstawiono odpowiednie terminy (definicje) i jednostki obserwowane. W art. 4 ustanowiono wymogi dotyczące danych i określono kryteria zwolnienia państw członkowskich z obowiązku przekazywania Komisji (Eurostatowi) danych dotyczących niektórych zmiennych. W artykule tym uprawniono również Komisję do przyjmowania aktów delegowanych w celu dodawania, usuwania lub zmiany tematów i tematów szczegółowych, oraz do wdrażania aktów w celu określenia wymaganych zbiorów danych i ich komponentów technicznych. Zaletą tej struktury jest zapewnienie zharmonizowanej podstawy obejmującej te same wspólne aspekty w odniesieniu do wszystkich tematów, przy jednoczesnym uwzględnieniu różnic między tematami w prawie wtórnym.

Art. 5 stanowi, że Komisja może przyjmować akty delegowane w celu gromadzenia danych na zasadzie ad hoc, jeżeli zostanie to uznane za konieczne do zaspokojenia dodatkowych potrzeb statystycznych. W art. 6 wyjaśniono zakres danych statystycznych objętych rozporządzeniem.

Aby ograniczyć obciążenia administracyjne, w art. 7 uprawniono Komisję – o ile państwo członkowskie nie zgłosi sprzeciwu – do tworzenia krajowych i europejskich statystyk dotyczących odłowu i floty poprzez ponowne wykorzystanie odpowiednich danych z baz danych lub rejestrów utworzonych na podstawie prawa Unii, które są prowadzone przez Komisję lub utworzone na szczeblu krajowym oraz do których Komisja ma dostęp. W art. 7 przewidziano również możliwość tworzenia statystyk europejskich dotyczących wyładunku i akwakultury przy zastosowaniu tego samego podejścia w przyszłości.

W art. 8 określono źródła danych, z których muszą korzystać państwa członkowskie, pod warunkiem że umożliwiają one tworzenie statystyk europejskich spełniających wymogi jakościowe określone w art. 11 niniejszego rozporządzenia. W art. 9 wprowadzono możliwość i warunki przekazywania przez Komisję (Eurostat), w porozumieniu z zainteresowanym państwem członkowskim, zagregowanych danych objętych niniejszym rozporządzeniem międzynarodowym, międzyrządowym i regionalnym organizacjom ds. zarządzania rybołówstwem.

Art. 10 i 11 odnoszą się do okresów odniesienia i sprawozdawczości w zakresie jakości, w odniesieniu do których Komisja może przyjmować akty wykonawcze. W art. 12 ustanowiono system przejściowy dla przekazywania danych dotyczących odłowu w ramach połowów rekreacyjnych oraz danych dotyczących odłowu gatunków wrażliwych, zgodnie z wymogami rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009, do czasu udostępnienia tych danych.

W art. 13 określono działania, które mogą być objęte wkładem finansowym UE. W art. 14–18 określono mechanizmy przyznawania odstępstw i wykonywania przekazanych uprawnień, a także procedurę komitetową, uchylenie i wejście w życie.

2025/0246 (COD)

Wniosek

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

w sprawie europejskich statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury, uchylające rozporządzenia (WE) nr 1921/2006, (WE) nr 762/2008, (WE) nr 216/2009, (WE) nr 217/2009 oraz (WE) nr 218/2009

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 338 ust. 1,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Wiarygodne, kompleksowe i aktualne statystyki europejskie mają zasadnicze znaczenie dla opracowywania, wdrażania, monitorowania i oceny polityk i przepisów Unii związanych z rybołówstwem i akwakulturą, w szczególności w ramach wspólnej polityki rybołówstwa („WPRyb”) 20 . Statystyki takie pomagają również ocenić wpływ rybołówstwa i akwakultury na rozwój przedsiębiorstw, bezpieczeństwo żywnościowe, jakość wody, gatunki wrażliwe, siedliska, zmianę klimatu i zdrowie publiczne, a także ocenić funkcjonowanie rynku i osiągnięcie celów Agendy ONZ na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030.

(2)Europejskie statystyki dotyczące rybołówstwa i akwakultury należy opracować w taki sposób, aby wspierać proces podejmowania decyzji oparty na dowodach oraz monitorować postępy w osiąganiu strategicznych celów Unii, takich jak Europejski Zielony Ład 21 .

(3)Europejskie statystyki dotyczące rybołówstwa i akwakultury gromadzi się obecnie na podstawie pięciu aktów prawnych, które nie zapewniają pełnej spójności we wszystkich dziedzinach statystycznych. Potrzebne są wspólne ramy prawne, aby zapewnić spójność, usprawnić procesy statystyczne i umożliwić bardziej całościowe podejście.

(4)W coraz większym stopniu stają się potrzebne bardziej szczegółowe i aktualne statystyki europejskie, aby wspierać wdrażanie polityki i przepisów 22 UE, a także różnych inicjatyw Komisji, w tym planów działania dotyczących produkcji ekologicznej 23 , zrównoważonej akwakultury 24 , 25 , zrównoważonej niebieskiej gospodarki 26 , rozwoju sektora alg 27 , transformacji energetycznej w sektorze rybołówstwa i akwakultury 28 oraz ochrony ekosystemów morskich 29 .

(5)Znaczenie europejskich statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury podkreślono również w rezolucjach Parlamentu 30 , 31 .

(6)Unia, jako sygnatariusz Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza 32 , jest zaangażowana w promowanie zrównoważonego rybołówstwa i wykonuje swoje uprawnienia w zakresie zachowania żywych zasobów morza i rybołówstwa określone w art. 3 ust. 1 lit. d) i art. 4 ust. 2 lit. d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE).

(7)Koordynująca Grupa Robocza FAO ds. Statystyki Rybołówstwa 33 ustanawia międzynarodowe normy dotyczące statystyk rybołówstwa, w tym pojęcia i klasyfikacje, takie jak obszary połowowe do celów statystycznych oraz wykaz gatunków w ramach systemu informacyjnego nauk wodnych i rybołówstwa (ASFIS). W stosownych przypadkach europejskie statystyki dotyczące rybołówstwa i akwakultury powinny być zgodne z tymi normami.

(8)W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 34 ustanowiono wspólne ramy statystyki europejskiej, położono nacisk na kryteria jakości oraz zmniejszono obciążenia respondentów i obciążenie administracyjne.

(9)Spójność, porównywalność i interoperacyjność danych, a także jednolite formaty sprawozdawcze mają zasadnicze znaczenie dla efektywności gromadzenia danych i jakości europejskich statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury

(10)W niniejszym rozporządzeniu należy dostosować kwestię wniosków o udostępnienie danych, definicje, metodykę i formaty sprawozdawczości do wniosków, definicji, metodyki i formatów sprawozdawczości stosowanych przez FAO i OECD, aby zwiększyć spójność, porównywalność i interoperacyjność oraz zmniejszyć obciążenia administracyjne.

(11)Europejskie statystyki akwakultury powinny opierać się na jasnej definicji „zakładów akwakultury”, która: (i) dodatkowo odróżnia je od statystyk objętych unijnym Prawem o zdrowiu zwierząt 35 ; oraz (ii) uwzględnia wyjątkowe cechy akwakultury (w tym produkcję roślin, alg i sinic) i współistnienie różnych linii produkcyjnych.

(12)Statystyki dotyczące produkcji ekologicznej akwakultury mają zasadnicze znaczenie dla monitorowania postępów w realizacji planu działania UE dotyczącego produkcji ekologicznej. Aby zapewnić spójność i porównywalność, należy w jak największym stopniu wykorzystywać dane administracyjne wynikające z przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 36 .

(13)Do danych dotyczących lądowych jednostek terytorialnych należy stosować rozporządzenie (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady 37 .

(14)Aby zaspokoić pojawiające się potrzeby informacyjne, można gromadzić dane ad hoc dotyczące rybołówstwa i akwakultury. Taki wniosek o dodatkowe dane powinien być należycie uzasadniony i nie powinien nakładać nieproporcjonalnych obciążeń na respondentów i organy krajowe.

(15)Struktura danych stosowana w niniejszym rozporządzeniu powinna być porównywalna z ramami gromadzenia danych określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1004 38 .

(16)Metody gromadzenia danych powinny minimalizować koszty i obciążenie administracyjne dla respondentów, w tym małych i średnich przedsiębiorstw oraz państw członkowskich.

(17)Aby uniknąć wielokrotnej sprawozdawczości państw członkowskich, Komisja (Eurostat) powinna w miarę możliwości tworzyć statystyki dotyczące odłowu i unijnej floty rybackiej na podstawie danych administracyjnych na szczeblu UE gromadzonych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 39 i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/218 40 .

(18)Aby tworzenie statystyk było bardziej efektywne, państwa członkowskie powinny mieć możliwość wykorzystywania różnych źródeł danych i metod, w tym źródeł administracyjnych, badań, imputacji, estymacji i modelowania. Należy również promować rozwiązania cyfrowe, narzędzia monitorowania 41 i czujniki zdalne, przy jednoczesnym zapewnieniu jakości, dokładności, aktualności i porównywalności statystyk.

(19)W niniejszym rozporządzeniu należy określić środki zapewniające wykorzystywanie poufnych danych zgodnie z art. 21 i 22 rozporządzenia (WE) nr 223/2009.

(20)Komisja (Eurostat) może przekazywać zagregowane dane organizacjom międzynarodowym wyłącznie do celów statystycznych lub naukowych w celu zmniejszenia obciążenia sprawozdawczego.

(21)Statystyki i raporty jakości sporządzone na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny być rozpowszechniane przez Komisję (Eurostat) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 223/2009.

(22)Komitet ds. Europejskiego Systemu Statystycznego („Komitet ds. ESS”) zatwierdził jednolitą zintegrowaną strukturę metadanych („SIMS”) 42 jako standard Europejskiego Systemu Statystycznego (ESS) dla sprawozdawczości w zakresie jakości, przyczyniając się do tworzenia jednolitych standardów i zharmonizowanych metod.

(23)W zaleceniu Komisji (UE) 2023/397 43 zachęca się państwa członkowskie do stosowania pojęć statystycznych SIMS przy opracowywaniu metadanych referencyjnych i sporządzaniu raportów jakości oraz do wdrożenia zalecenia w zakresie, w jakim jest ono istotne dla statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury.

(24)W przeprowadzonej przez Komisję ocenie europejskiej statystyki rybołówstwa (z 2019 r.) 44 zalecono zmianę istniejących ram prawnych w celu zaspokojenia obecnych i przyszłych potrzeb statystycznych.

(25)W przeprowadzonej przez Komisję ocenie skutków europejskiej statystyki rybołówstwa (z 2021 r.) zalecono, aby w nowych ramach prawnych priorytetowo traktować skuteczność i przydatność statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury.

(26)Ponieważ celu niniejszego rozporządzenia, mianowicie ustanowienia wspólnych ram dla europejskich statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury, nie mogą osiągnąć w sposób wystarczający państwa członkowskie, konieczne jest skoordynowane i zharmonizowane podejście. W związku z tym, ze względu na spójność i porównywalność, możliwe jest lepsze osiągnięcie tego celu na poziomie Unii, gdzie Unia powinna mieć możliwość przyjmowania środków zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 TFUE. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsze rozporządzenie nie powinno wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(27)Aby zaspokoić pojawiające się potrzeby w zakresie danych w sektorze rybołówstwa i akwakultury oraz zmieniające się priorytety polityki, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 TFUE w odniesieniu do zmiany tematów szczegółowych wymienionych w niniejszym rozporządzeniu oraz w odniesieniu do określenia wymogów dotyczących danych na potrzeby gromadzenia danych ad hoc. Przyjmując akty delegowane, Komisja powinna uwzględnić koszty i obciążenia administracyjne. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym na poziomie ekspertów, oraz aby konsultacje te prowadzone były zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. 45 W szczególności, aby zapewnić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie udział na równych zasadach w przygotowaniu aktów delegowanych, instytucje te powinny otrzymać wszelkie dokumenty w tym samym czasie co eksperci państw członkowskich, a eksperci tych instytucji powinni systematycznie brać udział w posiedzeniach grup eksperckich Komisji zajmujących się przygotowaniem aktów delegowanych.

(28)W celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania niniejszego rozporządzenia należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie określania, zarówno w odniesieniu do danych przekazywanych regularnie, jak i danych ad hoc: (i) technicznych elementów zbiorów danych, które mają być przekazywane, oraz ich formatów technicznych; (ii) wykazu zmiennych; (iii) opisów zmiennych; (iv) jednostek miary; (v) zmiennych dotyczących gatunków wrażliwych; (vi) zmiennych dotyczących produkcji ekologicznej; (vii) zmiennych na poziomie regionalnym; (viii) progów służących do identyfikacji zmiennych objętych wyłączeniem; (ix) jednostek obserwowanych; (x) wymogów dotyczących dokładności; (xi) zasad metodologicznych; oraz (xii) i terminów przekazywania danych. Ponadto w celu zapewnienia jednolitych warunków wdrażania niniejszego rozporządzenia należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w zakresie określania praktycznych ustaleń dotyczących raportów jakości i ich treści oraz przyznawania państwom członkowskim odstępstw. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 46 . Przy wykonywaniu tych uprawnień Komisja powinna uwzględniać aspekty takie jak koszty i obciążenie administracyjne dla respondentów i państw członkowskich.

(29)W należycie uzasadnionych przypadkach Komisja powinna mieć możliwość przyznania odstępstw państwom członkowskim na ograniczony okres, jeżeli konieczne są istotne dostosowania krajowych systemów statystycznych w celu wdrożenia niniejszego rozporządzenia, a w szczególności w celu dostosowania systemów gromadzenia danych do nowych wymogów, w tym wykorzystania źródeł administracyjnych.

(30)Aby wspierać wdrażanie niniejszego rozporządzenia, zarówno państwa członkowskie, jak i Unia powinny mieć obowiązek zapewnienia finansowania. Dlatego też należy wprowadzić przepis dotyczący wkładu finansowego Unii w formie dotacji.

(31)Należy wzmocnić koordynację w ramach ESS, aby zapewnić spójność i porównywalność statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury.

(32)Środki określone w niniejszym rozporządzeniu powinny zastąpić środki określone w rozporządzeniach Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1921/2006 47 , (WE) nr 762/2008 48 , (WE) nr 216/2009 49 , (WE) nr 217/2009 50 i (WE) nr 218/2009 51 . Należy zatem uchylić wymienione rozporządzenia.

(33)Skonsultowano się z Komitetem ds. ESS,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1.W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się zintegrowane ramy statystyk europejskich dotyczących wydobywania żywych zasobów morza w ramach działalności połowowej i wprowadzania ich do obrotu oraz dotyczących unijnej floty łowczej, produkcji akwakultury i zakładów akwakultury.

2.Statystyki dotyczące rybołówstwa i akwakultury obejmują następujące dziedziny i tematy:

1)statystyki rybołówstwa:

a)odłów;

b)wyładunek;

c)flota łowcza;

2)statystyki akwakultury:

a)produkcja akwakultury z wyłączeniem wylęgarni i podchowalni;

b)przepływy w akwakulturze;

c)zakłady akwakultury.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1)„wody Unii”, „żywe zasoby morza”, „statek rybacki”, „unijny statek rybacki”, „odrzuty”, „akwakultura”, „działalność połowowa”, „produkty rybołówstwa” i „produkty akwakultury” mają znaczenie określone w odpowiadających im definicjach zawartych w art. 4 ust. 1 pkt 1, 2, 4, 5, 10, 25, 28, 29 i 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 52 ;

2)„unijna flota rybacka” ma znaczenie określone w odpowiadającej jej definicji zawartej w art. 2 lit. c) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/218;

3)„gatunek wrażliwy” ma znaczenie określone w odpowiadającej mu definicji zawartej w art. 6 pkt 8 rozporządzenia (UE) 2019/1241 53 ;

4)„odłów” i „wyładunek” mają znaczenie określone w odpowiadających im definicjach zawartych w art. 2 pkt 15 i 16 rozporządzenia Komisji (WE) 1639/2001 54 ;

5)„licencja połowowa”, „połowy rekreacyjne” i „statek łowczy” mają znaczenie określone w odpowiadających im definicjach zawartych w art. 4 pkt 9, 28 i 33 rozporządzenia Komisji (WE) 1224/2009;

6)„produkcja ekologiczna” ma znaczenie określone w odpowiadającej jej definicji zawartej w art. 3 pkt 1 rozporządzenia (UE) 2018/848 55 ;

7)„wprowadzanie do obrotu” ma znaczenie określone w odpowiadającej mu definicji zawartej w art. 5 lit. f) rozporządzenia (UE) 1379/2013 56 ;

8)„gatunek” oznacza taksony organizmów zidentyfikowane za pomocą międzynarodowego kodu alfa-3 57 ustanowionego przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa („FAO”) (wykaz gatunków na potrzeby statystyki rybołówstwa w ramach systemu informacyjnego nauk wodnych i rybołówstwa) lub – w przypadku jego braku – za pomocą kodu alfa-3 dla agregatów taksonów;

9)„obszary połowowe FAO” oznaczają geograficzne obszary połowowe zidentyfikowane za pomocą międzynarodowego kodu numerycznego ustanowionego przez FAO 58 do celów statystycznych;

10)„rybołówstwo komercyjne” oznacza komercyjną eksploatację żywych zasobów morza prowadzoną przez statek łowczy posiadający ważną licencję połowową lub przez osobę fizyczną lub prawną posiadającą licencję lub zarejestrowaną w alternatywnym systemie połowów bez statku;

11)„odłów handlowy” oznacza odłów uzyskany w ramach rybołówstwa komercyjnego z wyłączeniem odrzutów;

12)„odłowy rekreacyjne” oznaczają odłowy gatunków na warunkach przewidzianych w art. 55 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, dokonywane na terytorium Unii i w wodach Unii;

13)„pierwsza sprzedaż wyładowanych żywych zasobów morza” oznacza początkową transakcję finansową, w ramach której wyładowane produkty rybołówstwa są wprowadzane do obrotu po raz pierwszy;

14)„zakład akwakultury” oznacza wszelkie administracyjnie wyznaczone lub zidentyfikowane obiekty, w których ma miejsce akwakultura, z wyjątkiem produkcji akwariów i gatunków ozdobnych. Ten sam zakład akwakultury może posiadać kilka linii produkcyjnych;

15)„chów materiału pochodzenia naturalnego” oznacza praktykę gromadzenia materiałów rozmnożeniowych – od wczesnych etapów życia po osobniki dorosłe – ze środowiska naturalnego, a następnie ich odchów w niewoli do wielkości handlowej, z wykorzystaniem technik akwakultury;

16)„pierwsza sprzedaż” w akwakulturze oznacza początkową transakcję finansową, w ramach której produkty akwakultury są wprowadzane do obrotu po raz pierwszy;

17)„wylęgarnie i podchowalnie” oznaczają miejsca sztucznego rozmnażania, wylęgu organizmów wodnych oraz odchowu ich wczesnych form. Do celów statystycznych w przypadku wylęgarni bierze się pod uwagę wyłącznie produkcję zapłodnionej ikry. Pierwsze, wczesne stadia zwierząt wodnych są produkowane w podchowalniach;

18)„produkcja akwakultury” oznacza produkty akwakultury, w tym produkcję wylęgarni i podchowalni, oferowane na sprzedaż.

19)„uwolnienie do środowiska naturalnego” oznacza zamierzone uwolnienie organizmów wodnych w celu zarybienia rzek, jezior i innych wód, do celów innych niż akwakultura;

20)„jednostka obserwowana” oznacza możliwą do zidentyfikowania jednostkę, w odniesieniu do której można uzyskać dane;

21)„dziedzina” oznacza jeden lub większą liczbę zbiorów danych obejmujących określone tematy;

22)„temat” oznacza treść informacji, które mają być zestawiane w odniesieniu do jednostek obserwowanych, przy czym każdy temat obejmuje jeden lub kilka tematów szczegółowych;

23)„temat szczegółowy” oznacza szczegółową treść informacji, które mają być zbierane w odniesieniu do jednostek statystycznych w związku z danym tematem; każdy temat szczegółowy obejmuje co najmniej jedną zmienną;

24)„zbiór danych” oznacza jedną lub kilka zagregowanych zmiennych zebranych w ustrukturyzowanej formie;

25)„zmienna” oznacza cechę jednostki obserwowanej, która może obejmować więcej niż jeden zbiór wartości;

26)„dane ad hoc” oznaczają dane będące przedmiotem szczególnego zainteresowania użytkowników w określonym momencie, ale nieuwzględnione w zbiorach danych przekazywanych regularnie;

27)„dane administracyjne” oznaczają dane wytworzone przez źródło niestatystyczne i zwykle będące w posiadaniu organu publicznego lub prywatnego, którego głównym celem nie jest dostarczanie statystyk;

28)„metadane” oznaczają informacje potrzebne do wykorzystywania i interpretowania statystyk, opisujące dane w ustrukturyzowany sposób.

Artykuł 3

Jednostki obserwowane

Do celów niniejszego rozporządzenia uzyskuje się dane dotyczące następujących jednostek obserwowanych:

a)unijna flota rybacka;

b)inne floty rybackie spoza UE dokonujące wyładunku produktów rybołówstwa w Unii;

c)osoby fizyczne lub prawne posiadające licencję lub zarejestrowane w systemie alternatywnym w celu połowów bez statku;

d)właściciele statków, hurtownicy, zarejestrowani nabywcy, zarejestrowane ośrodki aukcyjne i organizacje producentów upoważnione przez państwa członkowskie;

e)osoby fizyczne prowadzące połowy rekreacyjne w Unii;

f)unijne zakłady akwakultury.

Artykuł 4

Wymogi dotyczące danych

1.Tematy szczegółowe, częstotliwość przekazywania danych, okresy odniesienia i wymiary związane z gatunkami wrażliwymi, produkcją ekologiczną i podziałem regionalnym statystyk rybołówstwa akwakultury, o których mowa w art. 1, określono w załączniku.

2.Dane regionalne dotyczące rybołówstwa morskiego przekazuje się na poziomie najbardziej szczegółowych statystycznych regionów połowowych wykorzystywanych w odniesieniu do obszarów połowowych FAO. Dane regionalne dotyczące rybołówstwa śródlądowego przekazuje się na poziomie NUTS 2, jak określono w rozporządzeniu (WE) nr 1059/2003.

3.Aby ograniczyć obciążenia administracyjne i finansowe, państwo członkowskie może zostać zwolnione z obowiązku przekazywania Komisji (Eurostatowi) danych dotyczących określonej zmiennej, jeżeli:

a)zmienna ma zerową lub niską częstość występowania w tym państwie członkowskim; lub

b)zmienna stanowi niewielką część produkcji akwakultury na poziomie krajowym lub regionalnym (obszar FAO lub poziom NUTS 2).

4.Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 15 w celu zmiany załącznika przez dodanie, usunięcie lub zmianę tematów szczegółowych, w tym ich opisów, oraz przez zmianę częstotliwości przekazywania danych, okresów odniesienia i mających zastosowanie wymiarów tematów szczegółowych określonych w załączniku.

5.Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające następujące elementy techniczne oraz, w stosownych przypadkach, poszczególne zbiory danych, które mają być przekazywane Komisji (Eurostatowi):

a)wykaz zmiennych;

b)opisy zmiennych;

c)jednostki miary;

d)zmienne dotyczące gatunków wrażliwych;

e)zmienne dotyczące produkcji ekologicznej;

f)zmienne na poziomie regionalnym;

g)progi służące do identyfikacji zmiennych objętych wyłączeniem;

h)wymogi dotyczące dokładności;

i)zasady metodologiczne;

j)terminy przekazywania danych.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2, co najmniej dziewięć miesięcy przed rozpoczęciem odpowiedniego roku odniesienia.

6.Państwa członkowskie przekazują dane i powiązane metadane przy użyciu formatu technicznego określonego przez Komisję (Eurostat) dla każdego zbioru danych. Do przekazywania danych Komisji (Eurostatowi) wykorzystuje się usługi pojedynczego punktu wprowadzania danych.

Artykuł 5

Gromadzenie danych ad hoc

1.Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 15, uzupełniających niniejsze rozporządzenie przez określenie danych, które mają być przekazywane przez państwa członkowskie na zasadzie ad hoc, jeżeli w ramach niniejszego rozporządzenia gromadzenie dodatkowych informacji uznaje się za niezbędne do zaspokojenia dodatkowych potrzeb statystycznych. Te akty delegowane określają:

a)tematy i tematy szczegółowe związane z dziedzinami określonymi w art. 1, które należy uwzględnić w ramach gromadzenia danych ad hoc, oraz przyczyny takich dodatkowych potrzeb statystycznych;

b)okresy odniesienia.

2.Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w ust. 1, począwszy od roku odniesienia [dwa lata po dacie wejścia w życie niniejszego rozporządzenia]. Między terminami przekazywania kolejnych zbiorów danych ad hoc upływają co najmniej dwa lata.

3.Do celów gromadzenia danych ad hoc, o którym mowa w ust. 1, Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające, w stosownych przypadkach, następujące elementy techniczne danych, które mają być przekazywane:

a)wykaz zmiennych;

b)opisy zmiennych;

c)jednostki miary;

d)zmienne dotyczące gatunków wrażliwych;

e)zmienne dotyczące produkcji ekologicznej;

f)zmienne na poziomie regionalnym;

g)progi służące do identyfikacji zmiennych objętych wyłączeniem;

h)wymogi dotyczące dokładności;

i)zasady metodologiczne;

j)terminy przekazywania danych;

k)jednostki obserwowane.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2, co najmniej dziewięć miesięcy przed rozpoczęciem odpowiedniego roku odniesienia.

Artykuł 6

Zakres

1.Statystyki są reprezentatywne dla populacji statystycznej, którą opisują.

2.Aby zmniejszyć obciążenia administracyjne i obciążenie respondentów badań statystycznych, dane dotyczące rybołówstwa i akwakultury, o których mowa w art. 1 ust. 2, obejmują w każdym państwie członkowskim co najmniej:

95 % masy odłowu handlowego;

90 % unijnej floty łowczej w odniesieniu do masy odrzutów;

90 % osób fizycznych prowadzących połowy rekreacyjne;

95 % masy wyładunku;

95 % unijnej floty łowczej;

95 % produkcji akwakultury.

Artykuł 7

Tworzenie statystyk europejskich dotyczących rybołówstwa i akwakultury

1.Do celów tworzenia statystyk europejskich dotyczących odłowu i unijnej floty łowczej Komisja (Eurostat) ponownie wykorzystuje odpowiednie dane z baz danych lub rejestrów ustanowionych na podstawie prawa Unii, o których mowa w art. 8 ust. 2, które są prowadzone przez Komisję lub utworzone na szczeblu krajowym i do których Komisja ma dostęp. Przed rozpowszechnianiem tych statystyk Komisja (Eurostat) konsultuje się z odpowiednimi krajowymi organami statystycznymi, aby zapewnić spełnienie wymogów dotyczących poufności informacji statystycznych. Jeżeli państwo członkowskie wyraża sprzeciw wobec ponownego wykorzystania swoich danych krajowych przez Komisję (Eurostat), przekazuje Komisji (Eurostatowi) dane dotyczące odłowu i floty łowczej w formie zagregowanych zbiorów danych. Dane państwo członkowskie należycie uzasadnia taki sprzeciw i powiadamia o nim Komisję (Eurostat) nie później niż 12 miesięcy przed rozpoczęciem roku odniesienia.

2.Do celów tworzenia statystyk europejskich dotyczących wyładunku i akwakultury państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) statystyki dotyczące wyładunków i akwakultury w formie zagregowanych zbiorów danych.

3.Jeżeli dostępne będą odpowiednie dane dotyczące wyładunku lub akwakultury z innych baz danych lub rejestrów ustanowionych na podstawie prawa Unii, Komisja (Eurostat) ponownie wykorzystuje te dane do tworzenia statystyk zgodnie z tymi samymi procedurami, jak określone w ust. 1, pod warunkiem że dane te spełniają wymogi jakościowe określone w art. 11.

Artykuł 8

Źródła danych i metody

1.Państwa członkowskie wykorzystują co najmniej jedno lub jedną z następujących źródeł i metod, pod warunkiem że umożliwiają one tworzenie statystyk spełniających wymogi jakościowe, o których mowa w art. 11:

a)źródła danych administracyjnych, o których mowa w ust. 2;

b)źródła danych administracyjnych na podstawie prawa krajowego;

c)badania statystyczne;

d)innowacyjne metody i źródła, takie jak narzędzia cyfrowe i czujniki zdalne.

2.W odniesieniu do ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu państwa członkowskie mogą wykorzystywać dane z następujących źródeł:

a)elektroniczne bazy danych ustanowione na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009;

b)komputerowe bazy danych utworzone na podstawie rozporządzenia (UE) 2017/1004;

c)unijny rejestr floty rybackiej ustanowiony rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/218;

d)rejestry ustanowione na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/848;

e)wszelkie inne odpowiednie źródła danych administracyjnych ustanowione na mocy prawa Unii.

Artykuł 9

Udostępnianie danych organizacjom międzynarodowym

Komisja (Eurostat) może przekazywać zagregowane dane objęte niniejszym rozporządzeniem międzynarodowym, międzyrządowym i regionalnym organizacjom ds. zarządzania rybołówstwem, pod warunkiem zawarcia porozumienia między Komisją (Eurostatem) a zainteresowaną organizacją mającego na celu zapewnienie, aby dane te wykorzystywano wyłącznie do celów statystycznych lub naukowych. Porozumienie takie przewiduje również wdrożenie odpowiednich środków: (i) ochrony danych, w szczególności w celu zapewnienia ochrony fizycznej i logicznej poufnych danych; oraz (ii) monitorowania ryzyka bezprawnego ujawnienia lub wszelkiego wykorzystania danych wykraczającego poza cele, do których zostały one przekazane, oraz zapobiegania temu ryzyku. Przekazywanie poufnych danych w tym kontekście odbywa się w porozumieniu z zainteresowanym państwem członkowskim.

Artykuł 10

Okres odniesienia

Pierwszy okres odniesienia rozpoczyna się w roku kalendarzowym [wpisać rok rozpoczynający się dnia 1 stycznia po upływie 18 miesięcy od dnia przyjęcia].

Artykuł 11

Wymogi jakościowe i sprawozdawczość w zakresie jakości

1.Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się kryteria jakości określone w art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009.

2.Państwa członkowskie stosują niezbędne środki w celu zapewnienia jakości danych i metadanych przekazywanych Komisji.

3.Komisja (Eurostat) ocenia jakość danych i metadanych, które zostały jej przekazane lub które uzyskano ze źródeł administracyjnych na poziomie Unii.

4.Do celów ust. 3 każde państwo członkowskie przekazuje Komisji (Eurostatowi), po raz pierwszy do dnia [odpowiednio uzupełnić], a następnie co trzy lata, raport jakości opisujący procesy statystyczne w odniesieniu do danych przekazanych w tym okresie, zawierający w szczególności:

a)metadane opisujące zastosowaną metodykę i sposób osiągnięcia specyfikacji technicznych określonych w niniejszym rozporządzeniu;

b)informacje na temat jakości danych uzyskanych ze źródeł określonych w art. 8 ust. 1 i wykorzystywanych do tworzenia statystyk na podstawie niniejszego rozporządzenia;

c)informacje na temat zgodności z wymogami dotyczącymi zakresu określonymi w art. 6.

5.Komisja (Eurostat) publikuje co trzy lata raport jakości statystyk dotyczących rybołówstwa i akwakultury zestawionych zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 7.

6.Komisja przyjmie akty wykonawcze określające praktyczne ustalenia dotyczące raportów jakości oraz ich treści. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

7.Państwa członkowskie w razie potrzeby informują Komisję (Eurostat) o wszelkich istotnych informacjach lub zmianach dotyczących wykonania niniejszego rozporządzenia, które mogłyby mieć wpływ na jakość przekazywanych danych.

8.Na należycie uzasadniony wniosek Komisji (Eurostatu) państwa członkowskie zapewniają wszelkie niezbędne dodatkowe informacje wymagane do oceny jakości przekazanych danych i metadanych.

Artykuł 12

System przejściowy dla danych dotyczących odłowu gatunków wrażliwych oraz

odłowu w ramach połowów rekreacyjnych

Na zasadzie odstępstwa od art. 7 państwa członkowskie są zwolnione z przekazywania danych dotyczących odłowu gatunków wrażliwych i odłowu w ramach połowów rekreacyjnych do czasu udostępnienia danych zgodnie z wymogami art. 14 i 55 rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 13

Wkład Unii

1.W celu wykonania niniejszego rozporządzenia krajowe urzędy statystyczne i inne organy krajowe ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 223/2009, mogą otrzymać wkład finansowy z budżetu ogólnego Unii na pokrycie kosztów następujących działań:

a)gromadzenie danych ad hoc, o którym mowa w art. 5 niniejszego rozporządzenia;

b)stosowanie innowacyjnych metod i podejść, takich jak narzędzia cyfrowe i czujniki zdalne, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. d) niniejszego rozporządzenia.

2.Wkład finansowy Unii na podstawie niniejszego artykułu nie może przekraczać 90 % kosztów kwalifikowalnych.

3.Kwotę wkładu finansowego Unii na podstawie niniejszego artykułu ustala się zgodnie z zasadami odpowiedniego programu finansowania, z zastrzeżeniem dostępności finansowania.

Artykuł 14

Odstępstwa

1.W przypadku gdy stosowanie niniejszego rozporządzenia lub aktów wykonawczych i delegowanych przyjętych na jego podstawie wymaga znacznych dostosowań w systemie statystycznym państwa członkowskiego, Komisja może przyjąć akty wykonawcze przyznające temu państwu członkowskiemu odstępstwa na maksymalny okres dwóch lat. Odnośne państwo członkowskie przedkłada Komisji należycie uzasadniony wniosek o przyznanie takiego odstępstwa w terminie trzech miesięcy od daty wejścia w życie danego aktu.

Wpływ takich odstępstw na porównywalność danych państw członkowskich lub na obliczanie wymaganych terminowych i reprezentatywnych agregatów europejskich należy ograniczyć do minimum. Przy przyznawaniu odstępstwa bierze się pod uwagę obciążenia respondentów.

2.Akty wykonawcze, o których mowa w ust. 1 akapit pierwszy, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 16 ust. 2.

Artykuł 15

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1.Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.

2.Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 4 ust. 4, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

3.Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 1, powierza się Komisji na czas nieokreślony od dnia [dwa lata od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia].

4.Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 4 ust. 4 i art. 5 ust. 1, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu przekazanych uprawnień kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

5.Przed przyjęciem aktu delegowanego Komisja konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie zgodnie z zasadami określonymi w Porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa.

6.Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja przekazuje go równocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

7.Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 4 ust. 4 lub art. 5 ust. 1 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Artykuł 16

Procedura komitetowa

1.Komisję wspiera Komitet ds. ESS utworzony na mocy rozporządzenia (WE) nr 223/2009. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 17

Uchylenie

1.Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1921/2006, (WE) nr 762/2008, (WE) nr 216/2009, (WE) nr 217/2009 oraz (WE) nr 218/2009 tracą moc ze skutkiem od dnia 1 stycznia [roku rozpoczynającego się po upływie 18 miesięcy od dnia przyjęcia] bez uszczerbku dla zobowiązań określonych w tych aktach prawnych i dotyczących przekazywania danych i metadanych, w tym sprawozdań dotyczących jakości, dla okresów odniesienia, które – w całości lub części – przypadają przed tym dniem.

2.Odesłania do uchylonych aktów traktuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 18

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Stosuje się je od dnia 1 stycznia [roku rozpoczynającego się po upływie 18 miesięcy od dnia przyjęcia].

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia r.

OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH I CYFROWYCH REGULACJI

1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY3

1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy3

1.2.Obszary polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa3

1.3.Cel(e)3

1.3.1.Cel(e) ogólny(-e)3

1.3.2.Cel(e) szczegółowy(-e)3

1.3.3.Oczekiwane wyniki i wpływ3

1.3.4.Wskaźniki dotyczące realizacji celów3

1.4.Wniosek/inicjatywa dotyczy4

1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy4

1.5.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej, w tym szczegółowy terminarz przebiegu realizacji inicjatywy4

1.5.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej (może wynikać z różnych czynników, na przykład korzyści koordynacyjnych, pewności prawa, większej efektywności lub komplementarności). Na potrzeby tej sekcji „wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej” należy rozumieć jako wartość wynikającą z unijnej interwencji, wykraczającą poza wartość, która zostałaby wytworzona przez same państwa członkowskie.5

1.5.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań5

1.5.4.Spójność z wieloletnimi ramami finansowymi oraz możliwa synergia z innymi właściwymi instrumentami5

1.5.5.Ocena różnych dostępnych możliwości finansowania, w tym możliwości przegrupowania środków5

1.6.Czas trwania wniosku/inicjatywy i jego/jej wpływu finansowego6

1.7.Planowane metody wykonania budżetu6

2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA7

2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości7

2.2.System zarządzania i kontroli7

2.2.1.Uzasadnienie dla proponowanych metod wykonania budżetu, mechanizmów finansowania wykonania, sposobów dokonywania płatności i strategii kontroli7

2.2.2.Informacje dotyczące zidentyfikowanego ryzyka i systemów kontroli wewnętrznej ustanowionych w celu jego ograniczenia7

2.2.3.Oszacowanie i uzasadnienie efektywności kosztowej kontroli (relacja kosztów kontroli do wartości zarządzanych funduszy powiązanych) oraz ocena prawdopodobnego ryzyka błędu (przy płatności i przy zamykaniu)7

2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom7

3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY8

3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ8

3.2.Szacunkowy wpływ finansowy wniosku na środki10

3.2.1.Podsumowanie szacunkowego wpływu na środki operacyjne10

3.2.1.1.Środki z uchwalonego budżetu10

3.2.2.Szacowany produkt finansowany ze środków operacyjnych17

3.2.3.Podsumowanie szacunkowego wpływu na środki administracyjne19

3.2.3.1.Środki z uchwalonego budżetu19

3.2.4.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie19

3.2.4.1.Finansowane z uchwalonego budżetu20

3.2.5.Przegląd szacowanego wpływu na inwestycje związane z technologiami cyfrowymi21

3.2.6.Zgodność z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi22

3.2.7.Udział osób trzecich w finansowaniu22

3.3.Szacunkowy wpływ na dochody23

4.Wymiar cyfrowy24

4.1.Wymogi cyfrowe24

4.2.Dane25

4.3.Rozwiązania cyfrowe29

4.4.Ocena interoperacyjności30

4.5.Środki wspierające cyfrowe wdrażanie33

1.STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY

1.1.Tytuł wniosku/inicjatywy

1.2.Obszary polityki, których dotyczy wniosek/inicjatywa

1.3.Cel(e)

1.3.1.Cel(e) ogólny(-e)

1.3.2.Cel(e) szczegółowy(-e)

1.3.3.Oczekiwane wyniki i wpływ

1.3.4.Wskaźniki dotyczące realizacji celów

1.4.Wniosek/inicjatywa dotyczy:

 nowego działania

 nowego działania, będącego następstwem projektu pilotażowego/działania przygotowawczego 59

 przedłużenia bieżącego działania

 połączenia lub przekształcenia co najmniej jednego działania pod kątem innego/nowego działania

1.5.Uzasadnienie wniosku/inicjatywy

1.5.1.Potrzeby, które należy zaspokoić w perspektywie krótko- lub długoterminowej, w tym szczegółowy terminarz przebiegu realizacji inicjatywy

1.5.2.Wartość dodana z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej (może wynikać z różnych czynników, na przykład korzyści koordynacyjnych, pewności prawa, większej efektywności lub komplementarności). Na potrzeby tej sekcji „wartość dodaną z tytułu zaangażowania Unii Europejskiej” należy rozumieć jako wartość wynikającą z unijnej interwencji, wykraczającą poza wartość, która zostałaby wytworzona przez same państwa członkowskie.

1.5.3.Główne wnioski wyciągnięte z podobnych działań

1.5.4.Spójność z wieloletnimi ramami finansowymi oraz możliwa synergia z innymi właściwymi instrumentami

1.5.5.Ocena różnych dostępnych możliwości finansowania, w tym możliwości przegrupowania środków

1.6.Czas trwania wniosku/inicjatywy i jego/jej wpływu finansowego

 Ograniczony czas trwania

–    Czas trwania wniosku/inicjatywy: od [DD/MM]RRRR r. do [DD/MM]RRRR r.

–    Czas trwania wpływu finansowego: od RRRR r. do RRRR r. w odniesieniu do środków na zobowiązania oraz od RRRR r. do RRRR r. w odniesieniu do środków na płatności.

 Nieograniczony czas trwania

–Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od 2027 r. do 2030 r.,

–po którym następuje faza operacyjna.

1.7.Planowane metody wykonania budżetu 60

 Bezpośrednie zarządzanie przez Komisję

– w ramach jej służb, w tym za pośrednictwem jej pracowników w delegaturach Unii

–    przez agencje wykonawcze

 Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi

 Zarządzanie pośrednie przez przekazanie zadań związanych z wykonaniem budżetu:

– państwom trzecim lub organom przez nie wyznaczonym

– organizacjom międzynarodowym i ich agencjom (wyszczególnić)

– Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu i Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu

– organom, o których mowa w art. 70 i 71 rozporządzenia finansowego

– organom prawa publicznego

– podmiotom podlegającym prawu prywatnemu, które świadczą usługi użyteczności publicznej, w zakresie, w jakim są im zapewnione odpowiednie gwarancje finansowe

– podmiotom podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego, którym powierzono realizację partnerstwa publiczno-prywatnego i zapewniono odpowiednie gwarancje finansowe

– podmiotom lub osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych działań w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej oraz określonym we właściwym podstawowym akcie prawnym

– podmiotom mającym siedzibę w państwie członkowskim, podlegającym prawu prywatnemu państwa członkowskiego lub prawu Unii i kwalifikującym się, zgodnie z przepisami sektorowymi, do powierzenia im wykonywania środków finansowych Unii lub gwarancji budżetowych, w zakresie, w jakim podmioty te są kontrolowane przez podmioty prawa publicznego lub podmioty podlegające prawu prywatnemu świadczące usługi użyteczności publicznej, a także posiadają odpowiednie gwarancje finansowe w formie odpowiedzialności solidarnej organów kontrolnych lub równoważne gwarancje finansowe, które mogą być ograniczone, w odniesieniu do każdego działania, do maksymalnej kwoty wsparcia Unii.

2.ŚRODKI ZARZĄDZANIA

2.1.Zasady nadzoru i sprawozdawczości

2.2.System zarządzania i kontroli

2.2.1.Uzasadnienie dla proponowanych metod wykonania budżetu, mechanizmów finansowania wykonania, sposobów dokonywania płatności i strategii kontroli

2.2.2.Informacje dotyczące zidentyfikowanego ryzyka i systemów kontroli wewnętrznej ustanowionych w celu jego ograniczenia

2.2.3.Oszacowanie i uzasadnienie efektywności kosztowej kontroli (relacja kosztów kontroli do wartości zarządzanych funduszy powiązanych) oraz ocena prawdopodobnego ryzyka błędu (przy płatności i przy zamykaniu)

2.3.Środki zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom

3.SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY WNIOSKU/INICJATYWY

3.1.Działy wieloletnich ram finansowych i linie budżetowe po stronie wydatków, na które wniosek/inicjatywa ma wpływ

·Istniejące linie budżetowe

Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych

Wpływ finansowy wniosku nie będzie znany w momencie przyjęcia rozporządzenia. Wkładem UE nie jest objęte regularne gromadzenie danych statystycznych, a jedynie gromadzenie danych ad hoc, zgodnie z art. 5 projektu rozporządzenia. Pierwsze dane ad hoc można zgromadzić najwcześniej dwa lata po pierwszym roku odniesienia, jeżeli stwierdzona zostanie należycie uzasadniona i nagła potrzeba w zakresie danych. Z tego względu nie jest możliwe ustalenie wpływu finansowego.

·Proponowane nowe linie budżetowe

Według działów wieloletnich ram finansowych i linii budżetowych

3.2.Szacunkowy wpływ finansowy wniosku na środki

3.2.1.Podsumowanie szacunkowego wpływu na środki operacyjne

–    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych

–    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej

3.2.1.1.Środki z uchwalonego budżetu

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

3.2.2.Szacowany produkt finansowany ze środków operacyjnych (nie wypełniać w przypadku agencji zdecentralizowanych)

Środki na zobowiązania w mln EUR (do trzech miejsc po przecinku)

3.2.3. Podsumowanie szacunkowego wpływu na środki administracyjne

–    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych

–    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak określono poniżej

3.2.3.1. Środki z uchwalonego budżetu

Potrzeby w zakresie środków na zasoby ludzkie i inne wydatki o charakterze administracyjnym zostaną pokryte ze środków dyrekcji generalnej już przydzielonych na zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami, które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w świetle istniejących ograniczeń budżetowych.

3.2.4.Szacowane zapotrzebowanie na zasoby ludzkie

–    Wniosek/inicjatywa nie wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich

–    Wniosek/inicjatywa wiąże się z koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono poniżej

3.2.4.1.Finansowane z uchwalonego budżetu

Wartości szacunkowe należy wyrazić w ekwiwalentach pełnego czasu pracy (EPC) 7214