—

uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2025)0001 – C10-0056/2025),

—

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/691 z dnia 28 kwietnia 2021 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji dla Zwalnianych Pracowników (EFG) oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1309/2013 (1) („rozporządzenie w sprawie EFG”),

—

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE, Euratom) 2020/2093 z dnia 17 grudnia 2020 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2021–2027 (2), zmienione rozporządzeniem (UE, Euratom) 2024/765 (3), w szczególności jego art. 8,

—

uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 16 grudnia 2020 r. między Parlamentem Europejskim, Radą Unii Europejskiej i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej, współpracy w kwestiach budżetowych i należytego zarządzania finansami oraz w sprawie nowych zasobów własnych, w tym również harmonogramu wprowadzania nowych zasobów własnych (4), w szczególności jego pkt 9,

—

uwzględniając pismo przesłane przez Komisję Zatrudnienia i Spraw Socjalnych,

—

uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej (A10-0080/2025),

A.

mając na uwadze, że Unia opracowała instrumenty ustawodawcze i budżetowe w celu udzielenia dodatkowego wsparcia pracownikom dotkniętym skutkami istotnych zmian w strukturze światowego handlu lub światowego kryzysu finansowego i gospodarczego oraz z myślą o ułatwieniu im powrotu na rynek pracy; mając na uwadze, że pomoc ta przybiera postać wsparcia finansowego udzielanego pracownikom i przedsiębiorstwom, dla których pracowali;

B.

mając na uwadze, że Belgia złożyła wniosek EGF/2024/003 BE/Van Hool o wkład finansowy z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (EFG) w następstwie 2 411 zwolnień (5) w sektorze działalności gospodarczej zaklasyfikowanym do działu 29 według klasyfikacji NACE Rev. 2 (Produkcja pojazdów samochodowych, przyczep i naczep) na poziomie NUTS 2 w regionie Provincie Antwerpen (BE21) w czteromiesięcznym okresie odniesienia, który trwał od 8 kwietnia do 8 sierpnia 2024 r.;

C.

mając na uwadze, że wniosek dotyczy 2 411 pracowników zwolnionych z przedsiębiorstwa Van Hool;

D.

mając na uwadze, że wniosek opiera się na kryterium interwencji przewidzianym w art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG, którym to kryterium jest zaprzestanie działalności przez co najmniej 200 zwalnianych pracowników lub osób prowadzących działalność na własny rachunek w czteromiesięcznym okresie odniesienia w przedsiębiorstwie w państwie członkowskim, z uwzględnieniem zwolnień pracowników u jego dostawców i producentów na wcześniejszych etapach w łańcuchu dostaw;

E.

mając na uwadze, że pandemia COVID-19 wpłynęła na popyt na autokary, a rosyjska wojna napastnicza przeciwko Ukrainie – na strukturę kosztów;

F.

mając na uwadze, że europejski przemysł motoryzacyjny i jego dostawcy stoją w obliczu bezprecedensowej presji ze strony zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych wyzwań, takich jak zakłócenia konkurencji, zwłaszcza w sektorze pojazdów elektrycznych z powodu nieuczciwego subsydiowania przez Chiny, i wysokie koszty energii spowodowane restrukturyzacją na dużą skalę;

G.

mając na uwadze, że firma Van Hool specjalizowała się w produkcji autobusów, autokarów, trolejbusów i przyczep; mając na uwadze, że malejący popyt na autokary po pandemii doprowadził do spadku średniej sprzedaży produktów Van Hool w Europie i gwałtownego spadku rentowności; mając na uwadze, że rosnąca inflacja i zakłócenia w łańcuchach dostaw dodatkowo zwiększyły presję na marże przedsiębiorstwa;

H.

mając na uwadze, że wspomniane przedsiębiorstwo zastosowało, zgodnie z prawem belgijskim, obowiązkową procedurę informowania przedstawicieli pracowników i konsultowania się z nimi; mając na uwadze, że wymóg utworzenia jednostki ds. zatrudnienia, która oferuje osobom zwalnianym w ramach zwolnień grupowych program wsparcia zawodowego, nie ma zastosowania w przypadku upadłości;

I.

mając na uwadze, że wkłady finansowe z EFG powinny być ukierunkowane przede wszystkim na środki aktywnej polityki rynku pracy i zindywidualizowane usługi, które mają na celu szybką reintegrację beneficjentów poprzez umożliwienie im godnego i trwałego zatrudnienia w ich pierwotnym sektorze działalności lub poza nim, przy jednoczesnym przygotowaniu ich do funkcjonowania w bardziej ekologicznej i cyfrowej gospodarce europejskiej;

J.

mając na uwadze, że flamandzkie służby zatrudnienia (VDAB) wypłacają zaliczki na poczet wspomnianych środków i je współfinansują;

K.

mając na uwadze, że środki EFG nie mogą przekroczyć maksymalnej rocznej kwoty 30 mln EUR (w cenach z 2018 r.), jak określono w art. 8 rozporządzenia (UE, Euratom) 2020/2093, zmienionego rozporządzeniem (UE, Euratom) 2024/765; mając na uwadze, że zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami niewykorzystane wkłady należy zwracać Komisji;

1.

zgadza się z Komisją, że spełniono warunki wymienione w art. 4 ust. 2 lit. a) rozporządzenia w sprawie EFG i że Belgia ma prawo do wkładu finansowego w wysokości 7 999 015 EUR na mocy tego rozporządzenia, co stanowi 85 % łącznych kosztów wynoszących 9 410 607 EUR (wliczając wydatki na zindywidualizowane usługi w wysokości 9 034 607 EUR oraz wydatki na działania przygotowawcze, zarządzanie, informacje, reklamy, kontrolę i sprawozdawczość w wysokości 376 000 EUR);

2.

stwierdza, że władze Belgii złożyły wniosek 29 października 2024 r. oraz że po przekazaniu przez Belgię dodatkowych informacji Komisja zakończyła ocenę wniosku 26 marca 2025 r. i tego samego dnia przekazała ją Parlamentowi;

3.

odnotowuje, że wniosek dotyczy 2 411 pracowników zwolnionych z przedsiębiorstwa Van Hool; ponadto zauważa, że łącznie pomoc otrzyma 2 397 pracowników;

4.

podkreśla, że według Federacji Przedsiębiorstw Belgijskich (VBO) sektor przemysłowy w Belgii doświadcza poważnych trudności; odnotowuje, że w przeszłości odgrywał ważną rolę w gminie Lier, więc pogarszająca się sytuacja ma duży wpływ na miejscowy rynek pracy; podkreśla, że liczba miejsc pracy w przemyśle dostępnych w Lier spadła w 2023 r. o 13 %;

5.

zwraca uwagę na profil zwolnionych pracowników, z których jedna trzecia ma co najmniej 50 lat, a 80 % – wykształcenie średnie lub niższe i umiejętności uznawane za przestarzałe; podkreśla, że biorąc pod uwagę tendencję spadkową wśród dostępnych wakatów i ich dystrybucję geograficzną, pracownicy będą potrzebowali ukierunkowanej pomocy skoncentrowanej na podnoszeniu kwalifikacji i przekwalifikowaniu, aby zwiększyć ich szanse na powrót do pracy; uważa, że zapewnienie zwolnionym pracownikom możliwości zdobycia kwalifikacji niezbędnych do przyszłego zatrudnienia stanowi odpowiedzialność społeczną Unii i państw członkowskich;

6.

jest zadowolony, że zindywidualizowane usługi, które mają zostać zapewnione pracownikom, obejmują: usługi doradców ds. interwencji socjalnych i rejestrację pracowników, program wsparcia zawodowego, pomoc w poszukiwaniu pracy i pośrednictwo pracy, poradnictwo zawodowe, przekwalifikowanie i szkolenie zawodowe, a także szkolenie w miejscu pracy; podkreśla w szczególności ofertę usług ukierunkowanego wsparcia i indywidualnej oceny, a także szkolenia ICT, które pomagają podnieść kwalifikacje wymagane w cyfrowej epoce przemysłowej;

7.

stwierdza, że 22 kwietnia 2024 r. Belgia rozpoczęła świadczenie zindywidualizowanych usług na rzecz beneficjentów objętych pomocą, a zatem okres kwalifikowalności do otrzymania wkładu finansowego z EFG będzie trwał od tego dnia do upłynięcia 24 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji w sprawie finansowania;

8.

stwierdza, że Belgia zaczęła ponosić wydatki administracyjne związane z wdrażaniem EFG 14 marca 2024 r. i że takie wydatki kwalifikują się do otrzymania wkładu finansowego z EFG od tego dnia do upłynięcia 31 miesięcy od daty wejścia w życie decyzji w sprawie finansowania;

9.

podkreśla, że władze belgijskie potwierdziły, iż przy dostępie do proponowanych działań i ich wdrażaniu przestrzegane będą zasady równego traktowania i niedyskryminacji oraz że będzie się zapobiegać ewentualnym przypadkom podwójnego finansowania;

10.

przypomina, że władze belgijskie muszą dopilnować, by równość mężczyzn i kobiet oraz uwzględnianie problematyki płci stanowiły integralną część okresu realizacji i były promowane przez cały ten okres;

11.

przypomina, że pomoc z EFG nie może zastępować działań, za które na mocy prawa krajowego lub układów zbiorowych odpowiedzialne są przedsiębiorstwa;

12.

przypomina, że władze belgijskie muszą uznać pochodzenie i zagwarantować widoczność unijnego finansowania oraz podkreślać unijną wartość dodaną interwencji przez spójne, skuteczne i ukierunkowane informacje kierowane do różnych grup odbiorców, w tym beneficjentów objętych pomocą, władz lokalnych i regionalnych, partnerów społecznych, mediów i ogółu społeczeństwa;

13.

zatwierdza decyzję załączoną do rezolucji;

14.

zobowiązuje swoją przewodniczącą do podpisania wraz z przewodniczącym Rady decyzji i zapewnienia jej publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

15.

zobowiązuje swoją przewodniczącą do przekazania rezolucji wraz z załącznikiem Radzie i Komisji.