KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 30.7.2024
COM(2024) 332 final
2024/0192(NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia ogólnych wymogów dotyczących dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej zgodnie z art. 17 ust. 4 dodatku A do protokołu 3 do tej umowy
UZASADNIENIE
1.Przedmiot wniosku
Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu umowy między UE a Danią i Wyspami Owczymi w związku z planowanym przyjęciem decyzji ustanawiającej ogólne wymogi dotyczące dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej.
2.Kontekst wniosku
2.1.Umowa między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony
Umowa między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony („umowa”) ma na celu propagowanie harmonijnego rozwoju stosunków gospodarczych między stronami poprzez poszerzanie wzajemnej wymiany handlowej. Umowa ta weszła w życie w dniu 1 stycznia 1997 r.
2.2.Wspólny Komitet
Wspólny Komitet ustanowiony zgodnie z postanowieniami art. 31 umowy może wydawać zalecenia i podejmować decyzje. Wspólny Komitet działa na zasadzie wzajemnego porozumienia.
2.3.Planowany akt Wspólnego Komitetu
Wspólny Komitet ma przyjąć – na następnym posiedzeniu lub w drodze wymiany listów – decyzję ustanawiającą ogólne wymogi dotyczące dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej („planowany akt”).
3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii
Podczas pierwszego posiedzenia technicznego dotyczącego przejściowych reguł pochodzenia, które odbyło się w Brukseli 5 lutego 2020 r., większość umawiających się stron Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia („konwencja”) uzgodniła, aby do czasu przyjęcia zmienionych reguł konwencji stosować te reguły („przejściowe reguły pochodzenia”) na przejściowych zasadach dwustronnych równolegle z regułami konwencji.
Z dniem 1 września 2021 r. weszła w życie sieć dwustronnych protokołów w sprawie reguł pochodzenia między umawiającymi się stronami konwencji. Na podstawie tych protokołów zastosowanie mają – również między Stronami – reguły przejściowe.
Celem przejściowych reguł pochodzenia jest wprowadzenie bardziej złagodzonych reguł ułatwiających uzyskiwanie przez towary preferencyjnego statusu pochodzenia, a także umożliwienie stosowania dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej lub przedkładanych drogą elektroniczną.
Strony uzgodniły stosowanie postanowień art. 17 ust. 4 dodatku A do protokołu 3 do umowy w odniesieniu do dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej, w związku z czym należy określić ogólne wymogi.
Na posiedzeniu Wspólnego Komitetu konwencji 7 grudnia 2023 r. umawiające się strony jednomyślnie przyjęły zalecenie Wspólnego Komitetu w sprawie stosowania świadectw elektronicznych w ramach obecnej konwencji. W zaleceniu określono wykaz warunków, których wypełnienie umożliwia zaakceptowanie dowodu pochodzenia w postaci świadectwa przewozowego EUR.1 przez stronę przywozu.
Warunki te są identyczne z warunkami określającymi ogólne wymogi dotyczące dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej w ramach niniejszego wniosku.
Aby zapewnić jednolite stosowanie postanowień dotyczących dowodów pochodzenia w formie świadectw przewozowych wystawianych elektronicznie w Unii Europejskiej, Komisja przewiduje ustanowienie elektronicznego systemu służącego do składania wniosków o wystawienie świadectw przewozowych w formie elektronicznej, wystawiania tych świadectw, a także przechowywania i wymiany informacji między organami celnymi państw członkowskich oraz z umawiającymi się stronami konwencji. Elektroniczny system świadectw stanowiących dowody pochodzenia (unijny system e-PoC) należy ustanowić zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 i przepisami wykonawczymi do tego rozporządzenia.
Rada powinna określić stanowisko, które UE ma zająć we Wspólnym Komitecie.
Proponowane ramy mają charakter techniczny, odnoszą się do obecnie obowiązujących przejściowych reguł pochodzenia między stronami i nie zmieniają istoty protokołu w sprawie reguł pochodzenia. W związku z tym nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny skutków.
4.Podstawa prawna
4.1.Proceduralna podstawa prawna
4.1.1.Zasady
Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.
Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii”.
4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie
Wspólny Komitet jest organem utworzonym na mocy umowy, a mianowicie Umowy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony.
Akt, który ma przyjąć Wspólny Komitet, stanowi akt mający skutki prawne.
Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.
W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.
4.2.Materialna podstawa prawna
4.2.1.Zasady
Materialna podstawa prawna decyzji przyjętej w trybie art. 218 ust. 9 TFUE jest uzależniona głównie od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, decyzja przyjęta w trybie art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.
4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie
Główny cel i treść planowanego aktu odnoszą się do wspólnej polityki handlowej.
Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 207 ust. 4 akapit pierwszy TFUE.
4.3.Podsumowanie
Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.
5.Wpływ na budżet
Ogólne wymogi dotyczące dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej nie mają wymiernego wpływu na budżet UE, ponieważ ich zakres dotyczy przede wszystkim ułatwień w handlu i ugruntowania nowoczesnych praktyk w działaniach organów celnych. Przewidują one uproszczenia w obszarach, które pozostają w gestii władz, jednocześnie nie wpływając na istotę reguł uzyskiwania przez towary preferencyjnego statusu pochodzenia. Stosowanie dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej zwiększa skuteczność kontroli celnych i zmniejsza ryzyko oszustw poprzez wprowadzenie bezpiecznego środowiska wystawiania i weryfikacji dowodów pochodzenia.
6.Publikacja planowanego aktu
Ponieważ akt Wspólnego Komitetu uzupełni protokół 3 do umowy, po przyjęciu należy go opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2024/0192 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Wspólnego Komitetu ustanowionego na mocy Umowy między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony, w odniesieniu do ustanowienia ogólnych wymogów dotyczących dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej zgodnie z art. 17 ust. 4 dodatku A do protokołu 3 do tej umowy
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 4 akapit pierwszy w związku z jego art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Umowa między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych, z drugiej strony (zwana dalej „umową”) została zawarta przez Unię na mocy decyzji Rady 97/126/WE i weszła w życie w dniu 1 stycznia 1997 r.
(2)Zgodnie z art. 31 umowy Wspólny Komitet, ustanowiony zgodnie z postanowieniami art. 31 umowy, może podejmować decyzje.
(3)Na najbliższym posiedzeniu Wspólny Komitet ma przyjąć decyzję ustanawiającą ogólne wymogi dotyczące dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej.
(4)Należy ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu, gdyż jego decyzja będzie wiążąca dla Unii.
(5)Podczas pierwszego posiedzenia technicznego dotyczącego przejściowych reguł pochodzenia, które odbyło się w Brukseli 5 lutego 2020 r., większość umawiających się stron Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia („konwencja”) uzgodniła, aby do czasu przyjęcia zmienionych reguł konwencji stosować te reguły („przejściowe reguły pochodzenia”) na przejściowych zasadach dwustronnych równolegle z regułami konwencji.
(6)Stosowanie przejściowych reguł pochodzenia zapewnia dostosowanie przepływów handlowych i praktyk celnych do czasu wejścia w życie w dniu 1 stycznia 2025 r. zmienionych reguł konwencji, na których opierają się przejściowe reguły pochodzenia.
(7)Od dnia 1 września 2021 r. między kilkoma umawiającymi się stronami konwencji obowiązuje sieć dwustronnych protokołów w sprawie reguł pochodzenia, na podstawie których, do czasu wejścia w życie zmiany konwencji, zastosowanie mają przejściowe reguły pochodzenia.
(8)Dwa główne cele przejściowych reguł pochodzenia to wprowadzenie bardziej złagodzonych reguł ułatwiających uzyskiwanie przez towary preferencyjnego statusu pochodzenia oraz umożliwienie korzystania z dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej lub przedkładanych drogą elektroniczną.
(9)Strony uzgodniły stosowanie postanowień art. 17 ust. 4 dodatku A do protokołu 3 do umowy w odniesieniu do dowodów pochodzenia wystawianych w formie elektronicznej. Należy w związku z tym określić ogólne wymogi,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Wspólnego Komitetu, opiera się na projekcie aktu Wspólnego Komitetu załączonym do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.
Sporządzono w Brukseli dnia r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
