This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52024PC0298
Proposal for a COUNCIL DECISION on the signing, on behalf of the European Union, of an Agreement between the European Union and Bosnia and Herzegovina on the cooperation between the European Union Agency for Criminal Justice Cooperation (Eurojust) and the authorities of Bosnia and Herzegovina competent for judicial cooperation in criminal matters
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną o współpracy między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) a organami Bośni i Hercegowiny właściwymi w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną o współpracy między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) a organami Bośni i Hercegowiny właściwymi w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych
COM/2024/298 final
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 16.7.2024
COM(2024) 298 final
2024/0166(NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną o współpracy między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) a organami Bośni i Hercegowiny właściwymi w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych
UZASADNIENIE
Niniejszy wniosek dotyczy podpisania Umowy między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną o współpracy między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) a organami Bośni i Hercegowiny właściwymi w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych (zwanej dalej „Umową”).
1.KONTEKST WNIOSKU
•Przyczyny i cele wniosku
Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) koordynuje postępowania przygotowawcze oraz wnoszenie i popieranie oskarżeń w sprawach dotyczących poważnej przestępczości transgranicznej w Europie i poza nią. Jako unijne centrum współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych w Unii Europejskiej (UE) Eurojust wspiera krajowe organy śledcze i organy ścigania.
W zglobalizowanym świecie potrzeba współpracy między organami wymiaru sprawiedliwości prowadzącymi postępowania przygotowawcze oraz wnoszącymi i popierającymi oskarżenia w związku z poważnymi przestępstwami nie kończy się na granicach Unii. Wraz z nasilaniem się przestępczości transgranicznej kluczowe znaczenie ma uzyskanie informacji spoza danej jurysdykcji. Eurojust powinien więc mieć możliwość ścisłej współpracy i wymiany danych osobowych z organami wymiaru sprawiedliwości wybranych państw trzecich w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań w ramach wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/1727 1 (zwanym dalej „rozporządzeniem w sprawie Eurojustu”). Jednocześnie ważne jest zapewnienie odpowiednich zabezpieczeń w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych w zakresie ochrony danych osobowych.
Eurojust może wymieniać operacyjne dane osobowe z państwami trzecimi, jeżeli spełniony jest jeden z wymogów określonych w art. 56 ust. 2 lit. a)–c) rozporządzenia w sprawie Eurojustu:
·gdy Komisja stwierdziła w drodze decyzji na podstawie art. 57, że dane państwo trzecie lub dana organizacja międzynarodowa zapewniają odpowiedni poziom ochrony, lub – w razie braku takiej decyzji stwierdzającej odpowiedni poziom ochrony – przewidziane są lub istnieją odpowiednie zabezpieczenia zgodnie z art. 58 ust. 1, lub w razie braku zarówno decyzji stwierdzającej odpowiedni poziom ochrony, jak i takich odpowiednich zabezpieczeń, zastosowanie ma odstępstwo w szczególnych sytuacjach zgodnie z art. 59 ust. 1;
·przed dniem 12 grudnia 2019 r. zawarto umowę o współpracy umożliwiającą wymianę operacyjnych danych osobowych między Eurojustem a danym państwem trzecim lub organizacją międzynarodową zgodnie z art. 26a decyzji 2002/187/WSiSW 2 lub
·zawarto umowę międzynarodową między Unią a danym państwem trzecim lub organizacją międzynarodową zgodnie z art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), która przewiduje odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych.
Eurojust zawarł jak dotąd umowy o współpracy na podstawie art. 26a decyzji 2002/187/WSiSW, które umożliwiają wymianę danych osobowych z Czarnogórą, Ukrainą, Mołdawią, Liechtensteinem, Szwajcarią, Macedonią Północną, Stanami Zjednoczonymi, Islandią, Norwegią, Gruzją, Albanią i Serbią. Zgodnie z art. 80 ust. 5 rozporządzenia w sprawie Eurojustu te umowy o współpracy pozostają ważne.
Od czasu wejścia w życie rozporządzenia w sprawie Eurojustu w dniu 12 grudnia 2019 r. i zgodnie z Traktatami Komisja jest odpowiedzialna za prowadzenie – w imieniu Unii – rokowań dotyczących umów międzynarodowych z państwami trzecimi w zakresie współpracy i wymiany danych osobowych z Eurojustem. Zgodnie z rozdziałem V rozporządzenia w sprawie Eurojustu, w zakresie, w jakim jest to konieczne do wykonywania jego zadań, Eurojust może w drodze uzgodnień roboczych nawiązywać i prowadzić współpracę z partnerami zewnętrznymi. Uzgodnienia te same w sobie nie stanowią jednak podstawy prawnej do wymiany danych osobowych.
W celu zacieśnienia współpracy wymiarów sprawiedliwości między Eurojustem a wybranymi państwami trzecimi Komisja przyjęła zalecenie dotyczące decyzji Rady upoważniającej do podjęcia rokowań w sprawie umów między Unią Europejską a Algierią, Armenią, Bośnią i Hercegowiną, Egiptem, Izraelem, Jordanią, Libanem, Marokiem, Tunezją i Turcją o współpracy między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojustem) a właściwymi organami tych państw trzecich ds. współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych 3 .
W dniu 1 marca 2021 r. Rada udzieliła tego upoważnienia, przyjęła wytyczne negocjacyjne i powołała specjalny komitet pomagający Radzie w realizacji tego zadania 4 .
W czerwcu 2023 r. Rada Ministrów Bośni i Hercegowiny zatwierdziła rozpoczęcie negocjacji z Komisją Europejską w sprawie umowy międzynarodowej o współpracy z Eurojustem. Pierwsza runda negocjacji odbyła się 25 października 2023 r., a spotkanie uzupełniające odbyło się 13 grudnia 2023 r. Negocjatorzy osiągnęli wstępne porozumienie 16 stycznia 2024 r. 22 marca 2024 r., na forum grupy roboczej Rady na szczeblu technicznym, państwa członkowskie UE zatwierdziły tekst Umowy z kilkoma zmianami. Bośnia i Hercegowina udzieliła ostatecznej zgody 10 kwietnia 2024 r. [Dnia xx.xx.xxxx główni negocjatorzy parafowali projekt tekstu Umowy].
Przed wejściem w życie Umowy Bośnia i Hercegowina zobowiązana jest przyjąć nową ustawę o ochronie danych osobowych, zgodnie z dorobkiem prawnym UE, oraz zapewnić niezbędną zdolność operacyjną i niezależność Agencji Ochrony Danych Osobowych.
•Spójność z przepisami obowiązującymi w tej dziedzinie polityki
Umowa została wynegocjowana z uwzględnieniem kompleksowych wytycznych negocjacyjnych przyjętych przez Radę w dniu 1 marca 2021 r. wraz z upoważnieniem do prowadzenia negocjacji. Umowa jest również spójna z obowiązującą polityką Unii w dziedzinie współpracy wymiarów sprawiedliwości.
W ostatnich latach poczyniono postępy w zakresie poprawy współpracy, jeśli chodzi o wymianę informacji między państwami członkowskimi oraz między agencjami Unii a państwami trzecimi. Rozporządzenie (UE) 2023/2131 w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2018/1727 i decyzji Rady 2005/671/WSiSW w odniesieniu do cyfrowej wymiany informacji w sprawach związanych z terroryzmem 5 wzmacnia ramy współpracy z państwami trzecimi po stronie Eurojustu przez zapewnienie solidnej podstawy prawnej delegowania prokuratora łącznikowego z państwa trzeciego do Eurojustu oraz współpracy z Eurojustem.
Ponadto rozporządzenie (UE) 2022/838 zmieniające rozporządzenie (UE) 2018/1727 w odniesieniu do gromadzenia, zabezpieczania i analizowania w Eurojuście dowodów dotyczących ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości oraz zbrodni wojennych 6 obejmuje również ważne aspekty związane z państwami trzecimi. Oba akty ustawodawcze podkreślają znaczenie ścisłej współpracy z państwami trzecimi w zakresie prowadzenia postępowań przygotowawczych oraz wnoszenia i popierania oskarżeń dotyczących poważnych przestępstw.
•Spójność z innymi politykami Unii
Niniejszy wniosek jest również spójny z innymi politykami Unii.
W grudniu 2022 r. Rada Europejska przyznała Bośni i Hercegowinie status kraju kandydującego. W grudniu 2023 r. Rada Europejska postanowiła rozpocząć negocjacje akcesyjne z Bośnią i Hercegowiną, gdy kraj ten w niezbędnym stopniu spełni kryteria członkostwa. 12 marca 2024 r. Komisja Europejska zaleciła rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych z Bośnią i Hercegowiną 7 , zauważając przy tym, że przyjęcie nowej ustawy o ochronie danych osobowych jest warunkiem wstępnym wdrożenia międzynarodowej umowy o współpracy z Eurojustem oraz zalecając zacieśnienie współpracy między organami ścigania i przyjęcie strategicznego podejścia do zwalczania poważnej i zorganizowanej przestępczości w Bośni i Hercegowinie. 21 marca 2024 r. Rada Europejska podjęła decyzję o rozpoczęciu negocjacji akcesyjnych z Bośnią i Hercegowiną i zwróciła się do Komisji Europejskiej o przygotowanie ram negocjacyjnych, które będzie mogła przyjąć Rada, gdy zostaną podjęte wszystkie stosowne kroki wskazane w zaleceniu Komisji z 12 października 2022 r.
We Wspólnym planie działania dla Bałkanów Zachodnich w zakresie zwalczania terroryzmu, podpisanym w dniu 19 listopada 2019 r., zobowiązano Bośnię i Hercegowinę do wprowadzenia standardów ochrony danych niezbędnych do zawarcia międzynarodowej umowy o współpracy z Eurojustem, a co za tym idzie – do zapewnienia skutecznego zaangażowania we współpracę wymiarów sprawiedliwości i wymianę informacji w wielostronnych sprawach dotyczących zwalczania terroryzmu koordynowanych przez Eurojust, a także ogólnie w działania Eurojustu związane ze zwalczaniem terroryzmu.
Istniejące dokumenty strategiczne Komisji uzasadniają konieczność poprawy skuteczności i wydajności współpracy organów ścigania i organów wymiaru sprawiedliwości w Unii Europejskiej (UE), jak również rozszerzenia współpracy z państwami trzecimi. Dokumenty te to m.in. strategia UE w zakresie unii bezpieczeństwa 8 , plan dla UE w dziedzinie zwalczania terroryzmu 9 oraz unijna strategia zwalczania przestępczości zorganizowanej 10 .
Zgodnie z tymi dokumentami strategicznymi zacieśniana jest również współpraca międzynarodowa w dziedzinie egzekwowania prawa. Na podstawie upoważnienia wydanego przez Radę 11 Komisja wynegocjowała umowę z Nową Zelandią dotyczącą wymiany danych osobowych z Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol).
Jednocześnie niezwykle ważne jest, aby współpraca wymiarów sprawiedliwości z państwami trzecimi była prowadzona z pełnym poszanowaniem praw podstawowych zapisanych w Traktatach UE i w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.
Szczególnie ważne zabezpieczenia, a mianowicie te, które są zawarte w rozdziale II Umowy, dotyczą ochrony danych osobowych, która w UE jest jednym z praw podstawowym. Zgodnie z art. 56 ust. 2 lit. c) rozporządzenia w sprawie Eurojustu, Eurojust może przekazywać dane osobowe organowi państwa trzeciego w oparciu o umowę międzynarodową zawartą między Unią a danym państwem trzecim na podstawie art. 218 TFUE i przyznającą odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych.
Rozdział II Umowy przewiduje takie zabezpieczenia, w tym w szczególności zawiera postanowienia zapewniające szereg zasad ochrony danych i zobowiązań w tym zakresie, których muszą przestrzegać strony (art. 10 i kolejne), jak również postanowienia zapewniające egzekwowalne prawa indywidualne (art. 14 i kolejne), niezależny nadzór (art. 21) oraz skuteczne administracyjne i sądowe środki zaskarżenia w przypadku naruszenia praw i zabezpieczeń uznanych w Umowie, wynikającego z przetwarzania danych osobowych (art. 22).
Konieczne jest osiągnięcie równowagi między poprawą bezpieczeństwa a przestrzeganiem praw człowieka, w tym ochrony danych i prywatności. Komisja zapewniła, aby Umowa stanowiła podstawę prawną wymiany danych osobowych na potrzeby współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiednich zabezpieczeń w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych.
2.PODSTAWA PRAWNA, POMOCNICZOŚĆ I PROPORCJONALNOŚĆ
•Podstawa prawna
Art. 218 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji „upoważniającej do podpisania umowy a, w stosownych przypadkach, do tymczasowego jej stosowania przed jej wejściem w życie”. Zważywszy, że celem wniosku jest uzyskanie upoważnienia do podpisania Umowy, proceduralną podstawę prawną stanowi art. 218 ust. 5 TFUE.
Materialna podstawa prawna zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie poboczny charakter, akt prawny musi mieć jedną materialną podstawę prawną, a mianowicie podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy. Wniosek ma dwa główne cele i elementy składowe, a mianowicie współpracę między Eurojustem a Bośnią i Hercegowiną w sprawach karnych oraz ustanowienie odpowiednich zabezpieczeń w odniesieniu do ochrony prywatności i innych podstawowych praw i wolności osób fizycznych w ramach tej współpracy. Materialną podstawą prawną musi być zatem art. 16 ust. 2 i art. 85 TFUE.
W związku z tym podstawę niniejszego wniosku stanowią art. 16 ust. 2 i art. 85 TFUE w związku z art. 218 ust. 5 TFUE.
•Pomocniczość (w przypadku kompetencji niewyłącznych)
Rozporządzenie w sprawie Eurojustu określa szczegółowe przepisy dotyczące przekazywania danych osobowych przez Eurojust poza Unię Europejską. W art. 56 ust. 2 wymieniono sytuacje, w których Eurojust może zgodnie z prawem przekazywać dane osobowe organom wymiaru sprawiedliwości w państwach trzecich. Z przepisu tego wynika, że w przypadku strukturalnego przekazywania danych osobowych Bośni i Hercegowinie przez Eurojust wymagane jest zawarcie wiążącej umowy międzynarodowej między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną, przewidującej odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności i innych podstawowych praw i wolności osób fizycznych. Zgodnie z art. 3 ust. 2 TFUE Umowa wchodzi zatem w zakres wyłącznej kompetencji zewnętrznej Unii. W związku z tym niniejszy wniosek nie podlega ocenie zgodności z zasadą pomocniczości.
•Proporcjonalność
Cele Unii w odniesieniu do niniejszego wniosku przedstawione powyżej można osiągnąć jedynie poprzez zawarcie wiążącej umowy międzynarodowej przewidującej niezbędne środki współpracy przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniej ochrony praw podstawowych. Postanowienia Umowy ograniczają się do tego, co jest konieczne do osiągnięcia jej głównych celów. Jednostronne działania państw członkowskich wobec Bośni i Hercegowiny nie stanowią alternatywy, ponieważ Eurojust odgrywa wyjątkową rolę. Jednostronne działania nie zapewniłyby również wystarczającej podstawy współpracy wymiarów sprawiedliwości między Eurojustem a państwami trzecimi i nie zapewniłyby niezbędnej ochrony praw podstawowych.
•Wybór instrumentu
Zgodnie z art. 56 rozporządzenia w sprawie Eurojustu w przypadku braku stwierdzenia odpowiedniego poziomu ochrony Eurojust może dokonywać strukturalnego przekazywania operacyjnych danych osobowych do państwa trzeciego wyłącznie na podstawie umowy międzynarodowej zawartej na podstawie art. 218 TFUE, która przewiduje odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych (art. 56 ust. 2 lit. c)). Zgodnie z art. 218 ust. 5 TFUE Rada upoważnia w drodze decyzji do podpisania takiej umowy.
3.WYNIKI OCEN EX POST, KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI STRONAMI I OCEN SKUTKÓW
•Oceny ex post/oceny adekwatności obowiązującego prawodawstwa
Nie dotyczy.
•Konsultacje z zainteresowanymi stronami
Nie dotyczy.
•Gromadzenie i wykorzystanie wiedzy eksperckiej
W procesie negocjacji Komisja nie korzystała z usług ekspertów zewnętrznych.
•Ocena skutków
Nie dotyczy.
•Sprawność regulacyjna i uproszczenie
Nie dotyczy.
•Prawa podstawowe
Wymiana danych osobowych i ich przetwarzanie przez organy państwa trzeciego stanowi ingerencję w podstawowe prawa do prywatności i ochrony danych. Umowa zapewnia jednak, aby taka ingerencja była konieczna i proporcjonalna przez zagwarantowanie stosowania odpowiednich zabezpieczeń ochrony danych w odniesieniu do przekazywanych danych osobowych, zgodnie z prawem UE.
Rozdział II przewiduje ochronę danych osobowych. Na tej podstawie w art. 9–20 określono podstawowe zasady ochrony danych, w tym zasadę celowości, jakość danych oraz zasady mające zastosowanie do przetwarzania szczególnych kategorii danych, obowiązki mające zastosowanie do administratorów (w tym dotyczące zatrzymywania danych, prowadzenia rejestrów, bezpieczeństwa oraz w zakresie wtórnego przekazywania danych), egzekwowalne prawa indywidualne (w tym dotyczące dostępu, poprawiania danych i zautomatyzowanego podejmowania decyzji), niezależny i skuteczny nadzór, a także administracyjne i sądowe środki zaskarżenia.
Zabezpieczenia obejmują wszystkie formy przetwarzania danych osobowych w kontekście współpracy między Eurojustem a Bośnią i Hercegowiną. Wykonywanie niektórych praw indywidualnych można ze względu na ważny interes publiczny opóźnić, ograniczyć lub można odmówić ich wykonywania, jeżeli jest to konieczne i proporcjonalne, przy uwzględnieniu podstawowych praw i interesów osoby, której dane dotyczą, w szczególności w celu zapobieżenia ryzyku dla toczących się postępowań przygotowawczych oraz wnoszenia i popierania oskarżenia w sprawach w toku. Jest to zgodne z prawem Unii.
Ponadto zarówno Unia Europejska, jak i Bośnia i Hercegowina zapewnią, aby niezależny organ publiczny odpowiedzialny za ochronę danych (organ nadzorczy) nadzorował kwestie mające wpływ na prywatność osób fizycznych w celu ochrony podstawowych praw i wolności tych osób w kontekście przetwarzania danych osobowych na podstawie Umowy.
Zgodnie z art. 29 ust. 3 Umowy nie ma ona zastosowania, dopóki obie strony nie powiadomią się wzajemnie o wypełnieniu zawartych w niej zobowiązań, w tym zobowiązań związanych z ochroną danych osobowych, oraz nie przyjmą swoich wzajemnych powiadomień. Ponadto, aby dodatkowo wzmocnić zabezpieczenia służące ochronie danych osobowych, art. 29 ust. 4 Umowy stanowi, że strona może odroczyć przekazywanie danych osobowych do czasu, aż druga strona nie uwzględni w prawie i nie zacznie wdrażać zabezpieczeń i obowiązków określonych w rozdziale II Umowy (Wymiana informacji i ochrona danych).
Umowa gwarantuje również, że wymiana danych osobowych między Eurojustem a Bośnią i Hercegowiną będzie spójna z zasadą niedyskryminacji i art. 52 ust. 1 Karty, które zapewniają, aby ingerencje w prawa podstawowe gwarantowane na mocy Karty ograniczono do tego, co jest ściśle konieczne, aby zrealizować cele interesu ogólnego, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności.
4.WPŁYW NA BUDŻET
Wniosek nie ma wpływu na budżet Unii.
5.ELEMENTY FAKULTATYWNE
•Plany wdrożenia i monitorowanie, ocena i sprawozdania
Nie ma potrzeby opracowania planu wdrożenia, ponieważ Umowa wejdzie w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu odpowiednich procedur.
Jeżeli chodzi o monitorowanie, Unia Europejska oraz Bośnia i Hercegowina przeprowadzają wspólny przegląd wdrażania Umowy rok po dniu rozpoczęcia jej stosowania, a następnie w regularnych odstępach czasu, a także wówczas, gdy zażąda tego jedna ze stron i obie podejmą taką decyzję. Ponadto strony dokonują wspólnej oceny Umowy cztery lata po dniu jej wejścia w życie.
•Szczegółowe objaśnienia poszczególnych przepisów wniosku
W art. 1 określono cel Umowy.
W art. 2 określono zakres współpracy.
W art. 3 zawarto definicje ważnych terminów stosowanych w Umowie.
W art. 4 nakłada się na Bośnię i Hercegowinę obowiązek wyznaczenia co najmniej jednego punktu kontaktowego w jej właściwych organach krajowych, który nie może być tożsamy z prokuratorem łącznikowym. Punkt kontaktowy wyznacza się także w sprawach związanych z terroryzmem.
W art. 5 przewidziano oddelegowanie prokuratora łącznikowego do Eurojustu.
W art. 6 określono warunki udziału przedstawicieli Bośni i Hercegowiny w posiedzeniach operacyjnych i strategicznych Eurojustu.
Art. 7 stanowi, że Eurojust może wspierać Bośnię i Hercegowinę w tworzeniu wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych i może zostać poproszony o udzielenie pomocy finansowej lub technicznej.
W art. 8 przewidziano możliwość oddelegowania przez Eurojust sędziego łącznikowego do Bośni i Hercegowiny.
W art. 9 określono cele przetwarzania danych na podstawie Umowy.
W art. 10 wymieniono ogólne zasady ochrony danych mające zastosowanie na podstawie Umowy.
Art. 11 gwarantuje dodatkowe zabezpieczenia dotyczące przetwarzania szczególnych kategorii danych osobowych i różnych kategorii osób, których dane dotyczą.
W art. 12 wprowadzono ograniczenia dotyczące w pełni zautomatyzowanego podejmowania decyzji z wykorzystaniem danych osobowych przekazywanych na podstawie Umowy.
W art. 13 ograniczono wtórne przekazywanie otrzymanych danych osobowych.
W art. 14 przewidziano prawo dostępu, w tym prawo do uzyskania potwierdzenia, czy dane osobowe osoby, której dane dotyczą, są przetwarzane na podstawie Umowy, a także uzyskania podstawowych informacji na temat przetwarzania.
W art. 15 przewidziano prawo do sprostowania, usunięcia i ograniczenia przetwarzania, pod pewnymi warunkami.
Art. 16 przewiduje powiadomienie o naruszeniu ochrony danych osobowych mającym wpływ na dane osobowe przekazane na podstawie Umowy, co zapewnia, aby odpowiednie właściwe organy bezzwłocznie powiadamiały siebie nawzajem i swoje odpowiednie organy nadzorcze o takim naruszeniu, oraz wprowadzały środki łagodzące ewentualne szkodliwe skutki tego naruszenia.
Art. 17 przewiduje zawiadomienie osoby, której dane dotyczą, o naruszeniu ochrony danych osobowych, które może mieć poważny wpływ na prawa i wolności tej osoby.
Art. 18 zawiera postanowienia dotyczące przechowywania, weryfikacji, poprawiania i usuwania danych osobowych.
Art. 19 nakłada wymóg prowadzenia ewidencji zbierania, modyfikowania, ujawniania, w tym wtórnego przekazywania, łączenia, usuwania danych osobowych lub dostępu do nich.
Art. 20 określa obowiązki dotyczące bezpieczeństwa danych oraz przewiduje wdrożenie środków technicznych i organizacyjnych w celu ochrony danych osobowych podlegających wymianie na podstawie Umowy.
Art. 21 zawiera wymóg skutecznego nadzoru i egzekwowania zabezpieczeń określonych w Umowie, zapewniając istnienie niezależnego organu publicznego odpowiedzialnego za ochronę danych (organ nadzorczy), który będzie nadzorował kwestie mające wpływ na prywatność osób fizycznych, w tym przepisy krajowe, które na podstawie Umowy mają znaczenie dla ochrony podstawowych praw i wolności tych osób w kontekście przetwarzania danych osobowych.
Art. 22 przewiduje administracyjne i sądowe środki zaskarżenia, co zapewni, aby osoby, których dane dotyczą, miały prawo do skutecznego administracyjnego i sądowego środka ochrony prawnej w przypadku naruszenia praw i zabezpieczeń uznanych w Umowie, wynikającego z przetwarzania danych tych osób.
Art. 23 stanowi, że wymiana i ochrona informacji niejawnych UE i szczególnie chronionych informacji jawnych UE są regulowane uzgodnieniem roboczym w sprawie poufności zawartym między Eurojustem a właściwymi organami Bośni i Hercegowiny.
Art. 24 dotyczy odpowiedzialności właściwych organów. Właściwe organy ponoszą odpowiedzialność m.in. za wszelkie szkody wyrządzone osobie fizycznej w wyniku błędów prawnych lub faktycznych w wymienianych informacjach.
Art. 25 stanowi, że co do zasady każda ze stron pokrywa własne wydatki związane z wykonaniem Umowy.
W art. 26 przewidziano zawarcie uzgodnienia roboczego między Eurojustem a właściwymi organami Bośni i Hercegowiny.
W art. 27 określono relacje Umowy względem innych instrumentów międzynarodowych, co zapewni, aby Umowa nie naruszała postanowień prawnych w odniesieniu do wymiany informacji przewidzianej we wszelkich traktatach, umowach lub ustaleniach między Bośnią i Hercegowiną a dowolnym państwem członkowskim Unii Europejskiej ani nie wpływała na te postanowienia.
Art. 28 zawiera postanowienia dotyczące powiadomienia o wdrożeniu Umowy.
W art. 29 ustanowiono zasady i daty wejścia w życie i stosowania Umowy.
Art. 30 zawiera postanowienia dotyczące zmian Umowy.
Art. 31 zawiera postanowienia dotyczące przeglądu i oceny stosowania Umowy.
Art. 32 stanowi o rozstrzyganiu sporów i klauzuli zawieszenia.
Art. 33 zawiera postanowienia dotyczące wypowiedzenia Umowy.
W art. 34 określono sposób dokonywania powiadomień zgodnie z Umową.
Art. 35 dotyczy tekstów autentycznych.
2024/0166 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną o współpracy między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) a organami Bośni i Hercegowiny właściwymi w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 16 ust. 2 oraz art. 85 w związku z art. 218 ust. 5,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Art. 47 i 52 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 12 stanowią, że Eurojust może nawiązywać i prowadzić współpracę z organami państw trzecich w oparciu o strategię współpracy.
(2)Art. 56 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 stanowi, że Eurojust może przekazywać dane osobowe organowi państwa trzeciego m.in. w oparciu o umowę międzynarodową zawartą między Unią a danym państwem trzecim na podstawie art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określającą odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych.
(3)W dniu 1 marca 2021 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Bośnią i Hercegowiną dotyczących umowy o współpracy między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) a organami Bośni i Hercegowiny właściwymi w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych.
(4)Negocjacje w sprawie Umowy między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną o współpracy między Eurojustem a organami Bośni i Hercegowiny właściwymi w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych („Umowa”) pomyślnie zakończono na szczeblu zespołów negocjacyjnych w styczniu 2024 r. Po tym, jak 22 marca 2024 r. państwa członkowskie zatwierdziły tekst Umowy na szczeblu technicznym, Bośnia i Hercegowina udzieliła ostatecznej zgody 10 kwietnia 2024 r. [Tekst Umowy parafowano w dniu [xx.xx.xxxx].
(5)Umowa umożliwia przekazywanie danych osobowych między Eurojustem a właściwymi organami Bośni i Hercegowiny w celu zwalczania poważnej przestępczości i terroryzmu oraz ochrony bezpieczeństwa Unii i jej obywateli.
(6)Umowa zapewnia pełne poszanowanie Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, zapisanego w art. 7, prawa do ochrony danych osobowych, zapisanego w art. 8, oraz prawa do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu zapisanego w art. 47. W szczególności Umowa zawiera odpowiednie zabezpieczenia w zakresie ochrony danych osobowych przekazywanych przez Eurojust na podstawie Umowy.
(7)Irlandia jest związana rozporządzeniem (UE) 2018/1727 i w związku z tym uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji.
(8)Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu nr 22 w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest nią związana ani jej nie stosuje.
(9)Europejski Inspektor Ochrony Danych wydał opinię [xxx] w dniu [xx.xx.xxxx] r.
(10)Należy zatem podpisać Umowę w imieniu Unii, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie.
(11)Zgodnie z Traktatami do Komisji należy zapewnienie podpisania Umowy, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii podpisanie Umowy między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną o współpracy między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) a organami Bośni i Hercegowiny właściwymi w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych („Umowy”) z zastrzeżeniem zawarcia tej Umowy.
Tekst Umowy, która ma zostać podpisana, dołącza się do niniejszej decyzji
.
Artykuł 2
Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.
Sporządzono w Brukseli dnia r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 16.7.2024
COM(2024) 298 final
ZAŁĄCZNIK
do wniosku dotyczącego
decyzji Rady
w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, Umowy między Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną o współpracy między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) a organami Bośni i Hercegowiny właściwymi w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych
ZAŁĄCZNIK
(projekt)
Umowa
między
Unią Europejską a Bośnią i Hercegowiną
o współpracy między Agencją Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) a organami Bośni i Hercegowiny właściwymi w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych
UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”,
oraz
BOŚNIA I HERCEGOWINA,
zwane dalej łącznie „Stronami”,
UWZGLĘDNIAJĄC rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1727 z dnia 14 listopada 2018 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych (Eurojust) oraz zastąpienia i uchylenia decyzji Rady 2002/187/WSiSW 1 („rozporządzenie w sprawie Eurojustu”), stosowane zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej i Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 47, art. 52 ust. 1 i art. 56 ust. 2 tego rozporządzenia,
UWZGLĘDNIAJĄC w szczególności art. 56 ust. 2 lit. c) rozporządzenia w sprawie Eurojustu, który określa ogólne zasady przekazywania danych osobowych z Eurojustu do państw trzecich i organizacji międzynarodowych i zgodnie z którym Eurojust może przekazywać dane osobowe państwu trzeciemu na podstawie umowy międzynarodowej zawartej między Unią a tym państwem trzecim na podstawie art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
UWZGLĘDNIAJĄC interesy Eurojustu oraz Bośni i Hercegowiny w rozwijaniu ścisłej i dynamicznej współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych w celu sprostania wyzwaniom związanym z poważnymi przestępstwami, w szczególności przestępczością zorganizowaną i terroryzmem, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiednich zabezpieczeń w odniesieniu do podstawowych praw i wolności osób fizycznych, w tym prywatności i ochrony danych osobowych,
PRZEKONANE, że współpraca wymiarów sprawiedliwości między Eurojustem a Bośnią i Hercegowiną będzie obustronnie korzystna i przyczyni się do rozwoju unijnej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości,
UWZGLĘDNIAJĄC wysoki poziom ochrony danych osobowych w Unii oraz w Bośni i Hercegowinie, a także fakt, że przy wdrażaniu niniejszej Umowy należy kierować się zasadą neutralności pod względem płci, a mianowicie zasadą, że wszystkie dane statystyczne gromadzone, rejestrowane i przetwarzane w trakcie wdrażania Umowy powinny być zdezagregowane według płci,
ZWAŻYWSZY, że Bośnia i Hercegowina ratyfikowała Konwencję Rady Europy (ETS nr 108) o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, sporządzoną w Strasburgu w dniu 28 stycznia 1981 r., oraz protokół zmieniający do niej (CETS nr 223), sporządzony w Strasburgu w dniu 10 października 2018 r., które odgrywają zasadniczą rolę w systemie ochrony danych Eurojustu,
RESPEKTUJĄC Konwencję Rady Europy o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (ETS nr 5), sporządzoną w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., która znajduje odzwierciedlenie w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej oraz w konstytucji Bośni i Hercegowiny,
UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:
Rozdział I
Cele, zakres stosowania i wspólne postanowienia
Artykuł 1
Cele
1.Ogólnym celem niniejszej Umowy jest zacieśnienie współpracy wymiarów sprawiedliwości między Eurojustem a właściwymi organami Bośni i Hercegowiny w zakresie zwalczania poważnych przestępstw.
2.Niniejsza Umowa umożliwia przekazywanie danych osobowych między Eurojustem a właściwymi organami Bośni i Hercegowiny w celu wsparcia i wzmocnienia działań podejmowanych przez właściwe organy państw członkowskich Unii i właściwe organy Bośni i Hercegowiny, a także współpracy tych organów w zakresie prowadzenia postępowań przygotowawczych oraz wnoszenia i popierania oskarżenia w przypadku poważnych przestępstw, w szczególności przestępczości zorganizowanej i terroryzmu, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiednich zabezpieczeń w odniesieniu do praw podstawowych i wolności osób fizycznych, w tym prywatności i ochrony danych osobowych.
Artykuł 2
Zakres stosowania
Strony zapewniają, aby Eurojust i właściwe organy Bośni i Hercegowiny współpracowały w dziedzinach działalności Eurojustu oraz w ramach jego kompetencji i zadań, określonych w rozporządzeniu w sprawie Eurojustu, stosowanym zgodnie z Traktatem o Unii Europejskiej i Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz z niniejszą Umową.
Artykuł 3
Definicje
Do celów niniejszej Umowy stosuje się następujące definicje:
1)„Eurojust” oznacza Agencję Unii Europejskiej ds. Współpracy Wymiarów Sprawiedliwości w Sprawach Karnych ustanowioną rozporządzeniem w sprawie Eurojustu, z uwzględnieniem wszelkich późniejszych zmian do tego rozporządzenia;
2)„państwa członkowskie” oznaczają państwa członkowskie Unii;
3)„właściwy organ” oznacza, w przypadku Unii – Eurojust, a w przypadku Bośni i Hercegowiny – organ krajowy odpowiedzialny na mocy prawa krajowego za prowadzenie postępowań przygotowawczych oraz wnoszenie i popieranie oskarżenia, w tym wdrażanie instrumentów współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, zgodnie z wykazem w załączniku II do niniejszej Umowy;
4)„organy Unii” oznaczają instytucje, organy i jednostki organizacyjne, a także misje lub operacje utworzone w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, ustanowione Traktatem o Unii Europejskiej i Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub na ich podstawie, wymienione w załączniku III do niniejszej Umowy;
5)„poważne przestępstwo” oznacza formy przestępczości, w odniesieniu do których Eurojust jest właściwy, w szczególności te wymienione w załączniku I do niniejszej Umowy, w tym powiązane przestępstwa;
6)„powiązane przestępstwa” oznaczają przestępstwa popełnione w celu uzyskania środków do popełnienia poważnych przestępstw, w celu ułatwienia lub popełnienia poważnych przestępstw lub w celu zapewnienia bezkarności osób popełniających poważne przestępstwa;
7)„asystent” oznacza osobę, która może wspomagać przedstawiciela krajowego, o którym mowa w rozdziale II sekcja II rozporządzenia w sprawie Eurojustu, oraz zastępcę przedstawiciela krajowego lub prokuratora łącznikowego, o których mowa odpowiednio w rozporządzeniu w sprawie Eurojustu i w art. 5 niniejszej Umowy;
8)„prokurator łącznikowy” oznacza osobę pełniącą funkcję prokuratora lub sędziego w Bośni i Hercegowinie zgodnie z jej prawem krajowym i oddelegowaną przez Bośnię i Hercegowinę do Eurojustu na podstawie art. 5 niniejszej Umowy;
9)„sędzia łącznikowy” oznacza sędziego, o którym mowa w rozporządzeniu w sprawie Eurojustu, oddelegowanego przez Eurojust do Bośni i Hercegowiny na podstawie art. 8 niniejszej Umowy;
10)„dane osobowe” oznaczają wszelkie informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej („osobie, której dane dotyczą”); możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość tej osoby;
11)„przetwarzanie” oznacza dowolną operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zbiorach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub nie, takie jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptacja lub modyfikacja, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie przez przekazanie, rozpowszechnianie lub udostępnianie w inny sposób, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie;
12)„dane genetyczne” oznaczają dane osobowe odnoszące się do charakterystyki genetycznej osoby, które zostały odziedziczone lub nabyte, zawierające niepowtarzalne informacje o fizjologii lub zdrowiu tej osoby i które wynikają w szczególności z analizy próbki biologicznej danej osoby;
13)„dane biometryczne” oznaczają dane osobowe, które wynikają ze specjalnego przetwarzania technicznego, dotyczą cech fizycznych, fizjologicznych lub behawioralnych osoby fizycznej oraz umożliwiają lub potwierdzają jednoznaczną identyfikację tej osoby fizycznej, takie jak wizerunek twarzy lub dane daktyloskopijne;
14)„informacje” oznaczają dane osobowe i nieosobowe;
15)„dane nieosobowe” oznaczają dane inne niż dane osobowe;
16)„naruszenie ochrony danych osobowych” oznacza naruszenie bezpieczeństwa prowadzące do przypadkowego lub niezgodnego z prawem zniszczenia, utracenia, zmodyfikowania, nieuprawnionego ujawnienia lub nieuprawnionego dostępu do danych osobowych przesyłanych, przechowywanych lub w inny sposób przetwarzanych;
17)„organ nadzorczy” oznacza organ odpowiedzialny zgodnie z art. 21 za ochronę danych, który został zgłoszony zgodnie z art. 28 ust. 3.
Artykuł 4
Punkty kontaktowe
1.Bośnia i Hercegowina wyznacza co najmniej jeden punkt kontaktowy w swoich właściwych organach krajowych w celu ułatwienia komunikacji i współpracy między Eurojustem a właściwymi organami Bośni i Hercegowiny. Bośnia i Hercegowina wyznacza jeden z tych punktów kontaktowych również jako swój punkt kontaktowy w sprawach związanych z terroryzmem. Prokurator łącznikowy nie może być punktem kontaktowym.
2.O punkcie kontaktowym Bośni i Hercegowiny powiadamia się Unię. Bośnia i Hercegowina informuje Eurojust w przypadku zmiany punktu kontaktowego.
Artykuł 5
Prokurator łącznikowy i personel
1.Aby ułatwić współpracę przewidzianą w niniejszej Umowie, Bośnia i Hercegowina oddelegowuje do Eurojustu prokuratora łącznikowego.
2.Mandat i czas trwania oddelegowania prokuratora łącznikowego określa Bośnia i Hercegowina w porozumieniu z Eurojustem.
3.Prokurator łącznikowy może korzystać z pomocy asystenta lub większej liczby asystentów i innego personelu pomocniczego, w zależności od obciążenia pracą i w porozumieniu z Eurojustem. W razie konieczności asystenci mogą zastępować prokuratora łącznikowego lub działać w jego imieniu.
4.Bośnia i Hercegowina zapewnia, aby prokurator łącznikowy i asystenci prokuratora łącznikowego byli kompetentni do działania wobec zagranicznych organów wymiaru sprawiedliwości.
5.Prokurator łącznikowy i asystenci prokuratora łącznikowego mają dostęp do informacji zawartych w krajowych rejestrach karnych, rejestrach osób zatrzymanych, rejestrach postępowań przygotowawczych, rejestrach DNA lub innych rejestrach prowadzonych przez organy publiczne w Bośni i Hercegowinie, o ile informacje te są niezbędne do wykonywania ich zadań, zgodnie z prawem krajowym.
6.Prokurator łącznikowy i asystenci prokuratora łącznikowego są uprawnieni do bezpośredniego kontaktowania się z właściwymi organami Bośni i Hercegowiny.
7.Bośnia i Hercegowina informuje Eurojust o dokładnym charakterze i zakresie uprawnień sądowych prokuratora łącznikowego i asystentów prokuratora łącznikowego w Bośni i Hercegowinie do celów wykonywania ich zadań zgodnie z niniejszą Umową.
8.Szczegółowe zadania prokuratora łącznikowego i asystentów prokuratora łącznikowego, ich prawa i obowiązki oraz odpowiednie koszty ponoszone przez Eurojust są regulowane uzgodnieniem roboczym zawartym między Eurojustem a właściwymi organami Bośni i Hercegowiny, zgodnie z art. 26.
9.Dokumenty robocze prokuratora łącznikowego i asystentów prokuratora łącznikowego nie mogą być naruszane przez Eurojust.
Artykuł 6
Posiedzenia operacyjne i strategiczne
1.Prokurator łącznikowy, asystenci prokuratora łącznikowego oraz inni przedstawiciele właściwych organów Bośni i Hercegowiny, w tym punktów kontaktowych, o których mowa w art. 4, mogą uczestniczyć w posiedzeniach poświęconych kwestiom strategicznym na zaproszenie przewodniczącego Eurojustu oraz w posiedzeniach poświęconych kwestiom operacyjnym za zgodą odpowiednich przedstawicieli krajowych.
2.Przedstawiciele krajowi, ich zastępcy i asystenci, dyrektor administracyjny Eurojustu i pracownicy Eurojustu mogą uczestniczyć w posiedzeniach organizowanych przez prokuratora łącznikowego, asystentów prokuratora łącznikowego lub innych przedstawicieli właściwych organów Bośni i Hercegowiny, w tym punktów kontaktowych, o których mowa w art. 4.
Artykuł 7
Wspólne zespoły dochodzeniowo-śledcze
1.Eurojust może wspierać Bośnię i Hercegowinę w tworzeniu wspólnych zespołów dochodzeniowo-śledczych z organami krajowymi państwa członkowskiego zgodnie z mającą zastosowanie między nimi podstawą prawną umożliwiającą współpracę wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych, taką jak umowy o wzajemnej pomocy.
2.Eurojust może zostać poproszony o udzielenie pomocy finansowej lub technicznej na potrzeby działania wspólnego zespołu dochodzeniowo-śledczego, który wspiera operacyjnie.
Artykuł 8
Sędzia łącznikowy
1.W celu ułatwienia współpracy wymiarów sprawiedliwości z Bośnią i Hercegowiną Eurojust może oddelegować sędziego łącznikowego do Bośni i Hercegowiny zgodnie z rozporządzeniem w sprawie Eurojustu.
2.Szczegółowe zadania sędziego łącznikowego, jego prawa i obowiązki oraz odpowiednie koszty są regulowane uzgodnieniem roboczym zawartym między Eurojustem a właściwymi organami Bośni i Hercegowiny, o którym mowa w art. 26.
Rozdział II
Wymiana informacji i ochrona danych
Artykuł 9
Cele przetwarzania danych osobowych
1.Dane osobowe, o które zwrócono się i które otrzymano na podstawie niniejszej Umowy, są przetwarzane jedynie do celów zapobiegania przestępstwom, prowadzenia postępowań przygotowawczych, wykrywania przestępstw, wnoszenia i popierania oskarżenia lub wykonywania kar, w zakresie określonym w art. 10 ust. 6 oraz odpowiednich uprawnieniach właściwych organów.
2.Najpóźniej w chwili przekazania danych osobowych właściwe organy wyraźnie wskazują konkretny cel lub cele, w jakich dane te są przekazywane.
Artykuł 10
Ogólne zasady ochrony danych
1.Każda ze Stron zapewnia, aby dane osobowe przekazywane, a następnie przetwarzane na podstawie niniejszej Umowy były:
a)przetwarzane w sposób rzetelny, zgodny z prawem, przejrzysty i wyłącznie do celów, dla których zostały przekazane zgodnie z art. 9;
b)adekwatne, stosowne i nienadmierne do celów, dla których są przetwarzane;
c)prawidłowe i w razie potrzeby uaktualniane; każda ze Stron zapewnia, aby właściwe organy podejmowały wszelkie rozsądne działania, by dane osobowe, które są nieprawidłowe w świetle celów ich przetwarzania, zostały niezwłocznie usunięte lub sprostowane;
d)przechowywane w formie umożliwiającej identyfikację osoby, której dane dotyczą, przez okres nie dłuższy, niż jest to niezbędne do celów, w których dane te są przetwarzane;
e)przetwarzane w sposób zapewniający odpowiednie bezpieczeństwo danych osobowych, w tym ochronę przed niedozwolonym lub niezgodnym z prawem przetwarzaniem oraz przypadkową utratą, zniszczeniem lub uszkodzeniem, za pomocą odpowiednich środków technicznych lub organizacyjnych.
2.Właściwy organ przekazujący dane osobowe („organ przekazujący”) może wskazać w chwili przekazywania danych osobowych wszelkie, ogólne lub szczegółowe, ograniczenia dostępu do nich lub ich wykorzystania, w tym w odniesieniu do ich wtórnego przekazywania, usuwania lub niszczenia po upływie określonego czasu lub dalszego przetwarzania tych danych. Jeżeli konieczność wprowadzenia takich ograniczeń ujawni się po przekazaniu danych osobowych, organ przekazujący informuje o tym odpowiednio właściwy organ otrzymujący dane osobowe („organ otrzymujący”).
3.Każda ze Stron zapewnia, aby organ otrzymujący przestrzegał wszelkich ograniczeń dostępu lub ograniczeń wykorzystania danych osobowych, wskazanych przez właściwy organ przekazujący, o których mowa w ust. 2.
4.Każda ze Stron zapewnia, aby jej właściwe organy wdrożyły odpowiednie środki techniczne i organizacyjne w taki sposób, aby być w stanie wykazać, że przetwarzanie danych jest zgodne z niniejszą Umową, a prawa osób, których dane dotyczą, są chronione.
5.Każda ze Stron przestrzega zabezpieczeń przewidzianych w niniejszej Umowie, niezależnie od obywatelstwa osoby, której dane dotyczą, i bez dyskryminacji.
6.Każda ze Stron zapewnia, aby danych osobowych przekazywanych na podstawie niniejszej Umowy nie uzyskiwano z naruszeniem praw człowieka uznanych w prawie międzynarodowym wiążącym Strony.
Każda ze Stron zapewnia, aby otrzymane dane osobowe nie służyły do zażądania, orzeczenia lub wykonania kary śmierci ani jakiejkolwiek formy okrutnego lub nieludzkiego traktowania.
7.Każda ze Stron zapewnia prowadzenie rejestru wszystkich przypadków przekazania danych osobowych na podstawie przepisów niniejszego artykułu oraz celów takiego przekazania.
Artykuł 11
Kategorie osób, których dane dotyczą, i szczególne kategorie danych osobowych
1.Przekazywanie danych osobowych ofiar przestępstw, świadków lub innych osób, które mogą dostarczyć informacji o przestępstwach, jest dozwolone tylko pod warunkiem, że jest to absolutnie niezbędne i proporcjonalne w indywidualnych przypadkach do celów prowadzenia postępowań przygotowawczych oraz wnoszenia i popierania oskarżenia w przypadku poważnych przestępstw.
2.Przekazywanie danych osobowych ujawniających pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub światopoglądowe lub przynależność do związków zawodowych, danych genetycznych, danych biometrycznych przetwarzanych w celu jednoznacznego zidentyfikowania osoby fizycznej, danych dotyczących zdrowia lub danych dotyczących seksualności lub orientacji seksualnej osoby fizycznej jest dozwolone wyłącznie wtedy, jeżeli jest to bezwzględnie niezbędne i proporcjonalne w indywidualnych przypadkach na potrzeby prowadzenia postępowań przygotowawczych oraz wnoszenia i popierania oskarżenia w przypadku poważnych przestępstw.
3.Strony zapewniają, aby przetwarzanie danych osobowych zgodnie z ust. 1 i 2 podlegało dodatkowym zabezpieczeniom, w tym ograniczeniom dostępu, dodatkowym środkom bezpieczeństwa i ograniczeniom dalszego przekazywania.
Artykuł 12
Zautomatyzowane przetwarzanie danych osobowych
Decyzje oparte wyłącznie na zautomatyzowanym przetwarzaniu przekazywanych danych osobowych, w tym na profilowaniu, które wywołują negatywne skutki prawne dla osoby, której dane dotyczą, lub istotnie na nią wpływają, są zakazane, chyba że prawo zezwala na nie do celów prowadzenia postępowań przygotowawczych oraz wnoszenia i popierania oskarżenia w przypadku poważnych przestępstw i przewiduje odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do praw i wolności osoby, której dane dotyczą, w tym co najmniej prawo do uzyskania interwencji człowieka.
Artykuł 13
Wtórne przekazywanie otrzymanych danych osobowych
1.Bośnia i Hercegowina zapewnia, aby jej właściwe organy miały zakaz przekazywania innym organom Bośni i Hercegowiny danych osobowych otrzymanych na podstawie niniejszej Umowy, chyba że spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)Eurojust udzielił uprzednio wyraźnej zgody na takie przekazanie;
b)wtórne przekazanie odbywa się wyłącznie do celów, do których dane przekazano zgodnie z art. 9 oraz
c)przekazanie podlega tym samym warunkom i zabezpieczeniom, które zastosowano w odniesieniu do pierwotnego przekazania.
Bez uszczerbku dla art. 10 ust. 2 nie jest wymagana uprzednia zgoda, jeżeli dane osobowe są wymieniane między właściwymi organami Bośni i Hercegowiny.
2.Bośnia i Hercegowina zapewnia, aby jej właściwe organy miały zakaz przekazywania organom innego państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej danych osobowych otrzymanych na podstawie niniejszej Umowy, chyba że spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)wtórne przekazanie dotyczy danych osobowych innych niż objęte art. 11;
b)Eurojust udzielił uprzednio wyraźnej zgody na takie przekazanie oraz
c)cel wtórnego przekazania jest taki sam jak cel przekazania przez Eurojust.
3.Eurojust udziela zgody na podstawie ust. 2 lit. b) tylko wtedy i tylko w takim zakresie, w jakim obowiązuje decyzja stwierdzająca odpowiedni stopień ochrony, umowa o współpracy lub umowa międzynarodowa przewidująca odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych w rozumieniu rozporządzenia w sprawie Eurojustu, w każdym przypadku obejmującym wtórne przekazywanie.
4.Unia zapewnia, aby Eurojust miał zakaz przekazywania organom Unii niewymienionym w załączniku III, organom innego państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej danych osobowych otrzymanych na podstawie niniejszej Umowy, chyba że spełnione są wszystkie następujące warunki:
a)przekazanie dotyczy danych osobowych innych niż objęte art. 11;
b)Bośnia i Hercegowina udzieliła uprzednio wyraźnej zgody na takie przekazanie;
c)cel wtórnego przekazania jest taki sam jak cel przekazania przez organ przekazujący Bośni i Hercegowiny oraz
d)w przypadku wtórnego przekazania organom państwa trzeciego lub organizacji międzynarodowej obowiązuje decyzja stwierdzająca odpowiedni stopień ochrony, umowa o współpracy lub umowa międzynarodowa przewidująca odpowiednie zabezpieczenia w odniesieniu do ochrony prywatności oraz podstawowych praw i wolności osób fizycznych w rozumieniu rozporządzenia w sprawie Eurojustu, w każdym przypadku obejmującym wtórne przekazywanie.
Warunki, o których mowa w akapicie pierwszym, nie mają zastosowania w przypadku, gdy Eurojust udostępnia dane osobowe organom Unii wymienionym w załączniku III lub organom państw członkowskich odpowiedzialnym za prowadzenie postępowań przygotowawczych oraz wnoszenie i popieranie oskarżenia w przypadku poważnych przestępstw.
Artykuł 14
Prawo dostępu
1.Strony zapewniają osobie, której dane dotyczą, prawo do uzyskania od organów przetwarzających dane osobowe przekazane na podstawie niniejszej Umowy potwierdzenia, czy jej dane osobowe są przetwarzane na podstawie niniejszej Umowy, oraz, jeżeli tak, dostęp co najmniej do informacji dotyczących następujących kwestii:
a)cele i podstawa prawna przetwarzania, kategorie odnośnych danych oraz, w stosownych przypadkach, odbiorcy lub kategorie odbiorców, którym dane osobowe zostały lub zostaną ujawnione;
b)istnienie prawa do uzyskania od organu sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych osobowych;
c)w miarę możliwości – planowany okres przechowywania danych osobowych, a gdy nie jest to możliwe – kryteria ustalania tego okresu;
d)informacja, przekazana jasnym i prostym językiem, o danych osobowych podlegających przetwarzaniu oraz wszelkich dostępnych informacjach na temat źródeł tych danych;
e)prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego, o którym mowa w art. 21, oraz jego dane kontaktowe.
W przypadku wykonywania prawa dostępu, o którym mowa w akapicie pierwszym, przed podjęciem ostatecznej decyzji w sprawie wniosku o dostęp zasięga się opinii organu przekazującego; opinia ta nie jest jednak wiążąca.
2.Strony zapewniają, aby dany organ rozpatrywał wniosek bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie trzech miesięcy od jego otrzymania.
3.Strony mogą przewidzieć możliwość opóźnienia, odmowy lub ograniczenia przekazywania informacji, o których mowa w ust. 1, w takim zakresie i przez taki okres, w jakim – przy uwzględnieniu praw podstawowych i interesów osoby, której dane dotyczą – stanowi to konieczny i proporcjonalny środek, aby:
a)uniemożliwić utrudnianie prowadzenia urzędowych lub sądowych dochodzeń, postępowań przygotowawczych lub procedur;
b)uniemożliwić utrudnianie zapobiegania przestępstwom, ich wykrywania, prowadzenia w ich sprawie postępowań przygotowawczych lub ich ścigania lub wykonywania kar;
c)chronić bezpieczeństwo publiczne;
d)chronić bezpieczeństwo narodowe lub
e)chronić prawa i wolności innych osób, takich jak ofiary i świadkowie.
4.Strony zapewniają, aby dany organ informował na piśmie osobę, której dane dotyczą, o:
a)opóźnieniu, odmowie lub ograniczeniu dostępu wraz z uzasadnieniem; oraz
b)możliwości złożenia skargi do odpowiedniego organu nadzorczego lub skorzystania ze środka zaskarżenia.
Informacje określone w akapicie pierwszym lit. a) można pominąć, jeżeli ich przekazanie zagrażałoby realizacji celu, któremu ma służyć opóźnienie, odmowa lub ograniczenie, o których mowa w ust. 3.
Artykuł 15
Prawo do sprostowania danych, ich usunięcia lub ograniczenia
1.Strony zapewniają osobom, których dane dotyczą, prawo do uzyskania od organów przetwarzających dane osobowe przekazane na podstawie niniejszej Umowy sprostowania nieprawidłowych danych osobowych osób, których dane dotyczą. Przy uwzględnieniu celów przetwarzania, prawo do sprostowania danych obejmuje prawo do uzupełnienia niekompletnych danych osobowych przekazanych na podstawie niniejszej Umowy, w tym poprzez przedstawienie dodatkowego oświadczenia.
2.Strony zapewniają każdej osobie, której dane dotyczą, prawo do uzyskania od organów przetwarzających dane osobowe przekazane na podstawie niniejszej Umowy usunięcia danych osobowych osoby, której dane dotyczą, w przypadku gdy przetwarzanie danych osobowych narusza art. 10 ust. 1 lub art. 11 ust. 2 lub gdy dane osobowe muszą zostać usunięte w celu wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na tych organach.
3.Strony mogą przewidzieć możliwość wprowadzenia przez organy ograniczenia przetwarzania zamiast sprostowania lub usunięcia danych osobowych, o których to czynnościach mowa w ust. 1 i 2, w przypadku gdy:
a)osoba, której dane dotyczą, kwestionuje prawidłowość danych osobowych, a ich prawidłowości lub nieprawidłowości nie można stwierdzić; lub
b)dane osobowe muszą zostać zachowane do celów dowodowych.
4.Organ przekazujący i organ przetwarzający dane osobowe informują się wzajemnie o przypadkach, o których mowa w ust. 1, 2 i 3. Organ przetwarzający dane sprostowuje lub usuwa dane osobowe lub ogranicza ich przetwarzanie zgodnie z działaniami podejmowanymi przez organ przekazujący.
5.Strony zapewniają, aby organ, który otrzymał wniosek na podstawie ust. 1 lub 2, bez zbędnej zwłoki poinformował na piśmie osobę, której dane dotyczą, o sprostowaniu lub usunięciu danych osobowych lub o ograniczeniu ich przetwarzania.
6.Strony zapewniają, aby organ, który otrzymał wniosek na podstawie ust. 1 lub 2, informował na piśmie osobę, której dane dotyczą, o:
a)odmownym rozpatrzeniu wniosku wraz z uzasadnieniem;
b)możliwości złożenia skargi do odpowiedniego organu nadzorczego; oraz
c)możliwości skorzystania ze środka zaskarżenia.
Informacje wymienione w akapicie pierwszym lit. a) można pominąć na warunkach określonych w art. 14 ust. 3.
Artykuł 16
Powiadomienie odpowiednich organów o naruszeniu ochrony danych osobowych
1.W przypadku naruszenia ochrony danych osobowych mającego wpływ na dane osobowe przekazywane na podstawie niniejszej Umowy Strony zapewniają, aby ich odpowiednie organy niezwłocznie powiadamiały o tym naruszeniu siebie wzajemnie i ich odpowiedni organ nadzorczy, chyba że jest mało prawdopodobne, aby naruszenie to spowodowało ryzyko naruszenia praw i wolności osób fizycznych, oraz aby organy wprowadzały środki łagodzące ewentualne negatywne skutki naruszenia.
2.W powiadomieniu opisuje się co najmniej:
a)charakter naruszenia ochrony danych osobowych, w tym w miarę możliwości kategorie i liczbę osób, których dane dotyczą, oraz kategorie i liczbę wpisów danych osobowych, których dotyczy naruszenie;
b)możliwe konsekwencje naruszenia ochrony danych osobowych;
c)środki zastosowane przez organ przetwarzający dane lub które proponuje się mu podjąć w celu zaradzenia naruszeniu ochrony danych osobowych, w tym środki w celu złagodzenia ewentualnych negatywnych skutków naruszenia.
3.Jeżeli i o ile informacji, o których mowa w ust. 2, nie da się przekazać w tym samym czasie, można je przekazywać sukcesywnie bez zbędnej zwłoki.
4.Strony zapewniają, aby ich odpowiednie organy rejestrowały wszelkie przypadki naruszenia ochrony danych osobowych mające wpływ na dane osobowe przekazane na podstawie niniejszej Umowy, w tym okoliczności towarzyszące naruszeniu, jego skutki oraz podjęte działanie naprawcze, tym samym umożliwiając odpowiedniemu organowi nadzorczemu sprawdzenie zgodności z obowiązującymi wymogami prawnymi.
Artykuł 17
Zawiadamianie osoby, której dane dotyczą, o naruszeniu ochrony danych osobowych
1.W przypadku gdy naruszenie ochrony danych osobowych, o którym mowa w art. 16, może stanowić wysokie ryzyko dla praw i wolności osób fizycznych, Strony zapewniają, aby ich odpowiednie organy bez zbędnej zwłoki zawiadamiały o tym naruszeniu ochrony danych osobowych osobę, której dane dotyczą.
2.Zawiadomienie osoby, której dane dotyczą, o którym mowa w ust. 1, opisuje jasnym i prostym językiem charakter naruszenia ochrony danych osobowych i zawiera co najmniej elementy przewidziane w art. 16 ust. 2 lit. b) i c).
3.Skierowane do osoby, której dane dotyczą, zawiadomienie wskazane w ust. 1 nie jest wymagane, jeżeli spełniony został jeden z następujących warunków:
a)dane osobowe, których ochronę naruszono, były zabezpieczone odpowiednimi technicznymi i organizacyjnymi środkami ochrony uniemożliwiającymi odczyt danych osobie nieupoważnionej do dostępu do nich;
b)wprowadzono środki następcze, które eliminują prawdopodobieństwo wysokiego ryzyka naruszenia praw i wolności osób, których dane dotyczą;
c)zawiadomienie takie wymagałoby niewspółmiernie dużego wysiłku, w szczególności ze względu na liczbę spraw. W takim przypadku organ wydaje publiczne zawiadomienie lub zastosowany zostaje podobny środek, za pomocą którego osoby, których dane dotyczą, zostają poinformowane w równie skuteczny sposób.
4.Zawiadomienie osoby, której dane dotyczą, może zostać opóźnione, ograniczone lub pominięte na warunkach określonych w art. 14 ust. 3.
Artykuł 18
Przechowywanie, weryfikacja, korygowanie i usuwanie danych osobowych
1.Strony zapewniają, aby ustalone zostały odpowiednie terminy przechowywania danych osobowych otrzymanych na podstawie niniejszej Umowy lub terminy okresowego przeglądu konieczności przechowywania takich danych, tak aby takie dane były przechowywane nie dłużej, niż jest to konieczne do celu, dla którego je przekazano.
2.W każdym przypadku konieczność dalszego przechowywania danych zostaje poddana przeglądowi nie później niż trzy lata po przekazaniu danych osobowych.
3.Jeżeli organ przekazujący ma powody, aby uważać, że dane osobowe wcześniej przez niego przekazane są niedokładne, nieprawidłowe, już nieaktualne lub nie powinny były być przekazane, informuje o tym organ otrzymujący, który sprostowuje lub usuwa te dane osobowe oraz powiadamia o tym organ przekazujący.
4.Jeżeli właściwy organ ma powody, aby uważać, że dane osobowe wcześniej przez niego otrzymane są nieprawidłowe, niedokładne, już nieaktualne lub nie powinny były być przekazane, informuje o tym organ przekazujący, który przedstawia swoje stanowisko w tej sprawie.
Jeżeli organ przekazujący stwierdza, że dane osobowe są niedokładne, nieprawidłowe, już nieaktualne lub nie powinny były być przekazane, informuje o tym organ otrzymujący dane, który sprostowuje lub usuwa te dane osobowe oraz powiadamia o tym organ przekazujący.
Artykuł 19
Rejestrowanie i dokumentacja
1.Strony zapewniają rejestrowanie lub dokumentowanie zbierania, modyfikowania, ujawniania, w tym wtórnego przekazywania, łączenia i usuwania danych osobowych oraz uzyskiwania do nich dostępu. Aby zwiększyć pewność, państwa członkowskie zapewniają możliwość sprawdzenia i ustalenia, kto, kiedy i do których danych osobowych uzyskał dostęp.
2.Rejestry lub dokumentację, o których mowa w ust. 1, udostępnia się odpowiedniemu organowi nadzorczemu na żądanie i wykorzystuje tylko w celu weryfikacji zgodności z prawem przetwarzania danych, samodzielnego monitorowania oraz zapewnienia odpowiedniej integralności i bezpieczeństwa danych.
Artykuł 20
Bezpieczeństwo danych
1.Strony zapewniają wdrożenie środków technicznych i organizacyjnych w celu ochrony danych osobowych przekazywanych na podstawie niniejszej Umowy.
2.W odniesieniu do zautomatyzowanego przetwarzania danych Strony zapewniają wdrożenie środków mających na celu:
a)uniemożliwienie osobom nieupoważnionym dostępu do sprzętu używanego do przetwarzania danych osobowych („kontrola dostępu do sprzętu”);
b)zapobieganie nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu nośników danych („kontrola nośników danych”);
c)zapobieganie nieuprawnionemu wprowadzaniu danych osobowych oraz nieuprawnionemu oglądaniu, zmienianiu lub usuwaniu przechowywanych danych osobowych („kontrola przechowywania”);
d)zapobieganie korzystaniu z systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych przez osoby nieupoważnione korzystające ze sprzętu do przekazywania danych („kontrola użytkowników”);
e)zapewnienie, aby osoby uprawnione do korzystania z systemu zautomatyzowanego przetwarzania danych miały dostęp wyłącznie do danych osobowych objętych posiadanym przez siebie uprawnieniem („kontrola dostępu do danych”);
f)zapewnienie możliwości sprawdzenia i ustalenia, do jakich podmiotów dane osobowe mogą być przesyłane lub były przesyłane za pomocą sprzętu do przekazywania danych („kontrola przekazywania danych”);
g)zapewnienie możliwości sprawdzenia i ustalenia, które dane osobowe zostały wprowadzone do systemów zautomatyzowanego przetwarzania danych oraz kiedy i przez kogo zostały one wprowadzone („kontrola wprowadzania danych”);
h)zapobieganie nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu danych osobowych podczas ich przekazywania lub podczas przenoszenia nośników danych („kontrola transportu”);
i)zapewnienie bezzwłocznej naprawy zainstalowanych systemów w przypadku awarii („przywrócenie do stanu używalności”);
j)zagwarantowanie, by system działał bezawaryjnie, by pojawienie się usterek w jego funkcjach było natychmiast zgłaszane („niezawodność”) oraz by przechowywane dane osobowe nie ulegały uszkodzeniu w wyniku nieprawidłowego działania systemu („integralność”).
Artykuł 21
Organ nadzorczy
1.Strony zapewniają, aby co najmniej jeden niezależny organ publiczny odpowiedzialny za ochronę danych nadzorował wdrażanie niniejszej Umowy i zapewniał jej przestrzeganie w celu ochrony podstawowych praw i wolności osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych.
2.Strony zapewniają, aby:
a)każdy organ nadzorczy wykonywał swoje zadania i uprawnienia w sposób całkowicie niezależny;
b)każdy organ nadzorczy był wolny od wpływów zewnętrznych, bezpośrednich lub pośrednich, i nie zwracał się o instrukcje ani ich nie przyjmował;
c)członkowie każdego organu nadzorczego mieli określoną kadencję i byli objęci zabezpieczeniami uniemożliwiającymi ich arbitralne usunięcie.
3.Strony zapewniają, aby każdy organ nadzorczy dysponował zasobami ludzkimi, technicznymi i finansowymi, infrastrukturą i obiektami niezbędnymi do skutecznego wykonywania powierzonych mu zadań i jego uprawnień.
4.Strony zapewniają, aby każdy organ nadzorczy miał skuteczne uprawnienia do przeprowadzania dochodzeń i interwencji, aby sprawować dozór nad nadzorowanymi przez niego organami, oraz do udziału w postępowaniach sądowych.
5.Strony zapewniają, aby każdy organ nadzorczy miał uprawnienia do rozpatrywania skarg osób fizycznych w związku z wykorzystywaniem ich danych osobowych.
Artykuł 22
Prawo do skutecznego środka zaskarżenia
1.Strony zapewniają, bez uszczerbku dla innych administracyjnych lub pozasądowych środków zaskarżenia, aby każda osoba, której dane dotyczą, miała prawo do skutecznego środka zaskarżenia, jeżeli uzna, że jej prawa zagwarantowane na podstawie niniejszej Umowy zostały naruszone w wyniku przetwarzania jej danych osobowych niezgodnie z niniejszą Umową.
2.Prawo do skutecznego środka zaskarżenia obejmuje prawo do odszkodowania za wszelkie szkody wyrządzone osobie, której dane dotyczą, w wyniku takiego przetwarzania stanowiącego naruszenie niniejszej Umowy i na warunkach określonych w odpowiednich ramach prawnych każdej ze Stron.
Rozdział III
Poufność informacji
Artykuł 23
Wymiana informacji niejawnych i szczególnie chronionych informacji jawnych UE
Wymiana informacji niejawnych i szczególnie chronionych informacji jawnych Unii oraz Bośni i Hercegowiny, jeżeli jest konieczna na podstawie niniejszej Umowy, oraz ochrona tych informacji są regulowane uzgodnieniem roboczym zawartym między Eurojustem a właściwymi organami Bośni i Hercegowiny.
Rozdział IV
Odpowiedzialność
Artykuł 24
Odpowiedzialność i odszkodowanie
1.Właściwe organy ponoszą, zgodnie z obowiązującymi je odpowiednimi ramami prawnymi, odpowiedzialność za wszelkie szkody wyrządzone osobie fizycznej w wyniku błędów prawnych lub faktycznych w wymienianych informacjach. Ani Eurojust, ani właściwe organy Bośni i Hercegowiny nie mogą – w celu uniknięcia odpowiedzialności, jaką wobec poszkodowanej osoby fizycznej przewidują obowiązujące je odpowiednie ramy prawne – twierdzić, że druga Strona przekazała im nieprawidłowe informacje.
2.Jeżeli właściwy organ wypłacił odszkodowanie osobie fizycznej na podstawie ust. 1, a jego odpowiedzialność wynikała z wykorzystania przez niego informacji, które zostały błędnie przekazane przez inny właściwy organ lub przekazane w wyniku niewywiązania się przez ten inny właściwy organ z jego obowiązków, kwota wypłacona jako odszkodowanie jest zwracana przez ten inny właściwy organ, chyba że informacje zostały wykorzystane z naruszeniem niniejszej Umowy.
3.Eurojust i właściwe organy Bośni i Hercegowiny nie wymagają od siebie wzajemnie zwrotu odszkodowania karnego lub niekompensacyjnego.
Rozdział V
Postanowienia końcowe
Artykuł 25
Wydatki
Strony zapewniają, aby właściwe organy pokrywały swoje własne wydatki, które powstaną w trakcie wdrażania niniejszej Umowy, o ile nie określono inaczej w niniejszej Umowie lub w uzgodnieniu roboczym.
Artykuł 26
Uzgodnienie robocze
1.Szczegóły współpracy między Stronami w celu wdrożenia niniejszej Umowy są regulowane uzgodnieniem roboczym zawartym między Eurojustem a właściwymi organami Bośni i Hercegowiny zgodnie z rozporządzeniem w sprawie Eurojustu.
2.Uzgodnienie robocze zastępuje wszelkie istniejące uzgodnienia robocze zawarte między Eurojustem a właściwymi organami Bośni i Hercegowiny.
Artykuł 27
Relacje względem innych instrumentów międzynarodowych
Niniejsza Umowa pozostaje bez uszczerbku dla jakiejkolwiek umowy dwustronnej lub wielostronnej o współpracy lub wzajemnej pomocy prawnej, jakiejkolwiek innej umowy lub uzgodnień o współpracy oraz dla roboczej współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych między Bośnią i Hercegowiną a którymkolwiek państwem członkowskim, ani nie wpływa na te postanowienia i współpracę w inny sposób.
Artykuł 28
Powiadomienie o wdrożeniu
1.Strony zapewniają, aby każdy właściwy organ podawał do wiadomości publicznej swoje dane kontaktowe oraz dokument prezentujący jasnym i prostym językiem informacje dotyczące gwarantowanych na podstawie niniejszej Umowy zabezpieczeń dotyczących danych osobowych, w tym informacje obejmujące co najmniej elementy, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. a) i c), oraz dostępne środki wykonywania praw przez osoby, których dane dotyczą. Każda ze Stron zapewnia, aby druga Strona otrzymała kopię tego dokumentu.
2.W przypadku gdy zasady określające sposób egzekwowania w praktyce przestrzegania przepisów dotyczących przetwarzania danych osobowych nie zostały jeszcze przyjęte, właściwe organy przyjmują takie zasady. Kopię tych zasad przesyła się drugiej Stronie oraz odpowiednim organom nadzorczym.
3.Strony powiadamiają się wzajemnie o organie nadzorczym odpowiedzialnym za nadzór nad wdrożeniem niniejszej Umowy i zapewnieniem jej przestrzegania zgodnie z art. 21.
Artykuł 29
Wejście w życie i rozpoczęcie stosowania
1.Strony zatwierdzają niniejszą Umowę zgodnie ze swoimi procedurami.
2.Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia drugiego miesiąca następującego po miesiącu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur, o których mowa w ust. 1.
3.Niniejsza Umowa zaczyna być stosowana pierwszego dnia po dniu, w którym spełnione zostaną wszystkie następujące warunki:
a)Strony podpisały uzgodnienie robocze, o którym mowa w art. 26;
b)Strony powiadomiły się wzajemnie o wdrożeniu zobowiązań określonych w niniejszej Umowie, w tym zobowiązań określonych w art. 28, oraz
c)każda ze Stron poinformowała drugą Stronę o przyjęciu powiadomienia zgodnie z lit. b) niniejszego akapitu.
Strony powiadamiają się wzajemnie na piśmie o spełnieniu warunków określonych w akapicie pierwszym.
4.Jeżeli jedna ze Stron przestaje stosować i egzekwować zabezpieczenia i obowiązki określone w rozdziale II (Wymiana informacji i ochrona danych) niniejszej Umowy, druga Strona może odroczyć przekazywanie danych osobowych na czas występowania takiego naruszenia.
Artykuł 30
Zmiany
1.Niniejszą Umowę można w dowolnej chwili zmienić za obopólną zgodą Stron w drodze pisemnego powiadomienia przekazywanego sobie nawzajem przez Strony.
2.Zmiany w załącznikach do niniejszej Umowy mogą być uzgadniane między Stronami w drodze wymiany not dyplomatycznych.
Artykuł 31
Przegląd i ocena
1.Strony przeprowadzają wspólny przegląd wdrażania niniejszej Umowy rok po dniu rozpoczęcia jej stosowania, a następnie w regularnych odstępach czasu, a także w dowolnym momencie na wniosek jednej ze Stron i za zgodą drugiej Strony.
2.Strony dokonują wspólnej oceny niniejszej Umowy cztery lata po dniu jej wejścia w życie.
3.Strony z wyprzedzeniem ustalają warunki przeprowadzenia przeglądu i przekazują sobie informacje na temat składu swoich zespołów. Każdy zespół składa się z odpowiednich ekspertów ds. ochrony danych i współpracy wymiarów sprawiedliwości. Z zastrzeżeniem mających zastosowanie przepisów, wszyscy uczestnicy przeglądu zobowiązani są przestrzegać poufności rozmów oraz posiadać odpowiednie poświadczenia bezpieczeństwa osobowego. Na potrzeby każdego przeglądu Strony zapewniają dostęp do odpowiedniej dokumentacji, systemów i personelu.
Artykuł 32
Rozstrzyganie sporów i zawieszenie
1.W przypadku powstania sporu w związku z interpretacją, stosowaniem lub wdrożeniem niniejszej Umowy oraz wszelkich związanych z nią kwestii, przedstawiciele Stron rozpoczynają konsultacje i negocjacje w celu osiągnięcia wzajemnie akceptowalnego rozwiązania.
2.Niezależnie od ust. 1, w przypadku istotnego naruszenia postanowień lub niewypełnienia zobowiązań wynikających z niniejszej Umowy lub, jeżeli istnieją przesłanki wskazujące na to, że takie istotne naruszenie lub niewypełnienie zobowiązań prawdopodobnie nastąpi w najbliższej przyszłości, każda ze Stron może zawiesić stosowanie niniejszej Umowy w całości lub w części w drodze pisemnego powiadomienia drugiej Strony.
Takiego pisemnego powiadomienia dokonuje się dopiero po przeprowadzeniu przez Strony konsultacji bez wypracowania rozwiązania w rozsądnym terminie.
Zawieszenie staje się skuteczne w terminie 20 dni od daty otrzymania takiego powiadomienia. Strona zawieszająca może znieść takie zawieszenie w drodze pisemnego powiadomienia o tym drugiej Strony. Zawieszenie zostaje zniesione natychmiast po otrzymaniu takiego powiadomienia.
3.Niezależnie od zawieszenia stosowania niniejszej Umowy informacje objęte jej zakresem i przekazane przed jej zawieszeniem są nadal przetwarzane zgodnie z niniejszą Umową.
Artykuł 33
Rozwiązanie umowy
1.Każda ze Stron może pisemnie powiadomić drugą Stronę o zamiarze rozwiązania niniejszej Umowy. Rozwiązanie Umowy staje się skuteczne trzy miesiące od dnia otrzymania powiadomienia.
2.Informacje objęte zakresem niniejszej Umowy i przekazane przed jej rozwiązaniem są nadal przetwarzane zgodnie z niniejszą Umową obowiązującą w chwili rozwiązania.
3.W przypadku rozwiązania Umowy, Strony porozumiewają się co do dalszego wykorzystania i przechowywania informacji, które już sobie przekazały. W przypadku nieosiągnięcia porozumienia każda ze Stron ma prawo zażądać, aby przekazane przez nią informacje zostały zniszczone lub zwrócone.
Artykuł 34
Powiadomienia
1.Powiadomienia dokonywane zgodnie z art. 29 ust. 2 przesyła się:
a)w przypadku Bośni i Hercegowiny – do Ministerstwa Sprawiedliwości Bośni i Hercegowiny;
b)w przypadku Unii – do Sekretarza Generalnego Rady Unii Europejskiej.
Wszelkie inne powiadomienia dokonywane zgodnie z niniejszą Umową przesyła się:
a)w przypadku Bośni i Hercegowiny – do Ministerstwa Sprawiedliwości Bośni i Hercegowiny;
b)w przypadku Unii – do Komisji Europejskiej.
2.Informacje o adresatach powiadomień, o których mowa w ust. 1, można aktualizować kanałami dyplomatycznymi.
Artykuł 35
Teksty autentyczne
Niniejszą Umowę sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, irlandzkim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim, a także w językach i alfabetach będących oficjalnie w użyciu w Bośni i Hercegowinie, przy czym teksty w każdym z tych języków są jednakowo autentyczne. W przypadku rozbieżności pierwszeństwo ma wersja angielska.
NA DOWÓD CZEGO niżej podpisani pełnomocnicy, należycie do tego upoważnieni, podpisali niniejszą Umowę.
W imieniu Unii Europejskiej
W imieniu Bośni i Hercegowiny
ZAŁĄCZNIK I
Formy poważnych przestępstw (art. 3 pkt 5):
–terroryzm,
–przestępczość zorganizowana,
–handel narkotykami,
–działalność związana z praniem pieniędzy,
–przestępstwa związane z substancjami jądrowymi i promieniotwórczymi,
–przemyt imigrantów,
–handel ludźmi,
–przestępstwa związane z pojazdami silnikowymi,
–zabójstwa oraz spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
–nielegalny obrót organami i tkankami ludzkimi,
–porwanie, bezprawne przetrzymywanie i branie zakładników,
–rasizm i ksenofobia,
–rozbój i kradzież rozbójnicza,
–nielegalny handel dobrami kultury, w tym antykami i dziełami sztuki,
–oszustwo i nadużycia finansowe,
–przestępstwa przeciwko interesom finansowym Unii,
–wykorzystywanie informacji wewnętrznych i manipulacja na rynku finansowym,
–wymuszenie rozbójnicze,
–podrabianie i piractwo produktów,
–fałszowanie dokumentów urzędowych i obrót takimi dokumentami,
–fałszowanie pieniędzy i środków płatniczych,
–przestępczość komputerowa,
–korupcja,
–nielegalny handel bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi,
–nielegalny handel zagrożonymi gatunkami zwierząt,
–nielegalny obrót zagrożonymi gatunkami i odmianami roślin,
–przestępstwa przeciwko środowisku, w tym zanieczyszczenia pochodzące ze statków,
–nielegalny handel substancjami hormonalnymi i innymi środkami pobudzającymi wzrost,
–niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne, w tym materiały przedstawiające niegodziwe traktowanie dzieci, oraz nagabywanie dzieci w celach seksualnych,
–ludobójstwo, zbrodnie przeciw ludzkości oraz zbrodnie wojenne.
Rodzaje przestępstw, o których mowa w niniejszym załączniku, są poddawane ocenie przez właściwe organy Bośni i Hercegowiny zgodnie z prawem Bośni i Hercegowiny.
ZAŁĄCZNIK II
Właściwe organy Bośni i Hercegowiny i ich kompetencje
(art. 3 pkt 3)
Właściwymi organami Bośni i Hercegowiny, którym Eurojust może przekazywać dane, są:
|
Organ |
Opis kompetencji |
|
Ministerstwo Sprawiedliwości Bośni i Hercegowiny |
Centralny organ koordynujący międzynarodową i międzypodmiotową współpracę wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych (np. wzajemną pomoc prawną i kontakty z międzynarodowymi trybunałami) Ekstradycje Funkcje administracyjne związane z organami sądowymi na szczeblu państwowym. |
|
Prokuratura Bośni i Hercegowiny Prokuratura Federacji Bośni i Hercegowiny, prokuratury kantonalne Prokuratura Republiki Serbskiej, prokuratury okręgowe Prokuratura Dystryktu Brczko w Bośni i Hercegowinie |
Organy krajowe właściwe w zakresie prowadzenia postępowań przygotowawczych oraz wnoszenia i popierania oskarżenia Organy krajowe właściwe w zakresie wdrażania współpracy wymiarów sprawiedliwości. |
|
Sąd Bośni i Hercegowiny Sąd Najwyższy Federacji Bośni i Hercegowiny, sądy kantonalne i sądy municypalne w Federacji Bośni i Hercegowiny Sąd Najwyższy Republiki Serbskiej, sądy na poziomie dystryktu i sądy o charakterze rejonowym w Republice Serbskiej Sąd Pierwszej Instancji Dystryktu Brczko w Bośni i Hercegowinie oraz Sąd Apelacyjny Dystryktu Brczko w Bośni i Hercegowinie |
Organy krajowe właściwe do działania na wniosek prokuratora w trakcie prowadzenia postępowań przygotowawczych oraz wnoszenia i popierania oskarżenia Organy krajowe właściwe w zakresie wdrażania współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych. |
|
Państwowa Agencja Dochodzeń i Ochrony, Straż Graniczna Bośni i Hercegowiny Dyrekcja ds. Koordynacji Służb Policji Bośni i Hercegowiny Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Federacji Bośni i Hercegowiny (Departament Policji Federacji Bośni i Hercegowiny), kantonalne ministerstwa spraw wewnętrznych (kantonalne organy policyjne) w Federacji Bośni i Hercegowiny Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Republiki Serbskiej (Departament Policji, Departament Policji Kryminalnej, Departament ds. Przestępczości Zorganizowanej i Poważnej, Departament ds. Zwalczania Terroryzmu i Ekstremizmu) Policja Dystryktu Brczko w Bośni i Hercegowinie |
Organy krajowe właściwe w zakresie prowadzenia czynności dochodzeniowych pod nadzorem właściwego prokuratora. |
ZAŁĄCZNIK III
Wykaz organów Unii
(art. 3 pkt 4)
Organy Unii, którym Eurojust może udostępniać dane osobowe:
–Europejski Bank Centralny (EBC),
–Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF),
–Europejska Agencja Straży Granicznej i Przybrzeżnej (Frontex),
–Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO),
–Misje lub operacje ustanowione w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony, ograniczające się do działań w zakresie egzekwowania prawa i wymiaru sprawiedliwości,
–Agencja Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania (Europol),
–Prokuratura Europejska (EPPO).