—

uwzględniając porozumienie z Marrakeszu z 15 kwietnia 1994 r. ustanawiające Światową Organizację Handlu (WTO),

—

uwzględniając deklarację ministerialną z Ad-Dauhy złożoną przez WTO 14 listopada 2001 r.  (1),

—

uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie WTO, w szczególności rezolucję z dnia 25 listopada 2021 r. w sprawie negocjacji wielostronnych w kontekście 12. konferencji ministerialnej WTO (2), rezolucję z dnia 29 listopada 2018 r. pt. „WTO: przyszłe działania”  (3) oraz rezolucję z 28 listopada 2019 r. w sprawie kryzysu w Organie Apelacyjnym WTO (4),

—

uwzględniając dokumenty końcowe przyjęte w drodze konsensusu podczas dorocznych sesji Konferencji Parlamentarnej ds. WTO w Genewie 7 grudnia 2018 r.  (5) i w Buenos Aires 10 grudnia 2017 r.  (6),

—

uwzględniając wyniki 12. konferencji ministerialnej WTO, która odbyła się w Genewie w czerwcu 2022 r., w tym dokument końcowy, szereg decyzji i deklaracji ministerialnych oraz Porozumienie w sprawie subsydiów dla rybołówstwa,

—

uwzględniając wyniki 11. konferencji ministerialnej WTO, która odbyła się w Buenos Aires w grudniu 2017 r., w tym szereg decyzji ministerialnych i wspólnych oświadczeń w sprawie handlu elektronicznego, ułatwiania inwestycji, regulacji usług krajowych, mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (MMŚP),

—

uwzględniając deklarację z Buenos Aires w sprawie handlu i upodmiotowienia ekonomicznego kobiet z 12 grudnia 2017 r. oraz działalność nieformalnej grupy roboczej ds. handlu i płci ustanowionej 23 września 2020 r.,

—

uwzględniając oświadczenia ministrów reprezentujących członków WTO z 10 grudnia 2021 r. w sprawie zanieczyszczeń plastikiem i zrównoważonego środowiskowowo handlu tworzywami sztucznymi, z 14 grudnia 2021 r. w sprawie handlu i zrównoważenia środowiskowego oraz z 14 grudnia 2021 r. w sprawie dopłat do paliw kopalnych,

—

uwzględniając cele ONZ w zakresie zrównoważonego rozwoju,

—

uwzględniając porozumienie paryskie w ramach Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), które obowiązuje od listopada 2016 r.,

—

uwzględniając komunikat Komisji z dnia 18 lutego 2021 r. pt. „Przegląd polityki handlowej – otwarta, zrównoważona i asertywna polityka handlowa” oraz załącznik do niego pt. „Reforma WTO: w kierunku zrównoważonego i skutecznego wielostronnego systemu handlowego” (COM(2021)0066),

—

uwzględniając art.132 ust. 2 Regulaminu,

—

uwzględniając projekt rezolucji Komisji Handlu Międzynarodowego,

A.

mając na uwadze, że WTO utworzono, aby dalej liberalizować handel towarami i usługami, wzmacniać multilateralizm i wspierać sprawiedliwy, otwarty, włączający, oparty na zasadach i niedyskryminacyjny wielostronny system handlowy, co ma poprawić dobrobyt ludzi na całym świecie; mając na uwadze, że ogólnym celem unijnej polityki handlowej jest przyczynianie się do harmonijnego rozwoju handlu światowego, stopniowego znoszenia ograniczeń w handlu międzynarodowym i w bezpośrednich inwestycjach zagranicznych oraz do obniżenia barier – celnych i innego rodzaju – jak również zapewnienia ludziom dobrobytu; mając na uwadze, że handel ma zasadnicze znaczenie i jest kluczowym instrumentem wspierania i uzupełniania wysiłków na rzecz trwałego wzrostu gospodarczego i poprawy poziomu życia, jako że zapewnia on pełne zatrudnienie wysokiej jakości oraz wysoki i stale rosnący dochód realny zgodnie z celem zrównoważonego rozwoju, a jednocześnie pozwala chronić środowisko naturalne oraz zwiększać środki na ten cel zgodnie z potrzebami i obawami państw na różnych poziomach rozwoju gospodarczego;

B.

mając na uwadze, że silny, otwarty i włączający wielostronny system handlowy powinien odgrywać jeszcze większą rolę w realizacji globalnych celów w zakresie zmiany klimatu i w dążeniu do neutralności emisyjnej, na przykład dzięki wymianie towarów, usług i praktyk niezbędnych dla funkcjonowania czystych technologii energetycznych i gospodarki o obiegu zamkniętym;

C.

mając na uwadze, że oparty na zasadach wielostronny system handlowy znajduje się obecnie pod ogromną presją, że wpływają na niego napięcia geopolityczne spowodowane decyzjami niektórych członków WTO i podejmowanymi przez nich jednostronnymi działaniami, a także bezzasadnym poleganiem przez nich na spowodowanych względami bezpieczeństwa wyjątkach, które przewidziano w Układzie ogólnym w sprawie taryf celnych i handlu (GATT), co już teraz prowadzi do większej fragmentaryzacji i mniejszej przewidywalności polityki handlowej; mając na uwadze, że 75 % handlu nadal odbywa się w oparciu o stawki celne stosowane względem kraju najbardziej uprzywilejowanego (stawki KNU), co dowodzi, że WTO jest podstawą światowej gospodarki; mając na uwadze, że wyniki 12. konferencji ministerialnej pokazały, że WTO nadal może zawierać wielostronne porozumienia i reagować na sytuacje nadzwyczajne;

D.

mając na uwadze, że Porozumienie WTO w sprawie subsydiów dla rybołówstwa uzgodnione na 12. konferencji ministerialnej jest pierwszą w historii wielostronną umową handlową, której centralnym elementem jest zrównoważenie środowiskowe – ustanawia ona wiążący zbiór globalnych zasad, aby zgodnie z celem zrównoważonego rozwoju nr 14.6, pomóc ograniczyć szkodliwe subsydia o szacowanej wartości 22 mld USD rocznie, które rządy przyznają sektorowi rybołówstwa; mając na uwadze, że porozumienie nie zawiera jeszcze zasad dotyczących subsydiów dla rybołówstwa skutkujących nadmierną zdolnością połowową i przełowieniem, które stanowią ponad połowę wszystkich subsydiów dla rybołówstwa i w sprawie których negocjacje są nadal w toku;

E.

mając na uwadze, że 17 czerwca 2022 r. na 12. konferencji ministerialnej WTO (MC12) przyjęto decyzję zapewniającą elastyczność w ramach Porozumienia w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (porozumienia TRIPS), aby umożliwić produkcję i dostawy szczepionek przeciwko COVID-19, oraz odroczono decyzję o rozszerzenia zakresu tych elastycznych rozwiązań na środki terapeutyczne i diagnostyczne przeciwko COVID-19; mając na uwadze, że Rada Handlowych Aspektów Praw Własności Intelektualnej WTO prowadzi negocjacje w sprawie przedłużenia odstępstwa od porozumienia TRIPS;

F.

mając na uwadze, że bezpieczeństwo żywnościowe nadal stanowi wyzwanie, ponieważ w 2022 r. liczba osób dotkniętych poważnym brakiem bezpieczeństwa żywnościowego osiągnęła poziom około 258 milionów – w porównaniu ze 193 mln w 2021 r.; mając na uwadze, że w Porozumieniu w sprawie rolnictwa Rundy Urugwajskiej WTO jednoznacznie podkreślono, że w trwających negocjacjach należy uwzględniać bezpieczeństwo żywnościowe; mając na uwadze, że handel może zwiększać dostępność żywności w regionach, w których jest ona ograniczona, oraz ekonomiczny dostęp do żywności przez tworzenie możliwości zatrudnienia i zwiększenie dochodów;

G.

mając na uwadze, że członkowie WTO dowiedli swojego zaangażowania w rozwiązanie problemu niedoborów żywności i zapewnianie nadzwyczajnej pomocy żywnościowej osobom znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji zarówno w deklaracji ministerialnej w sprawie reakcji kryzysowej na brak bezpieczeństwa żywnościowego, jak i w decyzji ministerialnej w sprawie wyłączenia zakupów żywności humanitarnej w ramach Światowego Programu Żywnościowego (WFP) z zakazów lub ograniczeń wywozowych uzgodnionych na 12. konferencji ministerialnej;

H.

mając na uwadze, że zrównoważony handel może pomóc w łagodzeniu zmiany klimatu i w walce z nią;

I.

mając na uwadze, że 11 grudnia 2019 r. Organ Apelacyjny WTO przestał działać, co doprowadziło do zastoju na etapie funkcjonalnych, niezależnych i bezstronnych odwołań; mając na uwadze, że na 12. konferencji ministerialnej członkowie WTO zobowiązali się do prowadzenia dyskusji, aby do 2024 r. zapewnić w pełni i właściwie funkcjonujący system rozstrzygania sporów dostępny dla wszystkich członków WTO;

J.

mając na uwadze, że Parlament Europejski wraz z Unią Międzyparlamentarną od ponad 20 lat odgrywają zasadniczą rolę w tworzeniu parlamentarnego wymiaru WTO za pośrednictwem Konferencji Parlamentarnej ds. WTO;

K.

mając na uwadze, że 13. konferencja ministerialna WTO odbędzie się w Abu Zabi (Zjednoczone Emiraty Arabskie) w dniach 26–29 lutego 2024 r.;