KOMISJA EUROPEJSKA

Bruksela, dnia 6.9.2023

COM(2023) 511 final

2023/0310(NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Międzynarodowej Rady ds. Cukru w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r.

UZASADNIENIE

1.Przedmiot wniosku

Niniejszy wniosek dotyczy decyzji ustalającej stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Międzynarodowej Rady ds. Cukru w związku z planowanym przyjęciem decyzji o przedłużeniu obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. do 31 grudnia 2024 r.

2.Kontekst wniosku

2.1.Międzynarodowa umowa w sprawie cukru z 1992 r.

Międzynarodowa umowa w sprawie cukru z 1992 r. („umowa”) ma zapewnić wzmocnienie międzynarodowej współpracy w zakresie światowych kwestii związanych z cukrem oraz kwestii powiązanych, stanowić forum dla międzyrządowych konsultacji w sprawie cukru oraz sposobów usprawniania światowej gospodarki cukrem, ułatwiać handel poprzez zbieranie informacji na temat światowego rynku cukru i innych substancji słodzących oraz dzielenie się tymi informacjami, a także zachęcać do zwiększonego zapotrzebowania na cukier, w szczególności w odniesieniu do zastosowań innych niż tradycyjne. Umowa weszła w życie z dniem 1 stycznia 1993 r.

Unia Europejska jest stroną umowy 1 .

2.2.Międzynarodowa Rada ds. Cukru

Międzynarodowa Rada ds. Cukru („ISC”) jest organem odpowiedzialnym za wykonywanie wszystkich funkcji niezbędnych do realizacji postanowień umowy. Przyjmuje przepisy i regulacje, w tym regulamin wewnętrzny Rady i jej komitetów, a także regulamin finansowy i pracowniczy Międzynarodowej Organizacji Cukru („ISO”). Rada ds. Cukru prowadzi niezbędną dokumentację oraz publikuje sprawozdanie roczne i inne informacje, jeżeli uzna to za stosowne.

Strony umowy dysponują łącznie 2 000 głosów. Każda ze stron umowy posiada określoną liczbę głosów, która jest corocznie korygowana według kryteriów zdefiniowanych w umowie. Wszystkie decyzje Rady podejmowane są co do zasady w drodze konsensusu, o ile w umowie nie postanowiono inaczej. W przypadku braku konsensusu decyzje są podejmowane zwykłą większością głosów, chyba że w umowie przewidziano głosowanie specjalne.

2.3.Planowany akt Międzynarodowej Rady ds. Cukru

W dniu 24 listopada 2023 r. podczas swojego 63. posiedzenia Międzynarodowa Rada ds. Cukru ma przyjąć decyzję dotyczącą przedłużenia okresu obowiązywania umowy („planowany akt”).

Umowa została pierwotnie zawarta na okres trzech lat do dnia 31 grudnia 1995 r., a następnie, zgodnie z jej art. 45, była regularnie przedłużana na kolejne dwuletnie okresy. Po raz ostatni okres obowiązywania umowy przedłużono w listopadzie 2021 r. 2 do dnia 31 grudnia 2023 r. 

W następstwie negocjacji między członkami ISO Międzynarodowa Rada ds. Cukru zaproponowała na swoim 59. posiedzeniu zmiany do umowy. Zmiany te dotyczą art. 25 umowy, który reguluje przyjmowanie budżetu administracyjnego i wkładów członków, a także celów określonych w art. 1 umowy, priorytetów prac ISO zgodnie z art. 32, 33 i 34 umowy oraz zasad mianowania dyrektora wykonawczego określonych w art. 23 umowy. Zgodnie z decyzją Rady 2021/1851 3 UE głosowała za zmianą umowy w listopadzie 2021 r. 

Zgodnie z pierwotnym planem członkowie będą musieli złożyć swój instrument przyjęcia do dnia 30 czerwca 2023 r. Zmiany do umowy wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2024 r., pod warunkiem że członkowie posiadający co najmniej dwie trzecie głosów złożyli instrument przyjęcia. Podczas swojego 62. posiedzenia, które odbyło się w czerwcu 2023 r., Międzynarodowa Rada ds. Cukru uzgodniła przedłużenie okresu, w którym członkowie mogliby złożyć swój instrument przyjęcia do dnia 30 kwietnia 2024 r., natomiast wejście w życie zmienionej umowy zostało przesunięte na dzień 1 stycznia 2025 r. W związku z tym obecną umowę należy przedłużyć o jeden rok, do dnia 31 grudnia 2024 r. Wkład UE do budżetu ISO na 2024 r. zostanie zatem obliczony przy użyciu obecnego wzoru określonego w art. 25 umowy.

Celem planowanego aktu jest umożliwienie ISO dalszego wykonywania jej zadań przez kolejny rok.

3.Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii

Międzynarodowa umowa w sprawie cukru z 1992 r. została zawarta przez Unię decyzją 92/580/EWG i weszła w życie dnia 1 stycznia 1993 r. na okres trzech lat do dnia 31 grudnia 1995 r. Od tego czasu była regularnie przedłużana na kolejne, dwuletnie okresy i obowiązuje do dnia 31 grudnia 2023 r.

Unia zawsze była aktywnym członkiem ISO, a dalsze przedłużenie obowiązywania umowy leży w interesie Unii. Unia jest głównym producentem cukru, a także głównym partnerem w handlu cukrem dla wielu członków ISO.

UE liczy się jako jeden członek umowy. W przypadku procedur budżetowych (zob. art. 25 umowy), tj. w celu ustalenia rocznych wkładów finansowych członków, liczba głosów przyznanych Unii wynosi 508 z łącznie 2 000 głosów. Każdy głos ma wagę 745 GBP w budżecie administracyjnym na 2023 r., a zatem wkład należny za 2023 r. wynosi 378,460 GBP. Liczby te są korygowane w ujęciu rocznym.

Wydanie oficjalnej decyzji dotyczącej przedłużenia umowy do dnia 31 grudnia 2024 r. zaplanowano na 63. sesję Międzynarodowej Rady ds. Cukru, która odbędzie się w dniu 24 listopada 2023 r. w Londynie.

Celem niniejszego wniosku jest upoważnienie Komisji przez Radę do głosowania na forum Międzynarodowej Rady ds. Cukru w imieniu Unii za przedłużeniem okresu obowiązywania umowy do dnia 31 grudnia 2024 r.

4.Podstawa prawna

4.1.Proceduralna podstawa prawna

4.1.1.Zasady

Art. 218 ust. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) określa tryb przyjmowania decyzji ustalających „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu Unii w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.

Pojęcie „akty mające skutki prawne” obejmuje akty, które mają skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego dotyczących danego organu. Obejmuje ono ponadto instrumenty, które nie są wiążące na podstawie prawa międzynarodowego, ale mogą „w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii” 4 .

4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Międzynarodowa Rada ds. Cukru została ustanowiona art. 3 i 8 umowy i może zostać wezwana do przyjęcia określonych decyzji.

Planowany akt, do którego przyjęcia Międzynarodowa Rada ds. Cukru jest upoważniona na mocy art. 45 ust. 2 umowy, skutkuje przedłużeniem okresu obowiązywania umowy, która jest umową międzynarodową wiążącą Unię. Planowany akt ma zatem skutki prawne.

Planowany akt nie uzupełnia ani nie zmienia ram instytucjonalnych umowy.

W związku z powyższym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.

4.2.Materialna podstawa prawna

4.2.1.Zasady

Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, w którego kwestii ma zostać zajęte stanowisko w imieniu Unii. Jeżeli planowany akt ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie pomocniczy charakter, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.

4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie

Główny cel i treść planowanego aktu dotyczą wspólnej polityki handlowej (handlu produktami rolnymi).

Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest w związku z tym art. 207 TFUE.

4.3.Podsumowanie

Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 207 TFUE w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.

5.Publikacja planowanego aktu

Ponieważ akt Międzynarodowej Rady ds. Cukru zmieni umowę, po przyjęciu należy go opublikować w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2023/0310 (NLE)

Wniosek

DECYZJA RADY

w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Międzynarodowej Rady ds. Cukru w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r.

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)Międzynarodowa umowa w sprawie cukru z 1992 r. („umowa”) została zawarta przez Unię decyzją Rady 92/580/EWG 5 1 i weszła w życie w dniu 1 stycznia 1993 r. Umowa została zawarta na okres trzech lat do dnia 31 grudnia 1995 r. 

(2)Na podstawie art. 3 i 8 umowy Międzynarodowa Rada ds. Cukru została ustanowiona w celu przyjmowania określonych decyzji. Zgodnie z art. 45 ust. 2 umowy Międzynarodowa Rada ds. Cukru może każdorazowo przedłużyć okres obowiązywania umowy o kolejne okresy nieprzekraczające dwóch lat. Od czasu jej zawarcia okres obowiązywania umowy był regularnie przedłużany o kolejne dwa lata. Okres obowiązywania umowy przedłużono ostatnio decyzją Międzynarodowej Rady ds. Cukru w listopadzie 2021 r. 6 2 do dnia 31 grudnia 2023 r.

(3)W 2021 r. Międzynarodowa Rada ds. Cukru uzgodniła zmianę umowy, w szczególności jej art. 1, 23, 25, 32, 33 i 34. Zmiany do umowy miały pierwotnie wejść w życie z dniem 1 stycznia 2024 r. Podczas swojego 62. posiedzenia Międzynarodowa Rada ds. Cukru uzgodniła przedłużenie okresu, w którym członkowie mogliby złożyć swój instrument przyjęcia zmian do dnia 30 kwietnia 2024 r., natomiast wejście w życie zmienionej umowy zostało przesunięte na dzień 1 stycznia 2025 r. W związku z tym należy przedłużyć ważność umowy w jej obecnym brzmieniu.

(4)Na 63. posiedzeniu, które odbędzie się w dniu 24 listopada 2023 r., Międzynarodowa Rada ds. Cukru ma przyjąć decyzję w sprawie przedłużenia umowy w jej obecnym brzmieniu do dnia 31 grudnia 2024 r. 

(5)Należy ustalić stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii na 63. sesji Międzynarodowej Rady ds. Cukru, ponieważ dalsze przedłużenie obowiązywania umowy leży w interesie Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, które ma być zajęte w imieniu Unii na 63. sesji Międzynarodowej Rady ds. Cukru, to głosowanie za przedłużeniem obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. na kolejny okres maksymalnie jednego roku od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

(1)    Decyzja Rady 92/580/EWG z dnia 13 listopada 1992 r. dotycząca podpisania i zawarcia międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. (Dz.U. L 379 z 23.12.1992, s. 15).

(2)    Decyzja Rady (UE) 2021/1843 z dnia 15 października 2021 r. w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Międzynarodowej Rady ds. Cukru w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. (Dz.U. L 373 z 21.10.2021, s. 90).

(3)    Decyzja Rady (UE) 2021/1851 z dnia 15 października 2021 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Międzynarodowej Rady ds. Cukru w odniesieniu do zmiany Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. i harmonogramu jej wdrożenia (Dz.U. L 374 z 22.10.2021, s. 49).

(4)    Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 7 października 2014 r., Niemcy/Rada, C-399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, pkt 61–64.

(5) 1    Decyzja Rady 92/580/EWG z dnia 13 listopada 1992 r. dotycząca podpisania i zawarcia międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. (Dz.U. L 379 z 23.12.1992, s. 15).

(6) 2    Decyzja Rady (UE) 2021/1843 z dnia 15 października 2021 r. w sprawie stanowiska, które ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w ramach Międzynarodowej Rady ds. Cukru w odniesieniu do przedłużenia obowiązywania Międzynarodowej umowy w sprawie cukru z 1992 r. (Dz.U. L 373 z 21.10.2021, s. 90).