This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52023PC0421
Proposal for a COUNCIL DECISION on the position to be taken on behalf of the European Union in the International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas and repealing Decision (EU) 2019/868
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego, oraz uchylająca decyzję (UE) 2019/868
Wniosek DECYZJA RADY w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego, oraz uchylająca decyzję (UE) 2019/868
COM/2023/421 final
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 11.7.2023
COM(2023) 421 final
2023/0247(NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego, oraz uchylająca decyzję (UE) 2019/868
UZASADNIENIE
1.Przedmiot wniosku
Niniejszy wniosek dotyczy decyzji określającej stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na posiedzeniach Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) w latach 2024–2028 w związku z przewidywanym przyjęciem środków ochrony i zarządzania.
2.Kontekst wniosku
2.1.Międzynarodowa konwencja o ochronie tuńczyka atlantyckiego
Międzynarodowa konwencja o ochronie tuńczyka atlantyckiego (konwencja ICCAT) ma na celu – poprzez ustanowienie ICCAT – wspieranie współpracy na rzecz utrzymywania populacji tuńczyka i tuńczykowatych w Oceanie Atlantyckim na poziomach, które umożliwiają maksymalne zrównoważone połowy do celów spożywczych i innych. Konwencja weszła w życie w dniu 21 marca 1969 r.
Unia jest stroną konwencji ICCAT i zatwierdziła ją na podstawie decyzji Rady z dnia 9 czerwca 1986 r. 1 .
2.2.Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego
ICCAT jest organem ustanowionym konwencją ICCAT w celu przyjmowania wiążących decyzji („zalecenia”) dotyczących ochrony i zarządzania w odniesieniu do zasobów, które podlegają jego kompetencji. Środki te mogą stać się wiążące dla Unii.
Jako strona konwencji ICCAT UE jest uprawniona do udziału w podejmowaniu przez nią decyzji i głosowaniu w ich sprawie. ICCAT podejmuje decyzje w drodze konsensusu.
2.3.Decyzje ICCAT
ICCAT ma uprawnienia do przyjmowania zaleceń dotyczących środków ochrony i zarządzania w odniesieniu do zasobów objętych jej kompetencją, a środki te są wiążące dla umawiających się stron.
Zgodnie z art. VIII.2 konwencji ICCAT zalecenia te wchodzą w życie sześć miesięcy po dniu, w którym umawiające się strony zostały o nich powiadomione przez ICCAT. Zalecenie nie jest wiążące dla umawiającej się strony, jeżeli wniosła i potwierdziła ona sprzeciw wobec danego zalecenia. Jeżeli sprzeciw uzyskał poparcie większości umawiających się stron, zalecenie nie staje się skuteczne.
3.Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii
Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu UE na corocznych posiedzeniach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO), ustala się obecnie w dwóch etapach. Decyzja Rady określa wytyczne i kierunki dotyczące stanowiska UE w perspektywie wieloletniej; podlega ono następnie dostosowaniu na potrzeby każdego dorocznego posiedzenia w drodze dokumentów roboczych służb Komisji, zatwierdzanych przez Radę.
W przypadku ICCAT podejście to wdrożono decyzją Rady (UE) 2019/868 z dnia 14 maja 2019 r., która określa stanowisko UE na forum ICCAT na lata 2019‑2023. Decyzja zawiera ogólne zasady, ale uwzględnia również w możliwie największym stopniu specyfikę ICCAT. Na wniosek państw członkowskich decyzja ustanawia dodatkowo standardową procedurę doprecyzowywania stanowiska UE z roku na rok.
W decyzji Rady (UE) 2019/868 uwzględniono zasady nowej wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb) ustanowione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 2 , jak również cele określone w komunikacie Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa 3 . Stanowisko Unii dostosowano w niej ponadto do traktatu lizbońskiego.
W decyzji Rady (UE) 2019/868 przewidziano przegląd stanowiska UE przed corocznym posiedzeniem w 2024 r. W związku z tym niniejszy wniosek określa stanowisko Unii na forum ICCAT na lata 2024–2028, zastępując tym samym decyzję Rady (UE) 2019/868.
Niniejszy przegląd uwzględnia, w odniesieniu do rybołówstwa, Europejski Zielony Ład, w szczególności strategię na rzecz bioróżnorodności 4 , strategię w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu 5 i strategię „od pola do stołu” 6 . Uwzględniono w nim również strategię w dziedzinie tworzyw sztucznych 7 oraz plan działania na rzecz eliminacji zanieczyszczeń 8 . Uwzględniono w nim też wspólny komunikat w sprawie międzynarodowego zarządzania oceanami 9 .
4.Podstawa prawna
4.1.Proceduralna podstawa prawna
4.1.1.Zasady
Art. 218 ust. 9 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) przewiduje decyzje ustalające „stanowiska, które mają być zajęte w imieniu UE w ramach organu utworzonego przez umowę, gdy organ ten ma przyjąć akty mające skutki prawne, z wyjątkiem aktów uzupełniających lub zmieniających ramy instytucjonalne umowy”.
Pojęcie „aktów mających skutki prawne” obejmuje akty mające skutki prawne na mocy przepisów prawa międzynarodowego regulujących dany organ oraz instrumenty, które nie mają mocy wiążącej na mocy prawa międzynarodowego, ale „mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść przepisów przyjętych przez prawodawcę Unii” 10 .
4.1.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie
ICCAT jest organem utworzonym na mocy porozumienia, a mianowicie konwencji ICCAT.
Akty, które ICCAT ma przyjąć, to akty mające skutki prawne. Są one wiążące na mocy prawa międzynarodowego zgodnie z art. VIII konwencji ICCAT i – jako że zalecenia ICCAT mogą uzupełniać, zmieniać lub zastępować obowiązki ustanowione w obowiązujących przepisach UE – mogą wywrzeć decydujący wpływ na treść przepisów unijnych, w tym na:
·rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania 11 ;
·rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa 12 ;
·rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi 13 ;
·rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627 w sprawie wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 302/2009 14 ;
·rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2107 z dnia 15 listopada 2017 r. ustanawiające środki zarządzania, ochrony i kontroli obowiązujące na obszarze konwencji Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) oraz zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1936/2001, (WE) nr 1984/2003 i (WE) nr 520/2007 15 ;
·rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1154 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie wieloletniego planu odbudowy populacji włócznika śródziemnomorskiego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1967/2006 i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2107 16 ;
·rozporządzenie Rady (WE) nr 1936/2001 ustanawiające środki kontroli stosowane do połowów niektórych zasobów ryb masowo migrujących 17 ;
·rozporządzenie Rady (WE) nr 520/2007 ustanawiające środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 973/2001 18 ; oraz
·rozporządzenie Rady (WE) nr 1984/2003 wprowadzające system w odniesieniu do statystycznego monitorowania handlu włócznikiem i opastunem wewnątrz Wspólnoty 19 .
Planowane akty nie uzupełniają, ani nie zmieniają ram instytucjonalnych konwencji ICCAT.
W związku z tym proceduralną podstawą prawną proponowanej decyzji jest art. 218 ust. 9 TFUE.
4.2.Materialna podstawa prawna
4.2.1.Zasady
Materialna podstawa prawna decyzji na podstawie art. 218 ust. 9 TFUE zależy przede wszystkim od celu i treści planowanego aktu, którego dotyczy stanowisko, jakie należy zająć w imieniu UE. Jeżeli akt ten ma dwojaki cel lub dwa elementy składowe, a jeden z tych celów lub elementów da się określić jako główny, zaś drugi ma jedynie charakter pomocniczy, decyzja przyjęta na mocy art. 218 ust. 9 TFUE musi mieć jedną materialną podstawę prawną, tj. tę podstawę, której wymaga główny lub dominujący cel lub element składowy.
4.2.2.Zastosowanie w niniejszej sprawie
Główny cel i treść planowanego aktu prawnego odnoszą się do rybołówstwa. Podstawę prawną określającą zasady, które stanowisko to ma odzwierciedlać, stanowi rozporządzenie (UE) nr 1380/2013.
Materialną podstawą prawną proponowanej decyzji jest zatem art. 43 ust. 2 TFUE. Decyzja ta zastąpi decyzję Rady (UE) 2019/868, która obejmuje lata 2019‑2023.
4.3.Podsumowanie
Podstawą prawną proponowanej decyzji powinien być art. 43 ust. 2 TFUE, w związku z art. 218 ust. 9 TFUE.
2023/0247 (NLE)
Wniosek
DECYZJA RADY
w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego, oraz uchylająca decyzję (UE) 2019/868
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 2 w związku z jego art. 218 ust. 9,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Decyzją Rady z dnia 9 czerwca 1986 r. 20 Wspólnota zawarła Międzynarodową konwencję o ochronie tuńczyka atlantyckiego („konwencja ICCAT”), którą ustanowiono Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego („ICCAT”).
(2)ICCAT przyjmuje środki służące zapewnieniu długoterminowej ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów rybnych w obszarze objętym konwencją ICCAT oraz ochrony ekosystemów morskich, w których te zasoby występują. Środki te mogą stać się wiążące dla Unii.
(3)Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 21 stanowi, że Unia ma zapewnić, by działalność w zakresie połowów i akwakultury była zrównoważona środowiskowo w perspektywie długoterminowej oraz zarządzana w sposób spójny z celami w zakresie osiągania korzyści ekonomicznych, społecznych i w dziedzinie zatrudnienia oraz przyczyniania się do dostępności dostaw żywności. Rozporządzenie stanowi również, że Unia ma stosować podejście ostrożnościowe do zarządzania rybołówstwem i dążyć do zapewnienia, by eksploatacja żywych zasobów morza umożliwiała odbudowę populacji poławianych gatunków i utrzymywanie ich powyżej poziomów pozwalających uzyskać maksymalny podtrzymywalny połów. Rozporządzenie stanowi także, że Unia ma stosować środki zarządzania i ochrony oparte na najlepszych dostępnych opiniach naukowych, wspierać rozwój doradztwa naukowego i wiedzy, stopniowo eliminować odrzuty, propagować metody połowów, które przyczyniają się do bardziej selektywnych połowów, oraz eliminować i ograniczać w miarę możliwości przypadkowe połowy, dążyć do prowadzenia połowów o niskim stopniu oddziaływania na ekosystem morski i zasoby rybne. Ponadto rozporządzenie (UE) nr 1380/2013 wyraźnie stanowi, że Unia ma kierować się tymi celami i zasadami w ramach zewnętrznych stosunków w zakresie rybołówstwa.
(4)Zgodnie ze strategią na rzecz bioróżnorodności 22 , strategią w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu 23 i strategią „od pola do stołu” 24 ochrona przyrody i odwrócenie degradacji ekosystemów są konieczne. Zagrożenia wynikające ze zmiany klimatu i utraty różnorodności biologicznej nie mogą zagrażać dostępności towarów i usług, które zdrowe ekosystemy morskie zapewniają rybakom, społecznościom nadbrzeżnym i całej ludzkości.
(5)Strategia w dziedzinie tworzyw sztucznych 25 odnosi się do konkretnych środków służących ograniczeniu zanieczyszczenia mórz tworzywami sztucznymi, jak również gubienia lub porzucania narzędzi połowowych na morzu. Celem planu działania na rzecz eliminacji zanieczyszczeń 26 jest ponadto ograniczenie o 50 % ilości odpadów z tworzyw sztucznych w morzu oraz o 30 % ilości mikrodrobin plastiku uwalnianych do środowiska.
(6)Zgodnie ze wspólnym komunikatem w sprawie międzynarodowego zarządzania oceanami 27 ochrona mórz i oceanów oraz ochrona ich różnorodności biologicznej są kluczowymi priorytetami działań zewnętrznych UE. UE jest najważniejszym podmiotem w regionalnych organizacjach ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) i organach ds. rybołówstwa na całym świecie. Na tych forach UE propaguje zrównoważony rozwój zasobów rybnych i przejrzysty proces decyzyjny oparty na rzetelnych opiniach naukowych, rozwija badania naukowe i zwiększa poziom przestrzegania przepisów.
(7)Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach ICCAT, jest obecnie określone w decyzji Rady (UE) 2019/868 28 . Należy uchylić tę decyzję i ustanowić nową decyzję na lata 2024–2028.
(8)Należy ustalić stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na forum ICCAT w latach 2024–2028, ponieważ środki ochrony ICCAT mogą być wiążące dla Unii i mogą w sposób decydujący wywrzeć wpływ na treść prawa Unii, a mianowicie na rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 29 ; rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 30 ; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 31 ; rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627 32 ; rozporządzenie Rady (WE) nr 1936/2001 33 ; rozporządzenie Rady (WE) nr 520/2007 34 ; rozporządzenie Rady (WE) nr 1984/2003 35 , rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2107 36 i rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1154 37 .
(9)W związku ze zmianami zachodzącymi w zasobach rybnych w obszarze objętym konwencją ICCAT oraz związaną z tym koniecznością ustalenia stanowiska Unii, które uwzględni te zmiany, w tym nowe informacje naukowe i inne istotne informacje przedstawione przed posiedzeniami ICCAT lub w ich trakcie, należy ustanowić procedury na potrzeby corocznego doprecyzowywania stanowiska Unii na lata 2024–2028. Stanowisko to powinno być zgodne z zasadą lojalnej współpracy między instytucjami Unii zapisaną w art. 13 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej.
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na posiedzeniach Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT), jest określone w załączniku I do niniejszej decyzji.
Artykuł 2
Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie należy zająć na posiedzeniach ICCAT, odbywa się zgodnie z załącznikiem II.
Artykuł 3
Stanowisko Unii określone w załączniku I podlega ocenie i, w stosownych przypadkach, przeglądowi, których dokonuje Rada na wniosek Komisji, najpóźniej do dnia corocznego posiedzenia ICCAT w 2029 r.
Artykuł 4
Decyzja (UE) 2019/868 traci moc.
Artykuł 5
Niniejsza decyzja skierowana jest do Komisji.
Sporządzono w Brukseli dnia […] r.
W imieniu Rady
Przewodniczący
KOMISJA EUROPEJSKA
Bruksela, dnia 11.7.2023
COM(2023) 421 final
ZAŁĄCZNIKI
do
wniosku dotyczącego decyzji Rady
w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego, oraz uchylającej decyzję (UE) 2019/868
ZAŁĄCZNIK I
Stanowisko, jakie należy zająć w imieniu Unii na forum Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT)
1.ZASADY
W ramach ICCAT Unia:
a)gwarantuje zgodność środków podejmowanych przez ICCAT z prawem międzynarodowym, a w szczególności z postanowieniami Konwencji Narodów Zjednoczonych z 1982 r. o prawie morza, porozumienia ONZ z 1995 r. w sprawie ochrony międzystrefowych zasobów rybnych i zasobów rybnych masowo migrujących i zarządzania nimi oraz porozumienia z 1993 r. o wspieraniu przestrzegania przez statki rybackie międzynarodowych środków ochrony i zarządzania na pełnym morzu, a także porozumienia Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa z 2009 r. o środkach stosowanych przez państwo portu;
b)propaguje cele porozumienia w ramach Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza dotyczące ochrony i zrównoważonego użytkowania morskiej różnorodności biologicznej na obszarach znajdujących się poza jurysdykcją krajową oraz cele przyjęte na 15. Konferencji Stron Konwencji o różnorodności biologicznej, w szczególności odnoszące się do zwiększenia ochrony różnorodności biologicznej mórz i ochrony 30 % światowych oceanów w ramach chronionych obszarów morskich;
c)przyczynia się do realizacji celów Europejskiego Zielonego Ładu, w tym wdrażaniu strategii na rzecz adaptacji do zmiany klimatu i różnorodności biologicznej – szczególnie w zakresie ochrony przyrody – a także strategii „Od pola do stołu” oraz kształtowania silniejszej pozycji Europy na świecie;
d)realizuje cele strategii w dziedzinie tworzyw sztucznych oraz planu działania na rzecz eliminacji zanieczyszczeń, w szczególności dotyczących zmniejszenia zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi i zanieczyszczenia morza;
e)działa zgodnie z celami i zasadami Unii realizowanymi w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, w szczególności poprzez stosowanie zasady ostrożnego zarządzania zasobami oraz dzięki celom dotyczącym maksymalnego podtrzymywalnego połowu gatunków określonym w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, aby wspierać wdrażanie podejścia ekosystemowego do zarządzania rybołówstwem i ograniczającego wpływ działalności połowowej na środowisko, unikać przypadkowych połowów i w jak największym stopniu je ograniczać, stopniowo eliminować odrzuty, a także aby zminimalizować wpływ działalności połowowej na ekosystemy morskie i ich siedliska, jak również aby poprzez promowanie opłacalnego ekonomicznie i konkurencyjnego unijnego rybołówstwa zapewniać odpowiedni standard życia osobom zależnym od działalności połowowej i uwzględniać interesy konsumentów;
f)działa zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 19 marca 2012 r. dotyczącymi komunikatu Komisji w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa 1 ;
g)działa zgodnie z celami zawartymi we wspólnym komunikacie dotyczącym unijnego programu międzynarodowego zarządzania oceanami 2 w odniesieniu do ochrony różnorodności biologicznej mórz, a także z konkluzjami Rady dotyczącymi tego wspólnego komunikatu; 3
h)pracuje na rzecz odpowiedniego zaangażowania zainteresowanych stron w fazę przygotowywania środków ICCAT i zapewnia zgodność środków przyjmowanych w ramach ICCAT z celami konwencji ICCAT;
i)propaguje stanowiska spójne z najlepszymi praktykami regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem (RFMO) w tym samym obszarze;
j)dąży do spójności i osiągnięcia synergii z unijną polityką w ramach dwustronnych stosunków z państwami trzecimi w dziedzinie rybołówstwa oraz gwarantuje spójność z innymi politykami, zwłaszcza w zakresie stosunków zewnętrznych, środowiska, handlu, rozwoju, badań naukowych i innowacyjności;
k)dąży do stworzenia równych warunków działania dla floty unijnej w obszarze objętym konwencją ICCAT, na podstawie takich samych zasad i norm jak w obowiązującym prawie Unii, oraz do promowania jednolitego stosowania tych zasad i norm;
l)wspiera koordynację między ICCAT a istniejącymi RFMO i regionalnymi konwencjami morskimi oraz współpracę z organizacjami światowymi w ramach ich mandatów, stosownie do przypadku i w razie potrzeby;
m)wspiera mechanizmy współpracy między RFMO zajmującymi się połowami tuńczyka, poprzez tzw. proces z Kobe, który dotyczy RFMO zajmujących się połowami tuńczyka.
2.KIERUNKI DZIAŁANIA
W stosownych przypadkach Unia Europejska stara się wspierać podejmowanie przez ICCAT działań takich jak:
a)środki mające na celu propagowanie ochrony i pełnej odbudowy ekosystemów morskich i różnorodności biologicznej mórz, zrównoważenie środowiskowe zasobów, z uwzględnieniem kwestii związanych ze zmianą klimatu;
b)środki ochrony i zarządzania w odniesieniu do zasobów rybnych w obszarze objętym konwencją ICCAT na podstawie najlepszej dostępnej wiedzy naukowej, takie jak środki dotyczące całkowitych dopuszczalnych połowów i kwot lub regulacji nakładu połowowego w rybołówstwie w przypadku pozyskiwania żywych morskich zasobów biologicznych podlegających regulacjom ICCAT w celu odbudowy lub zachowania tych zasobów co najmniej na poziomach umożliwiających uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu. W razie konieczności, do tych środków ochrony i zarządzania włącza się środki szczególne dotyczące stad dotkniętych przełowieniem, tak aby nakład połowowy utrzymany był na poziomie wartości adekwatnych do odbudowy tych zasobów;
c)środki mające na celu propagowanie gromadzenia danych na temat rybołówstwa, aby umożliwić rzetelną ocenę zasobów, wspieranie prac badawczych komitetu naukowego ICCAT oraz ustanowienie naukowej podstawy dla decyzji zarządczych, środki mające na celu wzmocnienie komitetu ds. zgodności, propagowanie kultury przestrzegania przepisów i prowadzenie okresowych niezależnych ocen skuteczności;
d)wzmocnienie współpracy między ICCAT a konwencją o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) w celu zapewnienia spójnego podejścia do ochrony odpowiednich gatunków morskich, zwłaszcza w odniesieniu do gromadzenia danych, aby umożliwić rzetelną ocenę zasobów.
e)środki mające na celu zapobieganie nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym (NNN) połowom oraz ich powstrzymywanie i eliminowanie na obszarze objętym konwencją, w tym umieszczenie w wykazie statków NNN i wpisywanie do wykazu statków NNN statków ujętych w wykazach innych RFMO, a także środki propagujące identyfikowalność ryb i produktów rybołówstwa na podstawie dobrowolnych wytycznych w sprawie systemu dokumentowania połowów;
f)środki monitorowania, kontroli i nadzoru w obszarze objętym konwencją w celu zapewnienia skuteczności kontroli i zgodności ze środkami przyjętymi w ramach ICCAT, w tym wzmocnienie kontroli operacji przeładunku na podstawie dobrowolnych wytycznych FAO dotyczących przeładunku;
g)środki mające na celu zminimalizowanie negatywnego wpływu działalności połowowej na różnorodność biologiczną mórz oraz na ekosystemy morskie i ich siedliska, w tym środki ochrony wrażliwych ekosystemów morskich znajdujących się na obszarze objętym konwencją ICCAT i zgodne z tą konwencją oraz z międzynarodowymi wytycznymi FAO dotyczącymi zarządzania dalekomorskimi połowami głębinowymi oraz środki, których celem jest zapobieżenie w jak największym stopniu przypadkowym połowom oraz ich ograniczenie, zwłaszcza w odniesieniu do wrażliwych gatunków morskich, jak również stopniowe wyeliminowanie odrzutów;
h)środki służące zmniejszeniu zanieczyszczenia morza i niedopuszczaniu do wyrzucania tworzyw sztucznych do morza oraz zmniejszeniu wpływu tworzyw sztucznych obecnych w morzu na różnorodność biologiczną mórz i ekosystemy, w tym środki służące ograniczeniu wpływu porzuconych, zagubionych lub w inny sposób wyrzuconych do oceanu narzędzi połowowych oraz mające na celu ułatwienie identyfikacji i odzysku takich narzędzi na podstawie dobrowolnych wytycznych FAO w sprawie oznakowania narzędzi połowowych;
i)środki mające na celu zakaz połowów służących jedynie do pozyskiwania płetw rekinów oraz ustanowienie wymogu wyładunku wszystkich rekinów ze wszystkimi płetwami naturalnie połączonymi z korpusem;
j)zalecenia wspierające wdrażanie Konwencji dotyczącej pracy w sektorze rybołówstwa Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), w stosownych przypadkach oraz w zakresie dozwolonym w ramach odpowiednich dokumentów statutowych;
k)wspólne strategie z innymi RFMO (w stosownych przypadkach) w szczególności z tymi, które są zaangażowane w zarządzanie rybołówstwem w tym samym regionie;
l)dodatkowe środki techniczne w oparciu o opinie organów pomocniczych i grup roboczych ICCAT.
ZAŁĄCZNIK II
Coroczne doprecyzowanie stanowiska Unii, jakie należy zająć na posiedzeniach Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego
Przed każdym posiedzeniem ICCAT, kiedy organ ten ma podjąć decyzje, które mogą stać się wiążące dla Unii, należy podjąć niezbędne kroki, aby stanowisko wyrażone w imieniu Unii uwzględniało najnowsze informacje naukowe i inne istotne informacje przekazane Komisji Europejskiej, zgodnie z zasadami i kierunkami działania określonymi w załączniku I.
W tym celu i na podstawie tych informacji Komisja Europejska przekazuje Radzie lub jej organom przygotowawczym – w odpowiednim terminie przed każdym corocznym posiedzeniem ICCAT – pisemny dokument zawierający szczegółowe określenie stanowiska Unii w celu przedyskutowania i zatwierdzenia szczegółów stanowiska, które ma być przedstawione w imieniu Unii.
Jeżeli podczas posiedzenia ICCAT, w tym na miejscu, niemożliwe jest osiągnięcie porozumienia, kwestię tę przekazuje się Radzie lub jej organom przygotowawczym, tak aby stanowisko Unii uwzględniało nowe elementy.