Este documento es un extracto de la web EUR-Lex
Documento 52017IP0033
European Parliament non-legislative resolution of 15 February 2017 on the draft Council decision on the conclusion of the Framework Agreement on Partnership and Cooperation between the European Union and its Member States, of the one part, and Mongolia, of the other part (08919/2016 — C8-0218/2016 — 2015/0114(NLE) — 2016/2231(INI))
Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Mongolią (08919/2016 – C8-0218/2016 – 2015/0114(NLE) – 2016/2231(INI))
Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Mongolią (08919/2016 – C8-0218/2016 – 2015/0114(NLE) – 2016/2231(INI))
Dz.U. C 252 z 18.7.2018, p. 113/121
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
18.7.2018 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
C 252/113 |
P8_TA(2017)0033
Umowa ramowa o partnerstwie i współpracy między UE a Mongolią (rezolucja)
Rezolucja nieustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Mongolią (08919/2016 – C8-0218/2016 – 2015/0114(NLE) – 2016/2231(INI))
(2018/C 252/11)
Parlament Europejski,
— |
uwzględniając projekt decyzji Rady (08919/2016), |
— |
uwzględniając projekt Umowy ramowej o partnerstwie i współpracy między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Mongolią (07902/1/2011), |
— |
uwzględniając wniosek o udzielenie zgody przedstawiony przez Radę na mocy art. 207 i 209 oraz art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (C8-0218/2016), |
— |
uwzględniając podpisanie umowy ramowej o partnerstwie i współpracy („umowa o partnerstwie i współpracy”) w Ułan Bator w dniu 30 kwietnia 2013 r. w obecności wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Catherine Ashton, |
— |
uwzględniając umowę o współpracy handlowej i gospodarczej między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i jej państwami członkowskimi a Mongolią, która weszła w życie w dniu 1 marca 1993 r., |
— |
uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie zmiany Umowy o utworzeniu Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR), umożliwiającej bankowi finansowanie operacji w Mongolii (1), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 kwietnia 2016 r. w sprawie realizacji i przeglądu strategii UE wobec Azji Środkowej (2), |
— |
uwzględniając swoje rezolucje z dnia 16 grudnia 2015 r. (3) oraz z dnia 14 marca 2013 r. (4) w sprawie stosunków między UE a Chinami, a w szczególności punkt Y preambuły do tej drugiej rezolucji, |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 czerwca 2015 r. w sprawie stanu stosunków między UE a Rosją (5), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 16 lutego 2012 r. w sprawie stanowiska Parlamentu na 19. sesję Rady Praw Człowieka ONZ (6), w szczególności jej ust. 30, |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie zaleceń konferencji przeglądowej stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej dotyczących utworzenia na Bliskim Wschodzie strefy wolnej od broni masowego rażenia, w szczególności punkt F preambuły do tej rezolucji (7), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 października 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa jądrowego i nierozprzestrzeniania broni jądrowej (8), |
— |
uwzględniając swoją rezolucję ustawodawczą z dnia 15 lutego 2017 r. w sprawie projektu decyzji (9), |
— |
uwzględniając włączenie Mongolii do unijnego ogólnego systemu preferencji i objęcie jej szczególnym rozwiązaniem motywacyjnym dotyczącym zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+), |
— |
uwzględniając wieloletnie stosunki między delegacjami Parlamentu Europejskiego i Wielkiego Churału Państwowego (parlamentu Mongolii), a w szczególności wspólne oświadczenie z 10. posiedzenia międzyparlamentarnego, które odbyło się w dniu 17 lutego 2015 r. w Ułan Bator, |
— |
uwzględniając przewodniczenie przez Mongolię 11. szczytowi Azja–Europa (ASEM) w tym kraju, który odbył się w Ułan Bator w dniach 15–16 lipca 2016 r., oraz 9. posiedzeniu Partnerstwa Parlamentarnego Azja–Europa (ASEP), które odbyło się w Ułan Bator w dniach 21–22 kwietnia 2016 r., a także odpowiednie deklaracje przyjęte na obydwu posiedzeniach, |
— |
uwzględniając aktywną rolę Mongolii w ramach Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE, w tym również zorganizowanie przez ten kraj jesiennego posiedzenia tego zgromadzenia w Ułan Bator w dniach 15–18 września 2015 r., |
— |
uwzględniając wybór Mongolii do Rady Praw Człowieka ONZ na lata 2016–2018, a także jej deklarację o zamiarze uzyskania statusu członka Rady Bezpieczeństwa ONZ w 2022 r., |
— |
uwzględniając mongolskie przewodnictwo we Wspólnocie Demokracji w latach 2012–2013 oraz w koalicji na rzecz wolności online w 2015 r., |
— |
uwzględniając wstępne ustalenia i wnioski międzynarodowej misji obserwacji wyborów na temat wyborów parlamentarnych w Mongolii w dniu 29 czerwca 2016 r., w której udział wzięły Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka (OBWE/ODIHR) oraz Parlament Europejski, |
— |
uwzględniając wystąpienie prezydenta Mongolii Cachiagijna Elbegdordża podczas sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w dniu 9 czerwca 2015 r., |
— |
uwzględniając różne wzajemne posiedzenia i wizyty wysokiego szczebla w Mongolii, w tym również wizytę przewodniczącego Komisji Europejskiej José Barroso złożoną w listopadzie 2013 r., |
— |
uwzględniając koncepcję „trzeciego sąsiada” w polityce zagranicznej Mongolii, która dotyczy relacji z UE, USA, Japonią, Republiką Korei, Indiami, Iranem, krajami Azji Środkowej i innymi państwami, |
— |
uwzględniając strategiczne partnerstwo Mongolii z Rosją i Chinami, |
— |
uwzględniając status obserwatora, jaki Mongolia ma w ramach Szanghajskiej Organizacji Współpracy, |
— |
uwzględniając regularne trójstronne posiedzenia wysokiego szczebla z udziałem Mongolii, Rosji i Chin, a także Mongolii, Japonii i USA, |
— |
uwzględniając inicjatywy mające na celu integrację różnych projektów gospodarczych w regionie, w tym chińskiego projektu utworzenia pasa gospodarczego o nazwie „Jedwabny szlak”, rosyjskiej koncepcji rozbudowy korytarza transeuroazjatyckiego i mongolskiego projektu drogowego „Prairie Road”, |
— |
uwzględniając indywidualny program partnerstwa i współpracy między Mongolią a NATO, który uzgodniono w 2012 r., |
— |
uwzględniając oświadczenie Mongolii z września 2015 r. dotyczące zamiaru dążenia przez ten kraj do uzyskania statusu wieczystej neutralności, |
— |
uwzględniając status Mongolii jako państwa pozbawionego broni jądrowej, który kraj ten sam sobie przyznał, a Narody Zjednoczone uznały go we wrześniu 2012 r., |
— |
uwzględniając mongolski Fundusz Współpracy Międzynarodowej, którego celem jest dzielenie się doświadczeniami z innymi krajami przechodzącymi proces demokratycznej transformacji, takimi jak Mjanma/Birma, Kirgistan i Afganistan, |
— |
uwzględniając wysiłki zmierzające do odbudowy zaufania, w tym dialog z Ułan Bator poświęcony bezpieczeństwu w Azji Północno-Wschodniej i obejmujący Koreę Północną, jak również Forum Azji, |
— |
uwzględniając uwagi końcowe Komitetu ONZ przeciwko Torturom dotyczące drugiego sprawozdania okresowego Mongolii, przyjęte w sierpniu 2016 r., |
— |
uwzględniając art. 99 ust. 2 Regulaminu, |
— |
uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych (A8-0383/2016), |
A. |
mając na uwadze, że Mongolia może służyć jako model demokracji nie tylko dla innych wschodzących demokracji w regionie, lecz także dla reżimów o bardziej autorytarnych skłonnościach; |
B. |
mając na uwadze, że Wspólnoty Europejskie nawiązały stosunki dyplomatyczne z Mongolią w dniu 1 sierpnia 1989 r.; |
C. |
mając na uwadze, że między UE i Mongolią panują przyjazne stosunki, których podstawą są więzi o charakterze politycznym, społecznym, gospodarczym, kulturalnym i historycznym; |
D. |
mając na uwadze, że stanowiska UE i Mongolii w sprawie szeregu najważniejszych wyzwań międzynarodowych są zbieżne, a Mongolia odgrywa konstruktywną rolę w stosunkach międzynarodowych, w szczególności w ramach organizacji wielostronnych; |
E. |
mając na uwadze, że stosunki UE z Mongolią skupiają się głównie na projektach z zakresu współpracy w dziedzinie rozwoju, mających na celu umożliwienie temu krajowi ukierunkowania zachodzącej w nim szybkiej transformacji na rozwój społeczeństwa w oparciu o włączenie społeczne i zrównoważoną gospodarkę; |
F. |
mając na uwadze, że Mongolia jest zainteresowana dalszym rozwijaniem stosunków z UE oraz rozszerzaniem istniejącej współpracy poza kwestie związane z rozwojem; mając na uwadze, że umowa o partnerstwie i współpracy jest wyrazem rosnącego znaczenia stosunków między UE i Mongolią opartych na wspólnych zasadach, takich jak równość, wzajemne korzyści, demokracja, praworządność i poszanowanie praw człowieka, oraz że umowa ta formalnie umożliwia obu stronom rozwijanie współpracy w nowych dziedzinach – nie tylko takich jak przedsiębiorczość, handel, rozwój, rolnictwo, ochrona środowiska, energia i modernizacja państwa, ale również w edukacji, kulturze i turystyce; |
G. |
mając na uwadze, że rozwój stosunków między UE a Mongolią wciąż leży w gestii delegatury UE w Pekinie; mając na uwadze, że w Ułan Bator swoje ambasady posiadają obecnie Bułgaria, Francja, Niemcy, Republika Czeska, Węgry, Zjednoczone Królestwo i Włochy; |
Przepisy ogólne
1. |
docenia przyjazne i konstruktywne stosunki łączące UE i Mongolię; |
2. |
dostrzega strategiczne położenie geograficzne Mongolii, która znajduje się między Chinami, Rosją oraz krajami Azji Środkowej i Azji Północno-Wschodniej charakteryzującymi się ogromnym potencjałem gospodarczym o wymiarze globalnym; odnotowuje jej znaczenie dla stabilności w regionie oraz dość wyjątkową w skali regionu dojrzałość demokratyczną, a także konstruktywną rolę, jaką odgrywa poprzez wspieranie i umożliwianie pokojowych rozwiązań konfliktów i konfrontacji w regionie dzięki promowaniu jego gospodarczej integracji; |
3. |
zauważa, że demokratyczne przemiany, które rozpoczęły się w latach 90. ubiegłego stulecia, są konsekwentnie kontynuowane; dostrzega konkretne postępy w dziedzinie reform społeczno-gospodarczych; niemniej jednak zwraca uwagę na wyzwania pojawiające się w takich dziedzinach jak zrównoważony rozwój, gospodarka, finanse, dobre zarządzanie, walka z korupcją, zabezpieczenie społeczne, ochrona środowiska i polaryzacja polityczna, których doniosłość potęguje się w coraz bardziej wymagającym środowisku międzynarodowym; |
Ramy instytucjonalne i przedstawicielstwo dyplomatyczne
4. |
wyraża zadowolenie z powodu pogłębiania i rozszerzania stosunków między UE a Mongolią, czego wyrazem jest umowa ramowa o partnerstwie i współpracy i co przejawia się w takich dziedzinach jak dialog polityczny i prawa człowieka, handel i pomoc rozwojowa, a także w ramach współpracy w obszarach takich jak rolnictwo, rozwój obszarów wiejskich, energia, zmiany klimatyczne, badania naukowe, innowacje, edukacja i kultura, które to dziedziny i obszary mają ogromne znaczenie dla dywersyfikacji gospodarczej i rozwiązania aktualnych problemów gospodarczych, jak i dla przekształcenia – w dłuższej perspektywie – społeczeństwa, które pierwotnie miało charakter koczowniczy; |
5. |
z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie wspólnego komitetu, który zgodnie z art. 56 umowy o partnerstwie i współpracy ma towarzyszyć jej wykonaniu, i zachęca go do składania regularnych sprawozdań Parlamentowi Europejskiemu i parlamentowi Mongolii; |
6. |
apeluje do trzech państw członkowskich, które jeszcze tego nie uczyniły, o szybkie zakończenie krajowych procesów ratyfikacyjnych, tak aby umożliwić znacznie przedłużające się zawarcie i wejście w życie umowy o partnerstwie i współpracy; |
7. |
podkreśla potrzebę dalszego wzmacniania wymiaru parlamentarnego stosunków między UE a Mongolią; ubolewa, że w umowie o partnerstwie i współpracy nie ustanowiono komisji współpracy parlamentarnej zajmującej się demokratyczną kontrolą wykonania umowy oraz umacnianiem dialogu politycznego pomiędzy oboma parlamentami; zachęca w związku z tym do niezwłocznego podjęcia negocjacji w sprawie nowego protokołu, który pozwoli zaradzić tej sytuacji, zgodnie z art. 57 umowy dotyczącym przyszłej współpracy, jak uzgodniły wcześniej parlament Mongolii i Parlament Europejski we wspólnym oświadczeniu z 10. posiedzenia międzyparlamentarnego; |
8. |
wyraża zaniepokojenie faktem, że stosunkami dyplomatycznymi z Mongolią obecnie nadal zajmuje się delegatura UE w Chinach; wzywa Radę i wiceprzewodniczącą/wysoką przedstawiciel do przekształcenia biura łącznikowego Unii Europejskiej w Ułan Bator w pełnoprawną delegaturę Unii Europejskiej, co jest niezmiernie ważne w celu ułatwienia dialogu politycznego i współpracy w dziedzinie praw człowieka i demokracji, zwiększenia zdolności w zakresie wdrażania i nadzorowania projektów pomocowych UE oraz wspierania handlu towarami i usługami, a także przepływu osób i wymiany kulturalnej; |
Demokracja, praworządność, dobre rządy i prawa człowieka
9. |
odnotowuje wysiłki podejmowane przez Mongolię na rzecz umocnienia procesu demokratycznego i praworządności, obejmującego wielopartyjne wybory, bardziej niezależne media i prężne społeczeństwo obywatelskie; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje uczestnictwo Mongolii we Wspólnocie Demokracji; |
10. |
podkreśla, że poszanowanie wolności mediów i wolności słowa ma kluczowe znaczenie dla dalszego utrwalania demokracji, praworządności i praw człowieka w Mongolii; zachęca władze Mongolii, by podjęły działania w związku z doniesieniami na temat zakłócania pracy mediów z pobudek politycznych oraz odstąpiły od penalizacji i ograniczania krytyki rządu w mediach internetowych i tradycyjnych; zachęca parlament Mongolii do jednoznacznego przyjęcia przepisów kodyfikujących te podstawowe prawa oraz do ich wdrożenia w połączeniu ze ścisłą kontrolą; |
11. |
jest przekonany, że demokratyczna transformacja Mongolii może wywołać pozytywny efekt domina w regionie, w którym odbywają się złożone procesy transformacyjne, oraz że Mongolia może w tym sensie konstruktywnie przyczyniać się do stabilności i powszechnego dobrobytu w regionie; wzywa UE do uwzględnienia tej kwestii w programowaniu współpracy regionalnej, w szczególności z państwami Azji Środkowej, ale również w szerszym zakresie geograficznym w regionie; |
12. |
pochwala fakt, że ostatnie wybory pokazały ogólne poszanowanie dla ordynacji wyborczej; wzywa władze Mongolii, by zastosowały się do zaleceń poczynionych przez OBWE/ODIHR w następstwie wyborów parlamentarnych z dnia 29 czerwca 2016 r., dotyczących m.in stabilizacji ordynacji wyborczej, ograniczeń w prowadzeniu kampanii, niezależności mediów oraz bezstronności i wszechstronności informacji udostępnianych wyborcom; |
13. |
wyraża zainteresowanie wysłaniem misji obserwacji wyborów z ramienia Parlamentu Europejskiego na wybory prezydenckie zaplanowane na połowę 2017 r.; |
14. |
zachęca Mongolię do podjęcia wciąż nieuregulowanych kwestii dotyczących niezawisłości sądownictwa; |
15. |
z zadowoleniem przyjmuje niedawno rozpoczęte działania legislacyjne mające na celu wzmocnienie podstawy prawnej walki z wszechobecną korupcją, która stanowi rzeczywiste i znaczące zagrożenie dla spójności społecznej państwa oraz dążeń do rozstrzygnięcia konfliktów w zakresie praw człowieka i konfliktów społecznych; zachęca Mongolię do przyjęcia szeroko zakrojonych reform i wdrożenia ich w odpowiednim czasie; odnosi się w tym w zakresie do swoich własnych doświadczeń wskazujących, że wszystkie osoby winne korupcji muszą zostać pociągnięte do odpowiedzialności; zaleca Mongolii wzmocnienie współpracy z UE, OBWE i ONZ w zakresie zwalczania korupcji; wyraża przekonanie, że aktywne zaangażowanie w wypełnianie międzynarodowych zaleceń w sprawie społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw w sektorze produkcji oraz w życiu publicznym i sektorze administracji w Mongolii może mieć korzystny i znaczny wpływ na te przedsięwzięcia; |
16. |
dostrzega starania Mongolii na rzecz walki z handlem ludźmi oraz ramy prawne ustanowione w tym celu, jednak pozostaje zaniepokojony rzeczywistą sytuacją w tym zakresie i wzywa Mongolię do pełnego wdrożenia przepisów z 2012 r. zakazujących tego procederu oraz odnośnych planów krajowych; |
17. |
wyraża zadowolenie, że co do zasady osiągnięto porozumienie między UE i Mongolią oraz podjęto prace przygotowawcze w sprawie ustanowienia w 2017 r. regularnego dialogu między UE a Mongolią dotyczącego praw człowieka; |
18. |
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że po ratyfikowaniu drugiego protokołu fakultatywnego do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych parlament Mongolii przyjął w grudniu 2015 r. nowelizację kodeksu karnego, w której – oprócz wprowadzenia wielu istotnych zmian, takich jak zakaz tortur – zniesiono karę śmierci za wszystkie przestępstwa; odnotowuje, że nowo wybrany parlament odłożył wejście w życie nowego kodeksu karnego, i zachęca władze mongolskie do wdrożenia tej ważnej reformy bez dalszej zwłoki; |
19. |
odnotowuje postępy Mongolii w udoskonalaniu ram prawnych zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami w zakresie praw człowieka, reformę instytucji, w tym Niezależnej Krajowej Komisji Praw Człowieka, oraz wysiłki mające na celu budowanie zdolności i zwiększanie świadomości w dziedzinie praw człowieka, jak również niesłabnącą chęć podjęcia wciąż nieuregulowanych kwestii dotyczących ochrony i promowania powszechnych norm w zakresie praw człowieka, w tym norm, którym poświęcono szczególną uwagę w drugim powszechnym okresowym przeglądzie praw człowieka przeprowadzonym przez ONZ w 2015 r., dotyczących m.in. zapobiegania torturom i prowadzenia dochodzeń w sprawie wszelkich zarzutów stosowania tortur, a także ochrony praw kobiet i dzieci oraz praw więźniów; |
20. |
wyraża zaniepokojenie doniesieniami na temat przypadków aresztowania bez nakazu, tortur oraz bezkarności służb więziennych w Mongolii; przyłącza się do wezwania Rady Praw Człowieka ONZ do wdrożenia skutecznych środków gwarantujących, że wszystkie osoby zatrzymane mogą skorzystać z wszelkich podstawowych gwarancji prawnych zgodnie z międzynarodowymi normami; wzywa Mongolię do podjęcia działań zgodnych z jej deklaracją utworzenia niezależnego mechanizmu w celu szybkiego i skutecznego zbadania domniemanych przypadków stosowania tortur i niewłaściwego traktowania; |
21. |
pochwala wspierany przez UE projekt na rzecz praw osób LGBTI w Mongolii; wyraża jednak zaniepokojenie ciągłym dyskryminowaniem i nękaniem społeczności LGBTI; |
22. |
zaleca Mongolii, aby zgodnie z ratyfikowaną przez nią Konwencją o prawach dziecka wprowadziła prawny zakaz stosowania kar cielesnych nie tylko w placówkach edukacyjnych, ale w ogóle, oraz stosowała określone i ukierunkowane środki w celu rozwiązania problemu niemalejącej skali przemocy wobec dzieci, wyzysku ekonomicznego dzieci oraz wypadków skutkujących śmiercią albo poważnym uszczerbkiem na zdrowiu, w których uczestniczą dzieci; wzywa wszystkie odpowiednie instytucje UE do zapewnienia wsparcia w odniesieniu do tej kwestii; |
23. |
zaleca poprawę sytuacji w dziedzinie zdrowia i bezpieczeństwa poprzez wdrożenie konwencji nr 176 MOP oraz innych konwencji MOP dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa, które nie zostały jeszcze ratyfikowane; |
24. |
wspiera ciągłe i szczere wysiłki podejmowane przez Mongolię w celu stopniowego wyeliminowania pracy dzieci oraz zagwarantowania praw dzieci; |
25. |
z zadowoleniem przyjmuje przyjęte w Mongolii w 2011 r. ramy prawne zapewniające równe prawa kobietom i mężczyznom, jak również stopniową eliminację dyskryminacji kobiet; |
Zrównoważony rozwój
26. |
z zadowoleniem przyjmuje znaczne postępy poczynione przez Mongolię od lat 90. ubiegłego wieku pod względem rozwoju gospodarczego i ograniczania ubóstwa zgodnie z milenijnymi celami rozwoju; wspiera Mongolię w jej dążeniach do realizacji celów zrównoważonego rozwoju ONZ, zgodnie z zasadami skuteczności i przejrzystości pomocy; |
27. |
uznaje, że pogłębienie regionalnej integracji gospodarczej otworzy możliwości dla Mongolii pod względem zapewnienia dobrobytu i sukcesu gospodarczego w przyszłości, a także odnotowuje fakt, że Mongolia równocześnie szuka sojuszników i partnerów gospodarczych, dzięki którym w pełni wykorzysta swój potencjał współpracy przy jednoczesnym poszanowaniu jej uzasadnionych krajowych interesów politycznych i gospodarczych, długoletniego zaangażowania w wielokierunkową dyplomację, tradycyjnej tożsamości i stylu życia oraz demokratycznych podwalin mongolskiego społeczeństwa; |
28. |
niemniej jednak wyraża obawę, że na niektórych obszarach ubóstwo utrwala się, a dynamiczny wzrost gospodarczy w latach 2010–2012 w niewystarczającym stopniu przyczynił się do ograniczenia ubóstwa w kraju; |
29. |
wspiera Mongolię w jej wysiłkach zmierzających do osiągnięcia zrównoważonego wzrostu gospodarczego; wyraża zaniepokojenie z powodu gwałtownego spowolnienia wzrostu PKB, który w 2011 r. wyniósł rekordowe 17,3 %, jednak w 2015 r. zaledwie 2,3 %, a w 2016 r. wyniesie według prognoz 1,3 %; jest zaniepokojony faktem, że deficyt budżetowy, który wzrósł do 20 % PKB, może mieć negatywny wpływ na ograniczanie ubóstwa, jak również na włączenie społeczne i spójność systemu ochrony socjalnej; |
30. |
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że pomoc rozwojowa UE dla tego kraju na lata 2014–2020 została co najmniej podwojona i wynosi 65 mln EUR, w porównaniu z 30 mln EUR w latach 2007–2013, oraz że pomoc ta koncentruje się przede wszystkim na poprawie zarządzania gospodarczego i szkoleniach zawodowych na rzecz lepszych możliwości zatrudnienia; zachęca Mongolię do udziału w programach regionalnych finansowanych przez UE; odnotowuje stosunkowo dobre wdrażanie projektów i programów UE wspierających rozwój i modernizację Mongolii; |
31. |
podkreśla znaczenie ciągłej reformy administracyjnej ukierunkowanej głównie na stworzenie profesjonalnej administracji na szczeblu krajowym i lokalnym; zachęca instytucje UE do wsparcia Mongolii w tworzeniu koniecznych zasobów i wiedzy fachowej w celu wyposażenia tego państwa w lepsze narzędzia do podejmowania wyzwań związanych ze skomplikowanymi procesami transformacji gospodarczej i społecznej oraz zwiększania zdolności przyjmowania środków z UE; |
32. |
wzywa do stworzenia szerszych możliwości wymiany między UE a Mongolią dla studentów i naukowców w ramach programów Erasmus+ i „Maria Skłodowska-Curie”, a także do rozwijania kontaktów międzyludzkich, w tym również między artystami; wzywa UE do włączenia badań naukowych i innowacji do obszarów współpracy z Mongolią; |
33. |
z zadowoleniem przyjmuje terminowe złożenie przez Mongolię w dniu 21 września 2016 r. dokumentu ratyfikacyjnego dotyczącego porozumienia klimatycznego z Paryża; wyraża zaniepokojenie, że połączenie skutków zmiany klimatu, znacznego wzrostu hodowli zwierząt, drastycznego wzrostu migracji z obszarów wiejskich do stolicy oraz masowego wykorzystywania i intensywnej eksploatacji zasobów naturalnych, takich jak woda i gleby, w związku z oficjalnym i nieoficjalnym wydobyciem miedzi, węgla i innych surowców doprowadziło do drastycznego pogorszenia stanu środowiska naturalnego w Mongolii, wzrostu zagrożenia konfliktami o wodę z sąsiednimi krajami oraz występowania zjawiska klimatycznego znanego jako „zud”, które charakteryzuje się długimi okresami suszy i mroźnymi zimami, co powoduje masowe padanie zwierząt gospodarskich i dzikich oraz utratę bioróżnorodności w ogóle; zachęca rząd mongolski do wzmożenia wysiłków na rzecz dywersyfikacji krajowej gospodarki oraz wzywa UE do wsparcia tego procesu poprzez specjalne działania oraz wdrażanie środków prewencyjnych i innych, na przykład w kontekście ściślejszej koordynacji polityki w dziedzinie środowiska obu stron; wzywa władze i parlament Mongolii oraz wszystkie państwa członkowskie UE do współpracy oraz istotnego wzmacniania międzynarodowego systemu rozwiązań dotyczących zmiany klimatu w ramach zobowiązań podjętych na konferencji COP22 w Marrakeszu; |
34. |
z zadowoleniem przyjmuje ratyfikowanie i przestrzeganie przez Mongolię wszystkich konwencji o ochronie środowiska i zmianie klimatu, które mają związek z GSP Plus; wzywa jednak Mongolię do wypełniania obowiązków w zakresie sprawozdawczości wynikających z konwencji ONZ w sprawie ochrony środowiska i zmiany klimatu (konwencji CITES, konwencji bazylejskiej i konwencji sztokholmskiej) oraz do egzekwowania krajowych przepisów o ochronie środowiska; |
35. |
zwraca uwagę, że w 2014 r. przemysł wydobywczy w Mongolii wytworzył 17 % PKB i odpowiadał za 89 % łącznego eksportu krajowego; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje aktywny udział Mongolii w Inicjatywie przejrzystości w branżach wydobywczych (EITI), której celem jest poprawa rozliczalności i przejrzystości w tym sektorze; |
36. |
podkreśla, że kopalnia miedzi i złota Oju Tołgoj jest największym pojedynczym przedsięwzięciem górniczym, które od 2020 r. powinno wytwarzać jedną trzecią PKB Mongolii, oraz że Tawan Tołgoj jest największą na świecie niezagospodarowaną kopalnią węgla; z zadowoleniem przyjmuje debaty publiczne organizowane w sprawie wpływu górnictwa na środowisko oraz udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w zakresie zarządzania zasobami na szczeblu lokalnym; |
37. |
zachęca Mongolię do rozwoju – z korzyścią dla jej obywateli – w dziedzinie eksploatacji krajowych zasobów naturalnych, w szczególności rzadkich minerałów, których wartość w branży cyfrowej stale rośnie; wskazuje, że UE może udzielić w tej kwestii pomocy technologicznej i finansowej w celu wsparcia niezależnego wydobywania kopalin; |
38. |
wyraża przekonanie, że inwestowanie w technologie przyszłości i cyfryzację może pomóc zmniejszyć różnice w rozwoju między poszczególnymi regionami Mongolii oraz zdywersyfikować jej gospodarkę; zachęca UE i jej państwa członkowskie do wzmożenia współpracy w zakresie cyfryzacji i nowych technologii; |
39. |
uznaje znaczenie wyzwań w zakresie zwalczania nielegalnego obrotu środkami odurzającymi; zaleca, aby UE wspierała działania mające na celu wzmocnienie instytucji publicznych i zasobów pozwalających rozwiązać ten problem; |
Stosunki handlowe i gospodarcze
40. |
zauważa, że UE stała się trzecim co do wielkości partnerem handlowym Mongolii, a w ramach obowiązującego ogólnego systemu preferencji taryfowych mongolskie towary są już wprowadzane na rynek UE praktycznie bezcłowo; |
41. |
z zadowoleniem przyjmuje włączenie Mongolii do systemu GSP+; |
42. |
odnotowuje fakt, że europejskie inwestycje w Mongolii są jak dotąd ograniczone ze względu na niepewne otoczenie biznesowe i brak informacji; |
43. |
zachęca UE i Mongolię do zacieśnienia stosunków handlowych i inwestycyjnych, w tym promowania poprzez informowanie i podnoszenie świadomości, zgodnie z postanowieniami umowy o partnerstwie i współpracy; podkreśla, że działania te powinny być zgodne z obowiązkami wynikającymi z międzynarodowych konwencji dotyczących norm pracy, dobrego rządzenia, praw człowieka oraz norm ochrony środowiska; |
44. |
w związku z tym wzywa do dalszego rozwoju działalności Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) i Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (EBOR) w Mongolii; |
45. |
podkreśla znaczenie stabilnego otoczenia biznesowego i prawnego dla zwiększenia inwestycji z UE; |
46. |
odnotowuje spadek bezpośrednich inwestycji zagranicznych związany z sektorem górniczym, który dominuje w gospodarce, co pozostaje głównym czynnikiem polaryzującym; |
47. |
wzywa Mongolię, by przy wsparciu inwestycji zagranicznych oraz dzięki bardziej przejrzystemu otoczeniu prawnemu doprowadziła do dywersyfikacji gospodarki, aby zapobiec narażeniu na niestabilne rynki surowców mineralnych; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje nowe przepisy dotyczące bezpośrednich inwestycji zagranicznych; |
48. |
zachęca do dalszego integrowania Mongolii ze światową i regionalną gospodarką poprzez takie projekty, jak „Prairie Road”, „Jedwabny szlak” / „Jeden pas i jeden szlak” czy korytarz transeuroazjatycki, zgodnie ze strategicznymi interesami i priorytetami kraju; wzywa UE, by rozważyła możliwość udziału w programach infrastrukturalnych i inwestycyjnych w tym regionie, w tym w sektorze górniczym; |
Współpraca przy regionalnych i globalnych wyzwaniach
49. |
dostrzega centralną rolę, jaką może odgrywać Mongolia między dynamicznymi gospodarkami Chin, Rosji, Korei Południowej, Japonii oraz krajami Azji Środkowej, a jednocześnie jako pośrednik między Europą a regionem Azji Wschodniej; |
50. |
podkreśla koncepcję „trzeciego sąsiada” w polityce zagranicznej Mongolii, która obejmuje stosunki z UE, zrównoważone na tle produktywnych i intensywnych stosunków z wpływowymi strategicznymi partnerami i bezpośrednimi sąsiadami Mongolii – Rosją i Chinami; |
51. |
odnotowuje przyjazne, lecz również konkurencyjne z ekonomicznego punktu widzenia stosunki Mongolii z pozostałymi krajami w regionie; |
52. |
zauważa, że Mongolia poważnie analizuje skutki ewentualnego członkostwa w Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej (EUG); wyraża zaniepokojenie, że takie posunięcie może utrudnić stosunki polityczne i handlowe z UE; |
53. |
gratuluje Mongolii udanego przewodnictwa posiedzeniom ASEM i ASEP zorganizowanym w 2016 r. w Ułan Bator, ugruntowania wymiaru parlamentarnego oraz wzmocnienia partnerstwa pomiędzy Azją a Europą w oparciu o powszechnie uznawane zasady równości i wzajemnego szacunku oraz propagowanie i ochronę praw człowieka i podstawowych wolności; z zadowoleniem przyjmuje złożoną przez Mongolię propozycję utworzenia centrum ASEM, w tym w formie wirtualnego/internetowego narzędzia; |
54. |
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Mongolia zadeklarowała, że jest oficjalnie uznaną przez ONZ strefą wolną od broni jądrowej; z zadowoleniem przyjmuje w szczególności konstruktywną i aktywną rolę, jaką Mongolia odgrywa na wielostronnych forach, promując współpracę mającą na celu globalne rozbrojenie jądrowe, oraz fakt przystąpienia przez Mongolię do inicjatywy „Humanitarian Pledge” (10); |
55. |
z zadowoleniem przyjmuje wzajemne zobowiązanie do propagowania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, a także aktywną rolę Mongolii w międzynarodowych mechanizmach wielostronnych, takich jak ONZ i OBWE, oraz jej wkład w inicjatywy na rzecz pokoju i stabilności w Azji Północno-Wschodniej, na przykład w dialog z Ułan Bator w sprawie bezpieczeństwa w Azji Północno-Wschodniej; |
56. |
odnotowuje wkład Mongolii w działania ONZ mające na celu utrzymywanie pokoju na całym świecie oraz udostępnienie przez nią obiektów szkoleniowych do celów misji pokojowych przy jednoczesnym poszukiwaniu na coraz większą skalę politycznych i dyplomatycznych możliwości rozwiązywania konfliktów oraz zwiększania odpowiedzialności ONZ w tym zakresie; |
57. |
z zadowoleniem przyjmuje zbieżność stanowisk Mongolii i UE, jeśli chodzi o negocjacje i głosowania w Organizacji Narodów Zjednoczonych i innych forach wielostronnych; podkreśla w tym kontekście znaczenie art. 8 umowy o partnerstwie i współpracy, który dotyczy współpracy międzynarodowej; |
58. |
dostrzega rolę Mongolii, która została wybrana jako nowy członek do składu Rady Praw Człowieka ONZ w latach 2016–2018, w propagowaniu poszanowania praw człowieka oraz wzywa do bliskiej współpracy pomiędzy UE a Mongolią w związku z przygotowaniami do wdrożenia rezultatów prac Rady; |
59. |
z zadowoleniem przyjmuje ratyfikowanie przez Mongolię Rzymskiego Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) oraz zachęca ją do ratyfikowania poprawek z Kampali, które we właściwym czasie zapewniły definicję i procedurę dotyczącą jurysdykcji Trybunału w odniesieniu do zbrodni agresji; |
60. |
pochwala wysiłki podejmowane przez Mongolię w celu propagowania demokracji, praworządności i praw człowieka w krajach położonych w jej sąsiedztwie, które aspirują do zmian demokratycznych; wzywa UE do uwzględnienia Mongolii w programach regionalnych w Azji Środkowej ukierunkowanych na tego typu zmiany oraz do doraźnego poszukiwania synergii w ramach tych programów; |
61. |
pochwala Mongolię za rolę, jaką odgrywa ona w nawiązywaniu kontaktów pomiędzy naukowcami z obu Korei, Chin i Rosji, oraz za organizowanie spotkań rodzin rozdzielonych w związku z podziałem na półwyspie koreańskim; |
62. |
popiera deklarowane przez Mongolię aspiracje do członkostwa w Radzie Bezpieczeństwa ONZ w 2022 r.; |
o
o o
63. |
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej/wysokiej przedstawiciel, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi (Wielkiemu Churałowi Państwowemu) Mongolii. |
(1) Dz.U. C 280 E z 18.11.2006, s. 49.
(2) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0121.
(3) Teksty przyjęte, P8_TA(2015)0458.
(4) Dz.U. C 36 z 29.1.2016, s. 126.
(5) Dz.U. C 407 z 4.11.2016, s. 35.
(6) Dz.U. C 249 E z 30.8.2013, s. 41.
(7) Dz.U. C 440 z 30.12.2015, s. 97.
(8) Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0424.
(9) Teksty przyjęte, P8_TA(2017)0032.
(10) http://www.icanw.org/pledge/