This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52014PC0585
Proposal for a REGULATION OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL on the tariff treatment for goods originating from Ecuador
Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie traktowania taryfowego towarów pochodzących z Ekwadoru
Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie traktowania taryfowego towarów pochodzących z Ekwadoru
/* COM/2014/0585 final - 2014/0287 (COD) */
Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie traktowania taryfowego towarów pochodzących z Ekwadoru /* COM/2014/0585 final - 2014/0287 (COD) */
UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU W dniu 17 lipca 2014 r. zakończono
negocjacje z Ekwadorem dotyczące jego przystąpienia do Umowy o handlu
zawartej między UE a Kolumbią i Peru. W wyniku tych negocjacji w dniu
[…] parafowano protokół przystąpienia przez Ekwador do umowy (zwany
dalej „protokołem przystąpienia”). Aby uniknąć zbędnych
zakłóceń w handlu podczas okresu oczekiwania na zakończenie
procedur zatwierdzenia i wprowadzenia w życie protokołu
przyjęcia, konieczne jest zapewnienie, że cła stosowane w dniu
parafowania protokołu przystąpienia nie zostaną podniesione i
że nie zostaną nałożone nowe cła na produkty
pochodzące z Ekwadoru. W tym celu w rozporządzeniu, którego dotyczy
wniosek, przewidziano utrzymanie poziomu stawek celnych stosowanych wobec Ekwadoru
w dniu parafowania protokołu przystąpienia. Rozporządzenie będzie
obowiązywać od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia, w którym upłynie
sześć miesięcy od wejścia w życie protokołu
przystąpienia (bądź, w stosownym przypadku, od rozpoczęcia
jego tymczasowego stosowania), lub do dnia 31 grudnia 2016 r., w
zależności od tego, która data przypada wcześniej. Okres ten
jest niezbędny, by zapewnić wystarczająco dużo czasu na
przeprowadzenie wszystkich niezbędnych procedur w UE, jak również w
Ekwadorze, służących rozpoczęciu stosowania protokołu
przystąpienia. Dodatkowe opóźnienia mogą wystąpić w
związku z niezbędnymi konsultacjami i zatwierdzeniem protokołu
przystąpienia przez Kolumbię i Peru przed podjęciem przez
Komisję decyzji w odniesieniu do wniosku dotyczącego decyzji Rady w
sprawie podpisania i tymczasowego stosowania oraz w sprawie zawarcia
protokołu przystąpienia. Ewentualny sześciomiesięczny
okres, podczas którego równocześnie będzie obowiązywało
rozporządzenie i stosowany będzie protokół przystąpienia,
uznawany jest za niezbędny, aby umożliwić podmiotom gospodarczym
dostosowanie się do nowych procedur celnych. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Nie dotyczy. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Podstawą prawną tego wniosku
jest art. 207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. 4. WPŁYW NA BUDŻET Rozporządzenie, którego dotyczy
wniosek, utrzymuje obecne zasady dostępu do rynku i w tym sensie nie ma
dodatkowego finansowego wpływu na budżet UE. Jego niestosowanie
wiązałoby się jednak z możliwym wzrostem dochodów z
ceł. Wysokość tych dochodów trudno
jest przewidzieć, przy czym w każdym przypadku byłyby one
stosunkowo niewielkie. Oszczędności z tytułu ceł
osiągnięte w ramach obecnego systemu dostępu do rynku, z którego
korzysta Ekwador, a który przestaje obowiązywać w dniu 1 stycznia 2015
r., wynoszą ok. 215 mln EUR (na podstawie danych z 2013 r.). Wywóz z
Ekwadoru do UE jest wysoce skoncentrowany i 95 % tych
oszczędności pochodzi z wywozu zasadniczo pięciu grup produktów,
obłożonych cłem w wysokości średnio 16 %. W
związku z powyższym zastosowanie ceł erga omnes w
odniesieniu do tych produktów znacząco zmniejszyłoby ich wywóz do UE,
dodatkowo zmniejszając w ten sposób ich faktyczny wpływ na
budżet UE. 2014/0287 (COD) Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie traktowania taryfowego towarów
pochodzących z Ekwadoru PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym, stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co
następuje: (1) W Umowie o handlu między
Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej
strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony (zwanej dalej „umową”)
podpisanej w dniu 26 czerwca 2012 r. przewidziano w art. 329 możliwe
przystąpienie do umowy innych państw członkowskich Wspólnoty
Andyjskiej. (2) W odpowiedzi na wniosek
Ekwadoru o ponowne rozpoczęcie negocjacji z Unią, których celem
było przyjęcie Ekwadoru jako strony umowy, w 2014 r. przeprowadzono
negocjacje między Unią a Ekwadorem. W wyniku tych negocjacji w dniu
[…] parafowano protokół przystąpienia przez Ekwador do umowy (zwany
dalej „protokołem przystąpienia”). (3) Po parafowaniu protokołu
przyjęcia niezbędne jest tymczasowe uzgodnienie na zasadzie
wzajemności służące utworzeniu obszaru wolnego handlu z
Ekwadorem, w celu uniknięcia zbędnych zakłóceń w handlu. W
związku z powyższym od dnia 1 stycznia 2015 r. cła mające
zastosowanie w dniu parafowania protokołu przyjęcia nie ulegają
podwyższeniu ani na produkty pochodzące z Ekwadoru nie są
nakładane nowe cła. (4) W niniejszym
rozporządzeniu przewidziano zatem utrzymanie od dnia 1 stycznia 2015 r.
poziomu stawek celnych stosowanych wobec Ekwadoru w [dniu parafowania
protokołu przystąpienia]. (5) Środek ten pozostaje bez
wpływu na środki podjęte na mocy rozporządzeń Rady
(WE) nr 597/2009[1],
1225/2009[2]
lub 260/2009[3]. (6) Warunkiem stosowania
traktowania taryfowego zagwarantowanego w niniejszym rozporządzeniu jest
powstrzymanie się przez Ekwador od wprowadzania nowych ceł lub
opłat o skutku równoważnym lub nowych ograniczeń
ilościowych lub środków o skutku równoważnym wobec przywozu
pochodzącego z Unii lub od podnoszenia obecnych poziomów ceł lub
opłat lub od wprowadzania wszelkich innych ograniczeń od [daty
parafowania protokołu przystąpienia]. (7) W celu zapewnienia, że
Ekwador będzie w dalszym ciągu przestrzegał najważniejszych
międzynarodowych konwencji dotyczących praw człowieka i praw
pracowniczych, ochrony środowiska i zasad dobrych rządów, stosowanie
niniejszego środka powinno być uzależnione od ciągłego
i skutecznego wdrażania tych konwencji. (8) Aby zapobiec wszelkiemu
ryzyku oszustwa, uprawnienie do korzystania z traktowania taryfowego
przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu powinno być uwarunkowane
przestrzeganiem przez Ekwador odpowiednich reguł pochodzenia produktów i
związanych z nimi procedur. (9) Konieczne jest przewidzenie
stosowania ceł określonych w ramach zwykłej wspólnej taryfy
celnej w przypadku wszelkich produktów pochodzących z Ekwadoru
stwarzających poważne trudności lub grożących
stworzeniem takich trudności dla unijnych producentów produktów podobnych
lub bezpośrednio konkurujących, z zastrzeżeniem przeprowadzenia
dochodzenia przez Komisję. (10) W przypadku niespełnienia
któregokolwiek z warunków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu
Komisja powinna być uprawniona do czasowego zawieszenia, w
całości lub w części, przewidzianego w nim traktowania
taryfowego. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie
z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011[4]. (11) Niniejsze rozporządzenie
ma obowiązywać do dnia, w którym upłynie sześć
miesięcy od wejścia w życie protokołu przystąpienia,
bądź od daty rozpoczęcia stosowania odpowiednich przepisów
protokołu przystąpienia, najpóźniej do dnia 31 grudnia 2016 r., PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia: a) „traktowanie taryfowe” oznacza
stawkę celną i traktowanie stosowane wobec towarów pochodzących
z Ekwadoru zgodnie z zasadami określonymi w art. 2 ; b) „cła określone we Wspólnej
Taryfie Celnej” oznaczają cła wyszczególnione w części
drugiej załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87[5], ze zmianami, z
wyjątkiem ceł ustanowionych w ramach kontyngentów taryfowych; c) „produkt(y) pochodzący(-e) z
Ekwadoru” oznacza produkt(y) odpowiadający(-e) wymogom pochodzenia określonym
w tytule II rozdział 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92[6] oraz, w
zależności od rodzaju traktowania taryfowego, zgodnie z przepisami
tytułu IV rozdział 1 art. 2 lub rozdziałem 2 sekcja 1
rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93[7].
Artykuł 2 Traktowanie taryfowe 1. Cła stosowane wobec
produktów pochodzących z Ekwadoru w dniu [data parafowania protokołu]
nie są podnoszone, jak również po tym terminie nie są
nakładane na te produkty żadne nowe cła. 2. Traktowanie taryfowe
przewidziane w ust. 1 stosuje się bez uszczerbku dla jakichkolwiek
środków przedsięwziętych na mocy rozporządzeń (WE) nr 597/2009,
1225/2009 lub 260/2009. Artykuł 3 Warunki korzystania z
uprawnienia do traktowania taryfowego Uprawnienie do korzystania z traktowania taryfowego określonego w
art. 2 jest uzależnione od: a) zapewnienia zgodności z
regułami pochodzenia, o których mowa w art. 1 lit. c) związanymi z
nimi procedurami, w tym, odpowiednio, przepisami dotyczącymi skutecznej
współpracy administracyjnej mającymi zastosowanie w dniu [data
parafowania protokołu przystąpienia]; b) powstrzymania się przez Ekwador
od wprowadzania nowych ceł lub opłat o skutku równoważnym i
nowych ograniczeń ilościowych lub środków o skutku
równoważnym wobec przywozu z Unii lub od podnoszenia obecnych poziomów
ceł lub opłat lub od wprowadzania wszelkich innych ograniczeń od
[daty parafowania protokołu przystąpienia]; c) utrzymania procesu ratyfikacji i
skutecznego wdrażania przez Ekwador paktów, konwencji i protokołów
wymienionych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, oraz
przyjęcia bez zastrzeżeń wymogów w zakresie
sprawozdawczości, regularnego monitorowania i dokonywania przeglądów
rejestrów postępów w zakresie wdrażania zgodnie z przepisami paktów, konwencji
i protokołów, które ratyfikował; d) współpracy z Unią
Europejską i udostępniania wszelkich niezbędnych informacji
służących ocenie przestrzegania przez Ekwador wymogów
określonych w lit. c); e) dokładania przez Ekwador
ciągłych starań w celu podpisania i ratyfikowania protokołu
przyjęcia do Umowy o handlu między Unią Europejską i jej
państwami członkowskimi z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z
drugiej strony. Artykuł 4 Tymczasowe zawieszenie Jeżeli Komisja stwierdzi, że istnieją wystarczające
dowody nieprzestrzegania warunków określonych w art. 3, może
przyjąć akty wykonawcze w celu czasowego zawieszenia traktowania
taryfowego w odniesieniu do wszystkich lub tylko niektórych produktów
pochodzących z Ekwadoru. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 6 ust. 2.
Artykuł
5 Klauzula ochronna W przypadku gdy produkt pochodzący z
Ekwadoru jest przywożony w ilościach lub po cenach, które
wywołują lub grożą wywołaniem poważnych
trudności dla producentów unijnych podobnych lub bezpośrednio konkurujących
produktów, możliwe jest przywrócenie ceł określonych we Wspólnej
Taryfie Celnej na ten produkt, zgodnie z regułami proceduralnymi
określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 19/2013[8], mutatis mutandis.
Artykuł 6 Procedura
komitetowa 1. W celu wykonania art. 4
niniejszego rozporządzenia Komisja jest wspomagana przez Komitet Kodeksu
Celnego ustanowiony na podstawie art. 248a rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92.
Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. 2. W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE)
nr 182/2011. Artykuł 7 Wejście
w życie, stosowanie i wygaśnięcie 1. Niniejsze rozporządzenie
wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej. 2. Niniejsze rozporządzenie
stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r. 3. Niniejsze rozporządzenie
przestaje obowiązywać po upływie sześciu miesięcy od
wejścia w życie protokołu przystąpienia bądź, w
stosownym przypadku, od rozpoczęcia jego tymczasowego stosowania lub w
dniu 31 grudnia 2016 r., w zależności od tego, która data przypada
wcześniej. Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii
Europejskiej zawiadomienie w przypadku, gdy niniejsze rozporządzenie
przestałoby obowiązywać przed dniem 31 grudnia 2016 r. Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W
imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący [1] Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11
czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z
krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 188
z 18.7.2009, s. 93). [2] Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada
2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z
krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U. L 343
z 22.12.2009, s. 51). [3] Rozporządzenie Rady (WE) nr 260/2009
z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnych reguł
przywozu (Dz.U. L 84 z 31.3.2009, s. 1). [4] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
Nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady
ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie
wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011,
s. 13). [5] Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23
lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie
wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1). [6] Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12
października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 302
z 19.10.1992, s. 1). [7] Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2
lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia
Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. L 253
z 11.10.1993, s. 1). [8] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 19/2013 z dnia 15 stycznia 2013 r. w sprawie
wprowadzenia w życie dwustronnej klauzuli ochronnej i mechanizmu
stabilizacyjnego dotyczącego bananów, zawartych w Umowie
o handlu między Unią Europejską i jej państwami
członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru,
z drugiej strony (Dz.U. L 17 z 19.1.2013, s. 1). ZAŁĄCZNIK Pakty,
konwencje i protokoły, o których mowa w art. 3 lit. c) Podstawowe
konwencje ONZ i Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczące
przestrzegania podstawowych praw człowieka i praw pracowniczych 1. Konwencja w sprawie
zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa (1948 r.) 2. Międzynarodowa konwencja
w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej (1965 r.) 3. Międzynarodowy pakt praw
obywatelskich i politycznych (1966 r.) 4. Międzynarodowy pakt praw
gospodarczych, społecznych i kulturalnych (1966 r.) 5. Konwencja w sprawie
likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (1979 r.) 6. Konwencja w sprawie
zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub
poniżającego traktowania albo karania (1984 r.) 7. Konwencja o prawach dziecka
(1989 r.) 8. Konwencja dotycząca
pracy przymusowej lub obowiązkowej (nr 29) (1989 r.) 9. Konwencja dotycząca
wolności związkowej i ochrony praw związkowych (nr 87) (1948 r.) 10. Konwencja dotycząca
stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych (nr 98)
(1949 r.) 11. Konwencja dotycząca
jednakowego wynagrodzenia dla pracujących mężczyzn i kobiet
za pracę jednakowej wartości (nr 100) (1951 r.) 12. Konwencja dotycząca
zniesienia pracy przymusowej (nr 105) (1957 r.) 13. Konwencja dotycząca
dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu (nr 111)
(1958 r.) 14. Konwencja dotycząca
najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia (nr 138) (1973 r.) 15. Konwencja dotycząca
zakazu i natychmiastowych działań na rzecz eliminowania
najgorszych form pracy dzieci (nr 182) (1999 r.) Konwencje
dotyczące środowiska naturalnego oraz zasad dobrych rządów 16. Konwencja
o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami
i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (1973 r.) 17. Protokół montrealski
w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową
(1987 r.) 18. Konwencja bazylejska
o kontroli transgranicznego przemieszczania i usuwania odpadów
niebezpiecznych (1989 r.) 19. Konwencja
o różnorodności biologicznej (1992 r.) 20. Ramowa konwencja Narodów
Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (1992 r.) 21. Protokół kartageński
o bezpieczeństwie biologicznym (2000 r.) 22. Konwencja sztokholmska
w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (2001 r.) 23. Protokół z Kioto do
Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (1998 r.) 24. Jednolita Konwencja
Organizacji Narodów Zjednoczonych o środkach odurzających (1961 r.) 25. Konwencja Organizacji Narodów
Zjednoczonych o substancjach psychotropowych (1971 r.) 26. Konwencja Narodów
Zjednoczonych o zwalczaniu nielegalnego obrotu środkami
odurzającymi i substancjami psychotropowymi (1988 r.) 27. Konwencja Narodów
Zjednoczonych przeciwko korupcji (2004 r.)