This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52014PC0181
Proposal for a COUNCIL DECISION amending the period of application of Council Decision 2004/162/EC concerning the dock dues in the French overseas departments
Wniosek DECYZJA RADY zmieniająca decyzję 2004/162/WE dotyczącą systemu opłat za dokowanie we francuskich departamentach zamorskich w odniesieniu do okresu jej stosowania
Wniosek DECYZJA RADY zmieniająca decyzję 2004/162/WE dotyczącą systemu opłat za dokowanie we francuskich departamentach zamorskich w odniesieniu do okresu jej stosowania
/* COM/2014/0181 final - 2014/0101 (CNS) */
Wniosek DECYZJA RADY zmieniająca decyzję 2004/162/WE dotyczącą systemu opłat za dokowanie we francuskich departamentach zamorskich w odniesieniu do okresu jej stosowania /* COM/2014/0181 final - 2014/0101 (CNS) */
UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Postanowienia Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej (TFUE) mają zastosowanie do regionów najbardziej oddalonych
Unii. Francuskie regiony najbardziej oddalone zostały jednak
wyłączone z terytorialnego zakresu stosowania dyrektyw w sprawie VAT
i akcyzy. Postanowienia TFUE, w szczególności jego art.
110, zasadniczo nie dopuszczają żadnej różnicy w opodatkowaniu
we francuskich regionach najbardziej oddalonych między produktami
lokalnymi a produktami pochodzącymi z Francji metropolitalnej, z innych
państw członkowskich lub z państw trzecich. W art. 349 TFUE
(dawnym art. 299 ust. 2 Traktatu WE) przewidziano natomiast
możliwość wprowadzenia środków szczególnych dla regionów
najbardziej oddalonych ze względu na występowanie trwałych
niedogodności, które mają wpływ na sytuację
gospodarczą i społeczną tych regionów. Środki te
dotyczą różnych polityk, w tym polityki podatkowej. Decyzją Rady 2004/162/WE z dnia 10 lutego
2004 r. (zmienioną decyzjami Rady 2008/439/WE z dnia 9 czerwca 2008 r. i
448/2011/UE z dnia 19 lipca 2011 r.), przyjętą na podstawie art. 299
ust. 2 Traktatu WE, Francja została upoważniona do stosowania do dnia
1 lipca 2014 r. zwolnień lub obniżek podatku od dokowania w
odniesieniu do niektórych produktów wytwarzanych we francuskich regionach
najbardziej oddalonych (z wyjątkiem Saint Martin). Załącznik do
wyżej wymienionej decyzji zawiera wykaz produktów, których mogą
dotyczyć zwolnienia lub obniżki podatku. W zależności od
produktów różnica w opodatkowaniu między produktami wytwarzanymi
lokalnie a innymi produktami nie może przekraczać 10, 20 lub 30
punktów procentowych. W decyzji 2004/162/WE podano przyczyny, które
doprowadziły do przyjęcia środków szczególnych: oddalenie,
zależność od surowców i energii, obowiązek tworzenia
większych zapasów, mały rozmiar rynku lokalnego połączony
ze słabo rozwiniętą działalnością eksportową
itd. Wszystkie te niedogodności powodują zwiększenie kosztów
produkcji, a zatem kosztów wytworzenia produktów wytwarzanych lokalnie, które przy
braku środków szczególnych byłyby mniej konkurencyjne w stosunku do
produktów pochodzących z zewnątrz, nawet przy uwzględnieniu
kosztów dostarczenia do francuskich departamentów zamorskich. Utrudniłoby
to zatem utrzymanie produkcji lokalnej. Środki szczególne zawarte w
decyzji 2004/162/WE zostały więc opracowane w celu wzmocnienia
przemysłu lokalnego przez poprawę jego konkurencyjności. Zdaniem władz francuskich niedogodności,
jakich doświadczają francuskie regiony najbardziej oddalone, nadal
istnieją, w związku z czym w szeregu pism przesłanych
pomiędzy 25 stycznia a 7 czerwca 2013 r. władze francuskie
zwróciły się do Komisji Europejskiej z wnioskiem o zgodę na
utrzymanie systemu zróżnicowanego opodatkowania podobnego do obecnego po
dacie 1 lipca 2014 r., tj. do dnia 31 grudnia 2020 r. Analiza wykazu produktów, wobec których
władze francuskie chcą zastosować zróżnicowane
opodatkowanie, wymaga dużego nakładu pracy polegającej na
weryfikacji, w odniesieniu do każdego produktu, czy wprowadzenie zróżnicowanego
opodatkowania jest uzasadnione i proporcjonalne, przy jednoczesnym upewnieniu
się, że wprowadzenie takiego zróżnicowanego opodatkowania nie
narusza integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym
rynku wewnętrznego i wspólnych polityk. Pracy tej nie udało się dotychczas
zakończyć z uwagi na znaczną liczbę produktów objętych
wykazem (kilkaset) oraz ilość informacji, które należy
zgromadzić, na temat struktury rynku poszczególnych produktów: istnienie
produkcji lokalnej, przywóz znacznej ilości towarów (w tym z Francji i
innych państw członkowskich) mogący zagrozić utrzymaniu
produkcji lokalnej, brak monopolu lub quasi-monopolu w produkcji lokalnej,
dowody na istnienie wyższych kosztów produkcji utrudniających konkurowanie
produktów lokalnych z produktami „importowanymi”, sprawdzenie, czy
zróżnicowane opodatkowanie nie jest niezgodne z innymi politykami Unii. Brak przyjęcia wniosku przed 1 lipca 2014 r.
skutkowałby ryzykiem powstania próżni prawnej w zakresie, w jakim
zabroniono by stosowania zróżnicowanego opodatkowania we francuskich
regionach najbardziej oddalonych po 1 lipca 2014 r., nawet w odniesieniu do
produktów, w przypadku których utrzymanie takiego opodatkowania byłoby
bezsprzecznie uzasadnione. Aby umożliwić zakończenie
podjętych prac oraz aby zapewnić Komisji czas na przygotowanie
wyważonego wniosku, uwzględniającego interesy różnych
stron, potrzebny jest dodatkowy okres długości 6 miesięcy. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z
ZAINTERESOWANYMI STRONAMI ORAZ OCENY SKUTKÓW Treść niniejszego wniosku została
skonsultowana z właściwymi dyrekcjami generalnymi Komisji
Europejskiej. Komisja Europejska nie przeprowadziła oceny
skutków. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU Krótki opis proponowanych środków We wniosku przewiduje się przedłużenie o sześć miesięcy okresu ważności decyzji Rady 2004/162/WE z dnia 10 lutego 2004 r., tj. do dnia 31 grudnia 2014 r. zamiast do dnia 1 lipca 2014 r. Podstawa prawna Artykuł 349 TFUE. Zasada pomocniczości Jedynie Rada jest uprawniona do podjęcia, na podstawie art. 349 TFUE, środków szczególnych na rzecz regionów najbardziej oddalonych w celu dostosowania stosowania traktatów do tych regionów, w tym wspólnej polityki w poszczególnych obszarach, z powodu występowania trwałych niedogodności, które mają wpływ na sytuację gospodarczą i społeczną regionów najbardziej oddalonych. Wniosek jest zatem zgodny z zasadą pomocniczości. Zasada proporcjonalności Wniosek jest zgodny z zasadą proporcjonalności z następujących względów. Wniosek ma na celu przedłużenie o sześć miesięcy aktualnie stosowanego systemu, co pozwoli na zakończenie pełnej analizy, produkt po produkcie, wniosku o pozwolenie na stosowanie opodatkowania zróżnicowanego mającego zrównoważyć niedogodności, jakich doświadcza produkcja lokalna. || Zezwolenie na dalsze przedłużenie zostanie udzielone dopiero po przedłożeniu wspomnianej analizy, dla poszczególnych produktów, w związku z wnioskiem władz francuskich. Wybór instrumentów Proponowany instrument: decyzja Rady. Inne instrumenty byłyby niewłaściwe z następujących względów: Zmieniany tekst sam jest decyzją Rady przyjętą na tej samej podstawie prawnej (wówczas art. 299 ust. 2 Traktatu WE). 4. WPŁYW NA BUDŻET Wniosek nie ma wpływu finansowego na
budżet Unii Europejskiej. 2014/0101 (CNS) Wniosek DECYZJA RADY zmieniająca decyzję 2004/162/WE
dotyczącą systemu opłat za dokowanie we francuskich
departamentach zamorskich w odniesieniu do okresu jej stosowania RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349, uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym, uwzględniając opinię Parlamentu
Europejskiego[1], stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą
ustawodawczą, a także mając na uwadze, co
następuje: (1) Decyzją Rady 2004/162/WE[2] Francja została
uprawniona do stosowania zwolnień lub obniżek podatku od dokowania w
odniesieniu do produktów wytwarzanych lokalnie we francuskich departamentach
zamorskich, wymienionych w załączniku do decyzji. W
zależności od produktów różnica w opodatkowaniu między
produktami wytwarzanymi lokalnie a innymi produktami nie może
przekraczać 10, 20 lub 30 punktów procentowych. Takie zwolnienia lub
obniżki podatku są środkami szczególnymi mającymi na celu
zrekompensowanie szczególnych ograniczeń wymienionych w art. 349, z jakimi
stykają się regiony najbardziej oddalone, i które powodują,
że koszty produkcji ponoszone przez przedsiębiorstwa lokalne
rosną, a ich produkty nie mogą łatwo konkurować z takimi
samymi produktami pochodzącymi z Francji, innych państw
członkowskich lub państw trzecich. Wspomniane zwolnienia lub
obniżki podatku od dokowania w odniesieniu do produkcji lokalnej pozwolą
jej na utrzymanie lub rozwój. Decyzję 2004/162/WE stosuje się do dnia
1 lipca 2014 r. (2) Zdaniem Francji
niedogodności, jakich doświadczają francuskie regiony
najbardziej oddalone, nadal istnieją, w związku z czym Francja
zwróciła się do Komisji z wnioskiem o utrzymanie systemu
zróżnicowanego opodatkowania podobnego do obecnego po dacie 1 lipca 2014
r., tj. do dnia 31 grudnia 2020 r. (3) Analiza wykazu produktów,
wobec których Francja chce stosować zróżnicowane opodatkowanie,
wymaga jednak dużego nakładu pracy polegającej na weryfikacji, w
odniesieniu do każdego produktu, czy wprowadzenie zróżnicowanego
opodatkowania jest uzasadnione i proporcjonalne, przy jednoczesnym upewnieniu
się, że wprowadzenie takiego zróżnicowanego opodatkowania nie
narusza integralności i spójności porządku prawnego Unii, w tym
rynku wewnętrznego i wspólnych polityk. (4) Pracy tej nie udało
się dotychczas zakończyć z uwagi na znaczną liczbę
produktów ujętych w wykazie oraz ilość informacji, które
należy zgromadzić, w szczególności na temat wyższych
kosztów produkcji ograniczających konkurencyjność produktów
lokalnych oraz na temat struktury rynku poszczególnych produktów. (5) Brak przyjęcia wniosku
przed dniem 1 lipca 2014 r. skutkowałby ryzykiem powstania próżni
prawnej w zakresie, w jakim zabroniono by stosowania zróżnicowanego opodatkowania
we francuskich regionach najbardziej oddalonych po dniu 1 lipca 2014 r. (6) Aby umożliwić
zakończenie podjętych prac oraz aby zapewnić Komisji czas na
przygotowanie wyważonego wniosku, uwzględniającego interesy
różnych stron, potrzebny jest zatem dodatkowy okres długości 6
miesięcy. (7) Należy zatem odpowiednio
zmienić decyzję 2004/162/WE, PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ: Artykuł 1 W art. 1 ust. 1 decyzji 2004/162/WE datę
„1 lipca 2014 r.” zastępuje się datą „31 grudnia 2014 r.”. Artykuł 2 Niniejszą
decyzję stosuje się od dnia 2 lipca 2014 r. Artykuł 3 Niniejsza
decyzja skierowana jest do Republiki Francuskiej. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W
imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. C [...] z [...], s. [...]. [2] Decyzja Rady 2004/162/WE z dnia 10 lutego 2004 r.
dotycząca systemu opłat za dokowanie we francuskich departamentach
zamorskich i przedłużająca okres ważności decyzji
89/688/EWG (Dz.U. L 52 z 21.2.2004, s. 64).