(1)

W następstwie wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 września 2011 r. w sprawie C-442/098 pyłek w miodzie należy uznać za składnik w rozumieniu dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych9. Wyrok Trybunału opierał się na rozważaniach opartych na przedstawionych mu faktach, zgodnie z którymi obecność pyłku w miodzie wynika głównie z odwirowywania dokonanego przez pszczelarza celem zebrania miodu. Tymczasem pyłek dostaje się do ula wyłącznie w wyniku działalności pszczół i występuje w miodzie w sposób naturalny niezależnie od odwirowywania dokonywanego przez pszczelarza celem zebrania miodu. Z tego powodu konieczne jest , by – bez uszczerbku dla stosowania rozporządzenia (WE) nr 1829/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie genetycznie zmodyfikowanej żywności i paszy10 do zmodyfikowanego genetycznie pyłku w miodzie – uściślić, że w miodzie, który jest substancją naturalną nie zawierającą składników, pyłek jest komponentem, a nie składnikiem w rozumieniu dyrektywy 2000/13/WE. Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę Rady 2001/110/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącą się do miodu  (11) .

(1)

Dyrektywa 2001/110/WE  (1) definiuje miód jako naturalnie słodką substancję produkowaną przez pszczoły. Miód składa się zasadniczo z różnych cukrów, przeważnie fruktozy i glukozy, jak również innych substancji takich jak kwasy organiczne, enzymy oraz stałe cząstki pochodzące ze zbioru miodu. Dyrektywa 2001/110/WE zachowuje naturalną charakterystykę miodu poprzez ograniczenie ludzkich interwencji mogących zmienić skład miodu . Dyrektywa ta zabrania w szczególności dodawania do miodu jakichkolwiek składników żywności, w tym dodatków do żywności, oraz dodatków innych niż sam miód. Dyrektywa ta zabrania też usuwania jakichkolwiek komponentów szczególnych dla miodu, w tym pyłku, chyba że jest to nieuniknione podczas usuwania obcych substancji. Wymogi te są zgodne z normą dotyczącą miodu w Kodeksie żywnościowym.

(1a)

Aby uwzględnić rosnące uwrażliwienie konsumentów na obecność genetycznie zmodyfikowanych organizmów w żywności, ich prawo do uzyskiwania informacji na ten temat i zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1169/2011, należy odpowiednio zmienić dyrektywę Rady 2001/110/WE  (*1) .

(1b)

Pyłek jest częścią kryteriów składu miodu, określonych w dyrektywie 2001/110/WE. Dostępne dowody – w tym dane empiryczne i naukowe – potwierdzają, że pszczoły miodne są powodem obecności pyłku w miodzie. Grudki pyłku wpadają do nektaru, który jest zbierany przez pszczoły miodne. Zebrany nektar zawierający grudki pyłku jest przetwarzany przez pszczoły w ulu w miód. Zgodnie z dostępnymi danymi pyłek w miodzie może pochodzić z pyłku na pszczelich włoskach, pyłku unoszącego się w powietrzu wewnątrz ula oraz z pyłku umieszczonego przez pszczoły w komórkach, które mogą przypadkowo otworzyć się podczas pozyskiwania miodu przez podmioty gospodarcze. W związku z tym pyłek dostaje się do ula wyłącznie w wyniku działalności pszczół i występuje w miodzie w sposób naturalny, niezależnie od zbierania miodu przez podmioty gospodarcze. Oznacza to, że podmioty gospodarcze nie dodają celowo pyłku do miodu, a tego rodzaju dodatki są zabronione na mocy dyrektywy nr 2001/110/WE.

(1c)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011  (1) definiuje „składnik” jako każdą substancję użytą przy wytworzeniu lub przygotowywaniu środka spożywczego i nadal obecną w produkcie gotowym, nawet w zmienionej formie. Definicja ta implikuje celowe wykorzystanie danej substancji przy wytworzeniu lub przygotowaniu środka spożywczego. Uwzględniając naturalny charakter miodu, a zwłaszcza naturalne przyczyny obecności komponentów szczególnych dla miodu, w tym także pyłku, konieczne jest wyjaśnienie, że ani pyłek, ani żaden inny komponent szczególny dla miodu nie powinny być uznawane za „składniki” miodu w rozumieniu przepisów rozporządzenia (UE) nr 1169/2011.

(1d)

Ponieważ miód jest produktem naturalnym, nie powinien podlegać wymogowi etykietowania w postaci wykazu składników.

(1e)

(4)

Załączniki do dyrektywy 2001/110/WE zawierają elementy techniczne, które będą być może musiały zostać dostosowane lub zaktualizowane dla uwzględnienia zmian w odpowiednich normach międzynarodowych. W dyrektywie tej nie powierza się Komisji odpowiednich uprawnień koniecznych do szybkiego dostosowania lub aktualizacji wspomnianych załączników, tak by uwzględniały one zmiany w normach międzynarodowych. Dlatego też, celem spójnego wykonania dyrektywy 2001/110/WE, Komisji należy ponadto powierzyć uprawnienie do dostosowania i aktualizacji załączników do tej dyrektywy celem uwzględnienia nie tylko postępu technicznego, ale także zmian w normach międzynarodowych.

(6)

Dlatego, aby uwzględnić postęp techniczny i w stosownych przypadkach zmiany w normach międzynarodowych, Komisji należy przekazać uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu celem dostosowania lub aktualizacji charakterystyki technicznej odnoszącej się do opisów i definicji produktów w załącznikach do dyrektywy 2001/110/WE.