EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52012PC0464
Amended proposal for a REGULATION OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL establishing an action programme for customs in the European Union for the period 2014-2020 (Customs 2020) and repealing Decision N°624/2007/EC
Zmieniony wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające program działań dla ceł w Unii Europejskiej na okres 2014–2020 (Cła 2020) i uchylające decyzję nr 624/2007/WE
Zmieniony wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające program działań dla ceł w Unii Europejskiej na okres 2014–2020 (Cła 2020) i uchylające decyzję nr 624/2007/WE
/* COM/2012/0464 final - 2011/0341/a (COD) */
Zmieniony wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające program działań dla ceł w Unii Europejskiej na okres 2014–2020 (Cła 2020) i uchylające decyzję nr 624/2007/WE /* COM/2012/0464 final - 2011/0341/a (COD) */
UZASADNIENIE 1. KONTEKST WNIOSKU Dnia 29 czerwca 2011 r. Komisja
przyjęła wniosek dotyczący najbliższych wieloletnich ram
finansowych na lata 2014–2020[1]:
budżet w celu realizacji strategii „Europa 2020”, proponując
między innymi nowy program „Cła”. Program „Cła 2020” przyczyni
się do realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego,
zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu społecznemu
rozwoju[2],
umożliwiając wzmocnienie funkcjonowania unii celnej. Unia celna chroni
interesy finansowe Unii i jej państw członkowskich,
umożliwiając pobieranie ceł, opłat i podatków[3]. Wymaga, aby towary
pochodzące z państw trzecich spełniały warunki prawodawstwa
unijnego zanim będą mogły stać się przedmiotem
swobodnego obrotu na terytorium Unii. Oznacza to konieczność
codziennego zarządzania znaczącą wymianą handlową –
przetwarzanych jest 7 zgłoszeń celnych na sekundę. Wymaga to od
służb celnych znalezienia „złotego środka” pomiędzy
ułatwianiem wymiany handlowej a ochroną obywateli przed
zagrożeniami dla ich bezpieczeństwa. Można to
osiągnąć jedynie poprzez intensywną współpracę
operacyjną pomiędzy administracjami celnymi państw
członkowskich, a także pomiędzy nimi a innymi organami,
podmiotami handlowymi i innymi stronami trzecimi. Proponowany program będzie
służył wspieraniu współpracy głównie
między organami celnymi, lecz także współpracy z innymi
zainteresowanymi stronami. Zastąpi on program „Cła 2013”,
który wygasa w dniu 31 grudnia 2013 r. Proponowany program wspierać
będzie współpracę celną w obrębie Unii, skupioną
wokół tworzenia sieci kontaktów i budowania kompetencji z jednej strony, i
budowy potencjału informatycznego – z drugiej. Pierwszy element
umożliwia wymianę dobrych praktyk pomiędzy państwami
członkowskimi oraz, przy okazji, pozostałymi państwami uczestniczącymi
w programie. Drugi umożliwia finansowanie w ramach programu odpowiedniej
infrastruktury informatycznej i systemów informatycznych, które pozwalają
administracjom celnym w Unii dojść do poziomu pełnoprawnych
e-administracji. Główna wartość dodana programu wynika ze
zwiększenia zdolności państw członkowskich do
powiększania dochodów i zarządzania coraz bardziej
złożonymi przepływami handlowymi, ograniczając przy tym
koszty tworzenia niezbędnych do tego narzędzi. 2. WYNIKI KONSULTACJI Z ZAINTERESOWANYMI
STRONAMI I OCENY SKUTKÓW 2.1. Konsultacje i wiedza
specjalistyczna W kontekście śródokresowej oceny
programu „Cła 2013”[4]
wykonawca przeprowadził analizę efektywności, skuteczności,
istotności i wartości dodanej programu. Wykorzystano dostępne
dane z monitorowania różnych rodzajów działalności i
przeprowadzono konsultacje z przedstawicielami przedsiębiorców. Inny wykonawca przeprowadził badanie
dotyczące możliwych ram przyszłego programu „Cła”[5] : wyzwań, celów i
możliwych wariantów polityki, łącznie z kompleksową
analizą przyszłych wyzwań, problemów strukturalnych i
możliwych usprawnień funkcjonowania unii celnej. W sprawie unii
celnej przeprowadzono konsultacje na różnych szczeblach ze specjalistami z
zakresu ceł. Ustalenia wynikające z tego badania omówiono z
przedstawicielami krajów uczestniczących podczas warsztatów
zorganizowanych w lipcu 2011 r. W ramach przygotowań do tych
warsztatów, wiosną 2011 roku na posiedzeniach komitetów ds. odpowiednich
programów[6]
zorganizowano „okrągły stół”, w trakcie którego kraje
uczestniczące poproszono o wskazanie głównych zalet programu oraz
możliwego sposobu zwiększenia skuteczności danego programu. Biorąc pod uwagę znaczenie
działalności związanej z wymianą informacji, przeprowadzono
odrębne badanie dotyczące przyszłej strategii realizacji wymiany
informacji. Badanie to zostało przedstawione podczas warsztatów dla
kierowników ds. informatyzacji w administracjach celnych w czerwcu 2011 r. Przygotowano ocenę skutków pod kątem
kontynuacji programu „Cła 2013”, która została zatwierdzona przez
Radę ds. Ocen Skutków w dniu 22 września 2011 r. Przy opracowywaniu wniosku dotyczącego
przyszłego programu uwzględniono zalecenia odnoszące się do
struktury i dalszych usprawnień tego programu. Wniosek dotyczący
programu zawiera nowe narzędzia, zwłaszcza w zakresie współpracy
nad konkretnymi zadaniami operacyjnymi. Podjęto kroki na rzecz poprawy
dystrybucji wyników działań realizowanych w ramach programu przy
wykorzystaniu metod współpracy online oraz w celu lepszego
monitorowania wyników programu. 2.2. Ocena skutków W ramach oceny skutków towarzyszącej
niniejszemu programowi przeanalizowano i porównano szereg wariantów polityki,
uwzględniając ogólny kontekst polityczny i problemy w dziedzinie
ceł, jakie wystąpią w następnym dziesięcioleciu. 1) Scenariusz odniesienia:
kontynuacja programu z zachowaniem jego aktualnych celów i obecnego
kształtu. 2) Brak kontynuacji programu:
program nie byłby kontynuowany i zaprzestano by finansowania narzędzi
informatycznych ze środków UE, wspólnych działań czy
działalności szkoleniowej, wspierających współpracę w
dziedzinie ceł. 3) Zwiększone wsparcie dla
takich zobowiązań prawnych UE, jak zmodernizowany kodeks celny:
Ten wariant polityki oznaczałby rozszerzenie scenariusza odniesienia
poprzez dostosowanie programu do nowych potrzeb wynikających ze
zmieniającego się otoczenia unii celnej, w tym unijnego kodeksu
celnego (UKC)[7].
Wariant ten obejmuje zastosowanie nowych systemów informatycznych
określonych w prawodawstwie celnym UE poprzez stopniowe wprowadzanie
wspólnego modelu rozwoju w zakresie systemów informatycznych i
unowocześnianie podstawowych elementów zarządzania, architektury i
technologii. 4) Zwiększone wsparcie dla
zobowiązań prawnych UE i wsparcie finansowe dla budowania
potencjału technicznego: Wariant ten obejmowałby – oprócz
komponentów wariantu poprzedniego – program wsparcia finansowego
umożliwiający państwom członkowskim domaganie się
wsparcia na rzecz pozyskania sprzętu w celu kontrolowania granic lądowych,
morskich lub powietrznych, np. skanerów czy sprzętu laboratoryjnego.
Pomogłoby to państwom członkowskim spełniać potrzeby w
zakresie przyspieszenia i unowocześnienia kontroli w kontekście
rozwoju technologii. 5) Zwiększone wsparcie dla
zobowiązań prawnych UE z zapewnieniem maksymalnego wspólnego
środowiska informatycznego: Wariant ten – oprócz komponentów wariantu
3 – pomaga organom celnym UE korzystać z pełnego zakresu rozwoju i
funkcjonowania europejskich systemów informatycznych w celu wdrożenia
takiego prawodawstwa celnego UE, jak zmodernizowany kodeks celny i inne
przepisy celne. Wariant ten zapewniłby organom publicznym zwiększone
wsparcie w zakresie opracowywania i stosowania wszystkich systemów
niezbędnych dla paneuropejskiego elektronicznego środowiska celnego
oraz pomoc dla przedsiębiorstw w połączeniu z tymi systemami. W wyniku przeprowadzonej oceny skutków za
wariant preferowany uznano wariant 3: „Zwiększone wsparcie dla takich
zobowiązań prawnych UE, jak zmodernizowany kodeks celny (ZKC)”.
Jest on zgodny z wnioskiem w sprawie nowego budżetu dla strategii „Europa
2020” i cieszy się największą akceptacją państw
członkowskich. Nie wybrano wariantu „Zwiększone wsparcie dla
zobowiązań prawnych UE i wsparcie finansowe dla budowania
potencjału technicznego”, ponieważ pozyskiwanie wyposażenia
wyrażone w postaci komponentu dotyczącego budowania potencjału
technicznego może być współfinansowane z innych programów, w tym
ze środków regionalnych funduszy strukturalnych, zapewniając jednocześnie
spójność z priorytetami proponowanego programu „Cła 2020”. 3. ASPEKTY PRAWNE WNIOSKU 3.1. Podstawa prawna Wniosek dotyczący programu „Cła
2020” oparty jest na art. 33 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
(TFUE), który wzywa do podejmowania przez Unię Europejską
działań związanych ze współpracą celną i z
unią celną UE. 3.2. Pomocniczość i
proporcjonalność Działanie na szczeblu unijnym, a nie na
szczeblu krajowym, jest konieczne z następujących względów: ·
Unia celna wchodzi w
zakres wyłącznych kompetencji Unii. Przekazując swoje
uprawnienia Unii, państwa członkowskie uznały tym samym, że
działania w dziedzinie ceł będą lepiej realizowane na
szczeblu unijnym. Same unijne ramy prawne nie zapewniają jednak w stopniu
wystarczającym właściwego funkcjonowania unii celnej. Muszą
one być uzupełnione środkami wspomagającymi, przewidzianymi
w programie „Cła”, w celu zapewnienia stosowania prawodawstwa celnego UE w
sposób spójny i zharmonizowany. ·
Wiele działań w dziedzinie ceł
ma charakter transgraniczny; są one prowadzone z
udziałem wszystkich 27 państw członkowskich, które
odczuwają ich skutki, i dlatego działania te nie mogą być
skutecznie i sprawnie realizowane przez poszczególne państwa
członkowskie. Działanie na szczeblu UE jest konieczne w celu
wzmocnienia europejskiego wymiaru prac organów celnych, jak również w celu
unikania zakłóceń na rynku wewnętrznym i wspierania skutecznej
ochrony granic zewnętrznych UE. ·
W tym względzie działanie UE jest
uzasadnione w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania i dalszego
rozwoju unii celnej i jej wspólnych ram regulacyjnych, ponieważ okazuje
się to być najbardziej efektywną i najskuteczniejszą
reakcją UE na niedociągnięcia i wyzwania występujące w
procesie realizacji unii celnej UE i współpracy w dziedzinie ceł. ·
Z ekonomicznego punktu widzenia działanie na szczeblu UE jest o wiele skuteczniejsze.
Podstawą współpracy w dziedzinie ceł jest bardzo dobrze
zabezpieczona specjalna sieć łączności. Zapewnia ona
powiązanie krajowych administracji celnych przy pomocy około 5 000[8] punktów
przyłączeniowych. Opisana wspólna sieć informatyczna gwarantuje,
że każda administracja krajowa musi tylko raz
podłączyć się do wspólnej infrastruktury, by móc
dokonywać wymiany dowolnego rodzaju informacji. Gdyby tego typu
infrastruktura nie była dostępna, państwa członkowskie
musiałyby łączyć się 26 razy z systemami krajowymi
każdego z pozostałych państw członkowskich. Zgodnie z art. 17 TUE Komisja, w celu
realizacji programu, pełni funkcje koordynacyjne, wykonawcze i
zarządzające, w myśl warunków przewidzianych w Traktatach.
Dlatego program „Cła 2020” jest zgodny z zasadami pomocniczości i
proporcjonalności (określonymi w art. 5 Traktatu o Unii
Europejskiej (TUE)). 3.3. Instrument Zgodnie z wnioskiem wynikającym z
odpowiednich ocen skutków, interwencja UE w postaci programu
finansowania jest właściwa. Biorąc pod uwagę pozytywną
informację zwrotną ujętą w śródokresowej ocenie
programu „Cła 2013”, Komisja proponuje następny program „Cła
2020”. Zgodnie z polityką prawodawczą
Komisji przyjętą w kontekście wieloletnich ram finansowych,
następny program finansowania przedkłada się jako wniosek
dotyczący rozporządzenia. 4. WPŁYW NA BUDŻET Harmonogram przeglądu finansowania
programów powiązany jest z wnioskiem dotyczącym nowych wieloletnich
ram finansowych, ze zmianami z dnia 6 lipca 2012 r.[9]. Zgodnie z tym wnioskiem
niniejsze rozporządzenie w sprawie programu „Cła 2020”
uwzględnia ramy budżetowe w wysokości 548.080.000 EUR
(według cen bieżących) na lata 2014-2020. Program „Cła 2020” będzie
wdrażany w trybie bezpośredniego zarządzania scentralizowanego
oraz w oparciu o priorytety. W ustanowionych – wspólnie z zainteresowanymi
stronami – programach prac określono priorytety dla konkretnego okresu. 5. ELEMENTY FAKULTATYWNE 5.1. Uwagi dotyczące
konkretnych przepisów prawa 5.1.1. Rozdział I: Przepisy ogólne Zakres programu
jest ukierunkowany zwłaszcza na funkcjonowanie unii celnej UE. Uczestnictwo
w programie otwarte będzie dla państw członkowskich, krajów
kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących. Zgodnie z
ogólną unijną polityką w tym względzie w programie
będą mogły również uczestniczyć – po spełnieniu
pewnych warunków – kraje objęte europejską polityką
sąsiedztwa. Wreszcie, w konkretnych działaniach – jeśli
będzie to konieczne do osiągnięcia celów programu –
będą mogli również uczestniczyć „eksperci zewnętrzni”
(np. przedstawiciele innych organów, organizacji handlowych, krajowych i
międzynarodowych oraz ewentualnie inni eksperci). Cele programu
„Cła 2020” uwzględniają stwierdzone już problemy oraz
wyzwania, jakich można spodziewać się w dziedzinie ceł w
następnym dziesięcioleciu. Nadrzędnym celem programu jest
wzmocnienie rynku wewnętrznego poprzez efektywną i skuteczną
unię celną. Aby właściwie odpowiedzieć na
przyszłe wyzwania w dziedzinie ceł w Unii, określono
następujący szczegółowy cel programu: wspieranie funkcjonowania
unii celnej, zwłaszcza poprzez współpracę krajów
uczestniczących, ich organów celnych, innych właściwych organów,
urzędników i ekspertów zewnętrznych. Priorytety programu będą
następujące: 1.
wspieranie opracowywania, spójnego stosowania i
skutecznego wdrażania prawa unijnego, w celu wzmocnienia unii celnej pod
względem efektywności, skuteczności i jednolitości; 2.
podnoszenie konkurencyjności
przedsiębiorstw europejskich poprzez ułatwianie zgodnej z prawem
wymiany handlowej, zmniejszanie kosztów przestrzegania przepisów i ograniczanie
obciążeń administracyjnych oraz ochrona przed nieuczciwą
konkurencją; 3.
wspieranie organów celnych w działaniach na
rzecz ochrony obywateli, bezpieczeństwa i ochrony środowiska; 4.
zapewnienie ochrony interesów finansowych i
gospodarczych Unii Europejskiej i państw członkowskich; 5.
przyczynianie się do sprawnego funkcjonowania
organów celnych poprzez zwiększanie ich zdolności administracyjnych; 6.
przeciwdziałanie oszustwom oraz
zwiększanie konkurencyjności, bezpieczeństwa i ochrony poprzez
współpracę z organizacjami międzynarodowymi, państwami
trzecimi, innymi organami rządowymi, przedsiębiorcami i ich
organizacjami. 5.1.2. Rozdział II:
Działania kwalifikowalne Rodzaje działań uznawanych za kwalifikowalne do uzyskania finansowania w ramach
programu są podobne do działań objętych obecnym programem,
a mianowicie: ·
wspólne działania mające na celu
wymianę wiedzy i dobrych praktyk między urzędnikami celnymi
krajów uczestniczących; ·
europejskie systemy informacyjne[10] ułatwiające
wymianę informacji i dostęp do wspólnych danych; ·
działalność szkoleniowa
przyczyniająca się do budowania kompetencji urzędników celnych w
całej Europie. W przypadku niektórych kategorii
działań wprowadzono pewne zmiany. ·
Program „Cła 2020” będzie obejmował
kilka nowych narzędzi wspólnych działań: ·
zespoły ekspertów,
stanowiące zorganizowaną formę współpracy, gromadzące
wiedzę specjalistyczną lub zajmujące się konkretnymi
działaniami operacyjnymi. Mogą być one tworzone jako struktury o
charakterze tymczasowym lub stałym i mogą otrzymywać wsparcie w
postaci np. usług współpracy online, pomocy administracyjnej
oraz udogodnień w zakresie infrastruktury i wyposażenia, w celu
wzmocnienia realizacji działań i osiągnięcia sukcesu w tym
zakresie; ·
działania na rzecz budowania
potencjału administracji publicznej
będą wsparciem dla organów celnych, które borykają się ze
szczególnymi problemami, niezależnie od tego, czy wynikają one z
braku przygotowania, braku wiedzy specjalistycznej,
niedociągnięć organizacyjnych czy innych, które mogą
być pokonane poprzez odpowiednio dopasowane działania
wspierające krajów współpracujących i urzędników Komisji; ·
działań związanych z analizą
porównawczą oraz grup sterujących nie
uwzględnia się już na liście wspólnych działań,
ponieważ można je uznać za grupy projektowe mające
konkretny cel, odpowiednio – ustalenie najlepszych praktyk celem
zaprezentowania możliwości usprawnień lub koordynację i
sterowanie działaniami objętymi programem w danym obszarze. ·
Jeżeli chodzi o europejskie systemy
informacyjne, nowy program definiuje „komponenty unijne” jako zasoby i
usługi informatyczne, które dotyczą niektórych lub wszystkich
państw członkowskich i stanowią własność Komisji
lub zostały przez nią pozyskane. Wymienione komponenty unijne są
opisane w pkt 2 załącznika do proponowanego aktu prawnego.
„Komponenty krajowe” to wszystkie komponenty niebędące „komponentami
unijnymi”. Są opracowywane, instalowane i eksploatowane przez państwa
członkowskie i tym samym państwa członkowskie ponoszą
ciężar finansowania i odpowiedzialności z tego tytułu. Ponowne zdefiniowanie komponentów unijnych
należy postrzegać w świetle zmieniającej się praktyki
w zakresie opracowywania systemów informatycznych. Obecnie każde
państwo członkowskie odpowiada za wdrożenie własnych
systemów krajowych zgodnie ze wspólnymi warunkami technicznymi, co w efekcie
daje 27 opracowań każdego systemu, 27 interfejsów użytkownika,
27 harmonogramów opracowywania, 27 zestawów problemów związanych z tym
projektem lub problemów operacyjnych itd. Komisja uważa, że –
zwłaszcza w warunkach kryzysu finansowego i gospodarczego – opracowywanie
systemów informatycznych powinno przebiegać w sposób bardziej efektywny. Zmiana ta ma na celu zwiększenie
spójności danych oraz poprawę w zakresie stosowania przepisów poprzez
stopniowe zmierzanie do coraz bardziej wspólnego opracowywania systemów
informatycznych (wiedzy, danych, komponentów IT). Da to w efekcie udoskonalone
metody pracy, na przykład dzięki modelowaniu procesów biznesowych i
wyższej jakości warunkom technicznym, ale także przyniesie
szerszą standaryzację, np. w postaci harmonizacji interfejsów
użytkownika. To nowe podejście do komponentów unijnych ograniczy
ryzyko rozbieżności w planach rozwoju i wdrażania. Daje ono
także dodatkowe środki kontroli nad finalizacją projektu,
ponieważ wspólne plany pozwalają uniknąć sytuacji, w której
najwolniejszy element łańcucha rozwoju decyduje o uruchomieniu
całego projektu. 5.1.3. Rozdział IV:
Wdrażanie W celu zapewnienia jednolitych warunków
wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji
uprawnienia wykonawcze. Przyjęty zostanie roczny program prac, zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 5
rozporządzenia (UE) nr 182/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16
lutego 2011 r. ustanawiającego przepisy i zasady ogólne
dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania
uprawnień wykonawczych przez Komisję[11]. 5.2. Uproszczenie 5.2.1. W jaki sposób niniejszy
wniosek przyczynia się do uproszczenia? a) Spójność z rozporządzeniem
finansowym Wniosek w sprawie programu jest w pełni
spójny z rozporządzeniem finansowym i jego przepisami wykonawczymi.
Dotacje i zamówienia to główne instrumenty finansowe wykorzystywane w celu
wdrażania programu. Program obejmuje środki służące
uproszczeniu proponowane we wniosku Komisji dotyczącym zmiany
rozporządzenia finansowego, zwłaszcza jeżeli chodzi o stosowanie
kwot ryczałtowych, zryczałtowanych stawek oraz kosztów jednostkowych.
Ze względu na znaczenie rozliczania kosztów pobytu i podróży
pokrywanych w ramach programu wprowadzono w nim środki upraszczające
przewidziane w nowym rozporządzeniu w tym zakresie. b) Spójność między programem
„Cła 2013” i programem „Fiscalis 2013” Zarządzanie poprzednim programem „Cła
2013” i programem „Fiscalis 2013” było całkowicie zgodne, w oparciu o
jednakowe zasady udzielania zamówień publicznych i modele udzielania
dotacji, wspólne wytyczne w zakresie zarządzania oraz systemy
informatyczne. Model zarządzania uwzględnia jasne i proste procedury
w zakresie organizowania działań prowadzonych w ramach programu.
Utworzony przez Komisję zespół zarządzający programem jest
wspierany przez zespoły zarządzające programem w poszczególnych
administracjach celnych i podatkowych, działające jako podmioty
wspomagające i pierwsze punkty kontaktowe odpowiednio dla urzędników
celnych i podatkowych w państwach członkowskich. Model
zarządzania umożliwia przeprowadzenie działań w krótkim
okresie, szybko reagując na pojawiające się nowe potrzeby,
jednocześnie zapewniając spójność pomiędzy
poszczególnymi działaniami. W ocenie śródokresowej państwa
członkowskie wyraziły zadowolenie z modelu zarządzania
programem. Biorąc pod uwagę ten ścisły
związek między obydwoma programami oraz chcąc
osiągnąć cel dotyczący uproszczenia procedur, zawarty we
wniosku dotyczącym wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020[12], Komisja wstępnie
zaproponowała wspólny program FISCUS, który miałby zastąpić
programy „Cła 2013” i „Fiscalis 2013”[13].
Państwa członkowskie jednogłośnie opowiedziały
się jednak za rozdzieleniem zaproponowanego wspólnego programu, w
związku z czym Komisja, utrzymując swoje stanowisko przeciwko takiemu
rozdzieleniu, przedstawiła zmieniony wniosek w postaci dwóch tekstów
prawnych dotyczących programów „Cła 2020” i „Fiscalis 2020”. Mimo
przedstawienia dwóch odrębnych tekstów prawnych, utrzymanie zgodności
między obydwoma programami będzie priorytetem Komisji, i w
odpowiednich przypadkach będzie ona do niej dążyć podczas
realizacji programów „Cła 2020” i „Fiscalis 2020”. c) Czy program przewiduje
eksternalizację? Rozważano możliwość
wdrażania przyszłego programu za pośrednictwem agencji
wykonawczej. Agencja byłaby uprawniona do wykonywania zadań
takich jak wybór działań w ramach programu, przygotowania
administracyjne i kontrola działań, monitorowanie działań,
dotacji i zakupów systemów IT. Jednakże taka agencja wykonawcza
byłaby dodatkowym szczeblem w strukturze zarządzania, co
spowodowałoby wzrost kosztów koordynacji i kontroli oraz skomplikowanie i
wydłużenie procesu podejmowania decyzji poprzez dodanie nowych
procedur administracyjnych. Miałoby to także negatywny wpływ na
poziom wiedzy fachowej w Komisji i spowodowałoby zwiększenie ryzyka
rozdrobnienia treści wobec aspektów administracyjnych. Wariant ten nie
przyniósłby oczekiwanych korzyści ekonomicznych i w związku z
powyższym został odrzucony. W ramach alternatywnego scenariusza rozważano
także przekazanie wszystkich czynności związanych z
informatyką do administracji krajowych, z wyjątkiem sieci CCN/CSI
i związanych z nią usług. W przypadku przyjęcia tego
scenariusza istnieje duże niebezpieczeństwo polegające na tym,
że stopniowo konieczne byłoby tworzenie bardziej scentralizowanych
struktur zarządzania. Wynikający z tego skutek byłby podobny do
skutków zaprzestania realizacji programów, co zagrażałoby
skuteczności i efektywności administracji celnych, jak również
zagrażałoby jednolitości unii celnej, a zatem równemu
traktowaniu przedsiębiorców. Biorąc pod uwagę wysokie prawdopodobieństwo
negatywnego wpływu na wyniki i skuteczność programu, scenariusz
ten również odrzucono. d) Czy w ramach programu wykorzystuje
się wspólne narzędzia informatyczne w celu zmniejszenia
obciążenia administracyjnego beneficjentów i wykonawców? W programie „Cła 2013” i w programie
„Fiscalis 2013” są już wykorzystywane narzędzia
ułatwiające zarządzanie działaniami objętymi programem
i powiązanymi wydatkami za pośrednictwem wspólnego narzędzia do
sprawozdawczości na temat działań (ART). Będą one
nadal stosowane. 5.2.2. Pomiary skuteczności
wniosku Wykonanie programu będzie mierzone z
zastosowaniem spójnego zestawu wskaźników wykonania, wpływu, wyniku i
realizacji, powiązanych z ogólnymi i szczegółowymi celami i
priorytetami programu oraz budowaniem powiązania z planem zarządzania
Komisji. Szczegółowy wykaz wskaźników wpływu, wyniku i
realizacji jest dostępny w ocenie skutków. Komisja określiła
rezultaty docelowe w przypadku części wyników niniejszego programu,
podczas gdy inne zostaną osiągnięte poprzez działania
realizowane w ramach programu „Cła 2013”. Rezultaty docelowe dla
wszystkich wyników zostaną określone przez Komisję przed
uruchomieniem programu „Cła 2020” i przedstawione komitetowi ds. programu.
5.2.3. Czy wniosek w sprawie programu
jest spójny z ogólną polityką Komisji? Program przyczyni się do realizacji celów
strategii „Europa 2020” poprzez wzmocnienie jednolitego rynku, podniesienie
produktywności sektora publicznego i podtrzymywanie postępu
technicznego i innowacji w administracjach oraz wspieranie zatrudnienia.
Stanowić on będzie wsparcie dla inicjatywy przewodniej „Europejska
agenda cyfrowa”[14]
oraz inicjatywy przewodniej „Program na rzecz nowych umiejętności i
zatrudnienia”[15].
Program oznacza również wsparcie dla Aktu o jednolitym rynku[16] oraz promuje wzrost i
innowacje poprzez egzekwowanie praw własności intelektualnej (IPR) na
granicy zgodnie z ostatnią całościową strategią w
zakresie praw własności intelektualnej[17]. W odniesieniu do ochrony
interesów finansowych Unii i państw członkowskich program będzie
wsparciem dla poboru ceł i różnego rodzaju opłat związanych
z handlem, jak również wspólnych wysiłków na rzecz walki z oszustwami[18]. Unia celna to operacyjne
ramię polityki handlowej UE, a zatem program przyczyni się do
realizacji dwustronnych i wielostronnych umów handlowych, poboru ceł i stosowania
środków handlowych (takich jak reguły pochodzenia), embarga i innych
ograniczeń zgodnie z polityką handlową UE[19]. Organom celnym powierzono
niedawno zadania w dziedzinie ochrony środowiska (związane
między innymi z nielegalnym wywozem odpadów, chemikaliów, substancji
zubożających warstwę ozonową, nielegalnym pozyskiwaniem
drewna i konwencją CITES). Wreszcie, działania w zakresie ceł i
współpraca pomiędzy organami celnymi, policją i innymi organami
egzekwowania prawa w coraz większym stopniu przyczyniają się do
bezpieczeństwa wewnętrznego UE, co znajduje odbicie w planie
działania na rzecz strategii bezpieczeństwa wewnętrznego[20] oraz w planie działania
służącym realizacji programu sztokholmskiego[21]. 2011/0341/a (COD) Zmieniony wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU
EUROPEJSKIEGO I RADY ustanawiające program działań
dla ceł w Unii Europejskiej na okres 2014–2020 (Cła 2020) i
uchylające decyzję nr 624/2007/WE PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII
EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 33, uwzględniając wniosek Komisji
Europejskiej, po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego
parlamentom narodowym, stanowiąc zgodnie ze zwykłą
procedurą ustawodawczą, a także mając na uwadze, co
następuje: (1) Wieloletni program
działań dla ceł mający zastosowanie przed 2014 r. w
znacznym stopniu przyczynił się do ułatwienia i rozwoju
współpracy między organami celnymi w Unii. Wiele działań w
dziedzinie ceł ma charakter transgraniczny; są one
prowadzone z udziałem wszystkich 27 państw członkowskich, które
odczuwają ich skutki, i dlatego działania te nie mogą być
skutecznie i sprawnie realizowane przez poszczególne państwa
członkowskie. Dzięki programowi „Cła 2020”, wdrażanemu
przez Komisję, państwa członkowskie mogą rozwijać
tę współpracę w ramach Unii, co jest oszczędniejsze
niż tworzenie własnych sieci współpracy dwustronnej lub
wielostronnej przez każde państwo członkowskie. W związku z
tym właściwe jest zapewnienie kontynuacji tego programu poprzez
ustanowienie nowego programu w tej dziedzinie. (2) Oczekuje się, że
działania podejmowane w ramach programu, czyli europejskie systemy
informacyjne, wspólne działania skierowane do urzędników celnych oraz
wspólne inicjatywy szkoleniowe, przyczynią się do realizacji strategii
„Europa 2020” na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju
sprzyjającego włączeniu społecznemu[22]. Stwarzając ramy dla
działalności, której celem jest dążenie do uzyskania
większej efektywności organów celnych i podatkowych, podniesienie
konkurencyjności przedsiębiorstw, wspieranie zatrudnienia i
przyczynienie się do ochrony interesów finansowych i gospodarczych Unii,
program w sposób aktywny doprowadzi do wzmocnienia funkcjonowania unii celnej. (3) W celu wsparcia procesu
przystępowania państw trzecich i stowarzyszania tych państw
program powinien być otwarty dla krajów przystępujących i dla
krajów kandydujących, a także dla potencjalnych krajów
kandydujących i krajów partnerskich objętych europejską
polityką sąsiedztwa[23]
w przypadku, gdy spełnione są określone warunki. Biorąc pod
uwagę postępującą współzależność w
gospodarce światowej, program przewiduje możliwość
angażowania ekspertów zewnętrznych, takich jak urzędnicy z
państw trzecich, przedstawiciele organizacji międzynarodowych czy
przedsiębiorcy prowadzący określony rodzaj
działalności. Ustanowienie ESDZ pod zwierzchnictwem Wysokiego
Przedstawiciela/ Wiceprzewodniczącego może ułatwić
współpracę i spójność w zakresie polityki w obszarze, który
jest ważnym elementem strategii i działań zewnętrznych UE,
zarówno w wymiarze stosunków dwustronnych, jak i wielostronnych. (4) Cele programu
uwzględniają problemy oraz wyzwania, jakich można
spodziewać się w dziedzinie ceł w następnym
dziesięcioleciu. Powinien on nadal odgrywać rolę w takich
kluczowych dziedzinach, jak spójne wdrażanie unijnego prawa celnego i
powiązanych z nim przepisów. Ponadto program będzie koncentrował
się na ochronie interesów finansowych i gospodarczych Unii, zapewnieniu
bezpieczeństwa i ochrony i ułatwianiu wymiany handlowej, między
innymi poprzez wspólne działania na rzecz walki z oszustwami oraz
zwiększenie administracyjnych zdolności organów celnych i
podatkowych. (5) Narzędzia stosowane w
ramach programu przed 2014 r. okazały się odpowiednie i dlatego
zostały zachowane. Z uwagi na potrzebę bardziej zorganizowanej
współpracy operacyjnej wprowadzono dodatkowe narzędzia, mianowicie
zespoły ekspertów składające się z ekspertów unijnych i
krajowych, powoływane w celu wspólnego wykonywania zadań w
określonych dziedzinach oraz tworzenia potencjału administracji
publicznej, aby zapewnić specjalistyczną pomoc tym krajom
uczestniczącym, które potrzebują zwiększenia potencjału
administracyjnego. (6) Europejskie systemy
informacyjne odgrywają kluczową rolę w procesie wzmacniania
systemów celnych w Unii i dlatego powinny być nadal finansowane w ramach
programu. Ponadto powinna istnieć możliwość
uwzględnienia w programie nowych systemów informacyjnych odnoszących
się do ceł, ustanowionych na mocy prawodawstwa Unii. Europejskie
systemy informacyjne powinny, we właściwych przypadkach, być
oparte na wspólnych modelach rozwoju i architekturze informatycznej. (7) W ramach programu realizowane
powinny być również działania na rzecz budowania kompetencji
ludzkich, w formie wspólnych szkoleń. Urzędnicy celni muszą
zdobywać i aktualizować wiedzę i umiejętności wymagane
do zaspokajania potrzeb Unii. Program powinien mieć zasadnicze znaczenie z
punktu widzenia wzmacniania potencjału ludzkiego, dzięki
wzmożonemu wsparciu w zakresie szkoleń, skierowanemu zarówno do
urzędników celnych, jak i do przedsiębiorców. W tym celu obecne
podejście Unii do ogólnych szkoleń, które głównie opierało
się na centralnym rozwoju kształcenia za pośrednictwem internetu
i nośników elektronicznych, powinno przekształcić się w
wielowymiarowy program wsparcia na rzecz szkoleń dla Unii. (8) Program powinien trwać
siedem lat, tak by jego czas trwania był tożsamy z czasem trwania
wieloletnich ram finansowych ustalonym w rozporządzeniu Rady (UE) nr xxx z
dnia xxx ustanawiającym wieloletnie ramy finansowe na lata 2014-2020[24]. (9) Na cały okres trwania
programu należy określić całkowitą kwotę
finansową stanowiącą główny punkt odniesienia w rozumieniu
pkt [17] Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia XX/YY/201Z między
Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją o współpracy w sprawach
budżetowych i o należytym zarządzaniu finansowym, dla
władzy budżetowej podczas rocznej procedury budżetowej. (10) Zgodnie z zawartym w
komunikacie w sprawie przeglądu budżetu z 2010 r.[25] zobowiązaniem się
Komisji do zachowania spójności i dokonywania uproszczeń w ramach
programów finansowania, zasoby powinny być współdzielone z innymi
unijnymi instrumentami finansowania w przypadku, gdy działania
przewidywane w ramach programu prowadzą do osiągnięcia celów,
które są wspólne dla różnych instrumentów finansowych, jednak z
wyłączeniem możliwości podwójnego finansowania.
Działania w ramach programu powinny zapewniać spójność w
wykorzystaniu środków unijnych wspierających funkcjonowanie unii
celnej. (11) Środki niezbędne do
finansowego wdrożenia niniejszego rozporządzenia przyjmuje się
zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr xxx/20xx z dnia xxx w
sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie w
odniesieniu do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich oraz z
rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr xxx/20xx z dnia xxx
określającym szczegółowe zasady wdrażania
rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr xxx/20xx z dnia xxx r. (odniesienia
do nowego rozporządzenia finansowego i aktu wykonawczego do
uzupełnienia) (12) Należy chronić interesy
finansowe Unii z zastosowaniem proporcjonalnych środków w całym cyklu
wydatkowania, w tym prewencji, wykrywania i analizy nieprawidłowości,
odzyskiwania środków straconych, nienależnie wypłaconych lub
nieodpowiednio wykorzystanych oraz, w stosownych przypadkach, nakładania
kar. (13) W celu zapewnienia jednolitych
warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć
Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do tworzenia rocznych programów
prac. Uprawnienia te powinny być
wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady
ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie
wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[26]. (14) Ponieważ celów
działań, które mają zostać przeprowadzone, a mianowicie
opracowania wieloletniego programu w celu poprawy funkcjonowania unii celnej,
nie da się osiągnąć w zadowalającym stopniu na
szczeblu państw członkowskich, które nie mogą skutecznie
prowadzić współpracy i koordynacji niezbędnej do realizacji
programu, Unia może przyjąć środki zgodne z zasadą
pomocniczości określoną w art. 5 TUE. Zgodnie z zasadą
proporcjonalności, o której mowa w tym artykule, niniejsze
rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do
osiągnięcia tych celów. (15) W procesie wdrażania
programu Komisję powinien wspierać komitet ds. programu „Cła
2020”. (16) Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób
fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego
przepływu tych danych reguluje przetwarzanie danych osobowych mające
miejsce w państwach członkowskich w kontekście niniejszego
rozporządzenia i pod nadzorem właściwych organów państw
członkowskich, zwłaszcza niezależnych organów publicznych
wyznaczonych przez państwa członkowskie. Rozporządzenie (WE) nr
45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie
osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez
instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych
reguluje przetwarzanie danych osobowych dokonywane przez Komisję w
kontekście niniejszego rozporządzenia i pod nadzorem Europejskiego
Inspektora Ochrony Danych. Wszelka wymiana lub przekazywanie informacji przez
właściwe organy powinno odbywać się w zgodzie z zasadami
dotyczącymi przekazywania danych osobowych, o których mowa w dyrektywie
95/46/WE, a wszelka wymiana lub przekazywanie informacji przez Komisję
powinno odbywać się w zgodzie z zasadami dotyczącymi
przekazywania danych osobowych, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr
45/2001. (17) Niniejsze rozporządzenie
powinno zastąpić decyzję nr 624/2007/WE Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 23 maja 2007 r. ustanawiającą program działań
dla ceł we Wspólnocie (Cła 2013)[27].
Należy zatem uchylić wspomnianą decyzję, PRZYJMUJĄ NINIEJSZE
ROZPORZĄDZENIE: Rozdział I
Postanowienia ogólne Artykuł 1
Przedmiot 1. Niniejszym ustanawia się
wieloletni program działania „Cła 2020” (zwany dalej „programem”) w
celu wsparcia funkcjonowania unii celnej. 2. Program obejmuje okres od
dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. Artykuł 2
Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia
stosuje się następujące definicje: 1) „organy celne” oznaczają organy
odpowiedzialne za stosowanie przepisów celnych; 2) „eksperci zewnętrzni”
oznaczają: a) przedstawicieli organów rządowych,
w tym z krajów nieuczestniczących w programie zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt
1 i art. 3 ust. 2 pkt 2, b) przedsiębiorców i ich organizacje, c) przedstawicieli organizacji
międzynarodowych i innych właściwych organizacji. Artykuł 3
Udział w programie 1. Krajami uczestniczącymi
są państwa członkowskie oraz kraje, o których mowa w ust. 2 , o
ile spełnione są warunki określone w tym ustępie. 2. Udział w programie jest
otwarty dla następujących krajów: 1) krajów przystępujących, krajów
kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących
korzystających ze strategii przedakcesyjnej, zgodnie z ogólnymi zasadami
oraz ogólnymi warunkami udziału tych krajów w programach unijnych
ustanowionych w odpowiednich umowach ramowych, decyzjach rady stowarzyszenia
lub podobnych umowach; 2) krajów partnerskich europejskiej polityki
sąsiedztwa, o ile kraje te osiągnęły wystarczający
poziom zbliżenia odpowiedniego ustawodawstwa i metod administracyjnych do
prawodawstwa i metod administracyjnych Unii. Zainteresowane kraje partnerskie
uczestniczą w programie zgodnie z przepisami, które zostaną
określone w wyniku zawarcia z nimi umów ramowych w sprawie udziału w
programach unijnych. Artykuł 4
Udział w działaniach objętych programem Eksperci zewnętrzni mogą zostać
zaproszeni do udziału w wybranych działaniach organizowanych w ramach
programu, jeżeli jest to przydatne do osiągnięcia celów, o
których mowa w art. 5. Eksperci są wybierani przez Komisję na
podstawie ich umiejętności, doświadczenia i wiedzy odpowiednich
dla określonych działań. Artykuł 5
Cel ogólny i cel szczegółowy 1. Ogólnym celem programu jest
wzmocnienie rynku wewnętrznego poprzez efektywną i skuteczną
unię celną. 2. Celem szczegółowym
programu jest wspieranie funkcjonowania unii celnej, zwłaszcza poprzez
współpracę krajów uczestniczących, ich organów celnych, innych
właściwych organów, urzędników i ekspertów zewnętrznych. 3. Miernikami
osiągnięcia tego celu są następujące wskaźniki: 1) dostępność wspólnej sieci
łączności dla europejskich systemów informacyjnych; 2) informacja zwrotna od uczestników
działań objętych programem i użytkowników programu. Artykuł 6
Priorytety Priorytety programu są
następujące: 1) wspieranie opracowywania, spójnego
stosowania i skutecznego wdrażania prawa unijnego, w celu wzmocnienia unii
celnej pod względem efektywności, skuteczności i
jednolitości; 2) podnoszenie konkurencyjności
przedsiębiorstw europejskich poprzez ułatwianie zgodnej z prawem
wymiany handlowej, zmniejszanie kosztów przestrzegania przepisów i ograniczanie
obciążeń administracyjnych oraz ochrona przed nieuczciwą
konkurencją; 3) wspieranie organów celnych w
działaniach na rzecz ochrony obywateli, bezpieczeństwa i ochrony
środowiska; 4) zapewnienie ochrony interesów finansowych
i gospodarczych Unii Europejskiej i państw członkowskich; 5) przyczynianie się do sprawnego
funkcjonowania organów celnych poprzez zwiększanie ich zdolności
administracyjnych; 6) przeciwdziałanie oszustwom oraz
zwiększanie konkurencyjności, bezpieczeństwa i ochrony poprzez
zacieśnianie współpracy z organizacjami międzynarodowymi,
państwami trzecimi, innymi organami rządowymi, przedsiębiorcami
i ich organizacjami. Rozdział II
Działania kwalifikowalne Artykuł 7
Działania kwalifikowalne Na warunkach określonych w rocznym
programie pracy, o którym mowa w art. 14, w ramach programu zapewnia się
wsparcie finansowe następujących rodzajów działań: 1) Działania wspólne: a) seminaria i warsztaty; b) grupy projektowe, zasadniczo
składające się z przedstawicieli ograniczonej liczby krajów,
funkcjonujące w ograniczonym czasie w celu realizacji wcześniej
wytyczonego celu i uzyskania ściśle określonego rezultatu; c) wizyty robocze organizowane przez kraje
uczestniczące lub przez państwo trzecie w celu umożliwienia
urzędnikom uzyskania lub pogłębienia wiedzy specjalistycznej lub
ogólnej w sprawach celnych; w przypadku wizyt roboczych organizowanych w
państwach trzecich, za koszty kwalifikowalne w ramach programu uznaje
się jedynie koszty podróży i pobytu (zakwaterowanie i diety); d) monitorowanie działań
prowadzonych przez wspólne zespoły składające się z
urzędników Komisji i krajów uczestniczących w celu analizowania
praktyk celnych, identyfikowania wszelkich trudności związanych z
wdrażaniem przepisów, a w stosownych przypadkach – przedstawianie sugestii
odnośnie do dostosowania unijnych przepisów i metod pracy; e) zespoły ekspertów stanowiące
zorganizowaną formę współpracy o charakterze tymczasowym lub
stałym, gromadzące wiedzę specjalistyczną w celu
wykonywania zadań w konkretnych dziedzinach lub w celu prowadzenia
działań operacyjnych, otrzymujące ewentualnie wsparcie w postaci
usług współpracy online, pomocy administracyjnej oraz
udogodnień w zakresie infrastruktury i wyposażenia; f) działania na rzecz budowania i
wspierania potencjału administracji publicznej; g) badania; h) projekty dotyczące
łączności; i) wszelkie inne działania
wspierające realizację celu szczegółowego i priorytetów
określonych w art. 5 i 6. 2) Budowanie potencjału IT:
opracowywanie, utrzymanie, obsługa i kontrola jakości komponentów
unijnych europejskich systemów informacyjnych określonych w pkt 1
załącznika oraz nowych europejskich systemów informacyjnych
ustanowionych na mocy prawodawstwa unijnego. 3) Budowanie kompetencji ludzkich: wspólne
działania w zakresie szkoleń w celu zapewnienia koniecznych
umiejętności zawodowych i wiedzy związanych z cłami. Artykuł 8
Specjalne przepisy wykonawcze dotyczące działań wspólnych 1. Kraje uczestniczące
dopilnowują, aby do wykonywania działań wspólnych kierowani byli
urzędnicy o odpowiednim doświadczeniu i stosownych kwalifikacjach. 2. Kraje uczestniczące
przyjmują konieczne środki w celu realizacji działań
wspólnych, w szczególności poprzez szerzenie wiedzy na temat
działań wspólnych oraz poprzez zapewnienie optymalnego wykorzystania
uzyskanych wyników. Artykuł 9
Szczegółowe przepisy wykonawcze
dla europejskich systemów informacyjnych 1. Komisja i kraje
uczestniczące dopilnowują, aby europejskie systemy informacyjne, o
których mowa w pkt 1 załącznika, były opracowywane,
obsługiwane i w należyty sposób utrzymywane. 2. Komisja koordynuje, we
współpracy z krajami uczestniczącymi, te aspekty związane z
ustanowieniem i funkcjonowaniem unijnych i pozaunijnych komponentów systemów i
infrastruktury określonych w pkt 1 i 2 załącznika, które są
niezbędne dla zapewnienia ich funkcjonowania, wzajemnego
połączenia i ciągłego doskonalenia. Artykuł 10
Specjalne przepisy wykonawcze dotyczące wspólnych szkoleń 1. Kraje uczestniczące
włączają, w odpowiednich przypadkach, do krajowych programów
szkoleniowych wspólnie opracowane treści szkoleń, w tym moduły
e-szkoleń, programy szkoleniowe i uzgodnione standardy szkoleniowe. 2. Kraje uczestniczące
zapewniają swoim urzędnikom kształcenie wstępne i
ustawiczne niezbędne do uzyskania wspólnych kwalifikacji i wiedzy
zawodowej zgodnie z programami szkoleń. 3. Kraje uczestniczące
zapewniają szkolenie językowe niezbędne do osiągnięcia
przez urzędników odpowiedniego poziomu znajomości języka umożliwiającego
udział w programie. Rozdział III
Ramy finansowe Artykuł 11
Ramy finansowe 1. Koperta finansowa na
realizację niniejszego programu wynosi 548.080.000 EUR według cen
bieżących. 2. Środki finansowe
przyznane na realizację programu można również wykorzystać
do pokrycia wydatków związanych z pracami w zakresie przygotowania,
monitorowania, kontroli, audytu i oceny, które są niezbędne do
zarządzania programem i osiągania jego celów; są to w
szczególności wydatki poniesione z tytułu badań, spotkań ekspertów,
działań informacyjnych i komunikacyjnych, obejmujących
między innymi komunikację instytucjonalną priorytetów
politycznych Unii Europejskiej, w zakresie, w jakim są one związane z
celami niniejszego rozporządzenia, wydatki związane z sieciami informatycznymi
służącymi wymianie i przetwarzaniu informacji, wraz z wszelkimi
innymi wydatkami na pomoc techniczną i administracyjną poniesionymi
przez Komisję w związku z zarządzaniem programem. Artykuł 12
Rodzaj interwencji 1. Komisja realizuje program
zgodnie z rozporządzeniem finansowym. 2. Unijne wsparcie finansowe na
rzecz działań przewidzianych w art. 7 przyjmuje postać: 1) dotacji, 2) zamówień publicznych, 3) zwrotu kosztów poniesionych przez
ekspertów zewnętrznych, o których mowa w art. 4. 3. W przypadku dotacji
wskaźnik współfinansowania nie przekracza 100 % kosztów
kwalifikowalnych, którymi są koszty podróży i zakwaterowania, koszty
związane z organizowaniem wydarzeń oraz diety dzienne. Wskaźnik
ten ma zastosowanie do wszelkich działań kwalifikowalnych, z
wyjątkiem zespołów ekspertów. W odniesieniu do tej kategorii
działań kwalifikowalnych w rocznych programach prac ujęty
będzie obowiązujący wskaźnik współfinansowania w
przypadku, gdy wymienione działania wymagają przyznania dotacji. Artykuł 13
Ochrona interesów finansowych Unii 1. Komisja przyjmuje odpowiednie
środki zapewniające, w trakcie realizacji działań
finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia, ochronę
interesów finansowych Unii przez stosowanie środków zapobiegania
nadużyciom finansowym, korupcji i innym nielegalnym działaniom, przez
skuteczne kontrole oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez
odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych a także, w stosownych
przypadkach, przez skuteczne, proporcjonalne i odstraszające kary administracyjne
i finansowe. 2. Komisja lub jej
przedstawiciele oraz Trybunał Obrachunkowy mają uprawnienia do
audytu, na podstawie dokumentacji i na miejscu, wobec wszystkich beneficjentów
dotacji, wykonawców i podwykonawców, którzy otrzymują od Unii środki
na podstawie niniejszego programu. 3. Europejski Urząd ds.
Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) może przeprowadzać
dochodzenia, w tym kontrole i inspekcje na miejscu, zgodnie z przepisami i
procedurami określonymi w rozporządzeniu nr 1073/1999 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. oraz w rozporządzeniu Rady
(Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na
miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony
interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi
i innymi nieprawidłowościami[28]
w celu ustalenia, czy miały miejsce nadużycie finansowe, korupcja lub
jakiekolwiek inne nielegalne działanie, naruszające interesy
finansowe Unii Europejskiej, w związku z umową o udzielenie dotacji,
decyzją o udzieleniu dotacji lub zamówieniem dotyczącym finansowania
przez Unię. Rozdział IV
Uprawnienia wykonawcze Artykuł 14
Program prac 1. W celu wdrożenia
programu Komisja przyjmuje roczne programy prac, w których określa
się założone cele, oczekiwane wyniki, metodę wdrożenia
oraz łączną kwotę. Zawierają one także opis
działań, które mają zostać sfinansowane, wskazanie kwoty
przydzielonej na każdy rodzaj działania oraz orientacyjny harmonogram
wdrażania. W przypadku dotacji program prac zawiera priorytety,
najważniejsze kryteria oceny oraz maksymalny wskaźnik
współfinansowania. Akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z
procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 14 ust. 2. 2. Podczas przygotowywania
rocznego programu prac Komisja bierze pod uwagę wspólne podejście
dotyczące polityki celnej. Podlega ono regularnemu przeglądowi i jest
ustanawiane na zasadach partnerstwa między Komisją a państwami
członkowskimi w Grupie ds. Polityki Celnej, w skład której
wchodzą szefowie służb celnych państw członkowskich
lub ich przedstawiciele oraz Komisja. Komisja na bieżąco informuje Grupę
ds. Polityki Celnej o środkach odnoszących się do realizacji
programu. Artykuł 15
Procedura komitetowa 1. Komisję wspiera komitet.
Komitet jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011. 2. W przypadku odesłania do
niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr
182/2011. Rozdział V
Monitorowanie i ocena Artykuł 16
Monitorowanie działań objętych programem Komisja, we współpracy z krajami
uczestniczącymi, monitoruje program i objęte nim działania w
celu uzyskania bieżących informacji na temat realizacji
przeprowadzanych działań. Artykuł 17
Ocena 1. Komisja zapewnia
przeprowadzenie oceny śródokresowej i końcowej programu w odniesieniu
do aspektów, o których mowa w ust. 2 i 3. Wyniki są uwzględniane w
decyzjach w sprawie ewentualnego przedłużenia, zmiany lub zawieszenia
kolejnych programów. Oceny te przeprowadza niezależny zewnętrzny podmiot
oceniający. 2. Komisja sporządza
sprawozdanie z oceny śródokresowej na temat realizacji celów
działań objętych niniejszym programem, efektywności
wykorzystania zasobów i europejskiej wartości dodanej niniejszego programu
najpóźniej w połowie 2018 r. W sprawozdaniu dodatkowo uwzględnia
się kwestie uproszczenia, ciągłej adekwatności celów, jak
również wkład programu w realizację unijnych priorytetów w
zakresie inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego
włączeniu społecznemu. 3. Komisja sporządza
sprawozdanie z oceny końcowej na temat aspektów, o których mowa w ust. 2,
a także na temat skutków długofalowych oraz trwałości
rezultatów programu najpóźniej pod koniec 2021 r. 4. Kraje uczestniczące
dostarczają, na wniosek Komisji, wszelkie dane i informacje istotne z
punktu widzenia przygotowania przez Komisję sprawozdania z oceny
śródokresowej i sprawozdania z oceny końcowej. Rozdział VI
Przepisy końcowe Artykuł 18
Uchylenie Decyzja nr 624/2007/WE traci moc ze skutkiem
od dnia 1 stycznia 2014 r. Jednakże zobowiązania finansowe
dotyczące działań realizowanych na podstawie tej decyzji nadal
podlegają przepisom tej decyzji, do czasu ich zakończenia. Artykuł 19
Wejście w życie Niniejsze rozporządzenie wchodzi w
życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie stosuje się
od dnia 1 stycznia 2014 r. Niniejsze rozporządzenie
wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we
wszystkich państwach członkowskich. Sporządzono w Brukseli dnia [ ]r. W imieniu Parlamentu Europejskiego W
imieniu Rady Przewodniczący Przewodniczący ZAŁĄCZNIK Europejskie systemy informacyjne i ich
komponenty unijne 1. W skład europejskich
systemów informacyjnych wchodzą: 1) wspólna sieć
łączności/wspólny system połączeń (CCN/CSI –
CCN2), CCN-Mail3, most dla CSI, HttpBridge, protokół zezwalający na
dostęp do katalogów adresowych LDAP w CCN i narzędzia powiązane,
portal sieci CCN, monitorowanie CCN; 2) systemy pomocnicze, w szczególności
narzędzie do konfigurowania aplikacji dla CCN, narzędzie do
sprawozdawczości na temat działań (Activity Reporting Tool,
ART2), zarządzanie elektroniczne projektami online przez TAXUD
(Taxud Electronic Management of Project Online, TEMPO), narzędzie
służące do zarządzania usługami (Service Management
Tool, SMT), system zarządzania użytkownikami (User Management System,
UM), system BPM, tablica wskaźników dostępności (availability
dashboard) i AvDB, portal zarządzania usługami informatycznymi,
zarządzanie kartotekami i dostępem użytkownika, 3) przestrzeń informacji i komunikacji
programu (Programme information and communication space, PICS); 4) systemy ruchu celnego, w
szczególności (nowy) skomputeryzowany system tranzytowy ((N)CTS), NCTS TIR
dla Rosji, system kontroli eksportu (ECS) i system kontroli importu (ICS).
Systemy te są obsługiwane przez następujące
aplikacje/komponenty: system wymiany danych z państwami trzecimi (SPEED
bridge), węzeł konwertera EDIFACT w ramach SPEED (SPEED Edifact
Converter Node (SPEED-ECN), aplikacja do testowania podstawowego systemu SPEED
(Standard SPEED Test Application, SSTA), standardowa aplikacja do testowania
aplikacji tranzytowej (Standard Transit Test Application, STTA), aplikacja do
testowania aplikacji tranzytowej (Transit Test Application, TTA), usługi
centralne/baza danych referencyjnych (Central Services / Reference Data,
CSRD2), system usług centralnych/informacji zarządczej (Central
Services / Management Information System, CS/MIS); 5) wspólnotowy system zarządzania
ryzykiem (CRMS) obejmujący domeny funkcjonalne: Formularz Informacji o
Ryzyku (Risk Information Forms, RIF) oraz Profile Wspólne CPCA; 6) elektroniczny system przedsiębiorców
(EOS) obejmujący takie systemy jak: system rejestracji i identyfikacji
przedsiębiorców (EORI), system AEO (upoważnionych przedsiębiorców),
system usług regularnych linii żeglugowych (Regular Shipping
Services, RSS) oraz wzajemne uznawanie – z krajami partnerskimi – domen
funkcjonalnych. Komponentem pomocniczym dla tego systemu jest Generic Web
Service; 7) system taryfowy (TARIC3), który jest
systemem danych referencyjnych dla innych aplikacji, takich jak system
zarządzania kontyngentami (QUOTA2), system zarządzania nadzorem i
system monitorowania (SURV2), europejski system wiążącej
informacji taryfowej (EBTI3), europejski spis celny substancji chemicznych
(ECICS2). Aplikacje dotyczące nomenklatury scalonej i systemu informacji o
zawieszeniach (SUSPENSIONS) zarządzają informacjami prawnymi,
mając bezpośrednie połączenie z systemem taryfowym; 8) aplikacje do celów kontrolnych, w
szczególności system zarządzania wzorami (SMS) i system informacji
dla procedur uszlachetniania (ISPP); 9) System Ochrony Praw Własności
Intelektualnej (COPIS); 10) system rozpowszechniania danych (DDS2)
zarządzający wszelkimi informacjami, które za pośrednictwem
internetu są dostępne dla ogółu społeczeństwa; 11) system informacji w celu zwalczania
nadużyć finansowych (AFIS). 2. Do unijnych komponentów
europejskich systemów informacyjnych należą: 1) zasoby IT, takie jak sprzęt
komputerowy, oprogramowanie i połączenia sieciowe systemów, w tym
odpowiednia infrastruktura danych; 2) usługi informatyczne niezbędne
w celu wspierania opracowywania, utrzymania, usprawniania i obsługi
systemów; 3) oraz wszelkie inne elementy, które ze
względu na efektywność, bezpieczeństwo i
racjonalizację określone są przez Komisję jako wspólne dla
krajów uczestniczących. OCENA SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI 1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy 1.2. Dziedzina(-y)
polityki w strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa 1.3. Charakter
wniosku/inicjatywy 1.4. Cel(e)
1.5. Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy 1.6. Czas
trwania działania i jego wpływ finansowy 1.7. Przewidywany(-e)
tryb(y) zarządzania 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady
nadzoru i sprawozdawczości 2.2. System
zarządzania i kontroli 2.3. Środki
zapobiegania nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Dział(y)
wieloletnich ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ 3.2. Szacunkowy
wpływ na wydatki 3.2.1. Synteza szacunkowego wpływu na wydatki 3.2.2. Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne 3.2.3. Szacunkowy
wpływ na środki administracyjne 3.2.4. Zgodność
z obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi 3.2.5. Udział
osób trzecich w finansowaniu 3.3. Szacunkowy
wpływ na dochody OCENA
SKUTKÓW FINANSOWYCH REGULACJI DOTYCZĄCA WNIOSKÓW 1. STRUKTURA WNIOSKU/INICJATYWY 1.1. Tytuł wniosku/inicjatywy
Wniosek
dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
ustanawiającego program działania dla ceł w Unii Europejskiej na
okres 2014-2020 (Cła 2020) i uchylającego decyzję nr 624/2007/WE 1.2. Dziedzina(-y) polityki w
strukturze ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa[29] 1404
Polityka celna 1.3. Charakter wniosku/inicjatywy ¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania ¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy nowego działania będącego następstwem projektu
pilotażowego/działania przygotowawczego[30] X Wniosek/inicjatywa
wiąże się z przedłużeniem bieżącego
działania ¨ Wniosek/inicjatywa
dotyczy działania, które zostało przekształcone pod
kątem nowego działania 1.4. Cele 1.4.1. Wieloletni(e) cel(e)
strategiczny(-e) Komisji wskazany(-e) we wniosku/inicjatywie Proponowany program
przyczyni się do realizacji strategii „Europa 2020” na rzecz
inteligentnego, zrównoważonego i sprzyjającego włączeniu
społecznemu rozwoju[31]
poprzez 1) wzmocnienie funkcjonowania jednolitego rynku, 2) zapewnienie ram
umożliwiających wspieranie działań zwiększających
wydajność sektora publicznego i 3) wymuszanie postępu
technicznego i innowacji na krajowych i europejskich administracjach celnych. Unia celna ma zasadnicze
znaczenie dla rynku wewnętrznego. Pozbawiony granic rynek
wewnętrzny na towary wymaga, by w przypadku towarów pochodzących z
państw trzecich wypełnione zostały formalności i
spełnione inne wymogi przy wprowadzeniu lub w chwili dopuszczenia do
obrotu; następnie mogą się one swobodnie przemieszczać w obrębie
granic zewnętrznych UE. Dzięki jednolitemu stosowaniu wspólnych zasad
i regulacji cła wspierają rozwój uczciwego, konkurencyjnego rynku
wewnętrznego. Wspierają one rozwój i innowacje w obrębie rynku
wewnętrznego na przykład poprzez egzekwowanie praw własności
intelektualnej na granicy (patrz także europejski globalny plan
dotyczący walki z podrabianiem i piractwem[32] oraz nowa strategia
dotycząca praw własności intelektualnej na jednolitym rynku
przyjęta ostatnio przez Komisję). Z odpowiedzi uzyskanych w wyniku
niedawnych konsultacji publicznych[33]
w sprawie przyszłości rynku wewnętrznego wynika, że w
środowisku zrzeszeń producentów istnieją wysokie oczekiwania
wobec przyszłych działań UE przeciw podrabianiu i piractwu.
Cła odgrywają zasadniczą rolę w skutecznym egzekwowaniu
praw własności intelektualnej, co potwierdzają dane statystyczne
na temat działalności służb celnych w tym zakresie[34]. Ponadto program zapewni
wsparcie na rzecz różnorodnych środków umożliwiających
realizację polityki w ramach unii celnej, na przykład ochronę interesów
finansowych UE i państw członkowskich poprzez pobór ceł oraz
różnych opłat i podatków związanych z handlem, a także
poprzez podejmowanie wspólnych wysiłków na rzecz zwalczania oszustw. W
roku 2010 tradycyjne zasoby własne stanowiły około 12,3 %
(15,7 miliarda euro) budżetu UE[35].
Unia celna stanowi operacyjne ramię polityki handlowej UE,
ponieważ umożliwia realizację dwustronnych i wielostronnych umów
handlowych, pobór ceł i stosowanie środków handlowych (takich jak
reguły pochodzenia), embarg i innych ograniczeń. W dokumencie konsultacyjnym
Handel, wzrost i polityka światowa: Polityka handlowa jako kluczowy
element strategii „Europa 2020”[36]
opublikowanym w listopadzie 2010 r., zwrócono uwagę na znaczenie
międzynarodowej współpracy celnej w ramach umów dwustronnych i
Światowej Organizacji Celnej (WCO). Podkreślono, że dzięki
sprawnie funkcjonującym procedurom celnym obniżeniu ulegają
koszty ponoszone przez przedsiębiorstwa w związku ze stosowaniem
przepisów handlowych, łatwiejsza staje się legalna wymiana handlowa,
a ponadto łatwiej stawić czoła coraz większym
zagrożeniom dla bezpieczeństwa, ochrony i praw własności
intelektualnej. Rola unii celnej w
procesie budowania bezpieczeństwa wewnętrznego staje się
coraz bardziej widoczna i nadal będzie rosnąć, co znalazło
odbicie w planie działania na rzecz strategii bezpieczeństwa
wewnętrznego[37]
i w planie działania służącym realizacji programu
sztokholmskiego[38].
Ponadto działania organów celnych i współpraca między organami
celnymi, policją i innymi organami egzekwowania prawa przyczyniają się
do realizacji takich celów bezpieczeństwa ogólnego, jak zwalczanie prania
pieniędzy, transgranicznej przestępczości zorganizowanej i
terroryzmu. 1.4.2. Cel(e) szczegółowy(-e) i
działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy wniosek/inicjatywa Cele szczegółowe i działanie(-a) ABM/ABB, których dotyczy
wniosek/inicjatywa Działanie
ABB to polityka celna (1404). Cel szczegółowy programu będzie
następujący: wspieranie funkcjonowania unii celnej,
zwłaszcza poprzez współpracę krajów uczestniczących, ich
organów celnych, innych właściwych organów, urzędników i
ekspertów zewnętrznych. 1.4.3. Oczekiwany(-e) wynik(i) i
wpływ Należy
wskazać, jakie efekty przyniesie wniosek/inicjatywa beneficjentom/grupie
docelowej. Z
punktu widzenia organów celnych państwa członkowskie, przenosząc
swoje uprawnienia na UE – jako że unia celna wchodzi w zakres
wyłącznych kompetencji UE – zgodziły się tym samym, że
działania w dziedzinie ceł będą lepiej realizowane na
szczeblu UE. Same unijne ramy prawne nie zapewniają jednak
prawidłowego funkcjonowania unii celnej. Konieczne jest zapewnienie
dodatkowych środków wsparcia przewidzianych w programie „Cła”, by
zapewnić stosowanie unijnego prawodawstwa celnego w sposób spójny i
zharmonizowany, tak by traktowanie przedsiębiorców, zapobieganie oszustwom
i zobowiązania prawne się nie różniły. Ponadto
wiele działań w dziedzinie ceł ma charakter transgraniczny,
obejmując swoim zasięgiem wszystkie 27 państw
członkowskich oraz wpływając na te państwa i dlatego
nie mogą być realizowane w sposób sprawny i skuteczny przez
poszczególne państwa członkowskie. Działania UE są
konieczne w celu wzmocnienia europejskiego wymiaru pracy organów celnych, by
uniknąć zakłóceń na rynku wewnętrznym i wspierać
skuteczną ochronę granic UE. Solidarność
i współodpowiedzialność to zasady leżące u podstaw
finansowania unii celnej. Sytuacje, w których zapotrzebowanie na skuteczne
środki jest większe niż możliwość ich zapewnienia
przez poszczególne państwa członkowskie, są szkodliwe dla unii
jako całości. Aby chronić dobro publiczne UE, konieczna
jest interwencja UE w przypadku, gdy potrzeby UE (np. w zakresie
bezpieczeństwa) nie mogą być w odpowiedni sposób zaspokojone
przez poszczególne państwa członkowskie. W takich przypadkach
działania UE przekładają się na wspólne finansowanie
procesu tworzenia zdolności technicznych w celu zaspokojenia
zapotrzebowania na skuteczną kontrolę, pomimo ograniczonych zasobów w
poszczególnych państwach członkowskich. 1.4.4. Wskaźniki wyników i
wpływu Należy
określić wskaźniki, które umożliwią monitorowanie
realizacji wniosku/inicjatywy. Monitorowanie
działań realizowanych w ramach programu prowadzone będzie po to,
aby zapewnić właściwe stosowanie zasad i procedur realizacji
tego programu i aby sprawdzić, czy w ramach programu jego cele są
skutecznie realizowane. Zostaną wprowadzone odpowiednie ramy tego
monitorowania, w tym: logika interwencji, kompleksowy zestaw wskaźników,
metody pomiaru, plan gromadzenia danych, jasny i uporządkowany proces
sprawozdawczości i monitorowania oraz oceny śródokresowe i końcowe. Wykonanie
programu będzie mierzone z zastosowaniem spójnego zestawu wskaźników
wykonania, wpływu, wyniku i realizacji, powiązanych z ogólnymi i
szczegółowymi celami i priorytetami programu oraz budowaniem
powiązania z planem zarządzania Komisji. Szczegółowy wykaz
wskaźników wpływu, wyniku i realizacji jest dostępny w ocenie
skutków. W przypadku części wyników niniejszego programu Dyrekcja
Generalna ds. Podatków i Unii Celnej (DG TAXUD) zdefiniowała rezultaty
docelowe. Jednakże w przypadku niektórych pozostałych celów nie jest
to jeszcze w tym momencie możliwe. Rezultaty docelowe tych wyników
zostaną określone przez DG TAXUD przed uruchomieniem programu
„Cła 2020” i przedstawione komitetowi ds. programu do zatwierdzenia w ramach
procedury rocznego programu prac. Miernikiem
realizacji celów ogólnych i szczegółowych będzie między
innymi dostępność wspólnej sieci łączności dla
europejskich systemów informacyjnych; rezultatem docelowym będzie
dostępność na poziomie 97 %. 1.5. Uzasadnienie
wniosku/inicjatywy 1.5.1. Potrzeba(-y), która(-e)
ma(-ją) zostać zaspokojona(-e) w perspektywie krótko- lub
długoterminowej Wniosek
przyczynia się do realizacji strategii „Europa 2020” i do wdrożenia
różnych innych przepisów unijnych wymienionych w rozdziale 1.4.1 1.5.2. Wartość dodana z
tytułu zaangażowania Unii Europejskiej Korzystniejsze
jest podejmowanie działań na szczeblu Unii niż na szczeblu 27
państw członkowskich, co przedstawione zostało szczegółowo
w rozdziale 3.2 uzasadnienia. 1.5.3. Główne wnioski
wyciągnięte z podobnych działań Z
ekonomicznego punktu widzenia działanie na szczeblu UE jest o wiele
skuteczniejsze. Podstawą współpracy w dziedzinie ceł jest bardzo
dobrze zabezpieczona specjalna sieć łączności, która
istnieje od momentu uruchomienia pierwszych programów współpracy w
dziedzinie ceł na początku lat 90. XX wieku. Zapewnia ona
powiązanie krajowych administracji celnych przy pomocy około
5 000[39]
punktów przyłączeniowych. Opisana wspólna sieć informatyczna
gwarantuje, że każda administracja krajowa musi tylko raz
podłączyć się do wspólnej infrastruktury, by móc
dokonywać wymiany dowolnego rodzaju informacji. Gdyby tego typu
infrastruktura nie była dostępna, organy administracji celnych w
państwach członkowskich musiałyby łączyć się
26 razy z systemami krajowymi każdego z pozostałych państw
członkowskich. Innymi
filarami programu są działania, dzięki którym dochodzi do
spotkania się urzędników celnych np. w celu wymiany najlepszych
praktyk, uczenia się od siebie nawzajem, przeanalizowania problemu lub
opracowania wskazówek. Gdyby państwa członkowskie musiały
uczyć się od siebie nawzajem poprzez opracowanie własnych
działań, bez „parasola ochronnego” w postaci niniejszego programu,
każde z nich musiałoby opracować własny zestaw
narzędzi i sposób pracy. Utracona zostałaby synergia
działań, a wspólne działania nie byłyby realizowane
systematycznie na szczeblu 27 państw członkowskich. O wiele
efektywniejszym rozwiązaniem jest, by Komisja – przy pomocy niniejszego
programu – pełniła funkcję pośrednika w realizacji działań
przez kraje uczestniczące. Inna
istotna wartość dodana to wartość o charakterze
niematerialnym. Niniejszy program odgrywa zasadniczą rolę w budowaniu
poczucia wspólnego interesu, stymulując wzajemne zaufanie i rodząc ducha
współpracy między państwami członkowskimi oraz
między państwami członkowskimi a Komisją w dziedzinie
ceł. 1.5.4. Spójność z innymi
właściwymi instrumentami oraz możliwa synergia We
wszystkich możliwych przypadkach zarządzanie programami „Fiscalis 2020”
i „Cła 2020” będzie ujednolicone. Oba programy korzystają ze
wspólnej sieci wdrażania europejskich systemów informatycznych, wspólnej
platformy umożliwiającej współpracę online (PICS)
oraz wspólnego narzędzia do sprawozdawczości na temat
działań (ART2). Wspólna dla obu programów jest również
metodologia stosowana do budowania potencjału ludzkiego. W
jednym ze scenariuszy opracowanych na potrzeby ceł przewiduje się
finansowe wspieranie organów celnych państw członkowskich w zakresie
pozyskiwania sprzętu i wyposażenia oraz tworzenia ich zdolności
technicznych. Zamiast opracowywania w tym celu planu finansowania w ramach
programu „Cła 2020”, państwa członkowskie mogą
wystąpić do innych programów, w tym do regionalnych funduszy
strukturalnych, o wsparcie potrzeb w tym zakresie. Zgodnie
ze śródokresową oceną takich programów Dyrekcji Generalnej do
Spraw Wewnętrznych (DG HOME), jak „Zapobieganie i walka z
przestępczością” (ISEC) oraz „Zapobieganie, gotowość i
zarządzanie skutkami terroryzmu oraz innymi rodzajami ryzyka dla
bezpieczeństwa” (CIPS)[40],
uznaje się, że model zarządzania programem „Cła 2013” i
programem „Fiscalis 2013” „przedstawia najbardziej obiecujące perspektywy
dla usprawnienia zarządzania ISEC/CIPS, ponieważ pozwala szybko i
elastycznie reagować na potrzeby operacyjne”. Podstawą
transeuropejskich systemów informatycznych jest sieć CCN/CSI, która
jest również wykorzystywana przez OLAF do celów wymiany (i przechowywania)
informacji na temat nieprawidłowości i oszustw. W tym celu obie
dyrekcje generalne korzystają z efektu skali. 1.6. Czas trwania działania i
jego wpływ finansowy X Wniosek/inicjatywa o określonym
czasie trwania –
¨ Czas trwania wniosku/inicjatywy: od 1.1.2014 r. do 31.12.2020 r. –
X Czas trwania
wpływu finansowego: od 2014 r. do 2023 r. (od 2021 r. do
2023 r. wyłącznie w zakresie środków na
płatności) ¨ Wniosek/inicjatywa o nieokreślonym
czasie trwania –
Wprowadzenie w życie z okresem rozruchu od
RRRR r. do RRRR r., –
po którym następuje faza operacyjna. 1.7. Przewidywany(-e) tryb(y)
zarządzania[41] X Bezpośrednie zarządzanie scentralizowane przez Komisję ¨ Pośrednie zarządzanie
scentralizowane poprzez przekazanie zadań
wykonawczych: ¨ agencjom wykonawczym ¨ organom utworzonym przez Wspólnoty[42] ¨ krajowym organom publicznym/organom mającym
obowiązek świadczenia usługi publicznej ¨ osobom odpowiedzialnym za wykonanie określonych
działań na mocy tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej,
określonym we właściwym prawnym akcie podstawowym w rozumieniu
art. 49 rozporządzenia finansowego ¨ Zarządzanie dzielone z państwami członkowskimi ¨ Zarządzanie zdecentralizowane z państwami trzecimi ¨ Zarządzanie wspólne z organizacjami międzynarodowymi (należy
wyszczególnić) W przypadku wskazania
więcej niż jednego trybu, należy podać dodatkowe informacje
w części „Uwagi”. Uwagi / 2. ŚRODKI ZARZĄDZANIA 2.1. Zasady nadzoru i
sprawozdawczości Należy
określić częstotliwość i warunki. Monitorowanie działań w ramach niniejszego programu prowadzone będzie po to, aby zapewnić właściwe
stosowanie zasad i procedur realizacji programu (funkcja audytu). Wnioski
dotyczące wspólnych działań są systematycznie monitorowane
przy pomocy bazy danych online, narzędzia do sprawozdawczości na
temat działań (ART2), które obejmuje wnioski i związane z nimi
czynności. To samo narzędzie pozwala beneficjentom dotacji przyznanych
w ramach programu, a mianowicie administracjom celnym państw
członkowskich, na zgłaszanie online finansowanych z dotacji wydatków
poniesionych w celu udziału we wspólnych działaniach. Państwa
członkowskie muszą corocznie przesyłać do Komisji sprawozdanie
finansowe sporządzone z zastosowaniem narzędzia do
sprawozdawczości na temat działań. W
odniesieniu do czynności związanych z tworzeniem potencjału
informatycznego i szkoleniowego stosuje się standardowe zasady
sprawozdawczości i monitorowania. Program
będzie oceniany dwukrotnie. Wyniki oceny śródokresowej
będą dostępne najpóźniej w połowie roku 2018,
natomiast oceny końcowej – pod koniec roku 2021. Państwa
członkowskie, jako główni beneficjenci programu, wykonają
ważną część gromadzenia danych poprzez dostarczanie
informacji na poziomie poszczególnych narzędzi (głównie poprzez ART2)
lub dotyczących szerszego oddziaływania niniejszego programu
(uczestnicząc w zadaniach pomiaru percepcji lub sporządzając
sprawozdania). Dotychczasowa
praktyka w zakresie oceniania istniejących programów w
przeważającej mierze dotyczyła głównych stron
zaangażowanych w realizację programu, a mianowicie organów celnych i
ich ekspertów, będących docelowymi odbiorcami programu. Biorąc
również pod uwagę znaczenie konsultacji z zainteresowanymi stronami
niezaangażowanymi w realizację programu (tj. przedsiębiorcami),
na temat skutków, jakie przynosi im dany program oraz zakresu, w jakim np.
odnoszą korzyści z lepszej współpracy między administracjami
celnymi, w przyszłych ocenach programu uwzględniony będzie ten
wymiar skutków pośrednich. 2.2. System zarządzania i
kontroli 2.2.1. Zidentyfikowane ryzyko Potencjalne
ryzyko związane z realizacją dotacji dotyczy: –
niewłaściwej realizacji umowy o
udzielenie dotacji, podpisanej z konsorcjum państw członkowskich i
krajów kandydujących. Poziom ryzyka uznaje się za niski,
ponieważ beneficjentami są administracje publiczne krajów
uczestniczących; –
państwa członkowskie deklarują
wydatki na działalność, która nie jest zatwierdzona w ramach
programu; –
państwa członkowskie dwukrotnie
deklarują te same wydatki. Potencjalne
ryzyko związane z realizacją zamówień publicznych zawartych w
ramach programu dotyczy: –
nieprzestrzegania przepisów dotyczących
zamówień; –
zapłaty faktury za nieistniejące wyniki
końcowe. 2.2.2. Przewidywane metody kontroli Główne elementy stosowanej strategii
kontroli to: 1. Kontrola finansowa wspólna dla wszystkich obszarów wydatków: Weryfikacja zobowiązań ex-ante: W
DG TAXUD wszelkie zobowiązania są sprawdzane przez szefa działu
zasobów ludzkich i finansów. W konsekwencji 100 % zaangażowanych kwot
objęte jest weryfikacją ex-ante. Procedura ta daje wysoki
stopień pewności co do legalności i prawidłowości
transakcji. Weryfikacja płatności ex-ante: Wszystkie
płatności są weryfikowane ex-ante zgodnie z rozporządzeniem
finansowym i ustalonymi procedurami. Taka szczegółowa kontrola
przeprowadzana jest przez weryfikatora finansowego i urzędnika
zatwierdzającego. Oprócz
tego co najmniej jedna płatność tygodniowo (we wszystkich kategoriach
wydatków) jest losowo wybierana w celu szczegółowej weryfikacji ex-ante
wykonywanej przez szefa działu zasobów ludzkich i finansów. Nie ma
rezultatu docelowego jeśli chodzi o zakres, ponieważ celem tej
weryfikacji jest kontrolowanie płatności w sposób „losowy” w celu
sprawdzenia, czy wszystkie płatności były przygotowane zgodnie z
wymogami. Pozostałe płatności przetwarza się codziennie
zgodnie z obowiązującymi zasadami. Deklaracje subdelegowanych urzędników zatwierdzających: Wszyscy
subdelegowani urzędnicy zatwierdzający podpisują deklaracje
potwierdzające roczne sprawozdanie z działalności za dany rok.
Deklaracje te obejmują operacje w ramach programu. Subdelegowani
urzędnicy zatwierdzający deklarują, że operacje
związane z wykonaniem budżetu zostały wykonane zgodnie z
zasadami należytego zarządzania finansami, że istniejące
systemy zarządzania i kontroli zapewniły wystarczającą
pewność co do legalności i prawidłowości transakcji i
że ryzyko związane z tymi operacjami zostało w sposób
właściwy określone, zgłoszone oraz że wdrożono
działania służące łagodzeniu negatywnych skutków. 2. Dodatkowe kontrole w odniesieniu do zamówień: Stosowane są procedury kontrolne dotyczące zamówień
określone w rozporządzeniu finansowym. Każde
zamówienie zostaje udzielone po przeprowadzeniu przez służby Komisji
określonej procedury weryfikacji w odniesieniu do płatności, z
uwzględnieniem zobowiązań umownych oraz zasad należytego
zarządzania finansami i zarządzania ogólnego. We wszystkich umowach
zawieranych między Komisją i beneficjentami przewidziane są
środki przeciwdziałające oszustwom (kontrole, sprawozdania
itd.). Opracowuje się szczegółowy zakres zadań, który jest
podstawą każdego konkretnego zamówienia. Proces akceptacji
następuje ściśle według metodyki TEMPO stosowanej przez DG
TAXUD: wyniki końcowe są sprawdzane, w razie potrzeby korygowane i w
końcu akceptowane (lub odrzucane). Bez „pisma akceptującego” nie
można zapłacić żadnej faktury. Procedura zamawiania i akceptowania wyników końcowych obejmuje
także zarządzanie aktywami. Każdy składnik aktywów jest
zamawiany, a następnie akceptowany oraz kodowany
w narzędziu informatycznym Komisji Europejskiej (środki ABAC)
według wartości nabycia. Amortyzacja jest automatycznie oparta na
zasadach rachunkowości stosowanych przez Komisję. Weryfikacja techniczna zamówień DG
TAXUD prowadzi kontrolę wyników końcowych i nadzoruje działania
i usługi realizowane przez wykonawców. Prowadzi również regularne
audyty wykonawców pod kątem jakości i bezpieczeństwa. Audyt
jakości oznacza sprawdzanie zgodności faktycznego przebiegu
działań wykonawców z zasadami i procedurami określonymi w ich
planach dotyczących jakości. Audyty w zakresie bezpieczeństwa
koncentrują się na konkretnych procesach, procedurach i strukturach. Kontrola administracyjna ex-post po stronie operacyjnej i finansowej Pod
koniec każdego zamówienia, przed formalnym zamknięciem,
całość dokumentacji jest weryfikowana zarówno przez dział
operacyjny, jak i finansowy. 3. Dodatkowe kontrole w odniesieniu do dotacji W
umowie o udzielenie dotacji podpisanej przez beneficjentów programu
(administracje celne w państwach członkowskich i krajach
kandydujących) określa się warunki mające zastosowanie do
finansowania działalności prowadzonej w ramach danej dotacji,
łącznie z rozdziałem dotyczącym metod kontroli. Wszystkie
uczestniczące administracje zobowiązują się do
przestrzegania ustalonych przez Komisję finansowych i administracyjnych
zasad dotyczących wydatków. Działania,
w przypadku których beneficjenci dotacji mogą swój udział finansować
z dotacji, określone są w bazie danych online (ART2 –
narzędzie do sprawozdawczości na temat działań).
Państwa członkowskie zgłaszają swoje wydatki za
pośrednictwem tej samej bazy danych, w której znajduje się kilka
wbudowanych mechanizmów kontrolnych w celu ograniczenia błędów. Na
przykład państwa członkowskie mogą zgłaszać
wyłącznie wydatki poniesione na działania, do których
zostały zaproszone, i mogą to uczynić tylko jeden raz. Poza
mechanizmami kontrolnymi występującymi w systemie sprawozdawczości,
DG TAXUD przeprowadza wyrywkowe kontrole dokumentów oraz wyrywkowe kontrole na
miejscu. Kontrole te są przeprowadzane ex-post i opierają się na
próbach wybranych na podstawie analizy ryzyka. Taka
strategia kontroli umożliwia utrzymanie obciążeń administracyjnych
spoczywających na beneficjentach dotacji na możliwie ograniczonym
poziomie, proporcjonalnie do przydzielonego budżetu i postrzeganego
ryzyka. Wpływ
uproszczeń, takich jak zastąpienie kosztów rzeczywistych kwotami
ryczałtowymi, będzie najprawdopodobniej marginalny pod względem
korzyści budżetowych. Główna korzyść będzie
odczuwana na poziomie efektywności i zmniejszenia obciążeń
administracyjnych zarówno w państwach członkowskich, jak i w Komisji. 4. Koszty i korzyści kontroli Stworzone
mechanizmy kontrolne umożliwiają uzyskanie przez DG TAXUD
wystarczającej pewności co do jakości i prawidłowości
wydatków oraz co do ograniczenia ryzyka nieprzestrzegania przepisów. W
przypadku wspólnych działań szczegółowość oceny
osiąga poziom trzeci[43],
a w przypadku zamówień publicznych – poziom czwarty[44]. Korzyść
płynąca z powyższych środków strategii kontroli polega na
zmniejszeniu potencjalnego ryzyka do poniżej 2 % ogólnego budżetu i
obejmuje wszystkich beneficjentów. Wszelkie dodatkowe środki zmierzające
do dalszego zmniejszenia ryzyka skutkowałyby nieproporcjonalnie wysokimi
kosztami i dlatego nie są brane pod uwagę. DG TAXUD uważa,
że między proponowanym i obecnym programem nie ma
rozbieżności pod względem mechanizmów kontroli i będzie
stosować tę samą strategię kontroli w przypadku programu
dotyczącego roku 2020. Koszty związane z wdrożeniem opisanej
strategii kontroli są ograniczone do 2,60 %[45] budżetu i oczekuje
się, że wskaźnik ten pozostanie na tym samym poziomie. Uznaje się, że strategia kontroli przyjęta w programie
skutecznie ogranicza ryzyko nieprzestrzegania przepisów do poniżej 2 % i
że jest proporcjonalna do występującego ryzyka. 2.3. Środki zapobiegania
nadużyciom finansowym i nieprawidłowościom Określić
istniejące lub przewidywane środki zapobiegania i ochrony Oprócz
stosowania wszelkich regulacyjnych mechanizmów kontroli, Dyrekcja Generalna
(DG) opracuje strategię zwalczania nadużyć zgodną z
nową strategią Komisji w zakresie zwalczania nadużyć
finansowych (CAFS), przyjętą w dniu 24 czerwca 2011 r. między
innymi w tym celu, by zapewnić pełną zgodność swoich
wewnętrznych kontroli w zakresie zwalczania nadużyć z CAFS oraz
by jej podejście do zarządzania ryzykiem wystąpienia nadużyć
było ukierunkowane na identyfikację obszarów potencjalnego ryzyka w
tym zakresie i na odpowiednie reakcje. W razie potrzeby tworzone będą
grupy sieci kontaktów i odpowiednie narzędzia informatyczne, opracowane
specjalnie do celów analizowania przypadków nadużyć związanych z
programem „Cła 2020”. 3. SZACUNKOWY WPŁYW FINANSOWY
WNIOSKU/INICJATYWY 3.1. Dział(y) wieloletnich
ram finansowych i pozycja(-e) wydatków w budżecie, na które
wniosek/inicjatywa ma wpływ · Istniejące pozycje w budżecie Według
działów wieloletnich ram finansowych i pozycji w budżecie Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład Numer [treść………………………...……….] || Zróżnicowane/niezróżnicowane ([46]) || państw EFTA[47] || krajów kandydujących[48] || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego || || || || || || · Nowe pozycje w budżecie, o których utworzenie się wnioskuje Według działów wieloletnich ram finansowych i
pozycji w budżecie Dział wieloletnich ram finansowych || Pozycja w budżecie || Rodzaj środków || Wkład Numer [Pozycja……………………………………..] || Zróżnicowane/niezróżnicowane || państw EFTA || krajów kandydujących || państw trzecich || w rozumieniu art. 18 ust. 1 lit. aa) rozporządzenia finansowego 1 || 14.04.03 – Cła 2020 || Zróżnicowane || NIE || TAK || NIE || NIE || || || || || || 1 || 14.01.04.05 Cła 2020 – Wydatki na zarządzanie administracyjne || Niezróżnicowane || NIE || NIE || NIE || NIE 3.2. Szacunkowy wpływ na
wydatki[49] 3.2.1. Synteza szacunkowego
wpływu na wydatki w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) Dział wieloletnich ram finansowych: || 1 || Inteligentny rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu Dyrekcja Generalna: TAXUD || || || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Lata 2021-2023 || OGÓŁEM Środki operacyjne || || 14.04.03 – Cła 2020 || Środki na zobowiązania || (1) || 71.740 || 73.860 || 75.970 || 78.080 || 80.300 || 82.610 || 84.820 || || 547.380 Środki na płatności || (2) || 14.348 || 47.055 || 62.779 || 68.162 || 70.083 || 72.072 || 74.103 || 138.778 || 547.380 Środki administracyjne finansowane ze środków przydzielonych na określone programy operacyjne[50] || || 14.010405 || || (3) || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || || 0.700 OGÓŁEM środki dla Dyrekcji Generalnej TAXUD || Środki na zobowiązania || =1+1(a)+3 || 71.840 || 73.960 || 76.070 || 78.180 || 80.400 || 82.710 || 84.920 || || 548.080 Środki na płatności || =2+2(a)+3 || 14.448 || 47.155 || 62.879 || 68.262 || 70.183 || 72.172 || 74.203 || 138.778 || 548.080 OGÓŁEM środki operacyjne || Środki na zobowiązania || (4) || 71.740 || 73.860 || 75.970 || 78.080 || 80.300 || 82.610 || 84.820 || || 547.380 Środki na płatności || (5) || 14.348 || 47.055 || 62.779 || 68.162 || 70.083 || 72.072 || 74.103 || 138.778 || 547.380 OGÓŁEM środki administracyjne finansowane ze środków przeznaczonych na określone programy operacyjne || (6) || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || 0.100 || || 0.700 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 1 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || =4+ 6 || 71.840 || 73.960 || 76.070 || 78.180 || 80.400 || 82.710 || 84.920 || || 548.080 Środki na płatności || =5+ 6 || 14.448 || 47.155 || 62.879 || 68.262 || 70.183 || 72.172 || 74.203 || 138.778 || 548.080 Dział wieloletnich ram finansowych: || 5 || „Wydatki administracyjne” w mln EUR (do 3 miejsc po przecinku) || || || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM Dyrekcja Generalna: TAXUD || Zasoby ludzkie || 10.096 || 10.096 || 10.096 || 10.096 || 10.096 || 10.096 || 10.096 || 70.672 Pozostałe wydatki administracyjne || 0.390 || 0.390 || 0.390 || 0.390 || 0.390 || 0.390 || 0.390 || 2.730 Dyrekcja Generalna TAXUD OGÓŁEM || || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 73.402 OGÓŁEM środki na DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 73.402 || || || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || Lata 2021-2023 || OGÓŁEM OGÓŁEM środki na DZIAŁY 1-5 wieloletnich ram finansowych || Środki na zobowiązania || 82.326 || 84.446 || 86.556 || 88.666 || 90.886 || 93.196 || 95.406 || || 621.482 Środki na płatności || 24.934 || 57.641 || 73.365 || 78.748 || 80.669 || 82.658 || 84.689 || 138.778 || 621.482 Szacunkowy
wpływ na środki operacyjne –
Wniosek wiąże z koniecznością
wykorzystania środków operacyjnych, jak określono poniżej: Środki na zobowiązania w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku) Określić cele i realizacje ò || || || 2014 || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 || 2019 || 2020 || OGÓŁEM REALIZACJE Rodzaj realizacji[51] || Średni koszt realizacji || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji || Koszt || Liczba realizacji ogółem || Koszt ogółem Cel szczegółowy: wspieranie funkcjonowania unii celnej, zwłaszcza poprzez współpracę krajów uczestniczących, ich administracji celnych, urzędników i ekspertów zewnętrznych. || || || || || || || || || || || || || || || || Budowanie potencjału IT || Liczba umów IT || || Około 30 || 57.360 || || 59.470 || || 61.580 || || 63.700 || || 65.910 || || 68.220 || || 70.440 || || 446.680 Działania wspólne || Liczba zorganizowanych wydarzeń || || Około 450 || 11.570 || || 11.570 || || 11.570 || || 11.570 || || 11.570 || || 11.570 || || 11.570 || || 80.990 Budowanie potencjału ludzkiego || Liczba szkoleń || || do ustalenia || 2.810 || || 2.820 || || 2.820 || || 2.810 || || 2.820 || || 2.820 || || 2.810 || || 19.710 || || || || || || || || || || || || || || || || KOSZT OGÓŁEM || || || || 71.740 104.400 || || 73.860 || || 75.970 || || 78.080 || || 80.300 || || 82.610 || || 84.820 || || 547.380 3.2.2. Szacunkowy wpływ na
środki administracyjne 3.2.2.1. Synteza –
Wniosek wiąże się z
koniecznością wykorzystania środków administracyjnych, jak
określono poniżej: w mln EUR (do 3
miejsc po przecinku) || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 || OGÓŁEM DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych || || || || || || || || Zasoby ludzkie || 10.096 || 10.096 || 10.096 || 10.096 || 10.096 || 10.096 || 10.096 || 70.672 Pozostałe wydatki administracyjne || 0.390 || 0.390 || 0.390 || 0.390 || 0.390 || 0.390 || 0.390 || 2.730 DZIAŁ 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 73.402 Poza DZIAŁEM 5[52] wieloletnich ram finansowych || || || || || || || || Zasoby ludzkie || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. Pozostałe wydatki administracyjne || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. Poza DZIAŁEM 5 wieloletnich ram finansowych – suma cząstkowa || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. OGÓŁEM || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 10.486 || 73.402 3.2.2.2. Szacowane zapotrzebowanie w
zakresie zasobów ludzkich –
Wniosek wiąże się z
koniecznością wykorzystania zasobów ludzkich, jak określono
poniżej: Wartość szacunkową należy
wyrazić w pełnych kwotach (lub najwyżej z
dokładnością do jednego miejsca po przecinku) || Rok 2014 || Rok 2015 || Rok 2016 || Rok 2017 || Rok 2018 || Rok 2019 || Rok 2020 Stanowiska przewidziane w planie zatrudnienia (stanowiska urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony) 14 01 01 01 (w centrali i w biurach przedstawicielstw Komisji) || 65 || 65 || 65 || 65 || 65 || 65 || 65 14 01 01 02 (w delegaturach) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. 14 01 05 01 (pośrednie badania naukowe) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. 10 01 05 01 (bezpośrednie badania naukowe) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. Personel zewnętrzny (w ekwiwalentach pełnego czasu pracy)[53] 14 01 02 01 (AC, END, TA, INT z globalnej koperty finansowej) || 17 || 17 || 17 || 17 || 17 || 17 || 17 14 01 02 02 (AC, AL, END, INT i JED w delegaturach) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. 14 01 04 05 [54] || - w centrali[55] || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. - w delegaturach || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. 14 01 05 02 (AC, INT, END – pośrednie badania naukowe) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. 10 01 05 02 (AC, INT, END – bezpośrednie badania naukowe) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. Inne pozycje w budżecie (proszę określić) || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. || p.m. OGÓŁEM || 82 || 82 || 82 || 82 || 82 || 82 || 82 14 to dziedzina polityki lub tytuł
budżetu, do których odnosi się niniejszy wniosek. Potrzeby w zakresie
zasobów ludzkich zostaną pokryte z zasobów DG już przydzielonych na
zarządzanie tym działaniem lub przesuniętych w ramach dyrekcji
generalnej, uzupełnionych w razie potrzeby wszelkimi dodatkowymi zasobami,
które mogą zostać przydzielone zarządzającej dyrekcji
generalnej w ramach procedury rocznego przydziału środków oraz w
świetle istniejących ograniczeń budżetowych. Opis zadań do
wykonania: Urzędnicy i pracownicy zatrudnieni na czas określony || Czynności związane w ścisłym znaczeniu z zarządzaniem programem[56] oraz takie czynności związane z realizacją programu, jak badania, opracowanie, utrzymanie i eksploatacja europejskich systemów informatycznych. Personel zewnętrzny || Pomoc w zakresie takich czynności związanych z realizacją programu, jak badania, opracowanie, utrzymanie i eksploatacja europejskich systemów informatycznych. 3.2.3. Zgodność z
obowiązującymi wieloletnimi ramami finansowymi –
Wniosek jest zgodny z wieloletnimi ramami
finansowymi 2020. 3.2.4. Udział osób trzecich w
finansowaniu –
Wniosek nie przewiduje współfinansowania przez
osoby trzecie 3.2.5. Szacunkowy wpływ na
dochody –
Wniosek może mieć wpływ finansowy na
dochody: ·
program może pośrednio
wpłynąć na dochody UE w związku z tym, że poprawa
skuteczności działania służb celnych może
prowadzić do – między innymi – wzrostu pobieranych kwot
należności celnych; wpływu tego nie można jednak
ująć liczbowo; ·
w przypadku nałożenia kar, o których mowa
w art. 13, zostaną one zaksięgowane do budżetu UE jako dochody
ogólne. [1] COM(2011)500 wersja ostateczna z dnia 29 czerwca 2011 r.:
Budżet z perspektywy „Europy 2020”. [2] COM(2010) 2020 wersja ostateczna z dnia 3 marca 2010 r.:
Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju
sprzyjającego włączeniu społecznemu. [3] W 2010 r. ok. 12,3 % (15,7 mld EUR) budżetu UE
pochodziło z tradycyjnych zasobów własnych. Dyrekcja Generalna ds.
Budżetu, Sprawozdanie tematyczne dotyczące strategii w dziedzinie
kontroli celnej w państwach członkowskich – Kontrola tradycyjnych
zasobów własnych, s. 3. [4]
Śródokresowa ocena programu „Cła 2013”: http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/common/publications/studies/customs2013_mid_term_report_en.pdf [5] DELOITTE,
„Struktura działalności gospodarczej w Unii Celnej oraz model
współpracy w dziedzinie podatków w Europie w przyszłości”. [6] Protokół
z 9. posiedzenia Komitetu ds. Programu Cła w dniu 11 kwietnia 2011 r. [7] Wniosek - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i
Rady ustanawiające unijny kodeks celny, COM(2012)64 z dnia 20 lutego 2012
r. [8] Łączna liczba punktów
przyłączeniowych dla administracji celnych i podatkowych. [9] COM(2012) 388 wersja ostateczna [10] Poprzednio określane mianem transeuropejskich
systemów informatycznych. [11] Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13. [12] COM(2011), 398 final z dnia 29 czerwca 2011 r. [13] COM(2011), 706 final z dnia 9
listopada 2011 r. [14] COM(2010) 245 Final/2, Agenda
cyfrowa dla Europy. [15] COM(2010) 682 z dnia 23 listopada 2010 r. – Program na
rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia. [16] COM(2011) 0206 final. [17] COM(2011) 287, Jednolity rynek w obszarze praw
własności intelektualnej - Wspieranie kreatywności i innowacji
celem zapewnienia wzrostu gospodarczego, atrakcyjnych miejsc pracy oraz
wysokiej jakości produktów i usług w Europie. [18] Program ten będzie uzupełnieniem programu
Herkules III (2014-2020) COM(2011)914 final, którego celem jest zwalczanie
oszustw, korupcji i innych nielegalnych działań mających
wpływ na interesy finansowe Unii. [19] COM(2010) 612. Handel, wzrost i polityka światowa:
polityka handlowa jako kluczowy element strategii „Europa 2020”. [20] COM(2010) 673 wersja ostateczna, Bruksela, z 22.11.2010,
Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady – Strategia
bezpieczeństwa UE w działaniu: Pięć kroków w kierunku
bezpiecznej Europy. [21] COM(2010) 171 wersja ostateczna, Bruksela, z 20.4.2010,
Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Przestrzeń
wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dla europejskich
obywateli — Plan działania służący realizacji programu
sztokholmskiego. [22] COM(2010) 2020 [23] COM(2004)373 [24] Do uzupełnienia. [25] COM(2010)700 [26] Dz.U. L z 28.2.2011, s. 55-13 [27] Dz.U. L 154 z 14.6.2007, s. 25. [28] Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2. [29] ABM: zarządzanie kosztami działań – ABB:
budżetowanie zadaniowe. [30] O którym mowa w art. 49 ust. 6 lit. a) lub b)
rozporządzenia finansowego. [31] COM(2010) 2020 wersja ostateczna z dnia 3 marca 2010 r.:
Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju
sprzyjającego włączeniu społecznemu. [32] Przyjęty przez Radę w roku 2008 (2008/C 253/01). [33] SEC(2011) 467 final z 13.4.2011. Omówienie odpowiedzi na
konsultacje publiczne w sprawie komunikatu „W kierunku aktu o jednolitym
rynku”. [34] http://ec.europa.eu/taxation_customs/resources/documents/customs/customs_controls/counterfeit_piracy/
statistics/statistics_2010.pdf. [35] Dyrekcja Generalna ds. Budżetu, Sprawozdanie
tematyczne dotyczące strategii w dziedzinie kontroli celnej w
państwach członkowskich – Kontrola tradycyjnych zasobów
własnych, s. 3. [36] COM(2010)612, Handel, wzrost i polityka światowa, s. 12. [37] COM(2010) 673 wersja ostateczna, Bruksela, z 22.11.2010,
Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady – Strategia
bezpieczeństwa UE w działaniu: Pięć kroków w kierunku
bezpiecznej Europy. [38] COM(2010) 171 wersja ostateczna, Bruksela, z 20.4.2010,
Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu
Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Przestrzeń
wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dla europejskich
obywateli — Plan działania służący realizacji programu
sztokholmskiego. [39] Łączna liczba punktów przyłączeniowych
dla administracji celnych i podatkowych. [40] COM(2005) 124 z dnia 6 kwietnia 2005 r. dotyczy
budżetu w wysokości 745 milionów euro w ramach finansowych na lata 2007-2013. [41] Wyjaśnienia dotyczące trybów zarządzania
oraz odniesienia do rozporządzenia finansowego znajdują się na
następującej stronie: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html [42] Zgodnie z art. 185 rozporządzenia finansowego. [43] Szczegółowość kontroli – poziom trzeci:
kontrola z uwzględnieniem całkowicie niezależnych informacji
potwierdzających [44] Szczegółowość kontroli – poziom czwarty:
kontrola z dostępem do podstawowej dokumentacji, która jest dostępna
na każdym etapie danego procesu i ten dostęp uwzględnia. [45] Koszt obejmuje liczbę ekwiwalentów pełnego czasu
pracy potrzebnych do przeprowadzenia kontroli, pomnożoną przez
średni koszt pracownika; wydatki związane z audytami
zewnętrznymi, wydatki związane z utrzymaniem systemu ART. [46] Zróżnicowane = Środki zróżnicowane /
Niezróżnicowane = Środki niezróżnicowane [47] EFTA: Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu. [48] Kraje kandydujące i, w stosownych przypadkach,
potencjalne kraje kandydujące Zachodnich Bałkanów. [49] Wydatki wyrażone są w cenach
bieżących. [50] Pomoc techniczna lub administracyjna oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe. [51] Realizacje odnoszą się do produktów i
usług, które mają zostać zapewnione (np. liczba sfinansowanych
wymian studentów, liczba kilometrów zbudowanych dróg itp.). [52] Pomoc techniczna lub administracyjna oraz wydatki na
wsparcie w zakresie wprowadzania w życie programów lub działań
UE (dawne pozycje „BA”), pośrednie badania naukowe, bezpośrednie
badania naukowe. [53] AC = pracownik kontraktowy; INT = pracownik tymczasowy;
JED = młodszy oddelegowany ekspert; Al. = członek personelu
miejscowego; END = oddelegowany ekspert krajowy. [54] Poniżej pułapu na personel zewnętrzny ze
środków operacyjnych (dawne pozycje „BA”). [55] Przede wszystkim fundusze strukturalne, Europejski Fundusz
Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz Europejski Fundusz
Rybacki [56] Liczba stanowisk związanych z zarządzaniem
programem w ścisłym znaczeniu ograniczona jest do 18.